5 Μαΐ 2010

ΔΝΤ και τώρα τι κάνουμε? - Μια ΝΕΑ προ-οπτική

Να μια άλλη απάντηση στο τι μπορούμε να κάνουμε για ουσιαστική αλλαγή στη ζωή μας. Ίσως η πιο σοφή λύση... Όπως είπα πριν δεν οδηγεί πουθενά το να αντιδρούμε και να επικρίνουμε απλώς τα σχέδια των "άλλων", σκοπός είναι να εργαζόμαστε συνειδητά για τα ΔΙΚΑ μας σχέδια...

γράφει η Δήμητρα Μπούρα


Μια ατέλειωτη αλυσίδα φόβου και μαυρίλας.

Περικοπή μισθών, συντάξεων, και σύντομα θέσεων εργασίας, σε συνδυασμό με αύξηση φόρων από την μιά και από την άλλη –πιθανά βάσιμες-, θεωρίες συνωμοσιών για την δημιουργία της Νέας Τάξης Πραγμάτων (της μίας Παγκόσμιας Κυβέρνησης, που θα ελέγχει όλο τον πληθυσμό και τις πλουτοπαραγωγικές πηγές του Πλανήτη).

Το πρόβλημα είναι εδώ. Και δεν είναι μόνο της Ελλάδας αλλά ολόκληρου του πλανήτη.

Ζοφερές προοπτικές. Υπάρχει φως στην άκρη του τούνελ; Υπάρχουν λύσεις και ποιες είναι;

Ένας τρόπος να το αντιμετωπίσεις είναι να αφήσεις να σε κυριεύσει ο φόβος και η αγωνία. Αυτό, αν και μας φαίνεται αναπόφευκτο δεν είναι λειτουργικό. Το μόνο που μπορεί να κάνει, έξω από το να καταβροχθίσει την ενέργειά μας, είναι να διογκώσει το πρόβλημα.

Ένας άλλος τρόπος να το αντιμετωπίσουμε, που προτείνεται από πολλούς, είναι αντι-δρώντας. Αντιδρώντας με αγώνα, αντίσταση, άρνηση, φωτιά και πάλη. Αυτός ο δρόμος έχει ακολουθηθεί πολλές φορές στο παρελθόν, δεν έφερε όμως ποτέ αποτέλεσμα που διαρκούσε στο χρόνο. Κάτι τέτοιο μπορεί να πετύχει μόνο μία «κοινωνική» επανάσταση με αφετηρία την επίγνωση, και στόχο την προσωπική και συλλογική ωρίμανση και ανάπτυξη, που οδηγεί στην ευημερία και την αρμονία. (π.χ. Γκάντι στην Ινδία, Μαντέλα στην Ν. Αφρική).

Η τυφλή αντί-δραση το μόνο που πιθανόν να μπορεί να κάνει, είναι να βοηθήσει μερικούς από μας να εκτονώσουν την οργή τους, ή να έχουν την ανακούφιση ότι κάνουν κάτι και δεν μένουν παθητικοί απέναντι στην επερχόμενη συμφορά. Πέρα από αυτά όμως, αυτός ο τρόπος δεν μπορεί να φέρει αποτελέσματα, το μόνο που μπορεί να κάνει είναι να μεγενθύνει το πρόβλημα.

Η νέα κατανόηση μέσα από τον Νόμο της Έλξης μας βοηθά να καταλάβουμε το γιατί συμβαίνει αυτό. Μαθαίνουμε ότι τα πράγματα που βιώνουμε ατομικά και συλλογικά είναι αποτέλεσμα των δονήσεων που εκπέμπουμε μέσα από τις σκέψεις και τα έντονα συναισθήματα που τις ακολουθούν. Όταν έχουμε εστιάσει την προσοχή μας στο πρόβλημα και λειτουργούμε μέσα από σκέψεις και συναισθήματα οργής εκπέμπουμε χαμηλές δονήσεις που δεν επιτρέπουν να έρθει στην πραγματικότητά μας τίποτε καλό, αλλά έλκουν όλο και περισσότερο από το κακό που πολεμάμε. Το αν είναι η οργή μας δικαιολογημένη, δεν κάνει καμία διαφορά.

