31 Δεκ 2012

Η διδασκαλία του θανάτου

  Με το τέλος της πολύκροτης χρονιάς... 2012...

με το "θάνατο" ενός έτους ας εποφεληθούμε διδασκαλία... κι ας απολαύσουμε τη ζωή απαλαγμένοι πια από το βάρος του "εγώ"... Καλή Χρονία! Καλή ζωή! Δίχως άσκοπους φόβους και ανασφάλειες...


Ο θάνατος μπορεί να γίνει ο μεγαλύτερος σύμμαχος της ζωής μας. Ο πιο πιστός μας φίλος και ο καλύτερος δάσκαλος μας. Στην πραγματικότητα ο μόνος τρόπος να δεχτεί κανείς τη ζωή είναι να δεχτεί τον ίδιο τον θάνατο. Ο θάνατος μας διδάσκει πως υπάρχει ένα όριο. Μας


λέει ότι πρέπει να ζήσουμε τη ζωή τώρα, αυτή τη στιγμή. Ότι δεν έχει σημασία η ποσότητα του χρόνου που ζούμε αλλά η ποιότητα. Ότι η ζωή δεν μετριέται από τον αριθμό των αναπνοών που παίρνουμε, αλλά από τις στιγμές που κρατάμε την αναπνοή μας. Μας φωνάζει να χαρούμε το σήμερα.

Συνήθως θεωρούμε ότι ο θάνατος είναι το τέλος. Η ζωή και ο θάνατος όμως είναι οι δυο πόλοι της ίδιας ενέργειας, του ίδιου φαινόμενου, όπως είναι ο χειμώνας και το καλοκαίρι, η μέρα και η νύχτα. Δεν είναι αντίθετα αλλά συμπληρωματικά. Ο θάνατος δεν είναι το τέλος της ζωής αλλά η κορύφωση της. Μας βοηθάει να αντιληφθούμε πόσο πολύτιμος είναι ο χρόνος μας ώστε να τον αξιοποιήσουμε, για να προλάβουμε να αναπτυχθούμε και να ολοκληρωθούμε.

Ο φόβος του θανάτου είναι ουσιαστικά ο φόβος του ανεκπλήρωτου. «Νιώθω ότι έχω αγαπήσει κι έχω αγαπηθεί τόσο πολύ σ’ αυτή τη ζωή, που δε φοβάμαι να πεθάνω» μου είπε κάποτε μια φίλη μου. Είναι τόσο απλά τα πράγματα. Δε φοβόμαστε τον θάνατο αλλά τη ζωή που δε προλάβαμε να ζήσουμε. Αρπαζόμαστε από τη ζωή, γιατί η ζωή μας είναι ανεκπλήρωτη, γιατί η ζωή μας είναι άδεια. Και για να την γεμίσουμε προσκολλιόμαστε σε εφήμερα πράγματα, σε αντικείμενα, σε ανθρώπους και σε μελλοντικές επιθυμίες και δε ζούμε το σήμερα. Όλα αυτά όμως μπορεί να τα χάσουμε και οι επιθυμίες μας μπορεί να μείνουν ανεκπλήρωτες, με αποτέλεσμα να ζούμε μέσα στην απελπισία.

Ποιος είναι αυτός που μέσα σου φοβάται τον θάνατο ; Η ζωή ; Αδύνατον ! Πως είναι δυνατόν να φοβάται η ζωή την ίδια την διαδικασία ολοκλήρωσής της ; Το εγώ είναι που φοβάται μέσα σου. Η ζωή και ο θάνατος δεν είναι αντίθετα. Το εγώ και ο θάνατος είναι αντίθετα. Το εγώ και η ζωή είναι αντίθετα. Το εγώ φοβάται να ζήσει και το εγώ φοβάται και να πεθάνει. Φοβάται να ζήσει επειδή κάθε προσπάθεια, κάθε βήμα προς τη ζωή, φέρνει το εγώ πιο κοντά στο θάνατο.

Ο θάνατος μας προτρέπει, οτιδήποτε καλό μπορούμε να κάνουμε, ό,τι καλοσύνη μπορούμε να προσφέρουμε σε κάποιον να την προσφέρουμε τώρα. Να μην την αναβάλλουμε γιατί δε ξέρουμε αν θα μας δοθεί άλλη ευκαιρία.

«Θεέ μου, αν είχα ένα κομμάτι ζωή... Δεν θα άφηνα να περάσει ούτε μία μέρα χωρίς να πω στους ανθρώπους ότι αγαπώ, ότι τους αγαπώ. Θα έκανα κάθε άνδρα και γυναίκα να πιστέψουν ότι είναι οι αγαπητοί μου και θα ζούσα ερωτευμένος με τον έρωτα.» έγραψε ο Μάρκες στο τελευταίο στάδιο της ζωής του, άρρωστος από βαριά μορφή λευχαιμίας.

Ο θάνατος μας διδάσκει πως όλα τα πράγματα είναι παροδικά. Όλα πεθαίνουν. Αυτό ισχύει για τη φύση όπως και για την ανθρώπινη ζωή. Όταν το λουλούδι έχει ανοίξει τα πέταλα του, όταν έχει στείλει το άρωμα του ως της πιο μακρινές γωνιές της ύπαρξης, έχει χαρεί την κάθε στιγμή, έχει δει τον ήλιο να ανατέλλει, έχει ζήσει τη ζωή, έρχεται η πλήρωση το δειλινό και το λουλούδι είναι έτοιμο να αναπαυτεί. Χωρίς άγχος, χωρίς κλάματα, χωρίς να προσπαθεί να αρπαχτεί για να ξεφύγει.


Ο φιλόσοφος Όσσο μας δίνει μια νέα διέξοδο στο φόβο του θανάτου :

“Αν θέλεις στα αλήθεια να σκοτώσεις το θάνατο, αποδέξου τον. Αποδέξου τον ολοκληρωτικά. Και μέσα σ’ αυτή την αποδοχή ο θάνατος εξαφανίζεται, επειδή δεν πεθαίνεις π

οτέ στ’ αλήθεια. Μόνο το εγώ πεθαίνει. Αν αποδέχεσαι τον θάνατο ολοκληρωτικά τότε απαρνιέσαι το εγώ. Έτσι δε μένει τίποτα για να κάνει ο θάνατος. Κάνεις εσύ τη δουλειά του.

Τι μπορεί να σου πάρει ο θάνατος ;

Θα πάρει τα χρήματά σου , θα σου πάρει τη γυναίκα, θα σου πάρει τον άνδρα, θα σου πάρει τις σχέσεις σου, θα σου πάρει τον κόσμο σου. Μην προσκολλάσαι σε τίποτα από αυτά. Τότε τι θα έχει μείνει στο θάνατο για να σου πάρει ; Θα σου πάρει το εγώ, την ταυτότητα του εαυτού σου, την ιδέα ότι «υπάρχω σαν ξεχωριστή οντότητα». Αυτό θα σου πάρει.

Μπορείς να το διαλύσεις. Αυτό είναι ο διαλογισμός : Η συνειδητή, η εθελοντική απόφαση ότι
«θα διαλύσω το εγώ, θα ξεκολλήσω από αυτό.»
Αν ξεκολλήσεις από το εγώ, τότε τι μένει ; Έχεις ήδη πεθάνει. Και μόνο εκείνοι που έχουν ήδη πεθάνει νικούν τον θάνατο και φτάνουν στην αφθονία της ζωής.”


Κανείς μας δε γνωρίζει, πόσο μακρινή ή κοντινή είναι η ώρα που, όπως το μικρό φύλλο του παραμυθιού, θα εγκαταλείψουμε το δέντρο της ζωής. Η Φύση μας διδάσκει, πως όλα τα πράγματα πρέπει να περάσουν και όλα θα επιστρέψουν. Μας λέει πως κάθε νέα αρχή μας φέρνει πλησιέστερα σε ένα τέλος και πως κάθε ελεγεία έχει μέσα της την ηχώ και την υπόσχεση μιας μελλοντικής γιορτής. Μας θυμίζει πως η αγάπη που φαίνεται τώρα παντοτινή, μπορεί γρήγορα να γίνει μια μακρινή ανάμνηση. Πως τα βάσανα είναι αναπόφευκτα και πως μέσα στο αναπόφευκτο βρίσκεται η σταθερότητα που απαλύνει τον πόνο του μαρτυρίου. Πως αγαπάμε και φροντίζουμε τα λουλούδια πιο πολύ από τα αειθαλή φυλλώματα, ακριβώς επειδή τα πρώτα δε διαρκούν. Γι’ αυτό ας θυμόμαστε πως το αύριο είναι η πρώτη μέρα της υπόλοιπης ζωής μας και το πώς να ζει και να πεθαίνει κανείς είναι μια τέχνη και σαν τέτοια προϋποθέτει χάρισμα αλλά και άσκηση.

Το μυστήριο του θανάτου θα μπορέσει να εξιχνιαστεί όταν ζήσουμε επιτέλους τα χρόνια που μας έχουν δοθεί, αλλά με τέτοια ποιότητα, που δεν θα ντροπιάζει τον άνθρωπο αλλά που θα μπορεί να τη δείχνει με καμάρι όσο καιρό υπάρχει. Όταν συνειδητοποιήσουμε ότι ήρθαμε στον κόσμο με μια αποστολή που πρέπει να φέρουμε σε πέρας με χαρά και υπερηφάνεια. Πως είμαστε συναγωνιστές του Θεού στην παραπέρα διαμόρφωση του κόσμου και της ζωής, και αυτό τον προορισμό πρέπει να εκτελούμε με ειρήνη στην ψυχή και με ευγνωμοσύνη. Όταν τέλος συνειδητοποιήσουμε πως όλα έχουν ένα τέλος σ’ αυτή τη ζωή. Και γι’ αυτό, πριν έρθει αυτό το τέλος της ζωής μας, ας φροντίσουμε να δώσουμε στη λέξη τέλος το πραγματικό νόημα της, που σημαίνει σκοπός. Και άλλο σκοπό δεν μπορώ να δω, από τη συνεχή προσπάθεια να γίνουμε και να παραμείνουμε άνθρωποι, έστω κι αν μια ζωή δεν είναι αρκετή για να το πετύχουμε.


read more “Η διδασκαλία του θανάτου”

30 Δεκ 2012

ΑΝΑΜΕΝΟΝΤΑΣ ΤΟ 2013

Γράφει ο φίλος
Βασίλης Χλέτσος/Πλωτίνος



Εφόσον διαβάζετε αυτές τις γραμμές τότε προφανώς δεν ήρθε το τέλος του κόσμου,  όπως τουλάχιστον κάποιοι υποστήριζαν ότι  προέβλεπαν οι Μάγιας
Εφόσον δεν εισέβαλαν οι  Ανουνάκι τότε ο πλανήτης τους  Νιμπίρου  ή δεν υπάρχει,  ή αργεί ακόμα να έρθει στην γειτονία μας…άρα, πάλι την γλιτώσαμε.  
Εφόσον  επίσης δεν έγινε η αναστροφή των μαγνητικών πόλων  μπορούμε ακόμα να ελπίζουμε, πως θα αργήσει να συμβεί…
Δεν γλιτώσαμε όμως από την Τρόικα και τα μνημόνια…Και μπορεί ναι μεν να«πτωχεύσαμε» αλλά έχουμε ακόμα Ευρώ, άρα γλιτώσαμε την επιστροφή στην δραχμή. Κάποιοι υποστηρίζουν πως για αυτό και μόνο,  μπορούμε να είμαστε υπερήφανοι εφόσον ανήκουμε ακόμα στην Ευρώπη. Ίσως τελικά ο Έλληνας να θέλει τον Γερμανό του, για να αφυπνιστεί  η αξιοπρέπεια του, το χαμένο του Ελληνικό φιλότιμο. Η αλήθεια όμως είναι πως Ευρώπη δεν υπάρχει χωρίς Ελλάδα. Η Ελλάδα είναι η Ευρώπη, και η Ευρώπη είναι Ελλάδα, αλλιώς ας βρούνε άλλο όνομα τόσο για το Ευρώ όσο και για την Γηραιά Ήπειρο. Και για όσους δεν γνωρίζουν την μυθολογία και την ιστορία της Ευρώπης,  ας την αναζητήσουν τους έρωτες του Δία…(ο μύθος της Ευρώπης)


