30 Ιαν 2009

Τα σημάδια είναι εδώ: Μας προετοιμάζουν για την πάγια διέξοδο των οικονομικών κρίσεων...

Οι μεγάλοι πόλεμοι υπήρξαν ανέκαθεν οι βαλβίδες εκτόνωσης του συστήματος... όταν
  • η κρίση στην οικονομία έπαυε να αφορά μία μόνο χώρα και γινόταν παγκόσμιο φαινόμενο...
  • και παράλληλα η δυσαρέσκεια των πολιτών έφτανε στο απροχώρητο...
Όμως αυτή τη φορά, ας μην το επιτρέψουμε...
Όταν τα μεγάλα κεφάλαια αρχίζουν να σημειώνουν "ζημιά" αρχίζει και η προετοιμασία της κοινωνίας για εμπλοκή σε πιθανό πόλεμο... (Η "ζημιά" βέβαια σπανίως είναι πραγματική για το Κεφάλαιο, αφού μέσω του καπιταλιστικού συστήματος τη μετακυλά πάντα στους εργαζομένους: αρχίζει τις περικοπές, τις απολύσεις, τη μείωση ωραρίου κ.α. ...)

Έχοντας επίσης κατά νου,
  • πως οι λαοί ποτέ δεν επιθύμησαν τον πόλεμο και πως ευχή και επιθυμία όλων είναι η ειρήνη...
  • όπως επίσης, πως λίγο πολύ όλοι οι άνθρωποι μοιράζονται κοινές ανησυχίες και προβλήματα...
αναρωτιέται κανείς,
  • πως γίνεται στις μέρες μας ακόμη να γίνονται πόλεμοι, ενώ όλοι γνωρίζουμε τα αποτελέσματα του πολέμου και την απειλή του πυρηνικού ολέθρου...
  • και γιατί συνεχίζει το σύστημα να χρησιμοποιεί -με επιτυχία δυστυχώς- τις ίδιες πάγιες τακτικές, απειλώντας ή προωθώντας ακόμη, ένα τρίτο παγκόσμιο πόλεμο..."για να ξεφύγει από το μονόδρομο της οικονομικής κρίσης"...
Δεν θα ήταν άστοχο να λέγαμε πως ο πόλεμος είναι η πάγια συνωμοσία εναντίων όλων των λαών...

Όμως, όπως και όλα τα άλλα θέματα που αφορούν τον άνθρωπο και η συγκεκριμένη περίπτωση έχει να κάνει με Γνώση. Γνώση του πως λειτουργεί το ίδιο το Σύστημα σε παγκόσμιο επίπεδο και Γνώση των "εργαλείων" που χρησιμοποιεί.

Δεν θα ήθελα να περάσω σε εκτενείς αναλύσεις. Τέτοια βιβλία και προσεγγίσεις έχουν γίνει ήδη από πολύ αξιόλογους αναλυτές, φιλοσόφους και έντιμους πολιτικούς.

Απλά βλέποντας την καθημερινή ειδησεογραφία και τις επιλογές των κομμάτων και των κυβερνήσεων της Δύσης, αντιλαμβάνομαι πως επαναλαμβάνεται η ίδια πρακτική. Επαναλαμβάνεται η ίδια ιστορία.
Η ανθρωπότητα κάνει κύκλους και χειραγωγείται με την ίδια τακτική σαν να μην πέρασε μια μέρα, σαν να μην έμαθε ποτέ από τα λάθη του παρελθόντος ή... σαν να μην την άφησαν ποτέ να ωριμάσει και να αναπτυχθεί... Και είναι κρίμα να πέφτουμε πάλι θύματα...
Είναι κρίμα να διαπιστώνω σε καθημερινές συζητήσεις πόσο εύκολα δημαγωγούνται οι πολίτες και πόσο εύκολα μετατρέπονται σε ρα τσιστές, υποστηρικτές του φασισμού ή "επαναστάτες"...

