28 Μαΐ 2013

Ενέργεια. Δύναμη θεών ή δείκτης πολιτισμού;

γράφει ο Αλκιρέας

Στην αρχή κάθε άρθρου, αρκετοί αναγνώστες περιμένουν να διαβάσουν κάτι που έχει σχέση με την αμέσως προηγούμενη ανάρτηση ή τέλος πάντων κάτι που να έχει σχέση με το νόημα που προέκυψε στη σκέψη τους, μέσα από κάποιο άρθρο που διάβασαν ήδη εδώ… Στην πορεία όμως ανακαλύπτουν ότι τις περισσότερες φορές, η οπτική του επόμενου είναι λίγο διαφορετική. Κι αυτό αρχικά ίσως τους ξενίζει. Όμως ο σκοπός είναι να αρχίσουμε να κατανοούμε, ότι η συνολική αντίληψη για ένα θέμα, πηγάζει πάντα από το «μηδέν άγαν».  Από τη διαφορετική αλλά συμπληρωματική οπτική (την οπτική, όχι την άποψη) του ίδιου θέματος ώστε να πάψουμε να θεωρούμε το όποιο μέρος της πληροφορίας που μπορεί να υπάρχει, σαν περιττό.

 Διότι μέχρι σήμερα, ακούω ανθρώπους να διαπληκτίζονται έντονα μεταξύ τους, για θέματα που αγνοούν το βάθος, την έννοια και το λόγο που δημιουργήθηκαν, όπως επίσης την αιτία και την αφορμή που το κάνουν… Έτσι σήμερα θα ξεκινήσω το άρθρο αυτό, με ένα μικρό παράδειγμα. Μια μικρή και φανταστική ιστορία, που θα μας εισάγει σε ένα θέμα που απασχόλησε και απασχολεί τον άνθρωπο διαχρονικά… Την ενέργεια και την αντιμετώπισή της από αυτόν σε όλη την ιστορία της παρουσίας του σε τούτο τον πλανήτη…

 Φανταστείτε λοιπόν αρκετά χρόνια αργότερα από σήμερα, να έχει γίνει κάποια καταστροφή στη γη και ο πολιτισμός της ανθρωπότητας να έχει καταστραφεί τόσο έντονα και ξαφνικά ώστε να μας έχει γυρίσει πίσω στην εποχή των σπηλαίων… Εκεί, μετά από 1000 ή 2000 χρόνια, φανταστείτε τους τότε ανθρώπους, να βρίσκουν μια μικρή και ξεκομμένη πληροφορία η οποία να λέει ότι «η Δεή, έκλεισε το ρεύμα στους ανθρώπους, με αποτέλεσμα, να διακοπεί η δυνατότητα θέρμανσης στη χώρα και οι άνθρωποι να κινδυνεύουν να πεθάνουν από το κρύο»… Μόνο αυτό. Τίποτε άλλο εκείνη τη στιγμή… Μια πληροφορία μικρή τόσο μικρή και ωστόσο τόσο ικανή να εγείρει χιλιάδες ερωτήματα από όλους όσους τη μελετούν με προσοχή μετά από 2000 χρόνια από σήμερα… Ποια είναι η Δεή; Όλοι έχουν άγνοια τόσο για τη λέξη όσο και για την έννοια… Είναι αδύνατον να καταλάβουν τι ήταν παρά μόνο ότι μοιάζει να ήταν γυναίκα…

 Υπάρχει και κάποια άλλη λέξη που αδυνατούν να καταλάβουν… η λέξη «ρεύμα» όμως κοιτάζοντας καλύτερα το μικρό χαρτί που βρήκαν, βλέπουν πως στη λέξη Δεή, υπάρχει και ένα σύμβολο κεραυνού, το οποίο μπορούν να καταλάβουν καλύτερα. Επίσης, η μικρή αυτή και ξεκομμένη πληροφορία, μιλάει για θέρμανση και ότι οι άνθρωποι χωρίς αυτή θα πέθαιναν από το κρύο…. Αυτές όμως τις λέξεις και τις έννοιες τις γνωρίζουν… Μιλάνε για κάποια γυναίκα, τόσο δυνατή που έκοψε τη θέρμανση ίσως με τη βοήθεια του κεραυνού, κάνοντας τους ανθρώπους να πεθάνουν. Κανένας όμως αρχηγός ή βασιλιάς τους από όσο γνωρίζουν δεν έχει την ικανότητα να κρατάει κεραυνό και να σταματάει τη θέρμανση σε όλους τους ανθρώπους σε μια μόνο στιγμή ώστε να πεθάνουν από το κρύο… Άρα; Τι σημαίνει αυτό για τους ανθρώπους εκείνους που διαβάζουν την πληροφορία; Άρα η Δεή αυτή ήταν προφανώς η θεά του κεραυνού και της φωτιάς…

 Αναλύοντας την ιστορία που μόλις διαβάσαμε και την ιστορία της ανθρωπότητας όμως, ακολουθώντας μια αντίστροφη πορεία από το σήμερα προς το παρελθόν, αυτό που μπορεί να παρακολουθήσει κάποιος και να αναγνωρίσει ότι είναι κοινό στοιχείο σε όλους τους πολιτισμούς που υπήρξαν, είναι η ενέργεια και η διαχείρισή της με οποιοδήποτε τρόπο… Η ενέργεια, που με την ευρύτερη έννοια απασχολούσε και απασχολεί πάντα τους ανθρώπους, τόσο πολύ όσο και σήμερα. Η διαφορά της σημερινής εποχής δηλαδή, με οποιοδήποτε άλλο χρονικό σημείο της ιστορίας μας ως «άνθρωπος στη γη», υπάρχει μόνο στην ποσότητα της συνολικής ενέργειας που απαιτεί να καταναλώσει κάθε πολιτισμός καθώς και ο τρόπος που την διαχειρίζεται ατομικά και συνολικά.

 Σε τέτοιο βαθμό ώστε η ολοκληρωτική απουσία της, σηματοδοτεί αυτόματα και ολοκληρωτική απουσία οποιασδήποτε μορφής πολιτισμού. Έτσι, αυτό που μπορεί να ανακαλύψει ο οποιοσδήποτε αναλυτής και αναζητητής απαντήσεων διαχρονικά, είναι το ότι πάντοτε οι άνθρωποι, σε οποιοδήποτε πολιτισμικό επίπεδο και αν βρέθηκαν κατά το παρελθόν τους, αυτό το ένα κοινό στοιχείο που τους χαρακτήριζε, ήταν η ασίγαστη ανάγκη τους για κατανάλωση ενέργειας. Μιας ενέργειας που γινόταν αυτόματα και δείκτης του πολιτισμού τους… Ενός πολιτισμού που αλλάζει ανάλογα και τον πυλώνα της κοινωνίας που την προσεταιρίζεται μιας και η απουσία της την εντάσσει στο θρησκευτικό πυλώνα ενώ η παρουσία της την μεταστρέφει αυτομάτως στον επιστημονικό.

 Για να το καταλάβουμε όμως αυτό καλύτερα, θα πρέπει να κάνουμε ένα νοητό άλμα στην ιστορία που διδαχθήκαμε και να περάσουμε σε περιοχές ιστορίας που παραμένουν ακόμη για πολλούς, ερμητικά κλειστές και απροσπέλαστες. Τόσο κλειστές που οι όποιες μικρές πληροφορίες που έχουν διαφύγει –ίσως σκόπιμα ή από λάθος- και μας έχουν πλησιάσει στις μέρες μας, κάνουν αυτή την έλλειψη ακόμη πιο παρούσα και υπαρκτή. Και μιλάμε φυσικά, για την περίοδο πριν την καταστροφή της Ατλαντίδας πάλι. Διότι αν θεωρήσουμε ότι η ιστορία και ο άνθρωπος ξεκινά αμέσως μετά, αν δηλαδή αποδεχθούμε την όλη αυτή κατάσταση που διαφαίνεται την εποχή της Ατλαντίδας απλά σαν μύθο, είναι αδύνατον να κατανοήσουμε την ευρύτερη εικόνα που μας πλαισιώνει όλους αυτούς τους αιώνες που διδασκόμαστε τη συμβατική ιστορία και τις συμβατικές επιστήμες που πηγάζουν από αυτή. Και η αδυναμία μας αυτή έχει τρεις αποδέκτες… Την θρησκεία που δημιουργεί και αποδέχεται ο άνθρωπος, τη μεταφυσική σαν έννοια και πεδίο γνώσης αλλά και την πορεία της επιστήμης ως υποστήριξη προς την ανθρωπότητα. Αν δηλαδή εστιάσουμε σε αυτό το κοινό στοιχείο όλων των πολιτισμών, -την ενέργεια-, θα αρχίσουμε να αντιλαμβανόμαστε, ότι αποτελεί ίσως το σημαντικότερο κομμάτι που παραμένει κοινό και στα τρία προαναφερθέντα πεδία γνώσης… Και στη θρησκεία και στη μεταφυσική αλλά και στην επιστήμη. Αν μάλιστα αποτολμήσουμε να κάνουμε το άλμα προς τα πίσω και περάσουμε στις προκατακλυσμιαίες περιόδους της ιστορίας μας, τότε θα δούμε ότι η «ενέργεια» σαν έννοια, είναι η βάση, και η αιτία, για όλες τις αλλαγές που έχουν συμβεί στη συνείδηση, στη συνειδητότητα, στις θρησκείες, στη μεταφυσική, στην επιστήμη και στην γέννηση, ανάπτυξη και καταστροφή των πολιτισμών που δημιουργούμε…

 Πριν μερικές δεκαετίες, ο Ρώσος φυσικός Νικολάι Καρντάσεφ, κατάφερε και δημιούργησε μια κλίμακα από 0-4, η οποία είναι σε θέση να μας δείξει το επίπεδο πολιτισμού που βρίσκεται μια κοινωνία, σε σχέση με την αντίληψη, κατανάλωση και διαχείριση της γενικότερης έννοιας της «ενέργειας». Για να μπορέσουμε να αντιληφθούμε την κλίμακα αυτή, θα πρέπει να δούμε ότι από την εποχή των σπηλαίων πριν 12.000 χρόνια περίπου μέχρι και πριν από 300 περίπου χρόνια, η κλίμακα αυτή μετατοπίστηκε από το απόλυτο μηδέν, μόλις στο 0,50. Μέσα όμως στα 300 χρόνια που μεσολάβησαν μέχρι σήμερα, έφτασε σχεδόν αστραπιαία στο 0,70 και αναμένουμε να αγγίξει τον τύπο πολιτισμού 1 σε λιγότερο από 200 περίπου χρόνια. Απλά για να αντιληφθούμε την κλίμακα αυτή, πιθανολογείται ότι θα μπορούσαμε να φτάσουμε τον τύπο 2 σε 12.000 χρόνια ενώ τον τύπο 3 θα μπορούσε να τον αγγίξει ο άνθρωπος σε περίπου 500.000 χρόνια από τώρα…

 Για να καταλάβουμε τώρα τι σημαίνουν αυτά τα νούμερα σε όλο τους το εύρος, θα πρέπει να τα αντιστοιχίσουμε με την αντίληψη που έχουν οι πολιτισμοί με την αντίληψη, κατανάλωση και διαχείριση της ενέργειας. Έτσι ένας πολιτισμός που βρίσκεται κοντά στο απόλυτο 0 όπως ο δικός μας πριν από 2000-4000 χρόνια, θεωρεί ότι η ενέργεια με την ευρύτερη έννοια, είναι αδύνατον να χρησιμοποιηθεί από τον ίδιο και οι μόνοι που μπορούν να το κάνουν είναι μόνο όντα που ανήκουν σε άλλα πεδία ύπαρξης. Την εντάσσει λοιπόν αρχικά στο εντελώς άγνωστο πεδίο της μεταφυσικής, αγνοώντας πλήρως κάθε έννοιά της. Και μιας και αδυνατεί να πλησιάσει ακόμη την έννοια του θεού, αποφασίζει να πλησιάσει αυτή του μάγου. Ενός μάγου μιμούμενου την αρχέγονη ιερουργία ενός πρώιμου ιερέα, μιας άγνωστης θεότητας, που πιθανώς κυριαρχεί στις ενέργειες που χρειάζεται.

 Ο άνθρωπος της πολιτισμικής κοινωνίας τύπου μηδέν, αντιλαμβάνεται υποσυνείδητα την ενεργειακή του φύση αλλά είναι αδύνατον να κατορθώσει να την κατανοήσει ολοκληρωμένα όπως και τον τρόπο που λειτουργεί. Αδυνατεί να ορίσει με ακρίβεια τη φύση και την έννοια της δικής του ενεργειακής μεσολάβησης και αποφασίζει να λειτουργήσει δανειζόμενος την μεσολάβηση άλλων όντων που βλέπει γύρω του. Χρησιμοποιεί ζώα, πουλιά, δέντρα, ή ότι άλλο νοιώσει. Δημιουργεί νοητικά τις σκεπτομορφές τις οποίες χρειάζεται και τις επικαλείται να μεσολαβήσουν για να καταφέρει να διαχειριστεί ενέργειες που η πραγματική τους φύση, παραμένει άγνωστη ακόμη σ’ αυτόν. Βρισκόμαστε πια σε ένα επίπεδο πολιτισμού περίπου 0,3 όταν η έννοια της μεταφυσικής επίκλησης του μάγου, μετασχηματίζεται σε πρώιμη θρησκεία και θεότητα κι ο μάγος σε ιερέα.

Η ανθρωπότητα αρχίζει να αντιλαμβάνεται την ιερότητα της δικής της ενέργειας και προσπαθεί να ξεκινήσει μια επικοινωνία αμεσότερη με πλάσματα και οντότητες που εξακολουθούν να φαντάζουν μοναδικά για την διαχείριση της ενέργειας που συνεχίζει να έχει ανάγκη. Τώρα οι επικλήσεις των σκεπτομορφών των ζώων, των δέντρων και των πουλιών, απευθύνονται σε είδωλα με ανθρώπινη μορφή και τα ενεργειακά πεδία αποκτούν φύση και έννοια θεών. Όμως και τα δύο αυτά επίπεδα, του μάγου και του ιερέα ειδώλων, είναι τέτοια, διότι αδυνατεί ακόμη να κατανοήσει την έννοια του ενεργειακού πεδίου όπως το αντιλαμβανόμαστε σήμερα. Ο άνθρωπος στο επίπεδο κάτω του 0,4 αδυνατεί να αντιληφθεί την οποιαδήποτε ύπαρξη ενεργειακών πεδίων, αντίθετα θεωρεί ότι τα πεδία αυτά είναι δυνάμεις προερχόμενες από οντότητες. Θεούς στους οποίους όμως δίνει ονόματα που πριν από αυτόν είχαν καταγραφεί σαν τεχνολογικές επιτεύξεις… Πότε… Πριν πέσει ο πολιτισμός στον τύπο μηδέν… Τότε που ήταν ανάμεσα στο 1 και το 2. Στην Ατλαντίδα…

 Διότι ο πολιτισμός επιπέδου ίσου ή ανώτερου του 1, προσδιορίζει μια κοινωνία η οποία έχει την ικανότητα να καταναλώνει ολοκληρωτικά την ενέργεια που της προσφέρει ένας πλανήτης. Μια ενέργεια που αντιλαμβάνεται, καταναλώνει και διαχειρίζεται πλήρως, ελέγχοντας και τροποποιώντας φαινόμενα που προκαλούνται από τη θερμοκρασία, τη θάλασσα, τον καιρό, όσο έντονα και επικίνδυνα κι αν είναι. Στο επίπεδο αυτό, οι κοινωνίες ελέγχουν και τροποποιούν πλήρως για λογαριασμό τους, δυνάμεις που προέρχονται από τη γη ή την ατμόσφαιρα, όπως ηφαίστεια, σεισμοί, ακτινοβολία, κλπ, όπως και η κίνηση, θερμοκρασία και γενική κατάσταση των θαλασσών, οι οποίες μπορούν κάλλιστα να κατοικούνται από υδάτινες πόλεις και να δαμάζονται θαλάσσια κέντρα παραγωγής ενέργειας. Τέλος, στο τύπο πολιτισμού αυτού, ενέργεια μπορεί ακόμη να προέρχεται από τους ίδιους τους ανθρώπους όπως μέσω γενετικής.

