6 Σεπ 2010

Μάχη ανάμεσα στο φως και το σκοτάδι


Διάβασα κάποτε μία πολύ όμορφη φράση που έλεγε πως η δύναμη είναι μία και μοναδική. Η ουσία που δίνει δύναμη και ζωή στο κάθε τι είναι η ίδια. Στην ουσία η δύναμη ενός αγίου και μιας ισχυρής αρνητικής οντότητας ή ενός ανθρώπου που δέθηκε σε αυτή δεν διαφέρει. Η δύναμη είναι η ίδια, υπάρχει όμως μία βασικότατη διαφορά ανάμεσα

στον άγιο και τον διάβολο: ο πρώτος τη χρησιμοποιεί πάντα βαπτισμένη μέσα στην αγάπη και τις ποιότητες της και ο δεύτερος για ιδιοτελείς και εγωκεντρικούς σκοπούς.

Αυτή είναι η μόνη διαφορά της δύναμης του αγίου, από τη δύναμη του διαβόλου: η αγάπη.

Η αγάπη είναι ο μαγικός ολοφώτεινος λίθος που μετουσιώνει τη δύναμη και την αφήνει να δρά για το καλό της Ζωής, η έλλειψη της όμως αφήνει να φανεί μία ισχύς και μία δύναμη μαύρη και σκοτεινή που τρομάζει και ρουφά τη ζωή από κάθε τι ζωντανό.

Τα αποτελέσματα της μίας ή της άλλης πλευράς είναι ορατά δια γυμνού οφθαλμού. Στη φωτεινή πλευρά λάμπει γεμάτη φως η ίδια η ζωή, γεμάτη από αγάπη που ξεχειλίζει και δίνει χαρά στο πέρασμα της. Στην άλλη πλευρά κυριαρχεί ο φόβος, το σκοτάδι, η θλίψη και ο μαρασμός της ζωής.

Στη μία πλευρά κυριαρχεί η ενότητα και το μοίρασμα. Κυριαρχεί η συλλογικότητα και το εμείς. Επικρατεί η αίσθηση ενότητας με το ΟΛΟΝ. Στην άλλη πλευρά κυριαρχεί ο ατομισμός, ο εγωκεντρισμός, η υπεροψία του μικρού "εγώ" που αποζητά να ρουφήξει τη ζωή από τους γύρω του.

Διάβασα επίσης πως όσο πιο πολύ πλησιάζει κανείς στο φως, τόσο πιο έντονες είναι οι μάχες με το σκοτάδι. Δεν είναι καθόλου τυχαίο πως ο Χριστός έπρεπε να παλέψει με τον αρχηγό του σκότους πριν την τελική του νίκη...

Φαίνεται πως εκεί που φεγγοβολά καθαρό φως κάποια "βαμπιρ" έρχονται να τρομάξουν με την παρουσία τους τη ΖΩΗ για να μπορέσουν να ρουφήξουν λίγη από την ενέργεια της. Είναι γνωστό πως δική τους ενέργεια δεν έχουν για να ζήσουν καθώς τους είναι απαγορευμένη η σύνδεση με την ΠΗΓΗ της ΖΩΗΣ.

Μοναδικό τους "όπλο" είναι η πρόκληση φόβου. Όταν φοβάται η ζωή, αρχίζει να δονείται σε συχνότητες χαμηλές, συχνότητες μακρυά από την αγάπη, που επιτρέπουν στα βαμπίρ να συνδεθούν και να ρουφήξουν λίγη ζωή.

Πολλές τέτοιες μάχες γίνονται στη διάρκεια της ζωής μας. Άλλες μικρές και άλλες μεγαλύτερες. Κάποιοι μπορεί να λυγίσουν στο πρωτόγνωρο βάρος για πάντα και να χαθούν σχεδόν αμέσως. Κάποιοι αντιστέκονται για λίγο, μέχρι να αρχίσει να λειτουργεί μέσα τους κάποια από τις ασθένειες της καρδιάς και χάνουν επίσης τη μάχη. Κάποιοι άλλοι όμως ακόμη και αν προσωρινά δεν αναγνωρίσουν τον "εχθρό" που τους παρουσιάζεται μεταμφιεσμένος, μπορεί να χάσουν σε κάποια σημεία τη μάχη, αλλά η νίκη η τελική είναι δική τους, αφού η βαθιά πίστη τους στην Αλήθεια, το Φως και την Αγάπη νικάει κάθε φόβο και  κλείνει κάθε πιθανή ρωγμή που επιτρέπει τη διαρροή της ενέργειας της ζωής προς το παράσιτο.


Η αλήθεια η γυμνή δεν είναι ανεκτή από το σκοτάδι. Η δύναμη της αγάπης δεν είναι συμβατή με τους αρνητές και πολέμιους της ζωής. Ο εγωισμός δεν είναι συμβατός με τη δόνηση του φωτός.

Ευλογία και κατάρα για κάθε συνειδητό πολεμιστή του φωτός είναι η διεξαγωγή μιας τέτοιας μάχης.

