6 Μαρ 2012

2013- τι; { 2012 }

Στην Χρυσή εποχή οι κυβερνήτες ήταν άγνωστοι. 
Την επόμενη εποχή οι κυβερνήτες ήταν αγαπητοί και σεβαστοί. 
Μετά ήρθε η εποχή που τους κυβερνήτες τους φοβόντουσαν. 
Και τέλος ήρθε η εποχή που τους μισούσαν.
{Τσέ, Λάο, Φιλόσοφος, Κίνα:
6ος Αιώνας Π.χ.}

του Κωνσταντίνου Φλώρου

2012


Με αυτό το κεφάλαιο, θέλω να δώσω μια πιο εύθυμη νότα και να σε κάνω να γελάσεις και να χαλαρώσεις. Πολλά έχουν ειπωθεί για το 2012 και θα γραφούν ακόμη περισσότερα. Αλλά, όλα τους αποτελούν έναν σύγχρονο μύθο, τουλάχιστον σε επίπεδο καταστροφολογίας, με σκοπό την πρόκληση φόβου και πανικού. Ο «φόβος φυλάει τα έρημα», λέει το λαϊκό γνωμικό. Λάθος. Αυτό δεν ισχύει στην σύγχρονη εποχή γιατί έχει αλλάξει. Ίσχυε κάποτε, όταν κυριαρχούσαν οι λαϊκές δοξασίες, η δεισιδαιμονία και η αμάθεια στους ανθρώπους της υπαίθρου.

Στην σύγχρονη εποχή, ο φόβος φυλάει τα μεγάλα αστικά κέντρα και λιγότερο την ύπαιθρο. Σε κάποιους άλλους, κυρίως επιστήμονες και τεχνοκράτες της NASA, ο Φόβος (ο ένας δορυφόρος του Άρη) προκαλεί φόβο και πανικό. Δικό τους το πρόβλημα. Ό,τι γράφεται και κινηματογραφείται για το 2012, αποτελεί το νέο φανταστικό επίπεδο στο οποίο μας έβαλαν οι μονόφθαλμοι ηγέτες και κάποιοι συγγραφείς που αποκομίζουν κέρδη. Όλα γίνονται για να μας αποσπάσουν την προσοχή από την μιζέρια της πραγματικότητας. Στα πλαίσια της στρατηγικής, αυτό ονομάζεται αντιπερισπασμός. Στο μεταξύ, εξακολουθεί να μας διακατέχει η άρνηση να λύσουμε συλλογικά τα προβλήματα της ανθρωπότητας, άπαξ και δια παντός.

Ο πανικός, η παραπληροφόρηση, η υπερπληροφόρηση και οι πάσης φύσεως αποκαλύψεις ως «Δευτέρα Παρουσία» αποτελούν το επικίνδυνο συμπλήρωμα στον μελλοντολογικό παροξυσμό για το 2012. Πολλοί περιμένουν πολλά, αλλά το τι μέλει γενέσθαι διαποτίζεται από φόβο, από θρησκευτική έξαρση και μια αόριστη ελπίδα. Οι συνομωσιολόγοι περιμένουν τους εξωγήινους, οι μονόφθαλμοι ηγέτες μιλάνε με τους εσωγήινους (λευκή ή μαύρη αδελφότητα, γκρίζοι κτλ.), οι χριστιανοί φοβούνται και ελπίζουν ότι θα γίνει η Δευτέρα Παρουσία (του Κυρίου Δεηθούμε. Αμήν!), οι δωδεκαθεϊστές και εψιλονιστές περιμένουν τον Απόλλωνα και τον Δία (έσσεται ήμαρ), οι μάρτυρες του Ιεχωβά περιμένουν τον δικό τους Μεσσία εξ’ αποκαλύψεως. Ορισμένοι φανατικοί Σιίτες, περιμένουν τον Μάχντι μαζί με τον Χριστό.