 Όλα αυτά δηλαδή τα ονόματα των θεοτήτων, που άρχισαν να εμφανίζονται στην πρόσφατη περίοδο που η ανθρωπότητα πέρασε από την φάση 0 στο 0,3 αν και οι περισσότεροι αναγνώστες μέχρι σήμερα θεωρούν ότι προέρχονται από οντότητες που ήρθαν από άλλους πολιτισμούς πλανητικών σχηματισμών, η αλήθεια είναι εντελώς διαφορετική. Όλα αυτά τα ονόματα που γέμισαν το πάνθεον της μυθολογίας μας με λάμψη και δόξα όπως Δίας, Αθηνά, Αίολος, Ποσειδώνας κλπ, είναι απλά ονόματα ενεργειακών πεδίων και ολοκληρωμένων συστημάτων διαχείρισης και ελέγχου, τεράστιων ενεργειακών πεδίων που κατασκεύασαν οι κάτοικοι της προηγούμενης περιόδου. Εκείνης που καταστράφηκε… Όταν ακόμη το επίπεδο πολιτισμού στον πλανήτη μας ήταν ανάμεσα στο 1 και το 2. Τότε που η συνολική ενέργεια προερχόταν από συστήματα που έλεγχαν τον καιρό, τη θάλασσα, την αιθερική ατμόσφαιρα ή ότι άλλο μπορεί να προκύψει από ένα πολιτισμό που ελέγχει πλήρως και ολοκληρωτικά την ενέργεια που προέρχεται από τον πλανήτη που κατοικεί…

 Και τότε τι συνέβη; Τι έγινε και ένας τέτοιος πολιτισμός που μπορούσε να διαχειρίζεται τη δύναμη της θάλασσας και του καιρού τόσο καλά, καταστράφηκε ολοσχερώς βυθίζοντας τον πλανήτη στο επίπεδο του μηδέν; Αυτό ακριβώς έγινε… Μετατρέψανε τα ενεργειακά πεδία σε οπλικά συστήματα και πέρασαν τα όρια… Πάντα αυτό γίνεται… Και έτσι από το επίπεδο 4 που ήταν κάποτε ο πλανήτης στη Λεμουρία, έχοντας ένα πολιτισμό που μπορούσε να διαχειρίζεται ενέργειες όπως του ήλιου η οποία του επέτρεπε να μπορεί να αποικίσει ολόκληρο το εγγύς διάστημα, φτάσαμε να αγωνιζόμαστε πάλι για τη βασική επιβίωσή μας, ξεκινώντας από το απόλυτο μηδέν… Πως γίνεται αυτό όμως; Πως άφησε ο άνθρωπος να γίνει αυτή η διαδοχική πτώση των πολιτισμών του από το επίπεδο 4 της Λεμουρίας στο 1 την πρώτη φορά και μετά από το επίπεδο 2 -που κατάφερε να πλησιάσει πάλι στην Ατλαντίδα -, στο μηδέν και στην επιστροφή στις σπηλιές;

 Ποιοι είναι αυτοί που αποφασίζουν κάθε φορά να πιέσουν προς μια τόσο ακραία και ενεργειακά εξαιρετική κατάσταση, η οποία μέσα σε ελάχιστο χρονικό διάστημα, μας βυθίζει μέσα σε ύλη υψηλών πεδίων βαρύτητας; Διότι κάθε φορά οι ίδιοι εκείνοι άνθρωποι, που οι απόγονοί τους διαμορφώνουν διαχρονικά τις εξουσίες εν αγνοία μας, ευθύνονται για τις καταστροφές που έχει δεχθεί αυτός ο πλανήτης συνολικά. Διότι οι μόνοι εξωγήινοι που εποίκισαν ετούτο τον πλανήτη είμαστε εμείς οι ίδιοι… Οι μοναδικοί που αποφάσισαν να διαχειριστούν μεγαλύτερα ποσά ενέργειας με μοναδικό σκοπό την ολοκληρωτική εξουσία πάνω στον τρισδιάστατο κόσμο, είμαστε εμείς… Εμείς οι άνθρωποι… Όχι όλοι φυσικά. Εκείνοι οι άνθρωποι που αποφάσισαν να πειραματιστούν με οτιδήποτε ενεργειακό μπορεί να υπάρξει γύρω τους… Διότι γνωρίζουν ότι τα πάντα είναι ενέργεια κι έτσι μπορούν να διαχειριστούν τον κόσμο όλο…. σαν ενέργεια. Αν διαβάζατε ένα τέτοιο άρθρο πριν μερικές δεκάδες χρόνια, σαφώς θα ήταν δύσκολο να αντιληφθείτε τι λέει και να αποδεχθείτε να μπείτε στη διαδικασία να το κατανοήσετε… Το καταλαβαίνουμε αυτό όλοι… Σήμερα όμως, που η έννοια του ενεργειακού πεδίου έχει επεκταθεί τόσο, ώστε συστήματα όπως του HAARP για παράδειγμα να έχουν πάψει να μας προκαλούν εντύπωση, είναι ευκολότερο να περάσουν στη σκέψη μας και να δημιουργήσουν συνάψεις… Κι αυτό, οι άνθρωποι που ελέγχουν αυτά τα νήματα το γνωρίζουν… Άρα κάτι έπρεπε να κάνουν… Να κινηθούν έτσι ώστε να δημιουργήσουν ένα τέτοιο αντιπερισπασμό, ο οποίος να «κλειδώσει» τα μυαλά των ανθρώπων προς μια συγκεκριμένη οπτική θέση, η οποία όμως να τους εμποδίζει να δουν την ολοκληρωμένη εικόνα… Έτσι λοιπόν, κινήθηκαν γρήγορα, έτσι ώστε να προλάβουν… Θα δημιουργούσαν ένα τέτοιο φανατισμό στους ανθρώπους, ικανό να τους εμποδίζει να αντιληφθούν σύντομα το πραγματικό σκηνικό… Πρώτα τους έστρεψαν στην αναβίωση των αρχαίων θεών…

Στην Ελλάδα φυσικά τα πράγματα εξελίχθηκαν διαφορετικά από ότι το περίμεναν μιας και υπήρχε θέμα με τις θρησκείες όπως έχουμε ξαναγράψει… Κι αυτό, διότι βρέθηκαν μερικοί, οι οποίοι μετέτρεψαν την ολοκληρωτική τους άγνοια σε δύναμη επιρροής στα πλήθη… Είναι ανώφελο να το επαναλάβω κι εδώ αφού έχω ξαναγράψει για την ιστορία με του Ολύμπιους, τους Ελ και τα λοιπά σχήματα… Και είναι πλέον ανώφελο, διότι ο κάθε αναγνώστης είναι ικανός από μόνος του, να αρχίσει να κάνει συνδυαστικές σκέψεις και να κατανοεί τι ήταν οι θεοί αυτοί όπως και όλοι οι άλλοι της Αρχαιότητας… Ότι όλοι οι θεοί αυτοί, ήταν ονόματα ενεργειακών πεδίων τα οποία λειτουργούσαν οι άνθρωποι της περιόδου πριν την καταστροφή… και ότι οι νέοι άνθρωποι της μετά την καταστροφή εποχής, έχοντας σαν μοναδικό δεδομένο αντίληψης απλές αποκομμένες πληροφορίες, τους έδωσαν έννοια θεών…

 Παράλληλα με την ιστορία με τους θεούς, δημιούργησαν τη μεγάλη πλάνη των όντων ερπετών ή σαυρών. Κι αυτό το έκαναν διότι γνώριζαν τι είναι τα όντα αυτά. Γνώριζαν δηλαδή ότι είναι δικά τους ανθρώπινα κατασκευάσματα… Πως έγινε αυτό; Όταν στην Ατλαντίδα άρχισαν να δημιουργούν τους πρώτους κλώνους, το πρόβλημά τους ήταν ο τρόπος να τους ελέγχουν μαζικά. Έτσι κατάφεραν και ολοκλήρωσαν ένα σύστημα ενεργειακού πεδίου, με το οποίο επιδρούσαν στο συναίσθημά τους και τους κρατούσαν υπό έλεγχο. Όμως το πρόβλημα ήταν ότι το σύστημα αυτό, επιδρούσε πάνω και στους ίδιους. Έτσι άρχισαν να δημιουργούν παράλληλα, μια δεύτερη σειρά κλώνων, στους οποίους ανέπτυξαν το αρχέγονο ερπετικό μέρος του εγκεφάλου τους, ώστε να μένουν εκτός επιρροής του συστήματος «Κρύων». Οι κλωνικές αυτές μονάδες προορίζονταν για τις θέσεις ελέγχου και εξουσίας, μιας και ήταν εντελώς ανεπηρέαστοι από το συναίσθημα και τον ανθρώπινο πολυεπίπεδο εσωτερικό πόνο και το μόνο που αντιλαμβάνονται είναι η ενέργεια σαν βασικό συστατικό επιβίωσης…

 Μερικοί θα θεωρήσουν, ότι οι άνθρωποι αυτοί σήμερα (διότι άνθρωποι μεταλλαγμένοι είναι) αποτελούν πραγματική απειλή… Όμως όχι… Θεωρείτε ότι η παντελής απουσία ικανότητας να έχουν συναισθήματα είναι δύναμη; Θεωρείτε ότι ο άνθρωπος εκείνος, που η μόνη διαφορά που έχει από σένα είναι ότι κοιτάζει ένα νεκρό μωρό χωρίς να αισθάνεται οτιδήποτε, είναι δυνατός; Φυσικά και όχι… Είναι το ακριβώς αντίθετο… Είναι παντελώς αδύναμος, μιας και το μόνο που μπορεί να αισθάνεται είναι η συνεχής ανάγκη του για υλική ενέργεια αδύνατον να τραφεί μέσω του συναισθήματος… Αυτού που εμείς ονομάζουμε αγάπη για παράδειγμα… Όλοι αυτοί οι τύποι, έχουν δημιουργήσει τη σημερινή κατάσταση στον πλανήτη, απλά δημιουργώντας ένα σύστημα στα μέτρα τους… Ένα σύστημα που περιέχει μονάχα ένα πράγμα… Αρχέγονης μορφής πρωτογενή ενέργεια… Χρήμα και φόβο…

 Αν η αντίστροφη πορεία της ιστορίας προς τα πίσω που ξεκινήσαμε εδώ, σταματούσε στο 12000 πΧ, τότε τα πράγματα θα ήταν πολύ απλά… Τότε, η όλη ιστορία με τους θεούς και τις σαύρες σαν υπερφυσικές οντότητες θα περνούσε μια χαρά… Όμως τώρα γνωρίζουμε καταστάσεις που εσκεμμένα μας κρύβουν… Γιατί μας κρύβουν; Ποιος είναι ο λόγος που το κάνουν; Διότι όταν αρχίσουν και βγαίνουν στο φως όλα όσα συνέβησαν τότε, η ανθρωπότητα θα καταλάβει ότι όλους αυτούς τους αιώνες που προηγούνται του σήμερα, ο άνθρωπος δημιούργησε μια ολοκληρωτική πολιτισμική καταβύθιση διαχειριζόμενος απλά με αρνητικό τρόπο τις ενέργειες και τα ενεργειακά πεδία που έθεσε υπό τον έλεγχό του… Γνωρίζοντας τα επίπεδα των πολιτισμών της κλίμακας Καρντάσεφ, και ανάγοντας τις καταστάσεις που βγαίνουν στο φως σταδιακά σε αυτή, κατανοεί πια ο κάθε ένας την αντίστροφη πολιτισμική πορεία που καταφέραμε όλοι μας και την προσπάθεια σήμερα να ανακτήσουμε απεγνωσμένα το χαμένο έδαφος…. Όμως πλέον, κατανοούμε, ότι το μόνο που πρέπει να κάνουμε, είναι να αντιστρέψουμε τον τρόπο σκέψη μας και από πολύπλοκο, ξεκομμένο και χαοτικό να τον οδηγήσουμε σε απλό, επαγωγικό και σύνθετο. Από την αποκοπή και την απομόνωση της πληροφορίας, θα πρέπει τώρα να πάμε στη σύνθεση και να αρχίσουμε να ενώνουμε απομονωμένες εικόνες, που έχουμε όμως πια στη διάθεσή μας… Πολλοί ίσως με αφέλεια ή λιγότεροι εσκεμμένα, θεωρούν ότι υπάρχουν άνθρωποι οι οποίοι υπάγονται σε κάποιας μορφή υπερφυσικού όντος, το οποίο έχει το χάρισμα της σοφίας ή της εξουσίας από τη φύση του ή τη γέννησή του. Με το να το κάνουν όμως αυτό, απλά αποδυναμώνουν αυτό που πραγματικά συμβαίνει… Τι συμβαίνει δηλαδή που κάποιοι θεωρούν ότι είναι αδύνατον να συμβεί και στους ίδιους; Συμβαίνει ότι αυτό που χρειάζεται είναι να καταφέρουμε να αρχίσουμε να συνδυάζουμε πληροφορίες που μέχρι τώρα τις θεωρούσαμε περιττές …

 Όλοι μας… Απλοί καθημερινοί άνθρωποι που καταφέρνουν έτσι να αποκοπούν από το φοβικό περιβάλλον του καιρού μας και να ολοκληρώσουν ένα διαφορετικό τρόπο μαθητείας και σκέψης… Διότι η μόνη διαφορά είναι πρώτιστα ο τρόπος μαθητείας… Ο απεγκλωβισμός από τον ειδήμονα που «καπελώνει» τη σκέψη μας και μας οδηγεί σε μια αποδυναμωμένη συμπεριφορά, χωρίς να μπορεί να μας δώσει όμως λύση… Ένα ειδήμονα που μπορεί να είναι ένας δάσκαλος, ένας δημοσιογράφος, ένας επιστήμονας, ένας ηγέτης ενός πνευματικού χώρου.
Ένα οτιδήποτε που απλά μεταφράζει τον κόσμο όπως του τον έδειξαν ή όπως θέλει να τον βλέπει ο ίδιος μέσα από τις πεποιθήσεις του, μεγεθύνοντας τις σκέψεις του και προβάλλοντας τις στις δικές μας, μετατρέποντάς μας, σε ένα αδύναμο και γεμάτο φόβο πλάσμα… Όμως η στιγμή αυτή ίσως να είναι και η καλύτερη που θα μπορούσε ποτέ να υπάρξει… Διότι βρισκόμαστε σε ένα σημείο που κοιτάζοντας προς όλες τις κατευθύνσεις… μπορούμε να τα δούμε όλα… Και τα θετικά και τα αρνητικά… Έτσι ώστε τελικά να κατανοήσουμε το βαθύτερο λόγο της πορείας που επιλέγουμε. Πορείας, προς ένα πολιτισμό που δημιουργούμε πλέον μέρα με τη μέρα εμείς οι ίδιοι… Εδώ και Τώρα…

 Αλκιρέας
(Συνεχίζεται…)
  ΠΗΓΗ
read more “Ενέργεια. Δύναμη θεών ή δείκτης πολιτισμού;”

23 Μαΐ 2013

Πως μπορούμε να αρνηθούμε τη δωρεά οργάνων

 Σε ένα κατατοπιστικότατο άρθρο και σε επικοινωνία που υπήρξε με την αρμόδια (από το νόμο) αρχή του ΕΟΜ (Εθνικός Οργανισμός Μεταμοσχεύσεων), μπορέσαμε να διαπιστώσουμε τι ισχύει σήμερα και τι θα ισχύει από την 1/7/2013 σχετικά με την μετά θάνατον δωρεά οργάνων. 

Σύμφωνα με το νόμο 3984/27-62011, καθιερώνεται το μέτρο της «εικαζόμενης συναίνεσης» στη δωρεά ζωτικών οργάνων από τον κάθε πολίτη. Παρακαλώ όπως με ενημερώσετε για τον τρόπο άρνησης. Ευχαριστώ. Υ.Γ. 


Σας παραθέτω και τα άρθρα του νόμου. Αρθρο 9 
Παράγραφος 2 
«Η αφαίρεση ενός ή περισσοτέρων οργάνων από ενήλικο θανόν πρόσωπο πραγματοποιείται εφόσον, όσο ζούσε, δεν είχε εκφράσει την αντίθεση του, σύμφωνα με την παράγραφο 3». \
Παράγραφος 3 
«Στον Εθνικό Οργανισμό Μεταμοσχεύσεων τηρείται αρχείο, όπου καταχωρίζονται οι δηλώσεις πολιτών περί αντίθεσης τους στην αφαίρεση οργάνων τους μετά θάνατο». 

Απάντηση του ΕΟΜ στις 20/07/11: 

Αγαπητέ Κύριε, Αγαπητή Κυρία, Σας ευχαριστούμε που επικοινωνήσατε με τον Εθνικό Οργανισμό Μεταμοσχεύσεων (Ε.Ο.Μ.). 

Σχετικά με το αίτημά σας, σας ενημερώνουμε ότι ο νέος νόμος 3984/2011 (Α150) περί μεταμοσχεύσεων, ορίζει την έναρξη ισχύος της «εικαζόμενης» συναίνεσης» από 01/07/2013. Μέχρι τότε ισχύει το καθεστώς της «κάρτας δωρητή οργάνων», όπου ...δότης μετά θάνατον μπορεί να γίνει μόνο όποιος είναι κάτοχος της σχετικής κάρτας, ή εφόσον συναινέσουν στη δωρεά των οργάνων του οι συγγενείς του. Στο άρθρο 9 παρ. 2 του ν. 3984/11 προβλέπεται η έκδοση ειδικής Υπουργικής Απόφασης για τον τρόπο συλλογής των αρνητικών δηλώσεων, όμως αυτή δεν έχει ακόμη εκδοθεί, λόγω του πρόσφατου της ψήφισης του νέου νόμου. 

Ο Ε.Ο.Μ. παρ όλα αυτά, προκειμένου να διευκολύνει τους πολίτες στη δήλωση της επιθυμίας τους, συγκεντρώνει τις δηλώσεις των πολιτών που εκφράζουν την άρνησή τους με τη διαδικασία του άρθρου 9 παρ. 3, που προβλέπει έγγραφη δήλωση της άρνησης με βεβαιωμένο το γνήσιο της υπογραφής του πολίτη από αρμόδια αρχή (Κ.Ε.Π., Αστυνομία κ.ο.κ.). 

Σε περίπτωση που η άρνηση αυτή έχει εκφραστεί με τον ως άνω τρόπο, ΔΕΝ θα ληφθούν τα όργανα σε περίπτωση θανάτου του προσώπου. Διευκρινίζουμε εδώ ότι η δωρεά και η λήψη Οργάνων είναι εφικτή μόνο από εκλιπόντες με πιστοποιημένο εγκεφαλικό θάνατο που νοσηλεύονται διασωληνωμένοι σε Μονάδα Εντατικής Θεραπείας. 

Σε θάνατο υπό οποιεσδήποτε άλλες συνθήκες η λήψη των οργάνων δεν είναι εφικτή. Η «αρνητική δήλωση» αποστέλλεται στον Ε.Ο.Μ. ταχυδρομικά, πρωτοκολλείται και να καταχωρείται σε σχετικό αρχείο, η ισχύς του οποίου θα ξεκινήσει από 01/07/2013. 

