31 Μαρ 2014

Θεραπεία του DNA... το θαύμα του ήχου!

Πριν τέσσερα περίπου χρόνια είχα αναρτήσει ένα κείμενο με τίτλο "Ο Άνθρωπος είναι Ήχος"... που περιέγραφε πως ανάλογα με τη δόνηση μας, ειδικά από τα όργανα του ήχου: τη φωνή μας φαίνεται αν είμαστε σε υγιή ή μη κατάσταση....

Τούτο δεν αποτελεί βέβαια "καινούρια" ιδέα... 
Η ανθρωπότητα γνώρισε και χρησιμοποίησε τις ιδιότητες του ήχου από το απώτατο παρελθόν... και μέχρι σήμερα συνεχίζει να εφαρμόζει τις ιδιότητες του ήχου και της μουσικής, είτε για λατρευτικούς-πνευματικούς, είτε για θεραπευτικούς ή ακόμη και για ψυχαγωγικούς σκοπούς... (όπως και για το αντίθετο... νοσηρούς στόχους... από άγνοια ή επί τούτου...)

Η δόνηση του ήχου, οι συχνότητες του, μπορούν να αλλάξουν τη "χημεία" και σύνθεση του οργανισμού μας... μπορούν να επιφέρουν ίαση... 

Αλλά ακόμη πιο σημαντικό είναι να εννοήσουμε πως οι ίδιες οι σκέψεις μας, ως εν δυνάμει "ήχος" μπορούν να μας γιατρέψουν ή να μας αρρωστήσουν... ανάλογα με τη δόνηση τους...

Δείτε ακολούθως το σύντομο βίντεο του cosmos11 που περιέχει περισσότερες τοποθετήσεις σχετικά...


και τέλος προσφέρεται στον εαυτό σας μια ώρα θεραπείας μέσω της συχνότητας της Αγάπης...


ή


Καλό "κούρδισμα" της υγείας σας! :)

read more “Θεραπεία του DNA... το θαύμα του ήχου!”

21 Μαρ 2014

ΣΥΜΒΟΛΟΝ συμβάλλω...

Βαθιά στις μνήμες του ανθρώπινου γένους χάνετε το ενδιαφέρον και η ενασχόληση με τα σύμβολα...
και σίγουρα στις μέρες μας μια νέα προσπάθεια αποκάλυψης του μυστηρίου που καλύπτει πολλά από τα χρησιμοποιούμενα, γνωστά ή άγνωστα σύμβολα αποτελεί μια ενδιαφέρουσα ενασχόληση...

Πολλοί από τους ενδιαφερόμενους πραγματικά χάνονται μήνες και χρόνια μελετώντας τα σύμβολα... είτε αυτά είναι σύμβολα θρησκειών, είτε τα απλά γράμματα, τα σύμβολα με τα οποία αποθανατίζουμε λέξεις σε γραπτή μορφή...

Ωστόσο όσο προκλητική και ενδιαφέρουσα και να μοιάζει μια τέτοια ενασχόληση... όσα και να υπόσχεται η αποκάλυψη των μυστικών τους... η αλήθεια των συμβολιζομένων παραμένει απλή... τόσο απλή και φωτεινή όση η διαύγεια του νου μας...

Η αναζήτηση της σοφίας σε πανάρχαια μυστήρια και τα σύμβολα τους επιμένει να υπογραμμίζει αυτή την απλότητα: μέσα σου βρίσκεται η αλήθεια... και η σοφία...

Ξεκινώντας από την ετυμολογία της λέξης "σύμβολον" μαθαίνουμε το απλούστερο:
(Για τους πρωτο-χριστιανούς) Αντικείμενο σπασμένο σε δυο κομμάτια, που χρησιμεύει σαν σημείο αναγνώρισης στους ανθρώπους που έχουν μαζί τους αυτά τα δυο κομμάτια, εφόσον μπορούν να τα βάλουν μαζί (συμβάλλω), ξαναφτιάχνοντας έτσι το πρώτο αντικείμενο."
Η ουσία του συμβόλου έγκειται στο να συνθέσουμε, στο να τοποθετήσουμε δηλαδή μαζί δύο κομμάτια...
και το μεγαλείο του βρίσκεται ακριβώς στο ρήμα "συμβάλλω"....

Επί αιώνες η ανθρωπότητα γνώρισε δεκάδες δρόμους και μονοπάτια αναζήτησης της Σοφίας, της Αλήθειας και του Θείου... Κάθε ένα από αυτά χαρακτηρίζεται από το δικό του "σύμβολο"... και κάθε μονοπάτι "απαιτεί" στον οδοιπόρο που το ακολουθεί να ακολουθήσει πιστά το δρόμο που χάραξε ο φωτισμένος ιδρυτής του μονοπατιού... ώστε να αποκτήσει, να γίνει κοινωνός της ίδιας εκείνης "εμπειρίας" και αλήθειας ...



Ίσως να πιστεύουμε συχνά πως η τεχνολογική επανάσταση της εποχής μας απέχει έτη φωτός από το μεσαίωνα που έριξε στο σκοτάδι την ανθρωπότητα.... ωστόσο η αλήθεια είναι πως μόλις που αρχίσαμε να βγαίνουμε στην αυγή... στις πρώτες αχτίδες φωτός του μεσαίωνα που διήρκεσε μέχρι τις μέρες μας...

Πίσω από τις λαμπρές (εκ νέου) ανακαλύψεις των επιστημών συνέχιζε, και για πολλούς συνεχίζει να επικρατεί το σκοτάδι της άγνοιας και το φόβου...

Πίσω από τις άπειρες διευκολύνσεις της καθημερινής ζωής συνεχίζει να τρέφεται η απάθεια και η στήριξη του ανθρώπου σε δυνάμεις έξω από τον Ιερό Ναό του...

Πίσω από τις συλλογικές προσευχές, τις σύμφωνες με τις επιταγές και τα τελετουργικά των εκάστοτε θρησκειών, κρύβονται τις περισσότερες φορές άνθρωποι παραδομένοι... άνθρωποι που έχασαν την Πίστη τους στις ανώτερες ικανότητες και ιδιότητες του Ανθρώπινου Νου...  Του Νου που λειτουργεί κατ' εικόνα και καθ' ομοίωση με το Δημιουργικό Νου, την Πηγή των πάντων...

Εκατομμύρια άνθρωποι συνεχίζουν με ευλάβεια να εκτελούν τα ιερά τυπικά της θρησκείας τους... διατηρώντας ωστόσο εντός τους τη χωριστικότητα, την εχθρότητα απέναντι στα μονοπάτια που επέλεξαν οι "γείτονες" τους... ή την "ιδέα ανωτερότητας" που θεωρούν πως διακρίνει τη δική τους προσέγγιση... το δικό τους μονοπάτι... και το δικό τους σύμβολο...

Κι όμως η αλήθεια είναι τόσο μα τόσο απλή... Λάμπει τόσο δυνατά που σαν χρυσό νήμα ενώνει όλα τα σύμβολα και όλες τις θρησκείες κάτω από τη μία και βασική ανθρώπινη αλήθεια...

Αφού πρώτα περάσαμε από τις δογματικές θρησκείες, και εστιαστήκαμε για καιρό με πίστη στις δογματικές επιστήμες... ήρθε η ώρα που οι ίδιες οι επιστήμες άρχισαν να φέρνουν στο φως και να επιβεβαιώνουν τις αρχαίες γνώσεις... ήρθε η ώρα που οι δύο άκρες του ν(ο)ήματος ενώνονται κάτω από νέο φως...

Ήρθε η ώρα που η υπερβολή του αναλυτικού Νου των τελευταίων αιώνων αναζητά την επαναφορά στη Σύνθεση... στη συμβολή όλων υπό το φως της Ενότητας...

Ο εγωισμός των λίγων καλείται να οπισθοχωρήσει μπροστά στο συλλογικό καλό...

Όλοι γνωρίζουμε πόσο δραστική και καταλυτική είναι η δύναμη του Νου... σε ποια θαύματα μπορεί να οδηγήσει...

Όλοι γνωρίζουμε πως η πραγματικότητα δεν είναι άλλο παρά η κοινή συνισταμένη της Ενότητας όσο το δυνατών περισσότερων Νοων... 

Η ένωση του κόσμου των Ιδεών... η ένωση υπό το πρίμα της αρμονίας... της ειρήνης... της αφθονίας για όλους... είναι αυτή που αναπτύσσεται ραγδαία καθώς ο ένας νους, διεγείρει τον επόμενο... και μετά έναν τρίτο ... και έναν τέταρτο... μέχρι που αγκαλιάζει ολόκληρο τον πλανήτη... 

Η Αποκάλυψη έχει ήδη συμβεί... όμως λίγοι εννόησαν το μέγεθος της... λίγοι κατανόησαν το Φως που αποκαλύφθηκε... Πολλοί επιμένουν να περιμένουν να δουν κάτι συνταρακτικό γύρω τους για να πιστέψουν... ενώ μέσα τους έπρεπε να υπάρχει μια ουσιώδης Πίστη για να δουν... 

Ευτυχώς οι λίγοι, γίνονται ολοένα και περισσότεροι... Η μετάβαση ολοκληρώθηκε και η οδός προς το φως και την αρμονία δεν γνωρίζει εμπόδια... Η Γη ήδη μεταμορφώνεται, αργά, αλλά σταθερά στον επίγειο παράδεισο που πάντα ήταν... μα αδυνατούσαμε να δούμε...

