22 Νοε 2009

Τα ΔΕΚΕΜΒΡΙΑΝΑ που έρχονται: πριν ένα χρόνο είδαμε την πρόβα τζενεράλε -τώρα ΕΛΛΗΝΕΣ απλά ΜΗΝ εμπλακείτε- οι προβοκάτορες είναι εδώ...

Σαν Κυριακή που είναι εκμεταλλευτείτε την για να προετοιμαστείτε από τώρα με κουράγιο, υπομονή και δύναμη στο δύσκολο απ΄ότι φαίνεται Δεκέμβρη που μας ετοιμάζουν... 
Στιγμή μη φοβηθείτε - Στιγμή μην εμπλακείτε στη βία - Έρχεται ο καιρός που θα πέσουν όλες οι μάσκες και θα δικαιωθούν οι αγώνες για την αλήθεια. Το σαθρό κατασκεύασμα τους γκρεμίζεται και πέφτοντας παρασύρει όλη τη βρωμιά... Μας περιμένουν δύσκολες μέρες, αλλά ως Έλληνες με αλληλεγγύη ξέρουμε να αντέχουμε σαν μία ψυχή.


Σας προτείνω να Διαβάσετε το τελευταίο κείμενο του Παναγιώτη Τραϊανού, μερικά αποσπάσματα του οποίου παραθέτω:
 




Καλώς τους ...κι ας άργησαν.


Τώρα έχουμε "απαρτία". - Το "καρέ" συμπληρώθηκε - και είμαστε έτοιμοι για την "παρτίδα" των νέων Δεκεμβριανών ...την τελευταία.


Ξεκινάμε και μοιράζει τα "χαρτιά" ο Πάγκαλος.


Συνηθίζουμε πολλές φορές να λέμε ότι η ιστορία επαναλαμβάνεται, αλλά αυτό είναι τελείως λάθος. Αυτό, το οποίο επαναλαμβάνεται, είναι η "συνταγή", η οποία προκαλεί τα φαινόμενα, που καταγράφει η ιστορία ως ιστορικά γεγονότα. Ο "μάγειρας" επαναλαμβάνει τη "συνταγή", ώστε οι λαοί να "τρώνε" συνέχεια το ίδιο απαίσιο "φαγητό". Δεν εμφανίζεται ως δια "μαγείας" το "φαγητό" μπροστά στους λαούς, ώστε να το φάνε αναγκαστικά. Δεν υπάρχει κάποια μυστηριώδης ιστορική νομοτέλεια, η οποία "μαγειρεύει" διαρκώς τα ίδια φαινόμενα. Οι ιμπεριαλιστές είναι αυτοί οι οποίοι "μαγειρεύουν" και αυτοί γνωρίζουν κάποιες συγκεκριμένες "συνταγές". Οι πετυχημένες "συνταγές" επαναλαμβάνονται με τον ίδιο απόλυτο τρόπο και η ιστορία καταγράφει το "γεύμα", το οποίο συνήθως είναι το ίδιο.

Σήμερα γινόμαστε μάρτυρες μιας τέτοιας επανάληψης. Μισό αιώνα μετά από τον εμφύλιο ο κόσμος —και ειδικά η νεολαία— ακούει από τα ΜΜΕ λέξεις και έννοιες, τις οποίες δεν έχει ξανακούσει και οι παλαιότεροι τις είχαν σχεδόν ξεχάσει. "Στρατοχωροφυλακή", "δικτατορία του προλεταριάτου", "Διεθνής" κλπ.. Τι έγινε και κάποιοι τα "θυμήθηκαν" όλα αυτά; Ποιος άνοιξε το "σεντούκι" του παρελθόντος; Άνοιξε αυτό κατά λάθος ή μήπως κάποιοι "μάγειρες" άρχισαν σιγά-σιγά να βγάζουν τα "μπαχαρικά" της ιστορίας; Είναι βέβαιο ότι πρόκειται για "μπαχαρικά" κάποιου μεγάλου "μαγειρέματος", γιατί από μόνα τους δεν έχουν κανένα νόημα να επανεμφανιστούν. Δεν έχει νόημα, για παράδειγμα, μια τρομοκρατική δράση, η οποία δεν προσφέρει λαϊκή συμπάθεια σ' αυτούς που την ασκούν. Την τρομοκρατία, από την πρώτη στιγμή της εμφάνισής της ως πολιτική πρακτική, την ασκούν κάποιοι, για να τη μεταφράσουν σε εξουσία. "Χτυπούν" εχθρούς του λαού, για να "εισπράξουν" τη συμπάθειά του και ό,τι αυτό μπορεί να συνεπάγεται.

