29 Δεκ 2009

Η εβραϊκή συνταγή της "απόκρυψης" μέσω "αποκάλυψης"- H FED και οι άγνωστες συνέπειες της...


Είδαμε προηγουμένως ποιοί είναι οι ιδιοκτήτες της FED, τώρα θα δούμε ποιός είναι ο στόχος τους και πως οι Αγγλοσάξονες την έπαθαν με τα ίδια τους τα κόλπα... μολονότι προσωπικά μου είναι σαφές πως πίσω από τους Αγγλοσάξονες εξ αρχής ήταν στημένο το δίκτυο των Rothschild και Rockefellers, πράγμα που είχα αναφέρει παλαιότερα σε μια αποκαλυπτική πτυχή του πως στήθηκε η παρτίδα πριν καν ξεκινήσουν τη "μοιρασιά" της πίτας με τον 1ο Παγκόσμιο Πόλεμο... και ακόμη πιο πίσω στα βάθη της ιστορίας των σχέσεων των Αγγλοσαξόνων με τους πονηρούς εβραίους τραπεζίτες, ωστόσο ας αφήσουμε τον Π. Τραϊανού να μας οδηγήσει στο συλλογισμό του... και να δούμε πως "η Μόδα τρώει τον παρά"... Πριν όμως να επαναλάβω: οι εβραίοι την "παραδοσιακή" δουλειά τους έκαναν: έβγαζαν λεφτά- τους πραγματικούς υπαίτιους ας τους αναζητήσουμε στα αφεντικά των εβραίων: τους ιερείς τους στις τάξεις των ΛΕΒΙ, γιατί αν πέσουμε σε θυμό και δίκαιη οργή για τη λεηλασία αιώνων, απλά θα ξαναεπαναλάβουμε το ίδιο σφάλμα γενοκτονίας και ρατσισμού, αφήνοντας τους υπαίτιους στο απυρόβλητο για μερικούς ακόμη αιώνες... συνεχίζοντας μια παγκόσμια κοινωνία στο πρότυπο της ανέκαθεν εβραϊκής οικονομικής και κοινωνικής πυραμίδας...



Αυτή (ακριβώς) είναι η μέθοδος της "απόκρυψης" μέσω της "αποκάλυψης": Δίνεις ακριβή στοιχεία για ένα πράγμα, το οποίο κανένας δεν γνωρίζει πώς λειτουργεί. Του προσθέτεις ψέματα και μυστήριο και το αφήνεις να χαθεί ανάμεσα στα εκατομμύρια σενάρια συνομωσίας, που κατά καιρούς εμφανίζονται στον Πλανήτη. Για όσο διάστημα δεν γνωρίζεις πώς ακριβώς γίνεται το "έγκλημα", δεν έχει καμία αξία να γνωρίζεις το "όπλο" του εγκλήματος. Για όσο διάστημα δεν γνωρίζεις πώς λειτουργεί η FED υπέρ των εγκληματιών, δεν έχει καμία αξία να γνωρίζεις ότι ελέγχεται απόλυτα από τους Εβραίους. Στο ίντερνετ λοιπόν "κυκλοφορούν" πληροφορίες για το "όπλο" του εγκλήματος, ενώ σ' αυτό το κείμενο θα δείξουμε πώς αυτό "λειτουργεί". Στο ίντερνετ κυκλοφορούν πληροφορίες για τη FED, αλλά όχι για το "παιχνίδι" που αυτή η τράπεζα κάνει. Γι' αυτόν τον λόγο πολλά πράγματα, ενώ τα θεωρούμε γνωστά, θα διαπιστώσουμε ότι έχουν άγνωστες συνέπειες.

Οι Εβραίοι λοιπόν έπαιξαν με "πέτσινο" χρήμα και κατόρθωσαν και αγόρασαν τις ΗΠΑ από τους ίδιους τους Αμερικανούς. Αφαίρεσαν το αμερικανικό κεφάλαιο από τους ίδιους τους ΑΓΓΛΟΣΑΞΟΝΕΣ. Στην πραγματικότητα έκαναν στους Αμερικανούς ό,τι έκαναν οι ίδιοι οι Αμερικανοί στους Ινδιάνους. Οι Εβραίοι έδωσαν "καθρέπτες" και "χάντρες" στους Αμερικανούς και τους πήραν την πατρίδα. Έβαλαν στο "χέρι" την Τράπεζα που ελέγχει την κοπή νομίσματος και με ψεύτικο χρήμα αγόρασαν το πραγματικό κεφάλαιο της χώρας και βέβαια άρπαξαν το πραγματικό χρήμα, που κυκλοφορούσε στην αγορά.

