11 Μαρ 2011

ΔΙΑΚΡΙΣΗ και ΕΝΟΤΗΤΑ (Προσοχή στα "όμοια" κι όμως "διαφορετικά"... )

Εδώ και χρόνια γνωρίζουμε πως σε κάθε πτυχή της ζωής, ακόμη και των καθαρά πνευματικών ομάδων έχουν παρεισφρήσει άνθρωποι που μόνο για το πνεύμα, την αγάπη και την ενότητα δεν ενδιαφέρονται - από τις πράξεις και τα έργα τους φαίνεται η διαφορά.

Είναι σε όλους επίσης λίγο πολύ γνωστό πως πολλοί πνευματικά φερόμενοι άνθρωποι έχουν εμπορευματοποιήσει  πολλά πνευματικά μονοπάτια ή/και τρόπους πνευματικής θεραπείας... ωστόσο αυτό δεν σημαίνει πως αυτοί είναι ο κανόνας, ούτε πως το μονοπάτι (ή η μέθοδος) φταίει αν αυτός που πατάει πάνω του δεν είναι καθαρός... 

Οι ενέργειες θεραπείας εξάλλου είναι οι ίδιες, απλά φέρουν πολλές διαφορετικές ονομασίες. Άλλοι την ονομάζουν οργόνη, άλλοι ρεϊκι, τσι, κι, πράνα κτλ.  Άλλοι από αρχαιοτάτων χρόνων ονομάτιζαν τις διάφορες μορφές ενέργειας με ονόματα αγγέλων και άλλοι σήμερα τις ίδιες συχνότητες ενέργειας τις δημιουργούν και τις εφαρμόζουν μέσα από συσκευές, οργονίτες, κρυστάλλους και ηλεκτρονικά μέσα. Ξαναλέω: οι ενέργειες είναι οι ίδιες, απλά φέρουν πολλές διαφορετικές ονομασίες, ανάλογα με το "μονοπάτι" ή την τεχνική με την οποία αναπτύσσονται και εφαρμόζονται. (Ειδικά όσων αφορά τους οργονίτες πάντα έλεγα και πάντα θα το λέω πως το ανώτερο είναι να ΓΙΝΟΥΜΕ οι ίδιοι μας ΟΡΓΟΝΙΤΕΣ κι αυτό φυσικά δεν πρόκειται να συμβεί με το να αγοράζουμε οργονίτες και να τους τοποθετούμε γύρω μας και πάνω μας -όσο κι αν αυτό μας εφησυχάζει και μας βοηθά για λίγο, για μια μεταβατική τουλάχιστον περίοδο. Αυτό γίνεται με συνειδητή προσπάθεια και εσωστροφή και αυτό γίνεται ΚΑΙ μέσα από το ΡΕΪΚΙ. - Κάποιοι τελευταία μάλιστα, πολύ ισοπεδωτικά και με μεγάλο μένος, εναντιώνονται σε κάθε πνευματικό μονοπάτι και θεραπευτική-ενεργειακή  μέθοδο προκειμένου να πείσουν σχετικά με την ποιότητα των οργονιτών. Ωστόσο ας είμαστε επιφυλακτικοί ΚΑΙ με τις φαμφάρες γενικολογίας. Ποιόν βοηθούν και τι επιδιώκουν αλήθεια με τόση επιθετικότητα? Προσωπικά δεν με ενδιαφέρει τόσο το ποιοί οργονίτες είναι πιο κατάλληλοι, όσο το με ποια μέθοδο καθιστάμεθα ΠΛΗΡΩΣ άτρωτοι και ΑΦΟΒΟΙ. Στο φινάλε αν τόσο πολύ φοβόμαστε, αλλά θέλουμε οργονίτη ας το φτιάξουμε μόνοι μας, ο τρόπος είναι απλούστατος. Το μη εύκολο και απλό, είναι να τσαλακώσουμε τον εγωισμό μας και να γίνουμε οι ίδιοι μας "οργονίτες" που να εκπέμπουν θετική-θεραπευτική ενέργεια...)

