19 Ιουν 2008

ΓΕΩΜΑΝΤΕΙΑ - Μια περιπέτεια στους δρόμους της Γης...

Γεωμαντεία – μια περιπέτεια στους δρόμους της Γης

της Βίκυς Χρυσού


Η γεωμαντεία ήταν ανέκαθεν ένας μαγευτικός χώρος αλλά και εργαλείο στα χέρια όσων γνώριζαν τα μυστικά της Γης. Παλάτια χτιζόταν έτσι, ώστε να συγκεντρώνουν τη δύναμη στον μονάρχη «οικοδεσπότη» τους. Ναοί χτιζόταν έτσι, ώστε να αποφορτίζουν τον προσκυνητή και να τον κάνουν δεκτικό σε νέες ενέργειες. Σύμβολα χρησίμευαν για την προστασία του τόπου. Μεγάλα δέντρα, ομφαλοί, dolmen και menir σηματοδοτούσαν ενεργειακά κέντρα. Άνθρωποι χαλιναγωγούσαν τις γήινες δυνάμεις (σκότωναν το «δράκο»), δημιουργώντας μονοπάτια αρμονίας και «λεωφόρους» συγκέντρωσης εξουσίας.

Μία μερίδα ανθρώπων κατείχε την απαραίτητη γνώση. Αυτοί αφενός αναγνώριζαν τους τόπους δύναμης και τα κανάλια θετικής ή αρνητικής ενέργειας και αφετέρου γνώριζαν πως να τα κατευθύνουν ή να τα εκμεταλλεύονται...

Όπως καταλαβαίνετε δεν αναφέρομαι στη γεωμαντεία, με τη στενή έννοια της μαντείας ή της ραδιαισθησίας, αλλά σε μία πολύ ευρύτερη έννοια. Αναφέρομαι στη γεωμαντεία που αναγνωρίζει τις ενεργειακές ποιότητες που διαπερνούν τη Γη και την αλληλεπίδραση αυτών με τον άνθρωπο ως μονάδα, αλλά και ως κοινωνικό σύνολο. Αναφέρομαι πιο συγκεκριμένα στην τέχνη της κατανομής δύναμης και εξουσίας με βάση τις γήινες ενέργειες. Μία τέχνη που, αν και άγνωστη στους περισσότερους, εφαρμόζεται και λειτουργεί και στη δική μας εποχή, διεκδικώντας ταυτόχρονα τη θέση της στο χώρο της επιστήμης.

Η φυσικός Grazyna Fosar, στο βιβλίο της «Terra Incognita», δίνει τον εξής ορισμό:

«Η γεωμαντεία, τουλάχιστον έτσι όπως γίνεται σήμερα κατανοητή, αφορά την αλληλεπίδραση μεταξύ ανθρώπου και Γης και τις πληροφορίες που κατ’ αυτό τον τρόπο γίνονται διαθέσιμες. Οι πληροφορίες αυτές δίνουν τη δυνατότητα αξιολόγησης ή αλλαγής της ποιότητας ενός τόπου. Με τη βοήθεια αυτής της γνώσης μπορεί κανείς:

  • Να βελτιώσει την ποιότητα ζωής των ανθρώπων που ζουν σε ένα τόπο.
  • Να δημιουργήσει, να ενισχύσει ή να αποδυναμώσει δομές «δύναμης».
  • Να κατευθύνει ενεργειακά ποτάμια της Γης και να επηρεάσει κατ’ αυτό τον τρόπο οικοσυστήματα.
  • Να συλλέξει γνώση για την ιστορία ενός τόπου.

Η γεωμαντία, η οποία μελετά γενικότερα και το matrix του εκάστοτε τόπου, παράλληλα με τις γεωμαντικές δομές λαμβάνει υπόψη την επίδραση των γήινων δυνάμεων - όπως βαρύτητα, μαγνητικό πεδίο, ηλεκτρομαγνητικές συχνότητες, σεισμικές και τεκτονικές δραστηριότητες, φυσική ραδιο-ακτινοβολία, αλλά και τα –συχνά αμφισβητούμενα- μορφογενετικά πεδία. Η επίδραση όλων αυτών δεν αφορά μόνο τα κατάλληλα όργανα μετρήσεων, τα οποία επίσης χρησιμοποιεί η γεωμαντεία, αλλά και τον άνθρωπο.

Η μελέτη του matrix ενός τόπου, σύμφωνα με την φυσικό Grazyna Fosar και τον μαθηματικό Franz Bludorf, λαμβάνει υπόψη:

  • Τις γεωγραφικές συντεταγμένες,
  • τα σημεία του ορίζοντα,
  • την ιστορία και τη μυθολογία του τόπου,
  • ατμοσφαιρικές και γεωφυσικές συνθήκες, το ηλεκτρομαγνητικό προφίλ του
  • Ραδιαισθητικές ιδιότητες – δηλ. πως είναι τοποθετημένα τα παγκόσμια γεωμαγνητικά δίκτυα Hartmann-Curry στην περιοχή
  • Τη γεωμαντική ιδιότητα του, αν δηλαδή βρίσκεται πάνω σε κάποια lay line.
  • Το συναισθηματικό προφίλ του –δηλ. πως αισθάνεται κανείς εκεί

Σε μεμονωμένα κτίρια, παίζουν επιπλέον ρόλο:

  • η σημερινή διεύθυνση, το όνομα του κτιρίου και η λειτουργία του, το ψυχολογικό προφίλ «των κατοίκων» του κτιρίου –όταν π.χ. πρόκειται για σπίτι- τυπικά χρονικά επαναλαμβανόμενα γεγονότα κ.α.

Η Γη, ένας τεράστιος κρύσταλλος

Η επιστήμη έχει πλέον πεισθεί σε μεγάλο βαθμό, πως η δομή της Γης μοιάζει με αυτή ενός κρυστάλλου που αποτελείται από τεράστια κανονικά πεντάγωνα. –Ακόμη και πριν 2500 χρόνια, ο ίδιος ο Πλάτωνας περιέγραφε τη Γη σαν μία τεράστια μπάλα ραμμένη από κομμάτια δέρματος. Στη σύγχρονη απεικόνιση των ρώσων επιστημόνων όντως μοιάζει με μπάλα ποδοσφαίρου. (εικ.)- Η προβολή του κρυσταλλικού πλέγματος πάνω στην υδρόγειο δείχνει ένα μεγάλο αριθμό σημαντικών πολιτισμών να γεννιέται ακριβώς πάνω στα κομβικά σημεία των πενταγώνων. Τα ίδια κομβικά σημεία σχηματίζουν και κανονικά πενταγράμματα, τα οποία ισχύουν από πολύ παλιά, ως σύμβολα προστασίας, που όχι μόνο μονώνουν τις ενέργειες, αλλά τις διοχετεύουν κατά μήκος της περιφέρειας τους. Επίσης τα κομβικά σημεία φαίνεται να εναλλάσσονται από ένα θετικό (όπου πράγματι εμφανίζονται τόποι δύναμης) και ένα αρνητικό ενεργειακά σημείο (τόποι ενεργειακής απορρόφησης, πύλες σε άλλες διαστάσεις, όπου συχνά παρουσιάζονται εξαφανίσεις αντικειμένων). Όπως ακριβώς στους κρυστάλλους εναλλάσσονται ένα θετικό και ένα αρνητικό ιόν και όπως στο διάστημα εμφανίζονται λευκές και μαύρες τρύπες…

