18 Ιουλ 2011

Αυτογνωσία εν μέσω καύσωνα....

Αγαπημένοι μου φίλοι,

Έλεγα πριν λίγες ημέρες πως βρίσκομαι σε μια κατάσταση ενδοσκόπησης και ανακατατάξεων και ειλικρινά θα το πρότεινα σε όλους όσους νιώθουν έστω και λίγο τούτη την παρόρμηση, να μπουν μέσα τους, να σταματήσουν για λίγο τη φασαρία του κόσμου και να ευχαριστηθούν μια πορεία πιο εσωτερική…

Μπορεί το καλοκαίρι να το έχουμε συνδυάσει με περισσότερες φωνές, παρέες και διασκέδαση, ωστόσο είναι τόσο όμορφο να έχει κανείς παρέα του τον ήλιο, τη θάλασσα, τα βουνά και τα αστέρια σαν μάρτυρες και σημάδια στο μονοπάτι της αυτογνωσίας που περπατά…

Χαίρομαι πολύ τούτη τη φάση καθώς βλέπω πόσο απελευθερωτική είναι και πόσες ανακαλύψεις γίνονται. Μπορεί να υπάρχουν στιγμές που ανεβαίνουν συναισθήματα πόνου, παλιές πληγές που ανοίγουν και χρειάζεται να δώσουμε χώρο και χρόνο για να εκφραστούν, αλλά ακολουθεί και επέρχεται η θεραπεία τους… Ανακαλύπτουμε πως είμαστε πλέον σε θέση να πάμε ακόμη πιο βαθιά εντός μας και να καθαρίσουμε ακόμη περισσότερο τα υπόγεια της ψυχής μας. Το φως τρυπώνει ολοένα και πιο βαθιά στο λαβύρινθο του Είναι μας και κάθε γωνιά που φωτίζεται απελευθερώνει τεράστια ενέργεια!

Γνώσεις και επιγνώσεις τακτοποιούνται σε νέες θέσεις και με πολύ μαγικό τρόπο βλέπουμε μια πιο πλατιά εικόνα του Είναι, το Κόσμου και του Εαυτού… Και η ανακατάταξη αυτή χαρίζει μια γλυκιά γαλήνη και χαρά που δεν περιγράφεται με λόγια…

Τελικά στον κατάλληλο χρόνο η ζωή η ίδια μας μυεί στα μυστικά της κι αν το θέλει η καρδιά μας, αν πραγματικά διψάμε να κατανοήσουμε και να συλλάβουμε το ασύλληπτο, τότε ναι, μας χαρίζει όλα όσα -νεότεροι οντάς- βιαζόμασταν και ανυπομονούσαμε να αποκτήσουμε… Όλα θέλουν το χρόνο τους…

Ακούμε πολλά και βλέπουμε ακόμη περισσότερα να συμβαίνουν. Σεμινάρια επι σεμιναρίων προσπαθούν να χορτάσουν τη δίψα για γνώση, για πνευματικότητα, για αυτογνωσία… ή να θρέψουν την έμφυτη τάση μας για το μυστήριο της ύπαρξης… ‘η απλά να βελτιώσουν την ποιότητα της ζωής μας…
Καλά είναι τούτα δε λέω, προσθέτουν λιθαράκια στην κατανόηση μας, όμως αναρωτιέμαι πόσοι είναι πρόθυμοι να μπουν πιο βαθιά στον εαυτό τους και να αποχωριστούν την επιφάνεια…
Πόσοι είναι έτοιμοι να αναγνωρίσουν τις σκιές που προβάλουν γύρω τους, και τα φαντάσματα τα δικά τους, που καταπολεμούν στα πρόσωπα των συνανθρώπων τους…
Ας μη γελιόμαστε όλοι κουβαλάμε τόσες στρώσεις «κοινωνικοποίησης» που σαν έρθει η ώρα να αρχίσουμε να πετάμε τις μάσκες και τους προγραμματισμούς ερχόμαστε αντιμέτωποι με τόσες πολλές στρώσεις να καλύπτουν το Είναι μας που απορούμε που ήταν ο Εαυτός μας τόσα χρόνια… που είναι τώρα… και πόσο ακόμη δρόμο θέλει για να λευτερωθούμε από όλα τα σκουπίδια που σωρευτήκαν πάνω μας…

Όμως είναι συνάμα ένας δρόμος λυτρωτικός και σαν ξεκινάς για εκεί, για την Πηγή του Είναι σου δε σταματάς εύκολα, όσο κι αν τελματώνεις κάποιες στιγμές. Ακόμη και στην –απαραίτητη- στάση υπάρχει πολύ περισσότερη δράση από όσο φαίνεται. Στις στάσεις τούτες είναι που ωριμάζουν σαν το καλό κρασί νέες επιγνώσεις και γίνονται δικά μας νέα κομμάτια του πάζλ...

Αλίμονο όλα χρειάζονται στη ζωή. Ο άνθρωπος για να μπορέσει να μπει μέσα του, πρέπει πρώτα να έχει υπάρξει έξω, στον κόσμο. Κάθε ηλικία έχει τις δικές τις μυήσεις και δεν είναι λίγες οι φορές που ανακαλύπτουμε πως όταν αρνούμαστε μια μύηση τέτοια ταλαιπωρούμαστε για καιρό μέχρι να αποδεχτούμε, να πούμε ναι, στα όσα σημαίνει η μύηση στο νέο, άγνωστο πεδίο που ανοίγεται μπροστά μας.

Όμως σαν πούμε το ναι ανοίγεται ένας νέος κόσμος εμπρός μας και με νέα δύναμη πετάμε πιο πέρα, σπάμε τα όρια που οι ίδιοι είχαμε θέσει πιο πριν…
Δεν έχει όρια η αλήθεια μας. Και η ελευθερία μας επίσης όρια δεν έχει…



Διαφημίσεις


Αν νιώθεις πως είσαι Άνθρωπος,

Αν κατάλαβες πως ΕΣΥ είσαι αυτός

που αποφασίζει την πραγματικότητα....

Σε προσκαλώ στην κοινωνία

των Συνειδητών Συν-Δημιουργών

Στόχος μας να αγκαλιάσουμε όλο τον πλανήτη στη νέα Αρμονική Πραγματικότητα!


Olymbia MaTerra HelleNica

μέσα απο την ΕΝθύμηση, τη ΣΥΝθεση και την ΠΑΙΔΕΙΑ