Οι τρομοκράτες συνήθως "κρύβονται" πίσω από κοινά "αιτήματα" της κοινωνίας. Για να "νομιμοποιήσουν" τη δράση τους, "εκφράζουν" βίαια την κοινή λογική και αντίληψη. Σκοτώνουν, για παράδειγμα, κάποιον, που ακόμα και ο μέσος άνθρωπος θα μπορούσε ή θα ήθελε να "σκοτώσει". Γίνονται το βίαιο "χέρι" μιας κοινωνίας, που είναι οργισμένη. Γίνονται αυτό, το οποίο δεν μπορεί να γίνει ο μέσος πολίτης. Σήμερα, για παράδειγμα, μέσα στην τεράστια διαφθορά και σήψη, θα μπορούσε μια τρομοκρατική οργάνωση να γίνει δημοφιλής και διάσημη, αν "επέλεγε" να "ξεκαθαρίσει" ένα βρόμικο τοπίο ορατό σε όλους. Τινάζεις στον αέρα έναν Χριστοφοράκο, που βγάζει "γλώσσα" και προκαλεί έναν ολόκληρο λαό και γίνεσαι λαϊκός ήρωας. Τιμωρείς ένα "σκουπίδι" και "διδάσκεις" χιλιάδες ομοίους του.

Ακόμα και ένας βλάκας μπορεί να καταλάβει ότι η επιλογή των στόχων είναι αυτή η οποία δίνει συμπάθειες ή αντιπάθειες και αυτήν είναι μια εύκολη δουλειά. Δεν χρειάζεται να είσαι κάποια ευφυΐα, για να καταλάβεις ποιον στόχο πρέπει να θέσεις, προκειμένου ν' αποκτήσεις τη λαϊκή συμπάθεια. Ακόμα και ο πιο βλάκας να είσαι, εύκολα αποκτάς μια αξιόπιστη λίστα χρήσιμων "υποψηφίων". Αποφασιστικότητα χρειάζεται η άσκηση τρομοκρατικής δράσης και όχι σκέψη. Τη σκέψη, ακόμα κι αν δεν τη διαθέτεις, τη "δανείζεσαι" από τον ίδιο τον λαό. Πηγαίνεις σε ένα καφενείο την ώρα που οι πολίτες ακούν ειδήσεις και βρίζουν. Την ώρα που "αφρίζουν" με τον Χριστοφοράκο και μέμφονται τους ίδιους τους εαυτούς τους, που δεν έχουν τη δύναμη να πάνε και να του κόψουν οι ίδιοι τα "τρυφερά" του ...σύμφωνα με τη σύγχρονη ορολογία.

Αυτή, όπως αντιλαμβανόμαστε, είναι μια λαϊκή "εντολή", την οποία ο επίδοξος τρομοκράτης μπορεί να την εκτελέσει με ασφάλεια. Είναι σίγουρη, γιατί είναι επίσης σίγουρη και η "ανταμοιβή" του. Στα ίδια καφενεία και από τους ίδιους ανθρώπους θ' ακουστεί το ..."ν' αγιάσουν τα χέρια του αυτού, που ξεβρόμισε τον τόπο". Αυτή είναι η αυθεντική τρομοκρατία, η οποία εκφράζει τη λαϊκή οργή. Είναι η βίαιη έκφραση μιας ανθρώπινης κοινωνίας, η οποία ως τέτοια έχει ένστικτα επιβίωσης και ως εκ τούτου είναι από τη φύση της σκληρή. Είναι μια τρομοκρατία, η οποία σχεδόν ποτέ δεν σφάλει. Μια τρομοκρατία, η οποία "βλέπει" και δεν είναι "τυφλή". Μια τρομοκρατία, η οποία ποτέ δεν έχει "παράπλευρα" θύματα.

Αυτήν την απλή λογική τα σημερινά φαινόμενα δεν τη σέβονται. Βλέπουμε κάποιους δήθεν τρομοκράτες να χτυπούν στόχους, οι οποίοι δεν σέβονται καμία λαϊκή "εντολή". Χτυπούν ανθρώπους, για τους οποίους κανένας δεν θα θεωρήσει ότι θ' "αγιάσουν" τα χέρια αυτών που θα τους εξαλείψουν. Κανένας δεν θεωρεί ότι το πρόβλημα της ελληνικής κοινωνίας είναι τα φτωχόπαιδα της αστυνομίας. Τα φτωχόπαιδα, που μέσω των πανελληνίων εξετάσεων πήγαν εκεί, για να εξασφαλίσουν ένα κομμάτι ψωμί. Η αστυνομία δεν έχει σήμερα τα χαρακτηριστικά του παρελθόντος και ως εκ τούτου δεν μπορεί ν' αποτελεί στόχο της τρομοκρατίας. Δεν είναι η αστυνομία της μετεμφυλιακής περιόδου, η οποία περιέθαλπε τους γερμανοτσολιάδες και τους ταγματασφαλίτες και αποτελούσε μόνιμα το ορατό, ένοπλο και ένστολο τμήμα του παρακράτους του φασισμού. Δεν είναι η αστυνομία, που νομιμοποιούσε την οπλοφορία όλων εκείνων, οι οποίοι είχαν σοβαρούς λόγους να θέλουν να οπλοφορούν. Η ελληνική αστυνομία σήμερα είναι μια σύγχρονη υπηρεσία, η οποία έχει έναν κοινωνικό ρόλο να επιτελέσει. Το παρελθόν της δεν ενδιαφέρει και δεν πρέπει να ενδιαφέρει κανέναν.

