13 Οκτ 2010

Η αποχή δεν είναι λύση... αλλά και η τυφλή συμμετοχή είναι πληγή ((Νικώντας τον "Καλλικράτη"))

Πριν λίγες μέρες ανάρτησα κάποια κείμενα που αφορούν τις επερχόμενες, κατ΄εφημισμό, "δημοτικές εκλογές"...

αυτές αφορούν την ιδανική περίπτωση όπου έχουμε κατανοήσει τη συλλογική μας ευθήνη αναλαμβάνοντας γενναία την αποκατάσταση της διάσπασης της δύναμης μας.

Όμως...

Στην πράξη -και ειδικά αν δεν έχουμε έρθει σε επαφή με τα μέλη του Δήμου μας για να συμφωνήσουμε ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ στην προώθηση της συλλογικής μας πρόθεσης, να δράσουμε με νέα πρότυπα και ιδέες, που να βασίζοντε στην κατανόηση πως μόνο όταν προωθούμε το συλλογικό όφελος μπορούμε πραγματικά να δημιουργήσουμε Δήμους και κοινότητες ευμάρειας- τα πράγματα είναι αρκετά πιο περίπλοκα, ποτισμένα όντας στην παλιά εγωική νοοτροπία του ατομικού συμφέροντος και το "βολέματος" διά της ψήφου...

Ένα τέτοιο κλασικό παράδειγμα προβληματικής κατάστασης αποτελεί και η περίπτωση του Δήμου όπου κατοικώ, που αποτελεί θαρρώ και το πιο σύνηθες φαινόμενο στη χώρα μας. Ο οικισμός μας διαμέρισμα βίωνε επί δεκαετίες την προβληματική περίπτωση του να μην αποτελεί ξέχωρη κοινότητα, ξέχωρο Δημοτικό διαμέρισμα εντός του Δήμου, αλλά να θεωρείτε "ένα χωριό" με τον μεγαλύτερο μεν σε έκταση και κατοίκους οικισμό, που βρίσκεται όμως σε απόσταση. Τυπικά η Γέφυρα και η Κάτω Γέφυρα θεωρούνται "ένα χωριό", όμως ανάμεσα του βρίσκεται μια μεγάλη έκταση με βιομηχανίες και βιοτεχνίες, οι σιδηροδρομικές  γραμμές και η παλιά εθνική οδός. Επιπλέον οι υποδομές και η ανάπτυξη των δύο αυτών τμημάτων, όπως και τα καθημερινά προβλήματα και οι ελλείψεις που αντιμετωπίζουν οι κάτοικοι είναι πλήρως διαφορετικές.  Ουσιαστικά κλήθηκαν δύο διαφορετικά χωριά που συχνά δεν έχουν καμία επαφή μεταξύ τους να αποτελούν μια ενιαία μονάδα...

Στην πορεία των "μεταλλάξεων" που κλήθηκε να υποστεί η αυτοδιοίκηση με τον "Καποδίστρια", βρέθηκαν τα δύο αυτά χωριά να αποτελούν ένα Δημοτικό διαμέρισμα εντός του Δήμου Αγίου Αθανασίου, μαζί με κάποια ακόμη κοντινά χωριά της περιοχής. Η μικρή Κάτω Γέφυρα, που ούτως ή άλλως δεν είχε "φωνή" αυτόνομη και επισκιαζόταν από την Γέφυρα, εντάχθηκε σε ένα ακόμη μεγαλύτερο οργανισμό με μεγαλύτερη γεωγραφική έκταση και με πολύ διαφορετικά προβλήματα ανά Δημοτικό Διαμέρισμα...
όπου οι προτεραιότητες και η ιεραρχία των αναγκών επιβαλόταν από ακόμη μεγαλύτερη ανισότητα.