Όμως, το "παιχνίδι" του χρήματος δεν είναι ένα εύκολο παιχνίδι. Αν δεν γνωρίζεις τι θέλεις να κάνεις, θα καταστραφείς. Αν δηλαδή δώσεις σε κάποιους άλλους ανθρώπους τη FED, δεν σημαίνει ότι θα κάνουν τα ίδια πράγματα με τους Εβραίους, επειδή έχουν τη δυνατότητα να "τυπώνουν" χρήματα. Αν βρεις σε ένα αεροδρόμιο ένα τζετ, δεν σημαίνει ότι μπορεί και να "πετάξεις". Δεν αρκεί δηλαδή μόνον να "τυπώνεις" χρήματα. Δεν αρκεί να "σκορπάς" χρήματα. Πρέπει να μπορείς να τα "μαζεύεις" πριν αποκαλύψουν την απάτη.

Για να το καταλάβει κάποιος αυτό, θα πρέπει να γνωρίζει μερικά βασικά πράγματα περί χρήματος. Το χρήμα είναι μια επινόηση του ανθρώπου, προκειμένου να βοηθήσει την οικονομία στη λειτουργία της και να απλοποιήσει τις συναλλαγές. Το κεφάλαιο παράγει τα προϊόντα και τα προϊόντα "μετρώνται" σε χρήμα, για να "πληρωθούν" τόσο οι εργαζόμενοι όσο και οι κεφαλαιοκράτες. Για να μην δίνεις ως κεφαλαιοκράτης τυροπαραγωγός τυρί ως αμοιβή στους εργαζόμενούς σου και συγκεντρώνεις τα κέρδη σου σε κότες και μοσχάρια, αποτυπώνεις την "αξία" όλων αυτών των προϊόντων σε χρήμα. Χρήμα δίνεις στους εργαζόμενούς σου και χρήμα συγκεντρώνεις ως κέρδος. Το κεφάλαιο παραμένει πάντα το μέσο, που παράγει ή ξοδεύει χρήμα και αυτό είναι το εργοστάσιο.

Το χρήμα λοιπόν έχει διπλή σημασία. Το έχουν ανάγκη οι εργαζόμενοι για να ζουν και το έχουν ανάγκη οι κεφαλαιοκράτες, είτε για ν' αγοράζουν νέο κεφάλαιο είτε για να διατηρούν σε άριστη κατάσταση αυτό το οποίο ήδη διαθέτουν. Αυτή η διπλή σημασία του χρήματος είναι πολύ σημαντική, γιατί αυτή καθορίζει τη δυναμική της οικονομίας. Αν "παίξεις" με το χρήμα, θα σε σταματήσει η δυναμική της οικονομίας πολύ πριν σε αντιληφθεί ο νόμος. Τι σημαίνει αυτό; Αν "τυπώνεις" χρήμα αυθαίρετα, δεν σημαίνει ότι θα αγοράσεις όλο τον κόσμο. Σε "αντιλαμβάνεται" το κεφάλαιο και επειδή είναι πιο ισχυρό, αντιδρά και καταστρέφει το χρήμα.

Το κεφάλαιο "αμύνεται". "Τυπώνεις" χρήμα και το κεφάλαιο "ακριβαίνει". Όσο πιο πολύ "τυπώνεις", τόσο πιο πολύ το κεφάλαιο ακριβαίνει. Ό,τι μπορούσες ν' αγοράσεις με μια χούφτα δολάρια πριν αρχίσεις το "τύπωμα", το ίδιο αγοράζεις και με ένα "κοντέινερ" δολάρια μετά τη "φάμπρικα" του τυπώματος. Αν δεν γνωρίζεις δηλαδή τι πρέπει να κάνεις, είναι θέμα χρόνου το χρήμα σου να έχει μικρότερη αξία από το ίδιο το χαρτί που απαίτησε η εκτύπωσή του. Το "πέτσινο" χρήμα, δηλαδή, έχει αξία μέχρι να πέσει πάνω στον "τοίχο", που λέγεται κεφάλαιο. Είτε αυτό είναι γη είτε εργοστάσιο είτε πνευματικά δικαιώματα. Όσο πιο πολλά χρήματα βρίσκονται στην αγορά, τόσο πιο πολύ ανεβαίνουν οι απαιτήσεις αυτών που διαθέτουν κεφάλαιο προς πώληση και άρα τόσο πιο "αδύναμο" το χρήμα.

Οι Εβραίοι σ' αυτό το σημείο απέδειξαν πόσο πονηροί είναι και πόσο καλά αντιλαμβάνονται την αγορά. Διαθέτοντας την εξουσία πάνω στην Τράπεζα που "κόβει" το χρήμα στις ΗΠΑ, κατόρθωσαν και με ψεύτικο χρήμα αγόρασαν τα πάντα από τους πάντες. Πώς το κατάφεραν αυτό. Με το να ρίξουν άπειρο χρήμα στην αγορά, χωρίς όμως να το φέρουν σε "σύγκρουση" με το κεφάλαιο. Έριχναν τόνους ψεύτικου χρήματος στην αγορά, αλλά χωρίς να απειλούν την ισορροπία της. Πώς τα κατάφεραν; Το "εξάτμιζαν" στην κατανάλωση πριν φτάσει στον "τοίχο" του κεφαλαίου και αποκαλυφθεί η απάτη τους. Τύπωναν άπειρα φτηνά χρήματα και δεν τους δημιουργούσαν πρόβλημα, γιατί μπορούσαν και τα "μάζευαν" με τον έλεγχο της ακρίβειας.

