5 Μαρ 2012

2013- τι; { Προμηθείς Δεσμώτες }

Ένας άνθρωπος που δεν επιχείρησε ποτέ να ομοιωθεί με τους θεούς είναι λιγότερο από άνθρωπος.
{Βαλερύ Πολ, Ποιητής:
1871-1945}

του Κωνσταντίνου Φλώρου

Προμηθείς Δεσμώτες


Εδώ και χιλιάδες χρόνια, βρισκόμαστε αποκομμένοι από την φύση και το σύμπαν. Είμαστε πνευματικά νεκροί και σωματικά αλυσοδεμένοι, ως Προμηθείς Δεσμώτες, στον δικό μας Καύκασο την Γη. Είμαστε τιμωρημένοι και εξόριστοι στο ίδιο μας το σπίτι. Οδηγημένοι από μίση, πάθη και υπέρμετρο εγωισμό, δηλητηριάσαμε την Γη με κάθε είδους τοξικά απόβλητα. Δηλητηριάσαμε τους εαυτούς μας με πνευματικά δηλητήρια και δογματισμό. Δημιουργήσαμε πολέμους, σφάξαμε και αδικήσαμε ο ένας τον άλλον. Εγκληματήσαμε φρικτά κατά αδυνάτων. Δημιουργήσαμε ένα τεχνολογικό γίγαντα με πήλινα πόδια και μια βρώμικη ενέργεια που βασίζεται σε πρωτόγονα μέσα. Ακόμη και η τεχνολογία που κατέχουν η NASA και η Ευρωπαϊκή υπηρεσία διαστήματος, είναι εντελώς πρωτόγονη και τα διαστημικά τους «λεωφορεία» μοιάζουν με τις καραβέλες του Κολόμβου, ακόμη και εντός του ηλιακού συστήματος.

Ερωτοτροπήσαμε με την άρνηση και απωλέσαμε την αγάπη, φτιάχνοντας οικονομικές και κοινωνικές ανισότητες που προσβάλουν την ανθρώπινη υπόσταση. Ο κόσμος που φτιάξαμε γύρω μας βασίζεται στο ψέμα και την εικονική πραγματικότητα, που μπορεί να καταρρεύσουν σαν χάρτινος πύργος, ανά πάσα στιγμή. Είπαμε, ότι οι μέχρι τώρα ανθρώπινες δραστηριότητες βασίστηκαν σε έναν επικίνδυνο δυϊσμό που παράγει πόλωση, όπως πόλεμο και ειρήνη, πείνα και κορεσμό, φτώχια και πλούτο, καλό και κακό. Αυτός ο δυϊσμός, εξανέμισε ότι έχει απομείνει από την ανθρώπινη συνείδηση και συνεχίζει να μας οδηγεί σε περισσότερα και μεγαλύτερα αδιέξοδα. Μένοντας σε αυτό το καταστροφικό μοτίβο, σκάβουμε καθημερινά τον νεκρικό λάκκο, στον οποίο θα θαφτούμε όλοι μας ζωντανοί.

Οι κακές πράξεις του πρόσφατου παρελθόντος, μετεξελίχθηκαν σε νέες μορφές εκμετάλλευσης, όπως όταν κάνει μετάσταση ο καρκίνος. Το δουλεμπόριο των αποικιών, αντικαταστάθηκε από την σύγχρονη χαμηλόμισθη υπερεργασία των υπαλλήλων που εργάζονται ως «δούλοι» για τις πολυεθνικές εταιρίες και τα εργοστάσια. Η παιδική εργασία, εξακολουθεί να υφίσταται σαν μέσο εκμετάλλευσης για την φτηνή παραγωγή καταναλωτικών αγαθών. Για να μην αναφέρω, την επαίσχυντη πορνεία κάθε είδους, το εμπόριο λευκής και «μαύρης» σαρκός, καθώς και το εμπόριο ναρκωτικών ουσιών.

