17 Ιουν 2008

Chemtrails - Εγκλήματα αεροψεκασμών και συγκάλυψη

Χημικές ουρές

« Εγκλήματα αεροψεκασμών και συγκάλυψη»
της Βίκυς Χρυσού



Η ταινία αρχίζει. Ένας λαμπερός χρυσαφένιος ήλιος αναδύεται πίσω από τα βραχώδη βουνά των νοτιοδυτικών πολιτειών των ΗΠΑ… 
Εικόνες από κατάλευκα, παχιά, βαμβακερά σύννεφα που τρέχουν πάνω σ’ ένα καθαρό, βαθύ μπλε ουρανό… Μαγευτικές εικόνες από τη φύση σε αρμονία…
Ο αφηγητής ακούγεται να λέει: 
«Παρακαλώ θυμηθείτε τον κόσμο που τώρα βλέπετε, γιατί αυτός ο κόσμος βρίσκεται σε κίνδυνο… Παρακαλώ, να θυμάστε το χρώμα μπλε.» 


(Από το ντοκιμαντέρ-έκκλησηAerosol crimes and cover up του Clifford Carnicom)

Αλήθεια, αναρωτηθήκατε γιατί δεν βλέπετε πλέον αυτό το βαθύ μπλε χρώμα στον ουρανό μας? Αναρωτηθήκατε γιατί το χρώμα του είναι τόσο ξεπλυμένο, σχεδόν λευκό, και μια περίεργη ομίχλη κρύβει σχεδόν πάντα τον ήλιο μας? Αναρωτηθήκατε γιατί ο ήλιος μας δεν έχει πια εκείνο το λαμπερό χρυσοκίτρινο χρώμα? Γιατί το φως του μοιάζει σαν από λάμπα αλογόνου και δυσκολεύει τόσο πολύ την όραση μας?


Στις αρχές του 1999 ξεκίνησε μία τεράστια επιχείρηση διασποράς μεγάλων ποσοτήτων μικροσωματιδίων μετάλλων στον ουρανό με αεροπλάνα. Παράλληλα από τα τέλη του 1998 τέθηκε σε πλήρη λειτουργία το σύστημα HAARP (High Frequency Active Auroral Research Project). Οκτώ χρόνια μετά, η επιχείρηση αεροψεκασμών συνεχίζεται με αμείωτο ρυθμό και έχει πλέον καταφέρει να αλλάξει την εικόνα και τη σύσταση της ατμόσφαιρας μας. Οι επιπτώσεις αυτής της τεράστιας επέμβασης, μαζί με τις εφαρμογές του συστήματος HAARP, πιέζουν την κοινή λογική στα όρια της.


Όχι, δυστυχώς δεν είναι σενάριο επιστημονικής φαντασίας. Η πραγματικότητα που ζούμε έχει ξεπεράσει κάθε προηγούμενο και στην ουσία δεν έχει να ζηλέψει τίποτε από τις ακριβές χολιγουντιανές παραγωγές, αφού τα σκηνικά της εκτείνονται απ’ άκρη σ’ άκρη σε ολόκληρη την υφήλιο και στολίζονται με λευκές, φαρδιές, λωρίδες αεροζόλ στον ουρανό. Chemtrails
Η είδηση αυτή έχει κάνει το γύρο του κόσμου. Όχι βέβαια από τη συνηθισμένη λεωφόρο των μεγάλων ΜΜΕ. Όχι. Για εκείνα δεν συμβαίνει τίποτε. Τίποτε δεν έχει αλλάξει και όλα είναι όπως παλιά. Κι όμως τα στοιχεία και οι μαρτυρίες εκατοντάδων χιλιάδων ανήσυχων πολιτών συσσωρεύονται στις σελίδες του παγκόσμιου διαδικτύου. Καθημερινά εκατομμύρια άνθρωποι από όλο τον κόσμο κοιτούν απορημένα τον ουρανό και αναρωτιούνται τι συμβαίνει. Κάνουν εκκλήσεις για έρευνες και ζητούν απαντήσεις από επίσημους φορείς, αλλά οι απαντήσεις δεν έρχονται.

Μια περίεργη καμπάνια άρνησης του φαινομένου, υποβάθμισης της κατάστασης και εμπαιγμού της ανησυχίας των πολιτών έχει καθιερωθεί από όλους τους επίσημους φορείς και τις μεγάλες περιβαλλοντικές οργανώσεις, συμπεριλαμβανομένου και της Greenpeace –γεγονός που πλήρωσε με απώλεια χιλιάδων υποστηρικτών της. Κανένας πολιτικός και καμία κυβέρνηση δεν αναλαμβάνει την ευθύνη. Αλλά οι επιχειρήσεις με τις λευκές χημικές ουρές που αφήνουν τα αεροπλάνα συνεχίζουν να διενεργούνται, σε καθημερινή βάση, πάνω από τα κεφάλια μας.


Πραγματοποιούνται χωρίς την συγκατάθεσή ή την προηγούμενη ενημέρωση μας. Επηρεάζουν την ζωή μας, τη ζωή όσων γνωρίζουμε και αγαπάμε. Επηρεάζουν τη ζωή ολόκληρου του πλανήτη. Και από ότι δείχνουν τα πράγματα η κατάσταση πιθανόν να μην αλλάξει ποτέ πια. Πιθανόν να μην μας επιστρέψουν ποτέ πια τον καθαρό μπλε ουρανό που μας στερούν.


