15 Ιουν 2011

Η ανάγκη μεταβολής του πολιτικού συστήματος

Από την έναρξη των κινητοποιήσεων των Ελλήνων (αυτό που βαφτίστηκε κίνημα "αγανακτισμένων") είμαι προβληματισμένη σχετικά με τις ζυμώσεις -που είναι απαραίτητες και καλοδεχούμενες- καθώς για καιρό φαινόταν να μην έχει σχηματιστεί μια σαφή εικόνα των "θέλω" που να βρίσκουν και την κατάλληλη οδό για να περάσουν στην εφαρμογή...
μολονότι πολύ σύντομα είχε διακινηθεί κείμενο με τα σημεία ομοφωνίας ως "πρακτικά"... Το θέμα είναι με ποιό τρόπο μπορούν οι Έλληνες να κινητοποιηθούν με βάση το υπάρχον Σύνταγμα με τρόπο τέτοιο που να αποφύγουμε μια νέα παγίδευση στο κομματικοποιημένο σχήμα και το δικομματισμό των τελευταίων δεκαετιών...

Τα ΜΜΕ φαίνεται πως τεχνηέντως εμφανίζουν αυτή τη διαμαρτυρία των πολιτών ως απλή διαμαρτυρία πνίγοντας το διαταύτα: πως ο λαός απαιτεί πλέον ουσιαστικές αλλαγές και βαθιές πλιτικές τομές με όραμα για το μέλλον...

Η ίδια η κίνηση του πρωθυπουργού -που σκέφτεται παραίτηση και συγκρότηση συνεναιτικής κυβέρνησης μαζί με τεχνοκράτες- φανερώνει πως η κομματική λογική θα προσπαθήσει και πάλι να βρει λύσεις εντός των ορίων που τη συμφέρουν -όσο καινοτόμες και να φαίνονται για τα ελληνικά δεδομένα- προκειμένου να συντηρηθεί το υπάρχον σύστημα για λίγο καιρό ακόμη... παρασύροντας (ίσως) τους πολίτες για άλλη μία φορά στις ίδιες κάλπες με τα ίδια κομματικά μαγαζάκια...

Το μήνυμα που νομίζω πως στέλνουν οι Έλληνες είναι πολύ πιο σαφές για να καμώνονται πως δεν το εννόησαν: ζητούν τιμωρίες, ζητούν αποκατάσταση, ζητούν έξοδο από το μνημόνιο, ζητούν δικαιοσύνη, νέο σύνταγμα, ζητούν ουσιαστικές μεταρρυθμίσεις που να εξυγιάνουν το πολιτικό, οικονομικό και κοινωνικό σύστημα...

Και ενώ οι πολίτες το φωνάζουν οι επαγγελματίες πολιτικοί καμώνονται τους κουφούς... και τυφλούς... τι να πει κανείς...

Ας δούμε όσα λένε οι πολίτες ήδη και από το στόμα του Καθηγητή Πολιτικής Επιστήμης, κ. Κοντογιώργη... που ομολογουμένως είδα με έκπληξη πως επαναλαμβάνει σχεδόν κατά λέξη τα πρακτικά των "αγανακτισμένων" αλλά και των προτάσεων που χρόνια τώρα διατυπώνονται σε φόρα και ιστολόγια του ελληνικού διαδυκτίου... λέτε να ήταν η ειδικότητα που έλειπε για να πάρουν το μήνυμα και οι εν τη Βουλή?...  