Στην πραγματικότητα η  ταυτότητα του Έλληνα δεν χωράει ταμπέλες. Ελλάδα είναι αυτή που είναι. Ούτε Ανατολή ούτε Δύση, υπήρξε πάντα η γέφυρα των δύο κόσμων, της Ανατολής και της Δύσης. Η ψυχή της μεγαλούργησε στην Ανατολή, το πνεύμα της όμως ανήσυχο, αναζητούσε τα όρια του στην άγνωστη Δύση πέρα από τις Ηράκλειες στήλες, για να κατακτήσει την γνώση και τα μήλα των Εσπερίδων.
Είναι γραφτό μας να αγωνιζόμαστε για τα άφταστα, για αυτό στο παρελθόν Έλληνας ο ξεχώρισε. Ταξιδιάρα η Ελληνική ψυχή, συν το χρόνο, ξέχασε να ταξιδεύει ξέχασε να ονειρεύεται, ξέχασε να δημιουργεί, χάθηκε το όνειρο, η ευημερία ήταν εφήμερη και επίπλαστη,  και τώρα καλούμαστε να πληρώσουμε το τίμημα.  
Στην αποτυχία χάνεις το μυαλό σου, στην επιτυχία χάνεις την κάρδια και την ψυχή σου. Στον βωμό μίας  δήθεν ευημερίας, εμείς χάσαμε και την καρδία και την ψυχή μας , χάσαμε την ταυτότητα μας, εξαγοράστηκαν συνειδήσεις, καιρός να ξανά ανακαλύψουμε  την χαμένη μας Ιθάκη.
Η κρίση γεννάει ευκαιρίες,  Πενία τέχνας κατεργάζεται όπως λέει ο θυμόσοφος λαός μας. Τώρα είναι η στιγμή να αλλάξουμε σκέψεις και κυρίως δράσεις. Η αποτυχία είναι μία καλή ευκαιρία να προσπαθήσουμε πάλι, αυτή τη φορά πιο έξυπνα, πιο μεθοδικά πιο στοχευόμενα.
Είμαστε γεννημένοι για τα δύσκολα, πάντα στα δύσκολα ξεχωρίζαμε, αυτόμας διδάσκει η ιστορία. Δεν μας περισσεύει τίποτα, δεν χαρίζουμε  τίποτα,  αναλαμβάνουμε την ευθύνη των επιλογών μας.
Τώρα είναι η ευκαιρία να «φυτέψουμε» τον πνευματικό σπόρο μιας   συνειδησιακής μεταμόρφωσης, καθώς κάθε χρόνο αυτή την εποχή,  τα Χριστούγεννα (το χειμερινό ηλιοστάσιο) αποτελούν αρχετυπικά μία περίοδο ενδοσκόπησης και απολογισμού των πεπραγμένων και των επιλογών μας. Είναι η περίοδος της σποράς της ελπίδας,  του φωτός της μετάβασης από ένα χαμηλό συνειδησιακό επίπεδο σε κάποιο άλλο ανώτερο, και της μετάβαση το πέρασμα από μία περίοδο φθίνουσας πορείας, σε μία νέα περίοδο ανάπτυξης, εξέλιξης, ανόδου και αναγέννησης. Για την αντιμετώπιση των εξωτερικών κρίσεων, πρέπει πρώτα από όλα να αντιμετωπίσουμε την εσωτερική μας κρίση.
Δεν έχουμε παρά μια μονάχα στιγμή στη διάθεσή μας. Το τώρα. Με σεβασμό στους προγόνους και αυτά που μας παρέδωσαν, χωρίς παροξυσμούς και ακραίες πρακτικές, αλλά δημιουργώντας τις βάσεις για ένα ευοίωνο  μέλλον στους επιγόνους μας. «Χρωστάμε  σε όσους ήρθαν, πέρασαν, θα έρθουνε, θαπεράσουν. Κριτές, θα μάς δικάσουν οι αγέννητοι, οι νεκροί...» (1) , έχοντας πάντα στον Νού μας, πως  η  «Ελληνικότητα»  δεν κρύβεται στο D.N.A μας , ούτε είναι  κληρονομικό χάρισμα, αλλά μία καθημερινή κατάκτηση στον χρόνο. Απλά είμαστε τυχεροί που ζούμε σε αυτόν τον ευλογημένο τόπο που λέγεται Ελλάδα, καθώς υπάρχουν ακόμα νέοι άνθρωποι οι οποίοι, «έχουν την περηφάνια της φυλής τους, νιώθουν ότι όντας Έλληνες έχουν την ευθύνη να είναι αντάξιοι των προγόνων τους. H πεποίθησή τους ότι κατάγονται από τον Πλάτωνα και τον Περικλή, μπορεί ίσως να είναι μια ουτοπία, μια αυθυποβολή χιλιετιών, όμως αυτή η αυθυποβολή, γενόμενη πίστη, ασκεί μια γόνιμη επίδραση στη νεοελληνική ψυχή. Χάρη σ' αυτή την ουτοπία επέζησαν οι Έλληνες. Μετά από τόσους αιώνες εισβολών, σφαγών, λιμών, θα έπρεπε να έχουν εξαφανιστεί. Όμως η ουτοπία, που έγινε πίστη, δεν τους αφήνει να πεθάνουν. H Ελλάδα επιζεί ακόμα, επιζεί ίσως μέσα από διαδοχικά θαύματα». (2)


Την γη μας μπορούμε να ξανά δουλέψουμε στην πρωτογενή παραγωγή που εγκαταλείψαμε, από την πνευματική μας  παράδοση μπορούμε να εμπνευστούμε, να δημιουργήσουμε, να προτείνουμε το διαφορετικό που μπορεί να ισορροπήσει στο σήμερα, και να βρει την έκφραση του στον σύγχρονο κόσμο. Βασισμένοι στην πλούσια πολιτισμική μας  παράδοση  μπορούμε γίνουμε καινοτόμοι, μετουσιώνοντας και  μεταμορφώνοντας την δημιουργικά στο σήμερα.  Έτσι  αναδείχθηκε πολιτισμικά  στο πρόσφατο παρελθόν, η Ελλάδα με τον Καζαντζάκη, τον Σικελιανό,  τον Θεοδωράκη, τον Χατζηδάκη και τόσους άλλους.  Ο Ζορμπάς μπορεί ακόμα  να εμπνεύσει, να γίνει  η εικόνα ενός λαού  που μπορεί να δημιουργήσει και να ξεχωρίσει.
Εμείς και κανένας άλλος δεν έχει την  ευθύνη. Οι ξένοι απλά κοιτάνε τα συμφέροντα τους. Εμείς όμως δεν κυβερνάμε  μονάχα τη μικρή ασήμαντη ύπαρξή μας. Είμαστε  μια ζαριά όπου παίζεται η μοίρα του σογιού μας. (3)
Γύρω από τρία συστατικά ίσως θα πρέπει να  οικοδομήσουμε την ζωή μας. Το μεγάλο, το ωραίο και το συγκλονιστικό. Το μεγάλο είναι να πολεμάμε για μια καλύτερη ζωή, σεβόμενοι την ιστορία μας , τον εαυτό μας και το αύριο. Αυτό οφείλουμε να κάνουμε σήμερα περισσότερο από ποτέ. Όποιος δεν το κάνει αυτό, σέρνεται πίσω απ' τη ζωή. Το ωραίο είναι κάθετι που στολίζει τη ζωή. Η μουσική, τα λουλούδια, η ποίηση, ας αναζητήσουμε τον πολιτισμό και το χαμένο Ελληνικό κάλλος. Το συγκλονιστικό είναι η αγάπη. Ας ξανά αγαπήσουμε λοιπόν τον εαυτό μας, την κοινωνία, την πατρίδα. Ας ξανά ανακαλύψουμε τα σημαντικά και ουσιώδη στην ζωή μας. Ας αποξενώσουμε όλους αυτούς που αποφάσισαν για εμάς χωρίς εμάς ή με την ανοχή μας, ας αδράξουμε την τύχη στα χέρια μας. Είναι δική μας η ευθύνη να στείλουμε τους ανεύθυνους εκεί που πρέπει.
Ας είναι το 2013 η χρονιά όπου όλο και περισσότεροι από εμάς θα μετατοπιστούν από το  «φαίνεσθε» στο «είναι», από το «εγώ» στο «εμείς», από το «έχω» στο «είμαι».....Και όλα ίσως  πάνε καλύτερα.


Παραπομπές:
1* Κωστής Παλαμάς
2* Καζαντζάκης Νίκος
3* Μπελογιάννης Νίκος

read more “ΑΝΑΜΕΝΟΝΤΑΣ ΤΟ 2013”

Η Αναζήτηση του Ανθρώπου

Krishnamurti: Η αναζήτηση του ανθρώπου

 


Ο άνθρωπος μέσα στους αιώνες αναζητούσε πάντα κάτι πέρα από τον εαυτό του, κάτι πέρα από την υλική του καλοπέραση - κάτι που το ονομάζουμε ή Θεό ή πραγματικότητα, μια κατάσταση πέρα από το χρόνο, κάτι που δεν μπορεί να κλονιστεί από τις περιστάσεις, από τη σκέψη ή την ανθρώπινη διαφθορά.

Ο άνθρωπος από πάντα είχε το ερώτημα: Τελικά τι συμβαίνει; Έχει η ζωή κανένα νόημα; Βλέπει την τεράστια σύγχυση της ζωής, τις βαρβαρότητες, τις επαναστάσεις, τους πολέμους, τις ατέλειωτες διχόνοιες των θρησκειών, των ιδεολογιών και του εθνικισμού και με μια αίσθησης βαθιάς και σταθερής απογοήτευσης αναρωτιέται τι πρέπει να κάνει, τι είναι αυτό που ονομάζουμε ζωή, υπάρχει τίποτα πέρα απ' αυτό;

Και μη βρίσκοντας αυτό το ακαθόριστο πράγμα με τα χίλια ονόματα, που πάντα έψαχνε, ανέπτυξε την πίστη - πίστη σε κάποιο σωτήρα ή σε ένα ιδανικό - και η πίστη γεννά πάντα βία.

Σε αυτή την αδιάκοπη πάλη που ονομάζουμε ζωή, προσπαθούμε να δημιουργήσουμε έναν

κώδικα συμπεριφοράς , σύμφωνα με την κοινωνία στην οποία έχουμε μεγαλώσει, είτε αυτή είναι μια κομμουνιστική κοινωνία, είτε η αποκαλούμενη ελεύθερη κοινωνία. Αποδεχόμαστε ένα πρότυπο συμπεριφοράς σαν κομμάτι από την παράδοσή μας σαν ινδουιστές, μουσουλμάνοι, χριστιανοί ή οτιδήποτε έχει τύχει να 'μαστε.

Στηριζόμαστε σε κάποιον που μας λέει ποια συμπεριφορά είναι σωστή και ποια όχι, ποια σκέψη είναι σωστή και ποια όχι, και ακολουθώντας αυτό το πρότυπο η συμπεριφορά και η σκέψη μας γίνονται μηχανικές, οι αντιδράσεις μας αυτόματες. Μπορούμε να το παρατηρήσουμε αυτό πολύ εύκολα στον εαυτό μας.

Για αιώνες, παίρνουμε μασημένη τροφή από τους δασκάλους μας, από την εξουσία, από τα βιβλία μας, τους αγίους μας. Λέμε "Πες μου τα όλα - τι είναι πίσω από τους λόφους, τα βουνά και τη γη". Και είμαστε ευχαριστημένοι με τις περιγραφές τους, που σημαίνει ότι ζούμε με λέξεις και η ζωή μας είναι ρηχή και άδεια. Είμαστε άνθρωποι από "δεύτερο χέρι". Ζούμε πάνω σ' αυτό που μας έχουν πει είτε οδηγημένοι από τις κλίσεις και τις διαθέσεις μας, είτε υποχρεωμένοι να το δεχτούμε από τις περιστάσεις και το περιβάλλον. Είμαστε το αποτέλεσμα επιρροών κάθε είδους και δεν υπάρχει τίποτα καινούργιο σε μας, τίποτα που να ΄χουμε ανακαλύψει για τους εαυτούς μας. Τίποτα πρωτογενές, αγνό, καθαρό.