Οι δε περιφερειακές γραμμές των πενταγώνων σχηματίζουν γεωμαντικές γραμμές (lay lines, «δρόμοι των δράκων[1]»), κατά μήκος των οποίων ρέουν παγκόσμια ενεργειακά ποτάμια. Πολλές δε από αυτές τις γραμμές βρίσκονται παράλληλα στις τομές των τεκτονικών πλακών[2]. Την ίδια δομή κρυσταλλικού πλέγματος-πεντάλφας-, ακολουθούν σημαντικοί τόποι δύναμης. Στο επίπεδο του μικρόκοσμου, των ανθρώπινων οικισμών και κτιρίων, αντανακλάτε η δομή τόσο του πλανήτη μας, όσο και του σύμπαντος γενικότερα –όπως επάνω έτσι και κάτω…

Σύμφωνα με τη γεωδαισία, που θέλει γεωμαγνητικά ρεύματα να διατρέχουν τη Γη, θεωρείται η πατρίδα μας ως ένα από τα πιο σημαντικά ενεργειακά κέντρα. Στην αρχαιότητα οι ελληνικές πόλεις και τα ιερά ήταν συνδεδεμένα μεταξύ τους με αόρατες ενεργειακές γραμμές, οι οποίες δημιουργούσαν γεωμετρικά σχήματα. Ολόκληρη η χώρα ήταν ένας τεράστιος γεωμετρικός χάρτης. Οι πρόγονοι μας είχαν προφανώς στις τάξεις τους άριστους γνώστες της γεωμαντείας, αφού τα σημαντικότερα αρχαιολογικά μνημεία και οι αρχαίες πόλεις βρίσκονται σε ισχυρή ενεργειακή σύνδεση. Π.χ.: Το μαντείο της Δωδώνης βρίσκεται στην ίδια ευθεία με το μαντείο των Δελφών, την Ακρόπολη και τη Δήλο (το πιο φωτεινό σημείο του πλανήτη). Οι Δελφοί μαζί με την Ολυμπία και την Αθήνα σχηματίζουν ένα τέλειο ισοσκελές τρίγωνο. Άλλο ενεργειακό τρίγωνο σχηματίζουν οι Δελφοί, με την Ολυμπία και τις Μυκήνες. Η Σαμοθράκη, πατρίδα των Καβείρων, βρίσκεται στην ίδια ευθεία με την όαση Σίουα, όπου βρίσκεται το μαντείο του Άμμωνα Δία …

Οι μύθοι μάλιστα, αλλά και πολλοί σύγχρονοι μελετητές, επιβεβαιώνουν πως στη χώρα μας και συγκεκριμένα στους Δελφούς, βρίσκεται το ιερό κέντρο του κόσμου, ο ομφαλός του*…

Σημαντικοί τόποι δύναμης του μακρινού παρελθόντος είναι διάσπαρτοι σε όλες τις γωνιές του κόσμου[3]έτσι ώστε να μιλάμε για μία παγκόσμια Ιερή Γεωγραφία

Όμως τι συμβαίνει με σημερινούς τόπους δύναμης; Διατηρούνται άραγε στις μέρες μας οι γεωμαντικές γνώσεις του παρελθόντος; Είναι σήμερα εφικτή η αλλαγή της ενεργειακής ισορροπίας ενός τόπου; Ποίο μπορεί να είναι το σύγχρονο γήινο δίκτυο Δύναμης? Συγκεντρώνουν δύναμη και εξουσία τα σύγχρονα πολιτικά και θρησκευτικά κέντρα κάνοντας χρήση αόρατων γήινων ενεργειών στα πλαίσια της γεωμαντείας;

Ας δούμε μερικά παραδείγματα:

Ουάσιγκτον

Χωρίς αμφιβολία το βασικότερο πολιτικό κέντρο δύναμης του πλανήτη σήμερα βρίσκεται στις ΗΠΑ και συγκεκριμένα στην πρωτεύουσα τους. H Ουάσιγκτον θα μπορούσε να χαρακτηριστεί «πρωτεύουσα κατά παραγγελία», κατά τους Fosar & Bludorf, αφού σχεδιάστηκε και χτίστηκε (από το 1790) ακολουθώντας αυστηρά τους νόμους της γεωμαντείας.

Σχεδιαστής της υπήρξε ο Γάλλος Pierre LEnfant*. Πρότυπα της υπήρξαν η Ρώμη και η γερμανική πόλη Karlsruhe (Καρλσρούη), την οποία επισκέφτηκε ειδικά για το σκοπό αυτό, ο αμερικανός απεσταλμένος Thomas Jefferson*, το 1789. (Αξίζει να σημειωθεί, πως τόσο ο Jefferson -μετέπειτα πρόεδρος των ΗΠΑ- όσο και ο τότε πρόεδρος των ΗΠΑ George Washington ήταν υψηλόβαθμα μέλη των Ελευθεροτεκτόνων.)

Στο χάρτη της Καρλσρούης παρατηρούμε μία ακτινωτή διάταξη των κεντρικών δρόμων σε μορφή βεντάλιας. Όλοι συγκεντρώνονται μπροστά από το παλάτι. Αυτή η διάταξη των δρόμων δεν είναι τυχαία. Αντίθετα αποτελεί μία γεωμαντική εφαρμογή συγκέντρωσης δύναμης και εξουσίας σε ένα μόνο σημείο και αντικατοπτρίζει με ξεκάθαρο τρόπο το καθεστώς της μοναρχίας που επικρατούσε κατά το χτίσιμο της πόλης.

Ομοίως διακρίνονται στο χάρτη της Ουάσιγκτον μεγάλες λεωφόροι που τέμνουν τα οικοδομικά τετράγωνα σαν ακτίνες σε διαγώνια κατεύθυνση. Μόνο που οι λεωφόροι της Ουάσιγκτον συγκεντρώνονται, όχι σε ένα, αλλά σε δύο μεγάλα κέντρα: το Λευκό Οίκο και το Καπιτώλιο. Η διάταξη αυτή από μόνη της δίνει μία διαφορετική εικόνα για το πολίτευμα της εποχής ίδρυσης της πρωτεύουσας. Η Δημοκρατία είχε ήδη ριζώσει στις ΗΠΑ και η εξουσία μοιράζεται στα δύο: στη γερουσία και τον πρόεδρο των ΗΠΑ.

Το Καπιτώλιο, στεγάζει τη βουλή και τη γερουσία στην Ουάσιγκτον και βρίσκεται στο Capitol Hill. -Η ονομασία, προέρχεται από το λόφο του Καπιτωλίου στη Ρώμη, όπου κατά τους κλασσικούς χρόνους φιλοξενούνταν επίσης το πολιτικό κέντρο και η γερουσία της Αυτοκρατορίας.- Ο αντίθετος πόλος του αμερικανικού Καπιτωλίου είναι φυσικά ο Λευκός Οίκος. Τα δύο αυτά σημαντικά κτίρια, από όπου ξεκινούν σαν ακτίνες οι διαγώνιες λεωφόροι, συνδέονται μεταξύ τους με την Pennsylvania Avenue.

