29 Ιουλ 2016

Τα φουστάνια στις Ηγεσίες και το Μάρκετιγκ Ζωής

της Βίκυς Χρυσού

Η συνέχεια της απομύζησης της θηλυκής ενέργειας ακολουθεί αιώνες τώρα ένα ταξίδι που κορυφώθηκε ή σταμάτησε την εξέλιξη του σε διάφορους σταθμούς...

Αν γυρίσουμε γύρω μας να κοιτάξουμε, βλέπουμε μια σκληρή, αρσενική και άκαμπτη στρατηγική να εκμεταλλεύεται, σε μικρό ή μεγάλο βαθμό, τα πάντα, χρησιμοποιώντας βαθιά ανθρώπινες και ιδιαίτερα μητρικές ή/και χαρακτηριστικά θηλυκές ποιότητες προκειμένου να πετύχει το σκοπό της...

Πίσω από τις καλύτερες ανθρώπινες δράσεις και προθέσεις όπως π.χ. την ανθρωπιστική βοήθεια ή την υποστήριξη φτωχών και άπορων βρίσκουμε πλέον υπηρεσίες και ακόλουθους διόλου έντιμων "μη κυβερνητικών παρατάξεων" που παίζουν παιχνίδια με τα φυσικά ανθρώπινα ένστικτα και τα πρωτογενή ή εγκάρδια συναισθήματα όλων. (Χωρίς να θέλουμε να εννοήσουμε πως δεν υπάρχουν και οι πραγματικοί φιλάνθρωποι... μόνο που εκείνοι... μήτε τα φώτα της προβολής των ΜΜΕ έχουν επάνω τούς, μήτε περιμένουν οργανωμένες δράσεις για να κάνουν το αυτονόητο...)

Ο στόχος των οργανώσεων με τους πηχυαίους τίτλους και της πολλαπλά προβαλλόμενες ΜΚΟ τους μονάχα εξωγενώς υπηρετεί τούτα τα  ευάρεστα έργα. Συνήθως πίσω από τούτη την προβιά του προβάτου... κρύβεται ο λύκος που περιμένει να τα φάει... κι όχι να τα σώσει..

(... Αν ρωτούσαμε το λύκο βέβαια... θα μας έλεγε πως αυτή είναι η φύση του: να τρώει πρόβατα... ωστόσο του διαφεύγει του εξυπνάκια πως δεν είναι στη φύση του να μασκαρεύεται πρόβατο... και μάλιστα όλη τη χρονιά...)

Τούτο αποτελεί ένα απλό παράδειγμα του πως σήμερα οι τάχα μη κυβερνητικές, που χρηματοδοτούνται από φόρους των ίδιων των πολιτών, δρουν ενάντια στα συμφέροντα των ίδιων των φορολογούμενων, πιο σταθερά και πιο σκληρά από πολλές ακραίες ή και ανύπαρκτες ακόμη κυβερνήσεις. Το "ατού" για τη δική τους δράση είναι πως οι αγαθοί άνθρωποι δεν είναι σε θέση να διαβλέψουν έγκαιρα το στόχο που προάγουν εκείνοι οι "μη κυβερνητικοί". Πολύ συχνά παρασύρονται από συναισθηματισμό και φυσικά ανθρώπινα συναισθήματα και προσφέρουν ακόμη και ανιδιοτελώς τις υπηρεσίες τους σε τέτοια ... "ευαγή ιδρύματα"... ή "κινήματα πολιτών"....

(Σαφώς και φέρουν εντός τους ή αποτελούνται ΚΑΙ από ανιδιοτελείς ανθρωπιστές που δρουν εν αγνοία τους -στα χαμηλά κλιμάκια- ενάντια και όχι υπέρ ανθρώπων... που προφανώς δεν θα έλεγαν ούτε θα έγραφαν και θα έπρατταν τα όσα πράττουν, αν είχαν αντιληφθεί τις προθέσεις και τις αληθινές τάσεις του "ανθρωπιστικού" οργανισμού στον οποίο εντάχθηκαν. Είναι μια τάση όπως αυτή της greenpeace που στρατεύει ανήλικους και άγουρους "στρατιώτες" σε ένα κίνημα που από δεκαετίες έπαψε να είναι αυτό που ήθελαν οι ιδρυτές του... και δεν ελέγχετε καν από τους ιδρυτές του... αλλά από το... χρήμα...)

