31 Δεκ 2010

2011... η χρονιά της σταθερής απόφασης

Αγαπημένοι φίλοι,

άλλη μια χρονιά έφτασε στο τέλος της...
Κι όπως κάθε τέλος, έτσι κι αυτό φέρνει μαζί του μια νέα αρχή.

Συνηθίζεται να κάνουμε απολογισμό των πεπραγμένων, των γεγονότων που σημάδεψαν το χρόνο που πέρασε και των σημαδιών που χαράχτηκαν στο χώρο καθώς ο χρόνος κυλούσε...

Χωρίς να θέλω να κλείσω τα μάτια στα άσχημα που συνέβησαν θέλω πολύ να σταθώ στα καλά που καταφέραμε...

...στις μνήμες που ξύπνησαν... στις συνειδήσεις που αφυπνήστηκαν... στις καρδιές που ξεκλειδώθηκαν...

Μέσα από τον Τοξότη, μέσα από στιγμές που μοιραζόμαστε "ιντερνετικά" ή δια βίου, το δίχως άλλο κάνουμε παρέα βήματα σύνδεσης και πορείας προς μια νέα πραγματικότητα...

Οι έρευνες, η αναζήτηση της αλήθειας και της γνώσης είναι το ένα σκέλος. Ναι, χρειάζεται να συνδέσουμε ολιστικά όλα όσα δεν μάθαμε, όσα δεν μας είπαν, όσα μας έκρυψαν: είτε αυτά αφορούν την υγεία μας, είτε αφορούν την κοινωνία, τον πολιτισμό, τις τέχνες, τα γράμματα και γενικότερα τις αξίες της ζωής.

Χρειάζεται αυτό και είναι απαραίτητο στάδιο καθώς αναζητούμε το αληθινό νόημα της ύπαρξης μας, της ζωής μας ως ανθρώπινα όντα πάνω στον πλανήτη Γη.

Όμως σίγουρα δεν αρκεί η γνώση. Σίγουρα δεν πάει η λογική μόνη της. 
Η λογική έχει ανάγκη να συνδεθεί με τις ποιότητες της καρδιάς για να μετουσιωθεί η γνώση και να γίνει σοφία και υψιλή συνείδηση...

Ήταν η καρδιά φέτος αυτή που γιατρέυτηκε τρόπον τινά. Έπαψε να ανησυχεί και να αγωνιά για τις σειρήνες που ακούγονται γύρω μας. Βλέπει, κατανοεί και αντικρύζει θαρραλαία, αλλά δεν φοβάται πλέον.

Ο ενθουσιασμός και η χαρά έγιναν κινητήριες δυνάμεις κάθε στιγμής που ζούμε και ο μόνος στόχος πλέον, είναι να διάγουμε μια ζωή δημιουργική.

Η καρδιά έμαθε να είναι ήρεμη κι αυτό έδωσε θάρρος σε όλο το σώμα. Τα γόνατα έπαψαν να λυγίζουν, το κεφάλι έπαψε να βουίζει, η πλάτη έπαψε να σκύβει...
Όλοι μαζί. Αυτό φωνάζει κάθε όργανο στο σώμα μας, αυτό φωνάζει και η κοινωνία μας.
Όλοι μαζί, συνειδητοποιημένοι και μονιασμένοι, μπορούμε να αλλάξουμε την ίδια την πραγματικότητα μας.

Δεν πρόκειται για "θαύμα". Όχι πρόκειται απλά για συνειδητοποίηση. Πάντα εμείς δημιουργούσαμε την πραγματικότητα γύρω μας. Καλά και άσχημα εμείς τα προκαλούσαμε ασυνείδητα και τα καλούσαμε, τα μαγνητίζαμε να έρθουν να εμφανιστούν μπροστά μας...

Τώρα κάνουμε πάλι το ίδιο, απλά τώρα γνωρίζουμε πως παίζεται το παιχνίδι και επιλέγουμε τι θέλουμε να βιώνουμε στο μεγάλο παιχνίδι της ζωής.

Δεν θα κάνω αριθμητική καταμέτρηση όσων πέρασαν, απλά θα σταθώ σε δύο πολύ σημαντικά γεγονότα της χρονιάς που σε λίγες ώρες θα ανήκει σαν αριθμός στο παρελθόν...

Πάνω από όλα για μένα προσωπικά μετρά φέτος η συνειδητοποίηση και η εφαρμογή των πνευματικών μέσων και τεχνικών στο χώρο του λεγόμενου ακτιβισμού. Κλείνοντας ένα ανοδικό κύκλο πάνω στη σπείρα που όλοι μας βαδίζουμε, είδα να συνδέονται μπροστά στα μάτια μου όλα όσα με απασχολούσαν και με ενδιέφεραν επί χρόνια...