Πως αλλιώς να εξηγηθεί το φαινόμενο της μαζικής εισαγωγής φωτογραφιών με χημικές ουρές (chemtrails) τόσο σε διαφημίσεις, όσο και σε κινηματογραφικές ταινίες, -όπως την τελευταία του James Bond στην σκηνή με το κυνηγητό πάνω στους γερανούς-? Πώς να εξηγήσουμε την παρουσία των chemtrails ακόμη και στα «αθώα» κινούμενα σχέδια που απευθύνονται στα παιδιά μας? Οι πιο πρόσφατες παραγωγές παιδικών ταινιών, όπως το «cars», το «πέρα από το φράχτη» και το «Ήρωες του Δάσους», αντί για τα παχιά λευκά «προβατάκια» στον ουρανό, φιλοξενούν όλες τους εικόνες από άσπρες παχιές παράλληλες γραμμές. Γιατί άραγε? Μήπως θα πρέπει υποσυνείδητα να περάσει το μήνυμα, πως αυτές οι γραμμές είναι ένα –δήθεν- φυσιολογικό φαινόμενο? Ή μήπως θέλουν να επιβεβαιώσουν το φόβο μας, πως αυτή η κατάσταση δεν θα σταματήσει ποτέ πια?

Έχουν περάσει τρία χρόνια από τη στιγμή που για πρώτη φορά άρχιζε η συζήτηση για το φαινόμενο ανάμεσα σε έλληνες πολίτες στα πλαίσια ενός φόρουμ του ελληνικού διαδικτύου, κάτω από τον τίτλο: «Χημικές Ουρές - κάποιοι ανέλαβαν να ψεκάσουν τον πλανήτη?[i]» (http://www.esoterica.gr/forums/topic.asp?TOPIC_ID=6236&whichpage=49&ARCHIVE=)Μία φίλη έγραφε τότε:
«Δε γνωρίζω αν ισχύουν ή όχι οι διάφορες θεωρίες σχετικά με το περιεχόμενο των ψεκασμών, αλλά σίγουρα δε νιώθω άνετα όταν,
γνωρίζοντας το επίπεδο της σύγχρονης τεχνολογίας και το αδίστακτο
κάποιων ανθρώπων/φορέων κλπ., συνειδητοποιώ το πόσο εκτεθειμένη
βρίσκομαι... Θα μπορούσε να είναι παραμύθι η επικινδυνότητα των ψεκασμών,
ή να είναι και αλήθεια... Αυτό που με ανησυχεί είναι ότι σε κάθε περίπτωση,


Εγώ θα είμαι: η τελευταία που θα ερωτηθώ, η τελευταία που θα ενημερωθώ, η τελευταία που θα έχω δικαίωμα αντίδρασης (αν όχι δικαίωμα, τότε δυνατότητα...

Όλα τελικά καταλήγουν σε μια μεγάλη ερώτηση:
ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΠΙΑ ΝΑ ΕΧΟΥΜΕ ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗ ΣΕ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΔΡΟΥΝ ΓΙΑ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟ ΜΑΣ;»
Η αλήθεια της παραπάνω δήλωσης παραμένει ακόμη και σήμερα επίκαιρη. Μπορούμε να μιλάμε ακόμη για εμπιστοσύνη, όταν κάποιοι αποφάσισαν ερήμην μας, πως η τεχνολογική υπεροχή του ανθρώπου απέναντι στη φύση –άσχετα από τον επιδιωκόμενο σκοπό- μπορεί να υπολογιστεί και να αποτιμηθεί σε χρήμα, σε κέρδος, σε απόκτηση δύναμης, άσκηση εξουσίας και δυνατότητα απόλυτου ελέγχου, αψηφώντας το γεγονός, πως οι «παράπλευρες απώλειες» θα μετρούν στις τάξεις τους εκατομμύρια ζωές και ίσως και την ίδια την ικανότητα φιλοξενίας ζωής στον πλανήτη μας;

Λίγα πράγματα έχουν αλλάξει στην Ελλάδα από την πρώτη φορά, που βρέθηκα, πέντε χρόνια πριν, να διαβάζω ένα άρθρο που ανέλυε τις πτυχές αυτού του φαινομένου. Αναλογιζόμενη το τραγικό μέγεθος αυτής της επέμβασης που λαμβάνει χώρα, σκέφτομαι τι θα έπρεπε να γίνει για να πάψει αυτή η κατάσταση. Τι πρέπει να γίνει ακόμη, πέρα από την έγκυρη ενημέρωση των πολιτών πάνω στο θέμα, ώστε να έρθει και η επιθυμητή αντίδραση τους και να πάψει η χειραγώγηση του πλανήτη και η χρήση του ως όπλο.
 