Το πιστοποιητικό που θα εκδίδεται από το «αρνητικό μητρώο» θα σας αποσταλεί κατόπιν της έκδοσης της σχετικής Υπουργικής απόφασης και όχι νωρίτερα από την παραπάνω ημερομηνία. Επισημαίνουμε ότι στη δήλωση θα πρέπει να πιστοποιείται το γνήσιο της υπογραφής, να αναφέρεται ρητά η άρνηση (π.χ. «σε περίπτωση θανάτου δεν επιθυμώ να ληφθούν τα όργανά μου προς μεταμόσχευση») ενώ θα πρέπει να αναγράφονται τα εξής προσωπικά στοιχεία: Ονοματεπώνυμο, πατρώνυμο, αρ. δελτίου ταυτότητας / διαβατηρίου, ημερομηνία γέννησης, διεύθυνση κατοικίας με Τ.Κ. και τηλέφωνο επικοινωνίας 

 Οι δηλώσεις θα πρέπει να αποστέλλονται στη διεύθυνση: Εθνικός Οργανισμός Μεταμοσχεύσεων Τμήμα Προώθησης Δωρεάς Ιστών & Οργάνων Αν. Τσόχα 5, 11521 Αθήνα 

Παραμένουμε στη διάθεσή σας για κάθε διευκρίνιση. 
Αθηνά Βαρτζιώτη 
Τμήμα Προώθησης Δωρεάς Ιστών & Οργάνων 
Εθνικός Οργανισμός Μεταμοσχεύσεων Αν. Τσόχα 5, Αθήνα 11521 
τηλ. 213 2027021, 213 2027000 φαξ 213 2027032, 210 7255066 


read more “Πως μπορούμε να αρνηθούμε τη δωρεά οργάνων”

ΝΙΚΟΣ ΚΑΤΣΑΡΟΣ: «ΕΡΧΕΤΑΙ ΜΑΓΝΗΤΙΚΗ ΚΑΤΑΙΓΙΔΑ: ΠΩΣ ΘΑ ΕΠΗΡΕΑΣΕΙ ΤΗΝ ΥΓΕΙΑ ΜΑΣ»


ΝΙΚΟΣ ΚΑΤΣΑΡΟΣ
ΕΠΙΣΤ.ΣΥΝΕΡΓΑΤΗΣ ΕΚΕΦΕ ΔΗΜΟΚΡΙΤΟΣ
Π.ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΕΝΩΣΗΣ ΕΛΛΗΝΩΝ ΧΗΜΙΚΩΝ

Ερχεται στο τέλος Μαίου μεγάλη μαγνητική καταιγίδα που θα επιρεάσει σοβαρά προβλήματα τόσο στίς τηλεπικοινωνίες οσο και στην ανθρώπινη υγεία.
Οι γεωμαγνητικές καταιγίδες είναι αποτέλεσμα ηλιακών εκρήξεων ,οπου τεράστιες ποσότητες φορτισμένων σωματιδίων κυρίως πρωτονίων και ηλεκτρονίων εκτοξεύωνται απο την επιφάνεια του ηλίου με ταχύτητες 400 εως 1200 χιλιομέτρων το δευτερόλεπτο και σε δύο περίπου μέρες φθάνουν στην Γή.Τότε αλληλεπιδρούν με το μαγνητικό πεδιο της γής το οποίο και συλλαμβάνει πολλά απο τα φορτισμένα σωματίδια.Αυτό εχει ως αποτέλεσμα να επηρεάζεται το μαγνητικό πεδίο του πλανήτη μας προκαλώντας σοβαρές διαταραχές.Οι μαγνητικές καταιγίδες συμβαίνουν συχνά,ίσως και πάνω απο μία φορά τον μήνα και δεν είναι πάντα εύκολο να προβλεφθούν.

Μία τέτοια μέγάλη μαγνητική καταιγίδα αναμένεται να λάβει χώρα στο τέλος Μαίου οπου θα επηρεάσει πολλούς τομείς της ανθρώπινης δραστηριότητας.Χαρακτηριστικά είναι πιθανόν να επηρεαστούν οι τηλεπικοινωνίες,να μειωθεί η ορατότητα (νιφάδες) στις τηλεοράσεις,παρεμβολές στην ραδιοφωνία, στους δορυφόρους τηλεπικοινωνίας,προβλήματα στην πλοήγηση των διαστημοπλοίων,και πιθανές καταστροφές στα συστήματα ηλεκτρικής ενέργειας.Σύμφωνα με πρόσφατες έρευνες επηρεάζεται και η πορεία αποδημητικών πουλιών και τα ταχυδρομικά περιστέρια.Γενικά θα επηρεαστούν σε μικρο ή μεγάλο βαθμό τα ηλεκτρονικά και ηλεκτρικά συστήματα ανάλογα με το γεωγραφικό πλάτος της περιοχής.Οι γεωμαγνητικές καταιγίδες συμβαίνουν συνήθως στά μεσαία και χαμηλά γεωγραφικά πλάτη της Γής.

Οι γεωμαγνητικές καταιγίδες επηρεάζουν και την ανθρώπινη υγεία και συμπεριφορά.Σύμφωνα με τα μέχρι τώρα δεδομένα επηρεάζουν κυρίως εκείνους που υποφέρουν απο υπέρταση,υπόταση και καρδιακές παθήσεις.Επίσης προκαλούν πονοκεφάλους,ζαλάδες,ημικρανίες,αύπνία,καχεξία,πτώση της πίεσης και γενικά νωθρότητα και χαμηλή ζωτικότητα.Ρώσοι επιστήμονες που εχουν κάνει εκτεταμένες έρευνες στην βιολογία του διαστήματος και γενικά στίς επιδράσεις του ανθρώπου στο διάστημα,αποδίδουν τα γεγονότα αυτά στο ότι οι διακυμάνσεις του μαγνητικού πεδίου επιβραδύνουν την ροή του αίματος και προκαλείται μεταξύ άλλων υποξία(δηλ. ελλειψη οξυγόνου).Επίσης πιστεύουν οτι επηρεάζεται και η ανθρώπινη συμπεριφορά και διάθεση.

Οι μαγνητικές καταιγίδες επηρεάζουν το 50 έως 75% του πληθυσμού αλλά σε διαφορετικό βαθμό για κάθε άνθρωπο και οι περισσότεροι άνθρωποι επηρεάζωνται σε ελάχιστο έως πολύ μικρό βαθμό.Μάλιστα οι νέοι άνθρωποι κατά πλειοψηφία νοιώθουν ελάχιστα εως καθόλου τις μαγνητικές επιδράσεις.
Συστήνεται σε εκείνους που είναι ευαίσθητοι στις μαγνητικές καταιγίδες να αποφεύγουν την έντονη σωματικά δραστηριότητα,το άγχος και να μην μένουν μόνοι.


read more “ΝΙΚΟΣ ΚΑΤΣΑΡΟΣ: «ΕΡΧΕΤΑΙ ΜΑΓΝΗΤΙΚΗ ΚΑΤΑΙΓΙΔΑ: ΠΩΣ ΘΑ ΕΠΗΡΕΑΣΕΙ ΤΗΝ ΥΓΕΙΑ ΜΑΣ» ”

22 Μαΐ 2013

«Χρονική γραμμή» του γένους. Το σημείο της αφύπνισης

 γράφει ο Αλκιρέας 
 (για την πλήρη κατανόηση προτείνω τη μελέτη όλων των προηγούμενων αναρτήσεων στην πηγή)


 Διάβασα σε κάποιο σχόλιο ενός αναγνώστη, «πες’ μας πώς». Και από αυτό το σχόλιο καταλαβαίνω πια ότι οι πληροφορίες που έχετε αρχίσει να λαμβάνετε, είναι έτοιμες να δημιουργήσουν τις τελικές συνάψεις ώστε να αρχίσετε να βλέπετε την εικόνα που μας κρύβανε τόσους αιώνες. Βέβαια, η λέξη «κρύβανε», είναι μάλλον υπερβολή εδώ, μιας και μόλις πριν μερικά χρόνια, θα ήταν αδύνατον να κάνουμε αυτές τις συζητήσεις με τόσο μεγάλο ακροατήριο. Τα συζητούσαν, αλλά οι συζητήσεις αυτές γίνονταν σε πολύ κλειστό κύκλο που έμοιαζε περισσότερο με κατήχηση παρά με διδασκαλία. Για να πούμε δηλαδή και του «στραβού το δίκιο» η αδυναμία να κατανοήσουν οι άνθρωποι τόσο περίπλοκα θέματα, ήταν και η αρχική αφορμή να ξεκινήσει τόσο μεγάλη χειραγώγηση σε βάρος τους. 

Διότι, τα μαθαίνανε παπαγαλία. Μαθαίνανε απ’ έξω τα κείμενα των σοφών, οι περισσότεροι δίχως να έχουν την ικανότητα να κατανοούν το νόημα που ήθελε να περάσει, (πως θα ήταν δυνατόν άλλωστε) και εκείνος που είχε την καλύτερη μνήμη ώστε να θυμάται τα περισσότερα απ έξω, γινόταν δάσκαλος. Ενώ στην ουσία, ήταν απλά ντελάλης. Παρόλα αυτά, θα πρέπει να παραδεχτούμε ότι, οφείλουμε πάρα πολλά στην παρουσία των ανθρώπων αυτών, διότι έτσι μεταβιβαζόταν η ιστορία και διατηρούνταν οι μνήμες στους ανθρώπους της μετακατακλυσμιαίας εποχής. Όμως ας τα πάρουμε τα πράγματα απ την αρχή πάλι… 

 Για να καταλάβουμε την πρόοδο του ανθρώπου στην αντίληψη της πληροφορίας, θα πρέπει να χωρίσουμε την περίοδο από την καταστροφή της Ατλαντίδα και τον κατακλυσμό (περίπου το 10.000 πΧ.) μέχρι σήμερα σε περιόδους. Θα πρέπει να σκεφτεί ο αναγνώστης, ότι από μια περίοδο όπου υπήρχαν μεγάλες αυτοκρατορίες που υψηλού επιπέδου πολιτισμοί σε τεχνολογικό αλλά και πνευματικό επίπεδο, ο άνθρωπος επέστρεψε στα σπήλαια. Από εκεί που είχε την γνώση να δημιουργεί πλάσματα δυνατότερα από τον εαυτό του, κλωνοποιώντας τη βιολογία του με άγρια ζώα, ξαφνικά, έφτασε στο σημείο να μη μπορεί να κατανοήσει τι σημαίνει θεός. Διότι το 8.000 πΧ. 2000 χρόνια μετά, όταν δηλαδή η ανθρωπότητα έφτασε στην περίοδο να κάνει την πρώτη της αλλαγή μετά την καταστροφή της Ατλαντίδας, ο άνθρωπος είχε πλέον ξεχάσει ακόμη και την ύπαρξη του θεού.

 Μπορεί να το κατανοήσει αυτό ο κάθε αναγνώστης; Μιλάμε για τους προγόνους μας, εκείνους που κατάφεραν και επέζησαν της μεγάλης καταστροφής, και μπόρεσαν ύστερα να επιβιώσουν έξω, εκτεθειμένοι στα στοιχεία της φύσης ενός άγριου πλέον πλανήτη, έχοντας ξεχάσει ακόμη και τα βασικά. Μιλάμε για τη μεγαλύτερη τραγωδία του γένους μας. Από το 8.000 πΧ έως το 4.000 πΧ, για 4000 περίπου χρόνια, όταν ο άνθρωπος καταφέρνει να οργανώσει τις πρώτες του κοινωνίες, από θρησκευτικής και πνευματικής άποψης επικρατεί το απόλυτο χάος… Ένα χάος όπου επικρατούν τα πάντα… Θυμάστε; Όταν καταστρέψουμε κάτι ολοσχερώς, η συνειδητότητα αγνοεί το κενό και στη θέση του «κατεβάζει» υλοποίηση χαοτικά, κατευθείαν από την πέμπτη διάσταση. Μπορεί να κατανοήσει ο αναγνώστης τι σημαίνει πνευματικό και θρησκευτικό χάος; Υπάρχουν τα πάντα, για τα πάντα, από παντού, για οτιδήποτε… Και σε όλο αυτό το χάος, πάντα κυριαρχεί η ισχύς. 

Έτσι οι άνθρωποι θυμούνται τους τιτάνες. Τους κλώνους που δημιουργούσαν και τους οποίους χρησιμοποιούσαν σε οτιδήποτε ήθελαν. Από εργασία έως ενεργειακή μεταφορά. Αυτούς τους τιτάνες, που άλλοι είχαν κεφάλι ανθρώπου, άλλοι πουλιού, άλλοι λύκου ή ταύρου, οι άνθρωποι τους θυμούνται και τώρα τους λατρεύουν σαν θεούς. Έτσι κι αλλιώς, έτσι όπως είχαν δημιουργηθεί τότε στην Ατλαντίδα, τώρα φάνταζαν θεοί. Όμως στην πραγματικότητα, αυτό που θεωρούν διαχρονικά θεό οι άνθρωποι είναι η υπέρτατη δύναμη, ή ενέργεια, την οποία όμως είναι υπερβολικά δύσκολο να την κάνεις λέξεις ώστε να την αντιληφθεί κάποιος σε εκείνη την νοητική κατάσταση… 

 Διότι αν ακόμη και σήμερα, σε αυτό το επίπεδο συνείδησης που βρισκόμαστε πάλι μετά από τόσες χιλιάδες χρόνια, αδυνατούμε να προσδιορίσουμε επακριβώς το θείο σαν έννοια, ενέργεια ή ότι άλλο, φανταστείτε τι μπορούσε να αντιληφθεί και να προσδιορίσει ο άνθρωπος εκείνης της εποχής. Τίποτε… Έτσι οι ιερείς (στην Ελλάδα κυρίως των Δελφών) όπως περιγράψαμε στην προηγούμενη ανάρτηση, μορφοποίησαν τη νέα θρησκεία μέσα από τις «μορφές» που μπορούσαν πια να δουν και να αντιληφθούν οι άνθρωποι. Έτσι, μέσα σε μια περίοδο 2000 περίπου, σταδιακά υποχώρησε ολοκληρωτικά η θρησκεία των τιτάνων-κλώνων, δίνοντας τη θέση της στην «μορφική» θρησκεία του δωδεκαθέου. 
Οι άνθρωποι τότε, άρχισαν να κατανοούν σιγά-σιγά, την έννοια της θεότητας, σαν υπέρτατη δύναμη, όμως συνέχισαν να της δίνουν ανθρώπινες προεκτάσεις φτάνοντας έτσι να συνδέουν με τον τρόπο αυτό, τις οντότητές τους με την πηγή του θεϊκού σχεδίου. Στο σημείο αυτό, θα ήθελα να επαναλάβω πάλι το εξής: Σε περίοδο σύγχυσης, μάθε να σκέφτεσαι απλά. Γιατί; Ποιος είναι ο σκοπός μιας απλής σκέψης; Για να κάνεις το επόμενο βήμα της συνείδησής σου… Γιατί; Προσέξτε αυτό που θα γράψω… Μόλις δημιουργήσεις ένα πεδίο αμφισβήτησης γύρω από ένα θέμα, η συνειδητότητα από μόνη της, σου παρουσιάζει «όλες» της εναλλακτικές που διαθέτει, ώστε να αποφασίσεις… Ξέρετε τι σημαίνει αυτό; Σημαίνει χάος… Πάλι το ίδιο; Ναι… Αν απουσιάζει κάποιος πλήρης σχεδιασμός από την τέταρτη διάσταση, τότε κατεβαίνει η πέμπτη η οποία είναι χαοτική… 

 Για να αποφύγεις λοιπόν, το χαοτικό σκηνικό, σκέφτεσαι απλά… Απλά αλλά όχι απλοϊκά. Απλά και με σεβασμό… Έτσι το «απλά», σου φέρνει αυτόματα ένα άμεσο σχέδιο από την τέταρτη διάσταση, και αυτόματα σου δίνει τη δυνατότητα να κάνεις το επόμενο βήμα… Άμεσα… Εκείνη τη στιγμή… Γιατί γίνεται αυτό; Διότι η συνειδητότητα είναι ένα ενεργειακό πεδίο που επηρεάζεται άμεσα από τον νου. Είναι ένα νοητικό ενεργό πεδίο που έχει τη δυνατότητα να αλλάζει συνεχώς… Από ποιόν; Από τη σκέψη σου… Είναι ένας δέκτης όπου το «τηλεκοντρόλ» του είναι η σκέψη μας… Κι όσο η σκέψη είναι χαοτική (σε σύγχυση) το πεδίο είναι χαοτικό… Όσο γίνεται ομαλή, το πεδίο συμμορφώνεται και αυτό σε ομαλό… Για να γίνει όμως ομαλό το πεδίο, πρέπει να επαναφέρεις τη σκέψη στην τέταρτη διάσταση. Και να κρατάς στην πέμπτη, ότι θέλεις να προσδιορίσεις απλά σαν εναλλακτικές αυτού που θέλεις να δημιουργήσεις. Και ποιο είναι το συναίσθημα που ξεκινά ένα χαοτικό πεδίο; Ο φόβος… Ο οποίος μόλις δημιουργήσει το πεδίο, αλλάζει σε αγωνία, η οποία με τη σειρά της «κλειδώνει» τη σύγχυση… Όμως τη στιγμή που επικρατεί χάος, κερδισμένος είναι αυτός που έχει να παρουσιάσει κάποιο ολοκληρωμένο σχέδιο… Το έχουμε ξαναπεί αυτό… Και ποιο σχέδιο είναι ολοκληρωμένο αυτή τη στιγμή και μας περιμένει να βυθιστούμε στη σύγχυση; Το ενιαίο αλλά πολύπλοκο σχέδιο των αδελφοτήτων… Και ποιο είναι το σχέδιο; Παγκόσμια θρησκεία μέσα σε μια παγκόσμια κυβέρνηση πλήρους ελέγχου των μαζών… 