Αυτή η αστυνομία δεν πρέπει ν' αποτελεί στόχο κανενός και αυτό το αντιλαμβάνονται όλοι. Το αντιλαμβάνονται τόσο καλά και αυτό αποδεικνύεται από το γεγονός ότι η κοινωνία δεν δίνει "εντολή" σε κανέναν να στραφεί εναντίον της. Όταν όμως η κοινωνία δεν δίνει "εντολή", ευνόητο είναι ότι εκνευρίζεται με όλους όσους εκτελούν δικές τους αυθαίρετες "εντολές". Πόσο μάλλον όταν μια αποδεδειγμένα δημοκρατική κοινωνία, όπως η ελληνική, βλέπει να επιχειρούν να σκοτώσουν δικά της παιδιά άνθρωποι, οι οποίοι οι ανήκουν σε κάποιο φασιστικό άκρο, όπως αυτό το οποίο εμφανίζεται να εκπροσωπεί η ΟΠΛΑ. Η ΟΠΛΑ, η οποία ισχυρίζεται ότι πολεμάει για την επικράτηση της "δικτατορίας του προλεταριάτου".

Αντιλαμβανόμαστε λοιπόν ότι όσα βλέπουμε να συμβαίνουν σήμερα είναι φαινομενικά παράλογα. Είναι ακατανόητα με βάση την κοινή λογική. Τη λογική, που θέλει μέσω της δυναμικής αντίδρασης να "διαφημίζεις" την ιδεολογία σου και όχι να τη "δυσφημείς". Όμως, ακατανόητα, με τόσο μεγάλο κόστος σε ανθρώπινο αίμα και τόσο μεγάλο ρίσκο από αυτούς που τα μεθοδεύουν, σημαίνει ότι κάτι άλλο συμβαίνει από αυτό το οποίο φαίνεται. Όσο κι αν έχει "αποπροσανατολιστεί" η κοινωνία, αυτά τα φαινόμενα δεν τα δικαιολογεί, γιατί απλούστατα δεν εξυπηρετούν καμία της ανάγκη, όσο αφελής κι αν είναι η σκέψη κάποιων. Για να καταλάβει κάποιος αυτά τα οποία συμβαίνουν σήμερα, θα πρέπει να καταλάβει αυτά τα οποία συνέβησαν κάποτε, εφόσον πρόκειται για ακριβή επανάληψη των γεγονότων. Οι ίδιες πρακτικές φέρνουν τα ίδια αποτελέσματα και γνωρίζουμε από την ιστορία ποια είναι αυτά.

Θα ξεκινήσουμε λοιπόν από τα βασικά. Τι ήταν η ΟΠΛΑ; Ήταν μια οργάνωση δολοφόνων και προβοκατόρων, η οποία είχε ως στόχο να εξυπηρετήσει τα αφεντικά της. Σε μια εποχή, που ο Τσόρτσιλ με τον Στάλιν είχαν "μοιράσει" μεταξύ τους τον κόσμο ως συνέταιροι, χρησιμοποιούσαν κοινά "εργαλεία" προς την εξυπηρέτηση των στόχων τους. Ένα τέτοιο "εργαλείο" ήταν η ΟΠΛΑ. Ένα δολοφονικό εργαλείο, το οποίο κατευθυνόταν από ένα μεικτό αγγλοσοβιετικό "επιτελείο" πρακτόρων. Το "μυαλό" ήταν καπιταλιστικό και το οπλισμένο "χέρι" ήταν προλεταριακό. Γιατί ήταν χρήσιμη; Γιατί γέμιζε τα άδεια "μαγαζιά" των φασιστών. Γιατί, με τον ορατά φασιστικό της λόγο και ρόλο, έδινε τον "λόγο" στους φασίστες της αντίπερα "όχθης".

Αυτό, το οποίο δεν κατάλαβαν τότε οι Έλληνες —και σήμερα εξακολουθούν να μην το καταλαβαίνουν— είναι το πραγματικό ζητούμενο εκείνου του εμφυλίου πολέμου. Εκείνος ο εμφύλιος δεν έγινε, επειδή κάποιοι προλετάριοι πήραν τα όπλα, για να εξυπηρετήσουν την ιδεολογία τους. Εκείνος ο πόλεμος έγινε, επειδή κάποιοι φασίστες χαφιέδες πήραν εντολές να βάλουν στη μέση τον ελληνικό λαό και να τον λιανίσουν. Οι συνέπειες του εμφυλίου ήταν το ζητούμενο για εκείνον τον πόλεμο και όχι οι υποτιθέμενοι στόχοι του. Αν το καταλάβει κάποιος αυτό, μπορεί να καταλάβει και όλα τα υπόλοιπα. Ποια είναι αυτά; Το σταλινόδουλο ΚΚΕ ξεκίνησε έναν εμφύλιο μετά από μια εντολή του αγγλόδουλου Στάλιν.