Αυτή ήταν και η ερώτηση που έθεσα σε δύο από τους βασικούς συγγραφείς της ιστοσελίδας «εν ουρανοίς», η οποία εδώ και ένα χρόνο συλλέγει και παρουσιάζει όλα τα στοιχεία, τις ειδήσεις και τα άρθρα που σχετίζονται με τα chemtrails, το HAARP, τη Γεωμηχανική και την τροποποίηση του κλίματος. (www.enouranois.gr)
Ο Wayne Hall, είναι έλληνας πολίτης και κάτοικος της Αίγινας, ακτιβιστής, μέλος της ΑΤΤΑC Ελλάς και από τους πιο δραστήριους πολέμιους της Γεωμηχανικής. Δεν τρέφει αυταπάτες και η θέση του είναι ξεκάθαρη: «Είναι απαραίτητος ένας δημόσιος διάλογος. Άλλα για να αλλάξει η κατάσταση άρνησης και αμφισβήτησης που επικρατεί, θα πρέπει να φύγουν από τη μέση όλοι όσοι έρχονται για να τη μπερδέψουν. Το τοπίο πρέπει να ξεκαθαρίσει από τους απλά περίεργους. Οι πολιτικοί, οι δημοσιογράφοι, αυτοί που δεν έχουν ξεκάθαρη τοποθέτηση, ακόμη και οι επιστήμονες που ψευδώς λένε πως η Γεωμηχανική είναι απλά μία θεωρητική προσέγγιση για μελλοντική χρήση σε περίπτωση ανάγκης, πρέπει να απομακρυνθούν, ώστε να φτάσουμε να έχουμε τον αληθινό, πραγματικό διάλογο ανάμεσα σε αυτούς που είναι ξεκάθαρα υπέρ της Γεωμηχανικής, όπως ο Crutzen και ο Wigley, και αυτούς που είναι ξεκάθαρα και 100% ενάντια στη Γεωμηχανική και θεωρούν ότι τα στοιχεία φανερώνουν, πως ήδη βρίσκεται σε ευρύτατη εφαρμογή, όπως η Rosalind Peterson. Αυτός είναι ο πραγματικός διάλογος που πρέπει να γίνει. Εκείνοι που εκφράζουν δισταγμούς και λένε πως "ναι μεν μπορεί να μην είναι σοφό να εφαρμοστεί", αλλά είναι έτοιμοι να την αποδεχτούν "ως τελευταία λύση", ενώ ταυτόχρονα εμφανίζονται αρκετά βέβαιοι ότι δεν είναι ήδη σε εφαρμογή, δεν έχουν καμία θέση στη συζήτηση. Φανταστείτε, υποθετικά, πως ένα παγκόσμιο πρόγραμμα μυστικής κατασκευής σταθμών πυρηνικής ενέργειας βρίσκεται σε εξέλιξη. Θα είχε για την όλη ιστορία καμία σημασία, μια συζήτηση μεταξύ υπερασπιστών και αντιπάλων της πυρηνικής ενέργειας, εάν η προσοχή όλων παρέμενε στραμμένη στην πραγματικότητα ενός υποτιθέμενα μυστικού προγράμματος;»
 
Θα μπορούσε εύκολα να παρεξηγηθεί η άποψη του ως ιδιαίτερα απόλυτη και να θεωρηθεί πιθανόν αντίθετη με την δημοκρατική άποψη περί ελευθερίας της γνώμης. Γίνεται όμως απόλυτα κατανοητή μόλις ασχοληθεί κανείς με την έρευνα γύρω από το συγκεκριμένο θέμα, και παρακολουθήσει από κοντά τα γεγονότα των τελευταίων ετών. Πολύ σύντομα βρίσκετε κανείς αντιμέτωπος με μία μεγάλη αλήθεια: η δημοκρατία στη συγκεκριμένη περίπτωση δεν λειτουργεί όπως θα έπρεπε. Αντίθετα υποσκάπτει ακόμη και την ίδια της την ύπαρξη, αφού η φαινομενική «ελευθερία απόψεων» επιτρέπει τη διατήρηση και συνέχιση των επιχειρήσεων chemtrails, κρατώντας την προσοχή στραμμένη, όπως και στο παραπάνω παράδειγμα του Wayne Hall, στην υποτιθέμενη μυστικότητα των chemtrails. Από την άλλη, το δικαίωμα του πολίτη για ενημέρωση σε θέματα που τον αφορούν άμεσα, αλλά και η εκκλήσεις του για έρευνες και επίσημες απαντήσεις συναντούν μία καθ’ όλα μη δημοκρατική κατάσταση.

Μία κατάσταση που γίνεται φανερή, τόσο μέσα από την ελληνική, όσο και μέσα από την παγκόσμια πολιτική πραγματικότητα. Στο εξωτερικό ξεχώρισαν μέχρι σήμερα μόνο δύο πολιτικά ονόματα: Dennis Kucinich και Monica Grifahn. Δύο τολμηροί πολιτικοί, που δεν δίστασαν να μιλήσουν ανοιχτά και να παραδεχτούν την διενέργεια των chemtrails. Ο Dennis Kucinich, ο δημοκρατικός υποψήφιος για την Προεδρία και βουλευτής της Πολιτείας του Οχάιο, μέλος της Επιτροπής Διατήρησης του Διαστήματος (Space Prevantion Act), απαίτησε το 2001 και ξανά το 2002 από το Κογκρέσο των ΗΠΑ μία γενική απαγόρευση οπλικών συστημάτων που χρησιμοποιούν το διάστημα –ανάμεσα σε αυτά συμπεριλάμβανε και τα chemtrails. Επίσης τον Ιούνιο του 2003, σε δημόσια συζήτηση για τα chemtrails στην Santa Cruz, τάχτηκε εναντίων των chemtrails και σε ερώτηση του κοινού απάντησε με τη φράση: “CHEMTRAILS ARE REAL!” H δε Monica Grifahn, βουλευτής του SPD και Πρόεδρος της Επιτροπής για τον Πολιτισμό και τα ΜΜΕ στο γερμανικό κοινοβούλιο, το 2003 επιβεβαιώνει σε γραπτή απάντηση της προς δύο ακτιβιστές, πως γίνεται διασπορά ενώσεων Αλουμινίου και Βαρίου στη Γερμανία.