Σταματούσαν δηλαδή το χρήμα στην κατανάλωση. Σταματούσαν το χρήμα στο προϊόν, πριν αυτό φτάσει στο κεφάλαιο. Γιατί; Γιατί το προϊόν δεν είναι κεφάλαιο. Δεν υπάρχει υπερπολύτιμο προϊόν. Υπερπολύτιμο είναι μόνον το κεφάλαιο. Υπερπολύτιμο είναι, γιατί σου επιτρέπει την έπ’ άπειρον εκμετάλλευσή του. Μπορεί να σε ταΐζει και όταν δεν θα εργάζεσαι. Αυτό δεν μπορεί να το κάνει ένα προϊόν, ό,τι και όποιο κι αν είναι αυτό. Το προϊόν στην καλύτερη περίπτωση γι' αυτό μπορεί να είναι απλά πανάκριβο στην απόκτησή του. Το προϊόν όμως, από τη στιγμή που κατασκευάζεται, έχει μία και μοναδική μοίρα. Να χρησιμοποιηθεί και στη συνέχεια να γίνει ένα σκουπίδι. Άρα; Άρα αυτός, που το απέκτησε πανάκριβα, στην πραγματικότητα δεν έχει στην κατοχή του τίποτε παραπάνω από ένα λαμπερό μελλοντικό σκουπίδι. Όσα χρήματα και να έδωσε για την απόκτησή του, αυτά —αργά ή γρήγορα— θα "σβήσουν" σε κάποιον σκουπιδοτενεκέ.

Οι Εβραίοι, κατανοώντας αυτές τις ιδιαιτερότητες της οικονομίας, έκαναν το εξής απλό. Φρόντιζαν να ρίχνουν άπειρο "πέτσινο" χρήμα στην αγορά, έχοντας από πριν εξασφαλίσει το δεδομένο ότι αυτό το χρήμα θα "αγοράζει" μόνον πανάκριβα σκουπίδια και ποτέ υπερπολύτιμο κεφάλαιο. Το "πέτσινο" χρήμα θα "επενδυόταν" σε μελλοντικά "σκουπίδια" και άρα θα "εξατμιζόταν". Δεν θα απειλούσε αυτούς που το κυκλοφορούσαν. Στο σημείο αυτό έκαναν χρήση της ιδιομορφίας της αμερικανικής κοινωνίας, η οποία ήταν διχασμένη σε κυρίαρχους "άσπρους" και υποτελείς "μαύρους". Εκμεταλλεύτηκαν τον ρατσισμό μιας ρατσιστικής κοινωνίας και εκεί έπαιξαν. Εκμεταλλεύτηκαν την έξυπνη επινόηση των Αγγλοσαξόνων των ΗΠΑ. "Δούλεψαν" τους "ανώτερους" λευκούς και στην πραγματικότητα λεηλάτησαν την πατρίδα τους. Ποιο ήταν το "κόλπο"; Το "κόλπο", το οποίο δεν εφεύραν οι Εβραίοι, αλλά το εφεύραν οι "άσπροι" Αγγλοσάξονες, για να "δουλεύουν" τους υπόλοιπους "άσπρους" στις ΗΠΑ.

Τι έκαναν μέχρι τότε οι "άσπροι" Αγγλοσάξονες, για να δουλεύουν τους επίσης "άσπρους" εργαζόμενους; Αυτό, το οποίο είπαμε πιο πάνω. Υπόσχονταν στους λευκούς εργαζόμενους ΠΟΛΛΑ ΧΡΗΜΑΤΑ αλλά ΟΧΙ ΚΕΦΑΛΑΙΟ. Στην ίδια κοινωνία και στα ίδια εργοστάσια για την ίδια δουλειά οι "άσπροι", είτε γηγενείς είτε "φρέσκοι" μετανάστες, πληρώνονταν σχεδόν τα διπλάσια χρήματα από τους "μαύρους". Θεωρούσαν τους εαυτούς τους "ανώτερους" και "δικαιούνταν" τη διαφορά αυτήν. Οι Αγγλοσάξονες "αναγνώριζαν" αυτήν την "ανωτερότητα" και δέχονταν να την πληρώνουν. Όλοι ευχαριστημένοι. Όλοι οι "άσπροι" υπερέχοντες έναντι όλων των "μαύρων".

Όμως, τα χρήματα προέρχονταν από το ίδιο κεφάλαιο, που ήταν το αμερικανικό. Άρα; Άρα τα παραπάνω χρήματα, που έπαιρναν οι "άσπροι", δεν ήταν "πραγματικά". Ήταν "πέτσινα". Για να προστατεύσεις όμως αυτό το "πέτσινο" χρήμα, θα πρέπει να το προστατεύεις από την "πρόσκρουσή" του στο κεφάλαιο. Δεν δίνεις δηλαδή σε έναν "άσπρο" εργαζόμενο διπλάσιο μισθό, για να διπλασιάζει την περιουσία του σε σχέση με τον "μαύρο". Δεν του δίνεις τη δυνατότητα να αγοράζει διπλάσια σπίτια, να αγοράζει χωράφια και να απειλεί την ισορροπία του κεφαλαίου. Αν συμβεί αυτό, είναι θέμα χρόνου να έρθει το χρήμα σε σύγκρουση με το κεφάλαιο και να το "ακριβύνει". Είναι θέμα χρόνου να διασπαστεί η εργατική τάξη και κάποιοι να "μετακινηθούν" σε άλλες ιδιότητες και να επιβιώνουν χωρίς να εργάζονται.

