22 Δεκ 2009

ας δώσουμε στους βουλευτές και ηγέτες μας το περιθώριο για ένα νέο όραμα...


Πόσο πόνο και αγωνία θα προκαλέσουν ακόμη οι πολιτικοί μας ηγέτες?

Σε έναν κόσμο που ζει δίχως όραμα, σε έναν κόσμο που λυγίζει κάτω από το βάρος άδικων αποφάσεων, σε μια Ελλάδα που ολοένα ξεφτίζει σαν πολιτισμικό φως... πραγματικό πόνο προκαλούν οι αποφάσεις αυτών που δημοκρατικά ψηφίζουμε για ένα "καλύτερο αύριο"...

Το περιβάλλον που όλοι αγαπάμε έγινε πόρος αθέμιτων ληστρικών κερδών εις βάρος του ανθρώπου, εις βάρος των λαών και εις βάρος της ίδια της ζωής μας...

Από τη μία η πρόσφατη Σύνοδος κορυφής στην Κοπεγχάγη, που είχε το θράσος να διεξάγει ο ΟΗΕ, παρά το γράμμα των 140 επιστημόνων και παρά τα έγγραφα που ξεσκέπασε ο χάκερ, μέχρι και τα ληστρικά τέλη κυκλοφορίας ή τις άλλες "πράσινες" βιτρίνες κέρδους που σκαρφίστηκαν κάποιοι μεγαλοτραπεζίτες και βιομήχανοι σε όλο το "σύγχρονο" κόσμο ένα συμπέρασμα ηχεί μέσα στις καρδιές των απλών πολιτών: δρουν εις βάρος των λαών και εις βάρος του περιβάλλοντος, μας εξαπατούν.

Μα πως φτάσαμε αλήθεια σε αυτό το σημείο? Πως φτάσαμε στο σημείο να εκλέγουμε ανθρώπους οι οποίοι επί δεκαετίες ψεύδονται και δεν εργάζονται για το σκοπό που μιλούσαν πριν την εκλογή τους? Πως φτάσαμε στο σημείο να εμπιστευόμαστε ανθρώπους, τους οποίους λίγο μετά κατακρίνουμε για τις επιλογές τους? Πως εκλέγουμε ηγέτες που καταφέρνουν να τσαλακώνουν και τις τελευταίες ελπίδες των ανθρώπων, πόσο μάλλον να δημιουργούν ένα ζωντανό, χαρούμενο όραμα για το μέλλον μας?

Αναρωτιέμαι πόσο δική μας αντανάκλαση μπορεί να είναι αυτή και κατά πόσο ισχύει η ρήση πως "έχουμε τους αντιπροσώπους που μας αξίζουν"...

Πόσοι από εμάς έχουμε πράγματι ένα χαρούμενο όραμα που να μην περιορίζεται στο δικό μας μόνο στενό οικογενειακό μέλλον, αλλά να μπορεί να φέρει χαρά σε όλους τους συμπολίτες μας? Πόσοι από εμάς νοιαζόμαστε πραγματικά για το κοινό καλό και δεν περιοριζόμαστε σε ένα αγώνα ατομικού και εγωιστικού πλουτισμού?...

Σίγουρα με το να στέλνουμε τόση αρνητική ενέργεια στα πρόσωπα των ηγετών των χωρών μας δεν διευκολύνουμε το όποιο έργο τους... αλλά και εκείνοι θαρρώ είναι άξιοι λύπησηςγια τη δεινή τούτη θέση τους...

Είναι περικυκλωμένοι μέσα σε έναν κόσμο τεχνητής υπερ-πληροφόρησης και ξεκομμένοι από το λαό... Για να αναρριχηθούν εκεί που βρίσκονται συνθηκολόγησαν με δεκάδες συμφέροντα και οικονομικές απολαβές, που τελικά αναγκάστηκαν να εργάζονται μόνο γι΄αυτά τα συμφέροντα που τους στήριξαν για να ανέλθουν και όχι για τον λαό που στο πρόσωπο τους θεώρησε πως βρήκε μια ελπίδα...

Του λυπάμαι ειλικρινά όλους αυτούς γιατί ούτε οι ίδιοι θαρρώ πως είναι ευτυχισμένοι άνθρωποι και πως να οραματίζονται την ευτυχία για το λαό που εκπροσωπούν?