Ποια είναι τα χαρακτηριστικά μιας κοινωνίας που βρίσκεται σε στάδιο τέτοιας προετοιμασίας? Και γιατί δεν το αντιλαμβανόμαστε έγκαιρα?...
  • Ένα από τα βασικότερα χαρακτηριστικά είναι η έντονη εξωτερική πολιτική
Όσο το κεφάλαιο επεκτείνεται και έχει κέρδη, οι κυβερνήσεις ασχολούνται με την εσωτερική πολιτική και με τη βελτίωση των υπηρεσιών προς το λαό. Αντίθετα η έντονη ενασχόληση με την εξωτερική πολιτική είναι σημάδι παρακμής... και προετοιμασίας για εμπλοκές... ή ακόμη και προπαγάνδας ή αποπροσανατολισμού.
  • Άλλο χαρακτηριστικό είναι η επίμονη αναφορά σε Σκάνδαλα
Το σύστημα και τα υποσυστήματα του πάντα κλέβουν. Όμως συνήθως αλληλοκαλύπτονται. Όταν αρχίζουν τα σκάνδαλα να αποτελούν το κύριο στοιχείο της "ενημέρωσης" σηματοδοτεί παρακμή και προσπάθεια αποπροσανατολισμού της κοινής γνώμης. Η εκκλησία (ως υποσύστημα εξουσίας) και ο στρατός πάντα έρχονται να δώσουν "τη λύση", όταν οι εκλεγμένοι κυβερνήτες δεν μπορούν να ξεφύγουν από το αδιέξοδο της οικονομικής κρίσης. Και οι επιθέσεις του ενός υποσυστήματος εναντίον του άλλου, μέσα από σκάνδαλα και λασπολογίες, το μόνο που κάνουν είναι να κάνουν το μέσο άνθρωπό να μην ασχολείται πλέον με την ουσία των προβλημάτων του, με την ανεργία, τη φτώχεια του και την αιτία της απελπισίας του, αλλά με την "κλοπή"...

Και όσο η κατάσταση χειροτερεύει, τόσο πιο θυμωμένος και ευερέθιστος γίνεται ο άνθρωπος... Και σε τέτοια κατάσταση είναι και ευκολότερα χειραγωγήσιμος.
  • Άλλο κύριο χαρακτηριστικό είναι ο ρατσισμός και ο εθνικισμός και η αναμόχλευση θεμάτων που αφορούν μειονότητες.
Όταν όλοι μας είμαστε απόφοιτοι σχολείων με ομοιόμορφη βασική εκπαίδευση, όπου τονίζονται παράμετροι ξεχωριστής "εθνικής υπερηφάνειας" (τακτική όλων των σύγχρονων εθνικών κρατών), έρχεται κάποια στιγμή που η εθνικότητα γίνεται εργαλείο εθνικισμού και ρατσισμού στα χέρια του συστήματος.

Π.χ. με την εθνική συνείδηση & την απειλή των εθνικών συνόρων όλοι μας "ευχαρίστως" πληρώνουμε φόρους σε μία κεντρική διοίκηση χιλιόμετρα μακρυά. Ή πληρώνουμε για "εθνικό στρατό" για να διαφυλάξουμε τη χώρα και τα σύνορα της, με χρήματα και ζωές... ακόμη και σε καιρό ειρήνης.

Όμως τα σύνορα μιας χώρας, μετά από κάθε πόλεμο, ποτέ δεν είναι έτσι ώστε να ταυτίζονται με την εθνότητα της. Π.χ. μετά τον πόλεμο του '40, τα σύνορα της χώρας μας με την Αλβανία, μπήκαν έτσι ώστε να μείνουν ελληνικά χωριά εκτός των συνόρων και αλβανικά εντός.

Αμέσως μετά τον πόλεμο και την επίτευξη τς ειρήνης κανείς σχεδόν δεν ενδιαφέρεται για τις μειονότητες. Σε κάθε περίπτωση όμως οι μειονότητες γίνονται το επίκεντρο ενδιαφέροντος σε περίπτωση εμφάνισης μίας νέας οικονομικής κρίσης...