Για να επιστρέψω στο θέμα πριν την παρένθεση, ξαναλέω πως οι λάθος χειρισμοί των πνευματικών μονοπατιών, της πνευματικής και συνειδησιακής αλήθειας ή των ενεργειακών-πνευματικών θεραπευτικών μεθόδων, τεχνικών και ενεργειών από μεμονωμένα άτομα,  δεν αποτελεί δικαιολογία για να γίνουμε πιο άθεοι και από τους άθεους και πιο υλιστές από τους υλιστές, επειδή κάποιοι φερόμενοι γκουρού και δάσκαλοι ή ερευνητές έχασαν το δρόμο τους... Όλοι - ακόμη και οι επιστήμονες- αναγνωρίζουν πως ενώ οι ενέργειες υπάρχουν και δρουν, υπάρχει ένα σημείο, όπου αναγνωρίζουμε την ύπαρξη μιας ανώτερης διάνοιας, η οποία μοιάζει να συντονίζει και να ενορχηστρώνει ολόκληρο το κοσμικό και συμπαντικό γίγνεσθαι με μια ανώτερη ευφυία, την οποία ο άνθρωπος δεν είναι σε θέση να κατανοήσει. Γι΄αυτό εξάλλου οι αρχαίοι μας φιλόσοφοι έλεγαν πάντοτε πως το άριστο είναι να είμαστε Φιλόσοφοι, Επιστήμονες και Μύστες ταυτόχρονα.  Ας το κρατήσουμε αυτό στη ζωή και στο νου μας: φίλος της σοφίας, παρατηρητής των φαινομένων και μύστης του αόρατου κόσμου οφείλει να είναι ο κάθε ένας μας και μάλιστα ταυτόχρονα, δίχως να επιτρέπει στεγανά στη σκέψη του -γιατί έτσι μπαίνει σε στασιμότητα και παρακμή- και δίχως αλαζονικές υπερεκτιμήσεις του μικρού του εαυτούλη... Έμφυτες στον άνθρωπο είναι αυτές οι αξίες, άσχετα αν στις μέρες μας πολλοί τις έβαλαν σε αραχνιασμένα ντουλάπια και απλά συμβιβάστηκαν ή έγιναν "φαν" του ενός ή του άλλου συνανθρώπου τους και των θεωριών του...

Σχετικά πρόσφατα μελετούσα μάλιστα ένα καταπληκτικό βιβλίο του Άρμιν Ρίσι με τίτλο "Ο Ριζοσπαστικός μεσαίος δρόμος", όπου με συγκριτική θεολογία και φιλοσοφία διαχωρίζει πολύ εύστοχα την ήρα από το στάρι. Ο μεσαίος δρόμος κατά τον Ρίσι είναι ακριβώς η ένθεη στάση ζωής, η ένθεη πνευματικότητα ανεξαρτήτου θρησκείας ή πνευματικής ομάδας. Θα μου πείτε έτσι όπως καταντήσαμε πολύ δύσκολα μπορεί κανείς να διακρίνει ποιά ομάδα είναι ένθεη και ποιά καμουφλαρισμένα "ένθεη" αλλά ουσιαστικά άθεη, για να μην πω και "δαιμονόπληκτη". Υπάρχουν όμως κάποια βασικά πράγματα που τους ξεχωρίζουν και σε αυτά θα επανέλθω κάποια στιγμή. Ωστόσο υπάρχουν και οι καθαρά άθεοι που θέλουν να το παίζουν ειδικοί και ειδήμονες επί παντός επιστητού, τάχα για να ενημερώσουν τον κόσμο και να τον "προστατέψουν", που όμως δεν χάνουν ευκαιρία να εκμηδενίζουν τα πάντα, να ισοπεδώνουν τα πάντα, ειδικά ότι έχει σχέση με το πνεύμα και μέσα από φλύαρες κακίες με υπεροπτικό ύφος ξερόλα, γεμίζουν το ακροατήριο ή/και τους αναγνώστες τους με φόβους και ανασφάλειες. -Σε αυτούς θα σταθώ σήμερα.

