7 Μαρ 2009

Πόσο περήφανος και ελεύθερος είναι σήμερα ο Έλληνας?



Αν σκύβεις και υποτάσσεσαι... το μόνο που θα κερδίσεις είναι να σου φέρονται ως δούλο...

Πολύς λόγος έχει γίνει γενικότερα τα τελευταία χρόνια σχετικά με τη συμπεριφορά των ανθρώπων απέναντι στους λεγόμενους "άρχοντες" -τοπικούς ή κρατικούς, πολιτικούς ή θρησκευτικούς... και γενικότερα όσους θεωρούν "ανωτέρους" τους (χειροφιλήματα, κολακείες, υποκριτικά "χαϊδέματα" κτλ με στόχο κάποιες εξυπηρετήσεις ή ανταλλάγματα...)

Πολύς λόγος γίνεται επίσης για την περηφάνια του Έλληνα, για τον "αδάμαστο" και "ελεύθερο" χαρακτήρα του...

Όμως πόσο περήφανος και ελεύθερος είναι σήμερα ο Έλληνας?

Λέμε εύκολα -αντλώντας προφανώς παραδείγματα από την αρχαία ελληνική ή την νεότερη ιστορία- πως ο Έλληνας δεν υποτάσσεται εύκολα, πως δεν μπαίνει σε καλούπια, πως δεν πειθαρχεί και πως δεν σκύβει εύκολα το κεφάλι...

Η καθημερινότητα όμως διαψεύδει -δυστυχώς- παταγωδώς αυτή μας την "πεποίθηση"...

Ο Έλληνας σήμερα είναι δουλοπρεπής και οσφυοκάμπτης... με τη θέληση του. Ο άλλοτε αγέρωχος Έλληνας έγινε δουλικός στη συμπεριφορά του...

Πολύ συχνά παρατηρώ καταστάσεις που επιβεβαιώνουν την τάση αυτή.
  • Η έλλειψη παιδείας,
  • η απουσία αξιών,
  • η ελλιπής γνώση των δικαιωμάτων του,
  • η ανάγκη για "βόλεμα" και
  • η απουσία συνείδησης,
είναι μερικές από τις αιτίες ή τις αφορμές που κάνουν τον Έλληνα να υποτάσσεται οικειοθελώς.

Υποχωρεί, σκύβει, παραχωρεί τα δικαιώματα του, υποχωρεί στις δίκαιες απαιτήσεις του, με τη σκέψη πως ίσως με τη "δουλοπρέπεια" του τραβήξει την προσοχή κάποιου "άρχοντα" και βολευτεί σε κάποια "καλή θεσούλα" -κατά προτίμηση στο Δημόσιο...
ακόμη και ως καθαρίστρια...

Το τραγελαφικό στην όλη κατάσταση είναι πως το μόνο που κερδίζει είναι ο χλευασμός -ειδικά των αρχόντων- και η ανάλογη αντιμετώπιση του από αυτούς. Όσο πιο πολύ σκύβει τόσο πιο σίγουρο είναι πως θα του φερθούν σαν δούλο, σαν "σκλάβο" δίχως αξία, σαν υποτελή... και ποτέ ως υπέροχο άνθρωπο με ανάστημα -όπως θα του άξιζε αν ήταν αληθινός.

Βλέπετε οι "άρχοντες" έχουν ανάγκη από τέτοιου είδους "αυλικούς" και "κόλακες" όμως δεν τους εκτιμούν. Σε βάθος χρόνου οι μάσκες -και από τις δύο πλευρές- καταρρέουν και οι μεν άρχοντες δεν κρύβουν την "απέχθεια" τους, ενώ οι "δουλοπρεπής" αγανακτούν που δεν επέφερε η στάση τους το επιθυμητό αποτέλεσμα και... δείχνουν πια τα αληθινά τους "συναισθήματα" απέναντι στους πρώτους...

Το ακόμη πιο αστείο στην όλη ιστορία είναι πως οι "άρχοντες" τους πετούν κάποια ψίχουλα σαν ανταμοιβή, ενώ στην ουσία πρόκειται για δικαιώματα που είχαν ούτως ή άλλως...
μόνο που δεν το γνώριζαν...

Υπάρχουν βέβαια "άρχοντες" και "άρχοντες", όμως η πλειοψηφία τους σήμερα κόπτεται μονάχα για τα πολύ προσωπικά της συμφέροντα και δεν δίνει δεκάρα για τους δημότες ή τους πολίτες που υποτίθεται πως θέλει να υπηρετήσει... Οι όροι έχουν αντιστραφεί και οι περισσότεροι έχουν υιοθετήσει μια συμπεριφορά "παρατρεχάμενου", λες και οι δημότες ή οι πολίτες- είναι αυτοί που οφείλουν να υπηρετήσουν τους "άρχοντες" και όχι το αντίθετο..