Η μέγιστη γραφή, το μέγιστο σύμβολο όλων ήταν πάντοτε ανεξίτηλα γραμμένο μέσα στον καθένα μας... μέσα στο αόρατο εκείνο αλλά μέγιστο σε ισχύ δυναμικό των ανθρώπινων υποστάσεων...
και το μόνο που χρειάζεται πλέον είναι να συμβάλλουμε... ο καθένας με το δικό του μοναδικό τρόπο στη Συν~Δημιουργία...
στη Συν-Δημιουργία της Χρυσής Εποχής του πραγματικού Δια~Φωτισμού της πανανθρώπινης οικογένειας που μοιράζεται τον πλανήτη Γαία...



~~~~~~~
συμβάλλω
  1. ενώνομαι
  2. βοηθώσυνεισφέρωσυντείνω σε μια κοινή προσπάθεια για την επίτευξη ενός σκοπού





read more “ΣΥΜΒΟΛΟΝ συμβάλλω...”

20 Μαρ 2014

Εστίασε στα Οράματα σου!

Χθες, σε μια ανάρτηση περί της ουσιαστικής σημασίας της εστίασης της σκέψης και των συναισθημάτων μας προέτρεπα στην εστίαση μας στα δικά μας οράματα... 

Οι ενέργειες της σημερινής ημέρας ενδεικνύονται ακριβώς για το σκοπό αυτό...
δεδομένου πως, στις 6.58 το απόγευμα ο ήλιος περνά στο ζώδιο του Κριού σηματοδοτώντας την εαρινή ισημερία. 

Ότι "φυτεύουμε" σήμερα, αλλά και τις αμέσως επόμενες ημέρες, αποκτά μια ιδιαίτερη ώθηση από τις ενέργειες της Γης και του ήλιου...
οπότε μη σπαταλάτε το χρόνο, τις σκέψεις και τις ενέργειες σας...

Βρείτε λίγο χρόνο ειδικά για εσάς...
Νιώστε τον παλμό της καρδιάς σας...
Συνδέστε τη με το Νου σας...
κι επιτρέψτε τους να σας θυμίσουν το όραμα σας...

Δημιουργείστε νοερά την εικόνα των αληθινών, πηγαίων "θέλω" της καρδιάς και του Νου σας και σαν σπόρο φυτέψτε το στο γόνιμο έδαφος της Μητέρας Γης...

Ο ήλιος που ζεσταίνει πια το χώμα θα βοηθήσει και το δικό σας σπόρο να αναπτυχθεί...

Φροντίστε το σποράκι σας... 
Χρησιμοποιείστε τη δημιουργική σας φαντασία...
και ακολουθήστε το ρυθμό της ίδιας της ζωής...

Μη ξεχνάτε το όραμα σας... 
Προσφέρετε όλο σας το Είναι, σαν μια συμπυκνωμένη δέσμη ενέργειας,  για την ανάπτυξη του...

Δείτε το να μεγαλώνει... να ενώνεται με τα οράματα άλλων ανθρώπων που κινούνται προς την ίδια κατεύθυνση... προς την αρμονική πραγματικότητα... προς την αφθονία... τη χαρά... την πληρότητα...

Όσο περισσότερο εστιάζετε στη δική σας προσφορά προς το σύνολο... τόσο πιο εύκολη η ανάπτυξη του οράματος της καρδιάς σας...

Η ίδια η ζωή θα φέρνει τις συνθήκες και τους ανθρώπους με τους οποίους θα προάγεται και θα υλοποιείτε το όραμα της καρδιάς σας... το όραμα που αφιερώνεται για το ανώτερο καλό ΟΛΩΝ...

Μη βάλετε όρους... μην επιτρέψετε στο "μυαλό" να βρίσκει εμπόδια...

Ακολουθήστε τη διαισθητική σας ευφυΐα, που πάντα βρίσκει τις πιο αυθεντικές και πιο όμορφες λύσεις...

Ακόμη κι όταν όλοι οι άλλοι δεν πιστεύουν πως θα τα καταφέρετε... μη χάσετε την εσωτερική σας πυξίδα προς το πραγματοποιημένο σας όραμα...

Μη προσαρμόζεστε απλά στις καταστάσεις... προσαρμόστε τις καταστάσεις στο όραμα σας παραμένοντας σε ροή... 

Η ζωή είναι απλή...
Η ζωή χαρακτηρίζεται από αφθονία... και χαρά!

Αυτή την πηγαία εσώτερη χαρά της προσφοράς του καθενός στη Συν~Δημιουργία!






read more “Εστίασε στα Οράματα σου!”

19 Μαρ 2014

Έλεγξε τη Δύναμη της Σκέψης σου

Τις τελευταίες δεκαετίες και ιδιαίτερα στους κύκλους της αυτοβελτίωσης και αυτογνωσίας πολύ συχνά γίνεται λόγος για τη δύναμη του Νου...

Ο Νους, ως ύψιστο εργαλείο συνδυασμού σκέψης, στόχου και συναισθήματος, ως μια χορδή τεντωμένη ανάμεσα στη νόηση και την καρδιά αποτελεί μέγιστο δώρο προς τον άνθρωπο...

Είναι ουσιαστικά αυτός που θέτει σε κίνηση και δημιουργεί την ατομική, αλλά και συλλογική πραγματικότητα γύρω μας...

(εννοείται πως δεν αναφέρομαι στην χαμηλόσυχνη εργασία του "μυαλού" που θορυβεί συνεχώς όντας ανεξέλεγκτο .... και πηδά σαν πιθηκάκι από κλαδί σε κλαδί...)

Ο Νους είναι το Πνεύμα, είναι εκείνη η κατάσταση συναισθηματικής και νοητικής ηρεμίας και ισορροπίας που επιτρέπει στον άνθρωπο να δημιουργεί το όραμα του και να του αποκαλύπτει τρόπους να το πραγματοποιήσει...

Όλες οι αρχαίες παραδόσεις, αλλά και πολλές από τις μεθόδους που επιβιώνουν μέχρι σήμερα στους κόλπους των θρησκειών και της ιατρικής αναφέρονται στην "ψυχο-νοητική" εκπαίδευση του ανθρώπου και υπογραμμίζουν τα οφέλη της... 

Ο διαλογισμός είναι μία από τις μεθόδους αυτές... 

Ωστόσο δεν είναι πρόθεση μου να αναλύσω θεωρητικά τις παραπάνω ήδη γνωστές παραμέτρους...

Σήμερα γράφω απλά επειδή ως παρατηρητής συνεχίζω να βλέπω πως οι περισσότεροι δεν έχουμε εννοήσει και ακόμη περισσότερο δεν εφαρμόζουμε τη Δύναμη του Νου μας...

Παραμένουμε παγιδευμένοι σε ένα κόσμο με ξεχαρφαλωμένα γρανάζια... ενός νεκρού τρόπου αντίληψης της ζωής... Μιας αντίληψης που περιορίζεται σε δογματικές πεποιθήσεις... που κάθε άλλο παρά αναγνωρίζουν το μεγαλείο και τη δύναμη που ενυπάρχει μέσα στον κάθε άνθρωπο...

Ο κάθε ένας μας είναι ένα θεϊκο δυναμικό... είναι ένας εν δυνάμει Συν-Δημιουργός της πραγματικότητας... κι όμως... ακρωτηριασμένος συνήθως και δεμένος ή ταυτισμένος στα όρια που του επέβαλε η κυριαρχούσα αντίληψη...

Έχουμε γνωρίσει από έρευνες, αλλά και από την εμπειρία μας πως ο άνθρωπος μπορεί και είναι ικανός να κάνει θαύματα... και πως η σκέψη του είναι επίσης ενέργεια... και πως ανάλογα με το που την κατευθύνει αυτό και δημιουργεί... 

Η σκέψη έλκει κοντά μας... αυτό που θέλουμε ή αυτό που φοβόμαστε...

Και η συντονισμένη εστίαση των σκέψεων πολλών (και των συναισθημάτων που αλληλεπιδρούν μαζί τους) έλκει ακόμη πιο έντονα και δυναμικά το σημείο εστίασης τους στην υλική μας πραγματικότητα...

Για σκεφτείτε λίγο πάνω σε τούτο...

Προς ποια κατεύθυνση εστιάζουν οι σκέψεις σου;

Ποια θέματα απασχολούν μαζικά τους πολλούς;

Τι πάμε να δημιουργήσουμε μέσα από την εστίαση αυτή; ατομικά... και συλλογικά...;

Η βαθιά κατανόηση αυτής της απλής αλήθειας μοιάζει να απέχει πολύ από το να εφαρμόζεται για το καλό όλων μας... για την αρμονία και την επίλυση των θεμάτων που απασχολούν την ανθρωπότητα...

Οι "γνώστες" συνεχίζουν να τραβούν βίαια τις σκέψεις των πολλών προς το φόβο, την έλλειψη, τη νόσο, την αγωνία... την αίσθηση αδυναμίας... Μια ματιά στις ειδήσεις αρκεί για να πειστεί κανείς...
Οι "γνώστες" εφαρμόζουν το ίδιο αυτό θαυματουργό εργαλείο για χειραγώγηση των πολλών και τη διατήρηση της ανισορροπίας και της εγωκεντρικής πυραμίδας συμφερόντων...

Παρά το γεγονός πως η εποχή μας δεν υποστηρίζει πια αυτές τις εγωκεντρικές τάσεις... και απαιτείται ακόμη μεγαλύτερος κόπος και ενέργεια για να πετύχουν ιδιοτελείς και απάνθρωπους στόχους... εκείνοι συνεχίζουν όσο μπορούν....

Όμως εμείς; Εμείς τι κάνουμε;

Κάναμε το αυτονόητο; Αποσύραμε τη δύναμη της σκέψης και των συναισθημάτων μας από τους στόχους τους;... ή ακόμη εστιάζουμε στα όσα εκείνοι επιδιώκουν να πετύχουν ως πραγματικότητα γύρω μας;

Δυστυχώς ακόμη και στο εργαλείο ελεύθερης έκφρασης μας, στο internet, κάνουμε το σφάλμα να αναπαράγουμε τα δικά τους κέντρα εστίασης...
Δεν προβάλλουμε τα οράματα τα δικά μας... δεν επιδιώκουμε την συνήχηση των οραμάτων μας με άλλους ώστε να αποκτήσουν δυναμική και υλική υπόσταση...
