26 Μαΐ 2019

ΝΕΥΡΟ-ΓΑΣΤΡΕΝΤΕΡΟΛΟΓΙΑ- Η σύνδεση των δύο Εγκεφάλων μας και Η μεταμόσχευση περιττωμάτων(!) ΜΕΡΟΣ Α'


της Βίκυς Χρυσού

Όλοι μας έχουμε ακούσει τα τελευταία χρόνια λίγο πολύ για τον δεύτερο εγκέφαλο που κατοικεί στην κοιλιακή μας χώρα -σε κάποιους ίσως είναι και ο μοναδικός ή ο κυρίαρχος εγκέφλος δε λέω... μιας και το φαινόμενο να είναι ακατοίκητο το κρανίο δεν είναι σπάνια... :), ωστόσο τα έντερα μας αποτελούν κατά τα φαινόμενα τον δεύτερο ή αλλιώς το συναισθηματικό μας εγκέφαλο...

Αυτή η λαϊκή ή εναλλακτική ή ολιστική θεώρηση όμως έχει πάψει προ πολλού να στηρίζεται μόνον σε παραδοσιακές γνώσεις που έχουν διασωθεί ακόμη και μέσα σε φράσεις που χρησιμοποιούμε, του τύπου "θέλει γερό στομάχι" ή κατά την αγγλική "need or have more guts" που αναφέρεται στο κουράγιο και τη δύναμη κάποιου.

Ακόμη και οι διατροφολόγοι και διαιτολόγοι έχουν εστιάσει στο γεγονός πως το έντερο μας και η χλωρίδα του (που κανονικά θα έπρεπε να ονομάζεται πανίδα... μιας και τα έμβια μικρο-όντα που το κατοικούν είναι ζωϊκής και όχι φυτικής μορφής...) αποτελούν σημαντικό παράγοντα για το βαθμό υγείας, αλλά και για τη σωματική διάπλαση μας: την τάση να είμαστε λεπτοί ή παχύσαρκοι.

Η ιατρική επιστήμη με τη σειρά της έχει επίσης αρχίσει να επιστρέφει δειλά στην κλασική ιπποκράτεια φραση "η τροφή σου να είναι το φάρμακο σου" και μάλιστα έχει προχωρήσει ακόμη μερικά βήματα παρακάτω ανακαλύπτοντας, πως το έντερο και η χλωρίδα του είναι υπεύθυνα ακόμη και για την καλή ή άσχημη μας διάθεση... ή για την τάση μας για παχυσαρκία ή την αποτυχία μας να ελέγχξουμε το βάρος μας με δίαιτες που σε άλλους μοιάζουν αποτελεσματικές.

Το ακόμη όμως πιο θεαματικό βήμα που έγινε είναι η σύνδεση μεταξύ των "δύο εγκεφάλων μας" μέσα από το νευρικό μας σύστημα και τις συνέπειες που έχουν τα μηνύματα που ανταλάσσουν μεταξύ τους.

Αυτό οδήγησε στην ανάπτυξη μιας ολόκληρης επιστήμης που συνδέει το Νευρικό μας σύστημα με τη γαστρεντερολογία. Ναι καλά διαβάσατε. Μολονότι πολύ πρόσφατη αυτή η σύνδεση και λίγοι ακόμη οι ειδικοί στον τομέα έχουν καταλήξει ήδη σε πολύ αξιόλογα συμπεράσματα και εντάσσονται στον τομέα της νευρογαστρεντερολογίας. Το πιο αξιοπρόσεκτο είναι πως είναι σε θέση να κάνουν πιο ορθή γνωμάτευση, αλλά και να προσφέρουν ίαση σε συμπτώματα και παθήσεις που στις ασύνδετες ιατρικές ειδικότητες έμοιαζαν "δύσκολες ή ανίατες ακραίες περιπτώσεις¨, όπως στην σύγχρονη μάστιγα του ευερέθιστου  εντέρου, που μπορεί να οφείλεται σε πολλές και διαφορετικές αιτίες, οργανικές ή ψυχολογικές... 

Το σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου εμφανίζει σειρά παρόμοιων συμπτωμάτων στους πάσχοντες που οφείλονται όμως συχνά σε πολύ διαφορετικές αιτίες που ξεκινούν από άγχος και κατάθλιψη, μεχρι προβλήματα χολικών οξέων που ειρρέουν στο παχύ έντερο και χρίζουν πολύ διαφορετικής αντιμετώπισης από τις άλλες περιπτώσεις ευερέθιστου εντέρου. Μέχρι ωστόσο να γίνει διαγνωστεί ορθά η κάθε περίπτωση χιλιάδες άνθρωποι δεν μπορούν να βρούν θεραπεία στην πάθηση που τους ταλαιπωρεί καθημερινά και επιδρά αρνητικά στην ποιότητα της ζωής τους. Ωστόσο οι νευρο-γαστρεντερολόγοι είναι σε θέση να κάνουν πολύ πιο στοχευμένη διάγνωση και σε πολλές περιπτώσεις να προσφέρουν ανακούφηση σε ασθενείς που οι παθολόγοι ή γαστρεντερολόγοι τους δεν έβρισκαν σαφείς οργανικές παθολογικές αιτίες. 