Από την άλλη, ο πόλεμος αντικαταστάθηκε από τον φόβο μας να διατηρήσουμε, με νύχια και με δόντια μια εύθραυστη ειρήνη. Η φανταστική τρομοκρατία θρέφει την τρομολαγνεία, ενώ οι ένοπλες συρράξεις των υπερδυνάμεων, βασίζονται μόνον στο συμφέρον και στο κέρδος και όχι στην απελευθέρωση των λαών. Το να εφαρμόζεις σε άλλους λαούς τα «πιστεύω» σου και μία κατ’ όνομα δημοκρατία, δεν είναι πολιτισμός, αλλά βαρβαρισμός. Όταν, δεν σέβεσαι τα ήθη και τα έθιμα των άλλων είσαι βάρβαρος κατακτητής. Όχι εκπολιτιστής.

Οι φυσικές καλλιέργειες, αντικαταστάθηκαν από την υπερπαραγωγή προϊόντων και από την χημική βιομηχανία τροφίμων. Όμως, τα περισσότερα από αυτά τα τρόφιμα είναι τεχνητά και άρα περιττά, όπως τα «snacks» και τα γλυκίσματα. Ξέρεις πόσα καύσιμα, πόσιμο νερό και πρώτες ύλες κατασπαταλούνται για να παράγονται αυτές οι χημικές αηδίες; Δεν προσθέτουν, καμία θρεπτική αξία στον οργανισμό μας και εμμέσως επιβαρύνουν την ατμόσφαιρα. Αυτό γίνεται, τόσο κατά την διάρκεια της παραγωγής, όσο και κατά την διάρκεια της μεταφοράς τους με φορτηγά, τρένα ή πλοία. Ας αναλογιστούμε μόνο το γεγονός, ότι υπάρχουν εκατομμύρια φορτηγά που καίνε καύσιμα για να μεταφέρουν σε καθημερινή βάση, άχρηστες τροφές. Τροφές, που δεν θα έπρεπε καν να υπήρχαν, όπως καραμέλες, τσίχλες, πατατάκια κ.α.

Ακόμη, θα πρέπει να γνωρίσουμε την αλήθεια για τα αγαπημένα μας προϊόντα, όπως τον καφέ, το κακάο, την ζάχαρη, το τσάι, την βανίλια και πολλά άλλα. Για όλα αυτά τα προϊόντα, έχει χυθεί πολύ αίμα στο πρόσφατο σχετικά παρελθόν. Ολόκληρες φυλές ιθαγενών σφαγιάστηκαν, προκειμένου να εισαχθούν στην φτωχή Ευρώπη την εποχή της αποικιοκρατίας. Το ίδιο συνέβηκε, με τα πολύτιμα μέταλλα και τα ορυκτά τα οποία ουσιαστικά εκλάπησαν, από τους νόμιμους ενοίκους τους και ποτέ μέχρι τώρα δεν τους επιστράφηκαν. Όλα αυτά τα προϊόντα είναι ποτισμένα με αίμα αθώων.

Σε επίπεδο πολιτισμού, επίσης, πράξαμε φρικτά εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας. Οι «εκπολιτιστές» Κονκισταδόρες, σφάξανε για του Χριστού την πίστη την αγία τους ιθαγενείς της Νοτίου Αμερικής. Τους ιθαγενείς της Βορείου Αμερικής τους εξόντωσαν οι Άγγλοι, οι Γάλλοι και αργότερα οι Αμερικανοί. Με την αποικιοκρατία, την δουλεία και τον υποχρεωτικό εκχριστιανισμό, φέραμε βάσανα και θάνατο σε ειρηνικές φυλές που ζούσαν σε αρμονία με την φύση.

Εφαρμόσαμε εσφαλμένα το Δυτικό μοντέλο πολιτισμού σε φυλές ιθαγενών, κάνοντάς τους να αποκοπούν και αυτοί από την φύση και το σύμπαν. Οι μεγάλες ναυτικές εξερευνήσεις των ευρωπαίων άφησαν πολλά δεινά σε φυλές που δεν κατείχαν την τεχνογνωσία των πυροβόλων όπλων και εξαλείφτηκαν ως ασθενέστεροι και βάρβαροι ή αφομοιώθηκαν, δια πυρός και σιδήρου στο Δυτικό μοντέλο πολιτισμού και στον Χριστιανισμό.