Στις μέρες μας, παρά την πλειοψηφούσα δυσαρέσκεια με την οποία αντιμετωπίζεται από τους πολίτες ο "Καλικράτης" και παρά το γεγονός πως αυτός θα προκαλέσει ακόμη μεγαλύτερα προβλήματα στην ορθή διαχείρηση και διευθέτηση των ζητημάτων που αφορούν ένα συγκεκριμένο Δήμο με τα Δημοτικά του Διαμερίσματα, δίχως καν να ερωτηθούμε φυσικά, καλούμαστε
*να ψηφίσουμε αφ' ενός για τα κοινά που αφορούν τον τόπο μας αλλά και 
*να εγκρίνουμε παράλληλα με τη συμμετοχή μας αυτή στις εκλογές:
-άμεσα τον ίδιο τον "Καλλικράτη" και
-έμεσα τα πεπραγμένα της Κυβέρνησης...

Για να επανέλθω στο δικό μας παράδειγμα, εδώ ας θυμίσω το γεγονός πως σήμερα αποτελεί πολύ σπάνιο φαινόμενο η συνάρθοιση/ συνέλευση των πολιτών ενός Δήμου για να συζητήσουν και να αποφασίουν πραγματικά και από κοινού για τον τόπο τους. Οι πολίτες ξέχασαν να είναι πολίτες.
Ακόμη και οι κουβέντες στα "καφενεία" έγιναν πια σπάνιο φαινόμενο. Κι αν ήταν να μας λείψει η φασαρία και τα μαλώματα τα κομματικά, ας ήταν δεν θα πείραζε... Αλλά εδώ χάθηκε η πολύτιμη συναναστροφή των ανθρώπων και η ανταλλαγή ιδεών μέσα από το διάλογο, που στήριζε και οδηγούσε σε συλλογικές αποφάσεις.

Το λόγο πήραν επί πολλές δεκαετίες οι δημαγωγοί, οι παρατρεχάμενοι των κομμάτων και των κομματαρχών που δεκάρα δε δίνουν για το συλλογικό τοπικό συμφέρον ή την ορθή διαχείρηση των προβλημάτων και των αναγκών ενός τόπου. Τούτοι κόπτονται πρώτα για το δικό τους βόλεμα και συμφέρον και ταυτόχρονα για το κομματικό συμφέρονπου είναι αυτό που τους διασφαλίζει "ιδιαίτερα προνόμια" στο βόλεμα...

Οι πολίτες-κάτοικοι ενός τόπου ναρκωμένοι πλέον και ξεκομένοι από την υπόλοιπη κοινωνία και κοινότητα, ένας ένας και απομονομένοι όντας, γίνονται βορά του συστήματος του "διαίρει και βασίλευε" μέσω της διάσπασης ενός τόπου σε κομματικές παρατάξεις. Οι δημαγωγοί και οι "γλύφτες" διαστρέφουν την πραγματικότητα και τους τάζουν ψεύτικες υποσχέσεις με αντάλλαγμα την ψήφο τους...

Οι "ναρκωμένοι" είναι τώρα και μουγγοί... καθώς χαρίζουν τη φωνή τους στον κόλακα δημαγωγό και χειραγωγό που έστειλε το σύστημα για να διατηρήσει πάνω στις πλάτες των πολλών την ισχύ του.
Τα κομματικά μαγαζάκια "διπλαρώνουν" δυο τρεις σχετικά δημοφιλείς ανθρώπους ή ανθρώπους με μεγάλα "σόγια" από κάθε τόπο και τους εντάσουν μέσα στα κομματικά τους σχήματα απλά και μόνο για να πετύχουν περισσότερους ψήφους για το κομματικά ελεγχόμενο σχήμα που κατεβάζουν στις εκλογές. Οι άνθρωποι αυτοί από κάθε τόπο που θέτουν τους εαυτούς τους ως υποψήφιους εντός κομματικών σχημάτων, από άγνοια ή από ατομικά συμφέροντα υποκεινούμενοι, βάζουν τα χεράκια τους και βγάζουν τα ματάκια του τόπου τους.

Αναγκάζουν την υπόλοιπη κοινότητα να φερθεί επίσης κομματικά -είτε το θέλει είτε όχι- αφού ο ένας φίλος ή συγγενής θα θελήσει να ψηφίσει το "δικό του άνθρωπο" και ο άλλος το δικό του. Αποτέλεσμα? Ο τόπος διατηρείται διασπασμένος, η ομόνοια διαταράσετται και τα πάντα πλέον αποκτούν κομματικά χρώματα: τα προβλήματα του τόπου, η δυσαρέσκεια, η ιεράρχιση των αναγκών και οι λύσεις τους...