αναμεταδίδουμε συχνά... μόνον κριτικές και τοποθετήσεις γύρω από θέματα που αφορούν τις εστιάσεις των "χειραγωγών"...

Μπερδεύουμε το θεϊκό δημιουργικό εργαλείο του Νου με το αναλυτικό μυαλό... και την κριτική ικανότητα μας... Αφήνουμε τη ζωή μας ως κατάθεση στα οράματα των λίγων που μας θέλουν κομπάρσους και "ενεργειακές-συνειδησιακές" μπαταρίες των στόχων των δικών τους ιδιοτελών οραμάτων...

Πόσοι θυμήθηκαν το όραμα τους; Πόσοι εστίασαν στο όνειρο που πάντα ήθελαν να κάνουν πραγματικότητα στη ζωή τους;...

Πόσοι βρήκαν το γιατρό και το σοφό εντός τους και με εμπιστοσύνη και βεβαιότητα ακολουθούν τις διδαχές και συμβουλές του;...

Μια απλή "ετικέτα", μια απλή "διάγνωση" ή γνώμη από έξω, από κάποιον τρίτο... και είναι ικανή να γκρεμίσει την πίστη στην εσωτερική διαισθητική ευφυία μας...

Τόσο εύκολα παραδίδουμε τη δύναμη μας, το θεϊκό μας δυναμικό... Τόσο εύκολα αντί για Συν-Δημιουργοί γινόμαστε... μαριονέτες... Αρχής γενομένης σε θέματα που μας αφορούν άμεσα... Είτε αυτά είναι θέματα υγείας, είτε πεποιθήσεις για τα όσα πιστεύουμε για τον εαυτό μας... "ταυτίσεις" μας...

Και ξαναγυρνώ στο internet...

Αν κατανοούσαμε έστω και λίγο τις δυνατότητες που μας παρέχει η εστιασμένη στόχευση των δημιουργικών μας ιδεών, θαρρώ πως θα παύαμε να αναμεταδίδουμε και να διαβάζουμε "ειδήσεις" που τραβούν τις συνειδήσεις προς αντίθετες κατευθύνσεις...

Ο παρατηρητής είναι ικανός να μεταβάλλει το αποτέλεσμα του παρατηρούμενου. Τούτο έχει αποδειχτεί προ πολλού στους κόλπους της φυσικής... Η πρόθεση αλλάζει το αποτέλεσμα...

Φανταστείτε λοιπόν να εστίαζαν μαζικά οι κάτοικοι μιας πόλης ή μιας χώρας στην αφθονία... στην δικαιοσύνη... στην ισονομία... στις αρετές... στην υγεία... στην διαύγεια... στην ειλικρίνεια... στην αλήθεια... στην καθαρότητα... στην τάξη... στην ισορροπία... 

Φανταστείτε να εστίαζαν με τέτοιο τρόπο που να μην επιτρέπουν κανέναν και τίποτε να τους αποσπάσει την προσοχή από τη βεβαιότητα πως αυτή είναι η πραγματικότητα που επιδιώκουν για τον εαυτό τους ατομικά, για τις οικογένειες τους, αλλά και για το γενικότερο σύνολο...

Η μάζα των συλλογικά εστιασμένων Νοων στην πραγματικότητα αυτή θα έλκυε την πραγματικότητα στην ύλη... (κι αυτό δεν είναι θεωρία ή φαντασία... έχει επίσης αποδειχτεί και πειραματικά...)

Το θέμα είναι πως καθώς συνηθίσαμε επί δεκαετίες και αιώνες να παραχωρούμε τη δύναμη μας, μαζί με την ευθύνη μας, σε άλλους... Μας φαίνεται πιο εύκολα να φταίνε οι άλλοι, οι καταστάσεις, οι κυβερνώντες, το κατεστημένο... και αδυνατούμε να δούμε πως είμαστε εμείς οι ίδιοι που συνεχίζουμε να τους παραχωρούμε το χώρο, το χρόνο και την ενέργεια να δρουν όπως δρουν... 

Θυμώνουμε για παράδειγμα που δεν υπάρχουν αρκετά φάρμακα στη διάθεση των ασθενών... και εξεγειρόμαστε... ανίκανοι να δούμε πως το ίαμα είναι εντός μας και είναι πολύ πιο απλό... ανέξοδο και δίχως "παρενέργειες"...

ΑΜΦΙΒΑΛΛΟΥΜΕ... ακόμη κι όταν γνωρίζουμε θεωρητικά για το μεγαλείο τους ανθρώπινου ΝΟΥ....
δεν έχουμε ΠΙΣΤΗ... στις δυνατότητες της ΚΑρδιάς και του Οράματος μας...

Πιστεύουμε με τόση ευκολία την όποια "ετικέτα" διάγνωσης μας κόλλησε ο θεράπων ιατρός... ταυτιζόμαστε με αυτή και παραδινόμαστε στις αγωγές του... στα φάρμακα... στις επιταγές της ασθένειας... ακόμη κι αν μέσα μας ακούγεται η φωνή που μας λέει ακριβώς τι πραγματικά χρειαζόμαστε για τη δική μας ίαση...
κι αυτό είτε αφορά παθήσεις στον υλικό μας φορέα, είτε στην ψυχική μας κατάσταση...

ΤΟ ίδιο ακριβώς πράττουμε απέναντι σε κάθε "ειδικό"... στον κοινωνιολόγο, τον οικονομολόγο, τον διαιτολόγο, τον πολιτικό... κτλ... Οι άνθρωποι αυτοί μπορεί με την καλύτερη πρόθεση και γνώση τους να προσφέρουν όσα έμαθαν στην επιστήμη τους... και σίγουρα υπάρχουν στιγμές που έχουμε την ανάγκη φροντίδας... ωστόσο η φροντίδα θα πρέπει να μας φέρνει ξανά στη δύναμη μας, να μας υποστηρίζει προς εκείνη την κατεύθυνση... και όχι να μας καθιστά μόνιμους πελάτες του όποιου ειδικού... καταναλωτές του όποιου "φαρμάκου"... της όποιας συνταγής...

Όμως σαφώς και δε φταίνε οι άλλοι... οι όποιοι άλλοι... 
Είμαστε εμείς ως άτομα που παραδινόμαστε... που προσφέρουμε την ενέργεια και τη δύναμη του Νου μας... Είμαστε εμείς που προτιμούμε τον εύκολο δρόμο... αυτόν δίχως ευθύνη...

Αν θέλουμε μια άλλη πραγματικότητα, χρειαζόμαστε γερές βάσεις, δίχως αμφιβολία... ΕΙΔΙΚΑ όταν το παγιωμένο σύστημα αρχίσει να δημιουργεί εμπόδια και αντιστάσεις... Εκείνη είναι η στιγμή της κορύφωσης... είναι η δοκιμασία η τελευταία πριν τη μετάβαση στο νέο δυναμικό όπου εστιάσαμε...

Έχε ΠΙΣΤΗ στο όραμα σου. Εστίασε τις ΣΚΕΨΕΙΣ σου με Δύναμη εκεί και θα το δεις να υλοποιείται.











read more “Έλεγξε τη Δύναμη της Σκέψης σου”

11 Μαρ 2014

Μη φοβάσαι να περάσεις το τούνελ

Πριν λίγες μέρες έγραφα περιληπτικά τις δοκιμασίες και αλλαγές που γνωρίσαμε με την οριστική πια είσοδο μας στην υδροχοϊκή εποχή...

και σαφώς οι δοκιμασίες δεν έφτασαν στο τέλος τους, ούτε θα λήξουν τόσο εύκολα... μιας και η κάθαρση οφείλει να είναι γενική και πολυεπίπεδη... μέχρι να λάμψουν ξανά οι αρετές και οι αξίες...

Ένας ένας, αλλά και όλοι μαζί σαν ανθρωπότητα περνάμε από εσωτερική κάθαρση... παλιά τραύματα, μοτίβα συμπεριφοράς... τρόποι σκέψεις... μπλοκαρισμένα συναισθήματα... γνωστές και άγνωστες φοβίες... Όλα τους έρχονται σταδιακά στο φως της συνείδησης και μας ζητούν να αποδεσμεύσουμε και να ελευθερώσουμε το δυναμικό μας... να βάλουμε τάξη και να διαπεράσουμε τα πέπλα και τη σκόνη που έθαψαν επί χρόνια τη δική μας, αλλά και επί αιώνες ή και χιλιετίες τις ανθρώπινες ικανότητας, αρετές, ιδανικά και αξίες...
... μετατρέποντας σταδιακά τον άνθρωπο σε χειραγωγούμενο δούλο ενός άδικου συστήματος φανερής αλλά και καλά κρυμμένης παραπλάνησης... υπό την εγωκεντρική και συμφεροντολογική διάθεση των "λίγων"...
...μετατρέποντας την αφθονία της Γαίας σε ένα κόσμο έλλειψης, ανισορροπίας, αταξίας, ένδειας και άγχους... με τις ανάλογες κλιματικές, ηλεκτρομαγνητικές και γεωλογικές εξάρσεις...

Σίγουρα η διαδικασία κάθαρσης δεν είναι πάντα "ανώδυνη"... καθώς απαιτεί μεγάλο μέρος του θάρρους και του δυναμικού μας... ωστόσο είναι λυτρωτική και απελευθερωτική... και ο μόνος τρόπος να ελευθερώσουμε την αλήθεια της καρδιάς και του νου μας... να πετάξουμε τα άχρηστα βάρη... και να εστιάσουμε σε ότι πραγματικά έχει αξία... 

Μοιάζει σαν να περνάμε συμπληγάδες πέτρες... στιγμές στιγμές η πίεση είναι αφόρητη και νομίζουμε
πως δε θα αντέξουμε αυτό το πέρασμα που θέλει να τραβήξει από πάνω μας, να ξηλώσει και να μας απαλλάξει από τα παλιά μας "ρούχα"...

Μοιάζει με τούνελ στενό και μακρύ... και ώρες ώρες αναρωτιόμαστε... "πότε θα τελειώσει"... καθώς μετά από τη μία κάθαρση... εμφανίζεται μια ακόμη...

Υπομονή φίλοι μου, υπομονή... Το φως ήδη φαίνεται στο βάθος του τούνελ... μια Ιδέα είναι πως δεν έχουμε τις δυνάμεις να το διασχίσουμε... μόνο μια Ιδέα... Οπλιστείτε με δύναμη και θάρρος...