Οι λοιποί μουσουλμάνοι ονειρεύονται παραδείσους με πιλάφια, κεμπάπ και χανουμάκια να χορεύουν τον χορό της κοιλιάς. Οι σιωνιστές με τους ραβίνους περιμένουν σωτήρα από το Λονδίνο, τον οποίο θέλουν να παρουσιάσουν σε τεχνητό χολιγουντιανό σκηνικό «κονσέρβα», τυλιγμένο σε νεφέλες ως μεσσία με τρισδιάστατα ψηφιακά ολογραφήματα στο ουράνιο στερέωμα. Αυτό μου θυμίζει, εκείνη την ωραία κωμωδία με τον Κώστα Βουτσά «Γαμπρός από το Λονδίνο».

Άλλοι, πάλι, έχουν πάθει πανικό και περιμένουν τον πλανήτη Χ ή τον Νιμπίρου, ενώ άλλοι ονειρεύονται ότι θα μας επιτεθούν οι Νεφελίμ και οι γκρίζοι. Αυτοί δε, που έχουν την πιο μεγάλη φαντασία φοβούνται ότι θα μας επιτεθούν εξωγήινοι με την μορφή καλαμαριού, οι οποίοι θα μας φάνε συνοδεία ούζου. Σε αυτήν την περίπτωση μην ξεχάσεις να ρωτήσεις, εάν αυτά τα καλαμάρια είναι φρέσκα ή κατεψυγμένα. Και, βέβαια, αν είναι εισαγωγής ή εγχώρια. Οι πιο ενημερωμένοι από τους ηγέτες και από την επονομαζόμενη ελίτ, ονειρεύονται ότι μπορούν να την σκαπουλάρουν στα δύσκολα με διαστημικά λεωφορεία ή κιβωτούς. Όσοι δεν προλάβουν, θα κρυφτούν σαν τους τυφλοπόντικες στα πυρηνικά καταφύγια και στις σκαμμένες στοές στα βραχώδη όρη των ΗΠΑ, στους πάγους της Νορβηγίας και αλλού. Οι υπόλοιποι θα πάμε να συναντήσουμε τον πλάστη τους στα υπερουράνια.

Τα σενάρια και οι υποθέσεις βρίθουν φαντασίας και ποικιλίας για όλα τα γούστα. Μπορούμε να επιλέξουμε κιόλας, από τι θα αφανιστούμε ή πώς θα επιζήσουμε, ανάλογα βέβαια με τα προσόντα και το κοινωνικό «status» του καθενός. Αν είσαι πολύ πλούσιος και επιφανής, μπορείς να μετοικήσεις σε διαστημικό σταθμό πέριξ της Γης ή να διαβιώσεις σε σεληνιακό «γκουλάκ». Εάν, πάλι, ανήκεις στα υψηλά κλιμάκια αξιωματούχων και τεχνοκρατών θα βιώσεις την ζωή του τυφλοπόντικα μέσα σε καταφύγια - λαγούμια.

Αν δε, είσαι μπατίρης έχεις ακόμη περισσότερες επιλογές. Μπορείς να κάνεις μοναδικό μαύρισμα, στην επερχόμενη επίθεση των ηλιακών κηλίδων που θα ψήσουν τον πλανήτη. Μπορείς να επιλέξεις να σε φάει η ηφαιστειακή λάβα, όπως ο Εμπεδοκλής και να μείνει μόνο το παπούτσι σου για ενθύμιο. Ακόμη, μπορείς να αφήσεις να σε παρασύρει το τσουνάμι και να κάνεις, επί τη ευκαιρία, το καλύτερο «windsurfing» (ιστιοσανίδα) της ζωής σου.

