14 Φεβ 2009

Τι σκέφτονται τα ζώα για τον άνθρωπο?- Μια "περίεργη" συνέντευξη... (3)


Συνέν
τευξη με τον ελέφαντα: "Είμαστε άτομα"!

Συνεχίζοντας τη σειρά των συνεντεύξεων της Μπάρμπαρα Φένερ μαζί με την Ούρσουλα Ζάιλερ, περνάμε στον Μαξ τον ελέφαντα. Ο Μαξ με την Μπάρμπαρα είναι γνωστοί από παλιότερα, καθώς επικοινώνησε μαζί του για πρώτη φορά πριν από 3 χρόνια. Τότε ήταν πολύ "θυμωμένος" επειδή οι άνθρωποι τον κοίταζαν δίχως "σεβασμό" και μάλιστα τον φοβόντουσαν ενώ αυτός ήταν εγκλωβισμένος. Τώρα αισθάνεται κάπως πιο ... "θετικά".

Η πρώτη ερώτηση -ως συνήθως- αφορά το πως βλέπει τους ανθρώπους...
Πριν σας έβλεπα διαφορετικά. Τώρα είναι κάπως πιο απλό επειδή έχουμε εργαστεί μαζί. Αισθάνομαι πιο συνδεδεμένος με τα άλλα ζώα του ζωολογικού κήπου. Το βλέπεις εξάλλου.
Η Φένερ εξηγεί πως οι ελέφαντες ανήκουν στα είδη ζώων που είναι ιδιαίτερα εξελιγμένα, τα οποία σταδιακά αποκτούν/γίνονται ξεχωριστές προσωπικότητες (άτομα). Αυτό σημαίνει πως δεν είναι πλέον πλήρως "προστατευμένοι" από τη συλλογική (ομαδική) ψυχή, αλλά πρέπει πλέον να ανταπεξέρχονται αυτόνομα και αυτοδύναμα σε σχέση με τον εαυτό τους, αλλά και τη θέση τους. Αυτό βέβαια τους κάνει να υποφέρουν και περισσότερο κάτω από τις αρνητικές πλευρές της κατάστασης στην οποία βρίσκονται...
Θέλει να μας ευχαριστήσει που τον στηρίζουμε! λέει η Φένερ.

Και στα ζώα δηλαδή χαρίζουμε λίγη ελπίδα, όταν τα αντιλαμβανόμαστε συνειδητά και ασχολούμαστε μαζί τους. Τους αρέσει όταν τους "ακούμε", συνεχίζει η Φένερ, και όταν τους ρωτά εάν μπορεί να κάνει κάτι γι' αυτούς, της απαντούν να καθίσει και να θαυμάσει λιγάκι το σώμα τους ή να τους επισκέπτεται κάθε φορά που βρίσκεται στο ζωολογικό κήπο. Ο Μαξ μάλιστα της είπε κάποια φορά να πίνει περισσότερο νερό και γενικά να προσέχουμε το νερό...

