11 Φεβ 2009

Τι σκέφτονται τα ζώα για τον άνθρωπο?- Μια "περίεργη" συνέντευξη...

Τα ζώα μας μιλούν.

Οι περισσότεροι άνθρωποι αντιμετωπίζουν τα ζώα συγκαταβατικά.
Όσο και να τα αγαπάμε -ακόμη και ως κατοικίδια, συνήθως κινούμαστε με μία πεποίθηση υπεροχής και μια περίεργη βεβαιότητα πως δεν σκέφτονται ή πως δεν αισθάνονται... τουλάχιστον όχι όπως εμείς οι άνθρωποι.

Τι θα λέγατε όμως αν μαθαίνατε πως όχι μόνο σκέφτονται, αλλά και μας κρίνουν κατά κάποιο τρόπο για τη συμπεριφορά μας? Τι θα λέγατε αν μαθαίνατε πως ακόμη και εγκλωβισμένα μέσα σε ζωολογικούς κήπους, αυτά γνωρίζουν πως η παρουσία τους εκεί έχει ως στόχο να θυμίσει σ' μας τους ανθρώπους και να μας διδάξει ορισμένα πράγματα?

Η Barbara Fenner, η οποία έχει το χάρισμα να επικοινωνεί τηλεπαθητικά με τα ζώα, ανέλαβε πέρυσι να έρθει σε επαφή με ζώα του ζωολογικού κήπου της Ζυρίχης. Η Ursula Seiler, συν εκδότρια του περιοδικού Zeitenschrift, αφιέρωσε δύο άρθρα του περιοδικού της, σε αυτές ακριβώς τις "συνομιλίες". Λύκοι, καμήλες ρινόκεροι, στρουθοκάμηλοι, χελώνες, ελέφαντες, αντιλόπες, πελαργοί, λιοντάρια, βίσωνες, πίθηκοι αλλά και ψάρια επικοινώνησαν με την Μπάρμπαρα Φένερ και απάντησαν σε διάφορα ερωτήματα της.

Η πρώτη επαφή έγινε με ένα ζεύγος στρουθοκάμηλων. Για να έρθει σε επαφή μαζί τους, η Φένερ ρώτησε αρχικά πως αισθάνονται.
"Είμαστε όμορφες! Πολλοί μας προσπερνούν δίχως να μας προσέξουν καν. Βλέπουν μόνο τα μικρά της φάλαινας που πηδούν έξω από το νερό. Όμως έχουμε πολύ καλές μεθόδους για να τραβήξουμε την προσοχή! Είμαστε γρήγορες και μεγάλες. Όταν περπατάμε κατά ζεύγη είμαστε επιβλητικές."
Είναι σημαντικό να είστε όμορφες?, ρωτά η Φένερ.
"Η ομορφιά είναι απλά κάτι που έχουμε. Όλοι είμαστε όμορφοι, και εσείς επίσης -μόνο που δεν το ξέρετε. Έχετε ξεχάσει να βλέπετε τη δική σας ομορφιά. Κριτικάρετε τα πάντα γύρω σας, όμως μόνο αυτά που βλέπετε με τα φυσικά σας μάτια."
Η Seiler ρωτά αν απαντά μία θυληκή ή μία αρσενική στρουθοκάμηλος.
"Τι θα ήθελες?... Δεν είναι σημαντικό..." αποκρίνετε η στρουθοκάμηλος.
Πως σας φαίνονται οι άνθρωποι? ρωτά η Φένερ.
"Μερικοί απλά μας προσπερνούν και μας βρίσκουν αποκρουστικές"
Γιατί αυτό?
"Επειδή δεν έχουμε σχεδόν καθόλου μαλλιά στο κεφάλι. Πολλοί άνθρωποι το βρίσκουν αυτό άβολο/αντιαισθητικό."
(...)
Πληγώνεστε όταν οι άνθρωποι σας προσπερνούν δίχως να σας δώσουν σημασία ή σας αφήνει αδιάφορες?
"Χαιρόμαστε με αυτούς που μας βλέπουν, μας εκτιμούν και μας βρίσκουν όμορφες. Πολλά παιδιά μας βρίσκουν υπέροχες."
Να ένα μικρό μάθημα για τους ανθρώπους: Όχι στενοχώρια για ότι δεν είναι τέλειο, αλλά χαρά για τα όμορφα και θετικά.
(...)

Είναι φυσικό για σας να ζείτε κατά ζεύγη ή στην άγρια φύση ζείτε σε κοπάδια?