 Επιστρέφουμε… Για να υπογραμμίσουμε ότι το παρόν άρθρο γίνεται για να καταλήξει σε κάποιο διαφορετικό σημείο από το να κάνει ανάλυση πως έγιναν ή πως γίνονται οι θρησκείες διαχρονικά. Για αυτό θα φτάσω απ ευθείας στο σημείο που ο Πλάτωνας, στο τέλος της «μορφικής» περιόδου, γνωρίζοντας το χρονικό σημείο της συνειδητότητας που ζούσε, αποφασίζει να διαμορφώσει τις πρώτες σκέψεις περί ψυχής και περί εικονικού κόσμου (στην ιστορία με το σπήλαιο), ώστε να προετοιμάσει τη συνείδηση για την επερχόμενη τότε αλλαγή που επέτρεπε απλώς να αναβαθμίσει το εικονικό μέρος της θρησκείας σε αόρατο. Έτσι κάνει ένα άλμα στην συνείδηση και μεταλλάσσει την ενέργεια του Απόλλωνα στις πρώτες πληροφορίες περί ψυχής. Διότι η «εσωτερική» μυστηριακή ουσία του Απόλλωνα και της ψυχής είναι ίδια. Απλά είναι διαφορετική η έκφρασή της. Κι όμως… Η πράξη του αυτή, πέρασε απλά στα ψιλά γράμματα της ιστορίας… 

Γιατί; Διότι είχε αδυναμία να περάσει στις μάζες. Όπως ολόκληρο το φιλοσοφικό δυναμικό της Ελλάδας τότε, έμεινε με αριστοτεχνικό τρόπο, στους «πνευματικούς» ανθρώπους, αγνοώντας το υπόλοιπο δυναμικό της ανθρωπότητας… Τη μεγάλη μάζα… Δυναμικό που είχε εντοπιστεί και χειραγωγηθεί κατάλληλα, από εκείνους που γνώριζαν. Διότι το ίδιο γινόταν και τότε στην αρχαία Ελλάδα, που γίνεται και σήμερα στον κόσμο. Υπήρχαν κάποιοι πολύ σοφοί άνθρωποι, που η ιστορία σεβάστηκε όμως πολύ αργότερα. Αφοί πρώτα τους λοιδόρησε και τους ταπείνωσε τόσο ώστε να χαμηλώσει τις φωνές τους και να τις εξαφανίσει από την υπόλοιπη ανθρωπότητα. Γιατί; Διότι όπως και σήμερα έτσι και τότε επικρατούσε από τους υπόλοιπους κομφούζιο.… Όχι τυχαία, αλλά με σχέδιο που οδηγούσε σε συγκεκριμένο σημείο… Σχέδιο που δημιουργούσε σε σύγχυση, και σύγχυση που δρομολογούσε γεγονότα…

 Και φτάσαμε στο επιθυμητό σημείο… Ποια μπορεί να είναι η λύση; Το κάθε πρόβλημα έχει πάντα λύση και η κάθε λύση έχει πάντα μια αρχή… Και η αρχή εδώ λέγεται πίστη προς «συγκεκριμένη θρησκεία»… Το πρώτο πράγμα που εξαρτάται ακόμα, μοναδικά από τη δική μας βούληση, είναι η ακλόνητη πίστη μας προς μία και μόνη θρησκεία… Γιατί; Διότι αυτόματα σταματάς τη σύγχυση… Πως; Μένεις σταθερός σε ένα σημείο το οποίο επιλέγεις αφού αξιολογήσεις και αποφασίζεις ότι σε αντιπροσωπεύει… Και πάλι ρωτάω… Γιατί; Διότι η σύγχυση που έχουν δημιουργήσει οι αδελφότητες πηγάζει από την πολυλατρεία που έχουν αναπτύξει βάζοντας -δίπλα σε πραγματικούς ηγέτες θρησκειών όπως του Χριστού ή του Βούδα-, σκιές άγνωστων ανδρείκελων όπως του Κρύων και του Μέτατρον. Γιατί ξαναρωτάω… Διότι αυτόματα αποδέχεσαι τα δύο ανδρείκελα σαν ισοδύναμες οντότητες με τους δύο πρώτους Χριστό και Βούδα… Αγνοώντας ποιοι ήταν, τι ήταν, από πού ήρθαν, τι πρεσβεύουν, και τι ενέργειες έχουν. Κι έτσι, μια ωραία πρωία, θα αποσύρουν το Χριστό και τον Βούδα ή όποιον άλλο και θα αφήσουν μόνο τον Κρύων. Ένα δαίμονα που αφού θα έχει λάβει το χρίσμα από τις συνειδήσεις μας, θα εκκινήσει μια θρησκεία από το πουθενά. 

Και τι πρέπει να κάνουμε τότε; Να επιλέξουμε μια μονάχα θρησκεία, όποια θέλουμε, ελεύθερα. Μια θρησκεία όμως ενεργή… Ιερουργικά ενεργή… Που να ιερουργεί… Το καταλαβαίνουμε αυτό; Να αξιολογήσουμε τα προσωπικά μας πνευματικά δεδομένα και να αποφασίσουμε ότι στην προσωπικότητά σας και στον Εαυτό του κάθε ένα, ταιριάζει «η τάδε» θρησκεία. Και από τη στιγμή εκείνη και μετά, να αποσύρουμε από τη συνείδησή μας οτιδήποτε άλλο… μπορεί να παρεισφρέει από το πουθενά…. Ας μείνει Χριστιανός, ας γίνει Βουδιστής, Βραχμάνος, Μουσουλμάνος, Εβραίος, ότι θέλει… Ελεύθερα… Και από τη στιγμή εκείνη και μετά να αναλάβει το θάρρος και να δηλώνει την έκφραση της πίστης του… ιερουργούμενος στο ναό της θρησκείας του κανονικά…Κι όποιος αρνείται να αποφασίσει μια και μόνη θρησκεία; Τι γίνεται με αυτόν; Αυτός θα πρέπει να γνωρίζει ότι με την πράξη του αυτή, αποδέχεται αυτόματα την Εωσφορική θρησκεία… Αυτόματα… Και οι άθεοι; Οι άθεοι; Ο αναγνώστης θα πρέπει να αντιληφθεί άμεσα, ότι ο όρος Αθεΐα είναι ανύπαρκτος… Διότι ο άθεος είναι ανίκανος να δηλώσει κάτι… Διότι άθεος είναι μονάχα εκείνος που είναι εντελώς άσχετος και ανίδεος για οποιοδήποτε θέμα που σχετίζεται με την έννοια «θεός»… 

Αυτός που δηλώνει άθεος, είναι απλά Αντί-Θεός… Δηλαδή οπαδός του Μη Ων… Δηλαδή Εωσφοριστής… Και η εωσφορική θρησκεία έχει ήδη δύο σέχτες. Τους οπαδούς του Εωσφόρου που σκοπός τους είναι να δεσμεύσουν την ψυχή αυτούσια, και τους οπαδούς της Λίλιθ οι οποίοι σκοπεύουν να δεσμεύσουν τη ζωτικότητα που διαχειρίζεται η ψυχή… Όποιοι νομίζουν και θεωρούν ότι υπάρχουν και άλλες λύσεις, θα πρέπει να τους ενημερώσω, ότι ο ίδιος διαχωρισμός ισχύει και για τους Εωσφοριστές… Όποιος δηλαδή έχει νοητική και πνευματική σύγχυση, η οποία τον εμποδίζει να ακολουθήσει με πίστη μια συγκεκριμένη θρησκεία, ανήκει αυτόματα στη θρησκεία του Εωσφόρου. Αν θεωρείτε ότι αστειεύομαι, θα σας πω ότι μιλώ πάρα πολύ σοβαρά… Τόσο όσο αγνοείτε ακόμη και να φανταστείτε… Να φανταστείτε δηλαδή, τον τρόπο που καταγράφεται η «πίστη» του κάθε ένα μας στη συνειδητότητα… Αυτόματα… Με μοναδικό εργαλείο, την άηχη επιλογή που κάνει… 

 Τη δεδομένη στιγμή, η επιλογή της θρησκείας όμως, αυτόματα μας ανοίγει έναν άλλο μεγάλο δρόμο… Την σύνδεση του γένους μας, με τη χρονική γραμμή τη δική μας και των προγόνων μας ιερουργικά, ώστε να αρχίσουμε τη ροή της συνειδητότητας, σε βάθος συνειδητού χρόνου, δηλαδή πάνω από 4000 ή 6000 χρόνια. Πως γίνεται αυτό; Πολύ απλά… Δημιουργούμε μια λίστα με ονόματα από άτομα από το μακρινό και απώτερο παρελθόν μας, τους οποίους, με κάποια έννοια θεωρούμε δικούς μας προγόνους… Θα σας δώσω ένα παράδειγμα για μένα… Γράφω: Ορφέας, Διόνυσος, Ηρακλής, Ασκληπιός, Θησέας, Αχιλλέας, Οδυσσέας, Ιπποκράτης, Ηράκλειτος, Πυθαγόρας, Παρμενίδης, Σόλων, Θαλής, Αναξίμανδρος, Ξενοφάνης, Ζήνων, Εμπεδοκλής, Αναξαγόρας, Λεύκιππος, Δημόκριτος, Εμπεδοκλής, Ευκλείδης, Αρίσταρχος, Σωκράτης, Πλάτων, Αριστοτέλης, Αλέξανδρος, Επίκουρος, Απολλώνιος, Πλωτίνος, Πορφύριος, Υπατία, Πρόκλος, Βασίλειος, Αδαμάντιος, Ρήγας, Κωνσταντίνος, Στέφανος… κ.ο.κ. 

Από τη στιγμή που θεωρώ, ότι τα παραπάνω ονόματα, ανήκουν στη γραμμή της οικογένειάς μου, μπορώ να τα συμπεριλάβω στην ιερουργία της θρησκείας μου, η οποία σχετίζεται με τους νεκρούς… Αν κάποιοι βιαστούν να πουν ότι αυτό αποτελεί ιεροσυλία, θα τους απαντήσω: καθόλου… Πρώτον διότι τους διαβεβαιώνω, ότι όλοι οι παραπάνω σοφοί του γένους μας, γνώριζαν πολύ περισσότερα για την έννοια της θρησκείας, από εκείνον που θα αντιδράσει. Είναι βέβαιο δηλαδή, ότι αν όλοι οι παραπάνω ζούσαν σήμερα, θα ήταν –σαν Έλληνες που κατοικούν στην Ελλάδα- Χριστιανοί το θρήσκευμα. Δεύτερον, υποθέστε ότι έχετε ένα αγαπημένο πρόγονο. Μια γιαγιά ας πούμε η οποία πέθανε και θέλετε να της κάνετε ένα μνημόσυνο επειδή την αγαπούσατε τόσο πολύ. Ας υποθέσουμε όμως, ότι με ένα μαγικό τρόπο, η θρησκεία στην Ελλάδα, έχει αλλάξει και τώρα είναι Βουδισμός (απλά σαν παράδειγμα για να δείξουμε την διαφορά). 

 Τι θα κάνετε; Θα αρνηθείτε να ιερουργήσετε στη μνήμη της, επειδή είχε διαφορετική θρησκεία; Όχι φυσικά… Γιατί; Διότι η ιερουργία προς τους νεκρούς μας, είναι δική μας πράξη και όχι δική τους… Είναι πράξη σεβασμού προς την ενέργειά τους που φέρουμε μέσα μας… Και ο κάθε ιερέας, εφ όσον πρόκειται για δικά σας άτομα, θα ιερουργούσε δίχως την παραμικρή αντίρρηση… Το κατανοεί αυτό ο αναγνώστης; Κατανοεί τη διαφορά και την αναίτια πάλη που συμβαίνει σήμερα λόγω της άγνοιας κάποιων υδροκέφαλων που έχουν διαγράψει από το νου τους την απλή σκέψη; Και τότε, με αυτή την πράξη ιερουργίας των νεκρών του γένους μας, το «κανάλι» των γενεών, γίνεται πάλι ενεργό… Δυναμικά ενεργό, μεταγγίζοντας ενεργειακά τη σοφία του… Μια σοφία που έρχεται πια από ένα βάθος αιώνων πάνω από 6000 χρόνια… 

Αυτή η δυναμική ενεργοποίηση μέσω ιερουργίας όμως, ξεκινά το σχηματισμό ενός πανίσχυρου ενεργειακού πεδίου, που εισέρχεται μέσα στην συνειδητότητα και κινητοποιεί μια συγκεκριμένη αρμονική ταλάντωση, η οποία δονεί πλέον, όλους όσους έχουν στη βιολογία τους στοιχεία της πληροφορίας του γένους αυτού. Και πως λέγεται η αρμονική ταλάντωση αυτή που αναφέρεται στο γένος των Ελλήνων; Πως ονομάζεται φίλε Έλληνα ή Ελληνογενή αναγνώστη η αρμονική αφύπνισης; Ιχώρ ονομάζεται. Και ξεκινά να ρέει μέσα από τη συνειδητότητα σε ολόκληρο το πεδίο που υπάρχουμε. Κατανοεί ο αναγνώστης για τι πράγμα μιλάμε; Κατανοεί ο αναγνώστης σιγά-σιγά, τα μέρη της μεγαλύτερης εικόνας που αρχίζει και σχηματίζεται; Αποδοχή μίας και μόνης θρησκείας, σύνδεση με τις χρονικές γραμμές του γένους μας ιερουργικά (μέσω της θρησκείας που έχει ο κάθε ένας ξεχωριστά) και ενεργοποίηση της αρμονικής ταλάντωσης του Ιχώρ, ώστε να ξεκινήσει μια παγκόσμια αφύπνιση του γένους, μέσα από αυτή τη συγκεκριμένη απλή διαδικασία. Μια διαδικασία που θα ξεκινήσει αυτόματα, από τη ροή της συνειδητότητας. Θα πρέπει να κατανοήσει ο αναγνώστης, ότι αυτή τη στιγμή, μιλάμε απολύτως σοβαρά… Δημιουργούμε τις συνθήκες που πάνω σε αυτές έχει ξεκινήσει και στήνεται ο πολιτισμός της ανθρωπότητας που θα φωτίσει τον πλανήτη για τα επόμενα 2000 χρόνια. Και όλο αυτό, γίνεται απολύτως συνειδητά. Προσέξτε τι γράφω… Απολύτως συνειδητά… Και οι πνευματικοί και ομαδικοί κύκλοι που λυμαίνονται τον τόπο τι θα γίνουν; Τους ζυγούς λύσατε; Έτσι απλά; Έτσι απλά κι αθόρυβα, ναι… 

Και τι θα γίνει τότε; Τι θα κάνουμε; Ήδη δημιουργούνται εστιακοί κύκλοι ή απλά εστίες… Πνευματικοί κύκλοι δηλαδή ανθρώπων, οι οποίοι αποτελούνται από 7 έως 21 άτομα με άριστο αριθμό το 12. Στους κύκλους αυτούς υπάρχει απουσία ηγέτη και απουσία ομοιογένειας. Είναι δηλαδή οργανωμένοι πάνω στους ιερούς δελφικούς κύκλους, και στηρίζονται στην γνώση του Εαυτού (γνώθι σ΄ αυτόν) του κάθε ένα και στη σύνθεση της νόησης μέσω της διαφορετικής πληροφορίας (μηδέν άγαν), η οποία στο σύνολο συνθέτει μια ευρύτερη εικόνα. Δηλαδή, αποτελούνται από διαφορετικές ειδικότητες εκπαίδευσης και γνώσης (γιατροί, φυσικοί, φιλόλογοι, νομικοί, χημικοί, ιερείς…) οι οποίοι εξετάζουν κάθε θέμα δίνοντας τη δική τους οπτική και γνώση, έτσι ώστε η εστία να αρχίσει να διαμορφώνει μια μεγαλύτερη εικόνα για κάθε θέμα εμπλουτισμένο από όλους… Κάθε ένας όμως μπορεί να συμμετέχει σε μια μόνο εστία (θα γράψω σε άλλη ανάρτηση για την οργάνωση του κάθε εστιακού κύκλου)… 

 Και οι δάσκαλοι και οι καθοδηγητές των σχολών τι θα γίνουν; Αυτό που συμβαίνει είναι, ότι (όσοι από αυτούς αποφασίζουν να βγουν από την Εωσφορική επιρροή) συμμετέχουν σε κάποια εστία και αυτοί… Επιλέγουν ελεύθερα και συνεχίζουν στη νέα μορφή μαθητείας. Είναι δύσκολο για αυτούς στην αρχή, αλλά λόγω του ότι είναι στον πνευματικό χώρο, μπορούν να κατανοήσουν την αλλαγή αυτή. Αρκετοί εστιακοί κύκλοι μάλιστα, σκέφτονται να χρησιμοποιούν χώρους που πριν υπήρχαν οι σχολές, ώστε να βοηθήσουν οικονομικά, το δάσκαλο που θέλει να συμμετέχει στο νέο πολιτισμικό σχήμα… Φυσικά υπάρχουν (και θα υπάρξουν) και δάσκαλοι που με τη νέα σύνθεση έλλειψης ηγεσίας -μιας και οι εστίες λειτουργούν διαφορετικά-, βιώνουν πεποιθήσεις ταπείνωσης, πράγμα που τους κάνει να συμπεριφέρονται περίεργα… Όμως αυτό γίνεται αμέσως εμφανές, δίνοντας στους πρώην μαθητές τους την ευκαιρία να τους απομονώσουν, απλά φεύγοντας… 

Θέλω να γνωρίζετε ότι στο καθαρά πνευματικό πεδίο αυτό, διεξάγεται αυτή τη στιγμή, μια αδυσώπητη πνευματική μάχη κατά την οποία, κερδίζουμε κάθε μέρα, και μια νίκη. Μια νίκη που ανοίγει για όλη την ανθρωπότητα μια διαφορετική ζωή. Και σε αυτή τη πνευματική μάχη, όσοι συμμετέχουμε είμαστε πανίσχυροι… Εμείς που συμμετέχουμε… Όχι όλοι… Είναι αδύνατον να αλλάξουν όλοι όσοι έχουν επιλέξει τόσο διαφορετικούς δρόμους… Αδύνατον… Για αυτό οφείλουμε να σεβαστούμε την επιλογή τους και να τους αφήσουμε… Διαλέξαμε να ζήσουμε σε μια εποχή, όπου οι αλλαγές που συμβαίνουν, στιγματίζουν την ανθρωπότητα για πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα. Κι ακόμη περισσότερο, επιλέξαμε να ζήσουμε σε ένα λαό, διαφορετικό, αλλιώτικο… Ένα λαό αρκετές φορές απρόβλεπτο… Ένα λαό, που κάθε φορά, συμβαίνει να βρίσκεται πρώτος στο σημείο εκκίνησης της κάθε τέτοιας μεγάλης αλλαγής… Κι αυτό, οι αδελφότητες το γνωρίζουν διαχρονικά προσπαθώντας πάντα να το ελέγξουν… Πάντα όμως, συμβαίνει κάτι, τυχαίο, μοιραίο, απρόβλεπτο, από το πουθενά, από το πεπρωμένο της ανθρωπότητας, από τα βάθη της ιστορίας, από οπουδήποτε… και πάντα είμαστε εκεί… Δηλαδή εδώ… Εδώ και Τώρα… 