 Βέβαια αυτό ίσως να είμαστε πια σε θέση να το δούμε πεντακάθαρα οι άνθρωποι που είμαστε από τη φύση μας παρατηρητικοί και δεν χάσαμε την εσώτερη πυξίδα και τις εγγενείς αξίες που δεν θολώνουν από "καρότα", τα μαστίγια ή τα δολώματα... όχι τουλάχιστον για πολύ... Ωστόσο για να δει κανείς θα πρέπει να αποστασιοποιηθεί... να μην τον αφορά άμεσα το παραμικρό από τα συμφέροντα που παίζονται ή μοιράζονται πάνω ή κάτω από το τραπέζι... 
  1. Ποιος μπορεί να φτάσει σε ένα τέτοιο σημείο? 
  2. Ποιος και για πόσο μπορεί να σταθεί στα όρια μεταξύ κοινωνικής ζωής, εσωτερικής ζωής και πραγματικής ΖΩΗΣ?...

Λίγοι βέβαια... κι αυτοί δεν είναι όλοι του πνευματικού σκηνικού ή του σκηνικού αυτογνωσίας...

Κανείς μας ωστόσο δεν είναι τόσο βολεμένος πια - με μερικές "χαρμόσυνες" εξαιρέσεις- ώστε να μη μπορεί να δει τους πάγκους και τα μαγαζάκια ξεπουλήματος ανθρωπιάς και τα παζάρια της ανάγκης...

Κανείς δεν είναι τόσο φοβισμένος πια... που να μην έχει ανασηκώσει το κεφάλι του να δει πόσοι και από πόσες πλευρές ξεπουλάνε με δήθεν "αρίστης ποιότητας προϊόντα" και σε τιμή ευκαιρίας ότι μυριστούν πως έχει ανάγκη η... "μάζα".... Κι αν δεν τα έχει ακόμη ανάγκη... προνοούν... λίγο φόβο, λίγη έξυπνη περιγραφή... ένα "πρόσωπο" της ημέρας, κατά προτίμηση με τίτλους ή φωτογένεια και βουαλά! έτοιμο το Νο1 προϊόν~~~

Πνευματικότητα, αυτογνωσία, πίστη, κουράγιο, ελπίδα... ακόμη και όνειρα και οράματα πουλιούνται σε τιμές ευκαιρίας... και το μέλι που θα πιάσει τις περισσότερες μύγες... είναι πάντα το ίδιο ένα:
ο συναισθηματικός και ο ψυχικός κόσμος μας~~~
Εικόνες από σώματα σε ευεξία, εικόνες από πρόσωπα γελαστά, εικόνες από παρουσίες σε εξωτικά μέρη... εικόνες από μαρασμό, εικόνες από φτώχεια, εικόνες από ανέχεια και φτώχεια υλική μα και πνευματική... όλα μας κάνουν... για όλα υπάρχει και το κατάλληλο προϊόν... "όλα είναι θέμα μάρκετιγκ" λέει η δύση... και λεηλατεί με τον άκρατο φιλελευθερισμό της συνειδήσεις, κυβερνήσεις και ανθρώπινα μυαλά και όνειρα~

Παντού εικόνες... και καθρέφτες... και παντού οι τυχοδιώκτες που πάντοτε κάνουν τον ανθρώπινο πόνο και την ανθρώπινη ανάγκη μέσω επίτευξης συμφερόντων, αλλά και μέσο τηλε-κατεύθηνσης των πολλών προς το επιδιωκόμενο... και καθώς ελέγχουν σχεδόν όλες τις επίγειες παραμέτρους μέχρι να καταλάβει ο μέσος άνθρωπος πως και το "ελευθέρας βοσκής λιβάδι" ήταν άλλη μια αυταπάτη, ένα είδωλο κι ένας καθρέφτης όλων των άλλων παρατάξεων... βρίσκεται μπροστά στον χασάπη και το τσιγκέλι...

Το άλλο μεγάλο κόλπο των εχόντων τα τηλεχειριστήρια στο χέρι... είναι (κλασικά) οι μισές αλήθειες, τα παραμύθια και οι πομπώδεις κενές νοήματος φαμφάρες... Οι δε περικοκλάδες από χιλιομπαλωμένες "αλήθειες" ή από εφευρέσεις σε ιστορικά και επιστημονικά επίπεδα... αξίζουν βραβεία Νόμπελ ξανά και ξανά... υπό τύπου Όσκαρ καλύτερης μεταμφίεσης remix παλαιότερων αξιωμάτων... 