Αφεθείτε με εμπιστοσύνη στη διαδικασία κάθαρσης σας... σε όλο το βάθος της... 
Όσο πιο βαθιά, τόσο πιο ουσιαστική... τόσο μεγαλύτερο το δυναμικό που ελευθερώνεται...

Μπορεί για λίγο να έχετε την αίσθηση πως "χάσατε" το δρόμο... πως δεν ξέρετε προς τα που να προχωρήσετε... Κι αυτό μόνον μια Ιδέα είναι... Η καρδιά σας πάντα ξέρει... Εστιαστείτε στο κέντρο σας και μη φοβάστε τίποτε... Λίγο λίγο θα αποκαλύπτεται το νέο μονοπάτι... Μη βιάζεστε... 

Η αίσθηση τούτη είναι λογική μιας και η πυξίδα μας αλλάζει κατεύθυνση από το "παλιό" και "σαθρό" προς το άξιο και αληθινό... σε κάθε επίπεδο... 

Ίσως να αισθάνεστε μια αδιόρατη ανασφάλεια και να αγχώνεστε μιας και όσα γνωρίζατε μέχρι τώρα αλλάζουν... και χάνεται η (δήθεν) "σταθερότητα" που είχατε συνηθίσει... Παροδικό είναι... και τούτο... η μόνη σταθερότητα που υπάρχει ούτως ή άλλως είναι στις εσωτερικές σας ποιότητες και την ακεραιότητα σας... 

Εστιαστείτε εκεί... και διατηρώντας τη σύνδεση σας με το όμορφο και αγνό φως της συνείδησης που αναδύεται στο βάθος του "τούνελ" μη σταματάτε πουθενά... 

Συνεχίστε να βαδίζετε με θάρρος εμπρός! Πετάξτε τα βάρη τα άχρηστα! Οπλιστείτε με την αλήθεια και το θάρρος της ψυχής σας! Πιάστε το χέρι αυτού που είναι δίπλα σας... σιγά-σιγά θα δείτε και θα εννοήσατε πως δεν είστε μόνος σε αυτή την πορεία... 

όλα είναι ήδη καλά~


read more “Μη φοβάσαι να περάσεις το τούνελ”

10 Μαρ 2014

Ιερός Γάμος... και πνευματικοί σύντροφοι

Αναμφίβολα όσοι άνθρωποι πορεύονται στο δρόμο προς την αυτογνωσία τους διαπιστώνουν με το χρόνο πως αλλάζουν και οι ποιότητες των σχέσεων με τους συνανθρώπους τους... και ειδικά με τους πιο κοντινούς τους ανθρώπους, εντός της οικείας...

Ο δρόμος προς την αυτογνωσία, προς την αυτοβελτίωση και την αυτοθεραπεία μπορεί να μοιάζει, μα δεν είναι ποτέ εντελώς ατομικός, καθώς επιδρά και επηρεάζει άμεσα τους γύρω μας...

Ναι μεν η διαδρομή ξεκινά πάντα με την στροφή της προσοχής μας εντός, αλλά καθώς παραμένουμε συνδεδεμένοι, σαν συγκοινωνούντα δοχεία, οι επιτυχίες εντός μας αλλάζουν, επιδρούν, επηρεάζουν και συμπαρασύρουν και τους οικείους μας κατ' αρχήν... (πράγμα που συμβαίνει πάντοτε... ακόμη κι αν δεν ασχολούμαστε με την πρόοδο και αυτογνωσία μας... με διαφορετική ωστόσο χροιά...)

Ανάμεσα σε άλλα θέματα που έρχονται να απασχολήσουν ένα συνειδητό αναζητητή της αλήθειας εντός του και της πορείας αυτογνωσίας του είναι και το θέμα των σχέσεων με το άλλο φύλο και ιδιαίτερα του γάμου...

Πολύ συχνά παρατηρούμε χωρισμούς και διαζύγια που λαμβάνουν χώρα εκεί γύρω στα 40 και μέχρι τα 49 χρόνια ζωής... μια περίοδο που υπογραμμίζει την πορεία προς την ολοκλήρωση ενός πρώτου κύκλου ζωής...

Η αποξένωση και η απομάκρυνση των δύο συντρόφων και συζύγων (αν υπήρξαν τέτοιοι στην ουσία τους ποτέ...) φτάνει σε ένα αποκορύφωμα, όπου καλείται κανείς να πάρει μια σοβαρή απόφαση: μαζί ή μόνος...

Πολύ συχνά η απόφαση επισκιάζεται από κάποια άλλη, "πνευματικότερη σχέση" που πιθανόν διατηρεί ο ένας εκ των δύο μελών του ζεύγους. (Μιλάμε πάντοτε για άτομα στο δρόμο αυτογνωσίας... οπότε δεν θα ασχοληθούμε εδώ καθόλου με την περίοδο "κρίσης" που περνούν οι άνθρωποι γύρω στα 40 τους και συχνά τους οδηγεί σε εξωσυζυγικές σχέσεις απλά και μόνο με κίνητρο την αυτοεπιβεβαίωση ή την αλλαγή... ή οποιοδήποτε άλλο εξωγενή και επιφανειακό λόγο... συνειδητό ή ασυνείδητο...)

Πνευματικές σχέσεις λοιπόν... μεταξύ ανθρώπων που βρίσκονται στην πορεία τους προς την αυτοεκπλήρωση, την ολοκλήρωση και την επίγνωση... που δημιουργούνται από ένα "κενό" που υπάρχει στη σχέση τους, με τον σύντροφο στη ζωή τους... 

Συνήθως παρατηρείται τούτο όταν υπάρχει μια μακρόχρονη σχέση μεν, μια οικογένεια, όπου ο ένας όμως μόνον εκ των δύο άρχισε σε κάποιο σημείο της κοινής τους πορείας να ασχολείται σοβαρά με την αυτογνωσία και την πνευματικότητα του, ενώ ο άλλος σύντροφος όχι....

Άθελα τους αρχίζουν να κινούνται σε μια διαφορετική πορεία ο καθένας ατομικά, αλλά συνεχίζουν να μοιράζονται τα της ζωής... 

Σε αυτή τη φάση ο αναζητητής τυχαίνει να συναντήσει άτομα, του ίδιου ή του αντίθετου φύλου, με τα οποία υπάρχει μια αρμονική συνήχηση και επικοινωνία. Υπάρχει το κοινό ενδιαφέρον προς την εξέλιξη προς τις ανώτερες ανθρώπινες ιδιότητες και αρετές... Κάποια στιγμή ίσως ανάμεσα στους συνοδοιπόρους συναντήσει ή ξεχωρίσει ένα άτομο, με το οποίο μοιάζει πως οι δύο αυτοί "πνευματικοί σύντροφοι" συμπληρώνουν τέλεια ο ένας τον άλλο... Αρχίζει να δημιουργείται μια πρωτόγνωρη οικειότητα και δεν αργεί η ανώτερη αυτή ψυχική και πνευματική σύνδεση να συμπαρασύρει ολόκληρη την ύπαρξη των δύο ατόμων... που νιώθουν και επιθυμούν ή θέλουν να μοιράζονται πλέον τις ζωές τους σε όλο τους το φάσμα...

Μια τέτοια πνευματική έλξη όμως μπορεί να αποτελεί και μάθημα εξέλιξης των δύο... ειδικά αν υπάρχει ήδη  κάποιος άλλος σύντροφος ζωής...

Συχνά λέγεται πως υπάρχουν οι "δίδυμες ψυχές" ή το έτερον ήμισυ που αναζητά ο καθένας μας κινούμενος από την ψυχή του... Ωστόσο οι σύντροφοι ζωής έχουν επιλεγεί νωρίτερα... πολύ πριν νιώσει καν ο άνθρωπος την ανάγκη για αναζήτηση και αυτογνωσία... 

Πολλοί επιλέγουν να διαχωρίσουν τις ζωές τους στα δύο: συνεχίζουν να μοιράζονται τη ζωή τους με το σύντροφο ζωής και τις πνευματικές τους αναζητήσεις με τον "πνευματικό" τους σύντροφο... Ωστόσο ένας τέτοιος διαχωρισμός δεν μπορεί να πάει καλά για πολύ... Είπαμε και αλλού: το πνεύμα ορίζει και την ύλη... και τη συμπαρασύρει... Οπότε, αν μιλάμε για επικοινωνία στα ανώτερα ψυχικά πνευματικά πεδία συνείδησης  (π.χ. στα 3 ή 4 ανώτερα "τσάκρα" ) είναι λογικό και επόμενο κάποια στιγμή να συνηχήσουν και τα κατώτερα πεδία συνείδησης... Και ο διχασμός του ατόμου με 2 διαφορετικές πολώσεις, μία προς το σύντροφο ζωής και μία προς το σύντροφο πνευματικού βίου... να μην μπορεί να σταθεί...

Και εδώ ξεκινά το δίλημμα: να μείνει κανείς με τον σύντροφο που επέλεξε εκεί μεταξύ 20 και 30 ετών, το σύντροφο με τον οποίο μοιράζεται μια οικογένεια... που όμως δεν τον συγκινεί, εκφράζει, δίνει πληρότητα... ή να δώσει ένα τέλος και να ξεκινήσει μια νέα συντροφική ζωή με τον εξιδανικευμένο "πνευματικό σύντροφο" που συνάντησε σε μια ωριμότερη ηλικία;...

Ίσως να μην υπάρχουν ορθές ή λαθεμένες επιλογές, ειδικά αν αυτές είναι σύμφωνες και με τους δύο συντρόφους που αποφασίζουν όμορφα και αρμονικά να λύσουν τον κοινό βίο και να πορευτούν ο καθένας προς νέες κατευθύνσεις...

Ωστόσο είναι σαφές πως η σοβαρή εργασία ενός ατόμου με τον εαυτό του, αργά ή γρήγορα θα του φανερώσει πως ακόμη και η φαινομενικά "ανώριμη" επιλογή του συντρόφου ζωής δεν ήταν εντελώς "τυχαία"...

Ο δρόμος της πνευματικότητας και της αυτογνωσίας θα του διδάξει το νόημα της αφοσίωσης και θα του φανερώσει, πως ναι μεν πιο δύσκολα, μα με επιτυχία μπορεί να αρχίσει να εξυψώνει και τον "αδιάφορο" μέχρι τότε σύντροφο ζωής προς ανώτερα πεδία συνείδησης... διότι ήδη η δική του μεταμόρφωση συμπαρασύρει και τον άλλο, κι ας είναι σε πιο "ασυνείδητα" πεδία...