 Αλκιρέας (Συνεχίζεται…) 


 Tοξότισσα: Ας μου επιτραπεί Να ρωτήσω κ από εδώ... όλους τους αγαπημένους φίλους αναζητητές της αλήθειας και πρόθυμους συνειδητούς συν-δημιουργούς μιας πραγματικότητας διαφορετικής από αυτή που ετοίμαζαν επί αιώνες οι αδελφότητες... Είμαστε έτοιμοι για τις εστίες και τη σύνθεση νέων δρόμων? Είναι οι Έλληνες έτοιμοι στο Εδώ κ Τώρα τους :) 
Έτοιμοι για κατανόηση με νου και καρδιά? Καλή μας πρόοδο!


read more “«Χρονική γραμμή» του γένους. Το σημείο της αφύπνισης”

21 Μαΐ 2013

«Μηδέν Άγαν». Η «απούσα» πληροφορία της σύνθεσης



γράφει ο Αλκιρέας

Θα ξεκινήσω λίγο ανάποδα σε αυτή την ανάρτηση… Κι αυτό διότι σε λίγο θα υπάρξουν αποσυμβολισμοί σε έννοιες οι οποίες όλα αυτά τα χρόνια που πέρασαν δημιούργησαν συνειδήσεις διαφόρων επιπέδων αντίληψης οι οποίες κάθε άλλο παρά ανταποκρινόντουσαν στην πραγματικότητα. Συνειδήσεις που κι αυτές με τη σειρά τους δημιούργησαν σε πάρα πολλούς, ένα μορφογεννητικό πεδίο γύρω τους, που τώρα θα πρέπει (τουλάχιστον) να το αναπροσαρμόσουν, ώστε να κάνουν το επόμενο συνειδησιακό τους βήμα. Θα πρέπει δηλαδή, βάζοντας μια βάση στην επικοινωνία μας, να δεχθούμε ότι κάποιες έννοιες έχουν μια κρυφή ιερότητα για τις οντότητές μας και άρα θα πρέπει με τη συμπεριφορά μας, να επιδεικνύουμε τον ανάλογο σεβασμό όταν τολμούμε με οποιοδήποτε τρόπο να τις διαχειριζόμαστε, … Κάποιες λέξεις ή σύμβολα δηλαδή, αποτελούν για τη συνείδηση κάθε λαού μια κρυφή λέξη ή έννοια δύναμης. Δύναμης, η οποία πηγάζει από την ιερότητα της έννοιας που αντιπροσωπεύει. Έτσι αν επιδράσει κάποιος πάνω σε ένα σύμβολο (ας πούμε το χρησιμοποιεί με λάθος τρόπο), επιδρά επίσης υποσυνείδητα και άρα κρυφά, στη συνειδησιακή σύνδεση ολόκληρου του λαού με την έννοιά της λέξης ή του συμβόλου. Για το λόγο αυτό, σύμβολα που περιέχουν έννοιες πανανθρώπινες, είναι ανεπίτρεπτο για παράδειγμα να γίνονται σύμβολα σε πολιτικά κόμματα, διότι έτσι καταστρέφουν ολόκληρη την έννοια που είναι καταγεγραμμένη στις συνειδήσεις. Παράδειγμα η σβάστικα που χρησιμοποίησε το εθνικοσοσιαλιστικό κόμμα της Γερμανίας στα μέσα του περασμένου αιώνα και το οποίο πλέον, αποτελεί για μια πολύ μεγάλη μερίδα της ανθρωπότητας ένα σύμβολο φόβου, καταπίεσης και μίσους. Ο αναγνώστης, ήδη θα διερωτάται, γιατί τα έγραψα όλα αυτά σαν πρόλογο… Θα σας πω… Τα έγραψα αυτά φίλε αναγνώστη, διότι σήμερα θα κινηθούμε γύρω από λέξεις, σύμβολα και έννοιες, οι οποίες έχουν μια ιδιαίτερη σημασία για ολόκληρη την ανθρωπότητα. Λέξεις όμως σύμβολα και έννοιες που τυχαίνει να βρίσκονται στην Ελλάδα και να αποτελούν πρώτα απ’ όλα δική μας κληρονομιά. Έννοιες, που τα προηγούμενα χρόνια, έγιναν ήδη πηγή εκμετάλλευσης από τις αδελφότητες. Εκμετάλλευσης όμως, στην οποία συμμετείχαν και συμμετέχουν ακόμη ενεργά Έλληνες. Θα παρακαλούσα λοιπόν, πριν ξεκινήσει αυτό το άρθρο, να αντιληφθούμε όλοι, ότι αυτά που θα διαβάσετε, ανήκουν σε ολόκληρη την ανθρωπότητα και εμείς, είμαστε απλά οι διαχειριστές τους. Και σαν διαχειριστές τους θα πρέπει να επιδείξουμε τον ανάλογο σεβασμό. Σεβασμό όμως, που όπως θα δείτε, θα χρειαστεί και τόλμη… και ακεραιότητα… Διότι σήμερα θα αναδείξουμε τη βαθιά κρυμμένη σημασία των κωδικοποιημένων συμβόλων της περιοχής των Δελφών και τον τρόπο που αποκρύφτηκε η έννοια τους. Θα έχουν ίσως καταλάβει κάποιοι που έχουν διαβάσει τις προηγούμενες αναρτήσεις μου, ότι «Δελφοί» είναι κάθε άλλο παρά μονάχα ένας απλός γεωγραφικός προσδιορισμός. Διότι, η περιοχή και ο ιερός αρχαίος τόπος των Δελφών, ορίζει το σημείο όπου υπάρχουν και λειτουργούν, εκείνοι οι οποίοι φέρουν ολόκληρη την πληροφορία. Δηλαδή οι άνθρωποι Δελφοί. Στην προηγούμενη ανάρτησή μου, όπου κάνω τη διάκριση ανάμεσα στην έννοια του α-δελφού και του δελφού, περιγράφω πλήρως τη λέξη όπου αναφέρω ότι δελφός είναι εκείνος που είναι ικανός να «μεταφέρει» και να διαχειριστεί μια πληροφορία ολοκληρωμένα συνολικά. Την οποιαδήποτε πληροφορία, με οποιοδήποτε τρόπο, στο οποιαδήποτε σημείο. Ολόκληρη και αυτούσια. Θα μπορούσε να είναι ο μοναδικός κληρονόμος ενός πατέρα, ή ο μοναδικός μαθητής ενός δασκάλου ή το μοναδικό κλειδί για να ανοίξει ένα θησαυροφυλάκιο, ή ο μοναδικός κωδικός για να εισέλθεις σε κάποια δεδομένα. «Δελφικό» δηλαδή, είναι το «μοναδικό κλειδί», ο «μοναδικός κωδικός», που ανοίγει μια μοναδική πύλη… Ενώ δηλαδή έχουμε την έννοια της λέξεως «δελφύς» που σημαίνει μήτρα, μέχρι σήμερα εστιάσαμε εξετάστηκε μόνο ως προς την θηλυκή αναπαραγωγική της έννοια. Δηλαδή το όργανο από το οποίο προέρχονται μονάχα οι α-δελφοί, χωρίς να θεωρήσουμε σημαντικό να συμπληρώσουμε το κανονικό της παράγωγο, δηλαδή πρώτιστα τον Δελφό. Δελφοί δηλαδή, ήταν οι ιερείς του ναού, οι οποίοι προήρχοντο από την μητρική πόλη και κατείχαν ολόκληρο το εύρος της απαραίτητης αρχικής πληροφορίας και όχι η περιοχή στην οποία ήταν κτισμένος ο ναός. Και ποια είναι η γνώση ή η πληροφορία που κατέχει ένας Δελφός ιερέας; Τώρα θα πρέπει ο αναγνώστης, να σταματήσει να διαβάζει, να κάνει ένα συνειδησιακό βήμα πίσω, να ηρεμίσει μένοντας ψύχραιμος με αυτό που θα διαβάσει ώστε να αρχίσει να αντιλαμβάνεται ολόκληρη την εικόνα που του έχει αποκρυφτεί όλους αυτούς τους αιώνες. Ο κάθε αναγνώστης λοιπόν, θα πρέπει να «δει» τρία σημεία, συνολικά, με το νου και την καρδιά του, συνθέτοντας τη λογική, το συναίσθημα και την κρυμμένη πληροφορία που βρίσκεται αιώνες τώρα στη συνείδησή του. Στην κορυφή το σύμβολο του διπλού «έψιλον», σύμβολο της «αντίστροφης ροής» και δημιουργίας του αισθητού κόσμου μέσα από την αλληλεπίδραση της πληροφορίας των πέντε λειτουργικών αρχείων της ψυχής. Αμέσως από κάτω, να συνθέσει την πρώτη πληροφορία που πήρε ήδη, με το σύμβολο-έννοια του «γνώθι σ’ αυτόν» το οποίο τον οδηγεί στον αποσυμβολισμό της δημιουργίας των πέντε πεποιθήσεων μέσω της αλλοίωσης της πληροφορίας της ψυχής από την συνειδητότητα και τέλος να σταματήσει στο τρίτο και τελευταίο σύμβολο, του «μηδέν άγαν». «Μη δεν άγαν». Μια φράση που την κρυμμένη της δυναμική έννοια, γνώριζαν αρχικά μόνο Δελφοί και κατόπιν μονάχα οι αδελφότητες. Από πληροφορία που κράτησαν από τους ίδιους τους ιερείς. Πριν κλείσουν το ναό. Μηδέν άγαν, απόφυγε να θεωρείς περιττή και άχρηστη οποιαδήποτε πληροφορία, απόφυγε να στρέφεις το βλέμμα, το νου και την καρδιά σου μονάχα σε κάποιο μικρό τμήμα του συνόλου, θεωρώντας αδύνατον να διαχειριστείς τη σύνθεση στο σύνολο της. Απόφυγε να θεωρείς το «μικρό» σαν σημαντικό ή το «μεγάλο» σαν ασήμαντο. «Απόφυγε την εξειδίκευση». Και τι είναι αυτό που οι σημερινοί επιστήμονες θεώρησαν ασήμαντο για εκείνους; Ποιο είναι το στοιχείο εκείνο που με τόση επιμέλεια από κάποιους απομακρύνθηκε από το πεδίο τους; Φυσικά η ψυχή… Διότι είναι αδύνατον να αντιληφθείς την έννοια της «εκπύρωσης και ανασύνθεσης του σύμπαντος» παρατηρώντας τις λεπτομέρειες μόνο και βγάζοντας από το «κάδρο» την πληροφορία της «ψυχής». Όσο είναι αδύνατον να αντιληφθείς σαν σχήμα, σαν λειτουργία και σαν έννοια το σώμα ενός ανθρώπου, προσπαθώντας μονάχα να εξετάσεις κάποια μοναδική ουσία που περιέχει μέσα σε κάποιο νεκρό κύτταρο του. Φυσικά γράφω πάλι για την αρχή της δημιουργίας του αισθητού κόσμου. Για την αρχή της αντιστρόφου ροής. Διότι το αντεστραμμένο (αριστερό) «έψιλον» στην κορυφή του ναού του Απόλλωνα, αποτελεί την αρχική πορεία της ροής της συνειδητότητας. Η οποία αντιστρέφεται (δεξί έψιλον), ακριβώς στο όριο (γιώτα) του τρισδιάστατου κόσμου μας από τις πέντε (έψιλον) λειτουργικές πληροφορίες της πηγής (πηγή –μήτρα –δελφύς), παράγοντας το είδωλο της συνείδησης (ειδέναι). Και όλο αυτό, μπορεί να γίνει αντιληπτό, μονάχα αν αποφύγουμε να θεωρήσουμε μη σημαντικό (μηδέν άγαν) τις πέντε (έψιλον) λειτουργικές πληροφορίες της ψυχής οι οποίες τελικά αναδεικνύουν τον Ανώτερο Εαυτό (γνώθι σ’ αυτόν) στον άνθρωπο. Η αρχή της δημιουργίας του κόσμου. Στο ναό της ενέργειας της ψυχής…Με παρακολουθεί ο αναγνώστης τι γράφω; Μπορεί να κατανοήσει τώρα τι σημαίνει σύνθεση; Μπορεί τώρα να κατανοήσει το σήμαινε για τους Δελφούς η Δελφύς; Μπορεί να κατανοήσει γιατί η «εσωτερική» ενέργεια της ψυχής αποφασίστηκε να κωδικοποιηθεί στον Απόλλωνα; Ίσως όχι ακόμη… Ίσως είναι νωρίς… Για μερικούς σίγουρα… Αλλά τι να πρωτογράψω… Πολλοί τώρα, θα βιαστείτε να θριαμβολογήσετε υπέρ του γένους των Ελλήνων. Λιγότεροι θα σπεύσετε (ίσως αφελώς) να πείτε πάλι «σας τα ‘λεγα εγώ» και ελάχιστοι (ελπίζω) θα σκεφθείτε να το εκμεταλλευθείτε σαν πρόσθετου συμβολισμού σε κάποια πολιτικής χροιάς ομάδα. Πριν το κάνετε όμως, θα πρέπει να αναρωτηθείτε… Γιατί στην Ελλάδα; Γιατί πάλι εδώ; Είναι δυνατόν να κάνουμε κάποιο λάθος; Από πού τα βρήκαμε; Ποιος μας τα έδωσε; Είμαστε το ευγενές γένος των ανθρώπων; Είμαστε οι επίλεκτοι και οι εκλεκτοί; Λυπάμαι αλλά τίποτε από όλα αυτά που διαβάζετε κάθε μέρα, εδώ και πολλά χρόνια σχεδόν παντού… Τίποτε από αυτά… Τι είμαστε τότε; Φίλε μου αναγνώστη, λυπάμαι για αυτό που θα διαβάσεις, διότι οι Έλληνες είναι κάτι πολύ σημαντικότερο, που όμως θεωρούν άνευ σημασίας… Κάτι τόσο απλό… τόσης ευτελούς αξίας… και τόσης απύθμενης σε ευθύνη σπουδαιότητας… Είμαστε οι αγγελιοφόροι της ανθρωπότητας… Ή αν θέλεις για να αισθανθούμε καλύτερα, οι ταχυδρόμοι των θεών… Όμως «μηδέν άγαν»… Είπα θεών; Ποιών θεών όμως; Ας προσπαθήσουμε να είμαστε για λίγο σοβαροί… Ζούμε σε μια εποχή που η έννοια της «ενέργειας» και της σχέσης της με την πληροφορία σήμερα, μπορεί να γίνει κατανοητή πλέον από τους περισσότερους… Ακόμη και οι σύγχρονες πληροφορίες που έρχονται στο φως, σχετικά με τους μεγάλους προκατακλυσμιαίους πολιτισμούς της περιόδου των αρχαίων αυτοκρατοριών της Ατλαντίδος, των Αθηνών και των Σανσκριτών, μπορούν πλέον να γίνουν κατανοητοί. Δύσκολα αλλά πια μπορούν… Όμως σκεφτείτε του ανθρώπους που ζούσαν την περίοδο μετά τον κατακλυσμό. Εκείνους που από την λάμψη ενός υπερμεγέθους πνευματικού και υλιστικού επιπέδου, επέστρεψαν εν μία νυκτί, στις σπηλιές και στα δάση χάνοντας οποιαδήποτε σύνδεση με την αρχαία σοφία. Σκεφτείτε εκείνους που ανέλαβαν την ευθύνη της διατήρησης της μνήμης της ανθρωπότητας ζωντανής. Εκείνους που έπρεπε να βρουν ένα τρόπο να διατηρήσουν μέρος της πληροφορίας μέσα στη συνείδηση της αποδεκατισμένης από την καταστροφή ανθρωπότητας. Μπορείτε να φαντασθείτε τον άνθρωπο του 4000 πΧ για παράδειγμα, να προσπαθεί να καταλάβει τι σημαίνει ενέργεια, πληροφορία, σωματίδιο, ηλεκτρόνιο, και εικονικός αισθητός κόσμος; Για φαντασθείτε το… Για εκείνον οι ερωτήσεις ήταν άπειρες… Ποιος το είπε; Γιατί είναι έτσι ο κόσμος; Τι είναι ο άνθρωπος; Από πού ήρθαμε; Σκεφτείτε τους τότε ιερείς, να προσπαθούν να διατηρήσουν αυτή τη μνήμη ζωντανή αλλά κωδικοποιημένη διαχρονικά για μια περίοδο δώδεκα χιλιάδων ετών, ώστε να φτάσει ακέραιη και ασφαλής στο σήμερα. Στο σημείο όπου η ανθρωπότητα θα μπορέσει να ανακαλέσει μνήμες και να αντιληφθεί τι πραγματικά συνέβη τότε και τώρα και τι πήγε στραβά… Μας αρέσει να πλάθουμε ιστορίες και να δημιουργούμε μυθικά πλάσματα γύρω μας, από τα οποία κινδυνεύουμε τόσο, που καλό θα ήταν να περιμένουμε κάποιον να έρθει να αναλάβει τη δουλειά. Θέλουμε να σκεπτόμαστε σύνθετα και ίσως κάπου μέσα μας, αρεσκόμαστε να υπάρχουν τέρατα, πλάσματα από ερπετά, που έφτασαν στη γη με διαστημόπλοια ή με τη σελήνη, κι απ την άλλη όμως έχουμε σταματήσει να σκεφτόμαστε απλά… Έχω διαβάσει σχεδόν παντού για τα διαστημόπλοια που έρχονται μέσα από πύλες αλλά μόνο μια φορά διάβασα κάπου τη σκέψη οτι: «Καλά, πού και πώς εξυπηρετούν ας πούμε τα φώτα και οι προβολείς, ένα διαστημόπλοιο που έρχεται από