Βέβαια, έχεις και την επιλογή να χορέψεις τον χορό του Ζαλόγγου στον ρυθμό του Εγκέλαδου. Αν έρθουν τα κακά εξωγήινα καλαμάρια να μας φάνε, μην ξεχάσεις να τα κεράσεις μαύρο νερό της Aμερικής (γνωστό ως cola). Γιατί, ως άνθρωποι, είμαστε πολύ δύσπεπτοι! Υπάρχει και η δυνατότητα να σου πέσει ο ουρανός στο κεφάλι από μετεωρίτη και να πάς αδιάβαστος, όπως ο Αισχύλος που έσκασε στην κεφαλή του χελώνα, αφημένη από έναν αετό. Εάν, πάλι, επικρατήσει το σενάριο των καλών ή κακών εξωγήινων Νεφελίμ ή άλλων, απλώς θα υποδεχτούμε τους νέους πλανητάρχες που θα κάτσουν στο σβέρκο μας. Ακόμη, μπορείς να επιλέξεις να γίνεις «γοργόνα του πελάγους», όταν λιώσουν οι πάγοι ή να πατήσεις κατ’ λάθος το κουμπί για την εκτόξευση των χιλιάδων ατομικών πυραύλων και να γίνει ένα θερμοπυρηνικό ολοκαύτωμα. Είτε το σενάριο είναι καταστροφολογία, είτε μεσσιανισμός, το αποτέλεσμα είναι και πάλι, εις βάρος της ανθρωπότητας. Εάν, πάλι, δεν γίνει τίποτα από αυτά, θα καταστραφούμε μόνοι μας αλλά σταδιακά. Κάποια στιγμή, το πετρέλαιο θα τελειώσει, θα πούμε και το νερό νεράκι και δεν θα μείνει κανένας ζωντανός. Γιατί θα αρχίσουν οι συγκρούσεις και οι πόλεμοι.

Το βέβαιο είναι ότι όλοι κάτι περιμένουν. Έχει μαζευτεί η σάρα, η μάρα και το κακό συναπάντημα που ως Κασσάνδρες, προοιωνίζουν διάφορα δεινά για το 2012. Εάν αφεθούμε στα θρησκευτικά μας πιστεύω, θα δούμε ότι μας έχει κυριέψει, πάλι, ο φόβος. Αλλά ως παρηγοριά, υπάρχει και η μετά θάνατον ζωή σε όλες τις θρησκευτικές της εκφάνσεις! Άλλοι θα κριθούμε και θα πάμε στον παράδεισο ή στην κόλαση. Άλλοι θα μετενσαρκωθούμε (ελπίζω όχι πάλι στην Γη), άλλοι θα φάμε πιλάφι μέχρι σκασμού, άλλοι που είναι άθεοι θα πάνε στο «άπειρο» και οι υπόλοιποι θα αναστηθούμε εκ νεκρών.

Όσον αφορά το τελευταίο, προβλέπω μεγάλη αναταραχή γιατί οι περισσότεροι πάνω στον πλανήτη πεινάνε και είναι ρακένδυτοι. Αν αναστηθούν δισεκατομμύρια νεκρών πως θα ντυθούν και τι θα βρουν να φάνε; Οι καημένοι θα πρέπει να πέσουν στα χέρια των φιλανθρωπικών οργανώσεων και των πολυεθνικών εταιριών. Άσε που θα μείνουν άνεργοι και θα βλασφημούν την στιγμή που αναστήθηκαν!
Τέλος, αν δοκιμάσουμε να θέσουμε το 2012 υπό το πρίσμα της φιλοσοφίας τα πράγματα είναι λίγο πιο ξεκάθαρα, αλλά και πάλι χωρίς κάποιο λαμπρό αποτέλεσμα. Φοβόμαστε ότι το 2012 θα πεθάνουμε όλοι μαζί. Ε, και; Απαντάω σε ελεύθερη μετάφραση με την επικούρεια φιλοσοφία! «Ο θάνατος δεν πρέπει να μας φοβίζει, γιατί όταν είμαστε ζωντανοί δεν υπάρχει ο θάνατος. Όταν πεθάνουμε, ο θάνατος δεν θα μας απασχολεί πια γιατί θα είμαστε ήδη νεκροί». Έτσι απλά! Τότε, τι έχουμε να φοβόμαστε στις 21 Δεκεμβρίου του 2012; Επειδή, ντε και καλά, εκεί σταματάει το ημερολόγιο των Μάγια; Η απάντηση είναι, ότι δεν έχουμε να φοβόμαστε τίποτα γιατί δεν έχουμε συνειδητοποιήσει ακόμη ότι είμαστε νεκροί. Άρα, δεν θα πρέπει να φοβόμαστε γιατί οι νεκροί δεν φοβούνται.