Τα πάντα δηλαδή κατευθυνόταν από ένα και μοναδικό κέντρο αποφάσεων και άρα εξυπηρετούσαν τα συμφέροντά του. Αυτό είναι το όλο μυστικό. Δεν υπήρχαν δύο κέντρα εξουσίας, τα οποία ανταγωνίζονταν μεταξύ τους για τον έλεγχο της Ελλάδας. Δεν υπήρχε μια Μόσχα, η οποία ανταγωνιζόταν σκληρά το Λονδίνο για τον έλεγχο της Ελλάδας. Η Μόσχα τα είχε συμφωνήσει με το Λονδίνο και η Ελλάδα απλά έπρεπε να ευθυγραμμιστεί με τις δικές τους συμφωνίες. Υπήρχε ένα κέντρο αποφάσεων, του οποίου οι αποφάσεις βόλευαν τόσο το Λονδίνο όσο και τη Μόσχα. Από τη στιγμή που το Λονδίνο και η Μόσχα τα είχαν "βρει" στη μοιρασιά των "μπλοκ", δεν θα παραβίαζαν τις συμφωνίες τους. Δεν τους συνέφερε να τις παραβιάσουν. Όταν λοιπόν αυτές οι συμφωνίες έχουν ολοκληρωθεί από το 1945, ευνόητο είναι ότι κάτι περίεργο συνέβαινε με τον ελληνικό εμφύλιο, ο οποίος ξεκίνησε το 1946.

Επειδή όμως στην εξουσία περίεργα δεν υπάρχουν, εύκολα αντιλαμβανόμαστε ότι οι υποτιθέμενοι εχθροί και αντίπαλοι στον ελληνικό εμφύλιο ήταν "υπάλληλοι" των ίδιων "αφεντικών" και απλά έπαιζαν κάποιους ρόλους. Οι "πρωταγωνιστές" παρέσυραν έναν λαό στον ρόλο του "κομπάρσου" και το μακελειό δεν άργησε να ξεκινήσει. Οι Άγγλοι έδιναν τις εντολές και το "σενάριο" και όλοι οι υπόλοιποι ακολουθούσαν, είτε γιατί τους συνέφερε είτε γιατί δεν γνώριζαν τι συνέβαινε. Ποιο ήταν το ζητούμενο; Να ελεγχθεί η Ελλάδα από τους Άγγλους, εφόσον αυτό προέβλεπε η "μοιρασιά" μεταξύ των "καπιταλιστών" της Δύσης και των "προλετάριων" της Ανατολής.

(...)
Ο "αξιότιμος" κύριος Πάγκαλος.



Το "κλειδί", που θα λειτουργήσει ως καταλύτης σ' αυτήν την κατάσταση, είναι ο Πάγκαλος. Ο Πάγκαλος δεν είναι τυχαίο πρόσωπο στη σημερινή συγκυρία. Επιλέχθηκε, για να κάνει τη "βρόμικη" δουλειά. Μια δουλειά, την οποία δεν μπορεί να κάνει αυτός, που εμφανίζεται ως επικεφαλής της κυβέρνησης. Ο "χλιαρός" Γιωργάκης είναι η ήπια "βιτρίνα" μιας κυβέρνησης, η οποία πολύ σύντομα θ' αναγκαστεί να λειτουργήσει φασιστικά. Ο γιος της Μαργαρίτας είναι άσχετος και βέβαια ανίκανος να δημιουργήσει συνθήκες πόλωσης. Συνθήκες όμως, οι οποίες είναι απαραίτητες για την πρόκληση εμφυλιοπολεμικού τύπου συγκρούσεων. Ο Γιωργάκης ούτε φασαρία σε ζαχαροπλαστείο δεν μπορεί ν' ανοίξει. Ο Πάγκαλος είναι αυτός ο οποίος θα καλύψει το κενό του, χωρίς ν' απειληθεί η "βιτρίνα" του φασισμού.

Τα χαρακτηριστικά του Πάγκαλου είναι λίγο-πολύ γνωστά σε όλους τους Έλληνες. Τελευταίοι, που είχαν την "τύχη" να τον δούνε σε όλο του το μεγαλείο, είναι οι εργαζόμενοι στα προγράμματα Stage. Φτωχοί άνθρωποι, οι οποίοι εργάζονται σκληρά για 400 ευρώ, κρίθηκαν με τον πιο σκληρό κι απάνθρωπο τρόπο από έναν άνθρωπο, ο οποίος είναι επαγγελματίας τεμπέλης και σε όλη του τη ζωή ζει πλούσια δημοσία δαπάνη. Ο Πάγκαλος είναι βίαιος, εκδικητικός, αντιπαθής, άξεστος, εκβιάσιμος και βέβαια στα "τελευταία" του.(...)