την Ανδρομέδα; Να βλέπουν οι εξωγήινοι στη νύχτα μη χαθούν στο διάστημα;» Αδυνατούμε να δημιουργήσουμε με σύνθεση λογικής και συναισθήματος για αυτά τα απλά ζητήματα, αφήνοντας έτσι και εκτός οποιαδήποτε σκέψης, το γεγονός ας πούμε ότι οι Αθηναίοι, συμμετείχαν στην καταστροφή του πολιτισμού της ανθρωπότητας τότε. Τι έγραψα αγαπητέ αναγνώστη τώρα; Φυσικά… Ότι οι Έλληνες, ήταν ο λαός που είχε ενεργό συμμετοχή σε εκείνη την καταστροφική αλλαγή της ανθρωπότητας στην Ατλαντίδα, πριν από δώδεκα χιλιάδες περίπου χρόνια ίσως. Δεν το σκέφτηκε κάποιος; Τι επιπτώσεις και συνέπειες συνεπάγεται κάτι τέτοιο; Πως γίνεται και σε κάθε αλλαγή της ανθρωπότητας, οι Έλληνες είναι εκεί; Καλώς ή κακώς, άσχετα που υπάρχει δίκιο ή άδικο στην τελική κρίση της καταστροφής, ο αναγνώστης θα πρέπει να σκεφτεί ότι κάποιοι από τους προγόνους μας, την εποχή που τα πράγματα είχαν αρχίσει να παίρνουν μια καταστροφική τροπή για ολόκληρο τον πλανήτη, τη στιγμή που η τότε τεχνολογική εξέλιξη άρχισε να επιδρά με τόσο πολύ αρνητικό τρόπο στις επόμενες τότε ημέρες του ανθρώπου, κάποιοι Έλληνες από την τότε κραταιά αυτοκρατορία των Αθηνών, ήταν πάνω στην Ατλαντίδα ήδη σαν κατακτητές. Πράγμα που τους έδινε την ευκαιρία να γνωρίζουν λεπτομέρειες των τότε ημερών που θα ακολουθούσαν. Το έχει σκεφτεί αυτό κάποιος; Οι αδελφότητες όμως όχι μόνο το σκέφτηκαν αλλά έχουν και στοιχεία από τις μέρες εκείνες. Στοιχεία και από τις δύο πλευρές… Διότι οι Αθηναίοι στρατηγοί, επιστήμονες και ιερείς της τότε εποχής, άνθρωποι δηλαδή που είχαν γνώση ειδική και γενική για τις καταστάσεις που ίσως ακόμη και σήμερα μοιάζουν επιστημονικής φαντασίας, είχαν πληροφόρηση μέσα από την πηγή. Ζούσαν εκεί, γνώριζαν την αιτία που έγινε η εκστρατεία και η απόβαση όπως και γνώριζαν την επικίνδυνη κατάσταση που είχε δημιουργηθεί από τις Ατλάντιες αδελφότητες. Διότι η τελική καταστροφή ήρθε αφού οι Αθηναίοι είχαν καταλάβει μεγάλο μέρος της χώρας και αφού πέρασε αρκετός καιρός από την στιγμή που οι Άτλαντες άρχισαν να χάνουν από την κυριαρχία τους. Θέλω δηλαδή στο σημείο αυτό, ο αναγνώστης να κάνει ένα νοερό ταξίδι μέχρι εκείνη τη μακρινή εποχή και να προσπαθήσει να φέρνει στη σκέψη του, σκηνές σταδιακής εκκένωσης της χώρας, τόσο από τους Άτλαντες όσο και από τους Αθηναίους, όπως και τις συνθήκες για την προετοιμασία της επόμενης μέρας. Να σκεφτεί δηλαδή ότι κάποιοι ιερείς και επιστήμονες, αντιλαμβανόμενοι τη σοβαρότητα της κατάστασης και του κακού που θα επακολουθούσε, δρομολόγησαν τη διάσωση σημαντικών πληροφοριών όπως και τον τρόπο που αυτές έπρεπε να μείνουν χαραγμένες πάνω στον πλανήτη ώστε να φτάσουν στις επόμενες γενεές. Πληροφορίες που θα δίνουν γνώση ικανή να αναπτύξει αλλά και να προστατέψει από τα ίδια λάθη. Θεωρείτε ότι η καταστροφή έγινε εντελώς ξαφνικά; Όχι φυσικά… Αυτό μπορεί να συνέβη την τελευταία ημέρα, αλλά σύμφωνα με τα αρχεία που φυλάσσονται στις αδελφότητες, δόθηκε σημαντικός χρόνος σε αρκετά μεγάλο πλήθος να μεταναστεύσει προς όλες τις κατευθύνσεις. Και οι τρεις αυτοκρατορίες , τόσο των Ατλάντων όσο και των Αθηναίων αλλά και των Σανσκριτών στην Ασία είχαν ένα διάστημα μερικών μηνών όπου κατόρθωσαν με μεγάλη ταχύτητα να μαζέψουν και να φυλάξουν αρκετές πληροφορίες για το μέλλον. Και τελικά η Ατλαντίδα καταποντίστηκε εντελώς παίρνοντας όλες τις πληροφορίες στον τάφο της, η Αθήνα καταστράφηκε σχεδόν ολοκληρωτικά και η μόνη περιοχή που διατήρησε το μεγαλύτερο μέρος τους αποθηκευμένες ήταν η Ασία. Τόσο από τους ίδιους τους τότε κατοίκους της όσο και από τα μεταναστευτικά καραβάνια που έφτασαν εκεί… Και μαζί με τις πληροφορίες, ο κάθε λαός, κράτησε και το υποσυνείδητο μίσος για τον άλλον, κατηγορώντας τον βουβά για εκείνη την καταστροφή… Κι αυτό είναι ένα στοιχείο που θα το εξετάσουμε σε ειδικά άρθρα… Αυτοί είναι λοιπόν οι Δελφοί. Οι Αθηναίοι ιερείς των Δελφών, οι οποίοι, πρώτο τους μέλημα μετά την καταστροφή, ήταν να δημιουργήσουν το χώρο στον οποίο θα φύλασσαν και θα διατηρούσαν τα αρχεία τους διαχρονικά. Το χώρο και τον τρόπο που θα κρατούσαν ζωντανές, ζωτικές πληροφορίες για τη ζωή του ανθρώπου, όπως την ψυχή του, τη σχέση του με τον ήλιο, την αρμονία του σύμπαντος και την κωδικοποιημένη πληροφορία της δημιουργίας του. Αυτοί ήταν οι Έλληνες δελφοί. Διότι υπήρχαν και άλλοι. Ποιοι άλλοι; Από την άλλη πλευρά… Δύο γιγάντιες για την εποχή τους αυτοκρατορίες συγκρούστηκαν με τέτοια σφοδρότητα που μέσα σε λίγους μήνες, ίσως και λίγο πάνω από χρόνο, επέστρεψαν την ανθρωπότητα στη λίθινη εποχή… Και οι διασωθέντες και από τις δύο πλευρές, διατήρησαν τα δικά τους αρχεία κάθε μία… Αρχεία δηλαδή που έχουν μια διαφορά… Οι Αθηναίοι, κατάφεραν και διέσωσαν τις πληροφορίες εκείνες που είχαν σχέση με τη «ροή» της ζωής και αυτό για αυτούς ήταν αρκετό, ενώ οι Άτλαντες τις πληροφορίες για την «αναπαραγωγή» της, και έτσι κάτι τους έλειπε… Κι έτσι δημιουργήθηκαν οι Δελφοί και οι Αδελφοί. Δηλαδή εκείνοι που κατάφεραν και διατήρησαν την μητρική πληροφορία από την πηγή και εκείνοι που κάτι αγνοούσαν… Φυσικά αυτές οι διαφορές ήταν γνωστές μια και πριν την καταστροφή κάπως έτσι ήταν επίσης τα πράγματα… Κι αυτός ήταν και ο λόγος που οι Άτλαντες πίεσαν και πειραματίστηκαν προς απαγορευμένες περιοχές γνώσης… Οι Αδελφότητες είναι διαχρονικές… Μετά την καταστροφή, τα πράγματα ήταν στην αρχή σχετικά ομαλά, αλλά όσο περνούσαν οι αιώνες, οι άνθρωποι που αποτελούσαν το ιερατείο των Δελφών, άρχισαν να απομακρύνονται από την πλήρη αντίληψη της ιερότητας του ρόλου τους… Άρχισαν να δημιουργούν τις δικές τους σέχτες και αδελφότητες –τις γνωστές αμφικτιονίες-, με τελικό αποτέλεσμα να φτάσουμε στους ιερούς πολέμους μεταξύ των πόλεων της Ελλάδας στις οποίες είχαν επίδραση οι ιερείς. Η ίδια ακριβώς ιστορία με σήμερα, μόνο που το ντεκόρ του πλανήτη είναι διαφορετικό. Αδίστακτοι άνθρωποι, με ροπή στον άκρατο υλισμό, στο χρήμα και στην εξουσία, μπήκαν μέσα στους κόλπους των Δελφών, με αποτέλεσμα να καταφέρουν τελικά να οδηγήσουν ολόκληρη την τότε Ελλάδα στην καταστροφή του πολιτισμού της. Τουλάχιστον να επιδράσουν σε αυτό δραστικά. Και πριν εγκαταλείψουν τα ιερά, μάζεψαν ότι πληροφορίες διέθετε ο ναός και έφυγαν… Που πήγαν; Που έφτασαν; Σε τι χέρια έπεσε όλος αυτός ο πλούτος των πληροφοριών που τόσους αιώνες διατηρούνταν, κειμήλιο της ανθρωπότητας; Αγνοείται η τύχη τους;… Όχι… Όσο κι αν κάποιοι θα βιαστείτε να κρίνετε τους Χριστιανούς για όλο αυτό, οι υπαίτιοι κρύβονται ανάμεσα στους τότε ιερείς… Για αυτό πριν το κάνετε, θα πρέπει να δείτε τη μεγαλύτερη εικόνα… Να δείτε δηλαδή γύρω και τους άλλους λαούς, που άλλαξαν κι εκείνοι θρησκεία. Λαούς όπως του Ρωμαίους, τους Γαλάτες, ή ακόμη πιο δύσκολο τους Κέλτες… Πριν κρίνετε τα γεγονότα στην τότε Ελλάδα, δείτε γύρω ολόκληρη την περιοχή. Προσπαθήστε να δείτε την συνολική εικόνα, ανθρώπων παραστρατημένων και υποταγμένων στην απληστία τους, ανθρώπων που με την εξουσία που κατείχαν, άρχισαν να καταπιέζουν υποσυνείδητα ολόκληρους λαούς για μια αρκετά μεγάλη χρονική περίοδο… Και αντί να κρίνουμε μόνο αυτούς που «ήρθαν», ας κρίνουμε συγχρόνως και αυτούς που «έφυγαν», ή ας αποφύγουμε να κρίνουμε τον οποιοδήποτε… Διότι σε μια κρίσιμη στιγμή που η ανθρωπότητα ετοιμαζόταν, όπως και σήμερα, να μπει σε μια φάση αλλαγής, κάποιοι αδίστακτοι και ασυνείδητοι, την εγκατέλειψαν στη βία και την καταστροφή ενός ολόκληρου πολιτισμού… Τα δελφικά σύμβολα, όσο και οι έννοιες που ήταν χαραγμένες στη συνείδηση του απλού λαού, άρχισαν να εξευτελίζονται, χωρίς κανένας να μπορεί να τα διορθώσει. Τα σύμβολα που δίδασκαν στον άνθρωπο την ιστορία του και τη γένεση του κόσμου του, διαλύθηκαν μέσα στην ιστορία, διότι οι πνευματικοί του ηγέτες, τη δύσκολη στιγμή της αλλαγής της συνείδησης της ανθρωπότητας, φάνηκαν αδύναμοι να μπορέσουν να κρατηθούν στο ύψος τους. Ο αναγνώστης δηλαδή στο σημείο αυτό, θα πρέπει να συνειδητοποιήσει, ότι από τη στιγμή που άρχισε η διαφθορά του ιερατείου μέχρι την εποχή που ήρθε ο Χριστιανισμός και άλλαξε την κατάσταση, επαναφέροντας την ιερότητα στο λαό, μεσολάβησαν περίπου πεντακόσια χρόνια. Πεντακόσια χρόνια πνευματικού χάους και συνειδησιακής απογύμνωσης, πού όλοι σιγούν ή παριστάνουν πως αγνοούν. Μια ολόκληρη εποχή που αναλογιζόμενη την ιστορία της, μας δίνει σήμερα, πάλι λες και είναι από σύμπτωση, μια μοναδική ευκαιρία. Ποια ευκαιρία; Να αναλογιστούμε τη δική μας προσωπική ευθύνη. Όλοι μας σαν σύνολο και ο κάθε ένας ξεχωριστά, θα πρέπει να σοβαρευτούμε σαν λαός και να κατανοήσουμε, ότι όσο κι αν κάποιοι θέλουν να ξεχάσουμε εμείς οι Έλληνες την πραγματική ιστορία μας, μας εμποδίζει η ευθύνη μας. Όσο κι αν κάποιοι θέλουν να ξεχάσουμε και να διαγράψουμε από τη μνήμη μας τις στιγμές πριν από αυτές που μας δίδαξαν, εκείνες είναι εκεί, περιμένοντας να τις ανασύρουμε με σεβασμό ώστε να μας οδηγήσουν να ολοκληρώσουμε και πάλι το χρέος μας. Ποιο είναι όμως αυτό το χρέος μας; Τι είναι αυτό που κάθε τόσο βγαίνει μπροστά μας και πάλι εξαφανίζεται μέσα σε ένα ακαθόριστο πέπλο; Η Δελφικός κύκλος του «Μηδέν Άγαν». Ή αλλιώς εστία. Ένα «μηδέν άγαν» εντελώς διαφορετικό από αυτό που τόλμησαν να λεηλατήσουν κάποιοι. Ο ιερός κύκλος της ανθρωπότητας, ο οποίος μας καλεί να παραδώσουμε στους παραλήπτες του την πληροφορία της δημιουργίας των πολιτισμών τους, διατηρώντας μέσα της αυτά που κάποιοι θεώρησαν πως είναι περιττά. Να την παραδώσουμε αυτούσια και ολοκληρωμένη. Ανεξάρτητα από θρησκείες και κοινωνικές δομές, οι Έλληνες έχουν στη συνείδησή τους την υποχρέωση και την ευθύνη διαχρονικά, να παραδίδουν κάθε φορά στην ανθρωπότητα τον επόμενο κύκλο του πολιτισμό της. Μια υποσυνείδητη εντολή, χαραγμένη μέσα μας, κάθε φορά μας οδηγεί με ένα μυστήριο και ανεξήγητο τρόπο, να βάλλουμε πλάτη εμείς, ώστε ολόκληρη η ανθρωπότητα να περάσει στην επόμενη αποχή της. Σύμπτωση; Πεπρωμένο; Ίσως τίποτε από τα δύο, ίσως και τα δύο… Μια εσωτερική εντολή, που κάποιοι, στην άγνοιά τους ίσως, τόλμησαν να αγγίξουν και να αποπειραθούν να εκμεταλλευτούν για άλλα συμφέροντα Ο Δελφικός κύκλος του Μηδέν Άγαν… Αυτό που κρύβεται και που σιγά-σιγά ξεδιπλώνεται μπροστά μας ώστε να μας οδηγήσει στο πεπρωμένο μας… Η δύναμη ή η αδυναμία μας να συνθέσουμε τις ολοκληρωμένες εκείνες πληροφορίες, που ολόκληρη η ανθρωπότητα περιμένει από μας να «διαβάσει». Όχι επειδή είμαστε εκλεκτοί. Όχι φυσικά… Αλλά επειδή είμαστε οι αγγελιοφόροι της. Και καθώς προχωράμε στο αστείρευτο κόσμο της συνείδησης καθημερινά, θα αντιλαμβανόμαστε τον Εαυτό μας, τη ψυχή μας και την ανάγκη να βρούμε πάλι τα σημαντικά στοιχεία που είναι απαραίτητα σε κάθε πολιτισμό. Βρισκόμαστε στο σημείο εκείνο του χρόνου που οφείλουμε να βρούμε τη δύναμη της σύνθεσης των ιερών εστιών μας. Των συνόλων εκείνων που θα μεταλλάξουν τις πνευματικές ομάδες όλων των ειδών από σημεία υπακοής, σε φορείς και κύκλους συνειδητότητας. Στις επόμενες αναρτήσεις, ήρθε ο καιρός να περιγράψουμε πια το σχεδιασμό για την επόμενη δική μας μέρα. Τον τρόπο που σχεδιάζεται, που νοείται και που δομείται τελικά βάσει του ιερού δελφικού κύκλου διαχρονικά. Του κύκλου της σύνθεσης της πληροφορίας της πηγής, της ψυχής, και του Εαυτού μας. Τον τρόπο που λειτουργούν και τον τρόπο που αρχίζουν και επιδρούν στη συνειδητότητα συνολικά. Κι αυτό που σας γράφω είναι τετελεσμένο. Είναι ήδη εδώ… Αλκιρέας (συνεχίζεται…)
read more “«Μηδέν Άγαν». Η «απούσα» πληροφορία της σύνθεσης”

19 Μαΐ 2013

Αδελφότητες. Το τέλος του μεγάλου κύκλου



ότητες. Το τέλος του μεγάλου κύκλου

Γράφει ο Αλκιρέας...