Θα του διδάξει πως οι αντιστάσεις που βίωνε νωρίτερα στη σχέση του μαζί του μπορούν να μεταμορφωθούν και να αποτελέσουν δυναμική ανατροφοδότησης και εξύψωσης της ίδιας της σχέσης...

Κακά τα ψέματα... πολύ συχνά δίπλα σε ένα πνευματικό αναζητητή βρίσκουμε το ακριβώς αντίθετο... έναν αδιάφορο για τα πνευματικά, υλιστικά προσανατολισμένο άνθρωπο... 
αλλά ετούτος αποτελεί παράλληλα μια κατάλληλη γείωση για τον πρώτο...
διότι ετούτο είναι και το νόημα της πνευματικότητας... η μεταφορά των ποιοτήτων που απορρέουν από αυτή... στην ύλη, στην καθημερινή ζωή... αλλιώς μετατρέπεται σε απλό "ναρκωτικό"...

Οπότε οι αντιστάσεις του πνευματικού αναζητητή υπάρχουν, μόνον όσο υπάρχει εντός του η διαφοροποίηση μεταξύ των δύο πόλων "πνεύμα-ύλη"...

Ένας γάμος, μια ολοκληρωμένη σχέση μεταξύ δύο ανθρώπων, είναι πάντοτε Ιερή. Δε χρειάζεται να αναζητούμε κάτι διαφορετικό από την οικεία μας σχέση... Ίσα ίσα που στους πιο προοδευμένους πνευματικά-αυτογνωσιακά ανθρώπους γίνεται κάποια στιγμή ακόμη πιο σαφής η πρόκληση: έχουν κοντά τους πιθανόν τον πιο ανεπίδεκτο μαθητή... και η επιτυχία της αφύπνισης του είναι αυτή που θα ανοίξει τόσο στον ίδιο, όσο και στο Ιερό Ζεύγος ακόμη μεγαλύτερα πεδία...

Χέρι-χέρι... οφείλουν να μεταμορφώσουν τη σχέση τους σε πλήρη ουσιαστική σχέση, μια σχέση που περιλαμβάνει όλα τα πεδία συνείδησης και αλληλεπίδρασης στη ζωή...

Ο κάθε ένας σαν άτομο, αλλά και μαζί...

Ετούτη είναι θαρρώ και η πρόκληση στη νέα αυτή Υδροχοϊκή Εποχή...

Για αιώνες κυριάρχησε μια πατριαρχικά δοσμένη εικόνα σε όλους τους τομείς της ζωής, ακόμη και σε αυτή των σχέσεων ή τη θέση και το ρόλο της γυναίκας... η οποία έχασε σχεδόν ολοκληρωτικά τη θέση της στην Ιερουργία... και περιορίστηκε στο ρόλο της μητέρας-θυσίας...
Αιώνες νωρίτερα διένυσε η ανθρωπότητα τον άλλο πόλο: τη μητριαρχική δομή με τη γυναίκα να δεσπόζει ως Ιέρεια και στις λατρευτικές τελετουργίες ως επίκεντρο κατανόησης και κοσμοθέασης...

Ίσως λοιπόν σήμερα, από τις απλές σχέσεις ανθρώπων, έως τις ανώτερες πνευματικές λειτουργίες, να ήρθε η ώρα επιστροφής στην αρμονία μεταξύ των δύο πόλων που εκπροσωπούνται στην Αρσενική και Θηλυκή Αρχή... Ισάξια, μαζί, χέρι-χέρι...

Μόνο σε μια τέτοια ισορροπία μπορεί να βασίζεται η συν-δημιουργία...

Μόνον όταν οι δύο όψεις, γιν και γιαγκ, έχουν εναρμονιστεί εντός του ατόμου, αλλά και στη σχέση του Ζεύγους μπορούμε να μιλάμε για συνειδητούς Συν-Δημιουργούς... από τα υλικά μέχρι τα ανώτερα πνευματικά πεδία δίχως διαχωρισμούς και διαφοροποιήσεις... 
από την Ύλη μέχρι το Πνεύμα... από τα καθημερινά μέχρι τα ιερά...

Ζευς... και όχι Δίας.. :)
Σύ-ζευξη και όχι Δια-ζύγιο... :)
Ανδρόγυνο... και όχι απλά σύν-τροφοί και συ-ζυγοι...

Σίγουρα όχι πάντα εύκολη επιλογή... μα άξια, ευπρόσδεκτη και γόνιμη ως πεδίο εξέλιξης :)















read more “Ιερός Γάμος... και πνευματικοί σύντροφοι”

9 Μαρ 2014

2014... το μέγα κύμα κάθαρσης~

Επί... μια δεκαετία περίπου τα μάτια, οι καρδιές και οι νόες όλων ήταν στραμμένες στο συμβολικό έτος 2012... 

Μεγάλη μερίδα ανθρώπων, συγχυσμένοι από τις καταστροφολογίες και τις ανάλογες χολλυγουντιανές και "επιστημονικές" τοποθετήσεις ή θρησκευτικές εσχατολογικές γραφές, θεωρούσαν πως όλο αυτό το πέρασμα της συνείδησης σε ανώτερα πεδία θα ξεκίναγε με ένα φανερό κοσμογονικό γεγονός... ένα είδος συντέλειας του κόσμου...

Για τους περισσότερους η χρονιά πέρασε με την αίσθηση πως τελικά... "δεν έγινε τίποτε"...

Κι όμως... κι όμως έγιναν και συνεχίζουν να γίνονται πολλά... πάρα πολλά...
μα η βάση κατανόησης όλων αυτών είναι στα ανώτερα ψυχικά και πνευματικά πεδία και όχι στο επίπεδο της ύλης. (Το Πνεύμα κινεί και δίνει μορφή στην ύλη... όχι αντίστροφα...)

Η μετάβαση, σαν μια γέννα σε ένα νέο συνειδησιακό επίπεδο συνεχίζει να προοδεύει... 
Για όποιον έχει ΚαρΔιά και Νου και μάτια για να δει... βλέπει...

Βλέπει το πόσα "σκουπίδια" και άχρηστα βάρη άρχισαν να έρχονται στο Φως της συνείδησης και αποβάλλονται... γκρεμίζονται... καταρρέουν... αρχής γενομένης το 2012...

Βλέπει επίσης πόσο πολύ απαραίτητη ήταν και συνεχίζει να είναι η ψυχική και πνευματική προετοιμασία και ενδοσκόπηση (αυτογνωσία), ώστε οπλισμένος κατάλληλα ο καθένας να μπορεί να αντέξει και να μετουσιώνεται στις κατάλληλες ανώτερες συχνότητες αντίληψης και κατανόησης...

Βλέπει επίσης πόσο πολύ υποφέρουν οι άνθρωποι της ύλης... οι άνθρωποι που ταυτίζουν την ύπαρξη τους με το σώμα και την υλική μόνον διάσταση της "πραγματικότητας" γύρω τους... και πόσοι πολλοί "αναχώρησαν και συνεχίζουν να αναχωρούν"...

Βίωσε την περίοδο από το Δεκέμβρη του 2012 και μετά, ειδικά μέχρι και το Φλεβάρη, όπου έμοιαζε να μην αναγνωρίζει τον εαυτό του... σαν να έχασε τη στήριξη του... πράγμα φυσικό αφού άλλαξε η πόλωση των ψυχών από το πεδίο των Ιχθυών στο πεδίο του Υδροχόου... και απαιτούσε μια νέα "πόλωση"... εν μέρει δύσκολη, αλλά απαραίτητη...

Παρατηρούν επίσης την μεγάλη περίοδο μετουσίωσης που απαίτησε το 2013, από τα μισά και προς το τέλος του... τη μεγάλη ανακατάταξη και την νέα πορεία με βάση τα αληθινά θέλω της ψυχής μας... αφού πρώτα επιτρέψαμε σε αυτά να φανερωθούν κάτω από τη σκόνη και τη λήθη που τα είχαμε θάψει...

Παρατηρούν επίσης πως από τις αρχές του 2014 το Πνεύμα πρωτοστατεί με ένα τόσο έκδηλο τρόπο και φανερώνει τα Σχέδια του... με μια πρωτόγνωρη συγχρονικότητα... "γελώντας" με τα σχέδια του μυαλού... που γκρεμίζονται και δεν μπορούν να σταθούν στιγμή... όση ενέργεια, κόπο και μόχθο και να τους δώσει κανείς...

Παρατηρούν πως μόνον ότι στις ανώτερες Αρετές, την Ψυχή και το Πνεύμα αγνά στηρίζονται προάγονται και προωθούνται με μια απλότητα... ωσάν να είναι το πιο αυτονόητο όλων... πως έτσι πρέπει να συμβεί... και όχι αλλιώς... Δίχως κόπο, δίχως αγωνία, δίχως σπατάλη ενέργειας...

Κι έτσι θα συνεχίζεται να συμβαίνει...

Όποιος μένει συντονισμένος με αυτά τα αγνά πεδία εντός του..., όποιος έχει βρει το δικό του όραμα, το έχει ξεκαθαρίσει και με Πίστη και βεβαιότητα το άφησε να συμβεί... μοιράζεται ανείπωτες στιγμές χαράς και σύνδεσης... με τους ομοίους του...

Όποιος όμως ήταν χλιαρός... όποιος δεν εργάστηκε εντός του... όποιος τα εύκολα πάντα επιζητούσε και την ύλη εξυμνούσε ακατάπαυστα... δυστυχώς... επιβεβαιώνει για άλλη μια φορά όσα τότε πριν το 2012 συχνά λεγόταν... "οι ουδέτεροι και χλιαροί γίνονται τα πρώτα θύματα σ' έναν πόλεμο ανάμεσα στο Φως και το Σκότος".... όπου σαφώς φως και σκότος μεταφορικά νοούνται οι παρατάξεις του εμείς και του "εγώ"... 

Ήδη θα έχετε ίσως παρατηρήσει πόσοι άνθρωποι, που άφησαν απεριφρούρητες τις αρετές και την Ψυχή τους, γνωστοί άλλοτε, φίλοι ίσως και συγγενείς, έχουν αλλάξει τόσο που δεν μπορείτε να τους αναγνωρίσετε... που δεν βρίσκεται πλέον κανένα σημείο αληθινής επικοινωνίας... λες και "κάτι" άλλο τους κυβερνά... και που ίσως... μοιάζει να σας "πολεμούν" ξαφνικά και να σας "επιτίθενται"...