Τι πρέπει να κάνουμε στις 15/6/11 ενόψει της περικύκλωσης της Βουλής;
Απαντά ο Γιώργος Κοντογιώργης, Καθηγητής Πολιτικής Επιστήμης, στην δημοσιογράφο Κρυσταλία Πατούλη 
"Προϋπόθεση για τη διάσωση της χώρας είναι η μεταβολή του πολιτικού συστήματος!
Γύρω από τη Βουλή στις 15 Ιουνίου, πολίτες απαιτείστε!
Εάν η κοινωνία των πολιτών που θα περικυκλώσει τη Βουλή στις 15 Ιουνίου παραμείνει στον παραδοσιακό τρόπο διαμαρτυρίας ελάχιστα θα πετύχει. Θα συνεχίσει έτσι να διαδηλώνει και στο τρίτο και στο τέταρτο μνημόνιο. Πρέπει να αλλάξει ο τρόπος της δράσης και να γίνει αντιληπτό ότι προϋπόθεση για τη διάσωση της χώρας είναι η μεταβολή του πολιτικού συστήματος, δηλαδή των συσχετισμών.
  • Πρώτο βήμα είναι να διατυπώσει με "νομοθετική" σαφήνεια τα αιτήματά της προς την κατεύθυνση αυτή.
  • Δεύτερο βήμα είναι να υιοθετήσει αποτελεσματικό τρόπο να τα κάνει σεβαστά.
  • Να καταλάβει ότι η δύναμη της συλλογικότητάς της είναι εκρηκτική.
  • Να λειτουργήσει ως "σώμα κοινωνίας πολιτών" ενώπιον της βουλής και των βουλευτών και να μην αποχωρήσει εάν δεν ψηφισθούν οι ρυθμίσεις.
  • Να τους δώσει να αντιληφθούν ότι ουδείς δικαιούται να αρνηθεί την κοινωνική βούληση αδαπάνως.
Eπίσης προτείνω τις εξής νομοθετικές ρυθμίσεις:
1. Να καταργηθεί η ασυλία και οι νόμοι περί ευθύνης του πολιτικού προσωπικού. Να υπαχθεί το πολιτικό προσωπικό για τη βλάβη που προκαλεί η πολιτική του δράση στην κοινό δίκαιο με την επιβαρυντική επισήμανση ότι το πολιτικό αδίκημα βλάπτει δυσανάλογα πολλούς σε σχέση με το κοινό αδίκημα. Το αρμόδιο δικαστήριο να απαρτίζεται από κληρούμενο σώμα δικαστών με τη συμμετοχή ενόρκων πολιτών.
2. Να θεσμοθετηθεί η αρμοδιότητα του "ελέγχειν" το πολιτικό προσωπικό (και επίσης της διοίκησης και της δικαιοσύνης) από το ειδικό προς τούτο δικαστήριο. Ο έλεγχος να αφορά και τα άτομα (π.χ. τον βουλευτή ανά εξάμηνο από κληρούμενο σώμα πολιτών της εκλογικής του περιφέρειας) και τα πολιτειακά σώματα (λ.χ. τη βουλή, την κυβέρνηση κλπ).
3. Να εισαχθεί η πολιτική ευθύνη (το "ευθύνειν") του πολιτικού προσωπικού για τις πολιτικές του πράξεις (ή παραλήψεις), οι οποίες βλάπτουν την κοινωνία των πολιτών. Να διατυπωθεί με σαφήνεια ότι σκοπός του "πολιτεύεσθαι" είναι το συμφέρον (του έθνους) της κοινωνίας και όχι (του έθνους) του κράτους. Δεν νοείται τον 21ο αιώνα να ζούμε σε καθεστώς προγενέστερο εκείνου του Σόλωνα. 
4. Να αναγνωρισθεί στον πολίτη δικαίωμα "εννόμου συμφέροντος" για τη βλάβη που του προκαλούν οι φορείς της διοίκησης, της δικαιοσύνης και το πολιτικό προσωπικό. Απέναντι στον πολίτη, να ευθύνεται ευθέως ο διοικητικός, δικαστικός και πολιτικός αξιωματούχος και, όλως επικουρικώς, το κράτος. 