Γίνεται αυτό; Όχι βέβαια. Άρα; Άρα, όταν θα χρησιμοποιήσουν κάποιοι το χρήμα για "μετακίνησή" τους, θα πάμε και πάλι στο μηδέν, εφόσον το κεφάλαιο θα "αμυνθεί". Είναι θέμα χρόνου ν' αποδειχθεί ότι το χρήμα που δίνεις είναι "πέτσινο". Δίνεις διπλάσιο μισθό υπό την προϋπόθεση ότι το "εξουδετερώνεις" στην πορεία. Τι σημαίνει αυτό; Ποια είναι η απαίτηση ενός εργαζόμενου από τον μισθό του; Να αγοράσει την Αμερική; Όχι βέβαια. Η απαίτηση του εργαζόμενου από τον μισθό του είναι να του δίνει τη δυνατότητα όχι απλά να επιβιώνει μέσω της εξασφάλισης τροφής, αλλά να ζει αξιοπρεπώς. Να έχει ένα σπίτι, ένα αυτοκίνητο και να μπορεί να αγοράσει ...ένα παντελόνι.

Για να προστατεύσεις λοιπόν τα "πέτσινα" χρήματα, κάνεις το εξής απλό. Δεν επιτρέπεις στον "ευνοημένο" εργαζόμενο ν' αλλάξει ταξική κατηγορία και να επιχειρήσει μέσω της αποταμίευσης ν' αλλάξει ιδιότητα. Να επιχειρήσει να γίνει κεφαλαιοκράτης. Να αγοράσει δηλαδή το μέσον, το οποίο θα του επιτρέπει να ζει, χωρίς να εργάζεται. Να αγοράσει χωράφια και διαμερίσματα και να ζει με τα ενοίκια, χωρίς να εργάζεται. Τον θέλεις εργαζόμενο και τον διατηρείς τέτοιον, γιατί διαφορετικά καταστρέφεις την ισορροπία της οικονομίας. Άρα, όταν του δίνεις διπλάσιο μισθό, δεν του δίνεις τη δυνατότητα να κάνει τα διπλάσια πράγματα, αλλά φροντίζεις τα ίδια πράγματα να τα κάνει με διπλάσιο κόστος.

Αυτό είναι το όλο κόλπο. Δεν δίνεις στον "άσπρο" εργαζόμενο τη δυνατότητα να πάρει δύο σπίτια "μαύρων" με κίνδυνο να επιχειρήσει να ζει με τα ενοίκια "μαύρων". Τον αναγκάζεις να πληρώσει τα διπλάσια για το δικό του σπίτι. Δεν του δίνεις τη δυνατότητα να πάρει δύο αυτοκίνητα. Τον αναγκάζεις να πληρώσει τα διπλάσια για την κάλυψη της ίδιας ανάγκης. Σ' αυτό το σημείο εκμεταλλεύτηκαν οι Αγγλοσάξονες τον ρατσισμό. Οι "άσπροι" έμεναν σε "καλές" περιοχές. "Καλές" …και άρα "ακριβές". Για το ίδιο ακριβώς σπίτι σε μια "κακή" περιοχή οι "μαύροι" πλήρωναν 50000 δολάρια, ενώ οι "άσπροι" 100000 δολάρια. Για την κάλυψη της ανάγκης της αυτομεταφοράς οι "μαύροι" πλήρωναν 5000 δολάρια για ένα Dodge, ενώ οι "άσπροι" πλήρωναν 10000 δολάρια για ένα Ford. Οι "μαύροι" φορούσαν παντελόνι των πέντε δολαρίων και οι "λευκοί" φορούσαν παντελόνι των δέκα δολαρίων.

Μιλάμε δηλαδή για κανονικό "δούλεμα". Οι "διαφορετικοί" εργαζόμενοι έκαναν τα ίδια ακριβώς πράγματα με διαφορετικό κόστος. Ένα κόστος, το οποίο ήταν σε απόλυτη αναλογία με την αναλογία που χαρακτήριζε τους μισθούς τους. Κανένας —εξαιτίας του μισθού του— δεν ξέφευγε από την τάξη των εργαζομένων και όλοι ήταν "ικανοποιημένοι". Οι "καθρέπτες" και οι "χάντρες" απέδιδαν αποτελέσματα. Οι "άσπροι" ήταν περήφανοι που ήταν "κυρίαρχοι" και δεν διαμαρτύρονταν για την "ακρίβεια", γιατί αυτήν τους προστάτευε από έναν ανεπιθύμητο "μαύρο" γείτονα. Δεν διαμαρτύρονταν για την "ακρίβεια", γιατί το Ford τούς ξεχώριζε στον δρόμο από τους "κατώτερους". Δεν διαμαρτύρονταν για την "ακρίβεια", γιατί το παντελόνι των δέκα δολαρίων "έδειχνε" ακόμα και στο πεζοδρόμιο την "ανωτερότητά" τους. Ο ρατσισμός "εξάτμιζε" στην αγορά την τεχνητή διαφορά που υπήρχε στη μισθοδοσία των "διαφορετικών" εργαζομένων και δεν επέτρεπε στο "πέτσινο" χρήμα να συγκρούεται με το κεφάλαιο.