Και στις δύο παραπάνω προσεγγίσεις, της απελπισμένης παράδοσης ή της οργισμένης αντίστασης, εστιάζουμε την προσοχή μας στο πρόβλημα και το μόνο που καταφέρνουμε, με βάση τον Νόμο της Έλξης είναι να το πολλαπλασιάζουμε.

Η Τρίτη και ίσως μοναδική λύση είναι να εστιαστούμε στην λύση.

Ναι, να σκεφτούμε το Πρόβλημα, αλλά μόνο για να διαγνώσουμε πως το δημιουργήσαμε, (ναι έχουμε όλοι συμμετοχή στην δημιουργία του), και να αποφασίσουμε συλλογικά ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΗ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΠΟΥ ΘΕΛΟΥΜΕ ΝΑ ΒΑΛΟΥΜΕ ΣΤΗ ΘΕΣΗ ΤΟΥ. Δεν έχει σημασία αν δεν ξέρουμε ακόμα το πώς θα καταφέρουμε να δημιουργήσουμε αυτή την νέα πραγματικότητα, το σημαντικό είναι να κάνουμε το σημαντικό 1ο βήμα και να ορίσουμε το ΤΙ θέλουμε.

Η νέα κατανόηση μας λέει ότι ο σκοπός των δυσκολιών και των αντιθέσεων που βιώνουμε, είναι να μας βοηθήσουν να ορίσουμε το τι θέλουμε μέσα από το βίωμα του αντιθέτου (μέσα από το βίωμα του πολέμου γεννιέται η επιθυμία για ειρήνη, μέσα από το βίωμα του περιορισμού η επιθυμία για ελευθερία, μέσα από το βίωμα του κενού η επιθυμία για πληρότητα). Αυτός είναι ο τρόπος που λειτουργεί η ζωή στον φυσικό κόσμο.

Η νέα κατανόηση μας λέει ακόμα το ότι το ΠΩΣ θα έρθει στην ζωή μας αυτό που επιθυμούμε, δεν είναι μόνο δική μας δουλειά. Παίρνουμε βοήθεια από την Συμπαντική ευφυΐα που ταιριάζει τις δονήσεις των επιθυμιών μας, με ανθρώπους, πράγματα και καταστάσεις, που θα βοηθήσουν στην υλοποίησή τους.

Καθώς ερχόμαστε λοιπόν αντιμέτωποι με το πρόβλημα, αναλογιζόμενοι το πώς το δημιουργήσαμε και τις πιθανές συνέπειές του στις ζωές μας, ας σκεφτούμε ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΗ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΠΟΥ ΘΕΛΟΥΜΕ ΝΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΟΥΜΕ ΚΑΙ ΝΑ ΒΙΩΣΟΥΜΕ; Θέλουμε να μην διαταραχτεί αυτό που είχαμε; Για σκεφτείτε το λίγο. ΠΟΣΗ ΕΥΤΥΧΙΑ, ΠΛΗΡΟΤΗΤΑ, ΕΥΗΜΕΡΙΑ παρήγαγε το τωρινό μοντέλο ζωής και για πόσους, για ποιούς; Η απάντηση είναι πολύ εύκολη εδώ, το σύστημα αυτό δεν παρήγαγε ευτυχία και πληρότητα για κανένα, ούτε καν για αυτούς που απολάμβαναν οικονομική αφθονία.