Μπορείς να μας πεις πως αντιλαμβάνεσαι τους ανθρώπους που συναντάς εδώ καθημερινά?
Είναι εντελώς διαφορετικοί. Μας βρίσκουν διασκεδαστικούς μόνο όταν είμαι σε δράση, όπως τώρα.
(Ο Μαξ εκείνη τη στιγμή χτυπά με την προβοσκίδα του ένα τενεκέ, πράγμα που κάνει αρκετό θόρυβο.)
Σας αρέσει η δράση. Πρέπει κάτι να "τρέχει" κάτι να κινείται και όσο πιο πολύ φασαρία κάνει, τόσο το καλύτερο. Δεν το κατανοώ πάντα. Όμως με αντιμετωπίζουν και με σεβασμό -και φυσικά δεν έχω και τίποτε εναντίον! Δεν με ωφελεί σε τίποτε να με φοβάστε. Εξάλλου βρίσκομαι από πίσω (από τα κάγκελα).
Ο Μαξ είναι ένας ασιατικός ελέφαντας και εκεί -στην Ασία- χρησιμοποιούνται συχνά για διάφορες εργασίες. Αρέσει αυτό στους ελέφαντες? ρωτά η Ζάιλερ.
Είναι ωραίο να έχει κανείς κάποιο έργο να εκτελέσει και είναι επίσης όμορφο να είναι μία σωματική εργασία. Πρέπει να ασκούμε το σώμα μας, όπως και άλλες υπάρξεις. Είναι σημαντικό να είμαστε γεροί. Αυτή τη στιγμή είμαι καλά. Είμαστε έξυπνοι και το γνωρίζεται ήδη ή το έχετε διαβάσει και παρ' όλ' αυτά συχνά δεν το πιστεύεται. Υπάρχουν πολλοί που έρχονται και μας κοιτούν και σκέφτονται: αυτοί δεν κάνουν τίποτε.
Λέγεται πως οι ελέφαντες έχουν καταπληκτική μνήμη, πως δεν ξεχνούν ποτέ και τίποτε. Είναι αλήθεια? και πως λειτουργεί αυτό?
Όλα είναι ζήτημα συνείδησης. Δεν ξεχνάμε ποτέ εάν κάτι μας προκάλεσε πόνο. Αυτό είναι ένα είδος προστασίας για μας. Θυμόμαστε τι συνέβη και σε ποιο μέρος συνέβη και εάν αυτό αποτελούσε μία θετική ή μία αρνητική εμπειρία. Για εμάς σίγουρα είναι ένα ζήτημα να μας κυνηγούν και να μας χωρίζουν.
Πως είναι για τους ελέφαντες, όταν οι άνθρωποι τους κυνηγούν από απληστία για το ελεφαντόδοντο ?
Άρρωστο. Λυπηρό.
Ξυπνά μέσα σας μίσος και καχυποψία απέναντι στους ανθρώπους?
Όχι. Πόνος. Ένας πόνος που τον αισθανόμαστε τόσο σε σωματικό όσο και σε ψυχικό επίπεδο.
Πως είναι για έναν ελέφαντα, όταν του αφαιρούνται οι χαυλιόδοντες?
Εξευτελιστικό.
Για ποιο λόγο τους χρειάζεται?
Για τη μάχη. Για τα πάντα. Για να αισθάνεται, για να νιώθει. Είναι επίσης ένα σύμβολο δύναμης. Είναι κάτι που χαρίζει σεβασμό. Με τα δόντια μας μπορούμε να εντυπωσιάσουμε άλλους ελέφαντες.
Αισθάνονται οι ασιατικοί με τους αφρικανικούς ελέφαντες συγγενείς, ενωμένοι σαν μονάδα ή περισσότερο σαν ξεχωριστά είδη?
Δεν είμαστε τόσο ξεκομμένοι, όπως το βλέπετε εσείς. Από τίποτε δεν είμαστε "χωρισμένοι", όπως το εννοείται.
Αισθάνεσαι σαν ατομική ύπαρξη?(σαν άτομο?)
Ναι. Έχω ένα όνομα, ένα έργο και ένα περιορισμένο χώρο στη διάθεση μου. Μου είναι ιδιαίτερα συνειδητό, πως είμαι ένα ξεχωριστό άτομο (individuum). Γενικά οι ελέφαντες βλέπουν τους εαυτούς τους ως άτομα. Έτσι λειτουργούν οι οικογένειες μας. Κατά βάση σας μοιάζουμε πολύ.
Αυτό σημαίνει πως είστε και ψυχικά ξεχωριστά άτομα?
Ναι, αυτό εννοούσα. Χρειαζόμαστε την ομάδα, όμως μέσα στην ομάδα γνωρίζουμε πως είμαστε ξεχωριστά άτομα. Υπάρχουν επίσης συμπάθειες και αντιπάθειες μέσα στην οικογένεια, σχεδόν όπως σ' εσάς. Μπορεί να είμαστε επίσης πολύ εκδικητικοί. Εάν συνέβη κάτι μέσα στην οικογένεια -κάποιος καυγάς π.χ.- τότε αυτό το συμβάν είναι κατά κάποιο τρόπο πάντοτε παρόν και δεν ξεχνιέται.
Σχετικά με τις μνήμες: Είπε πριν πως θυμούνται πάντοτε τον τόπο όπου συνέβη κάτι κακό, Μπορούν να θυμηθούν και τον συγκεκριμένο άνθρωπο που τους προξένησε κάποιο κακό?, ρωτά Ζάιλερ.
Από τη μυρωδιά ναι. Μυρίζουμε τη μνήμη του. Κατά βάση μυρίζουμε το φόβο του. Το φόβο του ανθρώπου για τον ελέφαντα. Όσοι μας προκαλούν κάτι κακό, ζουν πλέον με αυτό το φόβο, επειδή ακριβώς προξένησαν κακό. Δεν υπάρχει κανείς που να μας κάνει κάτι και να μην ζει μετά με αυτό το φόβο.
Η Φένερ συμπληρώνει, πως τη στιγμή που ένας άνθρωπος κάνει κάτι κακό στους ελέφαντες, νιώθει πως πληγώνει ένα άτομο. Δεν σκοτώνει απλώς ένα ζώο. Τη στιγμή της κακοποίησης γνωρίζει ο άνθρωπος, πως προξένησε κακό σε ένα άλλο άτομο.