Ο Βασανισμένος Νους
Καθ' όλη τη διάρκεια της θεολογικής ιστορίας, μέχρι και σήμερα, οι διάφοροι θρησκευτικοί αρχηγοί μας διαβεβαιώνουν ότι αν εκτελούμε κάποιες τελετουργίες, αν επαναλαμβάνουμε ορισμένες προσευχές ή μάντρα, αν προσαρμοστούμε σε συγκεκριμένα πρότυπα, αν καταπνίξουμε τις επιθυμίες μας, αν ελέγξουμε τις σκέψεις μας, αν εξαγνίσουμε το πάθος μας, αν περιστείλουμε τις ορμές μας και συγκρατηθούμε από τις σεξουαλικές απολαύσεις, τότε θα βρούμε μετά από αρκετή τυραννία του μυαλού και του σώματος, κάτι πίσω απ' αυτή τη μικρή ζωή. Και αυτό είναι που έχουν κάνει εκατομμύρια από τους επονομαζόμενους θρησκευόμενους ή ευσεβείς ανθρώπους μέσα στους αιώνες: είτε με απομόνωση -φεύγοντας για την έρημο ή για κάποιο βουνό ή σπηλιά, περιπλανώμενοι από χωριό σε χωριό ζητιανεύοντας - είτε μαζί σε ομάδες, μονάζοντας σε κάποιο μοναστήρι, εξαναγκάζοντας τη σκέψη τους να συμμορφώνεται σ' ένα καθορισμένο πρότυπο. Αλλά ένα βασανισμένο μυαλό, ένα διαλυμένο μυαλό, ένα μυαλό που θέλει να ξεφύγει απ' όλη αυτή τη τρικυμία, που έχει αρνηθεί τον έξω κόσμο και έχει γίνει ηλίθιο από την πειθαρχία και την υπακοή - ένα τέτοιο μυαλό, όσο κι αν ψάχνει θα ανακαλύπτει μόνο σύμφωνα με τη δική του παραμόρφωση.
Έτσι λοιπόν, για να βρει κάποιος το αν πραγματικά υπάρχει ή όχι κάτι πίσω από αυτήν την ανήσυχη ένοχη, φοβισμένη, ανταγωνιστική του ύπαρξη, νομίζω ότι θα πρέπει να έχει έναν εντελώς διαφορετικό τρόπο προσέγγισης.
Η Παραδοσιακή Προσέγγιση
Η παραδοσιακή προσέγγιση ξεκινάει από την περιφέρεια προς τα μέσα, για να φτάσει μετά από καιρό, μέσα από την εξάσκηση και στέρηση, σιγά σιγά στο εσωτερικό λουλούδι, στη βαθύτερη εσωτερική ομορφιά και αγάπη - για να κάνει στην πραγματικότητα τα πάντα που θα κάνουν τον άνθρωπο στενόμυαλο, μικροπρεπή και χωρίς αξία. Ξεφλουδίζοντας σιγά σιγά. Χωρίς βιασύνη. Και αύριο καλά είναι. Και στην άλλη ζωή καλά είναι. Και όταν επιτέλους φτάσει κάποιος στον πυρήνα ανακαλύπτει ότι δεν υπάρχει τίποτα εκεί πέρα, γιατί το μυαλό του έχει γίνει πλέον ανίκανο, ηλίθιο, χωρίς καθόλου ευαισθησία.
Παρατηρώντας αυτή τη πορεία , αναρωτιέται κανείς μήπως υπάρχει ένας τελείως διαφορετικός τρόπος προσέγγισης - δηλαδή , μήπως γίνεται να ξεκινήσουμε από τον πυρήνα;
Ο κόσμος παραδέχεται και ακολουθεί την παραδοσιακή προσέγγιση, Η πρώτη και βασική αιτία που δημιουργεί αναστάτωση είναι η αναζήτηση μιας αλήθειας που μας έχει υποσχεθεί κάποιος άλλος: Ακολουθούμε μηχανικά κάποιον που θα μας διαβεβαιώσει για μια άνετη πνευματική ζωή. Είναι εκπληκτικό το ότι αν και οι περισσότεροι από εμάς είναι αντίθετοι στην πολιτική τυραννία και δικτατορία, δεχόμαστε μέσα μας την εξουσία και την τυραννία κάποιου άλλου που παραμορφώνει το πνεύμα μας και τον τρ΄πο ζωής μας. Έτσι, αν αρνηθούμε εξ' ολοκλήρου, όχι διανοουμενίστικα - νοητικά, αλλά πραγματικά, όλες αυτές τις επονομαζόμενες πνευματικές αυθεντίες , όλες τις τελετές, τις ιεροτελεστίες και τα δόγματα, σημαίνει ότι στεκόμαστε στα δικά μας πόδια και ήδη είμαστε σε σύγκρουση με την κοινωνία. Σταματάμε να είμαστε αξιοσέβαστοι. Γιατί ένας αξιοσέβαστος άνθρωπος δεν μπορεί με τίποτα να πλησιάσει σ' αυτή την απέραντη χωρίς μέτρο αλήθεια.
Έχετε τώρα ξεκινήσει έχοντας αρνηθεί κάτι που είναι τελείως λανθασμένο - την παραδοσιακή προσέγγιση - αλλά αν την αρνηθείτε σαν αντίδραση θα έχετε δημιουργήσει ένα άλλο πρότυπο μέσα στο οποίο θα παγιδευτείτε. Αν πείτε στους εαυτούς σας διανοητικά ότι αυτή η άρνηση είναι μια πολύ καλή ιδέα αλλά δεν κάνετε τίποτα γι' αυτό, δεν μπορείτε να προχωρήσετε καθόλου. Αν όμως την αρνηθείτε, επειδή καταλαβαίνετε πραγματικά τη βλακεία και την ανωριμότητα της, αν την αρνηθείτε με την ευστροφία σας επειδή είστε ελεύθεροι και όχι φοβισμένοι, θα δημιουργήσετε μια μεγάλη ταραχή στον εαυτό σας και τους γύρω σας αλλά θα βγείτε έξω από την παγίδα του "αξιοσέβαστου". Τότε θα ανακαλύψετε ότι δεν επιζητάτε άλλο πια. Αυτό είναι το πρώτο πράγμα που πρέπει να μάθει κανείς - να μην επιζητά. Όταν επιζητάς κάνεις το ίδιο όπως όταν χαζεύεις τις βιτρίνες των μαγαζιών.
Το ανθρώπινο Ον και το Άτομο
Το ερώτημα για το κατά πόσο υπάρχει ή όχι Θεός, ή αλήθεια, ή πραγματικότητα, ή όπως αλλιώς σας αρέσει να το ονομάζετε, δεν μπορεί ποτέ να απαντηθεί από βιβλία, ιερείς , φιλοσόφους ή σωτήρες. Κανένας και τίποτα δεν μπορεί να απαντήσει στο ερώτημα αυτό εκτός από τον εαυτό σας και γι αυτό είναι που πρέπει να γνωρίζετε τους εαυτούς σας. Η ανωριμότητα υπάρχει μόνο στην ολοκληρωτική άγνοια του εαυτού. Το να καταλάβεις τον εαυτό σου είναι η αρχή της σοφίας.
Και τι είναι ο εαυτός σου, αυτό το ιδιαίτερο εσύ; Νομίζω πως υπάρχει μια διαφορά ανάμεσα στο ανθρώπινο ον και στο άτομο, Το άτομο είναι μια τοπική οντότητα που ζει σε μια συγκεκριμένη χώρα, ανήκει σε έναν συγκεκριμένο πολιτισμό, συγκεκριμένη κοινωνία, συγκεκριμένη θρησκεία. Το ανθρώπινο ον δεν καθορίζεται τοπικά. Είναι παντού. Αν το άτομο λειτουργεί απλώς σε κάποιο συγκεκριμένο σημείο μέσα στο τεράστιο πεδίο της ζωής, τότε η ενέργειά του είναι εντελώς άσχετη με το όλο. Και πρέπει να έχουμε στο νου μας ότι μιλάμε για το όλον, όχι για το επιμέρους,γιατί στο πολύ περιέχεται το΄λίγο, ενώ στο λίγο δεν περιέχεται το πολύ. Το άτομο είναι μια μικ΄ρη, εξαρτημένη, μίζερη, απογοητευμένη οντότητα. ευχαριστημένη με τους μικρούς θεούς της και τις μικρές της παραδόσεις , ενώ το ανθρώπινο ον ενδιαφέρεται για την ολική ευτυχία, την ολική δυστυχία και την ολική σύγχυση του κόσμου..
Η Πάλη της Ύπαρξης