Η μικρή Κάτω Γέφυρα, που ούτως ή άλλως δεν είχε φωνή, καθώς δεν της επέτρεπε ο νόμος να είναι αυτόνομη σαν Δημοτικό Διαμέρισμα, παρά την καθημερινή πραγματικότητα, θα εξαφανιστεί, θα χαθεί τώρα ακόμη περισσότερο στα πλαίσια του Καλλικράτη, καθώς καλείται να αποτελέσει ανώνυμο μέλος-άφαντο- για ένα μεγαλύτερο οργανισμό, που ήδη στη μικρότερη κλίμακα της ενοποίησης μέσω του Καποδίστρια ήταν άρρωστος. 
Ακόμη περισσότερα χωριά καλούνται να συνυπάρξουν σαν μία μονάδα. Χωριά και δημοτικά διαμερίσματα που δεν έχουν επαφή και δεν "γνωρίζονται" μεταξύ τους. Χωριά όπου οι κάτοικοι αντιμετωπίζουν πολύ διαφορετικά ζητήματα στην καθημερινότητα τους και έχουν πολύ διαφορετικές ανάγκες, αλλά και γεύονται πολύ διαφορετικό επίπεδο ανάπτυξης και υποδομών.
Ποιανού το δίκιο θα υπερισχύει? Ποιανοί οι ανάγκες θα μετρούν? Ποιανού τα προβλήματα θα μετρήσουν σαν "πρώτα και βασικά"?

Φαύλος κύκλος. 

Κανένας Καποδίστριας και κανένας Καλλικράτης δεν θα ήταν πρόβλημα, εάν αποτελούσαν δημοκρατική απόφαση των κατοίκων και στηρίζονταν σε υγιή μέλη (χωριά ή δημοτικά διαμερίσματα) που αποφάσισαν να ενωθούν και να διοικηθούν από κοινού. Δεν θα ήταν πρόβλημα εάν από κάθε περιοχή-μέλος υπήρχε μία μοναδική ενωμένη φωνή. Εάν οι κάτοικοι κάθε τόπου είχαν μια κοινή γραμμή αποφάσεων που απλά έμπαιναν στη διαχειριστική και διοικητική γραμμή ενός μεγαλύτερου σώματος. 

Σήμερα αντίθετα τα μέλη δεν έχουν φωνή, απλά υφίστανται τις αποφάσεις κάποιων.  Κι άντε στα πλαίσια του Καποδίστρια υπήρχε μια κάποια σχετική επαφή με τους διοικούντες και ακόμη και μέσα στα χρωματισμένα κομματικά πλαίσια μπορούσες να λειτουργήσεις βασιζόμενος στην προσωπική επαφή. Τώρα η διοίκηση φεύγει ακόμη πιο μακρυά από τα δημοτικά διαμερίσαματα. 'Όποιος και να εκλεγεί πρώτος -ανάλογα με το πόσα πολλά έταξε στον καθένα ατομικά- Δήμαρχος δεν θα είναι με τίποτε, όπως δεν ήταν Δήμαρχος ούτε στα πλαίσια του Καποδίστρια.

Δήμαρχος σημαίνει ο διοικητής, ο άρχοντας ενός ΔΗΜΟΥ και εδώ δεν έχουμε πια Δήμους έχουμε υδροκέφαλους καρκινικούς όγκους που κατατρώνε τον οργανισμό του κάθε τόπου. 