Ίσως να ακούγονται αφελή τα λόγια μου, αλλά για μπείτε στη θέση ενός τέτοιου "ηγέτη"? Πέρα από τις οικονομικές απολαβές του, ζει σαν άνθρωπος? χαίρεται την οικογένεια και το σπιτικό του? Μπορεί να χαρεί κάποιο καλό δημιούργημα του? Μπορεί να σταθεί περήφανος και να κοιτάξει τα μάτια του στον καθρέφτη? Μπορεί να χαρεί μια βόλτα στη φύση? Βρίσκει το χρόνο να σκεφτεί ένας βουλευτής?...

Πως να σκεφτεί ο βουλευτής, όταν σε καθημερινή βάση έχει να παραστεί σε δεκάδες συναντήσεις και συνεδριάσεις? Πως να βρει το χρόνο και την ηρεμία απλά και μόνο να σκεφτεί? Πως να πετύχει μια σωστή απόφαση όταν ζει σε ένα μόνιμο τρεχαλητό? Ναι παίρνει κάτι τις παραπάνω, παίρνει και ένα αυτοκίνητο για να τον μεταφέρει από τη μια συνάντηση στην άλλη, έχει και... "αθέμιτες χορηγίες"... αλλά είναι στ΄αλήθεια χαρούμενος άνθρωπος? ή απλά συντηρεί μια ψεύτικη εικόνα ενός πετυχημένου?

Μάλλον το δεύτερο ισχύει... Μάλλον ο άνθρωπος αυτός προκειμένου να φτιάξει ένα καλύτερο μέλλον -για τη δική του οικογένεια κατ΄αρχήν- παγιδεύτηκε σε ένα τροχό και δεν μπορεί να σταματήσει πλέον τη δική του φρενήρη ταχύτητα, αλλά ούτε και τις άσχημες επιπτώσεις στην χώρα του...

Δεν είναι μόνο ελληνικό φαινόμενο...
Σε όλα τα μήκη και πλάτη του σύγχρονου κόσμου κάτι αντίστοιχο βλέπουμε να συμβαίνει...
Αλλά δεν είναι καν "μοντέρνο" και νέο το πρόβλημα, οι ρίζες του βρίσκονται πολύ πιο παλιά ακόμη, μέσα στα παλάτια των αρχαίων φαραώ... Κι εκείνοι το ίδιο δυστυχισμένοι άνθρωποι ήταν που εκτελούσαν τις διαταγές για τις οποίες τους είχαν εκπαιδεύσει από τα παιδικά τους ακόμη χρόνια κάποιοι μαχθηροί ιερείς...


Υπάρχει όμως και ένα άλλο παράδειγμα: μέσα σε πολύ πετυχημένες επιχειρήσεις της Ιαπωνίας, βλέπουμε οι ιδιοκτήτες, όχι απλά να μην πιέζουν τους διαχειριστές της περιουσίας τους, αλλά να φροντίζουν για την πνευματική και ψυχική ισορροπία τους. Τους παρέχουν σεμινάρια και εκδρομές σε μέρη της φύσης όπου ο άνθρωπος θυμάται την απλότητα και τη θεϊκή σοφία και με καθαρό νου μπορεί να πάρει και τις σωστές αποφάσεις... Έχει το χρόνο να σκέφτεται και να σκέφτεται γρήγορα, ώστε να παίρνει ήρεμα πριν πράξει, αφού προηγουμένως έχει ζυγίσει όλες τις παραμέτρους...

Ένας τέτοιος διαχειριστής όχι μόνο μπορεί να παράγει έργο, αλλά και χαίρεται με τους καρπούς της εργασίας του και εισπράττει τη χαρά και την ευγνωμοσύνη και από τους γύρω του, αντλώντας δύναμη και για ακόμη καλύτερα μελλοντικά έργα.

Η χαρά που σκορπά γύρω του αντανακλάτε πολλαπλάσια πίσω από τους δεκάδες ή εκατοντάδες αποδέκτες του έργου του...

Πως λοιπόν μπορούμε να περιμένουμε χαρά και ωφέλιμο έργο από ανθρώπους που δρουν σαν απλά βιο-ρομπότ? Πως μπορούμε να περιμένουμε έργο από βουλευτές και ηγέτες που έμειναν λειψοί και αποκομμένοι από την πνευματική τους ισορροπία? Πως να έρθει καλό από ανθρώπους που αποδέχονται καταιγίδες από αρνητική ενέργεια που συγκεντρώνουμε πάνω τους εκατομμύρια  δυσαρεστημένοι πολίτες?...

Ένας φαύλος κύκλος αληθινά...