Αυτήν την ηλίθια και ρατσιστική κατάσταση την βρήκαν οι Εβραίοι στις ΗΠΑ και δεν τη δημιούργησαν οι ίδιοι. Στις ΗΠΑ με τη συγκεκριμένη οικονομία, η οποία είχε βυθιστεί στην κρίση του 1929, όταν για πρώτη φορά ήρθε σε σύγκρουση το "πέτσινο" χρήμα με το κεφάλαιο. Όταν οι Αγγλοσάξονες δεν είχαν καταφέρει να μαζέψουν αυτό το χρήμα από τα χέρια των ευνοημένων λευκών εργαζομένων. Όταν κάποιοι λευκοί εργαζόμενοι νόμισαν ότι με τους μισθούς τους μπορούν να γίνουν "επενδυτές" και ν' αλλάξουν ιδιότητα, ζώντας από μερίσματα μετοχών. Το κεφάλαιο τούς "αντιλήφθηκε" και τους έστειλε ...για συσσίτιο. Οι πονηροί Εβραίοι ήταν αυτοί οι οποίοι αντιλήφθηκαν αμέσως την ουσία της κρίσης και άρα γνώριζαν πώς να την αντιμετωπίσουν.

Το όλο θέμα ήταν να μην κάνουν το λάθος των Αγγλοσαξόνων και φέρουν ξανά το χρήμα απέναντι στο κεφάλαιο. Το όλο θέμα ήταν να "εξατμίζεται" το χρήμα πάση θυσία πριν φτάσει να δοκιμαστεί στην αγορά του κεφαλαίου και άρα και στο χρηματιστήριο. Ελέγχοντας οι Εβραίοι την αγορά, μπορούσαν να ελέγχουν τη "θερμοκρασία" της και άρα να τη διατηρούν στα όρια της "εξάτμισης". Μόνιμος στόχος τους θα ήταν να απορροφούν όλο το χρήμα στην κατανάλωση, πριν φτάσει αυτό να γίνει απόθεμα και άρα επιχειρήσει να συγκρουστεί με το κεφάλαιο.

Με αυτήν τη γνώση επιχείρησαν να πείσουν τους Αγγλοσάξονες ότι έχουν "σχέδιο" εξόδου από την κρίση. "Σχέδιο", το οποίο θα το έφερναν εις πέρας, αν τους έδιναν τον έλεγχο του νομίσματος και άρα του χρήματος. Μπορούσαν να τους υποσχεθούν ότι θα προστάτευαν εύκολα την ασφάλεια του σχεδιασμού τους. Να υποσχεθούν στους Αγγλοσάξονες ότι θα καταφέρουν αυτό, το οποίο δεν κατάφεραν οι ίδιοι, γιατί απλούστατα ανήκαν στις δυνάμεις της παραγωγής και όχι της αγοράς. Δεν θα άλλαζε δηλαδή ο ρατσιστικός τρόπος με τον οποίο λειτουργούσε η αμερικανική οικονομία, αλλά θα γινόταν πιο σύνθετος. Τότε λοιπόν οι πονηροί Εβραίοι, για ν' αυξήσουν ακόμα περισσότερο τα κέρδη τους, σκέφτηκαν κάτι το πολύ απλό. Επέκτειναν ακόμα περισσότερο τα επικίνδυνα δεδομένα της. Σε μια κοινωνία, που λειτουργεί με "άσπρους" και "μαύρους" και με "πέτσινο" χρήμα, γιατί να μην επεκτείνουμε το "χρωματολόγιο";

Είσαι "άσπρος" …αλλά πόσο "άσπρος"; Πρώτη "ύλη" γι' αυτήν την προσπάθεια υπήρχε άφθονη στις ΗΠΑ. Ήδη υπήρχαν διαφορετικές "αποχρώσεις" λευκών, που θα λάτρευαν όποιον τους αναγνώριζε την ιδιαίτερη "λευκότητά" τους. Οι Εβραίοι, όπως και οι πρώτοι λευκοί μετανάστες των ΗΠΑ, είχαν σταθεροποιήσει την παρουσία τους στη ρατσιστική χώρα και γνώριζαν τη λειτουργία της. Είχαν επωφεληθεί και οι ίδιοι από την ιδιόμορφη λειτουργία της, που δημιουργούσε "πυραμίδα" στη μισθοδοσία των εργαζομένων. Μια "πυραμίδα", που καθιστούσε τις ΗΠΑ μοναδικό φαινόμενο στην παγκόσμια οικονομία. Αυτήν την "πυραμίδα" θα ύψωναν οι Εβραίοι σε πρωτοφανή για την ανθρώπινη οικονομία "ύψη".

