28 Ιαν 2010

Μια φυλακή για το μυαλό σου...



Αυτό είναι ο "κόσμος" γύρω μας και η "συμβατική πραγματικότητα"... μια φυλακή για το μυαλό μας, όπως λέει ο Μορφέας στον Νίο στην τριλογία "Matrix"...
Πολλά μονοπάτια προσέγγισης προς την κατεύθυνση αποκάλυψης της φυλακής αυτής υπάρχουν, από το παράδειγμα της σπηλιάς του Πλάτωνα μέχρι τις σημερινές φιλοσοφικές και μεταφυσικές σχολές, ωστόσο αξίζει να ρίξει κανείς μια ματιά και στα βίντεο της σειράς "Η ΕΛΕΥΣΗ".

Χαρακτηριστικά επέλεξα εδώ μερικά ακόμη αποσπάσματα της σειράς που φέρουν ελληνικούς υπότιτλους:

Μέρος 10ο -



Μέρος 18ο - η γυναίκα με τα κόκκινα





Στην ίδια φυλακή "καθόμαστε όλοι φρόνημα", θεωρώντας πως επιλέγουμε εμείς οι ίδιοι με βάση τα "δημοκρατικά" πολιτεύματα και τις εκλογές... Ωστόσο γνωρίζοντας πως ΚΑΝΕΝΑ σημερινό πολίτευμα που φέρει -καταχρηστικώς- τον τίτλο "Δημοκρατία" δεν έχει σχέση με την αληθινή Πολιτεία της Δημοκρατίας, όπως αυτή είχε κάποτε εφαρμοστεί στην αρχαιότητα και επίσης πως στην ουσία με τη συμμετοχή μας στις εκλογές απλά συντηρούμε τα "κομματικά μαγαζάκια", τα οποία και μόνο με την ύπαρξη τους καταλύουν κάθε έννοια δημοκρατίας (για να μην αναφερθούμε στα "μαγειρέματα" μέσω εκλογικών νόμων, που δίνουν το δικαίωμα σχηματισμού κυβερνήσεων από μειοψηφίες...) απλά συμμετέχουμε σε ένα ΘΕΑΤΡΟ...

Επιπλέον το γεγονός πως τα ΜΜΕ με την προπαγανδιστική τους ιδιότητα και τις "λεγόμενες δημοσκοπήσεις" -που απλά δείχνουν στους προπαγανδιστές πόσο περισσότερη προπαγάνδα πρέπει να κάνουν για να μας "πείσουν" να επιλέξουμε αυτό που θέλουν...- μας κάνουν σωστή πλύση εγκεφάλου... κάνει ακόμη πιο φανερή την υποκρισία... περί "δημοκρατίας" και "ελεύθερης επιλογής"...

Ο Λεωνίδας Αποσκίτης γράφει σχετικά:
Μια φυλακή για το μυαλό μας (Matrix)

Από τη στιγμή που ένας άνθρωπος αφήνει τη μήτρα της μητέρας του, κάθε προσπάθεια του είναι να δημιουργήσει, να διατηρήσει και να αποσυρθεί μέσα σε μία τεχνητή μήτρα, σε διάφορα είδη προστατευτικών «κουκουλιών» - υποκατάστατων. Αντικειμενικός σκοπός αυτής της τεχνητής «μήτρας» είναι να παρέχει ένα σταθερό περιβάλλον για κάθε δραστηριότητα, ασφάλεια για ελευθερία και αμυντική προστασία από την επιθετική δράση.

Μέσα σ' αυτά τα πλαίσια η δημοκρατία, όπως εξελίσσεται, είναι πλέον μία ψευδαίσθηση που λειτουργεί εγκλωβιστικά καθώς οι πολίτες συνεχίζουν να ψηφίζουν, αλλά η ψήφος τους δεν έχει κανένα περιεχόμενο. Ψηφίζουν για εκπροσώπους που δεν έχουν πραγματική εξουσία. Κι αυτό, γιατί το μόνο που έχει μείνει είναι να
αποφασίζουν για πολιτικά προγράμματα της «δεξιάς» και της «αριστεράς», που είναι πια ταυτόσημα σε όλες τις δυτικές χώρες.

Οι πραγματικοί κυρίαρχοι του κόσμου δεν είναι πλέον οι εθνικές κυβερνήσεις, αλλά οι επικεφαλής των οικονομικών ή βιομηχανικών πολυεθνικών ομίλων και των αδιαφανών Διεθνών Ιδρυμάτων (Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, Παγκόσμια Τράπεζα, Ευρωπαϊκή Επιτροπή, Οργανισμός Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης, Παγκόσμιος Οργανισμός Εμπορίου, G8, NATO κ.λπ.).