Αν τώρα συνδέσουμε με ευθείες γραμμές το Λευκό Οίκο με το μνημείο του Jefferson (κάθετα), και το Καπιτώλιο με το μνημείο του Lincoln (οριζόντια), θα δούμε πως εμφανίζονται δύο κάθετοι μεταξύ τους άξονες, σε σχήμα συμμετρικού σταυρού.

Πάνω στον οριζόντιο άξονα –και όχι στην τομή των αξόνων- βρίσκεται και το σήμα κατατεθέν της Ουάσιγκτον, ο τεράστιος οβελίσκος-μνημείο του George Washington. Με βάση το σχήμα του εκ πρώτης όψης θα μπορούσε να θεωρηθεί ως ενεργειακός «δότης», δηλαδή στοιχείο yang. Τα αντίστοιχα παθητικά στοιχεία (ying) αποτελούν οι μεγάλες τεχνητές πισίνες νερού μπροστά από το Καπιτώλιο και το Μνημείο του Λίνκολ, στην αρχή και το τέλος του άξονα. (Είναι γνωστό πως, από γεωμαντική άποψη, πέρα από τη διάταξη των κύριων αρτηριών και των κτιρίων, σημαντικό ρόλο παίζει η παρουσία του υγρού στοιχείου, -σιντριβάνια, πισίνες αντανάκλασης κ.α.- τα οποία αποτελούν την ying-θυλική, ενεργειακά παθητική, όψη.)

Για να λειτουργήσει όμως ο οβελίσκος ως ενεργειακός δότης θα έπρεπε να βρίσκεται τοποθετημένος ακριβώς πάνω στην τομή των δύο κεντρικών αξόνων, στο κέντρο του σταυρού. Κάτι τέτοιο όμως δεν συμβαίνει καθώς αυτός βρίσκεται –όχι τυχαία- ελαφρώς ανατολικότερα, στην κατεύθυνση του Καπιτωλίου. Σύμφωνα με τη Fosar, πρόκειται για ένα γεωμαντικά «παραπλανητικό» στοιχείο με εξισορροπιστική μόνο ποιότητα.

Οι δύο αυτοί άξονες μόνο φαινομενικά αποτελούν σημαντικές Lay Lines*, αφού η πραγματική ενεργειακή γραμμή είναι η ίδια η λεωφόρος Pennsylvania που συνδέει το Λευκό Οίκο με το Καπιτώλιο, και αποτελεί τόπο δύναμης σε όλο της το μήκος.

Και τα δύο κτιριακά συγκροτήματα αποτελούν ενεργειακά θετικούς τόπους, όμως η ενέργεια στο Λευκό Οίκο είναι ισχυρότερη. Η γεωμαντία αποκαλύπτει και εδώ μία υπαρκτή δομή του αμερικανικού πολιτεύματος: ο Πρόεδρος των ΗΠΑ απολαμβάνει μεγαλύτερα προτερήματα σε σχέση με τη δύναμη του Κογκρέσου. Μία δομή που δεν καταγράφεται απλά στο αμερικανικό σύνταγμα, αλλά εφαρμόζεται από την ίδρυση της Ουάσιγκτον μέχρι σήμερα με τον ίδιο τρόπο.

Επίσης στο αμερικανικό Πεντάγωνο, που είναι το μεγαλύτερο κτιριακό σύμπλεγμα του κόσμου, βρίσκουμε εμφανώς τη γεωμαντική χρήση του σχήματος. Το πεντάγωνο αποτελεί πανάρχαιο σύμβολο προστασίας και αποκοπής της επίδρασης εξωτερικών ενεργειών. Προφανώς δεν επιλέχτηκε τυχαία για το στρατιωτικό κέντρο αποφάσεων των ΗΠΑ, το οποίο σίγουρα δεν επιθυμεί ούτε να διαρρέουν τα μυστικά του, αλλά ούτε και να δέχεται εξωγενής επιρροές…

Σημαντικό ρόλο στην επιλογή της τοποθεσίας της Ουάσιγκτον, παίζουν και οι ποταμοί Potomak και Anakostia, -όπου ο δεύτερος είναι το ανατολικό παρακλάδι του πρώτου.

Ανατρέχοντας στον παγκόσμιο χάρτη, ανακαλύπτει κανείς πως τα κέντρα μεγάλης κοσμικής ή θρησκευτικής εξουσίας (απολυταρχικού-μοναρχικού τύπου) βρίσκονται σχεδόν πάντα στη δεξιά πλευρά των ποταμών, σε σχέση με την κατεύθυνση ροής τους. Βρίσκονται δηλαδή στην ενεργειακά αρνητική πλευρά. Αντίθετα τα δημοκρατικά κέντρα άσκησης της λαϊκής εξουσίας, τόσο της σύγχρονης όσο και της κλασσικής εποχής, είναι συνήθως αριστερά τοποθετημένα. Θα μπορούσαμε να πούμε, πως η θέση που είναι χτισμένο ένα κτίριο που στεγάζει κέντρα εξουσίας σε σχέση με την κατεύθυνση του ποταμού αποτελεί σημαντικό δείγμα της ποιότητας της εξουσίας: αν είναι δηλαδή δημοκρατικής ή μοναρχικής μορφής.

Επιπλέον οι πόλεις όταν είναι χτισμένες εκατέρωθεν του ποταμού, χωρίζονται από τα ποτάμια σε ένα ενεργειακά θετικό και ένα αρνητικό τμήμα.

Παρατηρώντας τις ιστορικά σημαντικές πόλεις ή πρωτεύουσες που είναι χτισμένες κοντά σε ποτάμια, και σε συνάρτηση με την ιστορία τους, η Fosar & Bludorf κατέληξαν στο συμπέρασμα πως ένας μεγάλος αριθμός ισχυρών πολιτικών και οικονομικών κέντρων, χτίστηκε σύμφωνα με αυτά τα διπολικά συστήματα της Γεωμαντίας. Ανάμεσα σε άλλες αναφέρονται: η Νυρεμβέργη, το Βερολίνο, το Αμβούργο, η Βρέμη, η Βιέννη, η Βαρσοβία, το Παρίσι, η Ρώμη, το Λονδίνο και η Ουάσιγκτον.