ΤΙ ΛΟΙΠΟΝ ΘΕΛΟΥΜΕ ΝΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΘΕΣΗ ΤΟΥ;

Η απάντηση στην ερώτηση δεν είναι δύσκολη, θα απαιτήσει όμως να σκεφτούμε και να την δώσουμε εμείς. Ένα μέρος του προβλήματος είναι ότι εκπαιδευτήκαμε να περιμένουμε τα πάντα από τους άλλους. Παραιτηθήκαμε από τον ρόλο μας σαν παντοδύναμοι δημιουργοί και γίναμε ψηφοφόροι και καταναλωτές, χωρίς ευθύνη, με μόνη συμμετοχή την αρνητική κριτική. Περιμένουμε έξωθεν παρεμβάσεις, φωτισμένους σωτήρες να μας σώσουν και μαγικά χάπια που να εξαφανίσουν τα συμπτώματα ώστε να συνεχίσουμε να ζούμε στον αυτόματο, χωρίς να αναρωτιόμαστε ποιοι είμαστε και που πάμε.

ΤΙ ΛΟΙΠΟΝ ΘΕΛΟΥΜΕ ΝΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΘΕΣΗ ΤΟΥ ΠΑΛΙΟΥ ΜΟΝΤΕΛΟΥ;

  • * Προσοχή, μπορεί η απάντηση να σημαίνει αλλαγές, μπορεί να αποφασίσουμε να ζούμε σε μικρές κοινότητες – ομάδες αντί σε μονάδες (ένας άνθρωπος σε ένα σπίτι φορτωμένος με όλα τα έξοδα και τις φροντίδες του, χωρίς στήριξη και συντροφιά).
  • * Μπορεί να αποφασίσουμε να ζούμε κοντύτερα στην φύση και να ασχοληθούμε περισσότερο με την πρωτογενή παραγωγή και την οικολογική καλλιέργεια.
  • * Μπορεί να αποφασίσουμε να ορίζουμε εμείς, να πιστοποιούμε και να αξιολογούμε τις υπηρεσίες που προσφέρει το κράτος και το πόσο αξίζουν να πληρωθούν.
  • * Μπορεί να αποφασίσουμε να χρησιμοποιούμε περισσότερο εναλλακτικές πηγές ενέργειες και να ζούμε λιγώτερο ενεργοβόρες ζωές.
  • * Μπορεί να δοκιμάσουμε νέα ανταλλακτικά μοντέλα (ανταλλαγή αγαθών και υπηρεσιών, τράπεζες χρόνου κλπ) που θα μας απελευθερώσουν από την εξάρτηση από τον κύκλο του χρήματος.
  • * Μπορούμε να θεσπίσουμε κριτήρια κοινωνικά επωφελούς λειτουργίας για εταιρείες και εμπόριο, να πιστοποιούμε, να αξιολογούμε και να αποφασίζουμε αν θα στηρίζουμε ή όχι την λειτουργία τους.
  • * Μπορούμε να κάνουμε πολλά πράγματα, όχι για να διατηρήσουμε το παλιό μοντέλο που πεθαίνει αλλά για να δημιουργήσουμε το νέο που θα μπει στην θέση του.
  • * Υπάρχει βέβαια το ενδιάμεσο διάστημα. Το διάστημα του χάους που ακολουθεί την κατάρρευση του παλιού μέχρι την εμφάνιση του καινούργιου. ΤΙ κάνουμε σε αυτό; Βρίσκουμε τρόπους στήριξης και αλληλεγγύης και προχωράμε με την καρδιά στραμμένη στο μέλλον, με την σιγουριά της νέας προοπτικής.
Και τι γίνεται με αυτούς που φταίνε; Με αυτούς που μας έφεραν σε αυτή την κατάσταση, με αυτούς που «φάγανε τα λεφτά»; Αν και εδώ ισχύει η σε ένα βαθμό συν-ευθυνότητα και συν-δημουργία – έστω και μέσω της παραίτησης, της αδράνειας και ανάθεσης ευθυνών από τους πολλούς στους λίγους, δεν θεωρώ ότι δεν πρέπει να αποδοθούν ευθύνες, να αφαιρεθούν προϊόντα άνομης λειτουργίας και να επιβληθούν τιμωρίες. Όλα αυτά είναι καλό να γίνουν προκειμένου να αποδοθεί δικαιοσύνη, αλλά από την αφετηρία της διόρθωσης και όχι της εκδίκησης. Από την αφετηρία της επιθυμίας για συμμόρφωση των δραστών μέσα από το βίωμα των συνεπειών των πράξεών τους, που είναι μέρος του ξεκινήματος του νέου μοντέλου ζωής σε υγιή βάση.