Και οι δημότες? Οι περισσότεροι έχουν παραιτηθεί ή έχουν δεχτεί ως αναγκαίο κακό την ύπαρξη "αρχόντων" ανίκανων και ανάξιων του αξιώματος που φέρουν. Γνωρίζουν μεν την "κακή ποιότητα τους", όμως συνεχίζουν να φέρονται με περισσή δουλοπρέπεια για να μην χάσουν... το "μέσον".

Δεν θα ξεχάσω ποτέ το υποτιμητικό βλέμμα που έριξε τοπικός μας "άρχοντας" σε οσφυοκάμπτη δημότη... Δεν θα ξεχάσω τις τρελές απαιτήσεις "αρχόντων" από "άνδρες δίχως πυγμή"... Δεν θα ξεχάσω την ευκολία με την οποία παραδέχονται -για τον εαυτό τους- "πως κρέμονται από αυτούς" και δεν μπορούν να κάνουν αλλιώς...

Ο φόβος -παρέα με την έλλειψη γνώσης- είναι ο χειρότερος σύμβουλος...
Και τα λάθος "κοινωνικά πρότυπα" έρχονται να ολοκληρώσουν το κακό, μετατρέποντας τον ελεύθερο άνθρωπο σε οσφυοκάμπτη δούλο...

Αναρωτιέμαι κατά πόσο φταίει και η επίσημη θρησκεία μας στην όλη υπόθεση, αφούδεν χάνει ευκαιρία να μας ονομάζει αυθαίρετα "δούλους του Θεού"... Ο Χριστός δεν είπε ποτέ πως είμαστε δούλοι. Ο Χριστός μας ονόμασε αδέλφια Του. Μας ονόμασε παιδιά -και όχι δούλους- του Θεού... Με ποιο δικαίωμα οι θρησκευτικοί μας άρχοντες -και "πατέρες"- αλλοίωσαν το Λόγο Του? Με ποιο δικαίωμα ονόμασαν δούλο τον περήφανο Έλληνα?
Κατάφερε η οργανωμένη θρησκεία να ταπεινώσει τον αγέρωχο άνθρωπο? Κατάφερε να κάνει δούλους τους ελεύθερους ανθρώπους? Σίγουρα χωράει πολύ συζήτηση το σημείο αυτό, όμως είναι βέβαιο πως ακόμη και θετικά να απαντήσουμε, η θρησκεία δεν δρα μόνη της σε αυτή την κατεύθυνση, παρόλο που έχει το δικό της μερίδιο ευθύνης, καθώς αποτελεί βασικό μέρος του συστήματος...

Όπως και να' χει το αποτέλεσμα είναι ορατό:
Κατάντια... άθλια η εικόνα των ανθρώπων που γονατίζουν μπροστά σε άλλους (πραγματικά ή μεταφορικά).
Άθλιο παράδειγμα για τους νεότερους. Άθλιοι οι οσφυοκάμπτες που μπρος τα οφέλη που φαντασιώνονται πουλούν τον εαυτό τους και την αξιοπρέπεια τους... -και παραπονιούνται κιόλας εάν δεν έχουν το επιθυμητό αντάλλαγμα.

Αυτό που δεν κατάφεραν ξένοι με όπλα, κατάφερε η άρρωστη παιδεία και τα επιπόλαια πρότυπα. Αυτό που δεν κατόρθωσαν ορδές "βαρβάρων" στο μακρινό παρελθόν, κατάφεραν μόνοι τους οι Έλληνες γυρνώντας την πλάτη τους στην φιλοσοφία.

Ο Έλληνας τελικά...υποτάσσεται, μπαίνει σε καλούπια, πειθαρχεί ακόμη και στο παράλογο και σκύβει το κεφάλι... όταν ξεχνά - δεν θέλει να θυμάται ή δεν έμαθε ποτέ- ποιος είναι.
Έγινε δουλοπρεπής ο άλλοτε αγέρωχος Έλληνας...

Μεγάλος εχθρός του ελεύθερου ανθρώπου η Λήθη! (α-λήθη/ α-λήθεια)


Διαφημίσεις


Αν νιώθεις πως είσαι Άνθρωπος,

Αν κατάλαβες πως ΕΣΥ είσαι αυτός

που αποφασίζει την πραγματικότητα....

Σε προσκαλώ στην κοινωνία

των Συνειδητών Συν-Δημιουργών

Στόχος μας να αγκαλιάσουμε όλο τον πλανήτη στη νέα Αρμονική Πραγματικότητα!


Olymbia MaTerra HelleNica

μέσα απο την ΕΝθύμηση, τη ΣΥΝθεση και την ΠΑΙΔΕΙΑ