Στην Ελλάδα ξεχωρίζουν τρία ονόματα: η Αναστασία Ανδρεαδάκη, πρώην βουλευτής των Οικολόγων Εναλλακτικών, ήταν η πρώτη, η οποία από το 2003 είχε επισημάνει, την ανάγκη συζήτησης του προβλήματος των chemtrails στο ελληνικό κοινοβούλιο. Τον Νοέμβριο του 2006, μετά από πίεση κατοίκων της Λάρισας που παρατηρούσαν προβληματισμένοι το φαινόμενο, έφερε τελικά το θέμα στη βουλή, η βουλευτής του Συνασπισμού Ασημίνα Ξηροτύρη-Αικατερινάρη, καταθέτοντας σχετική ερώτηση στους αρμόδιους υπουργούς και συνδέοντας άμεσα τα chemtrails και με το σύστημα HAARP. Μία ελλιπέστατη «απάντηση» ήρθε μόνο από το υπουργείο Μεταφορών, που αναφερόταν μόνο στο γεγονός, πως ο εναέριος χώρος της Λάρισας ανήκει στην δικαιοδοσία της πολεμικής Αεροπορίας. Στις 5.02.2007 ήρθε άλλη μία σχετική ερώτηση από τον, επίσης βουλευτή του Συνασπισμού, Κο Φώτη Κουβέλη προς τους Υπουργούς Μεταφορών και Επικοινωνιών, ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε., Εθνικής Άμυνας, Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, σχετικά με τα chemtrails που παρατηρούνται στην Αθήνα. Τις απαντήσεις θα τις περιμένουμε μάλλον για πολύ ακόμη.
 
Ωστόσο, σύμφωνα με τον Αρίσταρχο, ο οποίος είναι διπλωματούχος χημικός μηχανικός του Ε.Μ.Π., αρθρογραφεί σε περιβαλλοντικά και οικολογικά έντυπα όπως και στην ιστοσελίδα “εν ουρανοίς”, «η εξέλιξη του φαινομένου των chemtrails στην Ελλάδα έχει να παρουσιάσει σήμερα, ένα θετικό και ένα αρνητικό σημείο. Θετικό, είναι το γεγονός, ότι τα τελευταία δύο χρόνια περίπου έχει παρουσιαστεί το θέμα αρκετές φορές στα ΜΜΕ. Πολλά περιοδικά του ειδικού Τύπου αλλά και εφημερίδες έχουν φιλοξενήσει σχετικά άρθρα. Κάποια τοπικά τηλεοπτικά κανάλια προχώρησαν σε παρουσίαση του θέματος, ενώ σε μεγαλύτερα έγιναν έστω και περιστασιακές αναφορές. Έτσι σήμερα, σε σχέση με τα προηγούμενα χρόνια, είναι πολύ μεγαλύτερο το ποσοστό του πληθυσμού που είναι ενήμερο και προβληματισμένο ή έχει έστω ακούσει κάτι για το ζήτημα. Από την άλλη πλευρά οι επιχειρήσεις ψεκασμών -chemtrails- συνεχίζονται με αμείωτη ένταση και αυτό είναι και το αρνητικό σημείο. 

Το γεγονός όμως, ότι έχει μεγαλώσει ο αριθμός των ανήσυχων και προβληματισμένων πολιτών στη χώρα μας, έχει οδηγήσει σε πιο προσεκτικές επιχειρήσεις chemtrails. Συνήθως γίνονται πλέον κατά τη διάρκεια της νύχτας, πολύ νωρίς το πρωί ή ακόμη και κατά τη διάρκεια συννεφιάς. (Στρατηγική που είχε παρατηρηθεί νωρίτερα και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες.[ii]) Έτσι δεν βρισκόμαστε πλέον τόσο συχνά αντιμέτωποι με την εικόνα «σκακιέρας» στον ουρανό, που ήταν πριν η τυπική εμφάνιση των chemtrails, αλλά παρατηρούμε λευκές γραμμές πιο ψηλά, πίσω από τα φυσικά σύννεφα ή μπροστά από το φεγγάρι. Η ένταση τους παραμένει αμείωτη και αυτό φαίνεται από την μόνιμη ψευτο-ομίχλη που καλύπτει καθημερινά τον ουρανό μας. Η ατμόσφαιρα μας έχει γίνει πιο αγώγιμη και ο συνδυασμός των chemtrails με το οπλικό σύστημα HAARP είναι προφανής.»

Στην Ελλάδα, όπως και στην υπόλοιπη Ευρώπη, τα πρώτα σημάδια εφαρμογής της επιχείρησης «χημικές ουρές», έλαβαν χώρα το 2003. -Την ίδια εποχή εμφανίσθηκαν και τα πρώτα σχετικά –και ανυσηχητικά- άρθρα του Διεθ/ντη Ερευνών ΕΚΕΦΕ Δημόκριτος και Αντιπροέδρου της Ένωσης Ελλήνων Χημικών, Νίκου Κατσαρού.

