13 Ιαν 2010

ΠΑΤΡΙΩΤΗΣ Είναι...



Εβδομάδες τώρα διαβάζω διάφορες κορώνες περί πατριωτισμού που παίρνουν διαστάσεις με φόντο το επίμαχο ανθελληνικό νομοσχέδιο περί μεταναστευτικού.
Δεν ξέρω τι έχει ο κάθε ένας στο μυαλό του όταν αναφέρεται σε αυτή την έννοια ή όταν αυτοπροσδιορίζεται ως "πατριώτης", αλλά θα ήθελα να τοποθετηθώ στο πως αντιλαμβάνομαι εγώ τις έννοιες αυτές.

Και ας ξεκινήσω με την ερμηνεία που δίνουν τα λεξικά:
πατριώτης ο [patriótis] O10 θηλ. πατριώτισσα [patriótisa] O27 : 1. αυτός που έχει κοινό τόπο καταγωγής (χώρα, περιοχή, πόλη, χωριό) με κπ.· συμπατριώτης, συμπολίτης, συγχωριανός: Συνάντησε στη Γερμανία / στην πόλη έναν πατριώτη του. Διαπίστωσαν ότι είναι / βρέθηκαν πατριώτες. || (οικ., στην κλητ.) προσφώνηση άγνωστου συνήθ. προσώπου: Γεια σου / καλημέρα πατριώτη. 2. αυτός που αγαπάει την πατρίδα του· φιλόπατρις: Oι Έλληνες / οι Aμερικανοί είναι πατριώτες. πατριωτάκι το YΠOKOP (οικ., στη σημ. 1) ο συμπατριώτης: Eίμαστε πατριωτάκια. Γεια σου, ~! [1: αρχ. πατριώτης· 2: λόγ. < γαλλ. patriote (στη νέα σημ.) < υστλατ. patriota < αρχ. πατριώτης· λόγ. πατριώτ(ης) -ισσα]- Λεξικό Τριανταφυλλίδη

 Υπ΄αυτή την έννοια λοιπόν, την έννοια της κοινής καταγωγής και της αγάπης μας για την χώρα, τον τόπο, αυτής της κοινής μας καταγωγής κατανοώ και εγώ τον πατριωτισμό.

Αυτή η αγάπη για την πατρίδα όμως μπορεί να ερμηνευτεί και να παρερμηνευτεί κατά πως αρέσει ή βολεύει τον κάθε έναν. Και όσο η ερμηνεία παραμένει στο επίπεδο της προσωπικής μας αντίληψης και του αυτοπροσδιορισμού μας όλα βαίνουν καλώς. Όταν όμως κάποιοι πολιτικοί, κάποια δημόσια πρόσωπα, κάποιες κινήσεις πολιτών ή κάποια κόμματα ερμηνεύουν και χρωματίζουν τον πατριωτισμό με τη δική τους αντίληψη και επηρεάζουν κατ΄αυτό τον τρόπο ολόκληρες μάζες, τότε μπορεί να γίνει αυτή η απλή αλλά ουσιαστική λέξη όπλο χειραγώγησης.


Στην περίπτωση αυτή έμμεσα αρχίζει ένα παιχνίδι λέξεων που συνοδεύουν τον πατριωτισμό προσδίδοντας του τις διαστάσεις που επιθυμεί ένας "ηγέτης", o αρχηγός ενός κινήματος ή  ένας κομματάρχης, ο οποίος σαφώς και χρησιμοποιεί τη λέξη αυτή για τους πολύ συγκεκριμένους στόχους της κομματικής του ατζέντας.



Προσωπικά θεωρώ πως ΚΑΝΕΝΑΣ κομματάρχης και κανένας οργανωμένος σε κόμμα πολίτης ΔΕΝ δικαιούται να χρησιμοποιεί τη λέξη "πατριώτης", όταν από την ιδιότητα του και μόνο -ως οργανωμένο μέλος κόμματος- δεν λειτουργεί αμερόληπτα και πρωτίστως υπερ της πατρίδας και των συμπατριωτών του, αλλά υπέρ του κόμματος.


Θα μου πείτε δεν είναι απαγορευτικό και απόλυτο. Κι όμως η πράξη δείχνει πως τελικά είναι. Όσο "πατριώτες" και να δηλώνουν οι περισσότεροι είναι απλοί πελάτες κομματικών καταστημάτων που αποσκοπούν στο δικό τους ΠΡΩΤΑ προσωπικό βόλεμα, στο δικό τους συμφέρον, στις ατομικές τους απολαβές μέσα από το οργανωμένο κόμμα και τις κομματικές φιλίες και γνωριμίες.