Εμείς τα ανθρώπινα όντα είμαστε αυτό που ήμασταν εδώ και εκατομμύρια χρόνια - όντα άπληστα, φθονερά, επιθετικά, ζηλιάρικα, αγχωμένα και απελπισμένα με περιστασιακές αναλαμπές χαράς και τρυφερότητας. Είμαστε ένα περίεργο μείγμα από μίσος, φόβο και ευγένεια. Είμαστε μαζί βία και ειρήνη. Έχει γίνει επιφανειακή πρόοδος από την βοϊδάμαξα ως το αεροπλάνο τζετ, αλλά ψυχολογικά το άτομο δεν έχει αλλάξει καθόλου, και παντού στον κόσμο η δομή της κοινωνίας έχει δημιουργηθεί από άτομα.
Η εξωτερική κοινωνική δομή είναι αποτέλεσμα της εσωτερικής ψυχολογικής δομής των ανθρώπινων σχέσεων μας, για το άτομο είναι το αποτέλεσμα της ολικής εμπειρίας, γνώσης και συμπεριφορά του ανθρώπου. Καθένας από μας είναι η "αποθήκη" όλου του παρελθόντος. Το άτομο είναι το ανθρώπινο ον που έχει μέσα του όλη την ανθρωπότητα. Όλη η ιστορία του ανθρώπου είναι γραμμένη μέσα μας.
Παρατηρήστε καλά τι γίνεται πραγματικά και μέσα στον εαυτό σας και έξω απ' αυτόν στον ανταγωνιστικό πολιτισμό που ζείτε, με τις απαιτήσεις του για δύναμη, θέση, γόητρο, όνομα, επιτυχία και όλα τα υπόλοιπα - παρατηρήστε τα επιτεύγματα για το οποία είστε τόσο περήφανοι, όλο αυτό το χώρο που ονομάζετε ζωή, όπου υπάρχει σύγκρουση κάθε μορφής σχέσης, που γεννάει μίσος, ανταγωνισμό, βαρβαρότητα και ατέλειωτους πολέμους.
Αυτό το χώρο, αυτή τη ζωή, είναι τα μόνα που ξέρουμε, και όντας ανίκανοι να καταλάβουμε την τρομερή αυτή πάλη ύπαρξης, είναι φυσικό να φοβόμαστε και να δραπετεύουμε απ' αυτήν με όλων των ειδών τους επιδέξιους τρόπους. Και τρομάζουμε επίσης από το άγνωστο. Τρομάζουμε από το θάνατο. Φοβόμαστε τι θα φέρει το αύριο. Έτσι λοιπόν, φοβόμαστε και το άγνωστο. Αυτή είναι η καθημερινή μας ζωή και σ' αυτή δεν υπάρχει ελπίδα, και άρα κάθε είδος φιλοσοφίας, κάθε είδος θεολογικής έννοιας, είναι απλώς και μόνο φυγή από την πραγματική αλήθεια, από εκείνο που είναι.
Η βασική Φύση του Ανθρώπου - Ευθύνη
Όλες οι εξωτερικές μορφές αλλαγής που επιφέρονται από πολέμους επαναστάσεις, μεταρρυθμίσεις, νόμους και ιδεολογίες έχουν αποτύχει εντελώς ν' αλλάξουν τη βασική φύση του ανθρώπου και επομένως τη κοινωνία.
Σαν ανθρώπινα όντα που ζούμε σ' αυτόν τον τερατόμορφο, άσχημο κόσμο, ας ρωτήσουμε τους εαυτούς μας, μπορεί αυτή η κοινωνία που είναι βασισμένη στον ανταγωνισμό, τη βαρβαρότητα και το φόβο να σταματήσει να 'ναι έτσι; Όχι σαν κάτι το θεωρητικό, όχι σαν ελπίδα, αλλά σαν πραγματικό γεγονός, έτσι που το πνεύμα να γίνει φρέσκο καινούργιο και καθαρό και να μπορεί να δημιουργήσει έναν διαφορετικό κόσμο; Εγώ νομίζω ότι αυτό μπορεί να συμβεί, μόνο αν ο καθένας από εμάς παραδεχτεί το βασικό γεγονός ότι εμείς σαν άτομα, σαν ανθρώπινα όντα, σ' όποιο μέρος του κόσμου κι αν τυχαίνει να ζούμε, σε οποιοδήποτε πολιτισμό τυχαίνει να ανήκουμε, είμαστε ολοκληρωτικά υπεύθυνοι για την κατάσταση του κόσμου.
Είμαστε ο καθένας μας υπεύθυνος για κάθε πόλεμο, εξαιτίας της επιθετικότητας της δικιάς μας ζωής, του εθνικισμού μας, του εγωισμού μας, των θεών μας των προκαταλήψεων μας, των ιδανικών μας, όλων όσων μας κάνουν να είμαστε διχασμένοι. Και μόνο όταν παραδεχτούμε, όχι διανοητικά αλλά πραγματικά, όσο πραγματικά αναγνωρίζουμε ότι πονάμε ή πεινάμε, ότι εσείς κι εγώ είμαστε υπεύθυνοι γι αυτό το χάος και τη μιζέρια που υπάρχει απ' άκρη σ' άκρη στον κόσμο, γιατί έχουμε συνεισφέρει σ' αυτά στην καθημερινή ζωή μας και είμαστε ένα κομμάτι αυτής της τερατόμορφης κοινωνίας με τους πολέμους της, τις διχόνοιες, τις ασχήμιες, τις βαρβαρότητες και την απληστία, τότε μόνο θα κάνουμε κάτι.
Αλήθεια
Αλλά τι μπορεί να κάνει ένα ανθρώπινο ον - τι μπορούμε να κάνουμε εσείς κι εγώ για να φτιάξουμε μι εντελώς διαφορετική κοινωνία; Βάζουμε στους εαυτούς μας μια πολύ σοβαρή ερώτηση: Υπάρχει κάτι που μπορούμε να κάνουμε; Τι μπορούμε να κάνουμε; Θα μας το πει κάποιος; Μερικοί μας το έχουν ήδη πει. Οι επονομαζόμενοι πνευματικοί οδηγοί που υποτίθεται ότι καταλαβαίνουν αυτά τα πράγματα καλύτερα από μας , μας έχουν "πει" προσπαθώντας να μας εξαπατήσουν και να μας καλουπώσουν σ' ένα καινούργιο πρότυπο, κι αυτό βέβαια δεν μας έχει πάει και πολύ μακριά. Επιτηδευμένοι και διαβασμένοι δάσκαλοι μας έχουν "πει" αλλά κι αυτοί δεν μας έχουν οδηγήσει μακρύτερα. Μας έχουν πει ότι όλα τα μονοπάτια οδηγούν στην αλήθεια - εσύ έχεις το δικό σου μονοπάτι σαν ινδουιστής και κάποιος άλλος σαν χριστιανός και κάποιος άλλος σαν μουσουλμάνος και όλα συναντιόνται στην ίδια πόρτα - που είναι, αν το κοιτάξεις, τόσο φανερά παράλογο. Η αλήθεια δεν έχει μονοπάτι κι αυτή είναι η ομορφιά της αλήθειας, είναι ζωή. Ένα πεθαμένο πράγμα έχει μονοπάτι για να το φτάσεις γιατί είναι κάτι στατικό, αλλά μόλις δεις ότι η αλήθεια είναι κάτι ζωντανό, κάτι που κινείται, που δεν έχει σταμάτημα, που δεν είναι σε κανέναν ναό, τζαμί ή εκκλησία και που καμία θρησκεία, κανένας δάσκαλος και κανένας φιλόσοφος, κανένας δεν μπορεί να σε οδηγήσει σ' αυτή - τότε θα δεις επίσης ότι αυτό το ζωντανό πράγμα είναι αυτό που πραγματικά είσαι - ο θυμός σου, η βαρβαρότητα σου, η βία σου, η απόγνωση σου, η αγωνία και η θλίψη μέσα στην οποία ζεις. Μέσα στην κατανόηση όλων αυτών βρίσκεται η αλήθεια, και μπορεί να την κατανοήσεις μόνο αν ξέρεις να βλέπεις αυτά τα πράγματα στη ζωή σου. Και δεν μπορείς να βλέπεις μέσα από μια ιδεολογία, ή ένα φίλτρο από λόγια, μέσα οπό ελπίδες και φόβους.
Βλέπετε λοιπόν ότι δεν μπορείτε να εξαρτιέστε από κανέναν. Δεν υπάρχει οδηγός, δάσκαλος, δεν υπάρχει αυθεντία. Υπάρχετε μόνο εσείς - η σχέση σας με τους άλλους στον κόσμο - δεν υπάρχει τίποτα άλλο.
Μόλις το συνειδητοποιήσετε αυτό, είτε θα σας φέρει μεγάλη απελπισία, από την οποία δημιουργείτε κυνισμός και πίκρα, ή αντιμετωπίζοντας το γεγονός ότι εσείς και κανένας άλλος είστε υπεύθυνος για τον κόσμο και τον εαυτό σας, για το τι σκέφτεστε, τι αισθάνεστε, τι ενέργειες κάνετε, όλη η προσήλωση στα προσωπικά σας βάσανα θα φύγει. Συνήθως βιαζόμαστε να ρίξουμε την ευθύνη στους άλλους, που είναι μία από τις μορφές αυτής της προσήλωσης..
Αλλαγή του Εαυτού - Διασκορπισμός της ενέργειας
Μπορούμε λοιπόν, εσείς κι εγώ να προκαλέσουμε στους εαυτούς μας, χωρίς καμία εξωτερική επίδραση, χωρίς πειθώ, χωρίς κάποιο φόβο τιμωρίας - μπορούμε να προκαλέσουμε στην ίδια ουσία της ύπαρξής μας μια ολική επανάσταση, μια ψυχολογική μεταλλαγή, έτσι ώστε να πάψουμε να είμαστε πλέον βάρβαροι, βίαιοι, ανταγωνιστικοί, αγχώδεις, φοβισμένοι, άπληστοι, φθονεροί κι όλες τις άλλες εκδηλώσεις της φύσης μας με τις οποίες έχουμε χτίσει τη σάπια κοινωνία στην οποία ζούμε καθημερινά;
Είναι σημαντικό να καταλάβετε πρώτα πρώτα ότι δεν διατυπώνω καμιά φιλοσοφική θεωρία ή κανένα θεολογικό οικοδόμημα από ιδέες ή θεολογικές έννοιες. Πιστεύω πως όλες οι ιδεολογίες είναι πέρα για πέρα ηλίθιες. Αυτό που είναι σημαντικό δεν είναι κάποια φιλοσοφία για τη ζωή, αλλά το να παρατηρεί κανείς τι πραγματικά συμβαίνει στη καθημερινή του ζωή, μέσα του κι έξω απ' αυτόν. Αν παρατηρήσετε από πολύ κοντά τι είναι αυτό που συμβαίνει και το εξετάσετε, θα δείτε ότι είναι βασισμένο σε κάποια διανοητική αντίληψη και η διανόηση δεν είναι όλο το πεδίο της ύπαρξης. Είναι ένα κομμάτι, κι ένα κομμάτι, όσο αριστοτεχνικά κι αν συνδέεται, όσο αρχαίο και παραδοσιακό κι αν είναι, παραμένει ένα μικρό μέρος της ύπαρξης, ενώ πρέπει να ασχοληθούμε με την ολότητα της ζωής.
Και όταν κοιτάξουμε και δούμε τι συμβαίνει στον κόσμο, θα αρχίσουμε να καταλαβαίνουμε ότι δεν υπάρχει εσωτερική και εξωτερική πορεία. Υπάρχει μόνο μια ενιαία πορεία, μια πλήρης, ολική κίνηση, η εσωτερική κίνηση που εκφράζεται σαν εξωτερική και η εξωτερική που αντιδρά στην εσωτερική. Τα να 'σαι ικανός να δεις, αυτό το πράγμα είναι νομίζω ό,τι χρειάζεται, γιατί αν ξέρουμε τι βλέπουμε, όλα γίνονται πολύ καθαρά, και το να βλέπεις δεν χρειάζεται ούτε φιλοσοφία, ούτε δάσκαλο. Δεν χρειάζεσαι κανέναν να σου πει πως να βλέπεις. Απλώς βλέπεις. Μπορείς τότε, κοιτάζοντας την όλη εικόνα, κοιτάζοντάς την όχι λογικά - επιφανειακά αλλά πραγματικά, μπορείς εύκολα, αυθόρμητα, να μεταμορφώσεις τον εαυτό σου; Αυτό είναι το πραγματικό θέμα. Είναι δυνατό να επιφέρει μια πλήρη επανάσταση στη ψυχή;
Αναρωτιέμαι ποια είναι η αντίδρασή σας σε μια τέτοια ερώτηση. Μπορείτε να πείτε "Δεν θέλω να αλλάξω". Και οι περισσότεροι άνθρωποι δεν θέλουν και πιο πολύ μάλιστα εκείνοι που είναι κάπως ασφαλής κοινωνικά και οικονομικά ή έχουν δογματικές πεποιθήσεις και είναι ευχαριστημένοι να παίρνουν τους εαυτούς τους και τα πράγματα όπως είναι ή με λίγο διαφορετικό τρόπο. Μ' αυτούς τους ανθρώπους δεν έχουμε τίποτα να κάνουμε. Ή μπορείτε να πείτε πιο έξυπνα: "Είναι πολύ δύσκολο, δεν είναι για μένα". Σε αυτή τη περίπτωση θα έχετε ήδη μπλοκάρει τον εαυτό σας, θα έχετε σταματήσει να ερευνάτε και δεν υπάρχει λόγος να προχωρήσετε πιο πέρα.
Ή ακόμα μπορείτε να πείτε "Βλέπω την αναγκαιότητα για μια ουσιαστική εσωτερική αλλαγή του εαυτού μου, αλλά πως μπορώ να το πετύχω; Παρακαλώ, δείξτε μου το δρόμο, βοηθήστε με να το κάνω". Αν πείτε κάτι τέτοιο τότε δεν ενδιαφέρεστε για την ίδια την αλλαγή. Δεν θέλετε πραγματικά μια ουσιαστική αλλαγή. Απλώς ψάχνετε για τη μέθοδο, για το σύστημα που φέρνει την αλλαγή.
Αν ήμουν αρκετά ανόητος να σας δώσω ένα σύστημα, κι αν ήσαστε το ίδιο ανόητοι να το ακολουθήσετε, τότε μόνο θα αντιγράφατε, θα μυρόσαστε, θα υποτασσόσαστε, θα παραδεχόσαστε. Κι όταν θα τα κάνατε αυτά, θα είχατε δεχτεί για τον εαυτό σας την αυθεντία κάποιου άλλου και από εκείνη τη στιγμή υπάρχει σύγκρουση μεταξύ του εαυτού σας κι αυτής της αυθεντίας.
Νιώθετε πως πρέπει να κάνετε ένα συγκεκριμένο πράγμα γιατί έτσι σας έχουν πει και παρόλ' αυτά είστε ανίκανοι να το κάνετε.
Έχετε τιςδικές σας κλήσεις, προδιαθέσεις και πιέσεις που συγκρούονται με το σύστημα που θεωρείτε πως πρέπει να ακολουθήσετε και άρα υπάρχει αντίφαση. Έτσι, οδηγήστε σε μια διπλή ζωή, από τη μία στην ιδεολογία του συστήματος και από την άλλη στην πραγματικότητα της αληθινής σας ύπαρξης. Στην προσπάθεια να υποταχτείτε στην ιδεολογία καταπιέζετε τον εαυτό σας - ενώ αυτό που στην πραγματικότητα είναι αλήθεια δεν είναι η ιδεολογία, αλλά αυτό που είστε εσείς. Αν προσπαθήσετε να μάθετε τον εαυτό σας σύμφωνα με κάποιον άλλον, θα παραμείνετε πάντα άνθρωπος από "δεύτερο χέρι".
Ο άνθρωπος που λέει "θέλω ν' α΄λλάξω, πέστε μου πως" δείχνει πολύ ειλικρινής,πολύ σοβαρός, αλλά δεν είναι. Θέλει μια αυθεντία που ελπίζει ότι θα φέρει σε τάξη τον εαυτό του . Αλλά μπορεί ποτέ μια αυθεντία να φέρει τάξη μέσα μας; Η τάξη που επιβάλλεται απέξω γεννά χωρίς άλλο σύγχυση. Ίσως να καταλαβαίνετε αυτή την αλήθεια διανοητικά αλλά μπορείτε να την εφαρμόσετε πραγματικά, έτσι που ο νους σας να μην προβάλλει καμία αυθεντία, την αυθεντία ενός βιβλίου, ενός δασκάλου, του συζύγου ή της συζύγου, του γονιού, του φίλου, ή της κοινωνίας. Γιατί πάντα λειτουργούμε στο πλαίσια κάποιου πρότυπο και το πρότυπο γίνεται ιδεολογία και αυθεντία, αλλά τη στιγμή που θα δείτε πραγματικά ότι το ερώτημα "πως μπορώ ν' αλλάξω" τοποθετεί αυτόματα μια καινούργια αυθεντία, τότε έχετε ξεφύγει από την παγίδα της αυθεντίας για πάντα.