Η ζωή στον πλανήτη και το Σύμπαν, προχωρά δημιουργώντας μορφές μεγαλύτερης συνθετότητας, ανώτερης συνειδητότητας και μεγαλύτερης ομορφιάς. Κάθε εξελικτικού βήματος προηγείται κρίση, και απειλή του προηγούμενου μοντέλου / μορφής ζωής. Μία κρίση που είναι και η αφορμή, αυτό που πυροδοτεί την αλλαγή. Αυτό λένε πολλοί επιστήμονες, φιλόσοφοι και πνευματικοί δάσκαλοι, ότι συμβαίνει στον πλανήτη σήμερα. Μία κρίση που προηγείται της μεταμόρφωσης του ανθρώπου στο επόμενο εξελικτικό του στάδιο, στο στάδιο του ανθρώπου που ζει με πλήρη επίγνωση της αληθινής του φύσης και της ενότητας του με το Όλον και με δυνατότητα αξιοποίησης της τεράστιας δημιουργικής του δύναμης.

Τι προτείνουμε;

  • * Συνεργασία των ομάδων ενεργών πολιτών (όσο ευρύτερη τόσο καλύτερα) με συμμετοχή σε διάλογο για το νέο μοντέλο ζωής. Δημιουργία ομάδων σκέψης και δράσης.
  • * Δημιουργία ομάδων αλληλεγγύης. Δεν ξέρουμε ακόμα ποια μορφή ακριβώς μπορεί να πάρει αυτή η αλληλεγγύη, αλλά μπορεί να προσφερθεί μέσα από εθελοντισμό και συνεργασία των ανθρώπων.
  • * Επικοινωνία των ιδεών και των δοκιμών με τα «νέα μοντέλα» ώστε να δημιουργηθούν τα υποδείγματα.
  • * Στήριξη όλων (και των κυβερνώντων) μέσα από την θετική εστίαση στην λύση, μέσα από την θετική προσδοκία, τον διαλογισμό και την προσευχή.
Πιστεύουμε ότι δεν υπάρχει απλά ελπίδα, υπάρχει μια αληθινή και λειτουργική νέα προοπτική που μπορούμε να δημιουργήσουμε μαζι.
H πρόθεση μας ειναι να την συν-δημιουργήσουμε.

Εκ μέρους της Ομάδας της Ανθρωπότητας Ελλάδας

Με αγάπη και θετική πρόθεση
Δήμητρα Μπούρα

Oμάδα της Ανθρωπότητας Ελλάδας

Είμαστε Όλοι Ένα!
Ο δικός μας δρόμος δεν είναι ο καλύτερος,
είναι απλά ένας άλλος δρόμος.

Διαφημίσεις


Αν νιώθεις πως είσαι Άνθρωπος,

Αν κατάλαβες πως ΕΣΥ είσαι αυτός

που αποφασίζει την πραγματικότητα....

Σε προσκαλώ στην κοινωνία

των Συνειδητών Συν-Δημιουργών

Στόχος μας να αγκαλιάσουμε όλο τον πλανήτη στη νέα Αρμονική Πραγματικότητα!


Olymbia MaTerra HelleNica

μέσα απο την ΕΝθύμηση, τη ΣΥΝθεση και την ΠΑΙΔΕΙΑ