21 Φεβ 2011

Συγχωνεύσεις σχολείων και παρασκήνια...

Πολλοί γονείς, εκπαιδευτικοί αλλά και πολίτες της χώρας είναι ανάστατοι λόγω των διαφόρων προτάσεων (βάσιμων και αβάσιμων, επίσημων και ανεπίσημων) που ακούγονται σχετικά με τις συγχωνεύσεις που σχεδιάζει το Υπουργείο Παιδείας.

Το θέμα αυτό τέθηκε όπως είναι γνωστό για τέσσερις ημέρες σε δημόσια ηλεκτρονική διαβούλευση, ενώ παράλληλα είχαν κινητοποιηθεί και οι αρμόδιες υπηρεσίες για να συντάξουν, σε συνεργασία με τους νέους "καλλικράτειους Δήμους", τις προτάσεις τους. (Εδώ το κείμενο της Διαβούλευσης)
[Ουσιαστικά θα έλεγα πως είναι ένα από τα πρώτα μεγάλα προβλήματα που καλούνται να "λύσουν" και να επωμιστούν οι υδροκέφαλοι Δήμοι που δημιουργήθηκαν, προσπαθώντας να ισορροπήσουν τις διαφορές και τις καταστάσεις μιας τόσο μεγάλης ανομοιογένειας εντός των ορίων τους... Όσο καλές και να είναι οι προθέσεις των Δημάρχων οι κυβερνητικές γραμμές και επιλογές προφανώς και προκαλούν προβλήματα... ]

Βέβαια το Υπουργείο (αλά Bilderberg) Παιδείας, μιλά για συγχωνεύσεις και για ιδρύσεις σχολείων, όμως η αναστάτωση όπως είναι λογικό προκαλείται από την πρόθεση συγχώνευσης και κατάργησης σχολικών μονάδων, ενώ για νέα ίδρυση δεν ακούσαμε και τίποτε...

Το εν λόγω Υπουργείο ωραιοποιημένα προκαλεί εδώ και χρόνια με τις επιλογές του, όμως και το ράδιο αρβίλα πολλά διαδίδει. Που βρίσκεται η αλήθεια και κάτα πόσο κάποιοι επιτήδειοι χρησιμοποιούν τέτοια σοβαρά θέματα για προσωπική προβολή, δημιουργία εντυπώσεων αλλά και πρόκληση τοπικιστικών και διασπαστικών διαθέσεων... αυτό είναι ένα από τα φαινόμενα που μετά λύπης μόνο μπορεί κανείς να παρακολουθεί. Και όπως φαίνεται πολλοί είναι αυτοί που για προσωπικούς ή/και κομματικούς λόγους επιλέγουν να ρίχνουν λάδι στη φωτιά... ή τέλος πάντων το συνηθίζουν να αναστατώνουν τον κόσμο δίχως λόγο ή με παραποίηση των δεδομένων ή περισσότερο από όσο θα έπρεπε... Οι Καλλικράτειοι Δήμοι εντέλει αναζωπυρώνουν τον τοπικισμό παρά ενώνουν... δεδομένου πως το όφελος και το συμφέρον ενός δημοτικού διαμερίσματος αποτελεί -ειδικά στην προκειμένη- βλάβη και ζημιά για κάποιον άλλο τόπο...

Στον τόπο μου, όπως είχα γράψει και λίγες μέρες πριν ακουγόταν πολλά. Κάποιοι μάλιστα, ακόμη και εκπαιδευτικοί θεωρούσαν -σύμφωνα με την ενημέρωση που είχαν- δεδομένο το κλείσιμο του Δημοτικού μας σχολείου... ενώ την ίδια μοίρα φερόταν πως θα είχε και το Γυμνάσιο της περιοχής...

Οι προτάσεις για τρόπους διαμαρτυρίας έπεφταν βροχή, το ίδιο και οι συνελεύσεις...

Στη δε χθεσινή συνέλευση άκουγα έκπληκτη τους διαπληκτισμούς μεταξύ ατόμων και επιρρίψεις ευθυνών σαν να βρισκόμασταν σε αρένα πολιτικάντιδων.  Σε συνέλευση που είχε προηγηθεί κάποιοι είχαν αποφασίσει τη δημιουργία "επιτροπής αγώνα" αποτελούμενης από μέλη του τοπικού και του δημοτικού συμβουλίου, τους προέδρους των Συλλόγων Γονέων και κηδεμόνων του Δημοτικού Διαμερίσματος και πρόεδρο της τον πρόεδρο του τοπικού συμβουλίου του Δημοτικού  Διαμερίσματος.