Και εδώ βοηθά η ερμηνεία ενός λεξικού για το τι εστί κόμμα:
κόμμα 1 το [kóma] O48 : πολιτικός οργανισμός που εκφράζει, προασπίζει και προωθεί τα συμφέροντα και τις απόψεις ορισμένου κοινωνικού συνόλου, τάξης ή ομάδας και έχει ως στόχο την κατάκτηση της εξουσίας: Tο κυβερνητικό / το κυβερνών ~. Tα κόμματα της αντιπολίτευσης. Δεξιό / αριστερό ~. Kομμουνιστικό ~. ~ αρχών. Tα γραφεία του κόμματος. Tο συνέδριο του κόμματος. Eίναι μέλος / στέλεχος του κόμματος. Aρχηγός / πρόεδρος / γενικός γραμματέας ενός κόμματος. H κεντρική επιτροπή / το πολιτικό γραφείο ενός κόμματος. (έκφρ.) κάνω ~ (με κπ.), συμμαχώ, συνεργάζομαι με κπ. για την προάσπιση κοινών συμφερόντων, τα οποία συνήθως στρέφονται εναντίον κάποιου άλλου: Mάνα και κόρη έκαναν ~. Λεξικό Τριανταφυλλίδη
 Α,πό τα παραπάνω γίνεται σαφές πως οποιοδήποτε κόμμα λειτουργεί ΜΟΝΟ υπέρ τα συμφέροντα μιας περιορισμένης ομάδας ανθρώπων και όχι υπέρ ολόκληρης της χώρας και όλων των συμπατριωτών. Όπως επίσης είναι σαφές πως όποιος υποστηρίζει ένα κόμμα, και συμμαχεί ή συνεργάζεται με αυτό για να προασπιστεί κομματικά συμφέροντα, είναι αναγκαστικά ενάντια στα συμφέροντα των συμπατριωτών του που υποστηρίζουν κάποιο άλλο κόμμα ή δεν υποστηρίζουν κανένα κόμμα....

Οπότε για ποιό πατριωτισμό τολμούν να μιλάνε? μπορεί να υπάρχει πατριωτισμός νεοδημοκράτικος, πασοκικός ή πατριωτισμός του ΛΑ.ΟΣ? Πατριωτισμός και κόμμα είναι ασυμβίβαστα, δεν πάνε μαζί.


Όπως δεν πάνε πακέτο μαζί με τον πατριωτισμό και οι θρησκευτικές προτιμήσεις. Ένας άνθρωπος που αγαπά την πατρίδα του και τους συμπατριώτες του και πράττει ανάλογα είναι σαφώς πατριώτης και γι΄αυτό δεν κρίνετε με βάση το πως εκδηλώνει την πίστη του στο Θεό. Αυτό δεν αφορά ούτε τη χώρα του, ούτε τον τόπο καταγωγής του, ούτε τις σχέσεις του με τους συμπατριώτες του.


Να όμως που για πολλούς έγιναν ταυτόσημες οι έννοιες πατριωτισμός και ορθοδοξία και επιτρέψτε μου, αλλά κατά την άποψη μου σε αυτό συντέλεσε ιδιαίτερα το κόμμα ΛΑΟΣ του Καρατζαφέρη, το οποίο ακόμη και στην ονομασία του καπηλεύεται την πλειοψηφούσα θρησκεία της χώρας, όχι επειδή είναι πιο θρήσκοι, αλλά με στόχο να κερδίσουν περισσότερους συμμάχους για να φτάσουν στην ποθητή εξουσία φυσικά, όπως κάθε άλλο κόμμα... Να που πολιτικοποιείται και παζαρεύεται στις κάλπες και στις συνειδήσεις των πολιτών η πνευματικότητα τους... άκρως θεμιτή παράμετρος για την ευημερία της χώρας? Τι λέτε είναι θεμιτό να καπηλεύονται πολιτικά τη θρησκεία και την πίστη των ανθρώπων για να κερδίζουν ψήφους και πολιτική εξουσία?...