Ακόμη όλες οι μεγάλες αυτοκρατορίες που δημιούργησαν «υποτίθεται» πολιτισμό, ουσιαστικά άφησαν καμένη γη και καταπίεσαν τους ασθενέστερους. Τα ονόματα των δυνατών ηγετών που μαθαίνουμε στα βιβλία της ιστορίας, όπως του Αττίλα, του Ιούλιου Καίσαρα, του Ναπολέοντα και άλλων πολλών δεν είναι παρά οι σφαγείς των αδυνάτων. Δεν είναι τίποτα άλλο παρά μόνον χασάπηδες οι οποίοι, όμως, γράφτηκαν με χρυσά γράμματα στις σελίδες της ιστορίας.

Ως Προμηθείς Δεσμώτες, πάθαμε αλλά δεν μάθαμε τίποτα από τις κακές πράξεις του παρελθόντος. Τυφλωθήκαμε, αλλά δεν είδαμε με τα μάτια της ψυχής. Κουφαθήκαμε, αλλά δεν ακούσαμε τα μηνύματα και τις προειδοποιήσεις. Δεν ακούσαμε τις φωνές των προγόνων μας, ούτε την φωνή της Μάνας Γαίας. Συνεχίζουμε να μην ακούμε σήμερα αυτές τις φωνές, ούτε τα μηνύματα των καιρών.

Δεν ακούμε, ούτε την φωνή της νεολαίας γιατί θεωρούμε ότι η εμπειρία των γηραιότερων είναι μεγαλύτερης αξίας, έστω και αν αυτή είναι λάθος. «Aetas parentum peior avis tulit nos nequiores», (η γενιά των πατεράδων χειρότερη απ' την γενιά των παππούδων, γέννησε εμάς περισσότερο χειρότερους), μας λέει, πολύ σοφά, ο Οράτιος εκατοντάδες χρόνια πριν. Κρίνουμε και χαρακτηρίζουμε τους νέους ως αντιδραστικούς και τεμπέληδες, γιατί δεν έχουν αφομοιωθεί ακόμη στα βλαβερά συστήματα που διαιωνίζουν την συντήρηση και προάγουν τον καθωσπρεπισμό. Ωστόσο, οι παλιότερες γενεές συνεχίζουν να μεταβιβάζουν στις επόμενες καμένη γη. Χτίζουμε στην άμμο.

Ύστερα, εάν έχουμε οφθαλμαπάτες ότι πάμε καλά, επειδή κάποιοι έχουμε επιτύχει μερικούς ατομικούς στόχους, θα πρέπει να αναθεωρήσουμε τις καταστάσεις που επιλέξαμε να ζούμε. Πρώτα από όλα θα πρέπει να αναρωτηθούμε. Είναι καθαροί οι στόχοι που έχουμε επιτύχει ή έχουν επιτευχθεί εις βάρος άλλων; Είμαστε καλοί, ως εργοδότες ή ως υπάλληλοι; Είμαστε καλοί ως γονείς, παιδιά, γείτονες και συνάνθρωποι ή νομίζουμε ότι είμαστε; Εγώ λέω πως νομίζουμε ότι είμαστε. Προσποιούμαστε ότι κάνουμε τα όσα πρέπει, αλλά στην πραγματικότητα έχουμε το αντίθετο αποτέλεσμα. Γιατί, κοροϊδεύουμε τόσο τον εαυτό μας, όσο και τους άλλους. Είμαστε δήθεν.

Συνεχίζουμε, να βιώνουμε σε παγκόσμια κλίμακα την ατομικότητά μας, ζώντας διαιρεμένοι σε ομάδες, ανήκοντας σε διάφορα συστήματα και πιστεύοντας σε αόριστες αρχές και όχι στον συλλογικό εαυτό μας. Βασιστήκαμε στον «Κοινωνικό Δαρβινισμό», της επιβίωσης του δυνατότερου, του ικανότερου και στείλαμε μιαν ώρα αρχύτερα τον ασθενέστερο στον τάφο του.