Αυτοί οι άνθρωποι έχουν ένα κύριο χαρακτηριστικό: δίχως ποτέ τους να έχουν ασχοληθεί με κάποια πνευματική θεραπεία, δίχως ποτέ τους να έχουν καταφέρει να ηρεμήσουν το νου και το πνεύμα τους -και πως να το κάνουν άλλωστε αφού όλο και εναντίον κάποιου έχουν να πετάξουν αστήρικτες και δίχως επιχειρήματα γενικόλογες λάσπες- φορούν το αλαζονικό, φαύλο και υπεροπτικό τους στυλ και αφ΄υψηλού αραδιάζουν σειρά μέτρων προστασίας από "αόρατους εχθρούς"... χλευάζουν και λασπολογούν τους πάντες, δεν σέβονται κανέναν και τίποτε και λανσάρουν με κάθε ευκαιρία το μικρό μικρούλικο "εγώ" τους που τόσο πολύ διψά για χειροκρότημα...

Τα γραπτά τους είναι γεμάτα από αστήρικτες κατηγορίες εναντίον όλων -"όποιον πάρει ο χάρος" ένα πράγμα και μολονότι θέλουν να παρουσιάζουν το προφίλ "φωτεινού παντογνώστη προστάτη" που με αυτές κι αυτές τις ασυναρτησίες "ενημερώνουν" "την ανίδεη πλέμπα", ποτέ δεν έχουν επιχειρήματα. Η κλασική τους απάντηση είναι "θα έπρεπε να γνωρίζεις", γιατί όπως ισχυρίζονται, αλλιώς "είσαι άψυχος"  (πολύ τους αρέσει αυτή η καραμελίτσα...). Υπαινίσσονται με ιδιαίτερη ευκολία πως κατέχουν τη "γνώση" και τη "σοφία", όμως το μόνο που κάνουν είναι να φοβίζουν και να υπερπληροφορούν τους αναγνώστες ή/και το κοινό τους, προσθέτοντας επιπλέον σύγχυση. Αλήθεια ποιόν βοηθάει κάτι τέτοιο? 

Σίγουρα όχι τον αναγνώστη - Το λιγότερο που θα έπρεπε να υπάρχει, εάν στόχος ήταν -πέρα από την "πληροφόρηση"- η ενδυνάμωση του ατόμου, τουλάχιστον μια "προτεινόμενη λύση". Αντ΄αυτού το μόνο που δημιουργείται είναι μια προσωπολατρεία και μια πολύ βολική ομάδα ανθρώπων που περιτριγυρίζουν τους φερόμενους "κατόχους της Γνώσης" ως τυφλοί υποστηρικτές και "αυλικοί" του "αρχηγού".

Έτσι λοιπόν, αντί ως ισότιμοι συνοδοιπόροι να περπατούν οι άνθρωποι το δρόμο της αυτογνωσίας και της θέωσης, καταντούν άβουλα πρόβατα δίχως γνώμη, δίχως παρατηρητικότητα, δίχως σθένος. 

Και βέβαια υπάρχουν άνθρωποι που περπάτησαν το δρόμο αυτό πρώτοι. Και βέβαια υπάρχουν άνθρωποι που σαν δάσκαλοι έρχονται να μας συνοδεύσουν σε ένα τμήμα του δρόμου μας προς το Φως της Αλήθειας και της Ολοκλήρωσης μας. Τέτοιους βρίσκουμε σε όλη την υφήλιο, σε κάθε θρησκευτικό μονοπάτι, σε κάθε φιλοσοφική σχολή και σε κάθε μικρό ή μεγάλο σε ηλικία συνάνθρωπο μας. Ωστόσο η μεγάλη διαφορά είναι ακριβώς η έλλειψη ΕΓΩισμού. Εκείνοι ως "πρωτοπόροι" (αν μου επιτρέπεται η έκφραση) αφού περπάτησαν ένα μέρος του δρόμου έρχονται να μας στηρίξουν ή να μας συνοδέψουν σε ένα μέρος της δικής μας διαδρομής. Εκείνοι -οι αληθινοί δάσκαλοι- δεν μας καταργούν ως ανθρώπινες ομάδες όμως, δεν μας ισοπεδώνουν, αντίθετα θέλουν να μας δουν ως αυτοδύναμα και ολοκληρωμένα ΑΤΟΜΑ.