Ναι αγαπημένοι μου φίλοι... στα αιθερικά πεδία... στους κόσμους της Ψυχής και του Πνεύματος... υπάρχει ένας περίεργος πόλεμος που διεξάγεται... ίσως πάντα να διεξαγόταν μόνον που τώρα μοιάζει σαν να κορυφώθηκε... σαν να επιζητά να αναδείξει το "νικητή" για τη συνέχεια της σημαντικότατης εποχής στην οποία μόλις πρόσφατα μπήκαμε...

Η συνείδηση απαιτεί σαφή στόχο δημιουργίας και Συν-Δημιουργίας... οι χλιαροί και αναποφάσιστοι... δε χωράνε πουθενά... 

Το άγχος και η ανάγκες θεραπείας και ίασης κορυφώνονται... μα οι πολλοί προτιμούν και πάλι την εύκολη λύση... ψάχνουν το θαύμα στο ένα "χαπάκι" που θα τους βοηθήσει να ξεχάσουν τον πόνο τους... τον αληθινό και αβάσταχτο πόνο της ψυχής τους που δεν αντέχει να βλέπει το υλικό σώμα να τη σπαταλά σε λάθος δρόμους, στόχους και σκοπούς...

Προτάσεις θεραπείας, μέθοδοι και εργαλεία άφθονα δόθηκαν... και δίνονται... μα οι περισσότεροι δεν θέλουν την πλήρη ίαση τους... Αυτή που τους παραδίδει την ευθύνη και τη δύναμη τους πίσω... Αυτή που τους καθιστά Συν-Δημιουργούς των όσων αναδύονται και βιώνονται ως "πραγματικότητες" γύρω τους...

Πολλοί ακόμη αναζητούν το "φταίχτη" και τον υπεύθυνο αλλού... και η κάθαρση συνεχίζεται...

Βαθιά τραύματα επουλώνονται... και η μεγάλη εικόνα συμπληρώνεται καθώς κομμάτια του μεγάλου παζλ μπαίνουν στη θέση τους... Μεγάλη ευλογία για όποιο επιτρέπει να συμβεί...

Μείνετε σταθεροί, με πίστη και βεβαιότητα στο όραμα σας... στην ακεραιότητα της Ψυχής και των Αξιών σας... (μην ξεπουλιέστε για κανέναν και τίποτε!)
Αποσύρεται την ενέργεια σας από ότι αποζητά να σας μετατρέψει σε πεδίο μάχης, αποδιοπομπαίο τράγο ή στόχο"φαρμακερών βελών"... Καθαρίστε τα πεδία της ψυχής και του πνεύματος σας...

Δεν έχετε να φοβάστε τίποτε... 
Ο Φόβος είναι εργαλείο αυτών που δεν αντέχουν το Φως της συνείδησης, του Πνεύματος και της Ψυχής...

Συνεχίστε να εστιάζετε στη Δημιουργία σας, στο όραμα σας, σ' εκείνο το όραμα που αγκαλιάζει και προσφέρει σε όλους με τον καλύτερο τρόπο σε όλα τα επίπεδα... ~ ο καθένας σας γνωρίζει ποιο είναι αυτό... και την κατάλληλη στιγμή όλα θα συνδεθούν με τον καλύτερο τρόπο :)







read more “2014... το μέγα κύμα κάθαρσης~”

8 Μαρ 2014

Μόνο οι σκέψεις και οι πεποιθήσεις σου σε περιορίζουν...

Αν κανείς ρωτήσει τους ανθρώπους γύρω του, όλοι μα όλοι θα απαντήσουν πως επιθυμούν έναν καλύτερο κόσμο... Άλλοι θα συμπληρώσουν πως αυτό απαιτεί μια μαζική επανάσταση... άλλοι πως ο κόσμος θα γίνει καλύτερος μετά από μια μαζική κάθαρση με μορφή κατακλυσμών, άλλοι πως αυτό θα συμβεί "αυτομάτως" με μια παρέμβαση ή τιμωρία από το Θεό... και άλλοι πως ετούτο απαιτεί μια γενική αλλαγή στον τρόπο σκέψης...

Ίσως ανάμεσα στους τελευταίους υπάρχει και η μεγαλύτερη ποσότητα αλήθειας... Διότι μόνον ο τρόπος σκέψης, ο νους ενός ανθρώπου είναι σε θέση να συλλάβει, αλλά και να προχωρήσει σε αλλαγές... Μα και αυτό δεν είναι αρκετό... Δε φτάνει ο ένας για να κάνει τη μεγάλη διαφορά... Χρειάζεται η δική του αλλαγή στην αντίληψη να μεταδοθεί, να μεταλαμπαδευτεί σε ένα κρίσιμο αριθμό ανθρώπων, που επίσης θα αρχίσουν να αλλάζουν τρόπο σκέψης και αντίληψης...

Ο νους του ανθρώπου είναι ένα θείο εργαλείο... και ετούτος είναι σε θέση να αλλάζει ολόκληρη την πραγματικότητα την οποία αντιλαμβανόμαστε ως "υπαρκτή" γύρω μας...
Ο νους δε γνωρίζει όρια, εμπόδια, περιορισμούς... Εμείς οι ίδιοι και το περιβάλλον εντός του οποίου έγινε το πρώτο "set up" της αντίληψης μας είμαστε που βάζουμε όρια στις ικανότητες του νου.

Η ανθρωπότητα είναι μία και μοναδική οντότητα. Είναι ένας και μοναδικός οργανισμός που συνδέεται μέσω της συλλογικής της νοημοσύνης (υπόσυνείδητο, υπέρσυνείδηση, αλλά και καθημερινή χμ... συνείδηση...). Τι σημαίνει αυτό; Σημαίνει πως οι σκέψεις του καθ' ενός επιδρούν και επηρεάζουν και τους γύρω του. (το ίδιο και τα συναισθήματα...) Είμαστε συγκοινωνούντα δοχεία...  Οι σκέψεις, αλλά και τα συναισθήματα, του ενός επιδρούν στους γύρω του και οι σκέψεις και τα συναισθήματα των πολλών επιδρούν στον ένα...

Η πραγματικότητα την οποία δεχόμαστε από κοινού ως αληθινή, δεν είναι παρά η κοινή συνισταμένη της συνειδητότητας όλων μας~ και εμπεριέχει βέβαια τοπικές μικροδιαφορές... είτε τούτο αφορά τον μικρόκοσμο μιας κοινωνίας, είτε το μικρόκοσμο ενός ανθρώπου...

Οι άνθρωποι οι οποίοι μετά από συνεχή προσπάθεια αυτογνωσίας "φορμάρουν" εκ νέου τον τρόπο αντίληψης και συναίσθησης των φαινομένων γύρω τους και ανακαλύπτουν το απεριόριστο δυναμικό του ανθρώπινου Νου (που προϋποθέτει μια πειθαρχημένη συνισταμένη ανάμεσα στις αισθήσεις και τη λογική πάνω σε μια βάση βεβαιότητας της ύπαρξης του θεϊκού σπινθήρα εντός όλων...) πάντα ήταν και ~για άγνωστο λόγο~ πάντα είναι λίγοι...
 Ίσως γιατί η προσπάθεια αυτή σε πρώτη φάση "βγάζει" το άτομο από την "ασφαλή" περιοχή των κοινά αποδεκτών της κοινωνίας του... ίσως γιατί το διαφοροποιεί τόσο που η αίσθηση του "ανήκειν" εξανεμίζεται στην αρχική του πορεία προσθέτοντας ανασφάλεια και φόβο... Ίσως επειδή η διαδικασία αποβολής των αρχικών "αποδοχών" της κοινωνικοποίησης του... τραντάζει συθέμελα τον "κόσμο του" και ξεβολεύει τους πολλούς που επένδυσαν πάνω στα κοινωνικά "πρέπει" και θεμιτά "θέλω"... Ίσως γιατί αναγκαστικά διανύει μια περίοδο μοναχικότητας που για τους περισσότερους μοιάζει αβάσταχτη μοναξιά..
Κι όμως μόνη αξία σε αυτή την πορεία είναι η ατομική κατ' αρχάς εργασία γνωριμίας των ατομικών μας ορίων, αξιών, πίστεων και πεποιθήσεων... φόβων και "δαιμόνων"... προτιμήσεων, δυνατοτήτων και αδυναμιών... 
Όμως όπως προείπα δεν αρκεί η εργασία του ενός να επιφέρει τις πολυπόθητες αλλαγές στην πραγματικότητα όλων... Μετά την πρώτη φάση αποδόμησης και επαναδόμησης του Εαυτού, απαραίτητη είναι η σύνδεση και σύνθεση με άλλα άτομα που πέρασαν την ανάλογη επεξεργασία του Είναι τους... αλλά και η εργασία τους με τους πολλούς... 

Διότι η αυτογνωσία είναι ο θεμέλιος λίθος για την αλλαγή εντός της μονάδας, αλλά για την αλλαγή του οργανισμού της ανθρωπότητας η επίδραση του ενός κυττάρου είναι λίγη...
Ο ένας που ξεκλειδώνεται... θέλει να συν-Δέεται και να ξεκλειΔώνει κι άλλους...

Μον' έτσι θα ξυπνήσει η θύμηση και η αλήθεια εντός... και θα αρχίσει στην πράξη η επιστροφή στον γήινο παράδεισο... 

Κι αν κάποιος κάπου ΑΝΑθυμάται... πρώτη αρχή και μέλημα ας έχει την αφοσίωση στην μικρότερη Εστία... :) Την Πίστη στην Γενιά του Οίκου :)

Καλή σας ημέρα...

read more “Μόνο οι σκέψεις και οι πεποιθήσεις σου σε περιορίζουν...”

4 Μαρ 2014

Εγώ θα ρωτώ... κι εσύ θυμήσου....

Οδύσσεια ολόκληρη είναι το ταξίδι κάθε ανθρώπου προς την αυτογνωσία και την πνευματική κατάκτηση του ίδιου του του Εαυτού... Περνά συμπληγάδες, Σκύλες και Άρπυιες που παραμονεύουν σε κάθε γωνιά του δρόμου του για να τον "κατασπαράξουν"...

Η μάχη στο δρόμο αυτό προς την αρετή είναι μόνιμη κι έτσι λογικό είναι να χάνει κανείς κατά καιρούς το δρόμο του, να κουράζεται, να παραδίδεται ή να έχει ξεγελαστεί από τα δήθεν... που συναντά στο δρόμο του...