Με αυτόν τον τρόπο, ζωοποιήσαμε τους ανθρώπους και ανθρωποποιήσαμε τα ζώα. Για αυτό και ο σκύλος έγινε ο πιο πιστός φίλος του ανθρώπου. Δεν μας λέει ποτέ όχι και μας κουνάει την ουρά του, ακόμη και αν του φερθούμε άσχημα. Μέρος της ανθρωποποίησης των ζώων, αποτελεί και η παραγωγή παιδικών προγραμμάτων και ταινιών με ζώα που μιλάνε και φέρονται ως άνθρωποι. Πρώτος διδάξας, ο αμερικανικός παιδικός κινηματογράφος ο οποίος, γαλούχησε εκατομμύρια παιδάκια, με αυτού του είδους την ψυχολογική παράνοια.

Από την άλλη, η πραγματική συμπεριφορά μας στα ζώα παραμένει απαράδεκτη. Φερόμαστε απέναντί τους σαδιστικά και εγωιστικά. Τα εκμεταλλευόμαστε ως αναλώσιμες μονάδες, με να τα οδηγούμε μαζικά σε σφαγεία για την περιττή υπερπαραγωγή κρέατος. Είναι ειρωνικό το γεγονός να βλέπουν τα παιδιά παιδικά προγράμματα στην τηλεόραση με ζώα που μιλάνε, να έχουν δίπλα τους το αγαπημένο τους κατοικίδιο και την ίδια στιγμή να περιμένουν να φάνε κρέας, το οποίο προέρχεται από ζώο που έχει σφαχτεί με τον χειρότερο και πιο βασανιστικό τρόπο. Η άγνοια σε όλο της το μεγαλείο.

Όσον αφορά τα θρησκευτικά μας πιστεύω τολμήσαμε να ασεβήσουμε, θεωρώντας τους εαυτούς μας κατ’ εικόνα και ομοίωση του Θεού. Οι τωρινοί βασιλείς συνεχίζουν να κυβερνούν ελέω Θεού, ενώ ο Πάπας, ακόμη θεωρείται, ως διορισμένος από τον Θεό και ως εκπρόσωπος του επί της Γης από εκατομμύρια φανατικούς πιστούς. Ανθρωποποιήσαμε τον Θεό και θεοποιήσαμε τον εαυτό μας και την ύλη εναντίων του πνεύματος. Φτιάξαμε έναν Θεό κακό, αδιάφορο και εκδικητικό. Καθ’ ομοίωσαν άλλωστε. Δώσαμε διάφορες ονομασίες, σε μία αρχή που είναι μια, μοναδική και αδιαίρετη και αγιοποιήσαμε απλούς ανθρώπους. Μερικούς μάλιστα, τους λατρεύουμε ως «ζωντανές» μούμιες και αγίους.

Θα μπορούσαμε, να σταματήσουμε να πιστεύουμε σε αόριστες αρχές που έχουν διαφορετικά ονόματα και να χτίζουμε ναούς για να προσκυνούμε τα ντουβάρια. Γιατί, η κοσμική ενέργεια είναι μία και αδιαίρετη. Απλώς, εμείς και τα ιερατεία έχουμε δώσει διαφορετικά ονόματα, κομμένα και ραμμένα σύμφωνα με τα διάφορα θρησκευτικά συστήματα. Ύστερα, ο Θεός δεν κρύβεται μέσα σε περίτεχνους ναούς, αλλά βρίσκεται μέσα στην καρδιά και την ψυχή μας ή σε πιο απλά πράματα, όπως σε ένα ανθισμένο λουλούδι, εφοδιασμένο με χρώματα και αρώματα. Είναι και αυτό Θεϊκό δημιούργημα. Απλό αλλά τέλειο.

Συνεχίζουμε. Ως δυνατοί, ποδοπατήσαμε τους αδυνάτους και εμπιστευτήκαμε την τύχη μας στους μονόφθαλμους ηγέτες, παραδομένοι ψυχή τε και σώματι. Όλα αυτά όμως, δεν βοήθησαν να σπάσουμε τις όποιες αλυσίδες μας κρατάνε δέσμιους. Αντιθέτως, φτιάξαμε άλλες πιο γερές και βαριές που μας πνίγουν συλλογικά. Συνεχίζουμε ακάθεκτα να οδεύουμε προς την τελική καταστροφή μας. Αυτή η πορεία θανάτου, όπως φαίνεται, δεν δύναται να ανακοπεί από την οικολογική προσπάθεια ή από την εύθραυστη διατήρηση της ειρήνης.