Παραπλήσια ξεχωρίζουμε τα είδη "ρατσισμού". Όσο οι οικονομικοί μετανάστες είναι εντός των συνόρων και υπάρχει εργασία και "μεροκάματο", μολονότι ο Μιλανέζος π.χ. δεν πολυθέλει να μοιραστεί την αγορά εργασίας με ένα Σικελό, ή ένας Αθηναίος με τον Σερραίο, δεν μιλάμε για ρατσισμό... Μολονότι κάθε φορά που ξεχωρίζουμε τον εαυτό μας με μόνο κριτήριο την καταγωγή, είμαστε ρατσιστές -έστω και εντός των εθνικών συνόρων- το σύστημα πάντα υποβαθμίζει τέτοια φαινόμενα. Όταν όμως η κατάσταση είναι οριακή, αρχίζουν οι από κοινού επιθέσεις στον "ξένο". Και επειδή η εθνική συνείδηση είναι βασικό εργαλείο του συστήματος κατευθύνεται όλη η δυσαρέσκεια στον αλλοδαπό...

Δεν ενδιαφέρει η φτώχεια ως πρόβλημα πλέον -λες και θα λυθεί, λες και ο βιομήχανος θα ανοίξει το εργοστάσιο π.χ.-, αλλά μετατοπίζεται τεχνηέντως στον αλλοδαπό επίσης φτωχό εργάτη....
  • Όλες οι παραπάνω περιπτώσεις -και άλλες που δεν ανέφερα- αποτελούν πάγιες τακτικές του συστήματος, το οποίο δημιουργεί συνθήκες τέτοιες ώστε να μετατρέπει την κοινωνία σε όχλο.
Και όσο χειροτερεύει η κατάσταση αντί να ενώνονται οι άνθρωποι, ενάντια στο άδικο σύστημα, γίνονται θύματα του και παγιδεύονται σε συγκρούσεις μεταξύ τους...
  • Όταν ο άνθρωπος φοβάται και η απειλή της φτώχειας αφορά μάλιστα το σύνολο του κόσμου , οι άνθρωποι αφήνουν τις ιδεολογίες τους και ακολουθούν τους δημαγωγούς...
Η αναρχία αρχίζει να κάνει την εμφάνιση της... και το σύστημα την εκμεταλλεύεται ή την προκαλεί. "Επαναστάσεις" κάνουν την εμφάνιση τους, αλλά όχι για να βοηθίσουν και να λύσουν τα προβλήματα...

Κανένας από αυτούς τους δημαγωγούς δεν θέλει να καταργήσει το σύστημα που βασίζεται στην αδικία και την υπεραξία. Όλοι τους λένε μονάχα μισές αλήθειες. Αλλά αλήθεια μισή, δεν είναι παρά ένα ψέμα...

Το σύστημα καταφέρνει να κάνει εχθρούς ματαξύ τους ανθρώπους, οι οποίοι θα έπρεπε να είναι ενωμένοι, αφού είναι όλοι θύματα κοινής εκμετάλλευσης...

Κάποιοι ήδη δημιουργούν κλίμα αναστάτωσης μετατρέποντας το πρόβλημα των "φτωχών-ανέργων" σε πρόβλημα εθνικό... Και θέλει πολύ μεγάλη προσοχή από την πλευρά όλων μας...

Φράσεις όπως "μια χούντα μας χρειάζεται" ή "οι βρωμο..." που μας παίρνουν τη δουλειά, δεν πρέπει να έχουν πρόσβαση στη συνείδηση μας.
Για να νικηθεί το σύστημα θέλει ηρεμία και αξιοπρέπεια. Και η όλη προσπάθεια του συστήματος είναι να καταργήσει κάθε ψυχραιμία...

Ήδη βλέπουμε και στη χώρα μας κινήσεις για την "ασφάλεια μας". Ήδη βλέπουμε να αναμοχλεύονται εθνικά "προβλήματα", ήδη βλέπουμε το στρατό να "αναβαθμίζεται" για να μπορεί να συνδράμει σε "αστικές συγκρούσεις"... όμως τα μέτρα καταστολή εύκολα θα εφαρμόζονται σε όλους τους πολίτες και όχι μόνο στους "απείθαρχους βάνδαλους"...