Κι όμως δεν σταματούν εκεί τα μαγειρέματα μεταξύ κομμάτων και θρησκείας. Κάποιοι έβαλαν τη θρησκεία ως "όρο" και σημείο αναφοράς στο θέμα του κειμένου που καλεί σε συλλογή υπογραφών υπέρ του δημοψηφίσματος στο θέμα του μεταναστευτικού...
Και αντί να είναι αυτονόητο πως δεν έχει καμία δουλειά η θρησκεία μας σε ότι αφορά το νομοσχέδιο, το οποίο σαφώς και είναι ανθελληνικό και κατά προέκταση ενάντια σε κάθε ΕΛΛΗΝΑ συμπατριώτη, έρχονται διάφοροι αναγνώστες να επιχειρηματολογήσουν υπερ της επιλογής αναφοράς της ορθοδοξίας.

Πόσο πατριώτης είναι λοιπόν ένας άνθρωπος που φιλτράρει αμέσως αμέσως τους συμπατριώτες του με βάση το πως δείχνουν την πίστη τους στο Θεό? Και κατά πόσο στέκει τούτο το κριτήριο?



Οι ερμηνεία που δίνουν οι λέξεις πάντως σίγουρα δεν επιτρέπει τέτοιους διαχωρισμούς.
Και για μένα είναι προφανές πως επιχειρήται εσκεμμένα τέτοιου είδους διάσπαση. Είναι προφανές διότι αφ΄ενός γίνετε επίκληση στην "ακομμάτιστη" πατριωτική καρδιά του κάθε Έλληνα, αλλά παράλληλα επιχειρούν εντέχνως να μην επιτρέψουν και "τόοοοσο" ομόψυχη αντίδραση, ώστε να μπορεί να λειτουργεί το "διαίρει και βασίλευε" που χρειάζεται η εκάστοτε εξουσία.


Ωστόσο επιτρέψτε μου να πω πως ο πατριώτης δεν είναι αυτομάτως και ρατσιστής ή μισάνθρωπος και εχθρικός απέναντι σε οποιοδήποτε ξένο ή μετανάστη. Αυτή είναι επίσης μία παγίδα του συστήματος εξουσίας. Αυτό το ίδιο το σύστημα που επίτηδες δεν φρόντισε εξ αρχής να βάλει όρια και κανόνες στη μετανάστευση προς τη χώρα μας, αυτό που δεν φρουρεί τα σύνορα της χώρας, αυτό είναι που σήμερα "ξαφνικά" θυμήθηκε να βάλει κανόνες με τρόπο τέτοιο που να ξεσηκώνει τον Έλληνα ενάντια στο συνάνθρωπο του. Κατανοητή η παγίδα? Αντί να ξεσηκώνονται οι Έλληνες σύσσωμοι ΕΝΑΝΤΙΑ στο σύστημα που παράγει τέτοια προβλήματα και που ξεπουλά την πατρίδα και σαν έννοια και σαν εδαφική έκταση, ξεσηκώνονται ενάντια στους ξένους , στους αλλοδαπούς και τους μετανάστες ή λαθρομετανάστες....


Μα τόσο τυφλωμένοι είμαστε? Δεν βλέπουμε πως δεν μας φταίει ο άνθρωπος που αναζητά κάτι καλύτερο στα όρια της χώρας μας, αλλά η εξουσία που δεν έκανε σωστά τη δουλειά της. Η εξουσία που άφησε τα σύνορα ξέφραγα, η εξουσία που δεν έβαλε κανόνες για τα δικαιώματα των μεταναστών, η εξουσία που παίρνει και μπερδεύει το δίκαιο δικαίωμα αιτήματος υπηκοότητας από έναν μετανάστη ή το παιδί του που μόνο αυτή την πατρίδα γνωρίζει, με την ιθαγένεια που αφορά την εκ γενετής καταγωγή.


ιθαγένεια η [iθajénia] O27 : (νομ.) ο νομικός και πολιτικός δεσμός που συνδέει το άτομο ως πολίτη με το κράτος στο οποίο ανήκει· (πρβ. εθνικότητα, υπηκοότητα): Δίκαιο ιθαγένειας. Aπώλεια ιθαγένειας. Έχω ελληνική / ξένη ~. Eπιτρέπεται να αφαιρεθεί η ~ από εκείνον που ανέλαβε σε ξένη χώρα υπηρεσία αντίθετη με τα εθνικά συμφέροντα. [λόγ. ιθαγεν(ής) (επίθ.) -εια μτφρδ. γαλλ. indigénat]

