17 Οκτ 2010

Αποκαλύψεις και... "ψευδοαποκαλύψεις"...

Με αφορμή το αποκαλυπτικό (?) έγγραφο "βόμβα" (?) που κυκλοφορεί τελευταία στο διαδύκτιο θα ήθελα να θυμίσω με κάποιες σκέψεις, πως ότι αναζητάμε "αυτό βρίσκουμε"...

Εδώ και λίγες μέρες κάνει το γύρο του διαδυκτίου ένα έγγραφο που ξεκίνησε από το greek-american news agency, όπου υποτίθεται πως ο Ανδρέας Παπανδρέου συμφώνησε σε ανθελληνικές δεσμεύσεις και δέχτηκε χρηματοδότηση για την ίδρυση του ΠΑΣΟΚ από το 1974. Σχετικά με το ίδιο έγγραφο δημοσιεύτηκε κείμενο με παρατηρήσεις στο μπλογκ ΤΑΧΑΛΙΑ, όπου εντοπίζονται σημεία που δείχνουν πως το έγγραφο αυτό είναι πλαστό και κατά πως φαίνεται έργο προβοκάτσιας...

Δεν θα ήθελα να σταθώ στο αν είναι έγκυρο ή όχι το έγγραφο, μολονότι είναι "περίεργη" η συγκυρία αποκάλυψης του και παρά τα σημεία που φανερώνουν πως μάλλον είναι πλαστό.

Σήμερα λίγο-πολύ γνωρίζουμε πια πως λειτουργεί η πολιτική σκηνή και πως γίνονται τα μαγειρέματα κάτω από το τραπέζι. Γνωρίζουμε επίσης πως στήνουν και αλλοιώνουν την πραγματικότητα με προπαγάνδα και συστηματική προβολή "μυνημάτων". Γνωρίζουμε επίσης πως κανένα κόμμα δεν δικαιούται να υπάρχει ως τέτοιο μέσα σε μια πραγματικά Δημοκρατική πολιτεία. Εκεί επιτρέπεται η πολυφωνία και οι διάφορες πολιτικο-φιλοσοφικές γραμμές, όμως στο επίπεδο της κυβέρνησης ή της τοπικής αυτοδιοίκησης κάτι τέτοιο έχει αποδειχτεί διασπαστικό και καταστροφικό για τον τόπο και το κράτος.

Αναζητώντας αιτίες που να αμαυρώνουν το παρελθόν της μίας ή της άλλης πολιτικής παράταξης ή πολιτικού προσώπου πέφτουμε σε μια μεγάλη παγίδα: κατά πρώτον μερικώς αθωόνουμε τους υπόλοιπους πολιτικούς και αφ' ετέρου παραμένουμε στο επίπεδο που λέει πως για ότι μας συμβαίνει φταίνε κάποιοι "άλλοι". Σίγουρα υπάρχουν μαύρες σελίδες για κάθε πολιτικό και για κάθε κόμμα. Αυτό είναι βέβαιο. Όμως θα πρέπει να γνωρίζουμε πολύ καλά πως τέτοιου είδους "αποκαλύψεις" γίνονται πάντα πολύ μελετημένα και με πρόθεση. Σε καιρό παρακμής πάντα το σύστημα βγάζει στη "φόρα τα άπλυτα του". ..

Τα τελευταία χρόνια στη χώρα μας τουλάχιστον δεν ακούμε τίποτε άλλο πέρα από σκάνδαλα. Γιατί το ίδιο το σύστημα επιλέγει να το κάνει αυτό? Πολύ απλά για να μας κρατά απασχολημένους σε παλιά σκάνδαλα, να μας "θυμώνει", να "μας θαμπώνει" και να μη βλέπουμε τα ακόμη μεγαλύτερα σκάνδαλα που λαμβάνουν χώρα τη στιγμή που ζούμε, εδώ και τώρα.

Να μη θέλουμε δικαίωση? να μην θυμώνουμε με τα σκάνδαλα? Φυσικά και να αγωνιζόμαστε για το δίκαιο και λογικό να μας εκνευρίζουν οι μυστικές συμφωνίες που έγιναν κάποτε και ευθύνονται για τη σημερινή κατάσταση που επικρατεί. Όμως αν μείνουμε κολλημένοι εκεί, απλά επιτρέπουμε να γίνουν και νέα "σκάνδαλα" εις βάρος μας. Μένουμε παθητικοί ή εκτονωνόμαστε φωνάζοντας για τις σκευωρίες, παραμελλόντας το βασικότερο: την εύρεση και προώθηση λύσεων που να μην επιτρέπουν εκ νέου τέτοιες σκευωρίες.