Να λοιπόν που με την ολιστικότερη αντιμετώπηση και κατανόηση του ανθρώπινου σώματος, πνεύματος και ψυχής, μέσα από μια αντίθετη διαδρομή που ακολούθησε η ιατρική και οι επιστήμες γενικότερα μέσα από την υπερεξειδίκευση, πλησιάζουμε όλο και καλύτερα την επιτυχή διάγνωση και θεραπεία, με τη σύνθεση...


Ας το πάρω όμως από την αρχή...


Φεύγοντας πριν λίγες μέρες από το Λαϊκό Πανεπιστήμιο της πόλης όπου κατοικώ, βρέθηκα μπροστά σε μια διάλεξη του καθηγητή Δρ. Thomas Frieling, ο οποίος εκείνη τη στιγμή έδειχνε στο κοινό του ένα σλάιντ με τις ακόλουθες φράσεις-δηλώσεις:

  • "δείξε μου τα κόπρανα σου και θα σου πω πως γεννήθηκες
  • "δείξε μου τα κόπρανα σου και θα σου πω πως ζείς"  κ.α. ανάλογης φύσης εκφράσεις σύνδεσης της υγείας με την ποιότητα και σύσταση των περιεχομένων του εντερικού σωλήνα που αποβάλλει ο κάθε ένας μας. 
Αμέσως κέρδισε ομολογουμένως το ενδιαφέρον μου.

Η κυρία στην υποδοχή με ενημέρωσε προς μεγάλη μου έκπληξη πως ο ομιλιτής είναι ένας από τους σπάνιους ειδικούς στον τομέα και μάλιστα εργάζεται στο νοσοκομείο της πόλης μας ως προϊστάμενος ιατρός "νευρογαστρεντερολόγος", ο οποίος έχει γράψει επίσης ένα σχετικό βιβλίο.

Αυτό ήταν... το βιβλίο του έφτασε την επόμενη κιόλας μέρα στα χέρια μου!

Μέσα από το συλλογικό αυτό έργο τριών φίλων επιστημόνων με διαφορετικές ειδικότητες ο καθένας, βρίσκεται ο αναγνώστης να παρακολουθεί τον εσωτερικό κόσμο των εντέρων, την αμφίδρομη επικοινωνία μεταξύ κρανιακού και κοιλιακού εγκεφάλου  και το δρόμο που ακολούθησαν αυτοί οι πρωτοπόροι επί μία 30ετία ασχολούμενοι με το αντικείμενο, για να μας παρουσιάσουν τα αξιόλογα συμπεράσματα τους μετατρέποντας τον εαυτό τους σε πειραματώζωα για αρκετές δεκαετίες, καταπίνοντας για παράδειγμα πομπούς τυλιγμένους σε σοκολατάκια για να παρακολουθήσουν χρόνους και διάρκεια παραμονής της τροφής στο σώμα...

Σύμφωνα με τα συμπεράσματα τους, ανεξάρτητα από τη φυλή, το φύλο ή τον τόπο κατοικίας τους όλοι οι άνθρωποι μπορούν να χωριστούν σε 3 μόλις κτηγορίες με βάση το είδος εντερότυπου τους:

  1. αυτοί που φέρουν εντός τους περισσότερα μικρόβια της κατηγορίας των Bacteroides
  2. αυτοί με Prevotella και τέλος
  3. αυτοί με Ruminococcus
Tο είδος των βακτηριδίων που θα κατοικήσουν το έντερο μας εξαρτάται από το περιβάλλον μας;

  • Πρώτ΄απ' όλα ήδη κάτα τη διαδικασία της γέννησης μας, διαπερνώντας το γεννετηκό κανάλι, το οποίο περιέχει σειρά βακτηριδίων αποκτούμε μια πρώτη σειρά βακτηρίων
  • Την επόμενη σειρά αποκτά το βρέφος από τη θηλή της μητέρας του...
Οπότε όπως καταλαβαίνουμε ήδη, μεγάλη διαφορά στην εντερική χλωρίδα παρουσιάζουν τα βρέφη που γεννήθηκαν φυσιολογικά, από αυτά που γεννήθηκαν με καισαρική τομή, όπως επίσης μεγάλη είναι η διαφορά της εντερικής χλωρίδας μεταξύ των βρεφών που θηλάζουν και που λαμβάνουν τροφή από μπουκάλι.