Μέχρι σήμερα δεν πραγματοποιήθηκε ο 3ος παγκόσμιος πόλεμος, μολονότι το παγκόσμιο σύστημα τον επιθυμεί, επειδή το αντίπαλο δέος -η Ιαπωνία- αντιστέκεται και δεν επιθυμεί την εμπλοκή της σε πόλεμο... Όσο θα αντέχει η Ιαπωνία, δεν θα γίνει παγκόσμιος κανένας πόλεμος -θέλω να πιστεύω-, όμως πόλεμοι θα ξεσπούν εδώ κι εκεί, σαν μικρότερες βαλβίδες εκτόνωσης...

Ας έχουμε το νου μας και τα μάτια μας ανοιχτά... Ας θυμόμαστε σε κάθε περίπτωση πως, οι χαρές και οι λύπες των ανθρώπων δεν γνωρίζουν σύνορα, χρώματα και εθνικότητες. Το κέρδος, η υπεραξία, το συμφέρον και η εκμετάλλευση μόνο μας χωρίζουν έτσι...

Θα κλείσω με τα λόγια του Π. Τραϊανού:

"Παιδιά μεγαλωμένα μ' αγώνες και θυσίες θα γεμίζουν με τα νεκρά κορμιά τους τα χαρακώματα των αθλίων. Νέοι που θα έπρεπε να γελούν και να απολαμβάνουν τη ζωή, θα γυρνούν σακάτηδες στην ψυχή και το σώμα, έτοιμοι να υπηρετήσουν τους νέους ειρηνοποιούς, που θα ξαναδημιουργήσουν τις ίδιες συνθήκες. 'Όλα αυτά στο σύνολο τους αποκαλύπτουν τ δυνατότητα επανάληψης των ίδιων φαινομένων, που υπηρετούν το σύστημα, άλλα και την απαραίτητη συμβίωση των επιμέρους υποσυστημάτων. Οι πολιτικοί είναι απαραίτητοι για να τυφλώνουν τον κόσμο, οι ιερείς για να σκορπούν την προπαγάνδα μέσω του τεράστιου και πανίσχυρου δικτύου της εκκλησίας, οι επαγγελματίες άνθρωποι του πνεύματος για να ελέγχουν τις ανθρώπινες θεωρίες -που αμφισβητούν το σύστημα- και οι στρατιωτικοί για να εφαρμόζουν την προσχεδιασμένη επιλογή."

Υδροχόος, Τόμος Ι, 1994
Ας τους προσέχουμε λοιπόν όλους αυτούς. Ας έχουμε το νου μας ελεύθερο κι ας βλέπουμε προς τα που μας παρασέρνουν... Κι ας αντισταθούμε όσο πιο δημιουργικά μπορούμε, δίχως βία.
Η αλλαγή είναι εφικτή δίχως να χυθεί σταγόνα "αίμα"... (Αρκεί να αποσύρουμε τη δύναμη που τους δώσαμε...) Ας μην τους επιτρέψουμε να μας κάνουν για άλλη μια φορά συνένοχους. Ας μην επιτρέψουμε την αποκτήνωση μας...
Ο πόλεμος ξεκινάει μέσα στο μυαλό και τη συνείδηση μας. Αν θυμόμαστε όσα μας ενώνουν, τίποτε δεν μπορεί να βάλει φωτιά στο φιτίλι που απλώνουν...

Βίκυ Χρυσού, Ιανουάριος 2009

Διαφημίσεις


Αν νιώθεις πως είσαι Άνθρωπος,

Αν κατάλαβες πως ΕΣΥ είσαι αυτός

που αποφασίζει την πραγματικότητα....

Σε προσκαλώ στην κοινωνία

των Συνειδητών Συν-Δημιουργών

Στόχος μας να αγκαλιάσουμε όλο τον πλανήτη στη νέα Αρμονική Πραγματικότητα!


Olymbia MaTerra HelleNica

μέσα απο την ΕΝθύμηση, τη ΣΥΝθεση και την ΠΑΙΔΕΙΑ