Εάν, πάλι, ονειρευόμαστε ότι ζούμε, δεν χρειάζεται να ανησυχούμε. Γιατί, αν δεν καταστραφούμε, από άνωθεν θα καταστραφούμε μεταξύ μας. Και σε αυτήν, την περίπτωση, δεν θα μείνει ούτε ρουθούνι. Πάντως, στην μία ή στην άλλη, θα απαλλαχτούμε από την μιζέρια και τα πάθη μας μια και καλή. Δηλαδή, οι δυστυχείς θα απαλλαγούν από την πείνα, τις αρρώστιες και την υπερεργασία που τους δέρνει. Οι έχοντες και κατέχοντες αγαθά και χρήμα, θα απαλλαγούν και αυτοί γιατί τα αγαθά «κώπης κτώνται»! Εκτός, αν καταφέρουν, να τα χωρέσουν στην κιβωτό του Νώε. Να τα πάρουν μαζί τους και να πάνε στο …καλό!

Βλέπεις, λοιπόν, ότι όλοι και όλα μιλούν για κάτι δυσοίωνο το 2012, λες και η μέχρι τώρα ανθρώπινη ιστορία έχει αποδείξει κάτι καλύτερο και λιγότερο καταστροφικό. Μέχρι τώρα, δεν έχουμε προοδεύσει καθόλου, δεν ωριμάσαμε και δεν μάθαμε τίποτα στο σχολείο της ζωής. Πολλοί πιστεύουν ότι μας αξίζει να αφανιστούμε και άλλοι ότι θα πρέπει να επιβιώσουμε πάση θυσία. Ακόμη και η δική μου άποψη, μερικές φορές, κλείνει προς τα εκεί. Δηλαδή, είμαστε τόσο αχάριστοι και ελεεινοί, που μας αξίζει να καταστραφούμε από άνωθεν και να μην μείνει ούτε κολυμπιθρόξυλο.

Διότι, όταν απογοητεύομαι από την ανθρώπινη κακία και από την συλλογική αδυναμία μας, είμαι της γνώμης ότι δεν θα πρέπει να επιβιώσουμε αλλά να εξαφανιστούμε δια παντός. Πρόσφατες έρευνες αστρονόμων, έδειξαν, ότι το 2030 περίπου, θα υπάρξει πιθανότητα σύγκρουσης με την Γη ενός μεγάλου αστεροειδούς. Με την αλαζονεία και τον υπέρμετρο εγωισμό που διαθέτουμε ως «αρετές», νομίζω ότι ο αστεροειδής αυτός είναι πολύ μικρός. Θα έπρεπε να είναι τουλάχιστον στο μέγεθος της Σελήνης! Τουλάχιστον, εάν πεθάνουμε, δεν θα έχουμε την ευκαιρία να ξανακάνουμε βλακείες. Αλλά αν επιβιώσουμε με τις τωρινές συνθήκες, θα συνεχίσουμε πάλι τα ίδια αίσχη. Όμως, είπα ότι θα μας δοθεί η ευκαιρία από το σύμπαν να βελτιωθούμε και να ανελιχθούμε, επιτέλους, στην κοσμική κλίμακα.