Πρώτοι οι κάτοικοι της Αίγινας ήταν αυτοί που παρατήρησαν πως αεροσκάφη πραγματοποιούσαν περίεργους ψεκασμούς στον ουρανό. Η επανειλημμένη παρουσία των αεροσκαφών που άφηναν πίσω τους πυκνές λευκές γραμμές, οι οποίες δεν εξαφανίζονταν, αλλά διατηρούνταν επί ώρα και άλλαζαν την εικόνα του ουρανού, γεμίζοντας τον με «χημικά» σύννεφα που καλύπτουν τον ήλιο, μεγάλωσε την ανησυχία των κατοίκων και έφερε το θέμα στο Δημοτικό Συμβούλιο. –Φυσικά στα χρόνια που μεσολάβησαν, δεν έμεινε «αψέκαστη» καμία γωνιά της Ελλάδας: οι μαρτυρίες έρχονται από Θεσσαλονίκη, Λάρισα, Αλεξανδρούπολη, Πρέσες, Έδεσσα, Κρήτη, Κεφαλονιά, Αθήνα κ.α.- Ο τότε Δήμαρχος της Αίγινας, Κος Μούρτζης και το Δ.Σ. προχώρησαν το Μάιο του 2003 σε «υποβολή μήνυσης κατά παντός υπευθύνου για την πραγματοποίηση, σύμφωνα με τα δημοσιεύματα στον Τύπο, επικίνδυνων αεροψεκασμών πάνω από την Αίγινα, στα πλαίσια πειραμάτων που γίνονται για την αντιμετώπιση του φαινομένου του θερμοκηπίου»[iii].

Αυτή η κίνηση δεν πέρασε απαρατήρητη, μιας και αναφέρεται ακόμη και στο βιβλίο «Chemtrails» των αυστριακών δημοσιογράφων Haderer και Hiess.
Μπορεί η κίνηση να μην προχώρησε λόγω «νομικής συμβουλής», αλλά συνεχίζει μέχρι σήμερα να αποτελεί μία παγκόσμια πρωτιά. Η Αίγινα, η πρώτη πρωτεύουσα της σύγχρονης Ελλάδας, όπου ο Ιωάννης Καποδίστριας σχημάτισε την κυβέρνηση του, είναι σήμερα ο μοναδικός Δήμος σε ολόκληρο τον κόσμο που πήρε σαφή θέση ενάντια στη χρήση των αεροψεκασμών ως προτεινόμενη λύση για την αντιμετώπιση του προβλήματος των κλιματικών αλλαγών. Ίσως, με το παράδειγμά της, να γίνει και η πρώτη πρωτεύουσα της κίνησης των πολιτών ενάντια στη Γεωμηχανική, την οποία με τόση εμμονή στηρίζουν οι ΗΠΑ.

Στις 29 Ιανουαρίου, λίγες μόνο ημέρες πριν τη δημοσιοποίηση της νέας Έκθεσης του Διακυβερνητικού Συμβουλίου Κλιματικών Αλλαγών (IPCC), η οποία χαρακτηρίζει επίσημα πλέον ως «κατά 90% ανθρωπογενή» τη ραγδαία αλλαγή του κλίματος, ακούσαμε στο βραδινό δελτίο ειδήσεων κρατικού καναλιού, πως η Ουάσιγκτον προτείνει επίσημα την προώθηση της Γεωμηχανικής. Συγκεκριμένα ο πρόεδρος Bush, ο οποίος εμφανιζόταν μέχρι τώρα ως υπερασπιστής της οικονομίας των ΗΠΑ και αρνητής της ύπαρξης περιβαλλοντικού και κλιματολογικού προβλήματος, συνεχίζει να μην συμφωνεί με την ανάγκη δέσμευσης των ΗΠΑ με το Πρωτόκολλο του Κιότο για μείωση των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα, δηλώνει όμως, πως «έχει πεισθεί για την ύπαρξη περιβαλλοντικού προβλήματος» και προτίθεται να χρηματοδοτήσει με αρκετά δισεκατομμύρια δολάρια τη Γεωμηχανική και συγκεκριμένα την κατασκευή γιγαντιαίου κατόπτρου σε τροχιά γύρω από τη Γη και τη διασπορά μικροσωματιδίων μετάλλων στην ατμόσφαιρα, για την αντιμετώπιση του.
Οι προτάσεις αυτές, όπως και όλες οι προτάσεις της Γεωμηχανικής, δεν έχουν ως στόχο την μείωση των εκπομπών του διοξειδίου του άνθρακα, που θεωρητικά τουλάχιστον είναι η βασικότερη αιτία της ανόδου της θερμοκρασίας, αλλά στοχεύουν μόνο στη μείωση της ηλιακής ακτινοβολίας και θερμότητας που φτάνει στη Γη. Καμία από αυτές τις «λύσεις» δεν αγγίζει το πρόβλημα στη ρίζα του. Καμία δεν έχει ως στόχο να σταματήσει ή να περιορίσει τις εκπομπές CO2. Ο στόχος όλων αυτών των εφαρμογών που κατά καιρούς παρουσιάζονται δημόσια ως «τρελές ιδέες για την σωτηρία του κλίματος*», είναι ένας: να μην σταματήσουμε να χρησιμοποιούμε ορυκτά καύσιμα (πετρέλαιο, λιγνίτη, φυσικό αέριο). Ο λόγος είναι προφανής. Τα μεγάλα οικονομικά κέρδη των εταιριών που πωλούν ή χειρίζονται τις παραπάνω μορφές ενέργειας, σε παγκόσμια κλίμακα, δεν πρέπει να απειληθούν ή να αλλάξουν χέρια.