Πιάσαν μια χαρά το σφυγμό του μονίμως συγκρινόμενου με τα έξω ανθρωπάκου, του μονίμως ανικανοποίητου καταναλωτή της ύλης... του μόνιμα μιμούμενου τα παραδείγματα των άλλων στη συμπεριφορά, στα λόγια, στο ντύσιμο ή τη "μόδα"... και πατάνε τα κουμπιά κατάλληλα για να πουλάνε Ο,τι κυριολεκτικά Ό,τι θέλουν να πουλήσουν...

Τα γυναικεία σώματα και τα γυναικεία χαμόγελα να είναι καλά...
που κινούν επί αιώνες τις τάσεις και τις δράσεις...
πότε σαν φανερές Ιέρειες μιας αγαθής θεότητας και πότε μεταβεβλημένες σε σκιές της χάρης της θηλυκής φύσης... κυνηγημένες σαν μάγισσες...
Ωστόσο ακόμη και σήμερα, από τη νέα τηλεόραση, το gadet νέας γενιάς, μέχρι και το "συνταρακτικό" μυστικό του πως να μάθεις να ζεις όπως σου αξίζει... τα πουλά καλύτερα το χαμόγελο και η καρδιά μιας γυναίκας...  (κι ο Θεός να βάζει το χέρι του να είναι ελεύθερη στη δράση της κι όχι φυλακισμένη του εκάστοτε εμποράκου συνειδήσεων... αλλά... σπανίζουν αυτά τα ωδικά πτηνά... το ένα χέρι νίβει τ' άλλο συνήθως.. για να ξεπλύνουν τη βρωμιά...)

Η πατριαρχεία φόρεσε τα φορέματα της θηλυκότητας και θρονιάστηκε δίπλα στην αδελφή της την πολιτική και κουμαντάρει από εκεί το λαιμό της... 
Εξαφάνισαν και έκρυψαν τη γυναίκα για να μην τη θυμούνται μήτε σαν μάνα τους...
Της φόρεσαν μια υπέροχη  μπούργκα με θυρίδα γιατί φοβούνται τόσο πολύ την εκδίκηση της ομορφιάς, της αγνότητας και της θηλυκότητας που το πιθανότερο να τους ζώσει κανένα φίδι από το λαιμό... ή να τους γυρίσει μπούμεραγκ και να ψάχνουν δρόμο να φύγουν στις ερημιές σαν τους προπάτορες τους... και να αναζητούν εξευμενισμό από τα αλαλάζοντα γυναικεία πλήθη που ίσως ανακάλυψαν ποιοι τους σκότωσαν τα όνειρα, ποιοι τους έριξαν στο θρήνο, ποια σπουδαία μυαλά αιματοκύλησαν τα παιδιά τους ως θυσία στα άρρωστα μυαλά τους...

Μα το χειρότερο είναι πως στη μεν δύση έκαναν τη γυναίκα ελεύθερη και έξυπνη -σωστό ανδράκι-, ικανή να ζει ανεξάρτητη με το νου και τα ταλέντα της, την ώρα που αποξενώνεται από το ρόλο της ως θεματοφύλακας της οικογένειας... ενώ στην ανατολή την καταπίεσαν και την έριξαν ξανά πίσω σε μια ημιζωώδη κατάσταση... όπου τα θύματα υποστηρίζουν το θύτη όπως συμβαίνει σε κάθε περίπτωση ομηρίας... όπου η ζωή του ενός είναι συν-εξαρτώμενη από τη ζωή του δυνάστη...

Κι όλοι μαζί οργανώνουν τον νέο ιερό πόλεμο ενάντια στους "άλλους"  .... 
Σημαία τους το κάθε νέο κινητό... που αναμεταδίδοντας ζεματά από τα γρήγορα νέα που κάνουν το γύρο του κόσμου σε κλάσματα δευτερολέπτου... και καταφέρνει να αλαφιάσει και τους πιο φιλήσυχους ομοϊδεάτες τους...

Ποιοι είναι οι "εμείς" και ποιοι οι "άλλοι" δεν παίζει ρόλο...
πάντα υπάρχει ένα "απέναντι" όπου μας αρέσει να πετάμε τα σκουπίδια μας...
κατά το... καλύτερα στου γείτονα παρά στην αυλή μου...