Ας το ξαναδιατυπώσουμε πιο καθαρά: Βλέπω πως πρέπει ν' αλλάξω εντελώς από τις ρίζες της ύπαρξής μου. Δεν μπορώ άλλο να στηρίζομαι σε καμία παράδοση, γιατί η παράδοση έχει προκαλέσει αυτή τη κολοσσιαία απραξία, ευπείθεια και υποταγή. Δεν μπορώ να ψάχνω για κάποιον που θα με βοηθήσει ν' αλλάξω, ένα δάσκαλο, ένα θεό, μια πίστη ή ένα σύστημα, κάποια εξωτερική πίεση ή επιρροή. Τότε τι γίνεται;

Πρώτα απ' όλα μπορείτε ν' αρνηθείτε κάθε αυθεντία; Αν μπορείτε, σημαίνει ότι δεν είστε πια φοβισμένοι. Τότε τι συμβαίνει; Όταν αρνείστε κάποια πλάνη που κουβαλάτε για γενιές και γενιές, όταν απαλλάσσεστε από οποιοδήποτε βάρος, τότε τι συμβαίνει; Έχετε πιο πολύ ενέργεια, έτσι δεν είναι; Έχετε περισσότερες ικανότητες, μεγαλύτερη δύναμη, μεγαλύτερη ένταση αισθήματος, περισσότερη ζωτικότητα. Αν δε νιώθετε έτσι, τότε δεν έχετε απαλλαχτεί από το φορτίο , δεν έχετε πετάξει από πάνω σας το άχρηστο βάρος της αυθεντίας.

Αλλά όταν το έχετε ξεφορτωθεί κι έχετε αυτήν την ενέργεια στην οποία δεν υπάρχει καθόλου φόβος - φόβος μήπως κάνεις λάθος, φόβος αν γίνεται κάτι σωστό ή όχι - τότε δεν είναι αυτή καθεαυτή η ενέργεια , η αλλαγή, η μετάλλαξη; Χρειαζόμαστε μια τεράστια ποσότητα ενέργειας και τη διασκορπίζουμε μέσα στο φόβο, αλλά όταν υπάρχει αυτή η ενέργεια που έρχεται όταν απαλλασσόμαστε από κάθε είδος φόβου, αυτή η ενέργεια από μόνη της γεννά αυτή τη ριζική εσωτερική επανάσταση. Δεν έχετε να κάνετε το παραμικρό γι' αυτήν.

Έτσι, έχετε μείνει μόνος με τον εαυτό σας κι αυτή είναι η πραγματική κατάσταση ζωής για έναν άνθρωπο που τ' αντιμετωπίζει σοβαρά όλα αυτά. Και καθώς δεν ψάχνετε πλέον για κάποιον ή κάτι να σας βοηθήσει, είστε ήδη ελεύθερος για να ανακαλύψετε. Κι όταν υπάρχει ελευθερία, υπάρχει ΄νέργεια. Κι όταν υπάρχει ελευθερία δεν μπορεί να γίνει ποτέ κάτι λάθος. Η ελευθερία είναι εντελώς διαφορετική από την επανάσταση. Δεν υπάρχει κάτι σαν το σωστό ή το λάθος σε μια πράξη, όταν υπάρχει ελευθερία. Είσαι ελεύθερος κι απ' αυτό το κέντρο ενεργείς. Κι ως εκ τούτου δεν υπάρχει φόβος και μια ψυχή που δεν φοβάται είναι γεμάτη από μεγάλη αγάπη. Κι όταν υπάρχει αγάπη, μπορεί να κάνει αυτό που θέλει.
Απελευθέρωση από την Αυθεντία
Επομένως, αυτό που πρόκειται να κάνουμε τώρα, είναι να μάθουμε για τους εαυτούς μας όχι σύμφωνα με μένα ή κάποιον ψυχαναλυτή ή κάποιον φιλόσοφο - γιατί αν μάθουμε για τους εαυτούς μας σύμφωνα με κάποιον άλλο, μαθαίνουμε για εκείνον και όχι για μας - θα μάθουμε τι πραγματικά είμαστε.
Έχοντας συνειδητοποιήσει ότι δεν εξαρτιόμαστε από κάποια εξωτερική αυθεντία στο να προκαλέσουμε την ολοκληρωτική επαν΄σταση μέσα στη δομή της ψυχής μας, αντιμετωπίζουμε μια πολύ μεγαλύτερη δυσκολία ν' αρνηθούμε τη δική μας εσωτερική αυθεντία, την αυθεντία των δικών μας ιδιαίτερων μικρών εμπειριών και συγκεκριμένων γνωμών, γνώσεων, ιδεών και ιδανικών.
Είχες μια εμπειρία εχθές που σου έμαθε κάτι και η γνώση αυτή γίνεται μια καινούργια αυθεντία - κι αυτή η αυθεντία του χθες είναι το ίδιο καταστρεπτική με μια αυθεντία χιλιάδων ετών. Για να καταλάβουμε τους εαυτούς μας χρειάζεται να μην έχουμε καμία αυθεντία ούτε από χθες, ούτε από χιλιάδες χρόνια πριν, γιατί είμαστε ζωντανοί, κινούμαστε συνέχεια, ρέουμε, δεν είμαστε ποτέ στατικοί. Όταν κοιτάμε τους εαυτούς μας με τη νεκρή αυθεντία του χτες, θα αποτύχουμε στο να καταλάβουμε τη ζωντανή κίνηση και την ομορφιά και την ποιότητα αυτής της κίνησης .
Το ν' απελευθερωθείς απ' όλες τις αυθεντίες, τη δική σου κι αυτή των άλλων, είναι ταυτόσημο με το να πεθάνει το καθετί από το χτες, έτσι που το πνεύμα σου να είναι συνεχώς φρέσκο, πάντα νέο, αθώο, γεμάτο δύναμη και πάθος. Μόνο σ' αυτή τη κατάσταση μπορεί κάποιος να παρατηρεί και να μαθαίνει. Και γι αυτό χρειάζεται μεγάλη επίγνωση, ενεργητική επίγνωση του τι συμβαίνει μέσα σας, χωρίς να το διορθώνετε ή α του λέτε τι θα ' πρεπε ή δεν θα 'πρεπε να είναι, γιατί τη στιγμή που το διορθώνετε, έχετε εγκαθιδρύσει μια άλλη θρησκεία, έναν κριτή.
Μωυσής
Απόσπασμα από το: "Η απελευθέρωση απ' το γνωστό" Εκδόσεις Καστανιώτη 1985
read more “Η Αναζήτηση του Ανθρώπου”

29 Δεκ 2012

Χρονοβιολογία: Πάρτε τα φάρμακα στην ώρα τους


Αν και με τον όρο φάρμακα δεν θα πρέπει να εννοούμε μόνον τα χημικά σκευάσματα... ή να το ορίσω ορθότερα... γενικά καλό θα είναι να λαμβάνουμε τις διάφορες ουσίες για την υγεία μας ακολουθώντας το βιολογικό μας ρολόι... Αυτό μπορεί όπως αναφέρει το άρθρο παρακάτω να είναι πρόσφατη ανακάλυψη της σύγχρονης επιστήμης, μα η αγιορβέδα εδώ και χιλιάδες χρόνια γνώριζε και εφάρμοζε αυτή τη γνώση,,,,
ας δούμε όμως τι λέει σήμερα η χρονοβιολογία...


Το ρολόι πρέπει να αποτελεί και τον «σύντροφό» μας κάθε φορά που λαμβάνουμε ένα φάρμακο. Αυτό επιτάσσει η σχετικώς καινούργια επιστήμη της χρονοβιολογίας η οποία μελετά τους «χτύπους» ενός ρολογιού που δεν είναι άλλο από το βιολογικό. Μέσα από τη χρονοβιολογία ξεπηδά η χρονοθεραπευτική η οποία αφορά τη λήψη φαρμάκων με βάση τους κιρκαδικούς ρυθμούς που ρυθμίζονται από τον υποθάλαμο του εγκεφάλου και ελέγχουν πλήθος ζωτικών λειτουργιών όπως η αρτηριακή πίεση, η θερμοκρασία του σώματος, ο καρδιακός παλμός, τα επίπεδα ορμονών, η λειτουργία του γαστρεντερικού και του ανοσοποιητικού συστήματος.
Image

Χρονοβιολογία

Ο οργανισμός μας κύκλους κάνει μέσα στο 24ωρο, αλλά και μέσα στην εβδομάδα, στον μήνα και στο έτος.
Η νέα αυτή οπτική της επιστήμης ήλθε πριν από κάποια χρόνια να ταράξει τα θεμέλια της συμβατικής θεωρίας την οποία διδάσκονται όλοι οι φοιτητές Ιατρικής. Σύμφωνα με αυτή την «παραδοσιακή» θεωρία ο οργανισμός μας βρίσκεται σε ομοιόσταση, σε μια κατάσταση δηλαδή που αφορά σταθερότητα του εσωτερικού περιβάλλοντός του. «Με βάση τη συμβατική λογική τα φάρμακα είναι σχεδιασμένα ώστε να κάνουν σταθερή έκλυση των δραστικών ουσιών» αναφέρει ο «γκουρού» της χρονοβιολογίας, καθηγητής του Πανεπιστημίου του Τέξας στο Οστιν Μάικλ Σμολένσκι συμπληρώνοντας όμως ότι «τώρα πλέον γνωρίζουμε πως ο οργανισμός μας υφίσταται συνεχείς αλλαγές μέσα στο 24ωρο τόσο σε ό,τι αφορά την υγεία όσο και την ασθένεια».
Ο Σμολένσκι δίνει ένα παράδειγμα το οποίο, όπως λέει, μαρτυρεί το πόσο σημαντικό είναι να ακολουθούμε το βιολογικό μας ρολόι προκειμένου να μη… σταματήσει πρόωρα ο χρόνος μας επί της Γης. «Τα καρδιακά επεισόδια, τα εγκεφαλικά αλλά και τα ανευρύσματα που αποτελούν κύριες αιτίες θανάτου του παγκόσμιου πληθυσμού τείνουν να συμβαίνουν τις πρώτες πρωινές ώρες, τουλάχιστον στα άτομα που ακολουθούν έναν τρόπο ζωής στο πλαίσιο του οποίου κοιμούνται γύρω στις 11-12 τη νύχτα και ξυπνούν γύρω στις 7-8 το πρωί. Διαφορετικές παράμετροι οδηγούν σε αυτό το αποτέλεσμα: Κατ’ αρχάς εμφανίζεται αλλαγή των κιρκαδικών ρυθμών που οδηγεί λίγο πριν από το ξύπνημα σε αύξηση του καρδιακού παλμού και της αρτηριακής πίεσης. Παράλληλα, όταν το άτομο ξυπνά, η αλλαγή στάσης από την οριζόντια στην όρθια θέση οδηγεί σε ακόμη μεγαλύτερη αύξηση του παλμού και της πίεσης. Εκείνη τη στιγμή εντείνεται το στρες στα μικρά στεφανιαία αγγεία και αν στα αγγεία αυτά υπάρχει αθηρωματική πλάκα είναι πιθανό να υποστεί ρήξη και τελικώς να προκληθούν θρομβώσεις και καρδιαγγειακά επεισόδια». Με βάση αυτή την πολύτιμη γνώση κρίνεται πλέον προτιμότερο οι θεραπείες για τα καρδιαγγειακά νοσήματα να χορηγούνται πριν από τον νυχτερινό ύπνο ώστε να προλαμβάνονται όλες οι δυσάρεστες βιολογικές αλλαγές που λαμβάνουν χώρα τα ξημερώματα και μπορεί να αποβούν ακόμη και μοιραίες.