Είδα τα πνευματικά εργαλεία να γίνονται η λύση σε θέματα που έμοιαζαν "καθαρά υλικής φύσεως"...
Είδα ζητήματα άλυτα, που έμοιαζαν να μη λαμβάνουν τέλος με τίποτε, να εξαφανίζονται "δια μαγείας" απλά με την εστιασμένη και συντονισμένη πρόθεση...
Είδα τους ουρανούς να σντιστέκονται στη μόλυνση και τις χημικές γραμμές, να ανοίγουν και να καθαρίζονται, παρά τις αντίθετες δράσεις... Σίγουρα έχουμε δρόμο μπροστά μας, όμως η αρχή έγινε, επιλέξαμε το δρόμο όταν φτάσαμε στο σταυροδρόμι.

Γνωρίζω πως πολλοί νόες ακόμη δεν μπορούν και δεν θέλουν να χωνέψουν ετούτη την επιτυχία που πέτυχαν άγνωστοι μεταξύ τους άνθρωποι συντονισμένα... όμως δεν με απασχολεί να πείσω κανέναν. Δεν με αφορά καν αυτό το σημείο...

Εδώ απλώς καταγράφω τα σημεία που συνδέθηκαν πλέον και έγιναν κτήμα πολλών ανθρώπων ως συνειδητή δράση, η οποία δεν σπαταλά πλέον την πολύτιμη ενέργεια της για να "ξελαρυγγίζεται" στους δρόμους ή να απευθύνεται σε "υπεύθυνους-ανεύθυνους" οποιουδήποτε χώρου... Δεν αντ-δρά και δεν αντι-στέκεται σε ντουβάρια. Δρα και δημιουργεί αποσύροντας τη δύναμη που σπατάλαγε αντι-στεκόμενη με παλαιές"κλασικές μεθόδους", που απλά συνέφεραν το σύστημα που ελέγχουν οι καταστρεπτικές δυνάμεις.

Εφαρμόσαμε στην πράξη τη γνώση πως "όπου εστιάζω την προσοχή μου αυτό αναπτύσσεται." Εφαρμόσαμε πρακτικά την επίγνωση πως όποια δύναμη καταβάλω απέναντι σε αρνητικά γεγονότα δεν είναι υπέρ, αλλά εναντίον μας, διότι αυξάνουμε την ίδια τη δύναμη της αρνητικής "πραγματικότητας"...
Δοκιμάστε να χτυπήσεται με φόρα πάνω σε ένα τείχο... όσο πιο πολύ φόρα παίρνεται τόσο πιο πολύ πονάτε εσείς ο ίδιος... Αυτό κάνει και ο κλασικός "ακτιβισμός"... Η συνειδητή δράση κάνει πλέον τα ντουβάρια που φράζουν τη δημιουργία να γκρεμίζονται... αρνούμενη να αποτελεί τη λάσπη ανάμεσα στα τούβλα που σώριασαν εμπρός μας...

Θέλει φυσικά διάκριση. Δεν υποστηρίζουμε την "απάθεια" ή το να κλείνουμε τα μάτια σε όσα συμβαίνουν γύρω μας. Αντίθετα γωνρίζοντας, πολύ συνειδητά επιλέγουμε να μην ενδυναμώνουμε πλέον όσα δεν μας αρέσουν. Επιλέγουμε να εργαζόμαστε ψυχή τε και σώματι για όσα θέλουμε να βιώνουμε. Επιλέγουμε να είμαστε συν-δημιουργοί και όχι απλά σημαιάκια της "άσχημης δημιουργίας" την οποία σχεδίασαν και πραγμάτωσαν άλλοι με τη δική μας ανοχή... Κι εδώ, αυτό το σημείο ζητά πλέον να είμαστε σε επιφυλακή γιατί δεν έχουμε τα περιθώρια να επιτρέψουμε ή να δώσουμε "ανοχή"  σε καταστροφικές και εγωικές "δημιουργίες"...
Είδα επιπλέον τις καρδιές να συντονίζονται. Αρχικά με το νου και μετά με τις καρδιές και τους νόες άλλων ανθρώπων. Μια πρόσκληση συν-δημιουργίας έγινε η αρχή για μια κοινότητα συνειδητών ανθρώπων που μοιράζονται ένα κοινό όραμα και επιλέγουν να δημιουργούν τη δική τους πραγματικότητα...

Αυτό σημαίνει πολύ απλά πως συνειδητοποιούμε πως ΕΜΕΙΣ έχουμε την ευθύνη για τη ζωή μας. Ο κάθε ένας για τη δική του ζωή, τη δική του υγεία, τη δική του ευτυχία και όλοι μαζί επιλέγουμε να σπρώξουμε με δύναμη και συναίσθημα το όραμα αυτό της συν-δημιουργίας ως ένα νέο τρόπο ζωής και μια νέα συνείδηση-πραγματικότητα γύρω μας.

"Ανοησίες" ακούω μερικά μυαλά να αποκρίνονται, μυαλά που δεν συνδέθηκαν με την καρδιά τους...