Οι ιστορικά σημαντικές πόλεις & πρωτεύουσες που μελέτησαν συστηματικά και σε συνάρτηση με την ιστορία τους, είναι:

  • Η Νυρεμβέργη, που ιδρύθηκε από τη συνένωση του St. Lorenz και του St. Sebald, είναι χωρισμένη στα δύο από τον Pegnitz ποταμό.
  • Το Βερολίνο, που προήλθε από τη συνένωση των Berlin και Cölln, είναι χωρισμένο στα δύο από τον Spree ποταμό. Το κτίριο της βουλής βρίσκεται στα αριστερά του.
  • Η Frankfurt am Main, ίδρυση του Καρόλου του Μέγα και τόπος αυτοκρατορικών εκλογών, είναι χτισμένη σχεδόν εξ ολοκλήρου δεξιά του Main.
  • Η εμπορική μητρόπολη του Αμβούργου είναι δεξιά του Έλβα
  • Η Βρέμη, ιδίως η παλιά πόλη, είναι δεξιά του Weser
  • Η Βιέννη βρίσκεται πρακτικά στην δεξιά όχθη του Δούναβη
  • Στη Βαρσοβία, τόσο το βασιλικό παλάτι, όσο και τα κυβερνητικά κτίρια βρίσκονται αριστερά του ποταμού Weichsel, όμως απέκτησε δημοκρατικό σύνταγμα, όπως και η υπόλοιπη Πολωνία, μόλις το 18ο αι. καθώς στερήθηκε μέχρι τότε πολλές φορές την ελευθερία της ως χώρα.
  • στο Παρίσι, όλα τα σημαντικά κυβερνητικά κτίρια όπως και το παλάτι του Λούβρου βρίσκονται στη δεξιά όχθη του Σηκουάνα, ο καθεδρικός ναός της Notre-Dame στο ουδέτερο ενεργειακά νησάκι του Σηκουάνα, ενώ αριστερά συναντάμε δημοκρατικές αρχές όπως το κτίριο της Εθνοσυνέλευσης.
  • στη Ρώμη, όλα τα αρχαία κτίσματα όπως και το Καπιτώλιο βρίσκονται στην αριστερή όχθη του Τίβερη, αφού για αιώνες υπήρξε δημοκρατική –σύμφωνα με τις δημοκρατικές δομές της εποχής.
  • Το Βατικανό όμως, που είναι και μεταγενέστερο, βρίσκεται στη δεξιά όχθη.
  • στο Λονδίνο τα παλάτια του Μπάκιγχαμ, η βουλή αλλά και η έδρα του πρωθυπουργού βρίσκονται στην αριστερή όχθη του Τάμεση, - να είναι τυχαίο πως στο Λονδίνο, σε αντίθεση με άλλες πόλεις της Ευρώπης, υπήρχαν δημοκρατικές δομές ήδη από το Μεσαίωνα;
  • Την Ουάσιγκτον, με τα κέντρα εξουσίας να βρίσκονται αριστερά του Potomak.

Το ‘γεωμαντικό ταξίδι’ σε όλες αυτές τις πόλεις ανακαλύπτει ομοιότητες και στα εμφανιζόμενα συστήματα ying-yang. Οβελίσκοι, αψίδες θριάμβου, σιντριβάνια και πισίνες νερού εμφανίζονται σχεδόν παντού. Ομοιότητες παρατηρούνται και στη διάταξη των κεντρικών αρτηριών σε σχέση με σημαντικά κέντρα δύναμης -τυχαίο;

Γενικότερα η διάταξη των διπολικών συστημάτων, Ying-Yang, αρνητικό-θετικό, με την ουδέτερη ενεργειακά ποιότητα του ποταμού στη μέση, δεν αφορά μόνο τις γεωμαντικές δομές ανθρώπινων οικισμών, αλλά αποτελεί χαρακτηριστικό της Φύσης. Φαίνεται λοιπόν πως τα ανθρώπινα συστήματα αποτελούν μία συνέχεια της φυσικής δομής των γήινων ενεργειακών καναλιών. -Να διευκρινίσουμε, πως ο χαρακτηρισμός της ενεργειακής ποιότητας ως θετική ή αρνητική, δεν έχει σχέση με ανθρώπινα, ηθικά κριτήρια. Στα συστήματα ying-yang, για κάθε «ενεργειακό δότη» (θετική ενέργεια) είναι απαραίτητη η ύπαρξη ενός αντίθετού πόλου, με ενεργειακή απορρόφηση (αρνητική ενέργεια), ώστε να διατηρείται η ισορροπία στην ενέργεια.

Ρώμη

Η Ουάσιγκτον, πέρα από αρχιτεκτονικές και γεωμαντικές ομοιότητες, μοιάζει να μοιράζεται με τη Ρώμη και την ίδια δύναμη: κάθε μία από αυτές στην εποχή άνθισης της υπήρξε κέντρο εξουσίας του κόσμου.

Όμως για την εξουσία και τη δύναμη ενδιαφέρονται τόσο τα πολιτικά όσο και τα θρησκευτικά κέντρα ελέγχου.

Η Fosar χαρακτηρίζει τη Ρώμη, «second hand πρωτεύουσα», επειδή είναι η μόνη πόλη, όπου ο Χριστιανισμός δεν έχτισε τα Ιερά του πάνω στα παραδοσιακά Ιερά των αρχαιότερων θρησκειών, δηλαδή πάνω στους κατ’ εξοχήν τόπους δύναμης, καθώς εκεί συνυπήρξε παράλληλα με τις άλλες θρησκείες επί αρκετούς αιώνες. -Τακτική που αντίθετα εφαρμόστηκε έντονα στη χώρα μας και ειδικά στη Θεσσαλονίκη.-

Ο Χριστιανισμός στη Ρώμη, καθώς δεν μπορούσε να πάρει στην κατοχή του τα υπάρχοντα ενεργειακά κέντρα, φρόντισε και βρήκε τρόπους να αλλάξει τη ροή των ενεργειών, έλκοντας αυτές στα δικά του Ιερά κέντρα.

Στην αρχαιότητα, το βασικό ενεργειακό κέντρο της Ρώμης, ήταν ο κυκλικός ναός της Vesta, της ελληνίδας Θεάς Εστίας, στο Forum Romanum, που σήμερα δεν αποτελεί πια ισχυρό τόπο δύναμης. ο κυκλικός ναός της Vesta, της ελληνίδας Θεάς Εστίας, στο Forum Romanum, υπήρξε το ενεργειακό κέντρο της αρχαίας Ρώμης. Στο ναό αυτό εμφανιζόταν στενά συνδεμένα τα τέσσερα στοιχεία: φωτιά, νερό, γη και αέρας. Η γυναικεία θεότητα της Εστίας λατρευόταν στο ναό που ήταν χτισμένος κοντά σε Ιερή Πηγή και οι ιέρειες φρόντιζαν να μη σβήνει ποτέ η ιερή φλόγα. Είναι γνωστό πως όλοι οι κυκλικοί ναοί του κόσμου στην αρχαιότητα ήταν αφιερωμένοι στη γυναικεία Θεότητα και τη Γη, ενώ οι ανδρικές Θεότητες λατρευόταν σε τετράγωνα ή ορθογώνια κτίσματα, π.χ. ο ναός του Κρόνου.

Το σημερινό ενεργειακό της κέντρο βρίσκεται, κατά «περίεργο» τρόπο θα λέγαμε, όχι στο Βατικανό, αλλά στην Εκκλησία Santa Maria Maggiore. Ο ναός υπάρχει από τον 4ο ή 5ο αιώνα και χτίστηκε στο λόφο Esquilin σύμφωνα με την επιθυμία του Πάπα Λιβέριου. Πέρα από το μοναδικό γεγονός, πως στη Ρώμη μπροστά σχεδόν από κάθε ναό βρίσκεται μία κολώνα ή ένας οβελίσκος, στο ναό της Santa Maria Maggiore, έχουμε δύο κολώνες. Η μία μπροστά και η άλλη στην πίσω πλευρά του ναού.