ιθαγενής ο [iθajenís] O22 θηλ. ιθαγενής [iθajenís] : σε αντιδιαστολή προς τους αποίκους ή τους απογόνους αποίκων, ο αυτόχθονας κάτοικος μιας χώρας (της Aφρικής, της Aμερικής, της Aυστραλίας και σπανιότ. της Aσίας): Mελέτησε τα έθιμα των ιθαγενών της Aφρικής. [λόγ. ουσιαστικοπ. αρσ. του επιθ. ιθαγενής σημδ. γαλλ. indigène & αγγλ. native· λόγ. θηλ. χωρίς διάκρ. γένους] 


εθνικότητα η [eθnikótita] O28 : προέλευση από ορισμένο έθνος· η ιδιότητα κάποιου να ανήκει σε ορισμένο έθνος ή να κατάγεται από ορισμένο έθνος: Άτομο άγνωστης εθνικότητας· (πρβ. ιθαγένεια, υπηκοότητα). [λόγ. εθνικ(ός) -ότης > -ότητα]  


έθνος το [éθnos] O46 : σύνολο ανθρώπων που διακρίνεται και θέλει να διακρίνεται ως τέτοιο με βάση μια μακρόχρονη συνοίκηση στον ίδιο γεωγραφικό χώρο, μια κοινή ιστορική και πολιτιστική εξέλιξη, μια (υποθετική ή πραγματική) φυλετική ομοιογένεια· (πρβ. εθνότητα, λαός, γένος, φυλή): Γαλλικό / γερμανικό / αμερικανικό ~. Tο ~ των Eλλήνων. H ιστορία / οι παραδόσεις / η γλώσσα / ο πολιτισμός / το παρελθόν / το μέλλον ενός έθνους. Tα ιδεώδη / τα ιδανικά / τα οράματα ενός έθνους. H ελευθερία / η ανεξαρτησία / οι αγώνες ενός έθνους. H πνευματική / η πολιτική ηγεσία του έθνους. Oργανισμός Hνωμένων Eθνών (OHE). [λόγ. < αρχ. ἔθνος `κοπάδι, ομάδα ανθρώπων, έθνος΄ (ελνστ. ἔθνη `οι μη Ιουδαίοι (σημ. από τα αραμ.), οι μη Χριστιανοί΄) & σημδ. γαλλ. nation]



Βλέποντας λοιπόν και τους υπόλοιπους ορισμούς σχετικά με τον προσδιορισμό του έθνους και κατά προέκταση της υπηκοότητας είναι ευνόητες οι έννοιες που θα έπρεπε να οδηγούν σε κοινή συνεννόηση: Οι πατριώτες και τα έθνη διακρίνονται ως άνθρωποι που τους ενώνει η κοινή ιστορία και η κοινή πολιτιστική εξέλιξη σε ένα συγκεκριμένο γεωγραφικό χώρο: την πατρίδα.



Τα βουνά, οι θάλασσες και η φύση γύρω είναι τα στοιχεία εκείνα που ενώνουν τους ανθρώπους σε μικρές και μεγάλες κοινότητες και που μας κάνουν να νιώθουμε πατριώτες. Η κοινή μας ιστορία και ο πολιτισμός είναι οι κοινές αξίες που μας ενώνουν σε μία γροθιά για να προστατέψουμε την περιοχή μας όταν αυτή απειλείται... είτε εδαφικά, είτε ιδεολογικά...


Όταν λοιπόν η μεγαλύτερη μερίδα των Ελλήνων σήμερα είναι συγκεντρωμένη σε μεγάλες πόλεις και δεν έχει το δέσιμο πλέον με ένα συγκεκριμένο κομμάτι φύσης ποια πατρίδα μπορεί να νιώθει? Είναι ο όροφος μιας τσιμεντένιας πολυκατοικίας, όπου συχνά δεν γνωρίζει ούτε το γείτονα του, δεσμός ισχυρός, ώστε να ωθήσει σε πατριωτικά αισθήματα?


Είμαστε εμείς σήμερα -οι άνθρωποι των πόλεων- το ίδιο πατριώτες, όπως ήταν οι πρόγονοι μας που έδιναν και την ψυχή και τη ζωή τους για να προστατέψουν εκείνο το κομμάτι Ελλάδας που στέγαζε την οικογένεια και τους φίλους τους?


Πολύ αμφιβάλλω... Ωστόσο βλέπω δυστυχώς να αναπτύσσονται κάποιες πολύ διασπαστικές τάσεις σήμερα ακόμη και μεταξύ ανθρώπων που αυτοαποκαλούνται πατριώτες εξ αιτίας της επιμονής τους να θέλουν τη θρησκεία ως άξονα που κρίνει το μέγεθος του πατριωτισμού.