Πώς υψωνόταν αυτή η πυραμίδα με τον αγγλοσαξονικό τρόπο; Υψωνόταν από την κάθε νέα γενιά λευκών μεταναστών. Γιατί; Γιατί κάθε νέο "κύμα" μεταναστών έμπαινε πάντα ανάμεσα στους μαύρους και τους ήδη υπάρχοντες λευκούς. Κάθε νέο "κύμα" λευκών μεταναστών έδινε αυξήσεις στους προηγούμενους και άρα τους έκανε "λευκότερους". Κάθε επόμενο "κύμα" μεταναστών ήθελε να γίνει προηγούμενο, για να πάρει κι αυτό αύξηση, ώστε να μην γειτνιάζει με τους μαύρους. Όλοι ήθελαν ν' αποφύγουν τη μισθολογική "επαφή" με τους μαύρους και αυτό γινόταν με νέα εισαγωγή λευκών μεταναστών. Αυτή ήταν η ιδιομορφία των ΗΠΑ και γι' αυτόν τον λόγο οι Αμερικανοί εργαζόμενοι δεν αντιδρούσαν ποτέ με τον πάγιο αρνητικό τρόπο που αντιδρούν οι εργαζόμενοι απέναντι στο φαινόμενο της μετανάστευσης. Όλοι ήθελαν ΠΙΟ ΠΟΛΛΑ χρήματα και άρα αυξήσεις και αυτό γινόταν με νέα εισαγωγή λευκών μεταναστών.

Όλα δηλαδή τα προβλήματα της οικονομίας των ΗΠΑ έχουν προκληθεί από τους μετανάστες και οφείλονται στον λόγο και στον τρόπο με τον οποίον έγινε η μετανάστευση στις ΗΠΑ. Στους μετανάστες, οι οποίοι ήθελαν και οι ίδιοι τα κέρδη των λευκών που βρήκαν στις ΗΠΑ. Στη μετανάστευση, που ακριβώς γι' αυτόν τον λόγο ήταν συνεχής και κατά "κύματα". Όταν όμως σε μια έξυπνη τακτική των "μεγάλων" εμπλέκονται και τα συμφέροντα των "μικρών", είναι θέμα χρόνου να χαθεί ο έλεγχος.

Αυτό, το οποίο οι ΑΓΓΛΟΣΑΞΟΝΕΣ κεφαλαιοκράτες είχαν ευφυώς εφεύρει για την ασφάλειά τους, το πήραν οι φτωχοί και το έκαναν "κόλπο" για τους εαυτούς τους. Αυτό, το οποίο έπρεπε να γίνει μία και μοναδική φορά, για να "κλειδώσει" η άμυνα των Αγγλοσαξόνων, έγινε επαναλαμβανόμενη "φάμπρικα", για να εκμεταλλεύονται οι φτωχοί τις παρενέργείες του. Όταν ανάμεσα στους μικρούς είναι και οι πονηροί Εβραίοι, ευνόητο είναι ότι αυτό το κόλπο θα το έφερναν στα όριά του. Ευνόητο είναι ότι δεν θα απέφευγαν οι Αγγλοσάξονες το πρόβλημα. Η κατάσταση έγινε ακόμα πιο σύνθετη, όταν τα παιδιά των πρώτων μεταναστών είχαν πάει σχολείο και δεν ήταν αγράμματα σαν τους γονείς τους, αλλά παρέμεναν ρατσιστές, ως "γνήσιοι" Αμερικανοί.

Σε μια κοινωνία, η οποία είχε ήδη πολλές "αποχρώσεις" λευκών, λόγω των αλλεπάλληλων μεταναστευτικών "κυμάτων", δημιουργήθηκαν ακόμα πιο πολλές. Αυτός ο ρατσισμός, που αναπτύχθηκε από τα παιδιά των πρώτων μεταναστών, έδωσε την ευκαιρία στους ρατσιστές Εβραίους να τον εκμεταλλευτούν. Στον αγγλοσαξονικό τρόπο, που ύψωνε την "πυραμίδα" με την εισαγωγή μεταναστών, προστέθηκε και ο εβραϊκός, ο οποίος συνδεόταν με την εκπαίδευση. Η ήδη επικίνδυνα ψηλή "πυραμίδα" θα γινόταν ακόμα πιο ψηλή. Τα δεδομένα υπήρχαν και τους ευνοούσαν. Τα μορφωμένα παιδιά των αγράμματων μεταναστών ήταν κι αυτά ρατσιστές. Έφαγαν γλυκό "ψωμάκι" από τον ρατσισμό και το γνώριζαν το "κόλπο". Όποιος όμως μεγαλώνει με άδικο γλυκό "ψωμάκι", στη συνέχεια θέλει η ίδια αδικία να του αποφέρει "παντεσπάνι".