Θέλει επαγρύπνηση και διάκριση μόνιμη.

Πολλά είναι τα ερωτήματα κάθε σκαπανέα που σκάβει εντός του για να βρει την έξοδο από το λαβύρινθο... αλλά και κάθε Ηρακλή που περνά από τον ένα άθλο για να ριχτεί στον επόμενο...
οπότε εγώ μονάχα κάποια βοηθητικά ερωτήματα έρχομαι να θέσω... κι όποιος έχει φυτέψει τον σπόρο τον αγνό εντός του... σίγουρα θα αρχίσει να θυμάται... ειδικά ο Έλληνας στην Ψυχή.

Κάποτε, πριν αρκετές εκατοντάδες χρόνια πήγε λέγεται ο Πλάτων στην Αίγυπτο και έμαθε από τους εκεί αρχιερείς πως οι Έλληνες ξέχασαν την ιστοΡία τους... του είπε για τον σφοδρό πόλεμο με τους Ατλάνειους... και το γνωστό τότε φινάλε...

ΝομίΖεις πως ο πόλεμος αυτός έληξε;

Οι Ατλάντειοι μάθαμε επίσης πως αρχικά ήταν πολύ φιλήσυχος και προηγμένος πνευματικο-τεχνολογικά λαός...

Θυμάσαι τι έκαναν και άλλαξε ο πολιτισμός τους;
Θυμάσαι πως το αγαθό μετέρεψαν σε μέσο εγωιστικό, κακόβουλο;

Γνωρίζουμε και σήμερα τη βάση των έργων τους...

Κάποιοι στα χρόνια που μεσολάβησαν, πήραν και συνέδεσαν σκόρπιες πληροφορίες και έπεισαν πολλούς πως η ιστορία στη Γαία περιλαμβάνει περιόδους όπως οι Λεμούρια και η Ατλάντεια... Ισχυρίζονται πως ουσιαστικά εκείνη την εποχή μονάχα Άτλάντειοι στο γένος δηλαδή βίωναν... και όλως τυχαίως Ελληνική Ρίζα φυλή δεν υπάρχει στα σχεδιαγράμματα τους. Οι Έλληνες λένε δεν αποτελούν "ρίζα-φυλή" αυτόνομη, μα υπο-φυλή της Κέλτικης ρίζας-φυλής...
(Αλήθεια... με ποιον έγινε τότε ο Πόλεμος; Με τους Κέλτες;...)

Η μυθοΛογία μας όμως άλλα διδάσκει... θυμάσαι;

Κι αν δε θυμάσαι... πως εξηγείς το γεγονός πως η μόνη μαθηματική γλώσσα στον κόσμο... ζώσα μέχρι σήμερα είναι η ελληνική και όχι κάποια "ατλάντεια";

Γιατί λες να διδάσκουν και να περνούν πληροφορίες Αντι-νοητικές στα πνεύματα ανθρώπων... που κοντά στη μια αλήθεια πρόθημα και απρόσεκτα καταπίνουν ολόκληρη την αίολη θεωρία και τους ισχυρισμούς κάποιου;

Ειδικά στα πνεύματα αυτών που αναρωτήθηκαν και μπήκαν στη διαδικασία να γνωρίσουν το θείο και τον εαυτό τους;

Θαρρώ πως γνωρίζεις πως λέγεται η συστηματική παραπλάνηση με ψευδή, μισο-αληθή και φανταστικά "στοιχεία".

Αυτή η ίδια τακτική συμπεριλαμβάνει και τη ΔΙΑ-στροφή των συμβόλων, των λέξεων και των εννοιών τους...

Αναζήτησες ποτέ το συμβολιζόμενο ανάμεσα στα σύμβολα που επέλεξες να χρησιμοποιείς;
ΣυνΔέθηκες με την ουσία και την προΈλευσή του;

Αν είσαι καιρό στο χώρο της αναζήτησης... δεν αναρωτήθηκες ποτέ... γιατί σχεδόν καμία από τις μοντέρνες παραδόσεις δεν αναφέρεται στο Ελληνικό Πνεύμα;
Αναρωτήθηκες γιατί προωθούνται όλες οι άλλες;
Έκανες τις απαραίτητες ΣΥΝδέσεις;

Σαφώς κάθε ουσιαστική αλήθεια, κάθε παράδοση αληθινή και ουσιαστική που σέβεται τον εαυτό και το σκοπό της περιέχει στοιχεία πανανθρώπινα... και διαχρονικά σε ισχύ...
Στάθηκες να τα βρεις; ή έγινες απλά οπαδός της όποιας παράδοσης;

Πήρες όσα σε προάγουν στο δρόμο σου προς την ενθύμηση της Αλήθειας; του ΠΟΙΟΣ πραγματικά είσαι;
Ξεκλείδωσες τις πύλες εντός σου; Ή ξεχάστηκες... κοιτώντας απλά αν υιοθέτησες επαρκώς κι αν "φόρεσες" κατάλληλα στον εαυτό σου ολόκληρη τη διδασκόμενη ύλη;
Προσάρμοσες και Διατήρησες με Διάκριση όσα σου χρειαζόταν; ή έθαψες ακόμη πιο βαθιά το Είναι σου φορώντας οικειοθελώς άλλο ένα πέπλο κάλυψης στα όσα ήδη φόραγες;

Βρήκες την ΕΛΛηνική Ψυχή σου; την ΑΝΑκάλυψες;

Αν έστω πλησιάΖεις θα θυμηθείς και θα ΑΝΑλογιστείς κατάλληλα, σαν άλλος Οδυσσέας και θα βρεις τον ίδιο απλό μηχανισμό με τον οποίο μέσα στο εξωτερικά καλό το σπόρο του κακού καλά έχουν κρύψει...
και πως να τον απενεργοποιήσεις...

Η επιΛογή, όπως και η Δύναμη ήταν και είναι πάντα δική σου.



read more “Εγώ θα ρωτώ... κι εσύ θυμήσου....”

3 Μαρ 2014

ΟΙ "Σωρροί"... Σωτήρες μας τελείωσαν... ΞΥΠΝΑ ΕΛΛΗΝΑ

η Άρτεμης στοχεύει...

Πόσες φορές ακόμη πρέπει να την πατήσεις αλήθεια για να μάθεις το μάθημα;

Σου τάζουν επί χιλιάδες χρόνια, πότε με το μαστίγιο, τη φωτιά και το τσεκούρι... πότε με την απειλή και το στανιό... πότε με παραμύθια και γλυκανάλατες σοφίες... πως κάποιος θα έρθει να σε σώσει... από κάτι...

Και με την ίδια απλή και φτηνή μέθοδο σε παραπλανούν, σε εξαπατούν, σε μειώνουν, σε εξευτελίζουν και σε πετάνε στο τέλος στον κάλαθο ανακύκλωσης σα στυμμένη λεμονόκουπα...

Με ψίχουλα αλήθειας σε κρατάνε σκλάβο... και με μυριάδες ψέματα και υποσυνείδητες φοβέρες νεκρώνουν το θείο σπινθήρα εντός σου... και από θεϊκό πλάσμα, από βασιλιά κι αφέντη, σε καταντούν φτωχούλη και ζητιάνο μέσα στον ίδιο σου τον Οίκο...

Φωνάζεις πως είσαι ΕΛΛΗΝΑΣ μα ακόμη από τη μύτη σε σέρνουν! 
Σου τάζουν και τους πιστεύεις, αντί να σηκωθείς, να χτίσεις και να προστατέψεις όλα όσα σου ανήκουν! Αντί να γκρεμίσεις το ψέμα που έχτισαν γύρω σου, προτιμάς να μένεις ακόλουθος του κάθε "σωτήρα"...

Πιστεύεις και παθιάζεσαι... και φουντώνεις το θράσσος και την αλλαζονεία αυτών που δυνάμεις δεν έχουν να σώσουν ούτε τον εαυτό τους...

Τρέχεις ξοπίσω τους να στηρίξεις τον "άγιο" αγώνα τους... τους ανοίγεις δρόμο να περάσουν... χαίρεσαι που συμμετέχεις και λες Επιτέλους! ήρθε "κάποιος" να μας σώσει... Ας μνημονεύσουμε τα ανδραγαθήματα τους...

Αχ πόσο σε λυπάμαι... πόσο μάταια τρέχεις και σπαταλιέσαι... αλλά και δεν μπορώ να σε προστατέψω... πρέπει να μάθεις, να νιώσεις για να πειστείς μόνος σου, πως σε λάθος στόχο, άτομο και ομάδες χάρισες την Πίστη σου... 

Δεν είναι όλοι "Φίλοι" σου όσοι έτσι αυτοαποκαλούνται... είναι και ΦίΔια... ανάμεσα τους που ξέρουν να προσποιούνται... και θα μείνεις με το στόμα ανοιχτό σαν μάθεις πως και ετούτος ο Σωτήρας που τον πίστεψες... που του απόθεσες τις ελπίδες για την πατρίδα, για τη ζωή και το μέλλον σου... σε είχε εξ αρχής πουλήσει... και χέρι-χέρι με τους δυνάστες σου μυστικά εργάζεται... και από εκείνους πληρώνεται... Και το μόνο που κάνει καλά είναι να συγκεντρώνει σε νέα στρούγγα όσους είχαν απομείνει να συλλογάνται ελεύθερα κι ελληνικά...

Λυπάμαι που θα στο πω... Μα δεν ήρθε ακόμη η ώρα για να χτίσεις...
γιατί δε γκρέμισες ακόμη... γιατί δεν τόλμησες να πάρεις το τσεκούρι και να γκρεμίσεις κάθετι ψεύτικο... Γιατί δειλιάζεις... μπροστά σε κάθε τι που στα μάτια σου ίσως έχει ακόμη κάποιαν αξία...
Σου λείπει το θάρρος...
Και δίχως θάρρος καμιάν ελευθερία δεν κερδίζεται... και προ πάντων ΔΕ ΧΑΡΙΖΕΤΑΙ!

Και δε μιλώ μόνον για τις θρησκείες, τα κόμματα και τις πολιτικές...
δε μιλώ μόνον για τις διδασκαλίες και τις αγγελικές αγκαλίτσες που σου έμαθαν οι "νεοεποχίτες"...
Σου μιλώ για ΟΛΑ, γιατί όλα με την ίδια απλή λογική είναι χτισμένα.

Κάθεσαι και διαβάΖΕις με τις Ώρες παπα...ρούνες και μεταξωτές φαντασιώσεις του κάθ' ενός, αντί να διαβαίνεις ΕΝΤΟΣ σου και να γνωρίσεις ποιος αληθινά ΕΙΣΑΙ. Υπογράφεις δεξιά κι αριστερά και συνάπτεις "φιλίες"... χαρούμενος πως κι εσύ τώρα ανήκεις κάπου... σε μια "ομάδα"... σε ένα... "σκοπό"... 

Μου οργίζεσαι για τις δασείες και τις περισπωμένες που σου έκλεψαν... και αρχίζεις να γράφεις με κεφαλαία... λες και αυτό θα σε κάνει πιο... έλληνα... Γιατί δεν έμαθες πως ο Έλληνας με την ψυχή και το νου μετριέται και όχι με τον "τόνο"... 