Τι θα μπορούσαμε να πράξουμε για να σταματήσουμε αυτά τα αίσχη και να αντιστρέψουμε αυτήν την πορεία θανάτου; Οι λύσεις είναι πολλές και πανίσχυρες αλλά σε συλλογικό επίπεδο πάντα. Αν συνεχίσουμε να λειτουργούμε σε εθνικό, ατομικό ή ομαδικό επίπεδο, το μόνο που θα καταφέρουμε, είναι να έχουμε συγκρούσεις και να γευτούμε το ήδη κορεσμένο «εγώ» στην απέραντη μοναξιά μας.

Σε κοινωνικό επίπεδο, θα μπορούσαμε να δώσουμε την μέγιστη αξία στην μόρφωση και στην πρόληψη, έτσι ώστε να μην χρειάζονται οι φυλακές και τα ιδρύματα. Ο Κοσμάς ο Αιτωλός είπε πολύ σωστά ότι «όπου ανοίγει ένα σχολείο κλείνει μια φυλακή». Με την πρόληψη, θα μπορούσαμε να επιτύχουμε ακόμη περισσότερα σε όλους τους τομείς, αλλά αυτό προϋποθέτει την εξάλειψη των οικονομικών και κοινωνικών ανισοτήτων.

Θα μπορούσαμε, παραδείγματος χάριν, να δράσουμε σε συλλογικό επίπεδο απέχοντας ταυτόχρονα όλοι από κάθε είδους εργασία σε όλο τον κόσμο. Κάνοντας το για όσο χρειαστεί και απαιτώντας δικαιότερη κατανομή του πλούτου με λιγότερη εργασία και καλύτερη αμοιβή θα πετυχαίναμε πάρα πολλά. Όσο για την τυχόν κατάρρευση του οικονομικού συστήματος μην φοβάσαι. Το μόνο που θα κατέρρεε θα ήταν η εικονική οικονομία του χρηματιστηρίου ή των τραπεζών και ο «κοπανιστός αέρας» που πουλάνε ως μετοχές και τραπεζογραμμάτια.

Όσον αφορά, τα παγκόσμια εξοπλιστικά προγράμματα και την σπατάλη χρήματος σε αγορές όπλων, θα μπορούσαμε να σταματήσουμε να παίζουμε τα στρατιωτάκια και να απαιτήσουμε να γίνει παγκόσμιος αφοπλισμός εδώ και τώρα. Να μην υπάρχει, δηλαδή, ούτε μία πυρηνική κεφαλή, ούτε ένα τουφέκι σε χέρια ανθρώπου. Γιατί, όταν χειριζόμαστε όπλα, είναι σαν να δίνουμε ένα πολυβόλο σε έναν χιμπατζή. Για αυτό, θα έπρεπε να απέχουμε από οιαδήποτε στρατιωτική υπηρεσία, πολεμική σύρραξη ή εκδούλευση γνώσεων υπέρ της στρατιωτικής παραγωγής όπλων και τεχνογνωσίας. Είναι ανόητο και αυτοκαταστροφικό αυτό που γίνεται μέχρι τώρα. Θα έπρεπε να απέχουμε από κάθε είδους στρατιωτική δράση, είτε σε περίοδο ειρήνης, είτε σε περίοδο πολέμου. Γιατί, με αυτόν τον τρόπο, δεν κερδίζουμε απολύτως τίποτα σε συλλογικό επίπεδο.