Οι υπεύθυνοι των Οργανισμών αυτών -οι οποίοι ασκούν την πραγματική εξουσία δεν είναι εκλεγμένοι, αλλά εκλεκτοί της παγκόσμιας συνωμοτικής ελίτ, και το κοινό δεν ενημερώνεται καν για τις αποφάσεις τους. Σε διεθνές επίπεδο, οι Οργανισμοί αυτοί, που είναι πιο πλούσιοι από τα κράτη, αλλά και βασικοί χρηματοδότες πολιτικών κομμάτων όλου του φάσματος στις περισσότερες χώρες, είναι ουσιαστικά υπεράνω νόμων και πολιτικής εξουσίας, υπεράνω και της δημοκρατίας.

Το ότι οι ισχυροί της γης, εκπρόσωποι αυτών των Οργανισμών και Εταιρειών, αισθάνονται τους πολίτες ως εχθρό τους, φαίνεται από τα δρακόντεια μέτρα ασφαλείας που λαμβάνουν για την προστασία τους από αυτούς. Οργανώνουν εναντίον των πολιτών πολεμικά αντίμετρα, όπως έγινε και στη Σύνοδο της G8 στο Heiligendam της Γερμανίας.

Εξάλλου, το περιθώριο δράσης των κρατών μειώνεται όλο και περισσότερο από τις διεθνείς οικονομικές συμφωνίες για τις οποίες κανένας δεν συμβουλεύθηκε ούτε πληροφόρησε τους πολίτες. Όλες οι διεθνείς συνθήκες που υπογράφηκαν τα τελευταία χρόνια (GATT, OMC, ΜΙΑ, ΝΤΜ, NAFTA) έχουν ένα μοναδικό σκοπό: τη με ταφορά της εξουσίας από τα κράτη προς τους μη εκλεγμένους οργανισμούς, μέσω της «παγκοσμιοποίησης».
Αν όμως οι πολίτες υποψιασθούν ότι δεν υπάρχει δημοκρατία, μπορεί να προκληθεί εξέγερση. Γι' αυτό αποφασίστηκε να διατηρηθεί μία βιτρίνα δημοκρατίας και η πραγματική εξουσία να μετατοπισθεί προς νέα υπερεθνικά κέντρα. Στην πραγματικότητα, βιώνουμε μία «νέα σκλαβιά» με δεξιό ή αριστερό προσωπείο.

Σε μία διάλεξη το 1961, ο Άλντους Χάξλεϊ περιέγραψε το αστυνομικό κράτος του μέλλοντος ως την «τελική επανάσταση»: μία «δικτατορία χωρίς δάκρυα» όπου οι άνθρωποι «αγαπούν την δουλεία τους». Ο στόχος, είχε πει, είναι να δημιουργηθεί «ένα είδος ανώδυνων στρατοπέδων συγκέντρωσης για ολόκληρες κοινωνίες έτσι ώστε να χάσουν ουσιαστικά οι άνθρωποι τις ελευθερίες τους... αλλά... δεν θα σκέπτονται σε καμία περίπτωση να εξεγερθούν λόγω της προπαγάνδας ή της πλύσης εγκεφάλου... που θα ενισχύεται με φαρμακευτικές μεθόδους».

Δείτε και το σχετικό απόσπασμα της σειράς "Ελευση":

Μέρος 18ο - Η υποκρισία της Δημοκρατίας



Θυμηθείτε επίσης τη σειρά των WingΜakers, όπου ο James περιέγραφε ακριβώς αυτά τα σοκάκια της φυλακής σαν ένα πολυεπίπεδο "σύστημα" που χτίζεται εντός του νου μας από πολύ μικρή ηλικία, με τέτοιο τρόπο, ώστε να μην μπορούμε να διανοηθούμε πως οι ίδιες οι σκέψεις μας είναι αποτέλεσμα τέτοιων "προγραμματισμών"... Οι σκέψεις μας δεν είναι καν δικές μας...

Διαφημίσεις


Αν νιώθεις πως είσαι Άνθρωπος,

Αν κατάλαβες πως ΕΣΥ είσαι αυτός

που αποφασίζει την πραγματικότητα....

Σε προσκαλώ στην κοινωνία

των Συνειδητών Συν-Δημιουργών

Στόχος μας να αγκαλιάσουμε όλο τον πλανήτη στη νέα Αρμονική Πραγματικότητα!


Olymbia MaTerra HelleNica

μέσα απο την ΕΝθύμηση, τη ΣΥΝθεση και την ΠΑΙΔΕΙΑ