Η ΨΥΧΗ κάνει τον Έλληνα και όχι τα σημάδια που έμαθες να χρησιμοποιείς για γλώσσα...

Αλήθεια δεν πρόσεξες πως ο "σωτήρας" σου τον Τοξότη τον έχει μελετήσει και σου αραδιάζει αλήθειες, έρευνες και υποψίες σαν δικές του "αλήθειες"; Δεν πρόσεξες πως και στη γιορτή σε σχόλιο μου εκτεταμένα αναφέρθηκε... "στρογγυλεύοντας" πως "ΝΑΙ! εσύ! εσύ ο Έλληνας είσαι το κάτι άλλο;"... κι εσύ χειροκρόταγες και ζητωκραύγαζες... Δεν ένιωσες πως πάλι σε χειραγωγούν; Δε σου φάνηκαν περίεργα όλα αυτά; Δεν πρόσεξες πως ξεπατήκωσε όλες τις ελεύθερες αδογμάτιστες αξίες που κυκλοφορούν και τις προσφέρει σαν ανάμεικτη σαλάτα "λίγο απ' όλα";

Όχι ΔΕΝ έχει σωτήρες. Ποτέ δεν θα έχει. Ποτέ δεν είχε. 
Πρόσεξε απλά αυτόν που θα ψηφίσεις να έχει συνείδηση και αξιοπρέπεια...~

Κι από την άλλη...

Αποστηθίζεις κατεβατά ολόκληρα από πληροφορίες και τις ψάλλεις σαν ευαγγέλιο... αναφέροντας τρανά ονόματα για να νιώσεις πως θα αποκτήσεις κι εσύ κάτι από τη λάμψη τους... απλώς επειδή τους μιμίσαι...

Σου μιλάει ο τάδε και ο δείνα "άβαταρ", "γαλαξιακός", "ολύμπιος", κρύος ή ζεστός...
δια στόματος τρίτου κι ανοίγεις την ψυχή σου στη λεηλασία... 
Φοβού... τους ΔΑ~ναούς... που τάχα δώρα σου χαρίζουν... ενώ απλά σε ξεμυαλίζουν...
σε παρασύρουν και σε απομακρύνουν από το στόχο σου...

Αχ ... αν και σήμερα δεν κατάφερες να ανοίξεις τα μάτια σου, αν δεν κατάφερες να ζεύξεις το Νου με την Καρδιά σου... η χρυσή εποχή που ονειρεύεσαι... θα αργήσει πολύ να γίνει πράξη... 
Επειδή εσύ δεν τη δημιουργείς ~ δε συμμετέχεις... απλά χαρίζεις τις δυνάμεις σου...

Κι αυτό γιατί κανένας δε βρέθηκε να σου πει πως Ναι- η Αγάπη είναι η μέγιστη δύναμη... αλλά και αυτή με ΔΙΑΚΡΙΣΗ θα πρέπει να την προσφέρεις... γιατί αυτή σου την αρετή Άνθρωπε την παγιδεύουν για να δημιουργούν τους δικούς τους εφιάλτες...

ΤΟ ΚΑΚΟ δεν μετουσιώνεται! Το κακό δεν "νιώθει" αγάπη... την εκμεταλλεύεται μόνο μέσα από εσένα... σαν δύναμη-σαν ενέργεια, για να προοδεύει... και να σε πνίγει τελικά...
Μην τη σπαταλάς. Ξερίζωσε το... Συγχώρεσε εντός σου, μα βγάλε το από τη ζωή σου!

Άρχισε να ανακαλύπτεις τη διαίσθηση σου ξανά και αμέσως θα καταλάβεις ποιοι αξίζουν την αγάπη σου και ποιοι όχι... Ποιοί στην αντιγυρίΖουν πολλαπλάσια και ποιοι απλά στην κλέβουν...
...αγάπη είναι κάθε σου βλέμμα, κάθε σου προτίμηση, κάθε στιγμή του χρόνου σου που τον αφιερώνεις σε κάποιον ή κάτι... 
... αγάπη είναι η έγνοια σου, η σκέψη σου, η συνείδηση σου που τη διοχετεύεις σε κάποιον ή κάτι...
...αγάπη είναι η ψυχή που βάζεις στο κάθε τι που δημιουργείς και προσφέρεις...

Μάθε να διακρίνεις λοιπόν... που τη χαρίζεις... και μην πουλιέσαι.
γιατί "τα διαμάντια δεν πρέπει να τα πετάς στα γουρούνια"...


συνεχίζεται..



read more “ΟΙ "Σωρροί"... Σωτήρες μας τελείωσαν... ΞΥΠΝΑ ΕΛΛΗΝΑ”

Έχεις Οργονίτη? Πέταξε τον!

Αλήθεια... σε έπεισαν και εσένα πως έχεις ανάγκη ένα "μαραφέτι" για να προστατεύεσαι;
Σε έπεισαν πως είσαι τόσο, μα τόσο αδύναμος που για την προστασία σου έχεις ανάγκη από πετραδάκια, ματζούνια, μεταλλάκια και κάθε λογίς πραγματάκια;
Σε θόλωσαν πως είσαι ένα μικρό... αδύναμο πλασματάκι που για την προστασία σου... μια τόση δα μικρή πετρίτσα με μια σπείρα έχει τόση αποτελεσματικότητα... ενώ εσύ δεν μπορείς;

Όταν σου έλεγα πως εσύ ο ίδιος είσαι οργονίτης... δεν με άκουγες...

Πάντα έχεις την κακή συνήθεια να θες να γραπώνεσαι από κάπου... ή από κάποιον...

Κρίμα...
Κρίμα και θεωρείσαι κορώνα της δημιουργίας... μια κορώνα που ξέχασε τη φύση της και γραπώνεται από το κάθε τι... 
Είσαι σπόρος θεϊκός, είσαι ο ίδιος θαυματουργός και νομίζεις πως η θεϊκότητα σου αρχίζει και τελειώνει με έναν "οργονίτη";...

Κι άντε όλοι αυτοί τη δουλειά τους κάνουν....
κάποιοι με πίστη και όραμα σε μια ιδέα που πίστεψαν... πάει καλά... (μετρημένοι ίσως στα δάχτυλα του ενός χεριού...)

Υπάρχουν όμως και τα βαμπιράκια... Ξέρεις αυτά τα πλασματάκια τα κακόμοιρα που μοιάζουν με άνθρωπο... αλλά δεν έχουν ίχνος πίστης στον εαυτό τους... ούτε καλοσύνη... ούτε συναισθήματα... Παπαγαλάκια κούφια και κρυφοί εραστές της "μαύρης μαγείας"...
Ξέρεις και αυτά κατασκευάζουν "οργονίτες"... αλλά αναρωτήθηκες τι κάνουν με αυτούς;
Πολύ απλά:

Κλέβουν την ενέργεια σου!

Όχι δεν είναι τα χρήματα σου που θέλουν. Δε στα πουλάνε γι΄αυτό... Απλά σου προσφέρουν κάτι "για το καλό σου" με στόχο να έχουν πρόσβαση στο ενεργειακό σου περιβάλλον και να κλέβουν από τη δική σου ζωτική ενέργεια...

Ναι... ξέρω σου είπαν πως παίρνουν την αρνητική ενέργεια και την μετατρέπουν σε θετική... (και τρίχες κατσαρές θα συμπλήρωνα...) στο πάσαραν πολύ όμορφα... με περίτεχνες θεωρίες... με σοφιστικέ περιτύλιγμα... Αλλά όπως και να στο πάσαραν στο ΦΟΒΟ σου πάντα τελικά ποντάρουν.

Και σιγά να μη σου μαρτυρήσουν τη νέα "ατλάντεια" εξυπνάδα τους... 
Πως βρήκαν τρόπο να μπουν στο χώρο σου και να σε απομυζούν ενεργειακά Μιά Χαρά... και με την άδεια σου... :)
Ωραίο το κόλπο;

Ναι... θυμάμαι οτι σου είπαν επίσης πως αυτοί που δεν αντέχουν την ενέργεια του οργονίτη... είναι "άψυχοι"... και άλλα ωραία ευφάνταστα... κι εσύ τους πίστεψες... και πασχίζεις να τους αποδείξεις πως έχεις ψυχή... φορώντας το "πολυτελές πετράδι" που σου έφτιαξαν...

Εδώ γελάμε...

Και μόνο που καίγεσαι εντός σου και αναρωτιέσαι για την ψυχή σου... φανερώνει πως είσαι έμψυχος.
Αλλά τα "βαμπιράκια" ποτέ δε στέκονται να αναρωτηθούν τίποτε... είναι άριστοι μίμοι του ΑΝΘΡΩΠΟΥ με ψυχή... μα... και αδίστακτοι και κουτοπόνηροι...
Δε νιώθουν τύψεις... Ίσα ίσα... γελάνε που την πάτησες... που τους πίστεψες... που σε κατέστησαν "αφελή"... που σε έκαναν να τους παραδώσεις τη δύναμη σου... και τους πλήρωσες κιόλας...


Αλλά μη στενοχωριέσαι... γελά πάντα καλύτερα όποιος γελάει τελευταίος :)
H αντίστροφη μέτρηση άρχισε!
Η κάθαρση ξεκίνησε.
Το ψέμα ξεπλένεται με μια απλή κίνηση και παρασύρει τις βρωμιές τους.

Πίστεψε στον Εαυτό σου. Αυτό αρκεί.
Άνοιξε τα μάτια σου και βρες τη δύναμη εντός σου.

Κι αν έτυχε να έχεις οργονίτη... και δεν τον έφτιαξες μόνος σου... ή άτομο που εμπιστεύεσαι...
Πέταξε το...!
Χάρη στον εαυτό σου θα κάνεις :)


ΥΓ: εννοείται πως η οργόνη ~ η ζωτική ενέργεια που διέπει τα πάντα~ είτε την ονομάσεις έτσι, είτε αλλιώς, υπάρχει, ο Βίλχελμ Ράιχ ήταν μια ιδιοφυία, αλλά όλα αυτά που σου πουλάνε βασισμένα σε εκείνη τη σκέψη... συνήθως είναι απάτη... για να μην πω... εσκεμμένη "δολοφονία", καθώς έτυχε να στερήσουν ζωτική δύναμη ακόμη και από άρρωστους ανθρώπους...
γι' αυτό... ΔΙΑ-ΚΡΙΣΗ στα ΠΑΝΤΑ






read more “Έχεις Οργονίτη? Πέταξε τον!”

Διαφημίσεις


Αν νιώθεις πως είσαι Άνθρωπος,

Αν κατάλαβες πως ΕΣΥ είσαι αυτός

που αποφασίζει την πραγματικότητα....

Σε προσκαλώ στην κοινωνία

των Συνειδητών Συν-Δημιουργών

Στόχος μας να αγκαλιάσουμε όλο τον πλανήτη στη νέα Αρμονική Πραγματικότητα!


Olymbia MaTerra HelleNica

μέσα απο την ΕΝθύμηση, τη ΣΥΝθεση και την ΠΑΙΔΕΙΑ