Το γεγονός ότι το 90% του παγκόσμιου πλούτου είναι συγκεντρωμένο σε πεντακόσιες πολυεθνικές εταιρίες και άλλες τόσες οικογένειες, που κάνουν ενίοτε φιλανθρωπίες, είναι επίσης απαράδεκτο. Μα, εάν δεν υπήρχε, τόση συγκέντρωση πλούτου δεν θα υπήρχε και ο αντίποδας της φτώχειας και βέβαια, η ανάγκη για φιλανθρωπία. Είναι πολύ απλό! Και εδώ θα μπορούσαμε να δράσουμε συλλογικά, απέχοντας ταυτόχρονα σε όλο τον κόσμο από την εργασία για όσο χρειαστεί. Συμπληρωματικά να πω, πως μέρος αυτού του πλούτου, θα έπρεπε να επιστραφεί στους νόμιμους ενοίκους της Ασίας, της Αφρικής και της Νότιας Αμερικής. Να τους επιστραφούν, δηλαδή, οι κλεμμένες πλουτοπαραγωγικές τους πηγές.

Ας συνεχίσουμε, όμως, με τους τρόπους αντιμετώπισης. Θα μπορούσαμε, σε συλλογικό επίπεδο να μετατρέψουμε την ελπίδα και τις ευχές σε πράξεις υπέρ αδυνάτων και να μπει ένα οριστικό τέλος στις όποιες ανισότητες. Για να γίνει κατανοητό αυτό, θα χρησιμοποιήσω άλλο ένα μικροοικονομικό παράδειγμα. Κάθε φορά που βλέπω μια ταμπέλα, «ενισχύσατε την αποπεράτωση του ιερού ναού…» με πιάνει θλίψη. Ξέρεις πόσα πολλά εκατομμύρια κοστίζει η ανέγερση ενός ναού μαζί με την αγιογράφηση; Αντί αυτού, θα μπορούσε να δημιουργηθεί ένα κοινοτικό ταμείο συνοχής, που θα υποστήριζε πραγματικές δράσεις υπέρ φτωχών και αδυνάτων σε τοπικό επίπεδο. Εμείς, όμως, προτιμούμε να αποπερατώσουμε τον ναό με δωρεές για να προσευχόμαστε ατομικά μέσα σε αυτόν, δίνοντας τον οβολό μας στον επαίτη που περιμένει καθισμένος οκλαδόν στα σκαλιά. Αν αφήσουμε και το όνομά μας να σκαλιστεί στην μαρμάρινη πλάκα των ευεργετών του νέο-ανεγερθέντος ναού, τότε νομίζουμε, ότι εξασφαλίσαμε την πρώτη θέση στον παράδεισο.

Συνεχίζουμε με τους τρόπους αντιμετώπισης. Θα μπορούσαμε να απέχουμε γενικώς, από εργασία, στημένες εκλογές και όλα αυτά τα επιβλαβή για την ανθρώπινη συλλογικότητα και να απαιτήσουμε τα εξής σε παγκόσμιο επίπεδο: άμεση συμμετοχική δημοκρατία με δημοψήφισμα για κάθε σοβαρή απόφαση, κατάργηση τραπεζών, χρηματιστηρίων, και τοκογλυφίας, κατάργηση των πολυεθνικών εταιριών, κατάργηση του οπλοστασίου διεθνώς για να λήξουν, άπαξ και δια παντός οι πόλεμοι, κατάργηση των χημικών τροφίμων ή προϊόντων τα οποία βλάπτουν τόσο τον άνθρωπο, όσο και το περιβάλλον.

Ακόμη, θα πρέπει να γίνει σημαντική μείωση της βιομηχανικής υπερπαραγωγής, έτσι ώστε να μπει φρένο στα πλεονάζοντα προϊόντα και στον υπερκαταναλωτισμό ή να εφαρμοστεί μια πρωτοποριακή διάθεση, βασικών και χρήσιμων προϊόντων. Αυτό, ως αντίποδας, στο να δουλεύουν οι βιομηχανικές αλυσίδες εικοσιτέσσερις ώρες το εικοσιτετράωρο και να στοιβάζουν απούλητα προϊόντα σε αποθήκες και αποβάθρες με την δικαιολογία ότι κρατάνε το κόστος χαμηλά. Ακόμη, θα πρέπει να σταματήσουν οι εταιρίες να παράγουν όμοια προϊόντα για ανταγωνισμό και μόνο. Το να υπάρχουν εκατοντάδες εταιρίες που παράγουν το ίδιο ακριβώς προϊόν είναι περιττό και επιβαρύνει τόσο το περιβάλλον όσο και τον άνθρωπο.