Γνήσιος γόνος της ακροδεξιάς με εντυπωσιακό σταλινικό παρελθόν. Είναι ένα πρόσωπο του "βαθέως" φασισμού. Του φασισμού, που στο απόλυτο "βάθος" του συνδέει απόλυτα μεταξύ τους τα αντίθετά του άκρα. (...)
Ο ίδιος, ως φασίστας, έχει συμφέροντα από τον φασισμό και γνωρίζει τις πρακτικές των "απέναντι" σταλινικών —και βέβαια τους ίδιους ως πρόσωπα—, ώστε να ξεκινήσει το παιχνίδι με τις "πάσες". Τις "πάσες", οι οποίες θα οδηγήσουν σταδιακά στην κρίση και από εκεί στη σύγκρουση. Γνωρίζει την ίδια την Παπαρήγα, εφόσον υπήρξε κάποτε κομματικός καθοδηγητής της και βέβαια πολύ ανώτερός της στην ιεραρχία του ΚΚΕ. Όταν ο Πάγκαλος ήταν αξιωματούχος του ΚΚΕ, η Παπαρήγα σφουγγάριζε τις σκάλες των γραφείων του ΚΚΕ. Αυτό σημαίνει ότι είναι "χρήσιμος" για κάποιους. Πόσο "χρήσιμος"; Αρκεί να σκεφτεί κάποιος το πιο απλό. Ο Πάγκαλος, σύμφωνα με το οργανόγραμμα της σημερινής κυβέρνησης, είναι επικεφαλής του ΚΥΣΕΑ και όλων των κυβερνητικών επιτροπών οικονομικών και κοινωνικών προβλημάτων. Είναι δηλαδή ο συντονιστής όλης της κυβερνητικής πολιτικής, όταν αυτή θα έρθει στη δύσκολη θέση ν' αντιμετωπίσει μια μεγάλη κρίση.

Αρχιδιαχειριστής λοιπόν όλων των κρίσεων, τις οποίες θα κληθεί ν' αντιμετωπίσει η σημερινή κυβέρνηση εν μέσω οικονομικής κρίσης και πιθανής ανάφλεξης όλων των εθνικών θεμάτων, θα είναι ο Πάγκαλος. Ο Πάγκαλος, ο οποίος ούτε θεωρητικά δεν δικαιούται αυτήν τη θέση, εφόσον έχει αποτύχει σε όλες τις ανάλογες περιπτώσεις που κλήθηκε να διαχειριστεί. Ο Πάγκαλος ήταν υπουργός Εξωτερικών στην κρίση των Ιμίων και εξαιτίας του η Ελλάδα για πρώτη φορά μετά τον πόλεμο έχασε μέρος της εθνικής της κυριαρχίας στο Αιγαίο. Ο Πάγκαλος ήταν υπουργός Εξωτερικών στην κρίση Οτσαλάν και εξαιτίας του η Ελλάδα εξευτελίστηκε παγκοσμίως για την ανεύθυνη πολιτική της και ο ίδιος ο Οτσαλάν κατέληξε στα χέρια των Τούρκων. Δεν υπάρχει κρίση που να τη διαχειρίστηκε ο χοντρός "τραγουδιστής" και να μην κατέληξε εις βάρος των εθνικών μας συμφερόντων.


Αυτόν έβαλαν σήμερα αρχιδιαχειριστή του ελληνικού κράτους σε μια από τις κρισιμότερες περιόδους στην ιστορία του ελληνικού έθνους. Αρχιδιαχειριστής στην κρίση, την οποία θα προκαλέσει εις βάρος της Ελλάδας η διαβόητη λέσχη Μπίλντεμπεργκ, θα είναι ο Πάγκαλος, ο οποίος είναι ένα επιφανές μέλος της. Αν σκεφτεί κάποιος ότι το σύνολο των εθνικών μας προβλημάτων μεθοδεύονται εις βάρος των ελληνικών συμφερόντων και δρομολογούνται από τη Λέσχη Μπίλντεμπεργκ, εύκολα θα καταλάβει το πόσο θα τα "υπερασπιστεί" ο Πάγκαλος. Ο Πάγκαλος θα μας προστατεύσει από τις μεθοδεύσεις του Κίσινγκερ, της Ολντμπράιτ, του Νίμιτς και του Σόρος. Ο Πάγκαλος θα συγκρουστεί με τους ομοτράπεζους και "αφεντικά" του στη διαβόητη λέσχη των δολοφόνων των λαών. (...)


Το ΚΚΕ και ο ρόλος του.

