6 Μαρ 2016

Μια ΕΡΩτιση~~~ "ΕΙΣΑΙ ΔΕΣΜΕΥΜΕΝΗ?" ~~~

Είχα απόψε μια συνΑΝΝΑΖήτηση με τον ΙορΔάνΤη του Νοτιά...
τον μπασκεμπολίστα τον Τζόρταν Μάτζικ Λάιτ αλλιώς...
και συζητάγαμε για τα χΡώματα της νέας του κρεββατοκάμαρας στη γκαρσονιέΡα που εΤοιμάΖει~~~

Είχε κι εκείνος καταλήΞει σ΄ένα Πράσινο (απαλό φυστικί, φαντάζοΜαι...)
όπως κι εγω το είΧα επιΛέξη προ ετΩν...
κι όπως του είπα... και με τούτο το Χρώμα εκτός ΠαΤρίΔας βρέθηκα...

Δεν είναι τελικά τα χρώματα, ούτε τ΄αΡωΜατα που κάνουν τα δωΜάτια... και τις σΧέσεις...
να είναι αυτές που Είναι...

είναι... χμ... η τριΒή... η μέΘεξη... ο ΚρΌνος πάνω απο το ΚεΦάΛια μας... και οι μαγνήτες και οι Πυξίδες και ΄πολλά πολλά ακόμη μικρά και σημαντικά ή ασήμαντα...
σαν σε ΛιοΤρίβια πέτρα με πέτρα τρίβονται μέχρι να βγει αγνό παΡΘένο ελαιόΛαδό...

ή να μας βγει το λάδι κατ΄άλλους... (:

και να αποΔημίσουΜε σε άλλα πεΔία... ή να ΝοσήΣουμε απο αΣφικτικΕς αγάπες που αΡΡωσταίνουν αντί να ανασταίΝΟΥΝ~~~
που παρηγορούν... κατανοούν μα και εγκλωβίΖΟΥΝ....
(κι απο Αλυσίδες στα πόδια, καΔένες στα χέρια, κρίκους στα δάχτυλα... και Παλούκι Λουκ στις Ζωές μας...)

κι αν είναι να Ζει κανείς έτσι μονάχος ΠαντΡεμένος... τι Νόημα έχει?
Αστοί Ερημήτες πολλοί~~~




 





ΣαΦΩΣ οφείΛουμε πλήρη σεβασμό σε όσα Δίνει ο Ένας στον Άλλο Σύντροφο...
Δούνε και Λαβείν σε μόνιμη σπειροειδή κίνηση το κάΛΛιστον...

Μα Έλα που πάμε και κάνουμε Κύκλους τελικά...

Κι ο Ένας πάει να δώσει κι ο άλλος έχει μπουχτήσει...
ή ο ένας λαμβάνει κι ο άλλος αδειάΖΕΙ αντί να αυτοτροφοδοτείται απο την ΠΗΓΗ ΖΩΗΣ των πάντων...

Καταντήσαμε όλοι απο λίγο έως πολύ ενεργειακά βαμπίρ/// στην μπρίΖΑ_<<<
σ΄αυτό τον παΤριΑρχικό τρόπο Ζωής των ΙΧθυΩΝ~~~
τράγοι... με τραγΩδίες... και δράματα...

Μια ΣυΖευξη είναι σαΦως απαραίΤητη.... αλλά σύΖευξη με ΠΟΙΟΝ?

Κατ' αρχήν με τον ίδιο τον ΑΝΩΤΕΡΟ ΘΕΙΚΟ ΕΑΥΤΟ μας....
με τον ΕΣΩΤΕΡΟ ΧΡΙΣΤΟ ΜΑΣ~~~ με τον ΑγγελιοΦΑΡΟ εντός...

μετά... μετά μπορεί να βρεθεί ΑΝ υπΆρΧει και κάποιο ΤΑΙΡΙ ανάΛΟΓΟ~~~ (ελπίζω όχι άλογο ή παράλογο.... χαχαχχα)

Σίγουρα στην πορεία ΑΝΑβασις προς το ΓολγοΘά μας... δημιουργούμε σχέσεις με διάφορους ανθρώπους... αλλά και στενές σχέσεις Οικειότητας...
τα φτιάΧνουμε τα ΞεφτιάΧνουμε.... τα Μαλλιά μας περμανάντ...
μέχρι που αποκτούμε μια τζίβα πρώτης ποιότητας...
ή μια καραφλίτσα τζετ...  χαχαχχαχ

Όλοι μας γινόμαστε σκαλιά και ΔαΣκάλες για να ανεβάσουμε ο ένας τον άλλο λίγο ακόμη πιο πάνω... και σαν τα δούμε πια όλα...
γινόμαστε οι άγκυρες ... ο ένας του άλλου για να κρατηθούμε... να γειΩθούμε με νέα δύναμη...