5. Να αξιωθεί η υποχρεωτική έκφραση γνώμης (της βούλησης) της κοινωνίας των πολιτών πριν από κάθε πολιτική απόφαση (κυβερνητική ή νομοθετική) καθώς και η δυνατότητά της να εγείρει ζητήματα πολιτικής που εκτιμά ότι χρήζουν αντιμετώπισης (π.χ. η αποτελεσματική λειτουργία της διοίκησης). Πρακτικά θα μπορούσε να αξιοποιηθεί η επιστημονική δυνατότητα των δημοσκοπήσεων, δεν χρειάζεται να μαζεύουμε κάθε φορά όλη την κοινωνία στην πλατεία Συντάγματος. Πριν από τη λήψη οποιαδήποτε απόφασης να είναι υποχρεωτική η δημοσκόπηση της κοινωνίας για το τι θέλει. Ή, ακόμη περισσότερο, να δημιουργηθεί ένας διαρκής δημοσκοπικός Δήμος, ο οποίος θα συζητά και θα αποφαίνεται για τα προβλήματα της χώρας σε πολιτικό επίπεδο. Αυτό είναι ένα από τα πολλά παραδείγματα ρυθμίσεων που θα έκαναν εφικτή τη μετάβαση σε μια σχετική προσομοίωση αντιπροσώπευσης. Αλλά είναι απαραίτητο η κοινωνία πολιτών να εισέλθει θεσμικά στην πολιτική. Να συμμετέχει στις αποφάσεις. Θα προκύπτει έτσι τι θεωρεί η κοινωνία των πολιτών συμφέρον της και τι όχι. Στον παρόντα χρόνο θα αρκούσε η υποχρεωτικότητα της γνώμης και όχι ο υποχρεωτικός της χαρακτήρας για την πολιτική εξουσία. Το "ελέγχειν" και το "ευθύνειν' σε συνδυασμό με την εκλογική διαδικασία, θα εξισορροπεί την βούληση της πολιτικής εξουσίας να αυτονομείται. 
6. Να αξιωθεί από τη Βουλή να παραιτηθεί από την καταχρηστική της "αρμοδιότητα" να νομοθετεί για ζητήματα πολιτικής ευθύνης των μελών της και ιδίως να εμπλέκεται στη διαχείριση των ευθυνών τους. Να υπαχθούν όλες οι υποθέσεις ασυλίας και σκανδάλων από τη μεταπολίτευση και εντεύθεν στη δικαιοσύνη. Οι υποθέσεις που ανάγονται στο "ευθύνειν" των πολιτικών, από τη φύση τους, δεν παραγράφονται.
7. Τα περισσότερα από τα παραπάνω δεν απαιτούν αναθεώρηση του Συντάγματος. Για άλλα αρκεί η παραίτηση της Βουλής από τις καταχρηστικές της προνομίες. Ειδάλλως, η κοινωνία των πολιτών να αξιώσει την αναστολή των άρθρων του Συντάγματος που επιφυλάσσουν στην πολιτική εξουσία την ιδιότητα του εντολέα.
____________________
Ελπίζω τον αξιότιμο κ. Κοντογιώργη να μην τον διαβάζουμε μόνο εμείς οι πολίτες που συνφωνούμε με τις αρχές της σκέψης του, αλλά και οι εν ενεργεία πολιτικοί και άνθρωποι της κυβέρνησης... ή ακόμη καλύτερα και οι λειτουργεί των ΜΜΕ... 
Ο Γιώργος Κοντογιώργης είναι Καθηγητής Πολιτικής Επιστήμης, (διδάσκει κυρίως για τη "μεταβολή πολιτειών", την κατασκευή των εννοιών δημοκρατία, αντιπροσώπευση και την εξέλιξη -ειρηνικά ή επαναστατικά- των πολιτικών συστημάτων).
Οδηγός περαιτέρω ενημέρωσης στην ιστοσελίδα: http://contogeorgis.blogspot.com/

Διαφημίσεις


Αν νιώθεις πως είσαι Άνθρωπος,

Αν κατάλαβες πως ΕΣΥ είσαι αυτός

που αποφασίζει την πραγματικότητα....

Σε προσκαλώ στην κοινωνία

των Συνειδητών Συν-Δημιουργών

Στόχος μας να αγκαλιάσουμε όλο τον πλανήτη στη νέα Αρμονική Πραγματικότητα!


Olymbia MaTerra HelleNica

μέσα απο την ΕΝθύμηση, τη ΣΥΝθεση και την ΠΑΙΔΕΙΑ