"Έχουμε μία αποστολή εδώ και για το λόγο αυτό είναι καλά και έτσι. Οφείλουμε να πλησιάσουμε τους ανθρώπους και να τους ευαισθητοποιήσουμε για τη δική τους ομορφιά."
Στο σημείο αυτό λένε για πρώτη φορά οι στρουθοκάμηλοι, αυτό που στη συνέχεια επαναλαμβάνουν και τα υπόλοιπα ζώα στο ζωολογικό κήπο:
Η ζωή τους εκεί είναι μία συγκεκριμμένη αποστολή με σκοπό να δώσουν κάποια παραδείγματα στον άνθρωπο. Τα ζώα έχουν επίγνωση αυτής της αποστολής και δεν διαμαρτύρονται για τη στέρηση της ελευθερίας τους.

Ποιά αισθήματα γνωρίζεται?
"Είμαστε πολύ ευαίσθητες στις δονήσεις και στην ενέργεια που μας περιβάλλει. Όμως δεν συμμετέχουμε ιδιαίτερα σε αυτό που εσείς ονομάζεται "αισθήμα". Έχουμε μία διαφορετική αντίληψη γι' αυτό. Για μας τα αισθήματα είναι πολύ εξτρίμ καταστάσεις."
Π.χ. ο φόβος σε κάποιο συγκεκριμένο κίνδυνο?
"Ναι ακριβώς. Εσείς -οι άνθρωποι- χάνεστε σε αυτά τα αισθήματα, άσχετα αν είναι θετικά ή αρνητικά. Εμείς διατηρούμε την "ψυχραιμία" μας. Οι άγριοι συγγενείς μας γνωρίζουν το φόβο, τη φυγή, τον πόνο, όμως αυτά έχουν μια άλλη σημασία. Εδώ στο ζωολογικό κήπο φυσικά δεν βιώνουμε τέτοιες καταστάσεις."
Και πως αντιλαμβάνεστε τα διάφορα συναισθήματα των ανθρώπων που έρχονται εδώ?
"Τα νιώθουμε στον αέρα. Είναι σαν να γίνεται ο αέρας πιο πυκνός, σαν να γίνεται βαριά ομίχλη. Όμως μπορούμε να χειριστούμε την κατάσταση. Μερικές φορές μάλιστα που καταφέρνουμε να διασπάσουμε αυτή την ομίχλη και να έρθουμε σε επαφή με τον άνθρωπο, είναι πολύ όμορφα"
Κατάγεστε από την Αυστραλία. Έχετε πρόσβαση... (στη μνήμη της Γης θέλει να ρωτήσει η Φένερ, αλλά τη διακόπτουν απαντώντας)
"Είματε συνδεμένοι με τους προγώνους μας. Με τη γνώση του είδους μας. Διατηρούμε αυτή την πρόσβαση, ασχετα με το σημείο της Γης όπου ζούμε. Εσείς το ονομάζεται ένστικτο, όμως δεν είναι τίποτε άλλο από μια γνώση που έλκουμε από τη Γη, καθώς στεκόμαστε γερά πάνω της."
Σας φαίνονται οι άνθρωποι ορισμένες φορές κάπως χοντροκομένοι και περιορισμένοι?
"Σας αγαπάμε όπως είστε." ...
Πόσοι από μας άραγε θα μπορούσαμε να το πούμε αυτό αυθόρμητα δίχως μήπως και "αλλά"? Πόσοι δεχόμαστε τους ανθρώπους γύρω μας και τους αγαπάμε έτσι όπως είναι και όχι όπως θα θέλαμε να είναι?...

(Νομίζω πως έχει πολύ ενδιαφέρον να δούμε τι είπαν και τι σκέφτονται γενικότερα τα ζώα... Θα περάσω σταδιακά αποσπάσματα από όλες τις "συνομιλίες" της Φένερ με τα ζώα του ζωολογικού κήπου της Ζυρίχης, όπως παρουσιάστηκαν στα τεύχη 58 & 59 του περιοδικού Zeitenschrift.
Στο επόμενο μέρος, η "συνέντευξη" με τη χελώνα "Η σταθερότητα είναι ελιξίριο ζωής")

Μετάφραση-επιμέλεια
Βίκυ Χρυσού


Διαφημίσεις


Αν νιώθεις πως είσαι Άνθρωπος,

Αν κατάλαβες πως ΕΣΥ είσαι αυτός

που αποφασίζει την πραγματικότητα....

Σε προσκαλώ στην κοινωνία

των Συνειδητών Συν-Δημιουργών

Στόχος μας να αγκαλιάσουμε όλο τον πλανήτη στη νέα Αρμονική Πραγματικότητα!


Olymbia MaTerra HelleNica

μέσα απο την ΕΝθύμηση, τη ΣΥΝθεση και την ΠΑΙΔΕΙΑ