Το μεγαλύτερο μας πρόβλημα είναι να τολμήσουμε σαν πολίτες και σαν κοινωνία να πάρουμε ευθήνες. Χωρίς να το καταλαβαίνουμε βουλιάζουμε στο "άδικο" που διαπράχθηκε, το οποίο γνωρίζουμε όμως πολύ καλά πως με τις υπάρχουσες συνθήκες δεν πρόκειται να εκδικαστεί καθώς και η Δικαιοσύνη έχει διαβρωθεί...


Το πρόβλημα μας, όπως και αν προέκυψε, (από λάθη και διαπλοκές θα έλεγα όλων των κομμάτων της Βουλής και όλων των πρωθυπουργών και των κυβερνήσεων μέχρι σήμερα -μηδενός εξαιρουμένου) δεν μας βοηθά να προχωρήσουμε και να ενηλικιωθούμε σαν κοινωνία. Το πρόβλημα μας είναι το ίδιο το πολίτευμα μας, το οποίο το σύστημα δεν θα επιτρέψει να αλλάξει, όμως εμείς οι ίδιοι μπορούμε να το αλλάξουμε αρχής γενομένης από τις Δημοτικές εκλογές. (Βλέπε π.χ. πρόταση: Η αποχή δεν είναι λύση... αλλά και η τυφλή συμμετοχή είναι πληγή ((Νικώντας τον "Καλλικράτη"))

Το σύστημα με τα εργαλεία του σε μόνιμη βάση αναζητά τρόπους που να επιτρέπουν την επιβίωση του και σε βάθος χιλιετιών "προσφέρει" μερικά λίγα ψίχουλα για τις κοινωνίες, μόνο για να επιβιώσει τούτο για λίγο ακόμη.  (βλέπε Πόσο πραγματική είναι... η πραγματικότητα? -Δομές συστημάτων)


Τα κόμματα είναι ένα από τα εργαλεία του συστήματος, που ανεξαρτήτως ιδεολογίας, χαϊδεύουν τα αυτιά μας και φροντίζουν από κοινού την επιβίωση του ίδιου του άδικου συστήματος.

Ένα άλλο εργαλείο είναι τα μέσα "ενημέρωσης". Δεν είναι καθόλου τυχαίο που στις δημοσκοπίσεις για παράδειγμα επιλέγουν να αναφέρουν τα "ποσοστά πρόθεσης ψήφου" που αντιστοιχούν σε κάποιο κόμμα και αποφεύγουν να αναφέρουν ως πρώτο ποσοστό την "απροσδιόριστη ψήφο ή πρόθεση αποχής" που αυτή τη στιγμή φαίνεται να είναι το μεγαλύτερο ποσοστό (πάνω από 30%).

Θα πρέπει επίσης να αναγνωρίσουμε το ίδιο σύστημα που προσπαθεί να επιβάλει τη δική του γραμμή σε παγκόσμιο επίπεδο. Δεν είναι καθόλου τυχαίο για παράδειγμα πως ξαφνικά επιλέγουν να φέρουν στο προσκήνιο την ύπαρξη των UFO και τις θεάσεις αυτών. Γνωρίζουμε πως θα ήταν από τα τελευταία χαρτιά που ήθελε να "παίξει" το σύστημα. Δυο χρόνια πριν είχα αναφερθεί στο θέμα αυτό με τα κείμενα: Μυστικές υπηρεσίες και οργανώσεις κινούν τα νήματα του μέλλοντος της ανθρωπότητας...

Σήμερα βιώνουμε ήδη και την "τεχνητή κρίση" και την πυροδότηση του θέματος των εξωγήινων σε όλο τους το μεγαλείο. Δεκάδες βίντεο δείχνουν τις θεάσεις ιπτάμενων σκαφών (?) που ούτως ή άλλως συνέβαιναν εδώ και δεκαετίες, αλλά κρατούνταν μυστικές. Αρκεί να δείτε πόσες θεάσεις UFO υπάρχουν ΜΟΝΟ για την 13η Οκτωβρίου 2010 σε όλο τον πλανήτη (εδώ και εδώ). Το θέμα είναι όμως πως σχεδίαζαν αυτή την "έξαρση θεάσεων" σε παγκόσμιο επίπεδο. Πέρα από τα παραπάνω αξίζει να σταθεί κανείς σε ένα βίντεο στο youtube που αναφέρει πως πρώην αξιωματικός της Αμερικανικής πολεμικής αεροπορίας, ο Stanley A. Falham, στο βιβλίο του "Challenges of Change",  ανέφεραι πως "στις 13 Οκτωβρίου 2010 θα υπάρχει μαζική εμφάνιση UFO σε όλο τον κόσμο". Όπως και αν έφτασε σε αυτή τη γνώση, σημασία έχει πως ήταν "προ-σχεδιασμένο" κατά κάποιο τρόπο...