Μάλιστα η ανάγκη συνένωσης προς τη ΣΥΝΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ, την οποία τονίζω πολύ συχνά, προϋποθέτει να έχει κάνει ο κάθε ένας μας βήματα προς την αυτογνωσία, να έχει κάνει δηλαδή τη συνειδητή του προσπάθεια. Εδώ δεν παίζει ρόλο μέσα από ποιό μονοπάτι έχει περπατήσει κανείς -τέτοια υπάρχουν πολλά, και όπως έγραφε κάποτε ο Σ. Αττεσλής, η αλήθεια είναι σαν το διαμάντι και όλες οι θρησκείες φωτίζουν ένα από τα χρώματα που ακτινοβολεί μια του πλευρά. Η ίδια λέω επίσης πολύ συχνά πως εν τέλει όλοι όσοι κινήσαμε να σκαρφαλώνουμε στο βουνό της αυτογνωσίας και της Αλήθειας, επιλέξαμε κάποιο μονοπάτι, ωστόσο όσο πλησιάζουμε στην κορυφή του βουνού, τόσο αρχίζουμε να βλέπουμε πως στην ίδια κορυφή οδηγούν και άλλα μονοπάτια. Βλέπουμε άλλους συνανθρώπους μας να κινούνται και να πλησιάζουν στην ίδια κορυφή από άλλο δρόμο, άλλο μονοπάτι. Σημασία λοιπόν δεν έχει τόσο το μονοπάτι, αλλά το ότι το βαδίζουμε συνειδητά. Και το αν βαδίζουμε καλά ή όχι φαίνεται από τους καρπούς του.

Ποιοί είναι αυτοί οι καρποί? Πρώτ΄απ΄όλα μετουσιώνεται το εγώ στο ΕΜΕΙΣ. Νοιαζόμαστε για και προσανατολιζόμαστε στο συλλογικό καλό. Αναγνωρίζουμε πως μόνοι δεν μπορούμε να κάνουμε πολλά. Αναγνωρίζουμε πως η ίδια η ζωή μας υπήρξε η μεγαλύτερη "μύηση" και δοκιμασία και μας έφερνε κάθε φορά σε ένα νέο σημείο κατανόησης, μέχρι να πετάξουμε από πάνω μας όσο το δυνατόν περισσότερες φλούδες και μάσκες για να φανερωθεί το διαμάντι που όλοι κρύβουμε μέσα μας. Κι αυτό το διαμάντι, το καλό και ανώτερο που υπάρχει εντός μας, ερχόμαστε να το προσφέρουμε στην υπηρεσία ολόκληρης της ανθρωπότητας...

Σήμερα βρισκόμαστε ακριβώς σε αυτό το σημείο. Δεν ξέρουμε για πόσο καιρό θα παραμείνουμε σε αυτή τη θέση- ίσως όσο χρειαστεί για να επικρατήσει σαν τρόπος ζωής σε ολόκληρο τον πλανήτη μας, κι αυτό μπορεί να απαιτήσει αρκετές δεκαετίες. Ωστόσο, την ίδια στιγμή που πυρήνες ανθρώπων με στόχο τη ΣΥΝΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ έρχονται και ενώνουν τις δυνάμεις και τις προθέσεις τους, κορυφώνεται και ένας ορατός, αλλά και αόρατος "πόλεμος" ανάμεσα στις "σκληρές παρατάξεις": του καλού και του κακού. Όμως στόχος δεν είναι τόσο να πολεμήσουμε μεταξύ μας, αλλά να δώσουμε ώθηση σε νέες ανώτερες ποιότητες ζωής. Όσοι πλησιάζουν ή/και αναγνώρισαν ήδη πως στόχος του καλού είναι να αγκαλιάσει και να μετουσιώσει το "κακό", να το επανατοποθετήσει εντός της ζωής, όχι σαν κυρίαρχο στοιχείο ή/και "αντίπαλο δέος", αλλά ως στοιχείο που έρχεται να αναμειχθεί. (Οι περισσότεροι κάποια στιγμή αναγνωρίζουν πως εντός μας φέρουμε και τα δύο στοιχεία - το "καλό" και το "κακό" και πως η ολοκλήρωση αρχίζει με το να αγκαλιάσουμε αυτό που πριν είχαμε πετάξει στη σκιά -ο "σκιώδης μας εαυτός.)