Δεν αμφιβάλλω πως η χριστιανική ορθόδοξη πίστη έχει πράγματι μεγάλη επίδραση στη συνοχή της κοινωνίας των Ελλήνων μέσα από τις θρησκευτικές τελετές και γιορτές ή τις παραδόσεις, ωστόσο δεν μπορούμε να περιορίζουμε τον πατριωτισμό ΜΟΝΟ σε όσους αυτοπροσδιορίζονται ως χριστιανοί ορθόδοξοι, καθώς μια άλλη μερίδα Ελλήνων πατριωτών μένει αναπόφευκτα απ΄έξω...
και προκαλεί διάσπαση. Οι Έλληνες στα βάθη των αιώνων υπήρξαν πάντοτε πατριώτες και έδειχναν με αυτοθυσία την φιλοπατρία τους, ωστόσο δεν ήταν πάντοτε χριστιανοί... ας μην το ξεχνάμε ούτε αυτό...



Και ποιός ωφελείται τελικά από μία ακόμη διάσπαση των Ελλήνων σε υποομάδες? Ποιό είναι το κέρδος από μία τέτοια μονόπλευρη προσέγγιση του μεταναστευτικού προβλήματος?
Ξεπερνάμε -θεωρητικά τουλάχιστον- την κομματική διάσπαση, ενώ παράλληλα προκαλούμε μια νέα?



Η μόνη προσέγγιση που μπορεί κατά την άποψη μου να συμβαδίζει με την έννοια του πατριώτη, είναι μια δημοκρατία ενιαία, όπου δεν υπάρχουν ΚΟΜΜΑΤΑ. Μια εθνική συμφιλίωση και αλληλοσεβασμός με στόχο την συν-δημιουργία με κατεύθυνση την ενότητα και την βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης ΟΛΩΝ των συμπατριωτών μας. Μια πανεθνική φιλία, όπου η θρησκεία μπαίνει σε δεύτερη μοίρα και η έκφραση της θρησκευτικότητας και της πίστης αφορά μονάχα την ατομική επιλογή προσέγγιση του θείου.


Οπότε φίλοι μου θαρρώ πως οφείλουμε να είμαστε σε εγρήγορση και να μην επιτρέπουμε καμία ιδεολογική αλλοίωση να περνά στο νου του πατριώτη, γιατί τελικά απλά θα αναπαράγουμε και οι ίδιοι μας τις διασπαστικές μεθόδους που τόσο πολύ βολεύουν το σύστημα εξουσίας κατά το  "διαίρει και βασίλευε". Και τελικά δεν αποκλείτεται το ίδιο το σύστημα, που παντοτε φροντίζει να βρίσκει μεθόδους διασφάλισης της συνέχειας λειτουργίας του, να είναι αυτό που είδε πως οι Έλληνες είναι πια έτοιμοι στην πλειοψηφία τους να ξεπεράσουν τα κομματικά τείχη που είχαν μπει ακριβώς για να τους κρατούν διεσπασμένους και να ανακάλυψε -εκ νέου- τη μέθοδο της θρησκευτικής διάσπασης ως "πολύτιμο" για την επιβίωση του αντικατάστατο...


Για όσους τουλάχιστον κατανοούν πως "εχθρός" των λαών είναι ακριβώς αυτές οι αυθαιρεσίες του συστήματος εξουσίας ενάντια του, θα έπρεπε να μην υπήρχε ίχνος πορωμένου ρατσισμού απέναντι σε ανθρώπους ή θρησκείες, αλλά σύσσωμη αντίσταση στο ίδιο το σύστημα που χρησιμοποιεί τόσο τους πατριώτες, όσο και τους μετανάστες για να επωφεληθεί και να επιβιώσει ως τέτοιο.






 

Διαφημίσεις


Αν νιώθεις πως είσαι Άνθρωπος,

Αν κατάλαβες πως ΕΣΥ είσαι αυτός

που αποφασίζει την πραγματικότητα....

Σε προσκαλώ στην κοινωνία

των Συνειδητών Συν-Δημιουργών

Στόχος μας να αγκαλιάσουμε όλο τον πλανήτη στη νέα Αρμονική Πραγματικότητα!


Olymbia MaTerra HelleNica

μέσα απο την ΕΝθύμηση, τη ΣΥΝθεση και την ΠΑΙΔΕΙΑ