Αλλά όλοι αναΖητούμε έναν ΙΔΑνικό Σύντροφο
Κάποιον που να μας καλύπτει σε όλα μας τα ανθρώπινα ΕπίπεΔΑ

Πέφτουμε, χτυπάμε, γρατζουνιώμαστε... ενίωτε ματώνουμε...
σχεδόν πεθαίνουμε...  για να ΑΝΑστηθούμε σε ένα νέο Επίπεδο....

Κι όσο ξεμακραίνουμε προς τα ανώτερα ιδεατά επίπεδα...
τόσο πιο μόνοι, τόσο πιο λίγοι στην παρέα...
τόσο πιο λίγοι οι ιΔαΝικοί σύντροφοι ΖΩΗΣ

Παρέα με όλους... μικρούς και μεγάλους...
αλλά εσωτερικά... κάτι λείπει... μια τουλίπα ας πούμε...  :)

Και Φτάνεις να αγαπάς όλο τον κόσμο...
να χαίρεσαι με τις χαρές του και να πονάς με τις Λύπες του...
και να μαραΖώνεις γιατί δε βρίσκεται μια ιδανική λύση να καλύπτει τα βάσανα όλΩΝ~~~
και να πονάς ακόμη πιο μόνος...
μόνος ανάμεσα σε εκατομμύρια ή δισεκατομμύρια ανθρώπους....

ΓΙΑΤΙ?

Γιατί απλά ξεΧάσαμε να αγαπάμε απλά...
γιατί βάΖΟΥΜΕ προϋποθέσεις...
κα πληγωνόμαστε κάθε φορά που ανοίγουμε διάπλατα τα φύΛΛα της ΚαρΔιάς μας...

γιατί ο απέναντι καθρέΦτης μας λέει... ένα δικό μας μυστικό...
ένα βαθειά θαμμένο πόνο...
μια επίΠΟΝΗ ΑλήΘΕΙΑ...
που βαστάει Γενιές Ολόκληρες~~~
στην ΚΑτάΨυξη... μέΧρι να τον ΞΕπαγώσει κάποιος... όπως έλεγε και η ΘΕΙΑ ΔήμητΡΑ...

Και ναι... θέλουμε να είμαστε ΠΙΣΤΟΙ στο σύντροφο, στο στεφάνι μας...
ΑΛΛΑ ΣΕ ΠΟΙΟΝ απο όλους???

Στον πρώτο παιΔΙΚΟ μας έρωτα? Στον επόμενο? Στον ΑΡΡΑβΩΝΑ?
Στον ΓΑΜΟ?
ή στο ΕΝΑ κι ΑΛΗΘΙΝΟ?

Στο Δίκροκο αυγό μας?
στη ΔίΚοκκη ΖΕΑ μας?
στη δίδυμη Φλόγα μας?
στον ΆνθρΩπο μας?

Αν δεν ποθεί και ο σύντροφος να ανέλθει?
Αν αργεί πολύ? Αν εμείς βιαΖόμαστε?
πόσο αντΈχεις να ΚαρΤΕΡΕΙΣ τον ΈΝΑ?
πόσο αξίΖΕΙ να μένεις μέΧρι να ισοΡΡοπήσεις με το ταίρι που έχεις στη ΖΩΗ σου?

Κόβεις? ΞΕκόβεις? Μένεις να υποΜένεις και να Πληγώνεσαι?

Κάποτε ΝΑΙ... κάποτε βαστάς...
Μα είναι και οι ΩΡΕ΅ς που προΤιμάς Μονάχος...

Να παντρευτείς τον ΑΓΓΕΛΟ σου... που λένε...

κι ας μην έχεις πια σύντροφο σώνει και καλά... ή για τα Μάτια του Κόσμου...
ή για Χάρη τΩν παιΔιών σου....?

Επιλέγεις να πορευτείς μόνος ή μόνη με αγάπη και σεβασμό σε ότι κλείνει
Με αγάπη και σεβασμό σε ότι έδωσες και ότι Έλαβες απο τον άνθρωπο που σε στήριξε
και τον στήριξες...
κι αναζητάς εντός και γύρω σου το νέο μονοπάτι...

τη νΕα πρόκληση, πρόσκληση... το δικό σου δρόμο... τη δική σου αποστολή...

Αν με ρωτά κανείς λοιπόν... "είσαι δεσμευμένη?" όπως κάποτε σ΄ένα μπαράκι ελληνικό στο Βούπερταλ, Ώρα καλή σου Μπότσαρη κολλητάρι μου της εποχής,

*(και συγνώμη για τη μακ@κία με τη Φάντα... μεγάλη χοντράΔα τελικά... που να το φανταστώ η αστρούλα... ελπίζω να είσαι καλά με τον Αντώνη σου~~~)

ρε φίλε... δεν ΕΙΜΑΙ...
αλλά και δεν ψάχνομαι...