Κι όμως η λύση είναι απλή. αν φροντίζαμε να βρίσκονται αυτοί οι άνθρωποι έξω από τις πολύβουες πόλεις και την τρομακτική, τεχνητή παρα- και υπέρ-πληροφόρηση, Αν τους δίναμε το περιθώριο να ασχοληθούν με μία μόνο εργασία-πρότζεκτ με ησυχία... ίσως να άρχιζε να βελτιώνεται η κατάσταση και της δικής μας ζωής ακόμη...

Πάρτε το δικό σας παράδειγμα: μπείτε στη θέση ενός ανθρώπου που πιέζεται ασφυκτικά και ταυτόχρονα καλείτε να λάβει υπ΄όψην του μυριάδες πληροφορίες, ενώ γύρω του εκπέμπουν όλοι μια ενέργεια δυσαρέσκειας... θα μπορούσατε να πάρετε σωστή απόφαση? θα μπορούσατε έστω να σκεφτείτε λογικά?...

Πόνο εισπράττουν και πόνο διαιωνίζουν σε ένα φαύλο κύκλο τούτοι οι εκπρόσωποι μας... Κι όμως δεν ξεκίνησαν όλοι τους με κακές προθέσεις όπως άδικα ίσως τους καταλογίζουμε... κάποιοι πραγματικά ήθελαν να προσφέρουν... απλά έπεσαν θύματα του ίδιοι του απάνθρωπου συστήματος, που στραγγαλίζει επί αιώνες τις ανθρώπινες ζωές...

Κάποιοι, κάποτε το είχαν βάλει σε λειτουργία και τούτο αυτόματο πλέον ανατροφοδοτείται... και έτσι θα πάει αν δεν αποφασίσουμε να το σταματήσουμε και να το κάνουμε εμείς οι ίδιοι να παράγει ωφέλημα έργα για το καλό όλων μας.

Δεν υπάρχει ξέχωρο καλό για τον ένα... μια αυταπάτη είναι. Αν ανοίξουμε τα μάτια μας θα δούμε την αλήθεια: ένα χαρούμενο σύνολο, ένα ικανοποιημένο σύνολο ανθρώπων μόνο μπορεί να είναι πραγματικά ευτυχισμένο και να ζει το όραμα του. Και ένας μόνο δυστυχής να υπάρχει υπάρχει πάνω στη Γη, πάλι θα έχουμε αποτύχει σαν ανθρωπότητα στο σύνολο...

Ποιος θα εισηγηθεί αλήθεια τέτοιου τύπου αλλαγές στις κυβερνήσεις μας?...
Σίγουρα όχι τα μεγάλα καρτελ που τους πατρονάρουν...

Πως θα τους πείσουμε πως είναι καλό να γίνουν αυτές οι αλλαγές? Ίσως να μην είναι τόσο δύσκολο... Αν τους δώσουμε την ευκαιρία να ζήσουν με τις οικογένειες τους μέσα στη φύση σε ένα δικό τους χώρο θα δουν μόνοι τους το όφελος και θα είναι πρόθυμοι να εργαστούν προς εκείνη την κατεύθυνση... Στη Ρωσία ήδη έχουν γίνει σχετικές εισηγήσεις στη βουλή... και είναι γνωστό πως η Ρωσία και πάλι ακμάζει...

Αυτό που δεν είναι γνωστό είναι το όραμα που στήριξε αυτή την νέα αναγέννηση και ειλικρινά σας λέω είναι ένα όραμα που στηρίζεται στην αρμονική συνύπαρξη του ανθρώπου με την ίδια τη Γη κατ΄αρχήν και το δικό του οικογενειακό σπιτικό...

Θα έχουμε την ευκαιρία να το δούμε από πιο κοντά σε επόμενες αναρτήσεις τούτο το όραμα... και θαρρώ πως τούτο δεν είναι ένα όραμα που αφορά μόνο τη Ρωσία, είναι ένα νέο μοντέλο ανάπτυξης που μπορεί και ίσως πρέπει να υιοθετηθεί σε όλα τα μήκη και πλάτη της οικουμένης, για να ξανανθίσουν χαρούμενα πρόσωπα παντού...


Διαφημίσεις


Αν νιώθεις πως είσαι Άνθρωπος,

Αν κατάλαβες πως ΕΣΥ είσαι αυτός

που αποφασίζει την πραγματικότητα....

Σε προσκαλώ στην κοινωνία

των Συνειδητών Συν-Δημιουργών

Στόχος μας να αγκαλιάσουμε όλο τον πλανήτη στη νέα Αρμονική Πραγματικότητα!


Olymbia MaTerra HelleNica

μέσα απο την ΕΝθύμηση, τη ΣΥΝθεση και την ΠΑΙΔΕΙΑ