Έτσι φτάνουμε και πάλι στο ζήτημα της αποχής ή της ψήφου: Ναι να συμμετέχω στα κοινά όπως οφείλω σαν πολίτης μιας Δημοκρατίας αλλά αν η ίδια η Δημοκρατία δεν υπάρχει ή είναι άρρωστη είναι υγιές να συμμετέχω δίχως προηγουμένος να έχω φροντήσει να θεραπεύσω την νόσο? Είναι υγιές να πάω να ψηφίσω για να ψηφίσω και μόνο όταν η ψήφος μου είναι πολυσήμαντη, αλλά εγώ την παρέδωσα δίχως να έχω διάλογο με την κοινότητα μου, με την κοινωνία όπου ζω, με τους υποψηφίους όλους μαζί? Δίχως να έχω διευκρινήσει το τι ζητώ εγώ σαν κοινονία-δημοτικό διαμέρισμα και δίχως να έχω κάνει γνωστά τα προβλήματα και τις ανάγκες μου στον εκάστοτε υποψήφιο?

Τα κεράσματα και τα ψουψου στα δημοτικά διαμερίσαμτα από τους υποψήφιους παίρνουν και δίνουν αυτές τις μέρες, αλλά συνέλευση κατοίκων εγώ δεν είδα...  Όταν τα κύτταρα ενός οργανισμού δεν επικοινωνούν μεταξύ τους, πως μπορεί να λειτουργεί το όργανο στο οποίο ανήκουν? Κι αν τα όργανα ενός οργανισμού δεν επικοινωνούν τι είδους λειτουργία μπορεί να έχει το σώμα που καλούντε να σχηματίσουν? Σκέτη παραφωνία. Το θέατρο του παραλόγου...

Κι όλα αυτά λύνονται τόσο απλά αν αποφασίσει το κάθε κύτταρο να επικοινωνήσει και να κατανοήσει πως η δική του η καλή υγεία εξαρτάτε και από την υγεία του διπλανού του. Απλά ενιαία φωνή χρειάζεται. Ακομμάτιστη και αχρωμάτιστη ενιαία φωνή. Μέσα σε μια ενιαία συμφωνία μπορούν να παίζουν όλα τα χρώματα σαν πινελιές του διαφορετικού, σαν διαφορετικά μουσικά όργανα που παίζουν τον ίδιο σκοπό στην εκτέλεση του ίδιου τραγουδιού...

Στη σημερινή κατάσταση ακόμη και τα μουσικά όργανα είναι σπασμένα σε εκατοντάδες κομμάτια...

Τόσο δύσκολο είναι να μαζευτούμε όλοι μαζί στην πλατεία και να καλέσουμε τους υποψηφίους του τόπου μας, να συζητήσουμε και να προαποφασίσουμε όλοι μαζί ποιός θα μας εκπροσωπήσει στις επόμενες δημοτικές εκλογές? Τόσο δύσκολο είναι να τους πείσουμε να δράσουν μόνο για το κοινό καλό κάτω από την ίδια ενιαία ομπρέλα και να παρατήσουν τα κομματικά μαγαζάκια?

Δύκολο δεν είναι καθόλου αλλά δεν προσπαθήσαμε καν.

Η χώρα που γέννησε τη Δημοκρατία, ξέμαθε να λειτουργεί δημοκρατικά...

Ποιός υποψήφιος από τον τόπο μας θα τόλμαγε να ενταχθεί σε οποιοδήποτε "κομματικό σχηματισμό" γνωρίζοντας πως δεν θα πάρει ούτε μία ψήφο? 
Άντε λοιπόν μαζευτείτε, συγκεντρωθείτε, γιατί ΕΜΕΙΣ μπορούμε να δώσουμε τη λύση -στον τόπο μας ο κάθε ένας- παρά τις σκοπιμότητες που σκέφτηκε να προωθήσει το σύστημα ενάντια στο καλό μας!
Παρά τον Καλλικράτη και τις μυστικές διεργασίες, μπορούμε να δώσουμε άλλη κατεύθυνση στα πράγματα στηρίζοντας με μία ενιαία φωνή τους υποψηφίους μας ανά περιοχή.

Το σύστημα δεν θα μας δώσει ποτέ στο χέρι τα εργαλεία για να διορθώσουμε την αδικία. Εμείς όμως μπορούμε με δικά μας εργαλεία να επιβάλουμε το δίκιο και το συλλογικό συμφέρον αν είμαστε σύσσωμοι και μονιασμένοι.