(...)Αναζητώντας λοιπόν το ΚΚΕ μια ανθρώπινη "μάζα", για να παίξει τον προβοκατόρικο ρόλο του, έχει αρχίσει ν' ασχολείται συστηματικά με τους λαθρομετανάστες. Αυτό όμως —πέραν όλων των άλλων— είναι ένα τεράστιο ρίσκο για το ίδιο. Γιατί; Γιατί αφήνει πίσω του "ίχνη". Αυτά τα "ίχνη" είναι η απόδειξη ότι παίζει και πάλι παιχνίδια εις βάρος των Ελλήνων. Τι σημαίνει αυτό; Έχει αρχίσει τα παράδοξα και αυτό είναι που το αποκαλύπτει. Όπως ήταν παράδοξο στα χρόνια της γερμανικής κατοχής, που ένα σταλινικό και άρα φασιστικό "κόμμα" εμφανιζόταν επικεφαλής ενός εθνικού και πατριωτικού μετώπου, όπως ήταν το ΕΑΜ, έτσι παράδοξο είναι που σήμερα το ίδιο "κόμμα" με τα μονίμως αναλλοίωτα χαρακτηριστικά του εμφανίζεται σαν ο μέγας "προστάτης" των δικαίων των μεταναστών. Γιατί είναι αυτό παράδοξο; Γιατί το ΚΚΕ είναι ένα "κόμμα" υποτίθεται καθαρά ταξικό. Είναι "κόμμα" υποτίθεται των εργατών και άρα απόλυτα εξειδικευμένο.

Τι σημαίνει αυτό και γιατί έχει τόση μεγάλη σημασία; Ένα ταξικό κόμμα έχει απόλυτα προσδιορισμένους τους στόχους του και άρα και τους εχθρούς τους. Έννοιες όπως ο "ανθρωπισμός", για παράδειγμα, δεν "χωράνε" στη λογική του. (...)

Ανάμεσα στους άπειρους δυστυχείς μετανάστες υπάρχουν και πράκτορες μυστικών υπηρεσιών, οι οποίοι τους έχουν ακολουθήσει από τις πατρίδες τους, προκειμένου να τους ελέγχουν. Τους χιλιάδες Αφγανούς, για παράδειγμα, τους έχουν ακολουθήσει κάποιες δεκάδες πρακτόρων του αμερικανόφιλου καθεστώτος του Αφγανιστάν. Λογικό είναι αυτό, εφόσον το φασιστικό καθεστώς έχει λόγους να παρακολουθεί τους μετανάστες του, πολλοί εκ των οποίων είναι αντικαθεστωτικοί και γι' αυτόν τον λόγο διωχθέντες από την πατρίδα τους. Οι καθεστωτικοί "ευημερούν" στο Αφγανιστάν και δεν επιβιώνουν στα όρια της εξαθλίωσης στα υπόγεια της Δύσης. Για να συνεχίσουν όμως να ευημερούν, πρέπει να παρακολουθούν όλους εκείνους, οι οποίοι κατέφυγαν στη Δύση και έχουν μόνιμο στόχο τους την επιστροφή τους στις πατρίδες τους. Είναι λοιπόν δεδομένο ότι κάποιοι από τους εμφανιζόμενους σαν λαθρομετανάστες είναι πράκτορες φασιστικών καθεστώτων.

Άρα τι βρήκαμε; Ότι ανάμεσα στους ανίσχυρους των κοινοτήτων των μεταναστών υπάρχουν και ισχυροί φιλοαμερικανοί πράκτορες. Πράκτορες, οι οποίοι θα εκτελέσουν όποια εντολή κι αν τους δοθεί. Πράκτορες έμπειροι, οπλισμένοι κι ετοιμοπόλεμοι, οι οποίοι θα απειλήσουν μέχρι και την ασφάλεια των Ελλήνων πολιτών, αν πάρουν την αντίστοιχη εντολή. Εντολή, όχι μόνον να προχωρήσουν σε προβοκατόρικες ενέργειες εναντίον των Ελλήνων, αλλά και εντολή να "φιλοξενήσουν" ανάμεσά τους και άλλους ακόμα πιο νέους και ετοιμοπόλεμους συνάδερφους προβοκάτορες. Μπορεί να γνωρίζει σήμερα κάποιος πόσοι εμπειροπόλεμοι Κοσοβάροι "φιλοξενούνται" στην Αθήνα σαν κοινοί Αλβανοί "λαθρομετανάστες", που περιμένουν εντολές; Γνωρίζει πόσοι πράκτορες ξένων δυτικών υπηρεσιών περιφέρονται στις πλατείες της Αθήνας "ρακένδυτοι" κι ετοιμοπόλεμοι; Ξένοι είναι όλοι τους και δυσδιάκριτα τα όρια ανάμεσά τους. (...)

Η θανάσιμη "παρτίδα" του Δεκεμβρίου.