Με τα παραδείγματα αυτά, όσο "άσχετα και να μοιάζουν" θέλω να εστιάσω στο διαταύτα: κάποιοι ενορχηστρώνουν την πραγματικότητα μας... κι εμείς αντί να δημιουργούμε ή να συν-δημιουργούμε την πραγματικότητα μας έχουμε καταντήσει απλοί κομπάρσοι σε "ξένο έργο"...

Σήμερα γνωρίζουμε πολύ καλά πλέον πως δημιουργείται και πως συντηρείται μια συγκεκριμένη πραγματικότητα. Δεκάδες επιστήμονες και ερευνητές έχουν γράψει σχετικά και άλλοι τόσοι προτείνουν και εφαρμόζουν μεθόδους που ξεκλειδώνουν τη μέθοδο δημιουργίας της πραγματικότητας που επιθυμούμε, ανεξάρτητα από τις συνθήκες που επικρατούν γύρω μας...

Αφού λοιπόν σήμερα έχει ξεκλειδωθεί ένα μέρος γνώσης με απλή λογική, αλλά με θάρρος, οφείλουμε να προσπαθήσουμε να δούμε που προσπαθεί να μας οδηγήσει το σύστημα και με έξυπνες κινήσεις να επιβάλουμε τη δική μας ρότα: αυτή που θα επαναφέρει διακαιοσύνη, ισονομία κτλ.

Και φυσικά το πιο αποφασιστικό όλων εν τέλει είναι να ασχοληθούμε επιτέλους με αυτό ακριβώς που θέλουμε. Το να σκαλίζουμε απλά για να σκαλίσουμε κάποια ζητήματα δεν οφελεί σε τίποτε. Θα μπορούσε ίσως να συμβάλει στην αναγνώριση των παιχνιδιών του συστήματος και να συνέβαλε ως παράδειγμα από την ιστορία για την αποφυγή του ίδιου λάθους... Όμως όσο δεν αντιμετωπίσουμε τις σκανδαλώδεις "αποκαλύψεις της ιστορίας" ως παραδείγματα για να κατανοήσουμε πως φτάσαμε εδώ που φτάσαμε, είτε ως χώρα, είτε ως ανθρωπότητα στο σύνολο μας, οι "αποκαλύψεις και οι ψευδοαποκαλύψεις" θα συνεχίζουν να αποτελούν απλά εργαλεία στα χέρια του ίδιου συστήματος που μας παίζει σαν μαριονέτες στο μεγάλο θέατρο του παραλόγου...

Στο χέρι μας είναι να πάρουμε το καλύτερο από όσα γνωρίζουμε και να αναλάβουμε με υπευθηνότητα την αλλαγή που επιθυμούμε.

Όλα τα άλλα είναι απλώς λόγια και φούσκες στον αέρα... Είναι απλώς δικαιολογίες για να στρουθοκαμηλίζουμε για λίγο ακόμη, αντί να αποφασίσουμε δυναμικά να ανοίξουμε τα φτερά μας και να γίνουμε οι αετοί που είμαστε...

Οι πράξεις μας θα δείξουν την υπευθηνότητα μας και σε αυτές, αλλά και σε όλες τις άλλες εκλογές που θα έρθουν.


δείτε επίσης:

Μα επιτέλους που ζούμε?!?

Challenges Of Change - Stanley A. Fulham (Part 1)

 

Διαφημίσεις


Αν νιώθεις πως είσαι Άνθρωπος,

Αν κατάλαβες πως ΕΣΥ είσαι αυτός

που αποφασίζει την πραγματικότητα....

Σε προσκαλώ στην κοινωνία

των Συνειδητών Συν-Δημιουργών

Στόχος μας να αγκαλιάσουμε όλο τον πλανήτη στη νέα Αρμονική Πραγματικότητα!


Olymbia MaTerra HelleNica

μέσα απο την ΕΝθύμηση, τη ΣΥΝθεση και την ΠΑΙΔΕΙΑ