Ανοησία αγαπητοί μου φίλοι είναι να αφήνει κανείς το μυαλό να κυβερνά τη ζωή μας μόνο του, δίχως να το έχουμε συνδέσει με την καρδιά μας... αυτό είναι ίσως η μεγαλύτερη ανοησία της σύγχρονης εποχής... Και η μεγαλύτερη ασθένεια μας δεν είναι τυχαία οι καρδιοπάθειες... αφού και η καρδιά από μόνη της δεν μπορεί να ελέγξει το θυμό...

Ο φαύλος κύκλος του να ζούμε ως ασύνδετα, κομματιασμένα όντα...

Αν θέλουμε να δούμε τα πράγματα να αλλάζουν γύρω μας πρέπει πρώτα να συνδεθούμε μέσα μας σε μια ολόκληρη οντότητα. Σώμα, νους, καρδιά, ψυχή συνδεμένα μεταξύ τους και συνεργαζόμενα σε ένα αρμονικό όλον. Αυτή είναι η ατομική μας ευθύνη και εσωτερική εργασία.
Μετά ή παράλληλα αν θέλετε κάνουμε τις συνδέσεις μας με άλλους ανθρώπους που κατάφεραν να κολλήσουν τα σπασμένα τους κομμάτια ή που είναι σε καλό δρόμο να τα συνδέσουν και από κοινού περπατάμε το δρόμο της συν-δημιουργίας

Ο κάθε ένας από εμάς έχει και ένα κομμάτι γνώσης, ένα κομμάτι που βοηθά το ψηφιδωτό της πραγματικότητας να γίνει ολόκληρο. Όλοι έχουμε ένα τέτοιο κομμάτι, δεν υπάρχει αμφιβολία...

Όλοι μαζί αποτελούμε ένα ενιαίο σύστημα. Κι αυτό το σύστημα δημιουργεί πραγματικότητες. Άλλοτε καταστροφικές, άλλοτε εποικοδομητικές. Όμως ΕΜΕΙΣ, όσο ζούμε είμαστε ενεργό μέρος του συστήματος και συν-δημιουργούμε μαζί του.

Αν κάτι κορυφώνεται και θέλει την προσοχή μας, αν κάτι ζητά άμεσα μια δική μας απόφαση είναι το αν επιλέγουμε να σκεφτόμαστε και να δρούμε υπέρ της καταστροφής ή υπέρ της δημιουργίας. 
Η ίδια η πραγματικότητα απαιτεί να πάρουμε συνειδητά και αποφασιστικά θέση.

Η κορύφωση που βιώνουμε εμφανίστηκε για ακριβώς αυτό το λόγο: να ταχθούμε συνειδητά στη μία ή την άλλα πλευρά. Στις μέρες μας βλέπουμε τους καταστροφικούς να γίνονται ακόμη πιο επιθετικοί, πιο άπληστοι, πιο θρασείς... Από την άλλη πλευρά βλέπουμε και τους εποικοδομητικούς ανθρώπους να γίνονται πιο δραστήριοι, πιο αποφασισμένοι, πιο συν-δημιουργικοί...
Όμως η πλειοψηφία, όπως πάντα είναι στη μέση: είναι οι αναποφάσιστοι, οι "χλιαροί", που πότε γέρνουν προς την πλευρά των καταστροφικών και πότε προς την πλευρά των δημιουργικών...

Γι΄αυτή τη μεγάλη πλειοψηφία γίνεται η μάχη. Οι αναποφάσιστοι καλούνται να ταχθούν οριστικά στο ένα ή το άλλο στρατόπεδο. Το σύμπαν, ως εποικοδομητικό θέλει να συνεχίσει να εξελίσσεται και θα το κάνει με ή χωρίς εμάς. Απλά εμείς αποφασίζουμε ετούτες τις στιγμές αν θέλουμε να είματε μέρος της εξέλιξης και της δημιουργίας ή μέρος της καταστροφής...

Αποφασίστε λοιπόν! Αυτό καλούμαστε να υποστηρίξουμε γενναία στη χρονιά που σε λίγες ώρες από τώρα αρχίΖΕΙ. Συνειδητοποιηθείτε και συνδεθείτε. 

Εμείς Συν-δημιουργούμε εσείς?
Θα απλώσετε το χέρι να 'ρθείτε στην παρέα? ή ακόμη τρέχετε ολοταχώς προς την καταστροφή?
2011 
η χρονιά της σταθερής απόφασης υπέρ της συν-δημιουργίας





Καλή Δημιουργική Χρονιά Σε όλους μας!

Διαφημίσεις


Αν νιώθεις πως είσαι Άνθρωπος,

Αν κατάλαβες πως ΕΣΥ είσαι αυτός

που αποφασίζει την πραγματικότητα....

Σε προσκαλώ στην κοινωνία

των Συνειδητών Συν-Δημιουργών

Στόχος μας να αγκαλιάσουμε όλο τον πλανήτη στη νέα Αρμονική Πραγματικότητα!


Olymbia MaTerra HelleNica

μέσα απο την ΕΝθύμηση, τη ΣΥΝθεση και την ΠΑΙΔΕΙΑ