Ακόμη με την ίδια κομματική φώλα του "διαίρει και βασίλευε" θα την πατάμε?

Ξυπνήστε φίλοι μου- στο χέρι σας δεν κρατάτε απλώς ένα κομμάτι χαρτί, ένα ψηφοδέλτιο.  Στο χέρι σας κρατάτε ΟΛΗ τη δύναμη που αλλάζει τα πάντα μέσα σε μία κοινωνία. "Δεν είναι άντε ας το ρίξω να δούμε." Πρώτα σχεδιάζουμε ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ το δικό μας ΕΝΙΑΙΟ ψηφοδέλτιο και μετά ναι, ΜΕΤΑ το ρίχνουμε στην κάλπη βέβαιοι πως στηρίζουμε τον τόπο μας και την ανάπτυξη του.

Εμποδίστε τους άξιους υποψήφιους από το να ενταχθούν σε κομματικούς σχηματισμούς. Στείλτε τα "κομματόσκυλα" στον μπόγια. Φτιάξτε το ΔΙΚΟ σας Ενιαίο Ψηφοδέλτιο σε ΚΑΘΕ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΔΙΑΜΕΡΙΣΜΑ και στηρίξτε το σύσσωμοι.
ΤΩΡΑ!

Εδώ και τώρα 
  • οργανώστε τη λαϊκή σας συνέλευση καλώντας όλους όσους έχουν δηλώσει την πρόθεση να είναι υποψήφιοι. 
  • Συζητήστε, 
  • οργανώστε τον κατάλογο με τις κοινές σας ανάγκες, 
  • κάντε διάλογο σεβόμενοι τη γνώμη όλων.
  • Εκλέξτε από κοινού το άτομο ή τα άτομα που θα σας εκπροσωπήσουν σαν τοπικοί εκπρόσωποι και
  • μαζί με τους εκπροσώπους όλων των άλλων δημοτικών διαμερισμάτων που εκλέχτηκαν προκαταβολικά με τον  ίδιο τρόπο, δημιουργείστε το μοναδικό συνδυασμό που θα στηρίξετε. 

Εργαστείτε σήμερα με σύμπνοια για να είστε αύριο, μετά τις εκλογές, όλοι χαρούμενοι με το αποτέλεσμα -γιατί απλά θα σας εκφράζει ΟΛΟΥΣ. 


Μόνο έτσι θα έχει νόημα η συμμετοχή στις εκλογές. Μόνο έτσι θα έχουμε προετοιμάσει το έδαφος για την επιστροφή της αληθινής Δημοκρατίας. Μόνο έτσι θα πάψουμε να έχουμε να αντιμετωπίσουμε τα πονηρά σχέδια και καμώματα των λίγων που θέλουν να μας διαφεντεύουν σαν άβουλα πρόβατα.
Με μια τέτοια προεργασία και προετοιμασία ακόμη και η φωνή της Κάτω Γέφυρας  -και κάθε άλλου μικρού Δημοτικού Διαμερίσματος- θα ακούγεται μέσα στον Καλλικράτη όπως πρέπει και δεν θα εξαφανίζεται στον υδροκεφαλισμό του Καλλικράτη. Η φωνή όλων θα μετρά και θα αποδίδει καρπούς... 

Σκεφτείτε το πολύ σοβαρά γιατί...
το πως θα "κοιμηθούμε" αν δεν στρώσουμε από τώρα αλλιώς... Ε, αυτό το γνωρίζουμε με βεβαιότητα.
Τόσα χρόνια το βιώνουμε...




Διαφημίσεις


Αν νιώθεις πως είσαι Άνθρωπος,

Αν κατάλαβες πως ΕΣΥ είσαι αυτός

που αποφασίζει την πραγματικότητα....

Σε προσκαλώ στην κοινωνία

των Συνειδητών Συν-Δημιουργών

Στόχος μας να αγκαλιάσουμε όλο τον πλανήτη στη νέα Αρμονική Πραγματικότητα!


Olymbia MaTerra HelleNica

μέσα απο την ΕΝθύμηση, τη ΣΥΝθεση και την ΠΑΙΔΕΙΑ