Από γεωμαντική άποψη, οι οβελίσκοι, οι κολώνες αλλά και γενικότερα οι όρθιοι πέτρινοι όγκοι –π.χ. Μετέωρα-, λειτουργούν σαν μεγάλα ενεργειακά σιντριβάνια, τα οποία διοχετεύουν την ενέργεια προς όλες τις κατευθύνσεις. Στην ουσία λειτουργούν σαν τεράστιες πέτρινες βελόνες, όπως οι βελόνες της κινέζικης θεραπευτικής μεθόδου του βελονισμού. -Σήμερα μάλιστα υπάρχει ο σχετικός όρος lithopunktur (λιθο-βελονισμό) που αναφέρεται σε τέτοιες στρατηγικές εφαρμογές ενεργειακής εναρμόνισης τοποθεσιών.-

Έτσι στη Ρώμη οι αμέτρητες κολώνες φροντίζουν να διαχέεται η ενεργειακή ποιότητα yang σε όλη την πόλη. Ως αντιστάθμισμα εμφανίζονται επίσης αμέτρητα σιντριβάνια (ying). Αποτέλεσμα αυτής της τεχνικής είναι να μην υπάρχει σήμερα στη Ρώμη κανένας ιδιαίτερα ισχυρός, ενεργειακά, τόπος. Ολόκληρη η πόλη εκπέμπει ισορροπία ενώ οι αρνητικές τοποθεσίες είναι ελάχιστες.

Μόλις ανατρέξουμε όμως στο χάρτη της πόλης αποκαλύπτονται ξεκάθαρα οι γεωμαντικές δομές της. Οι ευθείες γεωμαντικές γραμμές (Lay lines), δεν συνδέουν απλά τα γνωστότερα αξιοθέατα, αλλά σχηματίζουν και γνωστά σχήματα της Ιερής Γεωμετρίας.

Το πιο ξεχωριστό μοιάζει να είναι το τεράστιο ισοσκελές τρίγωνο που σχηματίζεται από την Santa Maria Maggiore, την αρχαία πύλη της πόλης-Porta San Paolo, και τον οβελίσκο της πλατείας του Αγίου Πέτρου στο Βατικανό. Ο ναός και η πύλη σχηματίζουν τη βάση και ο οβελίσκος την κορυφή του τριγώνου. Η βάση δε του τριγώνου έχει μία γωνία 66ο και είναι ελαφρώς μεγαλύτερη από τη γωνία της βάσης της πυραμίδας του Χέοπα. Ενώ πράγματι μία μαρμάρινη πυραμίδα βρίσκεται δίπλα στην πύλη San Paolo, όπου τοποθετήθηκε κατά τον 12ο αι. προς τιμήν του Gaius Cestius.

Το Βατικανό είναι αρκετά νεότερο. Οικοδομήθηκε κατά τον 15ο αι. δεξιά του Τίβερη, ενώ η μέχρι τότε ‘κατοικία’ του Πάπα βρισκόταν στον λόφο του Λατερανού, στην αριστερή όχθη. Η εποχή αλλαγής του τόπου διαμονής, συμπίπτει με την περίοδο της Αναγέννησης. Η παλιά γνώση που σταδιακά ανακαλυπτόταν φαίνεται να έπαιξε σημαντικό ρόλο στην επιλογή της νέας τοποθεσίας.

Αφενός, κατευθύνεται η ενέργεια δύο παλιών τόπων δύναμης, της πύλης San Paolo και της Santa Maria Maggiore, με τη βοήθεια του ισοσκελούς τριγώνου της Ιερής Γεωμετρίας, στο Βατικανό. Αφετέρου, τοποθετείται το Βατικανό στη δεξιά όχθη του Τίβερη, δηλαδή στην ενεργειακά αρνητική πλευρά του ποταμού (αρνητική = απορροφά ενέργεια), που όπως είδαμε και παραπάνω, είναι η τυπική θέση των μεγάλων κέντρων κοσμικής και θρησκευτικής εξουσίας.

Το Βατικανό μέχρι και σήμερα είναι το μόνο κέντρο δύναμης στη Ρώμη που βρίσκεται σε αυτή την πλευρά του ποταμού. Στην ίδια πλευρά βρίσκεται βέβαια και το Castel SantAngelo[4], αλλά αποτελεί μονάχα τον αρνητικό αντίποδα του πομπώδους Ναού του Αγίου Πέτρου. Παρόλο που και τα δύο αυτά κτίσματα είναι τεράστια, το βασικό κέντρο δύναμης του Βατικανού βρίσκεται σε εντελώς διαφορετικό σημείο.

Οι ισχυροί της Ρώμης και ιδιαίτερα αυτοί της θρησκευτικής εξουσίας, όπως διαπιστώνει και η Fosar, χρησιμοποίησαν αρκετούς παραπλανητικούς ελιγμούς, ώστε να στρέψουν την προσοχή μακριά από τα βασικά κέντρα δύναμης. Πράγμα όχι σπάνιο, αφού οι βασικές δομές της γεωμαντείας συνήθως περνούν απαρατήρητες και μόνο μία παράλληλη έρευνα με τη βοήθεια της φυσικής, της γεωμετρίας και της ιστορίας, μπορεί να τις αποκαλύψει.

Έτσι και στο Βατικανό, το θετικό κέντρο δύναμης του, δεν είναι όπως θα περίμενε κανείς ο ναός του Αγίου Πέτρου, αλλά το μικρό παρεκκλήσι που βρίσκεται λίγα μέτρα παραδίπλα. Πρόκειται για την Cappella Sistina[5], η οποία χτίσθηκε από τον Πάπα Sixtus IV στα τέλη του 15ου αι. και φιλοξενεί τις καταπληκτικές νωπογραφίες του Michelangelo, οι οποίες φαίνεται πως κρύβουν σημαντικά μυστικά[6]. Επιπλέον η μικρή αυτή εκκλησία, έχει τις διαστάσεις του Ναού του Σολομώντα της Ιερουσαλήμ (40,93μ x 13,71μ).

Εκτός από το μεγάλο τρίγωνο του Βατικανού, αποκαλύπτονται στη Ρώμη και πολλά άλλα γεωμαντικά τρίγωνα, που φαίνονται στη σχετική απεικόνιση, όμως η ακριβής περιγραφή και ανάλυση τους θα ξεπερνούσε τα όρια ενός άρθρου.

Θα ήθελα ωστόσο να αναφερθώ στο γεωμαντικό σταυρό του Βατικανού, που σχηματίζεται από δύο πολύ σημαντικές lay lines της Ρώμης. Η πρώτη ξεκινά από τον κεντρικό άξονα της πλατείας του Αγίου Πέτρου -περνά από τον οβελίσκο- συνεχίζει στην Via della Conciliazone, διασχίζει την πλατεία Barberini* και καταλήγει στις θέρμες του Διοκλητιανού, όπου χτίστηκε το 16ο αι. η Santa Maria degli Angeli. Κάθετα σε αυτή έρχεται μία άλλη lay-line από την Piazza del Popolo, που διασχίζει το Μαυσωλείο του Αυγούστου και το Πάνθεον, καταλήγοντας στη Συναγωγή. Μαζί σχηματίζουν έναν τέλεια συμμετρικό σταυρό, του οποίου οι πλευρές είναι τοποθετημένες με βάση τη χρυσή τομή. Ο συμμετρικός σταυρός όμως στην Ιερή Γεωμετρία δεν αποτελεί ενεργειακό δότη. Αντίθετα δίνει ουδέτερη ποιότητα στην υπάρχουσα ενέργεια. Πράγμα που φανερώνει πως αλλού «δένετε» η ενέργεια.