Με αυτόν τον τρόπο θα λυθεί και το μεγάλο πρόβλημα της διαχείρισης των βιομηχανικών αποβλήτων, καθώς και της ανακύκλωσης. Εδώ βρίσκεται το μυστικό της οικολογίας. Δεν θα σωθεί ο πλανήτης εάν κάνουμε ανακύκλωση γυαλιού ή χαρτιού, γιατί πολύ απλά δεν μπορούμε να ανταγωνιστούμε την βιομηχανική υπερπαραγωγή των χιλιάδων προϊόντων που μετατρέπονται γρήγορα σε σκουπίδια. Δεν είναι δυνατόν να είσαι την ίδια στιγμή και καταναλωτής και οικολόγος.

Άλλη, λύση είναι η διοχέτευση όλου του επιστημονικού προσωπικού, που δουλεύουν, μέχρι τώρα για τις πολυεθνικές και τις στρατιωτικές εταιρίες σε άλλες γόνιμες και ωφέλιμες κοινωνικές δραστηριότητες. Το σύνολο των επιστημόνων θα έπρεπε να εργάζεται για να ανακαλύψουν το εμβόλιο κατά του καρκίνου, να εξαλείψουν τις ανίατες ασθένειες και να αντικαταστήσουν στο 100% το πετρέλαιο και την πυρηνική ενέργεια με ανανεώσιμες φυσικές πηγές (αιολική, γεωθερμική, την δύναμη των κυμάτων, ηλιακή κτλ.). Θα είναι, τουλάχιστον σωτήριο για την ανθρωπότητα, αντί οι επιστήμονες να σχεδιάζουν νέα οπλικά συστήματα και να φτιάχνουν πατατάκια και σαμπουάν για την χημική βιομηχανία.

Να προσθέσω εδώ, ότι ο κίνδυνος να γίνουν πόλεμοι για το νερό μπορεί εύκολα να αποφευχθεί, αν τα κονδύλια που κατασπαταλούνται για στρατιωτικούς εξοπλισμούς, διοχετευθούν στην κατασκευή τεράστιων αφαλατωτών σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της Γης. Με αυτόν τον τρόπο, θα λύναμε μια για πάντα την πιθανή έλλειψη γλυκού νερού παγκοσμίως. Όμως, ενώ βλέπουμε, ότι το νερό στερεύει και η ξηρασία απειλεί όλο και περισσότερες περιοχές του πλανήτη μας, εμείς επιτρέπουμε την εμπορευματοποίηση του νερού εμφιαλώνοντας το.

Συμπληρωματικά να πω, ότι για λόγους αισθητικής και αγάπης προς τα ζώα, θα πρέπει να καταργηθούν τα εξής τρισάθλια και ανόητα θεάματα: το τσίρκο με την χρήση εκπαιδευμένων ζώων, τα ζωολογικά πάρκα, καθώς επίσης και τα σφαγεία για την μαζική υπερκατανάλωση κρέατος και αλλαντικών για τα ταχυφαγία και τις υπεραγορές τροφίμων. Δεν προσφέρουν, παρά μόνο πόνο και δυστυχία στα ζώα που θα έπρεπε να είναι ελεύθερα στο φυσικό τους περιβάλλον. Ακόμη, θα πρέπει να καταργηθεί και το κυνήγι ως άθλημα. Εκτός αν τίθεται θέμα επιβίωσης. Αλήθεια, πως θα μας φαινόταν, εάν έρθει ένα ανώτερο εξωγήινο, βίαιο, είδος και μας πετάξει μέσα σε τσίρκο για την δική του τέρψη; Όχι μόνο αυτό, αλλά και να μας πουλάνε σε «pet shops» και να μας βγάζουν βόλτα με λουράκι. Να γινόμαστε θηράματα κυνηγίου και μετά να καταλήγουμε στο κρεοπωλείο κρεμασμένοι στο τσιγκέλι.