Και αυτό το σημείο θα έπρεπε να μας προβληματίζει ιδιαίτερα γιατί είναι ευκολονόητο, πως αυτοί που ελέγχουν την ενέργεια που χρησιμοποιούμε, ελέγχουν και μεγάλο μέρος της ζωής μας θέτοντας τους δικούς τους όρους στο παιχνίδι.

Οι καθηγητές φυσικής και ερευνητές στο Τμήμα μελέτης των επιπτώσεων του Κλίματος του Ινστιτούτου Potsdam, Stefan Rahmsdorf και H.J. Schellnhuber, στο βιβλίο τους «Η κλιματική αλλαγή», δηλώνουν ξεκάθαρα, πως η Γεωμηχανική δεν είναι λύση για το πρόβλημα των κλιματικών αλλαγών, αλλά κάτι σαν το -κακό- «πνεύμα μέσα στο μαγικό λυχνάρι. Και επειδή η εμπειρία μέσα από την ιστορία μας διδάσκει, πως η ανθρωπότητα σε εποχές κρίσεων είναι πάντα έτοιμη να ελευθερώσει ένα τζίνι και να χρησιμοποιήσει ακόμη και τις πιο αμφίβολες πρακτικές, θα πρέπει να γίνει σε όλους μας κατανοητό, πως καλά θα κάνουμε να αφήσουμε το υποτιθέμενα “θαυματουργό” τζίνι εκεί που βρίσκετε.[iv]»

Στο θέμα των κλιματικών αλλαγών, όπως αναφέρουν, δεν υπάρχουν «μαγικά όπλα» για την αντιμετώπιση του. Υπάρχουν όμως σίγουρα λύσεις και αυτές θα πρέπει να είναι μία συνολική προσπάθεια σε τρία μέτωπα:
  • -απαγκίστρωση από τα ορυκτά καύσιμα με ταυτόχρονη προώθηση των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας
  • -μείωση της ενεργειακής σπατάλης και ταυτόχρονα εισαγωγή αποδοτικότερων –σε σχέση με την κατανάλωση τους σε ενέργεια- τεχνολογιών και
  • -τέλος απομάκρυνση της απαράδεκτης –κλιματολογικά- ποσότητας CO2 από την ατμόσφαιρα, με ταφή της -πριν από την απελευθέρωση του στην ατμόσφαιρα- σε μεγάλες υπόγειες κοιλότητες που δημιουργήθηκαν π.χ. από άντληση πετρελαίου.
Αυτή η στρατηγική είναι όχι μόνο απλή και λογική, αλλά δεν βάζει σε κίνδυνο ούτε τη ζωή μας ούτε και τον ίδιο τον πλανήτη μας.
Τους τελευταίους μήνες παρατηρείται μία εξαιρετικά έντονη παρουσίαση της Γεωμηχανικής σε όλα τα ΜΜΕ -έντυπα και TV- ενώ ταυτόχρονα γίνεται έντονη συζήτηση γύρω από τις απειλές που κρύβει για την ανθρωπότητα η αλλαγή του κλίματος. Αυτός ο συνδυασμός θα πρέπει επίσης να μας βάλει σε σκέψεις. Από τη μία έχουμε έρευνες που μιλούν για τις τεράστιες επιπτώσεις που θα έχουν οι κλιματολογικές αλλαγές στις επόμενες δεκαετίες, η παρουσίαση των οποίων σαφώς προκαλεί αισθήματα άγχους, φόβου ή και πανικού. Από την άλλη εμφανίζεται ως απομηχανής «θεός-σωτήρας», η δήθεν λύση της Γεωμηχανικής. Μήπως είναι και αυτά μέρος της καμπάνιας παραπλάνησης και παραπληροφόρησης; Μήπως είναι και αυτά ένα προσεκτικό σερβίρισμα ώστε να χρησιμοποιηθούμε ως «συνένοχοι» σε επιλογές που έχουν γίνει ήδη; Μήπως ο φόβος για μια «επικείμενη καταστροφή» του κλίματος είναι αυτός που θα μας οδηγήσει στην –έστω και υποσυνείδητη- αποδοχή της Γεωμηχανικής και κατά προέκτασης των chemtrails;

Ο έλεγχος της πληροφόρησης, που παρέχεται από τα μέσα ενημέρωσης, από σχετικά λίγα οικονομικά ή πολιτικά συμφέροντα, μοιάζει να είναι ένας σημαντικός παράγοντας που περιορίζει ένα τίμιο και ανοικτό δημόσιο διάλογο στο ζήτημα των αεροψεκασμών.
Τελικά μήπως όντως βρισκόμαστε όλοι μας σε μια κατάσταση ομηρίας και η αδιαφορία ή η αδυναμία που νιώθουμε απέναντι στα μεγέθη που καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε, μας κρατά σκυμμένους και «παραδομένους» και απλά δεν το έχουμε συνειδητοποιήσει? Όπως χαρακτηριστικά λέει ο Wayne Hall: «Αν τα κόμματα, τα κοινοβούλια και τα μεγάλα μέσα ενημέρωσης δεν είναι διατεθειμένα να αντιμετωπίσουν το πολιτικό κόστος της ειλικρίνειας σε σχέση με την ‘γεωμηχανική’, τότε πρέπει τα κοινωνικά φόρουμ ν’ αναλάβουν αυτή την ευθύνη για λογαριασμό τους.»
Το βιβλίο του Zbignew Brzezinski, «Between two Ages» («Ανάμεσα σε δύο εποχές») από το 1970, όπου αναφέρεται πως
«η τεχνολογία θα θέσει στη διάθεση των ηγετών, των μεγάλων κρατών, τα μέσα για τη διεξαγωγή μυστικού πολέμου, όπου μόνο ένας ελάχιστος αριθμός στρατιωτών θα είναι απαραίτητος… Μέθοδοι τροποποίησης καιρικών φαινομένων θα χρησιμοποιηθούν, ώστε να δημιουργηθούν συνθήκες μακροχρόνιας ξηρασίας ή καταιγίδων… και με τη βοήθεια ακτινοβολιών συγκεκριμένων συχνοτήτων θα μπορούμε να ελέγξουμε τη συμπεριφορά ολόκληρων πληθυσμών… με στόχο μία πιο ελεγχόμενη και κατευθυνόμενη κοινωνία…»
έχει μετατραπεί σε τρομακτική πραγματικότητα.