Επίσης, θέλω να κάνω άλλη μια αναφορά σε ένα ακόμη σενάριο καταστροφής που κυκλοφορεί. Το 2012, υποτίθεται, ότι θα γίνει ένας διαπλανητικός πόλεμος ορατός από την Γη. Θα διεξαχθεί ως ένας «πόλεμος των άστρων», μεταξύ διαφόρων αστρικών συστημάτων και εγκαταλελειμμένων αστρόπλοιων που έχουν ενεργοποιηθεί ξανά για αυτό τον σκοπό. Να αναφέρω ότι μερικά από αυτά τα αστρόπλοια είναι οι δορυφόροι Φόβος και Δήμος του πλανήτη Άρη, ο Τιτάνας του Κρόνου, η δικιά μας Σελήνη κ.α. Ο πόλεμος αυτός, υποτίθεται ότι μαίνεται, μεταξύ «καλών και κακών» εδώ και χιλιάδες χρόνια και για κάποιο λόγο δεν έχει τελειώσει.

Βέβαια, το μήλον της Έριδος δεν είναι η Γη, όπως πιστεύεται, αλλά ολόκληρος ο γαλαξίας. Απλώς, κάποια αστρικά συστήματα είναι φιλικά προς την Γη και άλλα εχθρικά. Να εκφράσω λοιπόν, την άποψη, ότι δεν είναι μόνο ο δικός μας πλανήτης και η ανθρώπινη φυλή που πάσχουν από τον καρκίνο του Εγώ, αλλά και άλλα αστρικά συστήματα. Κατά την δική μου ταπεινή άποψη, υπάρχει ένας γαλαξιακός καρκίνος που δημιουργεί δυσαρμονία στον υπόλοιπο συμπαντικό χώρο. Να υποθέσω, ότι ο Θεός πάσχει και αυτός από καρκίνο και μάλιστα συμπαντικό; Ένα ακόμη δυσοίωνο σενάριο, είναι ο επαναληπτικός κύκλος πλήρους καταστροφής του γήινου πολιτισμού και η επάνοδός του κάθε 26.000 χρόνια περίπου. Δηλαδή, έτσι όπως περιγράφεται από τον Πλάτωνα στα σωζόμενα αποσπάσματα του. Αν τα σενάρια αυτά έχουν την ελάχιστη δόση αλήθειας, θα πρέπει να πούμε πως η κοσμική συνείδηση έχει σκοπό να βάλει τάξη για πάντα σε όλο αυτό το χάος.

Αναμένουμε, ότι στις 21 Δεκεμβρίου του 2012 θα γίνει κάποιο από τα παραπάνω σενάρια καταστροφής ή συνδυασμός αυτών. Καμία εξήγηση, όμως, δεν είναι ικανή να απαλύνει την ανθρώπινη συνείδηση, να την ενισχύσει και να την πάει ένα βήμα παραπέρα. Στασιμότητα παντού. Αναμονή που κόβει την ανάσα. Συλλογική προσπάθεια ή προετοιμασία δεν υπάρχει και λειτουργούμε, πάλι, καταστροφικά σε ατομικό ή ομαδικό επίπεδο. Καμία παγκόσμια ενημέρωση. Μόνο παραπληροφόρηση και διχασμός που κατακερματίζει την συλλογικότητα σε χίλια δυο κομμάτια. Το 2012, ο σώζων εαυτό σωθήτω.

συνεχίζεται...

(από το βιβλίο του Κωνσταντίνου Φλώρου "2013- τι;" που μας παραχώρησε προς δημοσίευση στον Τοξότη)





Διαφημίσεις


Αν νιώθεις πως είσαι Άνθρωπος,

Αν κατάλαβες πως ΕΣΥ είσαι αυτός

που αποφασίζει την πραγματικότητα....

Σε προσκαλώ στην κοινωνία

των Συνειδητών Συν-Δημιουργών

Στόχος μας να αγκαλιάσουμε όλο τον πλανήτη στη νέα Αρμονική Πραγματικότητα!


Olymbia MaTerra HelleNica

μέσα απο την ΕΝθύμηση, τη ΣΥΝθεση και την ΠΑΙΔΕΙΑ