Όμως, όλα αυτά, αποτελούν όνειρο θερινής νυκτός γιατί ακόμη λειτουργούμε ατομικά και ομαδικά διαιρεμένοι σε έθνη, θρησκείες και φυλές. Κάποιοι ψευτοοικουμενιστές, διακηρύττουν την κατάργηση των εθνικών κρατών και ονειρεύονται μια παγκόσμια κυβέρνηση με ένα νόμισμα, μια τράπεζα, ένα στρατό, μία γλώσσα και μια θρησκεία. Μια Λερναία Ύδρα, δηλαδή που θα πάσχει από υδροκεφαλισμό! Επειδή μέχρι τώρα τα εθνικά κράτη έχουν αποτύχει παταγωδώς στον συγκεντρωτικό ρόλο που ασκούν στους πολίτες τους, μπορούμε να φανταστούμε τι θα γίνει εάν ολοκληρωθεί το παραπάνω σχέδιο στα πλαίσια της παγκοσμιοποίησης και της νέας τάξης πραγμάτων; Η αποτυχία και η καταπίεση των αδυνάτων θα είναι στο πολλαπλάσιο.

Συμπληρώνω για τα λεγόμενα, ότι εάν ζούσαμε, σε μία πραγματικά προηγμένη κοσμική κοινωνία τα πράγματα θα ήταν αντίστροφα. Δηλαδή, δεν θα είχαμε ούτε την ανάγκη στρατού και σωμάτων ασφαλείας, ούτε φυλακές και ιδρύματα αναμόρφωσης, ούτε την ανάγκη του χρήματος ως μέσον συναλλαγής, ούτε ιδιοκτησία, πλούτο και φτώχεια. Εάν, ήμασταν ολοκληρωμένοι θα ζούσαμε ειρηνικά σε απόλυτη αρμονία με την φύση και το σύμπαν, έχοντας αυτογνωσία και συλλογικότητα.

Αλλά, αρνούμαστε να πράξουμε σε συλλογικό επίπεδο, γιατί υπηρετούμε συμφέροντα και φατρίες. Αυτά όλα, είναι τα αίτια που μας κρατάνε αλυσοδεμένους ως Προμηθείς Δεσμώτες. Προτιμούμε να βιώνουμε σε συλλογικό επίπεδο αυτό το μαρτύριο, παρά να σπάσουμε τις αλυσίδες και να ελευθερωθούμε τόσο σωματικά, όσο και πνευματικά.

Ευτυχώς για εμάς, αυτό θα το αναλάβει η κοσμική συνείδηση. Αφού αδυνατούμε να δράσουμε, ως ένα σώμα και ένα πνεύμα, αυτό θα το πράξει το σύμπαν για χάρη μας. Η συμπαντική αρμονία θα έρθει να αντικαταστήσει το οργανωμένο χάος της ανθρώπινης φυλής. Η κοσμική ενδελέχεια θα έρθει να τελειοποιήσει το ατελές και ημιμαθές ανθρώπινο γένος, τοποθετώντας το σε μία νέα ανώτερη μορφή πιο ψηλά στην συμπαντική ανέλιξη. Για αυτό, λέω και πάλι, ότι το 2012 αποτελεί ένα ανυπέρβλητο κοσμικό δώρο για όλους μας, το οποίο οφείλουμε να δεχτούμε ευλογώντας και ευχαριστώντας ψυχή τε και σώματι!

συνεχίζεται...

(από το βιβλίο του Κωνσταντίνου Φλώρου "2013-τι;" που μας παραχώρησε προς δημοσίευση στον Τοξότη)


Διαφημίσεις


Αν νιώθεις πως είσαι Άνθρωπος,

Αν κατάλαβες πως ΕΣΥ είσαι αυτός

που αποφασίζει την πραγματικότητα....

Σε προσκαλώ στην κοινωνία

των Συνειδητών Συν-Δημιουργών

Στόχος μας να αγκαλιάσουμε όλο τον πλανήτη στη νέα Αρμονική Πραγματικότητα!


Olymbia MaTerra HelleNica

μέσα απο την ΕΝθύμηση, τη ΣΥΝθεση και την ΠΑΙΔΕΙΑ