Η ρευματοειδής αρθρίτιδα

Ενα άλλο χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι αυτό της ρευματοειδούς αρθρίτιδας, τα συμπτώματα της οποίας «χτυπούν» επίσης το πρωί. Οι ασθενείς με το αυτοάνοσο νόσημα αισθάνονται ακαμψία, πόνους και οίδημα στις αρθρώσεις, νιώθουν αδύναμοι και δεν μπορούν να ξεκινήσουν με ευκολία τις πρωινές δραστηριότητές τους. Ετσι λαμβάνουν συχνά Μη Στεροειδή Αντιφλεγμονώδη Φάρμακα (ΜΣΑΦ) όπως η ιβουπροφένη για την αντιμετώπιση των συμπτωμάτων τους. «Εχει πλέον φανεί μέσα από έγκριτες μελέτες ότι η λήψη ΜΣΑΦ τη νύχτα μπορεί να προλάβει σε μεγάλο βαθμό την εμφάνιση των επώδυνων συμπτωμάτων της ρευματοειδούς αρθρίτιδας σε σύγκριση με την πρωινή λήψη τους» σημειώνει ο δρ Σμολένσκι. Και αυτό διότι, όπως λέει, κατά τις πρώτες πρωινές ώρες αρχίζουν να αυξάνονται στον οργανισμό τα επίπεδα δεικτών φλεγμονής που ονομάζονται κυτοκίνες. «Με δεδομένο ότι είναι δύσκολο να ξυπνήσει κάποιος κατά τη διάρκεια της νύχτας για να λάβει το φάρμακό του, αρκετοί ειδικοί συνιστούν τη λήψη των ΜΣΑΦ για τη ρευματοειδή αρθρίτιδα πριν από τον νυχτερινό ύπνο».
Ωστόσο, πριν από τρία χρόνια γερμανοί επιστήμονες κατάφεραν να βρουν τρόπο χορήγησης του φαρμάκου πρεδνιζόνη που χορηγείται σε ασθενείς με ρευματοειδή αρθρίτιδα… μέσα στα άγρια χαράματα χωρίς να απαιτείται διακοπή του ύπνου. Οι ειδικοί δημιούργησαν ένα «έξυπνο σύστημα» χορήγησης χαμηλών δόσεων της ουσίας γύρω στις 2 το πρωί – ουσιαστικώς το φάρμακο κλείνεται σε μια ειδική «κάψα» που επιτρέπει την έκλυσή του την κατάλληλη ώρα. Τα αποτελέσματα είναι μέχρι στιγμής εντυπωσιακά, καθώς έχει φανεί ότι σε ασθενείς με ρευματοειδή αρθρίτιδα πρώιμου σταδίου αυτού του τύπου η «χρονοθεραπεία» έχει μειώσει ως και κατά 50% τα πρωινά συμπτώματα της νόσου ενώ σε κάποιες περιπτώσεις έχει ακόμη βάλει και «φρένο» στη φλεγμονώδη διαδικασία που συνδέεται με αυτή.

Η οστεοαρθρίτιδα

Και αν οι θεραπείες για τη ρευματοειδή αρθρίτιδα πρέπει να λαμβάνονται τη νύχτα, τα φάρμακα για την οστεοαρθρίτιδα είναι προτιμότερο να λαμβάνονται το μεσημέρι. Οπως εξηγεί ο καθηγητής Σμολένσκι η οστεοαρθρίτιδα είναι μια νόσος στην οποία οι αρθρώσεις φθείρονται με την πάροδο του χρόνου προκαλώντας δυσκολίες στην κίνηση, πόνο και φλεγμονές. Τα συμπτώματα εντείνονται καθώς οι ώρες περνούν μέσα στην ημέρα αφού οι δραστηριότητες «βαραίνουν» τα οστά και τις αρθρώσεις. Από πρόσφατες χρονοβιολογικές μελέτες προέκυψε ότι το μεσημέρι είναι η καλύτερη ώρα για να κατευναστεί το «τέρας» των κιρκαδικών ρυθμών που οδηγεί σε πόνους καθώς η μέρα βαίνει προς το τέλος της. «Είναι χαρακτηριστική μια μεγάλη γαλλική μελέτη στο πλαίσιο της οποίας τρεις ομάδες ασθενών λάμβαναν τη θεραπεία τους για την οστεοαρθρίτιδα είτε με το πρωινό, είτε με το μεσημεριανό είτε με το βραδινό τους. Αποδείχθηκε τελικώς ότι οι ασθενείς προτιμούσαν να λαμβάνουν τη θεραπεία τους έξι-οκτώ ώρες πριν από την εμφάνιση των συμπτωμάτων της νόσου. Με δεδομένο ότι σε πολλούς από αυτούς οι πόνοι και τα υπόλοιπα συμπτώματα αυξάνονταν όσο έφθανε η νύχτα η πιο καλή ώρα λήψης κρίθηκε γύρω στο μεσημεριανό» αναφέρει ο καθηγητής.

Το άσθμα

Μια από τις ασθένειες που έχουν επίσης μελετηθεί ενδελεχώς από τους χρονοβιολόγους – και μάλιστα επί μακρόν από τον ίδιο τον δρα Σμολένσκι – είναι το άσθμα. Ο καθηγητής εξηγεί ότι οι κρίσεις άσθματος εμφανίζονται σε ποσοστό της τάξεως του 75%-80% των ασθενών κατά τη διάρκεια της νύχτας«Σημαντικό ρόλο στην εμφάνιση των νυχτερινών κρίσεων άσθματος παίζει η “βουτιά” που κάνουν τα επίπεδα της αντιφλεγμονώδους ορμόνης κορτιζόλης – γύρω στις 4 το πρωί βρίσκεται στα χαμηλότερα επίπεδά της. Ετσι μπορεί να προκληθεί φλεγμονή και στένωση των αεραγωγών με αποτέλεσμα τη δύσπνοια. Παράλληλα μια άλλη ορμόνη, η αδρεναλίνη (ή επινεφρίνη), η οποία έχει βρογχοδιασταλτική δράση, βρίσκεται στα χαμηλότερα επίπεδά της κατά τη διάρκεια του νυχτερινού ύπνου, εκτός από την ώρα του ύπνου REM, του ύπνου δηλαδή των… ονείρων, οπότε και υπάρχει έκκρισή της». Τη νύχτα εμφανίζεται επίσης αύξηση φλεγμονωδών κυτοκινών όπως οι ιντερλευκίνες ενώ συγχρόνως παράγονται και περισσότερες ποσότητες βλέννας τη στιγμή που τα ειδικά κύτταρα των βρόγχων που απομακρύνουν τη βλέννα βρίσκονται στα χαμηλότερα επίπεδα δραστηριότητας με αποτέλεσμα ο «μηχανισμός καθαρισμού» του αναπνευστικού να μη λειτουργεί ικανοποιητικά.
Με βάση όλη αυτή τη γνώση έχει δημιουργηθεί ένα «έξυπνο σύστημα» χορήγησης τηςθεοφυλλίνης, ενός κλασικού βρογχοδιασταλτικού φαρμάκου που χορηγείται σε ασθενείς με άσθμα. «Διαφορετικές εταιρείες κλείνουν τη θεοφυλλίνη μέσα σε ταμπλέτες ή κάψουλες με ειδικές επικαλύψεις με στόχο η έκλυση της μεγαλύτερης δόσης της να γίνεται γύρω στις 2-3 το πρωί. Προτού μπει στο πλάνο η χρονοβιολογία η θεοφυλλίνη χορηγείτο δύο φορές την ημέρα – συνήθως στις 8 το πρωί και στις 8 το βράδυ. Με τα νέα συστήματα χορήγησης που κυκλοφορούν σε Ευρώπη και ΗΠΑ η λήψη γίνεται μόνο μία φορά την ημέρα πριν από τον νυχτερινό ύπνο».

Το βιολογικό ρολόι

Η πολλά υποσχόμενη χρονοβιολογία βρίσκεται ακόμη στην αρχή του ταξιδιού της και ο δρόμος που έχει να διανύσει είναι μακρός και δύσκολος, σύμφωνα με τον καθηγητή Σμολένσκι, κυρίως εξαιτίας του σύγχρονου τρόπου ζωής που αποσυντονίζει το βιολογικό ρολόι μας. «Με βάση τη συμβατική ανάλυση των κιρκαδικών ρυθμών λαμβάνουμε ως δεδομένο ότι ο άνθρωπος είναι ένα ον… της ημέρας, δραστηριοποιείται δηλαδή με τον ήλιο και κοιμάται τη νύχτα. Ωστόσο το 15%-20% του εργατικού δυναμικού δουλεύει νύχτα ή σε βάρδιες. Σε αυτές τις περιπτώσεις οι κιρκαδικοί ρυθμοί αλλάζουν και μαζί τους η διακύμανση των συμπτωμάτων διαφορετικών νόσων.
Το ίδιο συμβαίνει και με τους ταξιδιώτες που αλλάζουν χρονικές ζώνες και αποσυντονίζουν το βιολογικό ρολόι τους. Σε έναν ταξιδιώτη απαιτείται περίπου μία ημέρα προσαρμογής των κιρκαδικών ρυθμών στη νέα πραγματικότητα για κάθε χρονική ζώνη που διασχίζει. Οσο για τους εργαζομένους σε βάρδιες, χρειάζονται τρεις ή τέσσερις ημέρες μετά την αλλαγή βάρδιας για να προσαρμοστεί το βιολογικό ρολόι τους στους νέους ρυθμούς. Ετσι ο οργανισμός χάνει συχνά τον έλεγχο μέσα στον κυκεώνα των αλλαγών». Είναι λοιπόν απαραίτητο να ληφθούν υπόψη όλες αυτές οι παράμετροι που μοιάζουν με πολύπλοκη εξίσωση ώστε να βρεθεί ο κατάλληλος  χρόνος χορήγησης φαρμάκων σε κάθε ασθενή.
Πηγή: To Bήμα κ http://fytro.wordpress.com/
read more “Χρονοβιολογία: Πάρτε τα φάρμακα στην ώρα τους”

28 Δεκ 2012

Η ΑΠΑΤΗ ΤΗΣ ΜΑΣΤΟΓΡΑΦΙΑΣ

Το μεγαλύτερο όπλο σας κατά του καρκίνου του μαστού είναι να πείτε ΟΧΙ στην μαστογραφία!

Σύμφωνα με το Εθνικό Ιδρυμα του  Καρκίνου του μαστού , 200.000 νέες περιπτώσεις καρκίνου του μαστού διαγιγνώσκονται κάθε χρόνο στις ΗΠΑ, καθιστώντας τον τρεις φορές πιο συχνό από ό, τι άλλων γυναικολογικών καρκίνων.
Ο καρκίνος του μαστού θα διεκδικήσει τις ζωές 40.000 ανθρώπων φέτος.
Στην πραγματικότητα, η μόνη μορφή καρκίνου που απαιτεί τη ζωή  περισσότερων γυναικών είναι ο καρκίνος του πνεύμονα.
Ακόμη πιο ανησυχητικό είναι η ταχύτητα με την οποία τα ποσοστά καρκίνου του μαστού έχουν αυξηθεί τα τελευταία 5 χρόνια.
Το 1960, μία στις 20 γυναίκες διαγνώστηκε αλλά σήμερα, είναι μια  στις επτά.
Τα παρακάτω είναι μερικά σημαντικά γεγονότα για αυτόν τον τύπο του καρκίνου:
1 Ο καρκίνος του μαστού είναι η κύρια αιτία θανάτου των γυναικών για την ηλικία των 40 με 55.
15 τοις εκατό του συνόλου των καρκίνων του μαστού εμφανίζονται σε γυναίκες κάτω των 45 ετών! Σε αυτή την ηλικιακή ομάδα, οι καρκίνοι του μαστού είναι πιο επιθετικοί και έχουν  χαμηλότερα ποσοστά ανάκτησης. 80 τοις εκατό των εξογκωμάτων του μαστού είναι μη-καρκινικά. 70 τοις εκατό των καρκίνων του μαστού έχουν βρεθεί μέσα από αυτο-εξετάσεις του μαστού.
Περίπου από το 80 τοις εκατό των γυναικών που διαγιγνώσκονται με καρκίνο του μαστού δεν έχουν οικογενειακό ιστορικό καρκίνου του μαστού.
Οι τοξικές επιδράσεις της ακτινοβολίας  της μαστογραφία τελικά αναγνωρίζεται ως ένας σημαντικός παράγοντα  για την ανάπτυξη του καρκίνου του μαστού. Αρκετές πρόσφατες μελέτες έχουν δείξει σαφώς ότι οι ακτινογραφίες  του καρκίνου του μαστού μπορεί να προκαλέσoυν στις γυναίκες περισσότερο κακό παρά καλό.
Μια νέα μελέτη που δημοσιεύεται στο British Medical Journal (Δεκέμβριος 2011) επιβεβαίωσε ότι ο ακτινογραφικός έλεγχος του καρκίνου του μαστού μπορεί να προκαλέσει βλάβη στις γυναίκες, ιδιαίτερα κατά τα πρώτα χρόνια μετά την έναρξη του ελέγχου.