Σημαντικό είναι να πούμε πως η εντερική χλωρίδα επηρεάζει από πολύ νωρίς την ανάπτυξη και λειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος του οργανισμού μας.

Επίσης οι άνθρωποι που ζουν μαζί ανταλάσσουν μεταξύ τους τα βακτήρια που φέρουν δίχως καν να το γνωρίζουν. Οι ίδιες συνθήκες ζωής φέρνουν και αναπτύσσουν και παρόμοιους μικροοργανισμούς στο σώμα μας. Οπότε μια ματιά στα βακτηρίδια κάποιου είναι σε θέση να αποκαλύψει πολλά για την υγεία, τον τρόπο ζωής και την ιδιοσυγκρασία του.

Βέβαια οι διάφορες αποικίες βακτηρίων της εντερικής χλωρίδας μας αλλάζουν πολύ γρήγορα και προσαρμόζονται στο είδος της διατροφής που ακολουθούμε. Έτσι ανάλογα το είδος της διατροφής μας άλλες αποικίες έχουν κυρίαρχη παρουσία κι άλλες μικρότερη. Π.χ. κάποια μικροβιώματα που μπορούν να επεξεργαστούν καλύτερα τις φυτικές ίνες θα αποκτήσουν κυρίαρχη παρουσία, εάν αλλάξουμε τη διατροφή μας και την κάνουμε καθαρά χορτοφαγική. Η δε νηστεία έχει και εδώ να προσφέρει πολλά στην ανάκαμψη της υγείας μας...

Κάποιες φορές μετά από τη λήψη κάποιας αντιβίωσης καταστρέφονται σχεδόν όλα τα στελέχη των αποικιών και περιορίζονται σε ένα μίνιμουμ, ωστόσο ανακάμπτουν συνήθως πολύ γρήγορα και αποκαθιστούν τον φυσιολογικό αριθμό τους μέσα σε λίγες εβδομάδες.

Ο τομέας της έρευνας της εντερικής χλωρίδας μοιάζει πολλά υποσχόμενος. Στις ΗΠΑ δραστηριοποιούνται ήδη εταιρίες που επενδύουν στην έρευνα και αναμάνουν να κερδίσουν τρελά ποσά μόλις βγουν τα πρώτα σκευάσματα, που σύμφωνα με τα συμπεράσματα τους θα μπορούν να θεραπεύσουν την κολίτιδα, το διαβήτη, αλλά και τις βαριές μορφές παχυσαρκίας. Ωστόσο αυτή δεν είναι μια νέα μέθοδος...

Στην αρχαία Κίνα χρησιμοποιούσαν ήδη περιττώματα ως θεραπευτικό μέσο, το οποίο αναφέρει και ο γιατρός Christian Franz Paullini (1643-1712). Στις μέρες μας ξαφνικά άρχισε πάλι να κερδίζει έδαφος η μεταμόσχευση περιττωμάτων... (στο σημείο αυτό δεν μπορώ να μη σχολιάσω το γεγονός πως υπάρχουν γιατροί που ακόμη και έρευνες ηλικίας λίγων δεκαετιών τις απαξιώνουν με ύφος χιλίων καρδιναλίων, ωστόσο ΤΙΠΟΤΕ δεν είναι παρθεογέννεση... λίγο πολύ όλες οι θεραπευτικές μέθοδοι, εμφανίστηκαν, καταγράφηκαν και χρησιμοποιήθηκαν σε βάθος χιλιετιών... και επέζησαν χάρη στην αποτελεσματικότητα τους. Αυτό που αλλάζει είναι... η συσκευασία... το περιτύληγμα...)

Μεταμόσχευση Περιττωμάτων λοιπόν... γιατί, πως και πότε;

Προς το παρών υπάρχουν εθνικά και διαθνή ινστιτούτα που ασχολούνται με την έρευνα και συστηματοποιούν τις προτάσεις τους σχετικά με το δότη, τον λήπτη και την διαδικασία επεξεργασίας του μοσχεύματος περιττωμάτων, ώστε να δημιουργήσουν κάποια στάνταρτς. Επιπλέον ασχολούνται με το ερώτημα σε ποιές περιπτώσεις και ποιές ασθένειες ενδύκνειται η εφαρμογή της μεθόδου. Παρά την μεγάλη ευφορία θα πρέπει να υπογραμμιστεί το γεγονός πως με τα μοσχεύματα μεταφέρονται και ανεπιθύμητα για τον οργανισμό του δότη μικρόβια ή ασθένειες. 

Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η περίπτωση μητέρας που δέχτηκε μόσχευμα περιτωμάτων από την κόρη της για να αντιμετωπίση κλοστριδίων που την ταλαιπωρούσε και αποτελεί τη μόνη περίπτωση που γίνεται αποδεκτή προς το παρών τη μεταμόσχευση περιττωμάτων στη Γερμανία, μιας και είναι ιδιαίτερα ανθεκτικά σε φάρμακα τα οποία καταστρέφουν εντελώς και τη ζωή του εντέρου. 
Η 32χρονη αυτή κυρία απαλλάχθηκε μεν από τα κλοστρίδια μετά την μεταμόσχευση, ωστόσο μέσα σε 17 μήνες αυξήθηκε το βάρος της κατά 16 κιλά. Αιτία; το μόσχευμα πάρθηκε από την υπέρβαρη κόρη της...

Μπορεί να λαμβάνει χώρα αυτή τη στιγμή μεγάλη έρευνα και να επενδύουν οι εταιρίες σε παραγωγή μοσχευμάτων περιττωμάτων (συνθετικά ή από δότη)... ωστόσο κανείς δε γνωρίζει πως ακριβώς φαίνονται τα υγιή περιττώματα... 

Σύμφωνα με πειράματα σε ποντίκια έχει αποδειχτεί πως τα ζώα που μεγαλώνουν με ελάχιστο ή δίχως βακτηριδιακό μικροβίωμα στα έντερα τους παχαίνουν πολύ δύσκολα. Παραμένουν κατά 40% πιο λεπτά μολονότι λαμβάνουν 29% περισσότερη τροφή. Ανάλογες έρευνες έχουν φανερώσει πως η αύξηση βάρους δεν είναι μόνο θέμα της ποσότητας λήψης τροφής, αλλά εξαρτάται άμεσα και από τη χλωρίδα του εντέρου. 

Οι υπέρβαροι παρουσιάζουν για παράδειγμα μια χαρακτηριστική μετατόπιση μεταξύ δύο βασικών οικογενειών μικροβίων: η οικογένεια firmicutes παραγκωνίζεται έντονα από την οικογένεια bacteroides. H δεύτερη ωστόσο έχει την ικανότητα να απορροφά ακόμη και την τελευταία ενέργεια από τις φυτικές ίνες ή να μετατρέπει ακόμη και ίνες, που το σώμα αποβάλει, σε γεμάτη ενέργεια ζάχαρη. Αυτή η οικογένεια ευνοείται από τροφή πλούσια σε λιπαρά. Οι άνθρωποι βέβαια που φέρουν στον οργανισμό τους πολλά και διαφορετικά στελέχη βακτηριδίων δεν κινδυνεύουν να παχύνουν εύκολα. 

Όμως ... πριν χαρεί κάποιος από την πιθανότητα να αδυνατήσει επειδή θα βρεθεί τρόπος να αποκτήσει αποστειρωμένο έντερο σαν τα ποντίκια του παραδείγματος πιο πάνω, να τονίζουμε πως μια άλλη ανάλογη έρευνα που ερευνούσε την επίδραση του μικροβιώματος του εντέρου στον εγκέφαλο -και ειδικά στην αμυγδαλή-, στο Πανεπιστήμιο Cork στο Τέξας από την ομάδα του John Cryan, βρέθηκε πως τα ζώα αυτά είχαν κατεστραμμένο νευρικό σύστημα(!) διότι οι στρώσεις μυελίνης γύρω από τα νεύρα γινόταν ιδιαίτερα παχιές κι έτσι τα νεύρα έστελναν πολύ πιο αργά τα σήματα τους!

Ουσιαστικά εντός της αμυγδαλής ενός ποντικιού που μεγάλωνε με αποστειρωμένο έντερο ήταν εντελώς διαφορετικά γονίδια ενεργά από ότι σε ένα με φυσιολογική εντερική χλωρίδα. Ανάμεσα σε αυτά πλήττονταν μια ολόκληρη σειρά από γονίδια που είναι υπεύθυνα για την επικοινωνία ανάμεσα στα κύτταρα του νευρικού συστήματος. 

Τα ποντικάκια βέβαια επανήλθαν άμεσα μόλις απέκτησαν φυσιολογικό μικρωβίωμα στο έντερο τους. 


*Συνεχίζεται...
σε επόμενο άρθρο θα επεκταθούμε πιο συγκεκριμένα στο είδος και τον τρόπο επικοινωνίας των 2 εγκεφάλων, αλλά και τις επιπτώσεις αυτής της επικοινωνίας στην ψυχοσωμτική υγεία μας.

Διαφημίσεις


Αν νιώθεις πως είσαι Άνθρωπος,

Αν κατάλαβες πως ΕΣΥ είσαι αυτός

που αποφασίζει την πραγματικότητα....

Σε προσκαλώ στην κοινωνία

των Συνειδητών Συν-Δημιουργών

Στόχος μας να αγκαλιάσουμε όλο τον πλανήτη στη νέα Αρμονική Πραγματικότητα!


Olymbia MaTerra HelleNica

μέσα απο την ΕΝθύμηση, τη ΣΥΝθεση και την ΠΑΙΔΕΙΑ