Προφανώς στο σταυρό που σχηματίζει η κάτοψη του ίδιου του ναού. Η αρχιτεκτονική του κτίσματος του Αγίου Πέτρου είναι πολύ καλά μελετημένη, αφού με τη βοήθεια ενός καλοσχεδιασμένου γεωμαντικού συστήματος καταφέρνει, πέρα από της γήινες, να «δένει και συνειδησιακές ενέργειες».

Κρατώντας μόνο τα βασικά γεωμετρικά σχήματα προκύπτει μία διάταξη από το σταυρό της κάτοψης του Αγίου Πέτρου, το «κύπελλο» -που σχηματίζεται από τις κιονοστοιχίες του Bernini και την πλατεία Piazza Pius XII με τον οβελίσκο- και το γεωμαντικό σταυρό του Βατικανού.

Μέσα στην κοιλιά του «κυπέλλου», ο οβελίσκος (yang) με τα δύο σιντριβάνια (ying) δεξιά και αριστερά του σχηματίζουν ένα κλειστό ενεργειακό κύκλωμα. Μέσα στο ναό, στην Αψίδα, βρίσκουμε την Αγία Τράπεζα του Bernini (yang) πάνω ακριβώς από τον τάφο του Απόστολου Πέτρου (ying).

«Σε μία ‘κανονική’ ημέρα τα ενεργειακά κανάλια του Βατικανού διοχετεύουν τις ενέργειες της περιοχής στον τάφο του Πέτρου, από εκεί οι 4 σπειροειδείς κίονες της Αγίας Τράπεζας τις ξαναδιαχέουν και τις συνδέουν με τις ενέργειες του συστήματος του Οβελίσκου με τα σιντριβάνια. Έχουμε λοιπόν ένα συνολικά κλειστό ενεργειακό σύστημα», λέει η Fosar. «Έτσι η συνειδησιακή ενέργεια του κόσμου που επισκέπτεται την πλατεία του Αγίου Πέτρου μένει ελεύθερη. Αυτό σημαίνει πως οι ταλαντώσεις του DNA –του κόσμου- φτάνει μέσα από ‘σκουληκότρυπες’ στον Υπερχώρο και από εκεί μπορούν να επηρεάζουν τη δική μας πραγματικότητα. Σε μία τέτοια περίπτωση, όπως και σε κάθε άλλη εκδήλωση όπου συμμετέχουν μεγάλες ομάδες ανθρώπων, μπορεί κανείς να παρακολουθήσει τις διαδικασίες της συλλογικής συνείδησης μέσω μίας «γεννήτριας συμπτώσεων[7]».

Αντίθετα κατά τη διάρκεια τελετών οι διαδικασίες της συλλογικής συνείδησης δεν μπορούν να καταγραφούν. Η ενεργειακή κυκλοφορία ανάμεσα στην Αγία Τράπεζα και το σύστημα Οβελίσκος-σιντριβάνια διακόπτεται. Η ενέργεια της συλλογικής συνείδησης των ανθρώπων που βρίσκονται μέσα στο ναό συγκεντρώνεται στον τάφο (ying) από εκεί ο yang πόλος, η Αγία Τράπεζα, τη διοχετεύει στον υπερχώρο, από όπου ξαναεπιστρέφει στους ανθρώπους. Έτσι η συλλογική συνείδηση παραμένει «δεμένη» κατά τη διάρκεια της τελετής στο κλειστό σύστημα τάφος-Αγία Τράπεζα και δεν μπορεί να αλληλεπιδράσει με άλλα συστήματα, όπως π.χ. αυτό της «γεννήτριας συμπτώσεων».

Ο σταυρός στην είσοδο της Eglise de la Madeleine στο Παρίσι

Οι γοτθικού τύπου ναοί γενικότερα αποτελούν δείγματα μίας σχεδόν 1000ων ετών παλιάς αρχιτεκτονικής, που εφαρμόστηκε στο ζενίθ θα λέγαμε του Χριστιανισμού. Σε αντίθεση με αυτούς η Eglise de la Madeleine στο Παρίσι, που είναι πολύ πιο πρόσφατη και ολοκληρώθηκε το 19ο αι., χτίστηκε σύμφωνα με αρχαιοελληνικά πρότυπα. Η γεωμαντική δύναμη του συγκεκριμένου ναού είναι πραγματικά μεγάλη, και η λεπτομερής ανάλυση πολύ ενδιαφέρουσα, όμως θα αρκεστώ στην αναφορά ενός μόνο πολύ ιδιαίτερου χαρακτηριστικού της:

Συνήθως στην είσοδο των ναών βρίσκεται μία ‘ενεργειακή τρύπα’ -συχνά πρόκειται για πραγματική τρύπα στο δάπεδο, σφραγισμένη με μεταλλικό σκέπασμα-, όπου γίνεται απορρόφηση της ενέργειας του ατόμου και το οδηγεί σε ασυναίσθητο γονάτισμα. (Στην ουσία η συνήθεια να γονατίζουμε με την είσοδο μας στο ναό και να κάνουμε το σταυρό μας αποτελεί ένα πανάρχαιο τελετουργικό ενεργειακού καθαρισμού. Κατ’ αυτό τον τρόπο αποφορτίζετε το άτομο και είναι έτοιμο να δεχτεί νέα ενέργεια μέσα στο ναό. Η απορρόφηση ενέργειας σταματά με το σταυροκόπημα, το οποίο σφραγίζει την αύρα του ατόμου.) Όμως στην Eglise de la Madeleine, αντί γι’ αυτό βρίσκουμε ένα ισοσκελή σταυρό (+), ο οποίος είναι πανάρχαιο σύμβολο προστασίας και λειτουργεί ως μόνωση καθώς δεν επιτρέπει ενεργειακές επιρροές. Γιατί επιλέχτηκαν αρχαιοελληνικά πρότυπα για τον πιο πρόσφατο καθολικό ναό του Παρισιού και γιατί έγινε αυτή η αλλαγή στην είσοδο του ναού; Αν τοποθετηθούν αυτά στο γενικότερο κοινωνικο-πολιτιστικό πλαίσιο της σύγχρονης εποχής και συσχετισθούν με τις σύγχρονες τάσεις της ατομικής θρησκευτικότητας, πιθανόν να μπορεί ο κάθε ένας μας να βρει μία απάντηση…

Η μοντέρνα γεωμαντεία στο Βερολίνο

Ας αφήσουμε όμως το ναό του Παρισιού, για να περάσουμε σε γεωμαντικές εφαρμογές της πολιτικής εξουσίας στο Βερολίνο.