Επίσης στο 
http://www.detroitnews.com/διαβάζουμε
2. Αυτή η βλάβη οφείλεται σε μεγάλο βαθμό σε χειρουργικές επεμβάσεις, όπως μερικές αφαιρέσεις  και μαστεκτομές, και άλλες (συχνά περιττές) παρεμβάσεις. Η μελέτη αναδεικνύει τις απώλειες στην ποιότητα ζωής από ψευδώς θετικά αποτελέσματα και περιττές  θεραπείες.
Ευτυχώς, αρχίζουμε να βλέπουμε τα πρώτα σκιρτήματα της αλλαγής, όπως δείχνει αυτή η τελευταία έκθεση από το Ινστιτούτο Ιατρικής (ΙΟΜ), το οποίο θέτει υπό οψιν το ρόλο που η περιβαλλοντική έκθεση μπορεί να παίζει στην ανάπτυξη του καρκίνου του μαστού.
3. Η επιτροπή (ΙΟΜ),  είναι απολύτως σωστή στην έκκληση της για περισσότερη έρευνα σχετικά με τους κινδύνους των διαφόρων περιβαλλοντικών εκθέσεων , κατά  τη διάρκεια της ζωής μιας γυναίκας. Δεν είναι ειρωνικό το γεγονός ότι η μαστογραφία, το βασικό  διαγνωστικό τεστ που δίνεται στις γυναίκες για να βοηθήσει στον εντοπισμό και την πρόληψη του καρκίνου του μαστού, είναι υπεύθυνο για την αύξηση του κινδύνου των γυναικών για την ανάπτυξη του καρκίνου του μαστού;
Η ακτινοβολία της μαστογραφίας είναι πολύ πιο επιζήμια από μια ακτινογραφία  στήθους X-Ray.
Οι   μαστογραφίες χρησιμοποιούν ιονίζουσα ακτινοβολία σε μία σχετικά υψηλή δόση, η οποία μπορεί να συμβάλει στις  μεταλλάξεις που μπορεί να οδηγήσουν σε καρκίνο του μαστού.
Με την μαστογραφία μπορείτε να  πάρετε τόσο πολύ ακτινοβολία, όση  θα παίρνατε από 1.000 ακτινογραφίες θώρακα. Η μαστογραφία συμπιέζει επίσης σφιχτά το στήθος σας, το οποίο μπορεί να οδηγήσει σε μια επικίνδυνη εξάπλωση των καρκινικών κυττάρων, εάν ήδη   υπάρχουν. Ο Δρ Samuel Epstein , ένας από τους κορυφαίους εμπειρογνώμονες του καρκίνου στον κόσμο, έχει δηλώσει:
“Το στήθος πριν από την εμμηνόπαυση είναι ιδιαίτερα ευαίσθητο στην ακτινοβολία, για κάθε  1 rad  έκθεσης  αυξάνεται  ο  κίνδυνος εμφάνισης καρκίνου του μαστού κατά περίπου 1 τοις εκατό, με μια σωρευτική δράση κατά 10 τοις εκατό αυξημένου κινδύνου  για κάθε μαστό κατά την διάρκεια ελέγχων σε μια δεκαετία.”
Ο ακτινογραφικός έλεγχος για καρκίνου του μαστού μπορεί να οδηγήσει σε περιττές θεραπείες και χειρουργικές επεμβάσεις που στην πραγματικότητα μπορεί να συντομεύσουν τη διάρκεια της ζωής  σας,.
Μια άλλη ανησυχία είναι ότι, οι μαστογραφίες έχουν ένα  απαράδεκτα υψηλό ποσοστό ψευδώς θετικών διαγνώσεων έως και έξι τοις εκατό. Οι ψευδώς θετικές διαγνώσεις  μπορεί να οδηγήσουν σε δαπανηρές επαναληπτικές ακτινογραφίες , εκθέτοντας σας σε ακόμη περισσότερη ακτινοβολία, και μπορεί μερικές φορές να οδηγήσει σε περιττές επεμβατικές διαδικασίες όπως βιοψίες, χειρουργική επέμβαση, ακτινοβολίες, και χημειοθεραπεία. Στην πραγματικότητα, αν υποβληθήτε  σε μαστογραφία  του μαστού, έχετε ένα 35 τοις εκατό αύξηση του κινδύνου για χειρουργική επέμβαση.
4. Εάν μια μαστογραφία εντοπίσει μια ανώμαλη κηλίδα στο στήθος σας, το επόμενο βήμα είναι συνήθως μια βιοψία. Αυτό περιλαμβάνει τη λήψη μιας μικρής ποσότητας ιστού από το στήθος σας, το οποίο στη συνέχεια ελέγχεται  από έναν ιστοπαθολόγο κάτω από ένα μικροσκόπιο για να διαπιστωθεί εάν υπάρχουν καρκινικά κύτταρα . Οι βιοψίες είναι εμφανώς ανακριβείς, συχνά οδηγούν  σε λανθασμένη διάγνωση και περιττές θεραπείες, για να μην αναφέρουμε την αδικαιολόγητη συναισθηματική πίεση.
Απλά σκεφτείτε ότι  μπορεί να έχετε καρκίνο του μαστού, και στην πραγματικότητα να είναι λάθος διάγνωση, το μυαλό σας εστιάζεται στο φόβο και την ασθένεια, και το άγχος είναι τόσο μεγάλο που στην πραγματικότητα μπορεί και να προκαλέσει την  ασθένεια. Είναι καλά τεκμηριωμένο ότι το άγχος έχει επιζήμιες συνέπειες για την υγεία σας. Έτσι, μια ψευδώς θετική διάγνωση μπορεί να είναι επιβλαβής για την υγεία σας από πολλαπλές οπτικές γωνίες. Σε μια βάση δεδομένων τουCochrane 2009 με συστηματική μελέτη του ακτινογραφικού  ελέγχου και της  μαστογραφίας του καρκίνου του μαστού οι συντάκτες της μελέτης αναφέρουν:
5. Οι ακτινογραφίες οδήγησαν σε 30 τοις εκατό υπέρ διάγνωσης και  υπέρ θεραπείας, σε μια απόλυτη αύξηση του κινδύνου της τάξης του 0,5 τοις εκατό. Αυτό σημαίνει ότι για κάθε 2000  γυναίκες που ελέγχονται για 10 χρόνια, μία από αυτές θα έχει παράταση της  ζωή της, και 10  υγιείς γυναίκες που δεν θα είχαν την λάθος διάγνωση εάν δεν είχαν εξεταστεί  θα τους δοθεί θεραπεία χωρίς λόγο. “
Δυστυχώς, τα ανησυχητικά επιστημονικά ευρήματα δεν τελειώνουν εκεί. Αυτό σημαίνει ότι κάνοντας αυτές τις ακτινογραφίες συντομεύετε την ζωή σας παρά  την παρατείνετε. Αναφέροντας τα ευρήματα της μελέτης το 2011τ ης  BMJ σχετικά με τη ζημία που προκαλείτε από τον ακτινογραφικό έλεγχο  του καρκίνου του μαστού, η Sayer Ji της Green Med έγραψε:
6. “Αυτό που είναι ίσως το πιο ανησυχητικό για τις διαπιστώσεις αυτές είναι ότι, ενώ σαφώς όταν τίθεται  το  ερώτημα  για την ασφάλεια και την αποτελεσματικότητα των ακτινογραφιών του  μαστού, οι μελέτες επί των οποίων βασίζονται χρησιμοποιούν ένα παλιό μοντέλο κινδύνου ακτινοβολίας, το  οποία ελαχιστοποιεί με έναν συντελεστή του 4 με 5 την καρκινογένεση … Αυτό σημαίνει , ως εκ τούτου, ότι οι ακτινογραφίες του μαστού δεν είναι μόνο ότι  «προκαλούν περισσότερο κακό παρά καλό», αλλά φυτεύουν τους σπόρους της ακτινοβολίας που αυτή η ίδια ακτινοβολία προκαλεί τον καρκίνο μέσα στα στήθη εκατομμυρίων γυναικών ».
Οι μαστογραφίες στην πραγματικότητα δεν σώζουν ζωές, Η έρευνα λέει.
Τον Σεπτέμβριο του 2010, το New England Journal of Medicine, ένα από τα πιο έγκυρα ιατρικά περιοδικά, δημοσίευσε την πρώτη επταετή 7 μελέτη για να εξετάσει την αποτελεσματικότητα των μαστογραφιών. Τα ευρήματά τους είναι πολύ μακριά από αυτό που οι περισσότεροι δημόσιοι υπάλληλοι υγείας θα έχετε κατά νού. Η  κατώτατη γραμμή είναι ότι οι μαστογραφίες φαίνεται να έχουν μειώσει τα ποσοστά θανάτου από τον καρκίνο μόνο κατά 0,4 θανάτους ανά 1.000 γυναίκες (ούτε καν ένα θάνατο) -ένα τόσο μικρό ποσοστό  που θα μπορούσε κάλλιστα να είναι μηδέν. Με άλλα λόγια, 2.500 γυναίκες θα πρέπει να εκτίθενται σε μαστογραφίες για πάνω από 10 χρόνια για να αποφευχθεί και να προληφθεί ένας μόνο θάνατος από καρκίνο του μαστού.
Έτσι, όχι μόνο οι μαστογραφίες  είναι τελείως ανασφαλείς, αλλά δεν βοηθάν και να  να σωθούν οι ζωές των γυναικών,όπως συνήθως πιστεύεται. Προηγούμενες έρευνες έχουν επίσης δείξει ότι η προσθήκη μιας ετήσιας μαστογραφίας σε μια προσεκτική κλινική εξέταση των μαστών δεν βελτιώνει τα ποσοστά επιβίωσης του καρκίνου του μαστού έναντι της φυσικής εξέτασης και μόνο. Αν οι μαστογραφίες δεν θα σας σώσουν , τότε γιατί να τις κάνετε ;

MHΠΩΣ ΓΙΑ ΝΑ ΕΝΙΣΧΥΣΕΤΕ ΤΟ ΕΜΠΟΡΙΟ ?