Η άλλη μόνιμη τάση (που τη βαφτίσαμε "ανάγκη" λες και πρόκειται για γη ή ύδωρ), να επιδιώκουμε την ευκολία και την άνεση και μετά να μη θέλουμε να την αφήσουμε ΑΚΟΜΗ κι ΑΝ μάθαμε πως είναι επιβλαβής... στέκει παράμερα με ένα σαρδόνιο χαμόγελο στα χείλη και περιγελά την τόση ευπιστία μας... που ξέρει να γεννά πελάτες... είτε στο εμπορικό με τις φανταστικές προσφορές, είτε στον ειδικό γιατρό... μετά την υπερβολή στη χρήση τους...

Και ποιος να βγει να τα βάλει με τα θεριά θα μου πεις? 
Όλοι άνθρωποι καθείς με τις ανάγκες τους... 
Φοβούνται τόσο την αλήθεια και συνήθισαν να αποφεύγουν τόσο πολύ τον πόνο που τον έχουν ξεχάσει σε κάποιο Χ ή Υ χρωμοσωμάτιο με τίτλο: "ΟΛΑ τα ΑΓΑΘΑ με κόπο κατακτιόνται"...

Αφού δε θέλουμε να κάνουμε κόπο... 
αφού προτιμούμε το χαπάκι γρήγορης εξουδετέρωσης τόσο του συμπτώματος που ακούει στο μηχανισμό συνείδησης, όσο και της γρήγορης επανένταξης μας στο "φυσιολογικό μηχανισμό της κοινωνικής μηχανής"... ας μην γκρινιάζουμε με τα όμορφα που βγάζει από την άλλη πλευρά η μηχανή του κιμά και της πολτοποίησης...

Το ερώτημα είναι... βρέθηκε άραγε μια μηχανή επαναφοράς στην ανθρώπινη κατάσταση?

Χμ... σίγουρα και έχει βρεθεί... και σίγουρα ήδη δρα... πολυεπίπεδα όπως και οι μηχανισμοί ομογενοποίησης και πολτοποίησης...
κλασική περίπτωση εναντιοδρομίας...
ωστόσο... ελπίζουμε να μην περιμένει να ισοπεδωθούν σε κατάρρευση πρωτόγονης κατάστασης όλοι οι κατοικούντες τον πλανήτη... πριν φανερώσει το δυναμικό της μέσα από την κρίση...

Ελπίζουμε καθημερινά να ξυπνήσει η γυναίκα σε όλα τα μήκη και πλάτη της γης... και να κάνει αυτό που μονάχα εκείνη γνωρίζει καλύτερα: να προστατέψει την ίδια τη ΖΩΗ
να εμπνεύσει προς νέα δυναμικά συνεργασίας...
να κρατήσει τα σχοινιά στη γέφυρα, ώστε να περάσει η επόμενη γενιά με μια στοιχειώδη ισορροπία απέναντι... 
να επιτρέψει στην επόμενη γενιά να αναστηθεί, πιο πέρα και πιο μακριά από τα κοντόφθαλμα μάτια των τυφλωμένων από το φόβο και το βόλεμα γονιών....

 αυτοί θα είναι οι αετοί 
που πέταξαν από τη φωλιά τους...
για να φωτίσουν ολόκληρη τη γειτονιά τους~~~

χορτάσαμε πια θεωρίες...
ο τροχός, όπως πάντα γυρίΖΕΙ~~~αργά, σταθερά, μόνιμα...

και αναζητά πρακτικές λύσεις και απαντήσεις
αναζητά νέα παραδείγματα
κάποια ίσως γεννηθούν αφού πρώτα πετάξουν τις βιτρίνες ωραιοποίησης των δημιουργών τους...
κρατώντας το άξιο να κρατηθεί...

ας αρχίσουμε από μέσα μας το συγύρισμα~~~

με εκτίμηση
Βίκυ Χρυσού



*Το άρθρο αυτό είναι © της Βίκυς Χρυσού και οποιαδήποτε αντιγραφή του, έστω και αποσπασματική, πρέπει να συνοδεύεται με μόνιμο ενεργό σύνδεσμο στην παρούσα θέση του εντός του ΤΟΞΟΤΗ.

Διαφημίσεις


Αν νιώθεις πως είσαι Άνθρωπος,

Αν κατάλαβες πως ΕΣΥ είσαι αυτός

που αποφασίζει την πραγματικότητα....

Σε προσκαλώ στην κοινωνία

των Συνειδητών Συν-Δημιουργών

Στόχος μας να αγκαλιάσουμε όλο τον πλανήτη στη νέα Αρμονική Πραγματικότητα!


Olymbia MaTerra HelleNica

μέσα απο την ΕΝθύμηση, τη ΣΥΝθεση και την ΠΑΙΔΕΙΑ