Ωστόσο όπως έγινε σαφές τα (κομματικοποιημένα) μέλη μόνο κατά δεύτερο λόγο κόπτονταν για την παιδεία και το μέλλον των σχολείων.... Επανειλημμένα τόνιζαν το ότι (και καλά) η επιτροπή αυτή θεωρείται ανώτερη των επιμέρους συλλόγων γονέων και κηδεμόνων και αυτή συντονίζει τον "αγώνα"... Έλεος! Τα άκρως κομματικοποιημένα άτομα θέλουν να καπελώσουν τους γονείς και τα δίκαια αιτήματα τους?! Με ποιό δικαίωμα αναρωτιέμαι και με ποιές νόμιμες διαδικασίες?! Ειδικά όταν υπάρχουν ομοσπονδίες και σώματα διασυλλογικά. Το κερασάκι στην τούρτα ήταν η επιχειρηματολογία και η τοπικιστική ένταση με κατηγορίες "δόλου" (άκουσων άκουσων πως παίζουμε με τις λέξεις) εις βάρος γονέων συλλόγου γυμνασίου γειτονικού Δημοτικού Διαμερίσματος, που όπως είναι φυσικό και εκείνοι επιχειρηματολογούν ώστε να διατηρήσουν το σχολείο της περιοχής τους.

Κι όμως η πλειοψηφία δεν μπορούσε να διανοηθεί πως το θέμα δεν είναι η κόντρα για το ποιός θα κρατήσει το σχολείο του. Δεν μπορούσαν να διανοηθούν πως ναι μεν ως γονείς και πολίτες αγωνιζόμαστε ο κάθε ένας για το δικό του σχολείο, αλλά παρ΄όλ΄αυτά μεταξύ μας είμαστε όλοι από την ίδια πλευρά και αντιμέτωποι με την πρόταση συγχωνεύσεων που η κυβέρνηση μελετά. Είναι αναρωτιέμαι τόσο δύσκολο να αντιληφθεί κανείς πως οφείλουμε να αναγνωρίσουμε το ίδιο δικαίωμα και στους γείτονες μας? Είναι τόσο δύσκολο να κατανοήσουμε πως κάποιοι έντεχνα μεταβιβάζουν την ένταση μεταξύ των πολιτών των ίδιων δήμων, (υπό τύπου "το δικό μου το σχολείο να μείνει και τι με νοιάζει για το δικό σου") αντί να την διοχετεύουν εκεί που πρέπει: δηλαδή στο Υπουργείο παιδείας?

Η πολιτική της κυβέρνησης είναι αυτή που πρώτη προκαλεί τέτοιες εντάσεις, αλλά παράλληλα παίζει σημαντικό ρόλο και ο χειρισμός του εκάστοτε ζητήματος από άτομα που έχουν πολύ στενούς πνευματικούς ορίζοντες αλλά και εφήμερους προσωπικούς στόχους, αυτοί είναι οι λεγόμενοι "δημαγωγοί"... που δε χάνουν ευκαιρία να προκαλούν φαγωμάρες και διχόνιες...

Χθες σε μία τέτοια συγκέντρωση οι γονείς, οι σύλλογοι γονεών και κηδεμόνων και οι "τοπικοί άρχοντες" με την "επιτροπή αγώνα" αποφάσισαν από κοινού να μη στείλουν τα παιδιά τους στα σχολεία ως ένδειξη διαμαρτυρίας... (Κάπως περίεργη μορφή διαμαρτυρίας ομολογώ να πω, το να κλείνεις εσύ τα σχολεία καθώς αγωνίζεσαι για να μην τα κλείσει η πολιτεία... όμως χάριν πλειοψηφίας το δέχτηκα και συμμετείχα στην κινητοποίηση...) Τα παιδιά του γυμνασίου επίσης απείχαν των μαθημάτων τους και οι  κινητοποιήσεις κορυφώθηκαν με ομαδική "καταδρομή" στα γραφεία της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης...

Κι εκεί αποκαλύφθηκε μια άλλη πλευρά:
οι αρμόδιοι διευθυντές των γραφείων πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης μας διαβεβαίωσαν πως στο Δημοτικό μας Διαμέρισμα δεν πρόκειται να κλείσει κανένα σχολείο και πως δεν αναφέρονται καν στις προτάσεις που θα αποσταλούν στο Υπουργείο...

Και τότε? Τι κάναμε όλοι εμείς εκεί? Για ποιο πράγμα διαμαρτυρόμασταν?

Όπως μας εξήγησαν τα σχολεία μας αναφέρθηκαν αρχικά σε μια υπηρεσιακή λίστα που είχε ζητήσει το Υπουργείο, όπου αναφέρονταν όλα τα σχολεία με λιγότερους από 150 μαθητές. Πράγματι έγινε θέμα όμως όπως ισχυρίστηκαν αυτή ήταν μια πρώτη βάση για τις συζητήσεις με τους Δημάρχους και δεν αποτελούσαν εισήγηση για συγχώνευση ή κατάργηση τους...

