20 Μαρ 2011

Ιάπωνες των Βαλκανίων


.
Παρακολουθώντας τις αμέτρητες ανταποκρίσεις από την Ιαπωνία και τις πληγείσες περιοχές αναρωτιέται κανείς, αν μπροστά στα μάτια του διαδραματίζονται γεγονότα ή εκτυλίσσεται ταινία καταστροφής. Το μέγεθος κι η έκταση της τραγωδίας αφήνει το θεατή άφωνο, ανήμπορο να αντιληφθεί πόση ψυχική δύναμη κι ανεξάντλητη αξιοπρέπεια διαθέτουν οι χιλιάδες των άστεγων, χωρίς ρούχα και τροφή Ιαπώνων, που περιμένουν στα σούπερ μάρκετ υπομονετικά στην ουρά για να φθάσουν μετά από 1 ώρα στα σχεδόν άδεια από είδη πρώτης ανάγκης ράφια.

Οσο κι αν έψαξα στα διεθνή τηλεοπτικά ρεπορτάζ να βρώ εξοργισμένους (Ιάπωνες) πολίτες που ολοφυρόμενοι να καταγγέλουν το ανύπαρκτο κράτος τους, δεν τα κατάφερα. Αντίθετα είδα ευγενικούς - υπομονετικούς ανθρώπους, που με συντριβή, σοβαρότητα και χαμηλούς τόνους ζούν τις δυσκολότερες στιγμές της χώρας τους εδώ κι 65 χρόνια. Συνάντησα ανθρώπους να υποκλίνονται ο ένας στον άλλο, χωρίς να συγκαταλέγονται στους ευγενείς ή πορφυρογέννητους. Υπάλληλοι ή πελάτες σούπερ μάρκετ, μέλη συνεργείων διάσωσης ή διασωθέντες, αστυνομικοί ή πολίτες, γιατροί ή εκτεθειμένοι σε ραδιενέργεια, κυβερνητικοί ή δημοσιογράφοι κλπ χαμογελούσαν συντετριμμένοι και μ’ άφησαν ανίκανο να απαντήσω, πώς και καταφέρνουν σε τόσο εξωφρενικές συνθήκες κάτι τόσο μεγαλειώδες.

Μετά έπεσε στα χέρια μου η συγκλονιστική μαρτυρία της κ. Κουμίκο Μακιχάρα για τις δύσκολες ώρες που περνούν στην πατρίδα της και πήρα απάντηση στην απορία μου: «Καθώς κάθοµαι µπροστά στο κοµπιούτερ µου, λίγες ώρες µετά τον µεγάλο σεισµό που έπληξε την Ιαπωνία, το κινητό µου βγάζει έναν χαρακτηριστικόήχο - σηµάδι ότι η Εθνική Μετεωρολογική Υπηρεσία εξέδωσε προειδοποίηση ότι επίκειται ισχυρός µετασεισµός στην περιοχή του Τόκιο…». Και παρακάτω: «…Η χώρα µας είναι πολύ σεισµογενής και όλοι ξέρουµε τι πρέπει να κάνουµε µόλις αισθανθούµε την κίνηση της γης: τρυπώνουµε κάτω από ένα γραφείο ή βγαίνουµε έξω. Κλείνουµε το γκάζι και πάντα κρατάµε σε ένα σηµείο του σπιτιού τρόφιµα, νερό, φακούς και κράνη…». Και συνεχίζει ακάθεκτη: «…Ο µηχανοδηγός µάς ανακοίνωσε από τα µεγάφωνα ότι θα φρενάρει απότοµα και λίγα δευτερόλεπτα µετά σταµατήσαµε. Η πρώτη µου σκέψηήταν ότι κάποιος πήδηξε στις ράγες, κάτι συνηθισµένο σε µια χώρα µε τόσο υψηλά ποσοστά αυτοκτονιών. Τότε αισθάνθηκα το τρένο να κουνιέται µπρος - πίσω και µε όλο και µεγαλύτερη ένταση και µετά δεξιά κι αριστερά σε σηµείο πουνοµίζαµε ότι θα ανατραπούν τα βαγόνια. Εξω έβλεπα τις κολόνες του ηλεκτρικού ρεύµατος να κινούνται κι αυτές. Οι επιβάτες παραµέναµε ήρεµοι. Αποβιβαστήκαµε στον επόµενο σταθµό και µετά το σύστηµα των σιδηροδρόµων έκλεισε…». Χωρίς λύπηση η Μακιχάρα σημειώνει: «…Κατάλαβα ότι τα πράγµατα ήταν πολύ άσχηµα όταν σε µια οθόνη τηλεόρασης σε ένα γραφείο είδα όλο τον χάρτη της Ιαπωνίας να αναβοσβήνει, γεγονός που σήµαινε προειδοποίηση για τσουνάµι...» και με αποτελειώνει: «…Τα παιδιά (μαθητές) κυκλοφορούσαν στις τάξεις κρατώντας καινούργιες κουβέρτες, παρακολουθούσαν DVD και έτρωγαν µπισκότα «έκτακτης ανάγκης…».

ΥΓ: Και στη χώρα μας διαβάζω θα τεθούν σύντομα σε εφαρμογή αντίστοιχα μέτρα που το κράτος θα χρησιμοποιεί για να ενημερώνει τους πολίτες: Οσοι έχουν οφειλές προς το δημόσιο, τα ταμεία και τους δήμους θα ειδοποιούνται με sms και email και αν δεν πληρώνουν, θα κινδυνεύουν με κατασχέσεις


Σημείωση Τοξότισσας: ας έχουμε κατά νου αυτή την υπέροχα ψύχραιμη στάση των Ιαπώνων κατά νου καθώς αποτελεί μοναδικό τρόπο που μπορεί να σώσει ζωές σε δύσκολες καταστάσεις και μεγάλες φυσικές καταστροφές... μιας και όπως μαθαίνουμε θα ενταθούν κατά τα επόμενα χρόνια...

Διαφημίσεις


Αν νιώθεις πως είσαι Άνθρωπος,

Αν κατάλαβες πως ΕΣΥ είσαι αυτός

που αποφασίζει την πραγματικότητα....

Σε προσκαλώ στην κοινωνία

των Συνειδητών Συν-Δημιουργών

Στόχος μας να αγκαλιάσουμε όλο τον πλανήτη στη νέα Αρμονική Πραγματικότητα!


Olymbia MaTerra HelleNica

μέσα απο την ΕΝθύμηση, τη ΣΥΝθεση και την ΠΑΙΔΕΙΑ