Στις μέρες μας ζούμε σε μια εποχή περίεργης «ειρήνης», η οποία στο όνομα της καταπολέμησης της τρομοκρατίας αφαιρεί συνταγματικές ελευθερίες των πολιτών. Ζούμε σε μία περίεργη «δημοκρατία», της οποίας οι λειτουργοί αψηφούν και εμπαίζουν τους πολίτες που την απαρτίζουν. Ζούμε σε μία περίεργη εποχή όπου η ελευθερία μας, μας κρατά ομήρους της ελεγχόμενης πληροφορίας. Ζούμε σε μία κατάσταση «ακήρυχτου πολέμου», με αόρατα όπλα στραμμένα επάνω μας…

Από το 1977, μετά τη χρήση μεθόδων τροποποίησης των καιρικών συνθηκών από τους Αμερικάνους στο Βιετνάμ –Agent Orange- υπεγράφη Διεθνής Συνθήκη στον ΟΗΕ, η οποία απαγορεύει ρητά τη χρήση τέτοιων μεθόδων κατά τη διεξαγωγή πολεμικών επιχειρήσεων. Παρ’ όλο που απ’ ότι δείχνουν τα στοιχεία, το HAARP εφαρμόζεται, είναι δύσκολο να αποδειχθεί, πως ένα φαινόμενο, όπως π.χ. ένας τυφώνας, ή ένας σεισμός είναι τεχνητό και όχι φυσικό φαινόμενο. Και επειδή απουσιάζει και το πλαίσιο μιας τυπικής «πολεμικής επιχείρησης», αυτού του είδους ο πόλεμος που κάνει χρήση «γεωλογικών» όπλων, δεν γίνεται αντιληπτός ως τέτοιος από τους πολίτες.
Η ταινία Aerosol crimes and cover up πλησιάζει στο τέλος της. O Clifford Carnicom συνοψίζει:
«Μια ελεύθερη και δημοκρατική κοινωνία, εάν πρόκειται να συνεχίσει να υπάρχει, πρέπει να είναι σε θέση να συζητήσει ανοιχτά τα όποια οφέλη μιας τεχνολογικής και στρατιωτικής υπεροχής σε σχέση με τον επιβλαβή αντίκτυπο που έχουν επάνω στο περιβάλλον, το οποίο εμείς ως παγκόσμιοι πολίτες έχουμε να μοιραστούμε. …
…Τα ιερά δικαιώματα του ανθρώπινου είδους πρέπει να λαμβάνουν τη νόμιμη θέση τους μεταξύ των δικαιωμάτων των μεμονωμένων εθνών για στρατιωτική ασφάλεια και μυστικότητα. …
…Πολλοί άνθρωποι, που πείθονται για την πραγματικότητα αυτών των επιχειρήσεων θα υποβάλουν φυσικά την ερώτηση, «τι μπορώ να κάνω εγώ για να βοηθήσω;» Γνωρίζω επίσης από την εμπειρία και την ιστορία, ότι πολλοί από αυτούς τους ίδιους ανθρώπους αισθάνονται ανίσχυροι και ανίκανοι μόλις αντικρίσουν την απεραντοσύνη και πολυπλοκότητα των επιχειρήσεων αυτών. …
…Αναμένεται ότι οποιαδήποτε επιτυχία θα προκύψει τελικά από ένα τεράστιο κύμα ακτιβισμού σε επίπεδο βάσης και μίας ανοικτής δημόσιας διαμαρτυρίας. Με τον τρέχοντα βαθμό προόδου, θα χρειαστεί να περάσουν δεκαετίες προτού φθάσουμε στο επίπεδο επιρροής που απαιτείται. Η νηφάλια πραγματικότητα αντίθετα δείχνει πως η υγεία αυτού του πλανήτη δεν είναι πιθανό να μας δώσει ένα τέτοιο γενναιόδωρο χρονικό περιθώριο. Η ατμόσφαιρά μας είναι η πηγή της ζωής μας. Όλοι μας θα πρέπει να αναλάβουμε ένα ρόλο δράσης.
Εάν παραμένετε σιωπηλοί με την ελπίδα της συντήρησης της ελευθερίας και της ασφάλειάς σας, είστε σχεδόν έτοιμοι να χάσετε και τα δύο.»

Στο ίδιο μήκος καλεί εμάς τους έλληνες ο Νίκος Κατσαρός, Διευθ/ντης Ερευνών ΕΚΕΦΕ «Δημόκρητος
«Όσο είναι καιρός όσο παρατηρούμε ότι ο πλανήτης καταστρέφεται από το νέο αυτό όπλο μαζικής καταστροφής ας αγνοήσουμε τους Αμερικανούς στην καλοπέραση τους και ας συσπειρωθούμε για τη σωτηρία του πλανήτη.»



