20 Φεβ 2009

Η χαρά της προσφοράς...



Με αφορμή ορισμένα περιστατικά που συνέβησαν την τελευταία εβδομάδα, αλλά και την αναδημοσίευση της ανακοίνωσης των Ελλήνων Ενεργών Πολιτών που έκανα πριν, άρχισα να σκέφτομαι πως τελικά πραγματικά λίγοι -πολύ λίγοι- είναι οι άνθρωποι που προσφέρουν ανιδιοτελώς...

Ακόμη και σε μια εκδήλωση ή σε μία ομαδική προσπάθεια ποτέ δεν λείπουν κάποιοι οι οποίοι θέλουν να "καπηλευτούν" την προσπάθεια για την προσωπική προβολή τους.

Πρώτοι διδάξαντες οι απανταχού πολιτικάντηδες που δεν λείπουν από τις τοπικές-δημοτικές αρχές. Για την όποια υποστήριξη τους προς τους δημότες τους ατομικά ή προς τους συλλόγους του Δήμου τους -η οποία θεωρητικά είναι αυτονόητη και τη δικαιούνται ούτως ή άλλως- επιζητούν άμεσα να την εκμεταλλευτούν για την προσωπική προβολή τους. Οποιαδήποτε αξιόλογη προσπάθεια πολιτών δεν την αγκαλιάζουν απλά για να τη στηρίξουν ή την επικροτήσουν, πράγμα που θα ήταν και θεμιτό, αλλά την μεταφράζουν σε ευκαιρία επικοινωνιακής προβολής. Και μάλιστα το θράσος τους σε τέτοιες περιστάσεις περισσεύει. Άνθρωποι, οι οποίοι υποτίθεται έθεσαν τον εαυτό τους στη διάθεση της τοπικής κοινωνίας για να την υπηρετήσουν και ως τέτοιοι έχουν εκλεγεί και μάλιστα αμείβονται για τις όποιες υπηρεσίες τους, ζητούν ανταλλάγματα και τα απαιτούν μάλιστα για την όποια υποστήριξη προσφέρουν από την θέση που κατέλαβαν μετά την εκλογή τους. Με τέτοιες συμπεριφορές, αντί να επικροτείται ή ακόμη και να επιβραβεύεται η προσπάθεια των πολιτών αντιστρέφονται οι όροι και "επιβραβεύουν αυτάρεσκα" τους εαυτούς τους οι τοπικοί άρχοντες... σε βαθμό αηδίας.

Στην προκειμένη περίπτωση όπως καταλαβαίνεται δεν αναφέρομαι στην "προώθηση" δικών τους ανθρώπων σε "καλές" θέσεις εργασίας , με αντάλλαγμα ψήφους κτλ -ή άλλες "εξυπηρετήσεις" -το "μέσον" που λέμε- που είναι γνωστές -αρρωστημένες- κατάστασεις. Αναφέρομαι σε ένα άλλο φαινόμενο που εμφανίζεται σε όλες τις τοπικές κοινωνίες. Σε καμία τοπική εκδήλωση δεν λείπουν τα εγκώμια προς ανθρώπους που ενώ για τις συγκεκριμένες εκδηλώσεις δεν προσέφεραν τίποτε, ή ελάχιστα και μάλιστα στα πλαίσια των αρμοδιοτήτων τους, απολαμβάνουν "ειδική μεταχείριση" και απαιτούν αναφορά τους ή προβολή τους στις αφίσες της όποιας εκδήλωσης... (Ενώ από την άλλη πλευρά αυτοί που πραγματικά μοχθούν είναι οι αφανείς-σεμνοί ήρωες στα παρασκήνια, που συχνά επιθυμούν να μείνουν και ανώνυμοι για την όποια προσφορά τους...)

Όμως και η πλειοψηφία των πολιτών μοιάζει να έχει κολλήσει το μικρόβιο... Αντί να είναι αηδιασμένη από τις συμπεριφορές τους και να τους βάζει στη θέση τους, τους αντιγράφει.
Θα μου πείτε μήπως και οι πολιτικάντηδες δεν είναι πολίτες της ίδιας κοινωνίας? Γιατί να διαφέρουν από τους δημότες?
Ναι, λογικό είναι, μόνο που οι δημότες δεν είναι επαγγελματίες πολιτικάντηδες για να έχουν ως σκοπό την προβολή τους ή να χαίρονται με ξένες δάφνες...
Το άσχημο είναι πως αυτοί βολεύονται και μόνο με την ιδέα πως θα κάνουν φιγούρα στους δικούς τους...

Μια πρωτιά, όπου και να είναι αυτή, είναι πάντα "αξιοζήλευτη" για ανθρώπους που σκέφτονται έτσι. Ακόμη κι αν είναι το "καλό" τραπέζι, μια φωτογραφία με κάποιον "επώνυμο" ή "τοπικό άρχοντα" και πάει λέγοντας...

Έτσι όταν συμμετέχουν ή βοηθούν σε κάποια εκδήλωση, κοιτούν να πάρουν το αντάλλαγμα τους σε "προβολή". Τα παιδιά τους θα πρέπει να φοράνε τα καλύτερα, να έχουν τον καλύτερο ρόλο, αυτοί θα έχουν δικαίωμα επιλογής για την καλύτερη θέση και... οι θρασύτεροι θα κάνουν οσφυοκαμψίες και χειροφιλήματα στους "επώνυμους"...

Δεν ξέρω πως σκέπτεστε εσείς φίλοι μου, αλλά εμένα προσωπικά με αρρωσταίνει αυτή η κατάσταση. Παθαίνω αλλεργία. Συγχύζομαι...

Αλήθεια τι μαθαίνουμε στα παιδιά μας με τέτοιες συμπεριφορές? Πως μπορούν να γίνουν αυτά εθελοντές σε οποιαδήποτε προσπάθεια όταν βλέπουν τέτοια παραδείγματα? Μαθαίνουν πως είναι όμορφο απλά το να προσφέρεις ή τους διδάσκουμε πως προσφέρουμε μόνο όταν υπάρχει συμφέρον?...

Η κοινωνία μας και τα μέλη της μοιάζει να στερούνται πλέον του γνωστού φιλότιμου. Πλέον μιλάει το "αντίτιμο"...
Σπάνια κάποιοι άνθρωποι προσφέρουν αυτό που μπορούν, απλά για να προσφέρουν και όχι για να φανούν. Σπάνια εργάζονται άνθρωποι με ανιδιοτέλεια και αφιλοκερδώς για το σύνολο. Σπάνια πνίγουν τον εγωισμό του θεαθήναι και ακόμη πιο σπάνια χαίρονται να εργάζονται απλά για να δουν άλλους να χαίρονται...

Και ειλικρινά σας λέω είναι μεγάλη η συγκίνηση και η χαρά που λαμβάνει κανείς όταν μπορεί να μοιράσει χαρά σε άλλους! Αυτή είναι η γνήσια χαρά της προσφοράς...


Διαφημίσεις


Αν νιώθεις πως είσαι Άνθρωπος,

Αν κατάλαβες πως ΕΣΥ είσαι αυτός

που αποφασίζει την πραγματικότητα....

Σε προσκαλώ στην κοινωνία

των Συνειδητών Συν-Δημιουργών

Στόχος μας να αγκαλιάσουμε όλο τον πλανήτη στη νέα Αρμονική Πραγματικότητα!


Olymbia MaTerra HelleNica

μέσα απο την ΕΝθύμηση, τη ΣΥΝθεση και την ΠΑΙΔΕΙΑ