Αυτό έκαναν τα αμερικανοτραφή παιδιά των πρώτων μεταναστών. Δεν έβλεπαν σαν "κατώτερους" μόνον τους μαύρους, όπως έκαναν οι γονείς τους. Έβλεπαν σαν "κατώτερους" και κάποιους λευκούς. "Κατώτερους" σε σχέση με τους ίδιους. Ήταν Αμερικανοί δεύτερης γενιάς; Έβλεπαν σαν "κατώτερους" όχι μόνον τους μαύρους, αλλά και τους Αμερικανούς της πρώτης γενιάς. Ήταν μορφωμένοι; Έβλεπαν σαν "κατώτερους" όχι μόνον τους μαύρους, αλλά και τους λευκούς που ήταν αμόρφωτοι. Ήταν μορφωμένοι; Πόσο μορφωμένοι; Με απλό πτυχίο ή με μεταπτυχιακό; Το πτυχίο τι είδους ήταν; "Ακριβό" από το ιδιωτικό Χάρβαρντ ή "φτηνό" από το τοπικό δημόσιο Πανεπιστήμιο;

Ξαφνικά δηλαδή τα παιδιά των λευκών "τρελάθηκαν". Έβλεπαν "χρώματα" εκεί όπου μέχρι τότε δεν υπήρχαν. Έβλεπαν άπειρες διαβαθμίσεις του "λευκού". Έψαχναν να βρουν τι είναι ο "απέναντι", για να ξέρουν πώς να τον αντιμετωπίσουν. Να τον αντιμετωπίσουν σαν "κατώτερο", "ίσο" ή "ανώτερο"; Τι ήταν ο "απέναντι"; "Άσπρος" αλλόγλωσσος νεοαφιχθής μετανάστης; "Ολόασπρος" αγγλόφωνος Αμερικανός εργάτης; "Κάτασπρος" με πτυχίο; "Ξέξασπρος" με μεταπτυχιακό; "Golden-άσπρος" με πτυχίο Χάρβαρντ; Από τη στιγμή που ο "οργανισμός" των ρατσιστών Αμερικανών το τραβούσε το "δούλεμα", οι Εβραίοι ήταν διατεθειμένοι να τους "δουλέψουν" ακόμα πιο πολύ. Μετά την οικονομική κρίση του ρατσιστικού κράτους των ΗΠΑ το 1929, ανέλαβαν οι Εβραίοι να το κάνουν ακόμα πιο ρατσιστικό.

Τότε ακριβώς εμφανίστηκαν στο προσκήνιο ως ιδρυτές και ιδιοκτήτες της FED. Έχοντας τον έλεγχο της FED, είχαν ένα "καρότο", που θα έβαζαν την αμερικανική κοινωνία να τρέχει πίσω του. Δεν θα έδιναν μόνον "καθρεπτάκια" και "χάντρες" στους λευκούς, για να τους διαχωρίζουν από τους μαύρους, όπως έκαναν οι Αγγλοσάξονες. Θα έδιναν και "βραχιόλια" και "φτερά" και "πούπουλα" σε κάποιους λευκούς, για να τους διαχωρίζουν από τους άλλους λευκούς. Θα έδιναν και μερικές "κορδέλες" σε κάποιους άλλους ακόμα πιο "άσπρους". Με το "φτηνό" χρήμα μονιμοποίησαν την ιδιόμορφη "κινητή" μισθολογική πολιτική στην αμερικανική οικονομία.

Την "κινητή" μισθολογική πολιτική, που άνοιγε σε απίθανο βαθμό τη μισθολογική "ψαλίδα" —η οποία υπήρχε μεταξύ των εργαζομένων στις ΗΠΑ—, οι Εβραίοι την έλεγξαν πολύ εύκολα. Έριξαν ως έμποροι πανάκριβα "φτερά" και "πούπουλα" στην αγορά και ανάγκασαν τους εργαζόμενους να διχαστούν μεταξύ τους ανάλογα με τα προσόντα τους και άρα με το "δίκιο" τους σ' ό,τι αφορά την απόκτηση αυτών των "σκουπιδιών". Τότε ξεκίνησε ο μεγάλος "χορός" της μόδας. Της κατευθυνόμενης από τους Εβραίους μόδας. Της μόδας, που κατάπινε ό,τι αύξηση κι αν δινόταν σε κάθε λευκή "απόχρωση".

Ο "Ολόασπρος" πτυχιούχος θα έπαιρνε πλέον τριπλάσιο μισθό από τον "μαύρο", αλλά θα κατοικούσε σε "ολόασπρη" συνοικία, όπου τα σπίτια κόστιζαν τριπλάσια χρήματα από αυτά των μαύρων. Δεν θα οδηγούσε Dodge σαν τους μαύρους, αλλά ούτε και Ford σαν τους υπόλοιπους άσπρους. Θα οδηγούσε ένα "ολόασπρο" σουηδικό VOLVO. Το παντελόνι του θα κόστιζε τριπλάσια από αυτά των μαύρων και διπλάσια από αυτό των υπολοίπων άσπρων. Ο "Κάτασπρος" μεταπτυχιακός θα έπαιρνε τετραπλάσιο μισθό από τον "μαύρο", αλλά κι αυτός θα κατοικούσε στη "δική" του συνοικία. Στην "κάτασπρη" συνοικία, όπου τα σπίτια κόστιζαν τετραπλάσια από αυτά των "μαύρων". Αυτός δεν θα οδηγούσε ούτε καν "ολόασπρο" VOLVO, αλλά ένα "κάτασπρο" Mercedes. Δεν θα φορούσε το "ολόασπρο" παντελόνι, αλλά ένα "κάτασπρο" Armani.