Αυτοί είναι οι βασικοί "παίκτες" και αυτοί θα ξεκινήσουν την "παρτίδα" του Δεκεμβρίου. Γιατί είμαστε σίγουροι ότι και ο φετινός Δεκέμβριος δεν θα είναι ανώδυνος; Γιατί αυτό μας δείχνουν τα δεδομένα. Διαρκώς σπρώχνουν κάτω από το "χαλί" ό,τι δεν θέλουν ή ό,τι δεν τους συμφέρει να φαίνεται. Αυτό το "χαλί" όμως δεν είναι μαγικό. Έχει πεπερασμένες δυνατότητες "αποθήκευσης" και αυτό θα φανεί τον Δεκέμβρη. Τι σημαίνει πρακτικά αυτό; Η κατάσταση της οικονομίας είναι δραματική και παρ' όλα τα "καμπανάκια" της Ευρώπης η οικονομική πολιτική της κυβέρνησης δεν αλλάζει. Η λογική είναι ότι δεν την αλλάζουμε και την αφήνουμε να πάει όσο μπορεί υπό αυτές τις συνθήκες.

Πόσο μακριά όμως μπορεί να πάει; Μπορεί κάποιος να το προβλέψει; Ποια δεδομένα επηρεάζουν αυτήν την "απόσταση"; Αρκούσε, για παράδειγμα, η αποκάλυψη του μεγέθους των ακάλυπτων επιταγών, οι οποίες είχαν εκδοθεί τον Απρίλιο και το έλλειμμα εκτοξεύτηκε στο 12%. Τις ακάλυπτες επιταγές του Μαΐου δεν τις γνωρίζουμε, γιατί δόθηκε παράταση ενός μηνός. Άρα τις μετακίνησαν ως πρόβλημα τον Δεκέμβρη, στο διάστημα του οποίου θα πρέπει να καταμετρηθούν και οι ακάλυπτες επιταγές του Ιουνίου. Όλα αυτά τα τραγικά για την οικονομία θα γίνουν στις αρχές του μήνα, που κατά "σύμπτωση" είναι η επέτειος των περσινών Δεκεμβριανών. Στις αρχές του μήνα, που κατά "σύμπτωση" θα εκδικαστεί η υπόθεση της δολοφονίας του Γρηγορόπουλου. Από όλες τις ημέρες του χρόνου κάποιοι "εγκληματίες" επέλεξαν να εκδικάσουν την υπόθεση ακριβώς στον χρόνο, που από τη φύση του είναι "προβληματικός".

Γι' αυτόν τον λόγο μιλάμε για "κορύφωση" του προβλήματος στις αρχές του Δεκεμβρίου. Δεν είμαστε μάντεις ούτε "διαβάζουμε" τα άστρα, προκειμένου να καταλάβουμε πόσο "θερμός" θα είναι ο Δεκέμβρης. Τα δεδομένα μάς αποκαλύπτουν τη μεθόδευση. Δεν μπορεί να είναι "σύμπτωση" το γεγονός ότι η κορύφωση των προβλημάτων της οικονομίας θα συμπέσει με την επέτειο ενός γεγονότος, που "ερεθίζει" τον κόσμο. Δεν είναι δυνατόν να μας κυβερνάνε κάποιοι, "σπρώχνοντας" τα προβλήματα και όχι επιλύνοντάς τα, όταν γνωρίζουμε εκ των προτέρων μέχρι πού μπορεί να φτάσει αυτό το "σπρώξιμο".

Αυτή είναι η μεθόδευση. Όταν ο κόσμος θ' αναγκαστεί να βγει στους δρόμους για θέματα οικονομίας, θα "συναντηθεί" με τον κόσμο, ο οποίος θα βγει στους δρόμους για να διαμαρτυρηθεί για την περσινή δολοφονία. Αυτό είναι ένα "μείγμα" εξαιρετικά επικίνδυνο και "εύφλεκτο". Στη φτώχεια και την απελπισία των εργαζομένων θα προστεθεί η οργή των νέων και κανένας δεν γνωρίζει τι μπορεί να σημαίνει αυτή η "συνύπαρξη". Τότε είναι η ευκαιρία της εξουσίας να πυροδοτήσει την κοινωνική έκρηξη, η οποία μπορεί να οδηγήσει στην αποσταθεροποίηση και στον τρόμο, που θα της λύσει τα χέρια. Μόνον ένας τρομοκρατημένος λαός μπορεί να ανεχθεί τις λύσεις, τις οποίες θα προσφέρουν οι ίδιοι άνθρωποι που τον κατέστρεψαν. Γι' αυτόν τον λόγο μιλάμε για ευκαιρία της εξουσίας. Τότε θα παίξει το "παιχνίδι" της.
(...)