[i] url: http//www.esoterica.gr/
[ii] Gabriel Stetter, άρθρα στο περιοδικό raum&zeit Nr127, Ιανουάριος/Φεβρουάριος 2004, μετάφραση τους στο www.enouranois.gr
[iv] Der Klimawandel, S.Rahmstorf, H.J. Schellnhuber, εκδόσεις C.H.BECK

(συγγραφή:Απρίλιος 2007
Σύντομη εκδοχή του παρόντος άρθρου δημοσιεύτηκε στο περιοδικό ΑΒΑΤΟΝ)

2 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

ΕΓΩ ΕΙΜΑΙ ΜΑΘΗΤΡΙΑ ΛΥΚΕΙΟΥ Κ ΚΑΝΩ ΜΙΑ ΕΡΓΑΣΙΑ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ ΤΩΝ CHEMTRAILS.ΜΟΛΙΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΗΘΗΚΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΠΑΝΩ ΣΤΟ ΘΕΜΑ 'ΕΦΡΙΞΑ' ΗΜΟΥΝ ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΑΝΥΜΕΡΗ.ΤΩΡΑ?ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΛΙΓΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΠΟΥ ΓΝΩΡΙΖΟΥΝ ΤΙ ΓΙΝΕΤΑΙ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΤΑ ΚΕΦΑΛΙΑ ΤΟΥΣ.ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΤΟ ΚΑΝΟΥΜΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΓΝΩΣΤΟ Κ ΝΑ ΤΟ ΕΝΤΑΞΟΥΜΕ Κ ΑΥΤΟ ΜΕΣΑ ΣΤΑ 'ΣΟΒΑΡΑ'ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΜΑΣ.ΠΟΥ ΘΑ ΖΗΣΟΥΜΕ?ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΣ?ΤΟ ΘΕΛΟΥΜΕ ΑΥΤΟ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ?ΑΣ ΕΝΗΜΕΡΩΣΟΥΜΕ ΛΟΙΠΟΝ ΟΣΟ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ-ΠΙΟΝΙΑ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΕΤΣΙ ΩΣΤΕ ΤΑ ΠΙΟΝΙΑ ΝΑ ΑΠΟΚΤΗΣΟΥΝ ΔΥΝΑΜΗ,ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΥΠΟΚΙΝΗΤΕΣ ΤΟΥΣ.ΙΣΩΣ,ΛΕΩ ΙΣΩΣ,ΤΟ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ ΝΑ ΕΧΕΙ ΕΝΑΝ Κ ΜΟΝΟ ΚΑΛΟ ΣΚΟΠΟ ΑΛΛΑ ΕΧΕΙ 1002 ΑΛΛΟΥΣ ΚΑΚΟΥΣ ΣΚΟΠΟΥΣ ΠΟΥ ΣΥΝΔΕΟΝΤΑΙ ΜΕ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΑΜΕ ΝΑ ΦΑΝΤΑΣΤΟΥΜΕ.ΑΣ ΔΡΑΣΟΥΜΕ ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ΓΙΑΤΙ ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΠΟΛΛΑ.Κ ΑΣ 'ΚΟΥΝΙΣΟΥΜΕ' ΛΙΓΟ ΤΟΥΣ ΝΕΟΥΣ ΓΙΑΤΙ ΑΥΤΟΙ ΘΑ ΤΑ ΥΠΟΣΤΟΥΝΕ..ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ.

η Τοξότισσα είπε...

Μόλις σήμερα πρόσεξα το σχόλιο σου, αν και υποθέτω πως ολοκλήρωσες την εργασία σου, μιας και είδα μία σχετική να προτείνεται σε σελίδα ενημέρωσης για τους χημικούς αεροψεκασμούς. Αν μιλάμε για την ίδια εργασία, σε συγχαίρω για την πολύ καλή συλλογή πληροφοριών και την ένταξη τους σε σχολική εργασία.

Φαίνεται πως το τείχος της σιωπής καλείστε πλέον να γκρεμίσετε εσείς οι νέοι μαθητές ...
μιας και οι γονείς ή οι δάσκαλοι σας είναι συνήθως ανενημέρωτοι ή και μη ευαισθητοποιημένοι για το ζήτημα.

Μπράβο σου και πάλι.

Λυπάμαι ειλικρινά που ο κόσμος που ζούμε και ο κόσμος που ετοίμασαν οι παλαιότερες γενιές δεν είναι ο κόσμος που θέλουμε...

αλλά η νίκη είναι με το μέρος μας και η αφύπνιση έχει ήδη αρχίσει.

Να είσαι καλά και καλή πρόοδο.
Με εκτίμηση
Βίκυ Χρυσού

Διαφημίσεις


Αν νιώθεις πως είσαι Άνθρωπος,

Αν κατάλαβες πως ΕΣΥ είσαι αυτός

που αποφασίζει την πραγματικότητα....

Σε προσκαλώ στην κοινωνία

των Συνειδητών Συν-Δημιουργών

Στόχος μας να αγκαλιάσουμε όλο τον πλανήτη στη νέα Αρμονική Πραγματικότητα!


Olymbia MaTerra HelleNica

μέσα απο την ΕΝθύμηση, τη ΣΥΝθεση και την ΠΑΙΔΕΙΑ