Η γεωμαντική μελέτη του χάρτη του, και συγκεκριμένα της παλιάς πόλης, αποκαλύπτει ένα πεντάγραμμα (πεντάλφα), ένα ορθογώνιο, κύκλους και τρίγωνα -όλα σύμβολα της Ιερής Γεωμετρίας-, ενώ ιδιαίτερη σημασία έχουν ο ναός του Αγίου Νικολάου και το νησάκι που σχηματίζεται στον ποταμό Spree, όπου βρίσκονται πολλά σημαντικά κτίρια…

Το νησάκι του Spree είναι ουσιαστικά το γεωμαντικό κέντρο δύναμης του Βερολίνου. Όχι τυχαία, στεκόταν παλαιότερα εκεί, στις όχθες του Spree, ο πύργος του Φρειδερίκου ΙΙ. Στην ίδια θέση χτίστηκε αργότερα το «παλάτι της Δημοκρατίας» (6), που στέγαζε την ανατολικογερμανική βουλή.

Ενεργειακά σημαντική είναι και η θέση του κυβερνητικού κτιρίου (9) της πρώην Αν. Γερμανίας, καθώς βρίσκεται πάνω σε μία από τις πλευρές του πενταγράμματος. Από το Σεπτέμβριο 1999, μετά την επανένωση της Δυτικής και Ανατολικής Γερμανίας, στεγάστηκε εκεί, η γερμανική καγκελαρία. Η γεωμαντικά ιδιαίτερη αυτή θέση φαίνεται πως έχει πολιτικής σημασίας προεκτάσεις: Όσο καιρό στεγαζόταν εκεί ο Καγκελάριος Schroeder, η πολιτική θέση του ίδιου και του κόμματός του ήταν θαυμάσια. Μετά την αποπεράτωση του νέου κτιρίου ο καγκελάριος Schroeder ‘μετακόμισε’, στην αριστερή όχθη του Spree ακριβώς απέναντι από τη Βουλή. Με την νέα διεύθυνση άρχισαν και τα πολιτικά προβλήματα που αποδυνάμωναν την ισχύ του… –Από τo φθινόπωρο του 2005 το πρώην κυβερνητικό κτίριο στεγάζει το ESMT (European School of Management and Technology), το οποίο χρηματοδοτούν μεγάλες ιδιωτικές επιχειρήσεις και “η μεγάλη δύναμη του τόπου θα φροντίζει για την ενίσχυση της παγκοσμιοποίησης”, όπως χαρακτηριστικά αναφέρει η Fosar.

Αλλά και το σημερινό κτίριο της γερμανικής βουλής έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Πρόκειται για το Reichstag, το ιστορικό κτίριο του γερμανικού κοινοβουλίου, στο οποίο μετά την επανένωση, έγιναν εκτεταμένες αρχιτεκτονικές επεμβάσεις από τον Άγγλο Sir Thomas Foster. Την πιο σημαντική επέμβαση, που άλλαξε εντελώς τη γεωμαντική ποιότητα του κτιρίου, αποτελεί η τοποθέτηση του επισκέψιμου γυάλινου τρούλου (1999). Μέσα στον τρούλο τοποθετήθηκε ένα τεράστιο «χωνί», επενδυμένο με 360 ηλεκτρονικά ρυθμιζόμενους καθρέπτες, που καταλήγει σε μύτη μέσα στην αίθουσα συνεδριάσεων. Αυτό φροντίζει μεν για τον ομοιόμορφο φυσικό φωτισμό της αίθουσας, έχει όμως και σημαντικές γεωμαντικές προεκτάσεις. –Η μοντέρνα γεωμαντία συναντά όχι μόνο περισσότερα σχήματα και φόρμες, αλλά και μοντέρνα τεχνολογία.- Το χωνί, σαν σχήμα, θα έπρεπε θεωρητικά να συγκεντρώνει τις ενέργειες του περιβάλλοντος και να τις κατευθύνει μέσα στην αίθουσα. Όμως η ενέργεια που μετριέται εκεί είναι μόνο 7000 Bovis, ενώ το κτίριο γενικά έχει 9000 και η γύρω περιοχή 16000 Bovis. Η αιτία βρίσκεται ακριβώς στο «χωνί» του τρούλου. Ο καθρέπτης δεν αντανακλά μόνο φως αλλά και γεωμαντικές ενέργειες. –Το κινέζικο Feng Shui τον χρησιμοποιεί για εναρμόνιση του χώρου από πολύ παλιά.- Έτσι το υλικό του χωνιού όχι μόνο δεν μπορεί να δεσμεύσει και να κατευθύνει τις ενέργειες στην αίθουσα, αλλά αντίθετα τις διαχέει.

Μπορεί οι κατασκευαστές να μην γνώριζαν αυτή τη λειτουργία, όμως είναι πολύ πιθανό να έγινε και εσκεμμένη μείωση της ενέργειας της βουλής. Τον 19ο αι. όταν χτίστηκε το κτίριο της βουλής στην αριστερή πλευρά του ποταμού, αποτελούσε τον αντίθετο-δημοκρατικό πόλο στον αυτοκρατορικό πύργο που βρισκόταν πάνω στο κέντρο δύναμης, το νησάκι του Spree. Σήμερα όμως ο Καγκελάριος εδρεύει στην ίδια πλευρά του ποταμού, ακριβώς απέναντι από τη βουλή –που σημαίνει πως απολαμβάνει τα 16000 Bovis). Πιθανόν λοιπόν να αποσταθεροποιούνταν οι αναλογίες εξουσίας του γερμανικού κράτους, αν δεν ελαττωνόταν τεχνητά η δύναμη της βουλής…

Σύγχρονη Γεωμαντεία – lithopunktur

Πέρα από τις γεωμαντικές επεμβάσεις στα πλαίσια θρησκευτικών ή πολιτικών κέντρων εξουσίας γίνονται σήμερα και εκτεταμένες επεμβάσεις για την επαναφορά των ενεργειακών ισορροπιών ολόκληρων οικισμών.

Ο γνωστός γλύπτης και γεωμάντης Marko Pogačnik, στα πλαίσια του «project Alpenstern»[8], πραγματοποίησε το 1995 ένα πρόγραμμα βελονισμού της Γης -lithopunktur- στην αυστριακή πόλη Villach. Η ενεργειακή δομή του τόπου είχε κυριολεκτικά καταστραφεί κατά τον 19ο αιώνα με την κατασκευή του σιδηροδρόμου. Συγκεκριμένα η καταστροφή του κέντρου αυτής της κέλτικης συνοικίας, που είχε σχήμα αστεριού, είχε σαν αποτέλεσμα να μπλοκαριστούν τα ενεργειακά κανάλια όλης της περιοχής. Έτσι η Υπηρεσία Πολιτισμού ανέθεσε στον Pogačnik να φέρει σε αρμονία την ενέργεια της πόλης. Φυσικά δεν ήταν δυνατόν να αποκατασταθεί το παλιό κέντρο, ούτε και να «μετακομίσουν» οι ράγες του σιδηρόδρομου.