Η βία της ΟΠΛΑ θα εμφανίσει την αστυνομική βία, την οποία έχει ανάγκη το κράτος της Δεξιάς, προκειμένου να εξασφαλίσει τη δυνατότητα σκληρής καταστολής απέναντι σε κάθε μορφή κοινωνικής αμφισβήτησης. Όταν θα βγαίνουν οι άνεργοι και οι φτωχοί συνταξιούχοι στους δρόμους να διαμαρτύρονται, θα έχει τη δυνατότητα να τους αντιμετωπίζει βίαια, γιατί θα τους εμφανίζει σαν "κρυπτοκομμουνιστές". Η αστυνομία δεν θα κάνει οικονομία στη βία, γιατί απλούστατα —με βάση τα όσα θα γνωρίζει— θα θεωρεί ότι ανάμεσα σ' αυτούς θα βρίσκονται και οι δολοφόνοι της ΟΠΛΑ, που την "μάτωσαν". Θα νομίζει ότι της δίνεται η δυνατότητα να εκδικηθεί για τους συναδέρφους της.(...)

Αυτοί λοιπόν, για να επιβιώσουν, θα παίξουν το ένα και μοναδικό "χαρτί" που τους απομένει. Σε μια εποχή, που οι νεοδημοκράτες δεν βλέπουν σαν κύριους υπεύθυνους τους πασόκους —και άρα ως εχθρούς τους— και το αντίστροφο, θα επιχειρήσουν να βάλουν τους Έλληνες απέναντι σε ξένους. Οι ξένοι μπορούν για τη "χαμηλή" βάση της κοινωνίας να εμφανιστούν σαν εχθροί. Με την κατάλληλη προπαγάνδα και δράση είναι εύκολο να δημιουργηθεί ένα "μέτωπο", που θα μας απειλεί όλους μαζί. Τι νομίζουμε ότι θα συμβεί τον Δεκέμβριο στην κορύφωση της "παράστασης"; Ο Πάγκαλος, θέλοντας να παραστήσει τον προστάτη των Ελλήνων, θα βάλει τους μηχανισμούς ασφαλείας να χτυπήσουν τους μετανάστες. ΘΑ ΧΤΥΠΗΣΟΥΝ ΤΟΥΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ.

Γι' αυτό απαιτείται η συμμετοχή του ΚΚΕ. Το ΚΚΕ θα οδηγήσει τα αλλοδαπά "πρόβατα" στη "σφαγή" και η Δεξιά θα τα "χτυπήσει", για να παραστήσει την προστάτιδα των Ελλήνων. Ο σχεδιασμός είναι σχετικά απλός. Θα χτυπήσουν ένα "θηρίο", για να το πανικοβάλλουν και να το ρίξουν πάνω σε ένα πλήθος ανθρώπων. Απλή αντιστροφή των όρων της γνωστής παροιμίας θα γίνει. Δεν θα χτυπήσουν το σαμάρι, για ν' ακούσει το γομάρι. Θα χτυπήσουν απευθείας το γομάρι, για να πάει εκεί όπου έχουν συνεννοηθεί με το "σαμάρι". Το "σαμάρι" είναι το ΚΚΕ. Γι' αυτό το στηρίζουν στην προσπάθειά του να "καπελώσει" τους μετανάστες. Αυτός, που θα το "χτυπήσει", είναι ο Πάγκαλος.(...)

Από τον κόσμο το μόνο που θέλουμε —και αυτό του προτείνουμε— είναι να μην ρίξει νερό στον μύλο των ιμπεριαλιστών. Στο κρίσιμο διάστημα του Δεκεμβρίου να καθίσουν οι πάντες στα σπίτια τους, ώστε να δούμε καθαρά ποιοι τον προκαλούν να βγει στο δρόμο. Προτείνουμε δηλαδή στην επίμαχη χρονική περίοδο να ανασταλούν όλες οι κινητοποιήσεις όλων των κλάδων των εργαζομένων. Όσο κι αν τους "προκαλέσουν" οι κυβερνητικές αποφάσεις, να μην αντιδράσουν με κανέναν τρόπο και για κανέναν λόγο.

Έτσι κι αλλιώς χρόνος υπάρχει, για να "παλέψουν" για τα δικαιώματά τους. Δεν είναι η τελευταία τους ευκαιρία να λύσουν όλα τους τα προβλήματα τον Δεκέμβριο. Υπάρχει και ο Ιανουάριος. Αν κάτι περισσεύει πλέον σ’ αυτήν τη χώρα είναι μόνον ο χρόνος. Ο χρόνος, που αυτήν τη στιγμή λειτουργεί εις βάρος της εξουσίας και ό,τι είναι εις βάρος της, αξιωματικά είναι καλό για τον κόσμο. (...)

Διαφημίσεις


Αν νιώθεις πως είσαι Άνθρωπος,

Αν κατάλαβες πως ΕΣΥ είσαι αυτός

που αποφασίζει την πραγματικότητα....

Σε προσκαλώ στην κοινωνία

των Συνειδητών Συν-Δημιουργών

Στόχος μας να αγκαλιάσουμε όλο τον πλανήτη στη νέα Αρμονική Πραγματικότητα!


Olymbia MaTerra HelleNica

μέσα απο την ΕΝθύμηση, τη ΣΥΝθεση και την ΠΑΙΔΕΙΑ