Όλες οι πυραμίδες όμως έχουν μίια κορυφή και η κορυφή των "άσπρων" ήταν "χρυσή". Εκεί "κατοικούσαν" τα Golden Boys, οι περισσότερο εκ των οποίων ήταν Εβραίοι. Οι ευνοημένοι των "θεών". Αυτοί, παρόλο που ήταν κοινοί εργαζόμενοι, δεν θα κατοικούσαν κοντά στους υπόλοιπους εργαζόμενους. Θα κατοικούσαν κοντά στα αγγλοσαξονικά "αφεντικά". Στις Golden συνοικίες, όπου οι τιμές ήταν απροσδιόριστες. Θα οδηγούσαν Golden Ferrari και τα παντελόνια τους θα ήταν ειδική "παραγγελία". Εισέπρατταν μισθούς, που λίγα χρόνια πριν αντιπροσώπευαν στην αμερικανική οικονομία την αξία ενός εργοστασίου, ενώ ήταν απλοί υπάλληλοι. Αγόραζαν για το σπίτι τους έναν καναπέ ίσης αξίας με το σπίτι του "μαύρου".

Κατάλαβε ο αναγνώστης τι λέμε; Έριξαν "πέτσινα" χρήματα στην αγορά, αλλά αυτά δεν επηρέαζαν τη λειτουργία της οικονομίας. "Καταναλώνονταν" στα ίδια πράγματα και δεν διασπούσαν την τάξη των εργαζομένων. Τόνοι χρήματος ξοδεύονταν, για να καταλήξουν σε σκουπιδοτενεκέδες. Δεν γινόταν κάποιος Golden και ζώντας ως "μαύρος" ν' αγοράζει με τους μισθούς του φέουδα και πόλεις ολόκληρες, όπως θα μπορούσε. Τα "εξάτμιζε" στην ελεγχόμενη αγορά. Όσα πιο πολλά έπαιρνε, στην πραγματικότητα τόσα πιο πολλά χρωστούσε. Γιατί; Γιατί αυτόματα τοποθετούνταν σε πολυδάπανη κοινωνική κατηγορία. Γιατί το σπίτι, που θα αγόραζε με δάνειο, είχε "εικονική" αξία εκατομμυρίων δολαρίων. Το αυτοκίνητο, που θα αγόραζε με δάνειο, είχε "εικονική" αξία εκατοντάδων χιλιάδων δολαρίων.

Όσα πιο πολλά εισέπραττε, τόσο πιο πολλά έπρεπε να ξοδεύει. Η μόδα είχε αρχίσει ν' αλλάζει με τρομερούς ρυθμούς, γιατί έπρεπε να "καταβροχθίζει" τόνους "πέτσινου" χρήματος. Οι γυναίκες των Golden δεν έπρεπε καν να φοράνε το ίδιο ρούχο δύο φορές. Τα πάντα έχασαν το νόημά τους και ως εκ τούτου και την αξία τους. Ο Golden "άσπρος" ξόδευε τεράστιους μισθούς με απίστευτες ταχύτητες. Αγόραζε πανάκριβα καταναλωτικά προϊόντα, τα οποία μετά την απόκτησή τους έχαναν την αξία τους. Ισχύει πάντα αυτό το οποίο είπαμε πιο πάνω. Τα προϊόντα δεν είναι κεφάλαιο. Η μοίρα του προϊόντος είναι πάντα τα σκουπίδια. Αυτοί, που ευνοούνταν, αγόραζαν "φτερά" και "πούπουλα" άνευ αξίας. Με αυτόν τον τρόπο οι ευνοημένοι "άσπροι" των ΗΠΑ έγιναν δούλοι των Εβραίων. Χρωστούσαν τεράστια ποσά στις εβραϊκές τράπεζες και είχαν ανάγκη τα "πέτσινα" χρήματα της FED....

Συνεχίζεται
Πηγή

Διαφημίσεις


Αν νιώθεις πως είσαι Άνθρωπος,

Αν κατάλαβες πως ΕΣΥ είσαι αυτός

που αποφασίζει την πραγματικότητα....

Σε προσκαλώ στην κοινωνία

των Συνειδητών Συν-Δημιουργών

Στόχος μας να αγκαλιάσουμε όλο τον πλανήτη στη νέα Αρμονική Πραγματικότητα!


Olymbia MaTerra HelleNica

μέσα απο την ΕΝθύμηση, τη ΣΥΝθεση και την ΠΑΙΔΕΙΑ