 ΠΗΓΗ= ΚΩΔΙΚΟΣ ΠΕΤΑΛΟΥΔΑ

ότητες. Το τέλος του μεγάλου κύκλου Γράφει ο Αλκιρέας... Σε αρκετές αναρτήσεις και άρθρα, τόσο δικά μου όσο και άλλων, οι αναγνώστες διαβάζουν σχετικά με τις αδελφότητες και τις δραστηριότητές τους. Πολλοί μάλιστα, ρωτούν και σχολιάζουν με απορία ποιοι ή τι είναι τελικά οι αδελφότητες αυτές που τόσο έχουν απασχολήσεις την ανθρωπότητα διαχρονικά. Αρκετοί μάλιστα από αυτούς, στη σύγχυση που επικρατεί, ζητούν πια περισσότερα στοιχεία, κι αν ήταν δυνατόν διευθύνσεις και ονόματα. Αν μπει κάποιος στις μηχανές αναζήτησης στο internet, είναι αλήθεια ότι θα πάρει τόσες πολλές πληροφορίες που τελικά, μετά από λίγο χρόνο, θα βρεθεί πάλι στην αρχή, με περισσότερες ίσως απορίες από όσες είχε όταν ξεκίνησε. Τι πρέπει να κάνουμε τότε; Πως θα μπορέσουμε να βρούμε ένα δρόμο και να κατανοήσουμε τι συμβαίνει; Πριν ξεκινήσουμε όμως, θα ήθελα να κρατήσουμε μια φράση η οποία θα μας βοηθήσει σε όλη τη διαδρομή μας: «Για να προσπαθήσεις να λύσεις ένα δύσκολο πρόβλημα, θα πρέπει πρώτα να μάθεις να σκέφτεσαι απλά»… Και τώρα ας ξεκινήσουμε… Η λέξη αδελφότητες, παράγεται από την λέξη αδελφός. Μια λέξη πάρα πολύ γνωστή της οποίας όμως αγνοούμε το νόημα. Το βαθύτερο νόημα από το οποίο θα πρέπει να ξεκινήσει κάποιος για να μπορέσει να φτάσει κάπου. Η λέξη αδελφός λοιπόν, είναι μια σύνθεση η οποία αποτελείται από δύο μικρότερα τμήματα. Από το στερητικό άλφα «α» και τη λέξη «δελφός». Το περίεργο είναι ότι όλους αυτούς τους αιώνες, ενώ αυτή η λέξη βρίσκεται μπροστά μας, όλοι την αγνοούν προσπερνώντας την. Κι αυτό διότι, όπως έχω γράψει επανειλημμένως και θα γράψω για πολλές ακόμη φορές, «ο μοναδικός τρόπος να κρύψεις κάποιο μυστικό είναι να το εκθέσεις σε κοινή θέα». Η λέξη «δελφός» λοιπόν, σημαίνει εκείνος ο οποίος φέρει μια ολοκληρωμένη πληροφορία. Εκείνος που είναι ικανός να «μεταφέρει» και να διαχειριστεί μια πληροφορία ολοκληρωμένα συνολικά. Την οποιαδήποτε πληροφορία, με οποιοδήποτε τρόπο, στο οποιαδήποτε σημείο. Ολόκληρη και αυτούσια. Θα μπορούσε να είναι ο μοναδικός κληρονόμος ενός πατέρα, ή ο μοναδικός μαθητής ενός δασκάλου ή το μοναδικό κλειδί για να ανοίξει ένα θησαυροφυλάκιο, ή ο μοναδικός κωδικός για να εισέλθεις σε κάποια δεδομένα. «Δελφικό» δηλαδή, είναι το «μοναδικό κλειδί», ο «μοναδικός κωδικός», που ανοίγει μια μοναδική πύλη… Προσέξτε τι γράφω, διότι είσαστε έτοιμοι πάλι να δείτε το «ελ – φος» αντί το «διέλευση φωτός». Προσέξτε διότι κάποιοι από εσάς, βλέποντας αυτή τη φράση, είναι πάλι έτοιμοι να αυταπατηθούν και να αρχίσουν να λένε τα δικά τους κοιτάζοντας το δέντρο και αγνοώντας το δάσος… Διότι στην παραπάνω πρόταση, υπάρχει ολόκληρη η περιγραφή του αισθητού κόσμου, κι όμως, πάλι αδυνατείτε να τη δείτε. Γιατί; Διότι σας έχουν εκπαιδεύσει να κοιτάζετε αλλού. Και φυσικά τον κύριο λόγο σε αυτό, τον έχουν παίξει τα «παπαγαλάκια»…Σας αφήνω όμως προς το παρόν με την απορία και συνεχίζω (πάντα με εκνεύριζε ο Φουράκης που διέκοπτε αυτό που έλεγε και με ανάγκαζε να ψάξω μόνος μου, αλλά είναι απίστευτο το καλό που μου έκανε). Συνεχίζω και θα τα πούμε στην πορεία… Ο αδελφός λοιπόν, είναι εκείνος που αναγνωρίζει, ότι η ικανότητά του τον περιορίζει, να κατέχει ένα μέρος μονάχα της ενέργειας ή της δύναμης και για το λόγο αυτό, δέχεται να ενωθεί με κάποιον άλλο που επίσης τον αναγνωρίζει ως αδελφό, με κοινό στόχο να αποκτήσουν μαζί την συνολική πληροφορία, ενέργεια, δύναμη, εξουσία. Προσέξτε όμως τι γράφω… διότι αυτό που μόλις έγραψα, αποτελεί την αρχική αιτία που δημιουργήθηκαν οι αδελφότητες πριν εκατοντάδες χρόνια… Διότι σήμερα, τα πράγματα έχουν αλλάξει εντελώς, με αποτέλεσμα οι αδελφότητες με την ευρύτερη έννοια, να παρουσιάζουν πια μια εντελώς διαφορετική εικόνα παντού. Να εξηγήσω… Ενώ δηλαδή δελφός σημαίνει, αυτός που έχει την ικανότητα να μεταφέρει μέσα του μια ολοκληρωμένη πληροφορία, οσοδήποτε μεγάλη και οσοδήποτε σημαντική, ο α-δελφός, (που μερικοί υπογραμμίζουν την παύλα με το άλφα) είναι ακριβώς το αντίθετο. Είναι δηλαδή εκείνος, ο οποίος για να ολοκληρωθεί η πληροφορία που φέρει, χρειάζεται και κάποιον άλλον, ή κάτι άλλο. Παύει δηλαδή να είναι αυτόνομος και αυτοδύναμος αλλά για να λειτουργήσει και να αναπτυχθεί, χρειάζεται πάντα και κάτι άλλο. Αδελφότητα δηλαδή, είναι η μυστική λέξη α-δυναμίας, η οποία δείχνει την ανάγκη να ενωθεί ένας α-δελφός με κάποιον άλλο α-δελφό, ώστε να μπορέσουν να συνθέσουν μια ολοκληρωμένη πληροφορία σε ενιαία εικόνα. Αλλιώς, είναι εντελώς ανίσχυρος να κάνει το οτιδήποτε. Προσέξτε τι γράφω…. Εντελώς ανίσχυρος… Τώρα θα κάνω ένα λεκτικό άλμα ώστε να πεταχτώ υποθετικά στο τέλος της ανάρτησης και να σας πω κάτι σημαντικό. Αμέσως μετά θα γυρίσω πίσω για να το αναλύσουμε… Ο αδελφός, το μέλος της κάθε σύγχρονης αδελφότητας, είναι εκείνο το άτομο που θεωρεί τον εαυτό του σαν αυτόνομη μονάδα στον κόσμο αυτό, εντελώς αδύναμο και ανίσχυρο. Θεωρεί δηλαδή ότι είναι αδύνατον να τα καταφέρει μόνος του, διότι του λείπουν σημαντικές πληροφορίες για τα πάντα. Πιστεύει δηλαδή, ότι για να μπορέσει να επιβιώσει, να αναπτυχθεί ή να κυριαρχήσει στον κόσμο αυτό χρειάζεται πάντα και κάποιον άλλον μαζί του, τον οποίο και θα χρησιμοποιεί για το σκοπό του. Κάποιον που να κατέχει τις υπόλοιπες πληροφορίες που απουσιάζουν από εκείνον. Κάποιον όμως, που μόλις τον βρει, θα πρέπει να του αποκρύπτει συνεχώς εκείνο το κομμάτι των πληροφοριών που κατέχει, διότι όπως πιστεύει, αν το χάσει, τότε θα απομείνει πάλι ανίσχυρος και εγκαταλελειμμένος όπως πριν. Έτσι ξεκινάει ένα αγώνα χωρίς τέλος, συλλέγοντας πληροφορίες και αποκρύπτοντας τα πάντα. Έχω ξαναγράψει για την λειτουργική πληροφορία της δυαδικότητας της ψυχής και αυτή είναι η σημαντικότερη εφαρμογή από την πεποίθηση που αναπτύσσεται. Για αυτό κρατήστε μια σημείωση στο σημείο αυτό, σχετικά με τον «όρκο σιωπής» και την οδηγία «δεν υπάρχουν άλλοι, οι άλλοι είσαι εσύ»… Η κάθε πληροφορία όμως, σαν έννοια, εμπεριέχει το πνευματικό στοιχείο. Είτε σκέψη είναι είτε συναίσθημα, πάντα η πληροφορία έχει να κάνει με το πνεύμα με την ευρύτερη έννοια. Η βάση δηλαδή της συνένωσης δύο τέτοιων αδελφών, είναι η ανταλλαγή πληροφοριών με στόχο ένα κοινό σκοπό. Εδώ το δίπολο Δίδυμου-Τοξότη με εστίαση στο αρνητικό πεδίο του διδύμου είναι κάτι παραπάνω από εμφανές αλλά αυτό θα βρούμε την ευκαιρία να το συζητήσουμε και άλλη φορά. Όμως μας δίνει από μόνο του αρκετές πληροφορίες για την βαθύτερη δομή μιας αδελφότητας, τη σχέση της με τη μυστικότητα και το ρόλο της στην συνολική αλληλεπίδραση με τους άλλους. Διότι η ιερότητα του πνεύματος και ο συνεχής στόχος προς κάποιο σκοπό, υποβόσκει πάντα σε κάθε δυνατή αδελφότητα. Αυτό που ενώνει τα μέλη της αδελφότητας, αυτό το οποίο συνεχώς υπονοούν και δείχνουν προς τα έξω, είναι πάντα η πνευματική ανάπτυξη σε όλα τα επίπεδα όπως και η ιερότητα της γνώσης που κατορθώνουν τελικά να συλλέξουν. Όμως τελικά αυτό που συμβαίνει στην πραγματικότητα, είναι ένα διπλό προσωπείο διάχυσης πληροφοριών με τέτοιο τρόπο ώστε να παραμένει πάντα ο σκοπός τους αφανής. Ο σκοπός δηλαδή της συλλογής και διαχείρισης της πληροφορίας μεταλλάσσεται από πνευματικό σε υλικό. Διότι το βασικό τους πρόβλημα είναι ο μόνιμος φόβος για την επιβίωση. Αυτός ήταν και είναι διαχρονικά ο κυρίαρχος λόγος που συνασπίζονται. Αυτός είναι ο λόγος που αποφασίζουν να ενώσουν τις δυνάμεις τους. Απλά επιλέγουν, σαν όπλο για την επίτευξη του σκοπού τους, να διαχειριστούν τη γνώση. Η φράση «η γνώση είναι δύναμη» προέρχεται από αυτούς. Από όλους αυτούς τους ανθρώπους που αποφάσισαν να διαχειριστούν κάθε είδους πληροφορία, σαν όπλο προς την μόνιμη εξουσία τους. Κι εκεί είναι η μεγάλη παγίδα για όλους τους άλλους. Ποια δηλαδή; Η ψευδής εικόνα της πνευματικότητας. Διότι οι περισσότεροι από μας, έλκονται από την πνευματικότητα και τη γνώση που υπάρχει και υποβόσκει στη βάση τους, ενώ στην ουσία αυτό που υπάρχει στο βάθος είναι ένας άκρατος υλισμός επιβίωσης και εξουσίας. Η έναρξη φυσικά κάθε αδελφότητας ίσως ήταν και πνευματική. Αναμφίβολα υπάρχουν μέσα στις αδελφότητες και πνευματικά άτομα. Η πνευματικότητα όμως είναι πληροφορία η οποία με την πάροδο των γενεών μεταλλάσσεται. Πως; Μέσω της σύγχρονης εξειδίκευσης… Δηλαδή της τέχνης να κατακερματίζεις τη συνολική ανθρωπότητα σε τμήματα και να εστιάζεις το νου και τη συνείδηση κάθε τμήματος της ανθρώπινης μάζας, όσο το δυνατόν σε μικρότερο εύρος πληροφορίας. Κι αυτό το ελάχιστο κομμάτι πληροφορίας, να το φωτίζεις τόσο πολύ, ώστε κάθε τμήμα να θεωρεί σημαντικό, μονάχα το σημείο που βλέπει… Το μεγαλύτερο παράδειγμα είναι οι ειδικότητες της επιστήμης και εργασίας. Όμως το ισχυρότερο είναι άλλο… Θα σας δώσω ένα παράδειγμα. Έχετε ακούσει όλες αυτές τις ιστορίες για ανθρώπους ερπετά, όντα από άλλους πλανήτες και μηνύματα από τους μακρινούς γαλαξίες. Αν ανοίξετε το διαδίκτυο πλέον, είναι άπειρα περιέχοντας σχεδόν κάθε συνδυασμό. Όλο αυτό όμως είναι ένα τεράστιο ψέμα. Μια απύθμενης έκτασης απάτη προς όλους, που σκοπό έχει να μας εστιάσει εκεί που κάποιοι θέλουν. Που όμως; Πως ξεκίνησε… Εδώ και αρκετούς αιώνες, πάνω στον πλανήτη υπάρχουν δύο με τρεις κύριοι συνασπισμοί γνώσης και εξουσίας. Συνασπισμοί… Δηλαδή γιγαντιαίες οργανώσεις που αποτελούνται από άλλες μικρότερες μέσα σε ένα οργανωτικό λαβύρινθο… ο οποίος δρα σαν προστατευτική ασπίδα γύρω τους… Οι συνασπισμοί αυτοί, είχαν στην κατοχή τους όλα τα κείμενα και όλη την προφορική γνώση που υπήρξε πάνω στη γη διαχρονικά. Από την εποχή που δημιουργήθηκε η πρώτη πληροφορία στον πλανήτη μέχρι σήμερα… τα πάντα. Οι βαθμοί εξουσία μάλιστα που είχαν μέσα στην εσωτερική τους οργάνωση, δίνονταν βάσει της ευθύνης τους να διαφυλάττουν αυτή τη γνώση σαν μυστικό. Στα αρχεία αυτά που κρατούσαν, γνώριζαν την κατάσταση που υπήρχε στον πλανήτη όπως και τα αίτια της καταστροφής όλων των πολιτισμών επίσης διαχρονικά. Τα μέλη των αδελφοτήτων αυτών όμως είναι άνθρωποι και μόνο άνθρωποι. Παρά τη φαντασία κάποιων από τους αναγνώστες θα πρέπει να πω ότι οτιδήποτε άλλο, είναι απλά πληροφορίες που οι ίδιες οι αδελφότητες δημιούργησαν για τους εαυτούς τους σαν προστατευτικό προκάλυμμα καπνού… Αποτελούνται μόνο από ανθρώπους, οι οποίοι κατέχουν όλες τις θέσεις εξουσίας του πλανήτη. Όσοι δηλαδή από τους κοινούς ανθρώπους όπως εσείς κι εγώ, κατάφερναν από κληρονομιά, ικανότητα ή απάτη να προωθηθούν σε θέσεις εξουσίας, αυτόματα θα έπρεπε να περάσουν και μέσα από τις αδελφότητες οι οποίες έτσι εξελίχθησαν σε άτυπη μυστική διαχειριστική κυβέρνηση του πλανήτη μιας και όλοι γνωρίζονταν μεταξύ τους. Όσο ο πληθυσμός της γης βρισκόταν σε χαμηλά επίπεδα, είχε μικρή αντίληψη για την ύπαρξη των αδελφοτήτων αυτών. Όσο όμως αυξανόταν, άρχισαν να αυξάνονται και οι πληροφορίες σχετικά με αυτούς και τις δραστηριότητές τους. Αν και είχαν χωρίσει τις δραστηριότητές τους πάνω στον πλανήτη και τον περισσότερο καιρό υπήρχε μεταξύ τους ειρήνη, υπήρχαν και εποχές που οι μεταξύ τους σχέσεις έφταναν στο επίπεδο της σύγκρουσης. Παράδειγμα η σφαγή των Ναϊτών ιπποτών από τον πάπα Κλήμη τον Ε’ την Παρασκευή 13 Οκτωβρίου 1314, τα αντίποινα της οποίας ζούμε όλοι εμείς σήμερα… Όμως αυτά τα αντίποινα είναι δική τους υπόθεση. Είναι η μεταξύ τους σχέσεις… Εμείς οι υπόλοιποι, ζούμε απλά ανάμεσά τους, στο πεδίο μιας μάχης που αγνοούμε, που ποτέ μας δεν μάθαμε και ούτε ποτέ θα αντιληφθούμε τι συμβαίνει… Γιατί; Γιατί αγνοούμε τη συνολική εικόνα που κρατούν μυστική… Μια εικόνα που αλλάζει συνεχώς από κάποια αόρατα χέρια που στο βωμό της εξουσίας πλέον, καταστρέφουν και ισοπεδώνουν τις αξίες όλων μας… Πως αλλάζει; Από τα δικά τους συμφέροντα… Ποια συμφέροντα; Τα εσωτερικά τους συμφέροντα διαπλοκής, δολοπλοκίας και μηχανορραφίας στο δρόμο προς την εξουσία της κάθε φράξιας και ισχυρής ομάδας…Έτσι, κάθε μέρα, είναι για αυτούς, ένας αγώνας