Να θεωρήσουμε πως απλώς ήθελαν να κατευνάσουν προς το παρόν τα πνεύματα? Μπορεί να είναι και έτσι. Ίσως και οι γραμματείες πρωτοβάθμειας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης να θέλουν απλώς να αποφύγουν την ευθύνη μέχρι να έρθουν "διαταγές άνωθεν"... Όμως είτε έτσι είτε αλλιώς εμείς ως γονείς απαιτούμε και κάνουμε τα πάντα για να μείνουν τα σχολεία μας ανοιχτά -και με ανοιχτούς ορίζοντες! 

Το μόνο βέβαιο είναι φυσικά πως την καυτή πατάτα θα κληθούν να βγάλουν από τη φωτιά οι ίδιοι οι Δήμαρχοι των "καλλικράτειων υδροκέφαλων Δήμων", διότι τους δόθηκαν μεν αρμοδιότητες, αλλά με τα λιγοστά κονδύλια και με πιέσεις στα οικονομικά τους μπορεί κάλλιστα το Υπουργείο να επιβάλει έμμεσα το κλείσιμο σχολικών μονάδων: αν ο Δήμος δεν μπορεί να ανταπεξέλθει στα έξοδα... (Από το Σεπτέμβριο οι Δήμοι θα επιφορτιστούν τα λειτουργικά έξοδα των σχολείων...)

Σύμφωνα με μελέτη του Δήμου μας, με τίποτε δεν είναι οικονομικά καλύτερη η λύση της μεταφοράς μαθητών με λεωφορεία, αφού αυτή είναι ακόμη πιο δαπανηρή από τη συντήρηση και διατήρηση των σχολείων ως έχουν... πέρα από το γεγονός της επικινδυνότητας του εγχειρήματος μεταφοράς μαθητών...

Κλείνοντας να πως πως αν γράφω όλα όσα γράφω δεν είναι για να σταθώ στο επιμέρους, αλλά για να αναδείξω τη μεγαλύτερη εικόνα (γι΄αυτό εξάλλου και δεν αναφέρω ονόματα και περιοχές). Σημασία έχει να καταλάβουμε όλοι πως σε ένα τόσο σημαντικό ζήτημα ΟΛΟΙ οι γονείς οφείλουμε να τηρούμε την ίδια γραμμή: Θέση μας πρέπει να είναι να ΜΗΝ κλείσει κανένα σχολείο (εντός λογικών πλαισίων φυσικά) και όχι το να αναζητούμε ποιό να κλείσει. Όλοι μαζί οι γονείς αλλά και οι εκπαιδευτικοί βρισκόμαστε από την ίδια πλευρά. Αλλίμονο αν επιτρέπουμε να δημιουργούνται εντάσεις και διασπάσεις μεταξύ μας για θέματα και προβλήματα που προκαλεί ο αφελληνισμός της παιδείας και η απονέκρωση των σχολείων της υπαίθρου.

Κοινή στάση: ΔΕΝ στέλνουμε τα παιδιά μας σε άλλα σχολεία και απαιτούμε να έρθουν δάσκαλοι στο σχολείο που διαθέτει ο τόπος μας! Μόνο τα σχολειά δίχως μαθητές μπορούν να αποτελούν θέμα αναστολής λειτουργίας τους.

Οι συντονισμένες κινητοποιήσεις όλων των φορέων συλλόγων γονέων και κηδεμόνων, αλλά και εκπαιδευτικών θα δώσει και το απαραίτητο μήνυμα στα γραφεία των Υπουργείων.

Μπορεί το δικό μας Σχολείο σήμερα να απέφυγε τον κίνδυνο, όμως μέχρι την τελική απόφαση τίποτε δεν είναι βέβαιο. Εξάλλου και μόνο ένα σχολείο να διατρέχει τέτοιο κίνδυνο θα πρέπει όλοι να συμπαρασταθούμε. Το πρόβλημα είναι κοινό και μας αφορά όλους. Οπότε και όλοι μαζί συσπειρωμένοι θα αγωνιστούμε για το αυτονόητο -δίχως χρώματα κομματικά και δίχως φαμφάρες πολιντικάντικες: αυτές οι μέθοδοι είναι απλά ξεπερασμένες εγωκεντρικές λογικές... 
και δε χωράνε στο χώρο της παιδείας και των σχολείων μας!

Δείτε επίσης: 

Μετατάξεις εκπαιδευτικών μετά τις συγχωνεύσεις σχολείων


Διαφημίσεις


Αν νιώθεις πως είσαι Άνθρωπος,

Αν κατάλαβες πως ΕΣΥ είσαι αυτός

που αποφασίζει την πραγματικότητα....

Σε προσκαλώ στην κοινωνία

των Συνειδητών Συν-Δημιουργών

Στόχος μας να αγκαλιάσουμε όλο τον πλανήτη στη νέα Αρμονική Πραγματικότητα!


Olymbia MaTerra HelleNica

μέσα απο την ΕΝθύμηση, τη ΣΥΝθεση και την ΠΑΙΔΕΙΑ