Αυτή ακριβώς η σκιώδης πλευρά όλων μας μοιάζει επίσης να έχει "αυτονομηθεί" κατά κάποιο τρόπο και να εκπροσωπεί περίεργες θεωρίες, -με χέρια και με πόδια, όπως λέει ο λαός- οι οποίες τοποθετούν τα "κακά και δαιμονικά" στοιχεία απέναντι στον Άνθρωπο, παρουσιάζοντας την ανθρωπότητα ως ανήμπορη και ανίσχυρη απέναντι σε τούτες τις οντόητες. Και βέβαια και υπάρχουν οντότητες που έχουν πλήρως ταχθεί στη "σκοτεινή πλευρά" - αυτό είναι καταγεγραμμένο σε όλες τις ιερές γραφές- όμως ο Άνθρωπος είναι κατά πολύ ανώτερος τους! Θύμα τους μπορεί να πέφτει μόνο όσο δεν γνωρίΖΕΙ τις δυνάμεις του, όσο κάποιοι μας πείθουν να βασιζόμαστε σε άλλους ανθρώπους, σε "συσκευές", σε τεχνολογίες κτλ κτλ. 

Αυτό τη σημείο ας το έχουμε όλοι μας ως "μπούσουλα", μιας και στις μέρες μας πολλοί μπορεί να λένε τα ίδια ευάρεστα και όμορφα λόγια, όμως λίγοι αντέχουν να ζήσουν σύμφωνα με τις θεωρίες τους. Λίγοι έχουν νικήσει τον μικρούλη εγωισμό τους. Λίγοι κατέκτησαν τη Σοφία της Διάκρισης. Γιατί στ' αλήθεια η διαφορά ανάμεσα στα δίπολα του καλού και του κακού, όσο πλησιάζει κανείς στην Αλήθεια, είναι τόσο απειροελάχιστη όσο ένα χρυσό λεπτό νήμα. "Από τα αποτελέσματα τους φαίνονται" οι εκπρόσωποι της μίας ή της άλλης πλευράς. Από τον τρόπο που ζουν και από το πόσο πολύ αντέχουν στο Φως της Αλήθειας. Κι από εκεί μπορούμε να τους Διακρίνουμε.

Οπότε 

  • ότι σας προκαλεί ΦΟΒΟ (φανερά ή "υπογείως") 
  • ότι σας αποδυναμώνει και προσπαθεί να σας πείσει πως πρέπει να στηρίζεστε, να παραδίδεστε σε άλλους ανθρώπους
  • ότι προσπαθεί να σας πείσει να εναποθέτεται ολόκληρη την ασφάλεια σας σε υλικά, τεχνολογικά κατασκευάσματα
  • όποιος προσπαθεί να σας πείσει πως εκείνος γνωρίζει και εσείς όχι (ειδικά όταν το κάνει με υπεροπτικό, αλαζονικό και εγωιστικό στυλ) και 
  • ειδικά αν αντί να σας δείξει αυτό που ίσως δεν γνωρίζεται, απαντά με αοριστίες και περίεργες λεκτικές υπεκφυγές και "σούπερ- νέες ορολογίες"
απλά απομακρυνθείτε. Ελέγξτε το τόσο με τη λογική, όσο και με τη διαίσθηση σας.

Κανείς και τίποτε δεν μπορεί να μας βλάψει, εάν εμείς οι ίδιοι δεν το επιτρέψουμε.
Άνθρωπος με Ψυχή, είναι αυτός που μπορεί να αγκαλιάσει ακόμη και το "κακό" και να το φωτίσει.
Άνθρωπος - "πολεμιστής του Φωτός" είναι αυτός που με δυνατή Καρδιά γεμάτη αγάπη και συμπόνοια και μόνο με την παρουσία του σκορπίζει τα πραγματικά ή τα φαινομενικά σκοτάδια...

Και η γνώση - όσο κι αν αλλιώς το ερμηνεύουν χίλιοι μύριοι- γίνεται ΣΟΦΙΑ, μόνο όταν η λογική βαπτίζεται στη διαίσθηση της καρδιάς. Όσους τίτλους κι αν φορούν, όσες μάσκες κι αν τοποθετούν εμπρός στην προσωπικότητα τους, η ΑΛΗΘΕΙΑ λάμπει μόνη της και δίχως κόπο.