Αν καλή ώρα σαν τον Ιορδάνη... με ρωτάς  με βάση τη θρησκεία...
πάλι ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ...

Γιατί έχει Μεγάλη σημασία η Φράση... "ους ο Θεός συνέζευξε άνθρωπος μη χΩριΖετω"
αυτούς που ο ΘΕΟΣ συνέζευξε λέει... όχι αυτούς που συζεύκτηκαν με τα ΕΓΩ τους...
με τα προβλήματα τους ή τις ατέλειες τους...

κατά λάθος...

με βούλα, με φιρμάνι, με σεξ, με έρωτα ή με κέρατα... με προΞενιό ή προΞενείο...
με αέρα κοπανηστό ή στη φαντασία τους...

ο ΘΕΟΣ έχει εξ αρχής συΖΕΥΞΕΙ τα ΖΕΥΓΗ...

υπ΄αυτή την έΝνοια... ΝΑΙ είμαι ΠΑΝτΡεμένη...
Κάτω απο τον Ουρανό, Πάνω στη Γη, Κάτω απο το Φως του Ήλιου
και των Αστεριών, Κάτω απο το χλωμό πρόΣωπο της γιαγιάς Σελήνης...
Μέσα στους άπειρους γαλΑξίες...
εις τους αιΏνες των αιΏνων ανήκω σε κάποιο συγκεκριμένο ΤΑΙΡΙ
ή... και σε μια ιδιαίτερη ποδοΣΦΑΙΡΚΗ ομάδα... ποιος ξεύρει... :)

ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΝΑ ΤΑΙΡΙ δικό μου...

ΑΡΑ... ΘΕΟΛΟΓΙΚΑ μιλώντας... ΕΙΜΑΙ ΔΕΣΜΕΥΜΕΝΗ
κι ας είχα Χ φίλους, γκόμενους, αρραβωνιάρηδες ή συζύγους...

Από όλους έλαβα, σε όλους έδωσα

αλλά τώρα παίΖΕΙ αλλιώς το ματς~~~

Κι άντε να δούμε που μας πάΕΙ πάλι ο Κολόμβος...
ο Χιτήρογλου με τα κουρτινάκια και τα ραβασάκια-σκονάκια του
... κι όλα τα καλά γλαράκια... ΙωνάΘαν...

χαχαχχαχ

Διότι... στην Α-ΜΕΡ-ΟΙΚΟΥ την δίχως αγάπη Γη δεν ανήκω....
τον δίχως Ερωτα Κόσμο σαφώς και δεν αντέχω...

Διότι... σαν δεν ΕΡΩΤΑΣ τι να μάΘΕΙΣ και το να μάθει ο Άλλο΅ς....

Δε θέλουμε έπιπλα καρντάσια μου
ούτε γλάστρες...

θέλουμε μια ολόκληρη συγχΩρΔΙΑ Ψυχής...

Γίνεται?

Πολλά ΖΕΙτάμε?

Κι όμως όσο ΖΟΥΜΕ αυτά τα απλά και όμορφα μονάχα ΑΝΝΑζητάμε~~~

Α ρε ΠΑτρίΔα ΓΑΙΑ~~~
Α ΡΑ ΉΛΙΕ μου ΦΩΤΕΙΝΕ ΖΩΟΔΩΤΗ~~~

πάμε να πετάξουμε ξανά παΡΕΑ~~~

την αγάπη μου
και πολλά χαμόγελα
σε όλα τα χΡώματα <3 p="">
μα ΟΧΙ άλλο ΚΑΡΒΟΥΝΟ!!!
πλιζ, έλεος, κάηκε ο πολυΈΛΑΙΟΣ και βγάΖΟΥΜΕ καντήλες...
χαχαχχαχαχα

Γελάστε, στην Υγεία μας!!!
και καλή καρδιά ~~~
σε ολόκληρη τη Γήινη ΟικοΓένεια
μικρών και μεγάλων Αγγέλων~~~







ΧαρτΑΕΤΟΣ θα γίΝΩ να πετΆΩ σ΄όλα τα χρώματα...
και σκαλοπάτι κι άγκυρα σ΄όλα τα δώματα~~~
αρκεί να μάθει κανείς να αγαπά...



 

Διαφημίσεις


Αν νιώθεις πως είσαι Άνθρωπος,

Αν κατάλαβες πως ΕΣΥ είσαι αυτός

που αποφασίζει την πραγματικότητα....

Σε προσκαλώ στην κοινωνία

των Συνειδητών Συν-Δημιουργών

Στόχος μας να αγκαλιάσουμε όλο τον πλανήτη στη νέα Αρμονική Πραγματικότητα!


Olymbia MaTerra HelleNica

μέσα απο την ΕΝθύμηση, τη ΣΥΝθεση και την ΠΑΙΔΕΙΑ