Ευλογία γιατί ασπιδώνεται με την εμπειρία της δύναμης της ζωής και της αγάπης. Κατάρα γιατί έρχεται πρόσωπο με πρόσωπο με το ίδιο το απόλυτο ΚΑΚΟ.

Όμως η αγαλλίαση της ψυχής που περνά δια πυρός και σιδήρου και στέκεται στα πόδια της μετά από μια τέτοια μάχη είναι ένα εισιτήριο για το επόμενο επίπεδο φωτός.

Ευλογημένες ας είναι οι ώρες της μάχης.
Κι ας βαπτίζονται όλο και περισσότεροι πολεμιστές του φωτός στην αλήθεια της υπεροχής της αληθινής αγάπης έναντι του φόβου. Ο εχθρός του φωτός και της αλήθειας απογυμνωμένος μετά τη μάχη, μοιάζει με αδύναμο φυλλαράκι που τρέμει κάθε σπίθα ζωής...

ΥΓ: Ευχής έργο να μετανοούν όσοι επιβουλεύονται με δόλο αθώες ψυχές για να κλέψουν ενέργεια ζωής. Τα κόλπα που χρησιμοποιούν εύκολα γίνονται μπούμεραγκ εναντίων τους και είναι πραγματικά κρίμα, γιατί απέχουν τόσο λίγο από την ολόλαμπρη αλήθεια. Φτάνει να βαφτίσουν τη δύναμη τους μέσα στην αγάπη για να τη μετουσιώσουν... κι από σκοτεινή να γίνει φωτεινή...
όμως δεν είναι πάντα επιθυμητό από κείνους τους σκοτεινούς, γιατί προϋποθέτει να πετάξουν από πάνω τους αρκετά βαρίδια, και κυρίως όλα τα βαρίδια του εγωισμού και της δίψας τους για υπεροχή και εξουσία...

ΥΓ2: τα παραπάνω γράφτηκαν πριν ένα περίπου χρόνο...
και παραμένουν επίκαιρα
μόνο να συμπληρώσω θα ήθελα: την παγίδα του να θεωρούμε κάποιους ή τον εαυτό μας φωτεινούς, ενώ κίνητρο μας παραμένει η δίψα για "δύναμη", το τεράστιο "εγώ" που σαν δαίμονας μας κρατά δέσμιους του σκότους...
Ενός σκότους που το παρουσιάζουν να "φέγγει" και να αστράφτει, από τις αντανακλάσεις ενός ψεύτικου χρυσού...
Ελέγξτε τα κίνητρα σας. Χαλιναγωγίστε το οικόσιτο ζωάκι σας, το "μικρό εγώ" και αποφασίστε δυναμικά υπέρ της ανιδιοτελούς αγάπης. Είναι τόση η χαρά και η ευτυχία στο μοίρασμα που μετατρέπει τη ζωή μας σε μια αδιάκοπη αγκαλιά. Δυναμώστε την ψυχή σας και πετάξτε όλες τις μάσκες. Ελέγξτε με τα ίδια μέτρα και σταθμά και όσα σας λένε κουκουλωμένα σε διανοουμενίστικες κορδέλες και πολύπλοκες τεχνικές. Αυτό που μας δόθηκε εξαρχής περιλαμβάνει τα Πάντα. Κανείς δεν έχει τίποτε να μας δώσει "πολύτιμο" -πέρα από αγάπη. Σε αυτή αξίζει μόνο να επενδύει κανείς.
Αν βλέπετε το εγώ να φουντώνει... κάποιο λάκο έχει η "κορδέλα"... Κάντε ένα βήμα πίσω και κοιτάξτε την αλήθεια κατάματα. Τη γνωρίζεται την αλήθεια, γιατί αυτή ήταν εξ αρχής μέσα σας. Μπορεί να πονέσει το "οικόσιτο δαιμόνι", το "εγώ" μας, όμως είναι μεγάλη λύτρωση το να εν-θυμούμαστε, να βγαίνουμε από τον ύπνο (εξ-υπνοι) και να πετάμε τη λήθη (α-λήθεια).

Όπου χαϊδεύουν πολύ το "οικόσιτο ζωάκι" σας εγρηγορείται...

Βάλτε το ΕΜΕΙΣ μπροστά κι όλα γίνονται εύκολα. Τότε
θα γίνονται ολοφάνερα και τα νοήματα πίσω από τα "όμορφα λόγια" που λύνουν και δένουν...
και παγιδεύουν νου και καρδιά. Κανείς δεν έχει να σας δώσει κάτι που δεν έχετε ήδη - απλά ξεχάσατε ίσως πως το έχετε... 


Διαφημίσεις


Αν νιώθεις πως είσαι Άνθρωπος,

Αν κατάλαβες πως ΕΣΥ είσαι αυτός

που αποφασίζει την πραγματικότητα....

Σε προσκαλώ στην κοινωνία

των Συνειδητών Συν-Δημιουργών

Στόχος μας να αγκαλιάσουμε όλο τον πλανήτη στη νέα Αρμονική Πραγματικότητα!


Olymbia MaTerra HelleNica

μέσα απο την ΕΝθύμηση, τη ΣΥΝθεση και την ΠΑΙΔΕΙΑ