Πως πεθαίνουν οι ελέφαντες?
Όταν η ψυχή αφήνει το σώμα ενός ελέφαντα, παραμένει για σχετικά μεγάλο διάστημα κοντά στο σώμα. Για όσο διάσημα χρειαστεί για να αρχίσει να αποσυντίθεται το σώμα ή να φαγωθεί από άλλα ζώα. Τρέφουμε μεγάλο σεβασμό για το σώμα.
Ποια είναι η αποστολή των ελεφάντων? Είναι τα μεγαλύτερα θηλαστικά της ξηράς και εκτός από τον άνθρωπο δεν έχουν φυσικούς εχθρούς. Για ποιο λόγο βρίσκονται εδώ?
Για να διδάξουν στους ανθρώπους το σεβασμό και να εκφράσουν τη σύνδεση ανάμεσα στην ομορφιά και τον όγκο. Εάν κοιτάξετε με προσοχή, μπορείτε να δείτε πόση χάρη έχουμε, μολονότι μας βρίσκεται χοντροκομμένους. Είμαστε επίσης εδώ για να δυναμώσουμε τη Γη.
Η Φένερ λέει πως της δείχνει μία εικόνα με κοπάδια από αντιλόπες που τρέχουν. Της λέει πως είναι απαραίτητοι, για να συγκρατούν ενωμένη τη Γη. Έτσι μπορεί ο πλανήτης να παραμένει "ένα".

Άκουσα κάποια στιγμή πως οι φάλαινες είναι ένα είδος γέφυρας ανάμεσα στις ηπείρους. Έχουν αυτές μία ανάλογη αποστολή στο νερό, όπως αυτή των ελεφάντων στην ξηρά?
Ναι. Έτσι ακριβώς θα μπορούσε να το περιγράψει κανείς.
Με ποια άλλα ζώα αισθάνεστε ομοιότητα ή συγγένεια?
Πρώτ' απ' όλα αισθανόμαστε ενότητα με το είδος μας. Όμως αισθανόμαστε σεβασμό και για όλα τα άλλα ζώα, ακόμη και για τα πολύ μικρά. Αισθανόμαστε σύνδεση ακόμη και με τα πουλιά και με τα ερπετά, τα οποία μοιράζονται τον ίδιο ή έχουν παρόμοιο ζωτικό χώρο μ' εμάς και αισθανόμαστε αμοιβαίο σεβασμό.
Γνωρίζεις συνειδητά πως υπάρχουν ακόμη και ανάμεσα στα ζώα ιεραρχίες και διαφορετικές βαθμίδες εξέλιξης?
Ναι, το έχω ακούσει. Η ψυχή μας είναι τόσο στενά συνδεδεμένη με το σώμα μας, όσο ίσως σε κανένα άλλο είδος. Σε αυτό το σώμα ζούμε με κάθε δυνατή συνέπεια. Και αυτός είναι ο κύριος στόχος: Να διατηρηθούμε στη ζωή μέσα σε αυτό το σώμα και να ολοκληρώσουμε τον κύκλο της. Με τέτοια ερωτήματα ασχολούμαστε όταν αφήσουμε το σώμα, αλλά όχι όσο κατοικούμε μέσα σε αυτό, διότι τότε έχουμε να ασχοληθούμε με τα "καθημερινά".
Αυτά που λέει ο Μαξ σχετικά με τους ελέφαντες και το γερό δέσιμο της ψυχής στο σώμα τους
ταιριάζει με όσα αναφέρονται σε βιβλία εσωτερισμού, σχολιάζει η Ζάιλερ. Για να μπορέσει κάποιο ζώο να φτάσει το επίπεδο της ατομικότητας και να έχει μία ατομική ικανότητα σκέψης, πρέπει να ενωθεί η ψυχή του απόλυτα με το σώμα του, όπως συμβαίνει και στον άνθρωπο. Στα υπόλοιπα ζώα που δεν έχουν φτάσει την εξατομίκευση, η ψυχή παραμένει έξω από το σώμα και επιδρά από έξω στο ζώο. Με αυτή τη λογική δεν εκπλήσσουν και όσα λέει στο τέλος ο Μαξ:

Εμείς οι ελέφαντες είμαστε εδώ στο ζωολογικό κήπο, για να προσεγγίσουμε τους ανθρώπους. Αισθανόμαστε περισσότερο συνδεδεμένοι με τους ανθρώπους παρά με τα άλλα ζώα!


(τίτλος πρωτοτύπου/πηγής: Was Tiere uns zu sagen haben- Zeitenschrift 58/59 2008)
Μετάφραση-επιμέλεια
Βίκυ Χρυσού


(Ακολουθεί η συνέντευξη με τον λύκο: "Δεν ξέρετε πια τι είναι πραγματικό!")

Διαφημίσεις


Αν νιώθεις πως είσαι Άνθρωπος,

Αν κατάλαβες πως ΕΣΥ είσαι αυτός

που αποφασίζει την πραγματικότητα....

Σε προσκαλώ στην κοινωνία

των Συνειδητών Συν-Δημιουργών

Στόχος μας να αγκαλιάσουμε όλο τον πλανήτη στη νέα Αρμονική Πραγματικότητα!


Olymbia MaTerra HelleNica

μέσα απο την ΕΝθύμηση, τη ΣΥΝθεση και την ΠΑΙΔΕΙΑ