επικράτησης πια, ένας εναντίων όλων. Ένας αγώνα στον οποίο αποφάσισαν να χρησιμοποιήσουν τα πάντα. Όλη τη κρυμμένη γνώση που υπήρχε μέχρι σήμερα, αποφάσισαν να την φέρουν στην επιφάνεια για να κυριαρχήσουν. Κύριος μοχλός η τεχνολογική ανάπτυξη, και η χρήση των μαζών της ανθρωπότητας σαν στρατό για τα δικά τους συμφέροντα. Επιστήμονες, ιερείς, γιατρούς, δασκάλους, καθοδηγητές, μάντεις, αστρολόγους, στρατιωτικούς, τα πάντα στην υπηρεσία των ομάδων τους. Τα τελευταία εκατό περίπου χρόνια όμως, η κατάσταση άρχισε να βγαίνει εκτός ελέγχου. Οι οργανώσεις που δημιουργήθηκαν κάτω από την κάθε αρχική αδελφότητα άρχισαν να παίρνουν μια γιγαντιαία έκταση σε αριθμό και σε άτομα και η οργανωτική δομή τους άρχισε να παρουσιάζει αστάθεια. Μέσα στις δαιδαλώδεις οργανώσεις αυτές, είχαν πλέον μπει κάθε καρυδιάς καρύδι, με τις προσωπικές φιλοδοξίες του μικρού του κόσμου και αυτό είχε αρχίσει να δημιουργεί μια ανομοιομορφία στο γενικά αποδεχόμενο αρχικό στόχο και σκοπό. Οι επιμέρους οργανώσεις, έφτασαν να ελέγχουν όλες σχεδόν τις πολυεθνικές εταιρίες, τις τράπεζες, τις κυβερνήσεις και τους διεθνείς οργανισμούς του πλανήτη όπου άνθρωποι της διπλανής πόρτας άρχισαν να παίρνουν θέσεις σε όλο αυτό το γιγαντιαίο δίκτυο της Βαβυλωνίας. Ένα δίκτυο επώνυμα ανωνύμων, όπου οι πιο αδίστακτοι από τους οποίους, άρχισαν να το μετατρέπουν σε μια πνευματική μαφία άκρατου υλισμού που λυμαινόταν πια τα πάντα. Και το παιχνίδι ξαφνικά έγινε πολύ σκληρό… Στη μάχη της κυριαρχίας, ένα μέρος των ομάδων αυτών, άρχισαν να δημιουργούν τις πιο άγριες συνθήκες αντίπαλου δέους, που τελικά έφτασε στη διασπορά ειδήσεων για κίνδυνο επίθεσης από το διάστημα. Μια στρατηγική κίνηση που την ξεκίνησαν με τη λήξη του Β’ παγκόσμιου πολέμου και σκοπεύουν να τη θέσουν σε εφαρμογή σαν την έσχατη λύση επιβολής της εξουσίας τους. Όμως όπως χάνουμε εμείς τη μεγάλη εικόνα όταν βρισκόμαστε στο κέντρο ενός βουνού από πληροφορίες, έτσι την χάνουν κι εκείνοι. Έτσι οι πλέον αδίστακτοι τύποι από τις οργανώσεις, αποφάσισαν να εκμεταλλευτούν κάθε υπάρχουσα γνώση που θα μπορούσε να τους χαρίσει διαρκή και απόλυτη εξουσία σε ολόκληρο τον πλανήτη. Αποφάσισαν φτάσουν στα άκρα και να εγκαθιδρύσουν μια εωσφορική θρησκεία, να προσπαθήσουν να πειραματιστούν με την ψυχή, να δημιουργήσουν κλώνους μέσα στους οποίους να έβαζαν τη δική τους ψυχή, πειραματιστούν με τα πλέον επικίνδυνα αρχαία κείμενα που έχουν στην κατοχή τους, να κάνουν τα πάντα. Οι άνθρωποι της διπλανής πόρτας, τα «καλά παιδιά» των σχολείων και των οργανώσεων, έχουν πια μετατραπεί σε σύγχρονους Φραγκενστάιν. Πρώην απλοί άνθρωποι σαν όλους εμάς, με ειδικά εσωτερικά προβλήματα αστάθειας Εαυτού, αν τους ρωτήσεις το λόγο γιατί το κάνουν, η απάντησή τους είναι «και γιατί όχι;» Έχουν δημιουργήσει ένα εντελώς χαοτικό σύστημα στο περιβάλλον της ανθρωπότητας, αδιαφορώντας παντελώς για τις οποιεσδήποτε συνέπειες. Κι αυτό, διότι αδυνατούν να τις κατανοήσουν… Έτσι λοιπόν δημιούργησαν την ιστορία με τους ανθρώπους ερπετά και τα όντα από το διάστημα δρομολογώντας μια εντελώς τρελή ιστορία που σκοπεύουν να εφαρμόσουν. Όταν όμως κάποιος, μπει και ζει μέσα σε μια ιστορία τέτοια, χάνει που είναι η αρχή και που το τέλος. Διότι εν τω μεταξύ, ετοίμασαν κάποια πειραματικά μοντέλα κλώνων και άρχισαν να τους παρομοιάζουν με εξωγήινους από άλλους γαλαξίες. Κάποιοι μάλιστα εξ αυτών ήρθαν και στη Ελλάδα φιλοξενούμενοι μερικών αφελών. Τα όντα αυτά, λειτουργούν με μια εικονική μνήμη αντί ψυχής, έχουν στη μνήμη τους συγκεκριμένο εύρος γνώσεων και φυσικά μικρό χρόνο ζωής. Επειδή όμως παράγονται σε μορφή ενήλικα, είναι αδύνατον να καταλάβεις τη διαφορά. Κι έχουμε συνέχεια, διότι κατάφεραν στα εργαστήρια των εταιριών που ελέγχουν να δημιουργήσουν και κάποια όντα κλώνους σε μορφή ερπετών, τα οποία όμως όταν τα παρουσιάζουν στο κοινό είναι ήδη νεκρά. Όμως η ανθρώπινη φαντασία είναι ισχυρότερη της ανοησίας και προσθέτοντας σε αυτό το κοκτέιλ και τον φόβο, άρχισαν να δημιουργούν ένα σύστημα πληροφόρησης που τελικά πέρασε στη συνείδηση, έκανε τους απαραίτητους κύκλους και κατόρθωσε να μπει στη συνειδητότητα, ώστε να αναπαράγεται μόνο του. Έτσι, ο κάθε ένας από μας πλέον, έχει το δυναμικό να το δημιουργεί, απλά με την αποδοχή της ιστορίας αυτής. Το πρώτο βήμα ήταν έτοιμο… Παράλληλα όμως, παιζόταν και το παιχνίδι της θρησκείας… Όλο αυτό το πανηγύρι με τους εξωγήινους δηλαδή, κατόρθωσαν να το έχουν ντύσει με μηνύματα από αγγέλους και οντότητες, μέσω «φωτισμένων» ενδιάμεσων, δημιουργώντας έτσι τη βάση οργάνωσης των «αγίων» της επόμενης θρησκείας που ετοιμάζουν. Τα ενδιάμεσα δηλαδή που εμφανίζονται όλο αυτό το διάστημα να μεταφέρουν μηνύματα από αρχαγγέλους και οντότητες, μέσα στα επόμενα εκατό χρόνια, θα προωθηθούν σαν οι «άγιοι» της νέας θρησκείας. Ο Κρύων, ο Μέτατρον και τα υπόλοιπα όντα που εμφανίζουν σαν διδασκάλους μαζί με το Βούδα και το Χριστό, είναι αρχαίοι δαίμονες που ανασύρουν αδίστακτα από την πέμπτη διάσταση για να μπορέσουν να δημιουργήσουν την ιερουργία της νέας εωσφορικής θρησκείας που έρχεται. Το έχω ξαναγράψει. Μια θρησκεία, χρειάζεται διακόσια με τριακόσια χρόνια για να αλλάξει και να εγκαθιδρυθεί κι εμείς έχουμε ήδη διαβεί τα εκατόν πενήντα περίπου. Με υπόγεια τακτική, σε πλησιάζουν και σε δελεάζουν λέγοντας ότι ανήκεις στους φωτεινούς, οτι προέρχεσαι από άλλους γαλαξίες κι οτι έχεις ζήσει στην Ατλαντίδα, ήσουν βασιλιάς ή ότι άλλο. Σου προσφέρουν αγάπη προάγοντας το «καλό παιδί» που έχεις μέσα σου, το οποίο στο καλύπτουν με τη λέξη «αγάπη και φως», δημιουργώντας ένα υπόβαθρο να γιγαντωθεί ένα δυναμικό Εγώ σου, αυτό του χειραγωγού, το οποίο μετά, είναι σχεδόν αδύνατον να εντοπίσεις και να απαλλαγείς από αυτό. Έχοντας κάνει το πρώτο βήμα, σε αφήνουν μετά στην πληροφορία των ερπετών η οποία σε «κλαδεύει»κανονικά, αφήνοντάς σε πνευματικά ανάπηρο… Πως; Έχοντας αναπτύξει μέσα σου την πεποίθηση της υποταγής μέσω του «καλού παιδιού» και της «αγάπη και φως», η πληροφορία που πέφτει από πάνω με ένα πλάσμα ερπετό, σε καθιστά σε κατάσταση πλήρους υποταγής. Μόλις δεχθείς δηλαδή την ύπαρξη ενός πλάσματος περισσότερου δυνατού και ισχυρού πνευματικά από σένα, ικανού να κάνει τα πάντα, τότε αυτόματα βρίσκεσαι σε κατάσταση τέτοιας ισχυρής αδυναμίας και υποταγής, που ζεις περιμένοντας να σε σώσει, κάποιος τόσο ισχυρός όσο ας πούμε ένας Θεός. Κι εκεί σου παρουσιάζουν αυτόν που περιμένεις. Τον Κρύων, τον Μέτατρον, τον Δία ή ότι άλλο ξένοα από σένα, γιγάντιο και μακρινό να μπορείς να το δεις πραγματικά. Αυτό είναι και το τελευταίο στάδιο παράδοσης σου… Όσοι από εσάς έχουν κάνει σε ειδικά σώματα όπως καταδρομείς ή υποβρύχιες καταστροφές, ξέρουν πολύ καλά τι εννοώ. Κι οι υπόλοιποι όμως μπορούν να το φανταστούν. Σε μια τέτοια κατάσταση, είναι αδύνατον να δώσεις μάχη για το οτιδήποτε. Είσαι λοιπόν έτοιμος, ώστε να βγεις έξω να αντιμετωπίσεις τον εικονικό κόσμο, τον οποίο έχουν φροντίσει να σε υποδεχθεί κατάλληλα. Ειδήσεις, πολεμικά ημερολόγια, κατοχικά νέα, ανεργία, φτώχεια, μετανάστες, μνημόνια, βία και το σκηνικό είναι έτοιμο. Είναι εικονικό, το λες κι εσύ, το ξέρεις, αλλά η συνείδησή του έχει καταγράψει κάτι άλλο που εσύ αγνοείς. Με τη συνείδησή σου, έχεις βάλει την υπογραφή σου σε ένα συμβόλαιο ζωής, που τους χάρισες χωρίς να σου ζητήσουν τίποτε ώστε να μπορείς να τους κατηγορήσεις… Πρόσεξε τι έγραψα εδώ φίλε αναγνώστη, διότι είναι αυτό που θα σου πουν μετά… Το ξαναγράφω… Με τη συμπεριφορά σου, αυτή της αποδοχής αυτής της κατάστασης, έχεις βάλει την υπογραφή σου σε ένα συμβόλαιο ζωής, που τους χάρισες χωρίς να σου ζητήσουν τίποτε ώστε να μπορείς μετά να τους κατηγορήσεις… Είναι όλο ένα ψέμα κι όμως το αναπαράγεις και το ζεις… Είναι στημένο το παιχνίδι κι αν το αγνοούσες ότι είναι πράγματι ψέμα, τώρα το βλέπεις και το διαβάζεις… Στημένο από ποιους; Από εκείνους που τα εσωτερικά τους συμπλέγματα τα βύθισαν μέσα τους και τα έκαναν οργή και μίσος για μια κοινωνία που καθημερινά τους πονά. Ανήμποροι να αντιληφθούν αυτό που συμβαίνει, γέμισαν την ανθρωπότητα φόβο και ψέμα, με το χειρότερο τρόπο. Με το συναίσθημα και την ανάγκη για αγάπη των απλών ανθρώπων. Αδίστακτα άτομα, κατάφεραν να ριζώσουν μέσα στις καρδιές των ανθρώπων το φόβο για το αδύνατο. Το φόβο για το πανίσχυρο και ανίκητο τίποτε… Και έχουν το θράσος να απαντούν «και γιατί όχι…» Είναι στημένο το παιχνίδι και τώρα καλούμαστε να το καταστρέψουμε μέσα μας… Με όση δύναμη και θάρρος μας έμεινε, καλούμαστε να το ξεριζώσουμε και να πάρουμε πάλι τη ζωή στα χέρια μας. Κι αυτό ισχύει και για τον απλό αναγνώστη που μέχρι σήμερα πίστεψε όλα αυτά που έβλεπε και άκουγε, αλλά και για τους δασκάλους, τους καθοδηγητές και τους ηγέτες όλων αυτών των τάσεων… Γνωρίζω ότι μερικοί από αυτούς, είναι άνθρωποι που έχουν πραγματική διάθεση να βοηθήσουν τον κόσμο από καρδιάς… Όμως ο δρόμος που κάποιοι τους έδειξαν έχει ναρκοπέδιο… Και τώρα έφτασαν σε ένα σημείο ευθύνης που είναι αδύνατον να κλείσουν τα μάτια. Ακόμη και σήμερα, δέχομαι ειρωνικά σχόλια ανθρώπων που γνωρίζω, ότι έχουν εισέλθει σε όλο αυτό το πανηγύρι της πνευματικής διδασκαλίας της αλλαγής, για λόγους φήμης, πλουτισμού και ματαιοδοξίας. Φυσικά αρκετοί είναι άσχετοι από όλο αυτό το πανηγύρι… Αυτό το γνωρίζω πολύ καλά. Όμως είναι σχετικοί με την αδιαφορία για αυτό που συμβαίνει από πίσω. Για αυτό, αν ποτέ ήθελα να κρίνω κάποιον από όλους αυτούς τους πνευματικούς καθοδηγητές που διαχειρίζονται ψυχές όλα αυτά τα χρόνια, αυτός θα ήταν μονάχα εκείνος, που θα συνέχιζε να επιδεικνύει την ίδια αναισθησία και ασυνειδησία, μετά από όλα αυτά που βγαίνουν στο φως πλέον σήμερα…Έμαθαν και επαναλαμβάνουν παπαγαλίζοντας φράσεις που αδυνατούν να κατανοήσουν με τις οποίες θα βρουν τον τρόπο να δικαιολογήσουν και πάλι το υπερμεγέθες Εγώ τους. Κι με τον ίδιο τρόπο που εξαπατούν τον εαυτό τους, θα προσπαθήσουν και πάλι να εξαπατήσουν και όσους είναι γύρω τους. Όμως έως εδώ… Έως εδώ… Είναι αδύνατον να συνεχιστεί αυτό που γινόταν μέχρι σήμερα… Είναι αδύνατον να συνεχίσετε αναπαράγετε σκέψεις που ειπώθηκαν πριν χιλιάδες χρόνια, σε μια εποχή που ετοιμάζεται να μπει στη σύνθεση της συνειδητότητας… Είναι αδύνατον να συγκρατήσετε την ενιαία νοητική σύνθεση γνώσης και συναισθήματος, επιστημονικότητας και αίσθησης που αναδύεται, με αυτά τα λογοτεχνικά κείμενα και τις ανάλαφρες εκθέσεις ιδεών χωρίς νόημα που διανέμετε… Είναι αδύνατον να συνεχίσετε να οδηγείτε ανεύθυνα στην απόγνωση, ολόκληρα πλήθη ανθρώπων που διψασμένοι τρέφονται από σας με ένα τίποτε… Είναι αδύνατον να συνεχίσετε να συμμετέχετε σε ένα παιχνίδι που τις βάσεις του αγνοείτε επιδεικτικά, προσκολλημένοι στη στενή ανάγκη σας για φήμη και επιβίωση… Είναι αδύνατον να εξευτελίζετε σύμβολα και σκέψεις σοφών ανθρώπων, καλύπτοντάς τα με το βαρύ πέπλο της άγνοιάς σας… Αλλάξτε τον τρόπο και το υλικό που διδάσκετε… κρατώντας αυτά που γνωρίζετε και αντιλαμβάνεστε μόνο… Αυτά που μιλούν τη γλώσσα της σημερινής συνείδησης… Αν και όσο μπορείτε… Αλλιώς οι καιροί θα σας προσπεράσουν… Και μετά πάλι από την αρχή, όσο κι αν αδιαφορείτε κρυφά για αυτό… Αποδεχθείτε την πλάνη σας και την αλλαγή που πρεσβεύετε και μείνετε σε αυτό. Αποδεχθείτε το τέλος του κύκλου, πριν μετατραπεί σε ήττα… Διότι από την επόμενη ανάρτηση μου θα αρχίσετε να αντιλαμβάνεστε, ότι αυτό που έρχεται είναι αδύνατον να το συγκρατήσετε… Αδύνατον… Αλκιρέας (Συνεχίζεται…) ΠΗΓΗ= ΚΩΔΙΚΟΣ ΠΕΤΑΛΟΥΔΑ
read more “Αδελφότητες. Το τέλος του μεγάλου κύκλου”

Διαφημίσεις


Αν νιώθεις πως είσαι Άνθρωπος,

Αν κατάλαβες πως ΕΣΥ είσαι αυτός

που αποφασίζει την πραγματικότητα....

Σε προσκαλώ στην κοινωνία

των Συνειδητών Συν-Δημιουργών

Στόχος μας να αγκαλιάσουμε όλο τον πλανήτη στη νέα Αρμονική Πραγματικότητα!


Olymbia MaTerra HelleNica

μέσα απο την ΕΝθύμηση, τη ΣΥΝθεση και την ΠΑΙΔΕΙΑ