Στις μέρες μας η απλή γνώση έχει δοθεί και μάλιστα με αχαλίνωτη παραπληροφόρηση και αθέμιτη παραπλάνηση και διαστρέβλωση ανακατεμένη. Ωστόσο δε χρειάζεται να διαβάσουμε τίποτε  από όλα όσα κυκλοφορούν, διότι η ΑΛΗΘΕΙΑ είναι εντός μας και αυτή είναι ΑΠΛΗ.

Προσέχετε λοιπόν πολύ τι περνά μέσα στο νου και την καρδιά σας γιατί πολλά λένε κι άλλα τόσα υπονοούν... Ας είμαστε όλοι μας σε εγρήγορση. Ας θυμηθούμε πως οι ίδιοι μας είμαστε φορείς της Γνώσης και της Σοφίας και πως η αληθινή Δύναμη μας είναι μέσα μας και μας καθιστά ικανούς να ζούμε ΔΙΧΩΣ ΦΟΒΟ. Πολλοί θα συνοδέψουν και θα στηρίξουν την πορεία μας, ωστόσο κι άλλοι τόσοι επιζητούν -συνειδητά ή ασυνείδητα- αντί να μας ελευθερώσουν, να μας παγιδέψουν χρησιμοποιώντας σαν προκάλυμμα ανθρώπινες αξίες και ιδανικά. Ας προσέχουμε λοιπόν μήπως αντί να ελευθερωθούμε με όση γνώση συσσωρεύουμε, έχουμε παγιδευτεί σε μια νέα φυλακή...

Ας αναπτύξουμε λοιπόν την πολυπόθητη ΔΙΑΚΡΙΣΗ και ας πορευόμαστε με ειλικρίνεια όσο κι αν κάποιοι μπορεί να μας επιτίθενται ή να μη μας κατανοούν. Στόχος μας ας είναι η Σύνθεση και πολύ συνειδητά ας αποφεύγουμε τις μισές αλήθειες και τις πολεμικές. Ας στηλιτεύουμε τις πράξεις και όχι τον ίδιο τον άνθρωπο που ως τέτοιος μπορεί κάλλιστα να σφάλει -άθελα του- και δικαιούται χώρο και χρόνο να επαναφέρει την αρμονία και να διορθώσει το σφάλμα του. Ο κάθε ένας  φτάνει στην ΚΑΤΑΝΟΗΣΗ στο δικό του χρόνο. Δεν χρειάζεται να πολεμούμε μεταξύ μας. Όσο υπάρχει διάσπαση και διαχωρισμός, όλοι μαζί ως ανθρωπότητα, χάνουμε το δρόμο προς την αρμονία. Όποιον και ότι πολεμούμε εκείνο και καθιστούμε ισχυρότερο. Μόνο όταν αποδεχόμαστε και "αγκαλιάζουμε" και το διαφορετικό, μόνο τότε μπορούμε να μιλάμε για "ολοκλήρωσή". Ας ευχόμαστε λοιπόν όλο και περισσότεροι να βρίσκουν ξανά το δρόμο τους, το φως στη ζωή τους, στην Αλήθεια τους και ας έχουμε πρόθυμα ανοιχτή την αγκαλιά μας για όλους. Ας έχουμε πάντα ένα βλέμμα αγάπης για όλους κι ας αναζητούμε αυτό που πραγματικά μας ΕΝΩΝΕΙ και μας ΕΛΕΥΘΕΡΩΝΕΙ

Με αγάπη
η τοξότισσα 



Διαφημίσεις


Αν νιώθεις πως είσαι Άνθρωπος,

Αν κατάλαβες πως ΕΣΥ είσαι αυτός

που αποφασίζει την πραγματικότητα....

Σε προσκαλώ στην κοινωνία

των Συνειδητών Συν-Δημιουργών

Στόχος μας να αγκαλιάσουμε όλο τον πλανήτη στη νέα Αρμονική Πραγματικότητα!


Olymbia MaTerra HelleNica

μέσα απο την ΕΝθύμηση, τη ΣΥΝθεση και την ΠΑΙΔΕΙΑ