Έτσι ο Pogačnik, ο οποίος είχε διαπιστώσει πως η πόλη βρισκόταν σε μία κατάσταση «ενεργειακού σοκ», ανέλαβε να εντοπίσει μία νέα τοποθεσία, που να είναι κατάλληλη ως ενεργειακό κέντρο. Στο σημείο που εντόπισε τοποθετήθηκε μία πέτρινη στήλη-γλυπτό, ώστε να ενεργοποιηθεί το κέντρο. Στη συνέχεια επιλέχτηκαν και άλλα κατάλληλα σημεία, όπου τοποθετήθηκαν επίσης πέτρινα «μενίρ», ώστε η ενέργεια να διοχετεύεται αρμονικά σε όλη την πόλη. Τα περισσότερα από αυτά τα πέτρινα γλυπτά βρίσκονται σε γεωμαντικά σημαντικά σημεία, αλλά δεν συμπίπτουν απαραίτητα με κεντρικά σημεία της πόλης. Ένα από αυτά μάλιστα έπρεπε να τοποθετηθεί στο υπαίθριο πάρκινγκ ενός supermarket. Μερικά χρόνια αργότερα η αρμονική ακτινοβολία της πόλης μπορούσε να διαπιστωθεί και μοιάζει να έχει επιτευχθεί η ενεργειακή σύνδεση της πόλης με τη σημαντική κοσμική lay-line[9], η οποία περνά από την λίμνη Μίλστετερ και οδεύει προς τη Σλοβενία…

Τι σημαίνουν όλα αυτά τελικά; αναρωτιέται κανείς. Κατά κάποιο τρόπο γίνεται σαφές πως τίποτε δεν είναι τυχαίο. Κάποιοι «γνώστες» φροντίζουν προκαταβολικά, επιλέγουν την τοποθεσία και τον τρόπο ανέγερσης, ώστε η κατάλληλη ενέργεια να ρέει προς «σημαντικά κτίρια». Ακόμη φροντίζουν την γενικότερη εξισορρόπηση και τη δικτύωση των ενεργειών στη γύρω περιοχή, ώστε η ισχύς αυτών που φιλοξενούνται στα «σημαντικά κτίρια» να είναι δεδομένη. Επιπλέον όλοι εμείς «συμμετέχουμε» και επηρεαζόμαστε –αρνητικά ή θετικά- από την δομή αυτών των συστημάτων, χωρίς καν να το γνωρίζουμε…

… ταυτόχρονα όμως παραμένει ανοιχτή η δυνατότητα να αλλάξουμε υπάρχουσες ενεργειακές δομές, κάνοντας π.χ. στρατηγικούς «λιθο-βελονισμούς»…

συνδυάστε: -δρόμοι των δράκων, -τσάκρας της Γης, , -Songlines των Aborigines -feng shui, -hellenic feng shui, -βάστου, Βασάτι, - Gaia consciousness «συνείδηση της Γης», -γεωπαθητικό στρες, -ραδιαισθησία, - ραβδοσκοπία, -ομφαλοί της Γης, -μιμετόλιθοι, - Hartman & Curry grids, -τελουρικά ρεύματα, -γεωβιολογία, -Baubiologie, -πέτρινοι κύκλοι, -μεγαλιθικοί τάφοι, - luopan, - Alfred Watkins, - Chris Witcombe, - Sig Lonegren, -John Michell, -Tom Graves, -I.Friedman, -V.Cameron- κ.α.

Πηγές:

-Grazyna Fosar/Franz Bludorf:

- “Terra Incognita”

„Zaubergesang-Frequenzen zur Wetter und Gedankenkontrolle“

„Fehler in der Matrix“

„Vernetzte intelligenz-die Naur geht online“

Μυστική Ελλάδα»-Εκδόσεις Αρχέτυπο, Συλλογικό

www.geo.org

www.geomancy.org

www.witcombe.sbc.edu.Witcombe table.html

www.themystica.com

www.physics4u.gr

www.gothicimage.com


Συγγραφή: Μάϊος 2007

Περιληπτικότερη έκδοση του παρόντος εκδόθηκε στο περιοδικό ΑΒΑΤΟΝ 2007


[1] Συχνά οι περιοχές που βρίσκονται πάνω σε τομές δύο ή περισσοτέρων lay lines συνδέονται με τις μυθολογίες δράκων ή «δρακο-δολοφόνων»

[2] Προχωρώντας δε ακόμη περισσότερο, και βλέποντας τον πλανήτη μας ως ζωντανό οργανισμό, οι lay lines είναι οι αρτηρίες του και επίσης βρίσκουμε και τα αντίστοιχα 7 τσάκρας του.

[3] Μία πολύ καλή συλλογή όλων αυτών, όπως και φωτογραφίες των τοποθεσιών μπορεί να βρει κανείς στο δικτυακό τόπο http://www.sacredsites.com

[4] (Χτίστηκε από τον αυτοκράτορα Αδριανό ως ταφικό μνημείο. Στα χρόνια που ακολούθησαν και υπό την «αιγίδα» του εκάστοτε πάπα, λειτούργησε σαν φρούριο, σαν φυλακή, σαν θησαυροφυλάκιο και σαν μυστικό αρχείο. Μία υπόγεια σήραγγα συνδέει το Castel SantAngelo με το Βατικανό.)

[5] Αποτελεί προσωπικό παρεκκλήσι του Πάπα, καθώς ο Ναός του Αγίου Πέτρου λειτουργεί μόνο σε μεγάλες γιορτές. Επίσης εκεί λαμβάνει χώρα η εκλογή του πάπα.

[6] π.χ. στη γνωστή παράσταση του Αδάμ με το Θεό, μοιάζει να αποκαλύπτεται ο τρόπος που ο Θεός «φύσηξε» συνείδηση μέσα στον Αδάμ: όχι με πνοή, αλλά κοιτώντας τον βαθιά μέσα στα μάτια και αγγίζοντας τον παράλληλα στα δάχτυλα…

[7] π.χ. «τράπεζα στοιχείων Hyper 2000»

[8] Στα πλαίσια του ProjektAlpenstern”, εφαρμόστηκε η ίδια τεχνική στις πόλεις: Gstadt am Chimsse (Γερμανία), Merano (Ιταλία), Maribor, Bohinj (Σλοβενία), Villach (Αυστρία), οι ποίες συνδέθηκαν ενεργειακά μεταξύ τους. Ο Pogačnik έχει εφαρμόσει λίθο-βελονισμό και σε άλλες πόλεις όπως: Klagenfurt, Aachen, Bad Radkersburg, Zagreb, Jesenice, Bad Blumau. Επίσης στις δύο πλευρές των συνόρων ανάμεσα στην Βόρεια Ιρλανδία και τη Δημοκρατία της Ιρλανδίας, στην περιοχή Circuito das Aguas (Βραζιλία) και του Quito (Εκουαδόρ).

[9] Μάλιστα το Seattle είναι η πρώτη πόλη της Αμερικής –πιθανότατα και ολόκληρου του κόσμου-, διαθέτει χάρτη της πόλης με καταγεγραμμένες όλες της lay lines της περιοχής. Ο χάρτης προέκυψε στα πλαίσια ενός Ley Line Project που διεξήγαγε το «Geo Group» (ίδρυση της Seattle Arts Commission).

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Διαφημίσεις


Αν νιώθεις πως είσαι Άνθρωπος,

Αν κατάλαβες πως ΕΣΥ είσαι αυτός

που αποφασίζει την πραγματικότητα....

Σε προσκαλώ στην κοινωνία

των Συνειδητών Συν-Δημιουργών

Στόχος μας να αγκαλιάσουμε όλο τον πλανήτη στη νέα Αρμονική Πραγματικότητα!


Olymbia MaTerra HelleNica

μέσα απο την ΕΝθύμηση, τη ΣΥΝθεση και την ΠΑΙΔΕΙΑ