Ο μεγαλύτερος εχθρός του καρκίνου είναι  το ανοσοποιητικό σας σύστημα.
Πρόσφατες ανακαλύψεις δείχνουν ότι το ανοσοποιητικό σας σύστημα είναι σχεδιασμένο για την εξάλειψη του καρκίνου. Ωστόσο, όταν εφαρμόζονται δραστικές ιατρικές παρεμβάσεις (όπως η ακτινοβολία και η χημειοθεραπεία) που βλάπτουν το ανοσοποιητικό σας σύστημα, ώστε να μην μπορεί να ανταποκριθεί κατάλληλα, θα καταστρέψουν τις πιθανότητες του σώματός σας για την επούλωση. Δυστυχώς, οι μαστογραφίες έχουν την τάση να αυξάνουν την πιθανότητα στις  γυναίκες να αναλάβουν ιατρικές διαδικασίες που παρεμβαίνουν σε  αυτή την φυσική ικανότητα επούλωσης. Υπάρχει τώρα ένα μεγάλο μέρος των επιστημονικών στοιχείων που υποστηρίζουν την θεωρία ότι το ίδιο το ανοσοποιητικό σας σύστημα είναι το καλύτερο όπλο ενάντια στον  καρκίνου σας:
Τα άτομα με καρκίνο  ήπατος ή καρκίνο των ωοθηκών επιβιώνουν περισσότερο, αν τα δολοφονικά  Τ  κύτταρα τους  έχουν εισβάλει στους  όγκους  τους.
Μια μελέτη του 2005 έδειξε ότι οι καρκίνοι του παχέος εντέρου όσο  πιο έντονα προσελκύσουν  τα Τ κύτταρα τόσο λιγότερες είναι οι πιθανότητες  να επανεμφανιστεί ο καρκίνος μετά τη θεραπεία.
8 .Μια άλλη μελέτη διαπίστωσε ότι το 60 τοις εκατό των προ καρκινικών τραχηλικών
κυττάρων (που βρίσκονται στο τεστ PAP) μπορεί να επανέλθουν σε φυσιολογικά κύτταρα μέσα σε ένα χρόνο και το 90 τοις εκατό θα επανέλθει εντός τριών ετών.
9.Ορισμένες μορφές καρκίνου των νεφρών είναι γνωστό ότι υποχωρούν, ακόμη και όταν είναι σε πολύ προχωρημένο στάδιο.
Η παρουσία  λευκών κυττάρων του αίματος μέσα και γύρω από έναν όγκο είναι συχνά μια ένδειξη ότι ο καρκίνος θα υπεισέλθει σε ύφεση ή ακόμη και θα εξαφανιστεί  εντελώς, όπως  εξηγείται σε αυτό το άρθρο των New York Times.
10. Και ο καρκίνος του μαστού δεν αποτελεί εξαίρεση. Τριάντα τοις εκατό των όγκων του μαστού εξαφανίζεται αυτόματα, χωρίς την δική μας παρέμβαση.
Σύμφωνα με τον χειρουργό μαστού Susan Love  του UCLA, τουλάχιστον το 30 τοις εκατό των όγκων που βρίσκονται στις   μαστογραφίες δεν θα αναπτυσσόταν περισσότερο, αν δεν έκαναν απολύτως τίποτα.
11. Οι όγκοι αυτοί φαίνεται να προορίζεται να ιαθούν αυτόματα και να συρρικνωθούν. Αυτό θέτει το ερώτημα αν  πολλές θεραπείες του καρκίνου που λέγεται ότι οφείλονται στις σύγχρονες παρεμβάσεις όπως η χημειοθεραπεία και η ακτινοβολία, δεν  είναι πραγματικά μόνο μια λειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος του ατόμου απαλλάσσοντας το σώμα τον όγκο μόνο του. Πόσοι άνθρωποι δεν γεμίζουν από  καρκίνο παρά τις θεραπείες που σπέρνουν τον όλεθρο στο σώμα, ίσως  αυτό να γίνεται και  εξαιτίας αυτών των θεραπειών; Είναι αδύνατο να απαντήσει κανείς οριστικά στο ερώτημα αυτό.
Αλλά είναι ασφαλές να πούμε ότι η δύναμη του ανοσοποιητικού συστήματος σας είναι ένας σημαντικός παράγοντας στο να καθορίσει εάν κάποιος  θα νικήσει τον καρκίνο η όχι, τη στιγμή που ήδη τον έχετε. Σχεδόν ο καθένας έχει καρκινικά και προ καρκινικά κύτταρα  στο σώμα του ιδίως από τη μέση ηλικία και μετά , αλλά δεν αναπτύσσουν όλοι  καρκίνο. Η διαφορά έγκειται στην ευρωστία του ανοσοποιητικού συστήματος του κάθε ατόμου.
Ο Δρ Barnett Kramer του ΝΙΗ 12  λέει ότι είναι ολοένα και πιο σαφές ότι οι καρκίνοι χρειάζονται κάτι περισσότερο από μεταλλάξεις για να αναπτυχθούν. Χρειάζονται τη συνεργασία των περιβαλλόντων κυττάρων, ορισμένες ανοσολογικές αντιδράσεις, και ορμόνες για να τους τροφοδοτήσουν. Ο Kramer περιγράφει τον καρκίνο ως μια δυναμική διαδικασία, τον θεωρεί  ως “ένα βέλος που κινείται σε μια κατεύθυνση” (π.χ., από το κακό στο χειρότερο). Τι σημαίνει αυτό για εσάς;
Οσο  καλύτερα φροντίζετε το ανοσοποιητικό σας σύστημα, τόσο καλύτερα θα  φροντίσει και αυτό εσάς.
Ένας τρόπος για να ενισχύσετε το ανοσοποιητικό σας σύστημα είναι να ελαχιστοποιήσετε την έκθεσή σας σε μαστογραφίες και άλλες πηγές ιονίζουσας ακτινοβολίας. Αλλά μπορείτε επίσης να ενισχύσετε  το ανοσοποιητικό σας σύστημα ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ με καλή διατροφή και σωστές επιλογές στον τρόπο ζωής σας. Ένας από τους καλύτερους τρόπους για να γίνει αυτό είναι με το να αυξήσετε το επίπεδο της βιταμίνης D .
Βιταμίνη D ένας εξαιρετικός μαχητής ενάντια στον  Καρκίνο
Η βιταμίνη D, μια στεροειδής ορμόνη που επηρεάζει σχεδόν κάθε κύτταρο στο σώμα σας, είναι ένας από τους πιο ισχυρούς φυσικούς  μαχητές ενάντια στον καρκίνο. Οι υποδοχείς που ανταποκρίνονται στην βιταμίνη D έχουν βρεθεί σχεδόν σε κάθε είδος ανθρώπινων κυττάρων, από τα οστά  έως τον εγκέφαλό σας. Το συκώτι σας, τα νεφρά και άλλοι ιστοί μπορούν να μετατρέψουν τη βιταμίνη D στο αίμα σας σε καλσιτριόλη, η οποία είναι η ορμονική  ή η ενεργοποιημένη έκδοση της βιταμίνης D. Τα όργανα  σας την  χρησιμοποιούν  στη συνέχεια για την αποκατάσταση των ζημιών και την εξάλειψη των καρκινικών κυττάρων.
Η βιταμίνη D είναι πραγματικά σε θέση να εισχωρήσει στα καρκινικά κύτταρα  και να πυροδοτήσει την σκανδάλη της απόπτωσης , ή του θανάτου του   καρκινικού  κυττάρου.
Όταν, ο JoEllen Welsh ένας ερευνητής  στο Πολιτειακό Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης στο Albany, έβαλε μια ισχυρή μορφή ενέσιμης βιταμίνης D σε ανθρώπινα καρκινικά κύτταρα του μαστού, οι μισοί από τους όγκους συρρικνώθηκαν και πέθαναν μέσα σε λίγες μέρες. Η βιταμίνη D δούλεψε με τον ίδιο ακριβώς τρόπο  για την θανάτωση των καρκινικών κυττάρων, όπως το τοξικό φάρμακο για τον καρκίνο του μαστού το Tamoxifen , χωρίς όμως καμία από τις αρνητικές παρενέργειες και με πολύ μικρότερο κόστος.
Συνιστώ ότι πρέπει κάποιος να διασφαλίσει τα επίπεδα της  βιταμίνης D να είναι 70 έως 100ng/ml αν έχετε λάβει μια διάγνωση του καρκίνου του μαστού. Μπορείτε να το επιτύχετε αυτό με την άμεση, ασφαλή έκθεση στο υπεριώδες φως, ή αν αυτό δεν είναι δυνατό, με τη λήψη από το στόμα ενός συμπληρώματος βιταμίνης D3. Η βιταμίνη D γνωρίζω ότι λειτουργεί συνεργικά με κάθε θεραπεία του καρκίνου , χωρίς ανεπιθύμητες ενέργειες. Παρακαλούμε παρακολουθήσετε δωρεάν την μίας ώρας διάλεξη μου
για τη βιταμίνη D για περισσότερες πληροφορίες. Για έναν πλήρη οδηγό για την πρόληψη του καρκίνου του μαστού και τη θεραπεία, ανατρέξτε σε αυτό το προηγούμενο άρθρο . Οι έρευνες έδειξαν και κάποιους άλλους φυσικούς μαχητές ενάντια στον καρκίνο του μαστού και είναι οι ακόλουθοι :
Τρώτε άφθονα φρέσκα, ολόκληρα, βιολογικά λαχανικά και ειδικά λαχανικά που έχουν υποστεί ζύμωση, αποφεύγοντας όλα τα επεξεργασμένα τρόφιμα, και  ελαχιστοποιώντας την  ζάχαρη, τα δημητριακά και τα αμυλούχα τρόφιμα.
Η βιταμίνη Α παίζει σημαντικό ρόλο στην πρόληψη του καρκίνου του μαστού.
Οι καλύτερες πηγές της  είναι οι οργανικοί κρόκοι αυγών, το νωπό γάλα, το βούτυρο,  το βόειο κρέας και το συκώτι κοτόπουλου (εάν έχει  εκτραφεί με βιολογικό, γρασίδι)
Η κουρκουμίνη (η δραστική ουσία στην κιτρινόριζα) είναι ένα από τα πιο ισχυρά  τρόφιμα, ανασταλτικά όγκων.
Το Μάυρο κοχόζ, η αρτεμισινίνη, το πράσινο τσάι, τα φύκια, τα σταυρανθή λαχανικά και το έλαιο νυχτολούλουδου, συμβάλλουν στην πρόληψη του καρκίνου του μαστού.
Αφθονη καθημερινή άσκηση.
Σε περίπτωση που έχετε  διαγνωστεί με πρώιμο στάδιο καρκίνου του μαστού, πάντα να παίρνετε  μια δεύτερη γνώμη-και, ενδεχομένως, και μια  τρίτη και μια  τέταρτη. Δεν μπορώ να μην το τονίζω συνέχεια αυτό, ότι τα  ψευδώς θετικά ποσοστά είναι πάρα πολύ υψηλά και τα διαγνωστικά κριτήρια είναι πολύ υποκειμενικά. Πριν πάρετε οποιαδήποτε απόφαση σχετικά με τη θεραπεία, και οπωσδήποτε πριν αποφασίσετε να υποβληθήτε σε εγχείρηση ή χημειοθεραπεία, βεβαιωθείτε ότι τα αποτελέσματα της βιοψίας σας έχουν εξεταστεί από έναν ειδικό του μαστού που είναι γνώστης και έμπειρος σε αυτόν τον τομέα.
Η πλειοψηφία του καρκίνου του μαστού μπορεί να προληφθεί. Αλλά αν σας χτυπήσει,  δεν χάνουμε  την ελπίδα! Υπάρχουν πάρα πολλά  που  μπορείτε να κάνετε για να αξιοποιήσετε  τις δικές σας ισχυρές θεραπευτικές ικανότητες του σωματός σας.


Αναφορές:
1 1 About Breast Cancer, The Breast Cancer Site.
2 Possible Net Harms of Breast Cancer Screening: Updated Modelling of Forrest Report, British Medical Journal, December 8, 2011: 343; d7627, James Raftery and Maria Chorozoglou.
3 Breast Cancer and the Environment: A Life Course Approach, Institute of Medicine of the National Academies, December 7, 2011.
4 Confirmed: Breast Screenings Cause More Harm Than Good, GreenMedInfo.com, January 5, 2012: Sayer Ji.
5 X-ray Mammography: For Every Woman Whose Life is Prolonged 10 Women’s Lives will be Shortened, i.e. “Treated Unnecessarily”, Cochrane Database of Systematic Reviews, October 7, 2009: 2009(4); CD001877, Peter C. Gotzsche and Margrethe Nielsen.
6 Confirmed: Breast Screenings Cause More Harm Than Good, GreenMedInfo.com, January 5, 2012: Sayer Ji.
7 Effect of Screening Mammography on Breast-Cancer Mortality in Norway, New England Journal of Medicine, September 23, 2010: 363(13); 1203-10, Mette Kalager, MD, et al.
8 Effect of Screening Mammography on Breast-Cancer Mortality in Norway, New England Journal of Medicine, September 23, 2010: 363(13); 1203-10, Mette Kalager, MD, et al.
9 Regression of Low-grade Squamous Intra-epithelial Lesions in Young Women, The Lancet, November 6, 2004: 364(9446); 1678-1683, Anna-Barbara Moscicki, M.D., et al.
10 Cancers Can Vanish Without Treatment, but How?, The New York Times, October 26, 2009: Gina Kolata.
11 Could This Be The End of Cancer?, Newsweek, December 12, 2011: Sharon Begley.
12 Cancers Can Vanish Without Treatment, but How?, The New York Times, October 27, 2009: Gina Kolata.


/////////////////////////
read more “Η ΑΠΑΤΗ ΤΗΣ ΜΑΣΤΟΓΡΑΦΙΑΣ”

Διαφημίσεις


Αν νιώθεις πως είσαι Άνθρωπος,

Αν κατάλαβες πως ΕΣΥ είσαι αυτός

που αποφασίζει την πραγματικότητα....

Σε προσκαλώ στην κοινωνία

των Συνειδητών Συν-Δημιουργών

Στόχος μας να αγκαλιάσουμε όλο τον πλανήτη στη νέα Αρμονική Πραγματικότητα!


Olymbia MaTerra HelleNica

μέσα απο την ΕΝθύμηση, τη ΣΥΝθεση και την ΠΑΙΔΕΙΑ