Λάμπες φθορισμού

Επικύνδινες οι Λάμπες εξοικονόμησης ενέργειας

Πέρα από όλες τις προηγούμενες πληροφορίες (στο άρθρο μου για τις κλιματικές αλλαγές*), επαληθεύεται για άλλη μία φορά το γεγονός πως οι λαμπτήρες εξοικονόμισης ενέργειας είναι βλαβεροί για την υγεία.

Συγκεκριμένα η αμερικανίδα επιστήμων Barbara Ann Brennan, στο βιβλίο της "το Φως της Ζωής" επισημαίνει:

"Οι λάμπες φθορισμού προσβάλλουν το αυρικό μας πεδίο, προκαλώντας του έλλειψη συνοχής. Παράγουν ΝΟΕ (νεκρή οργονική ενέργεια) η οποία μπορεί να μας αρρωστήσει. Σβήστε τες μια και καλή, ασφαλίστε το διακόπτη τους με μονωτική ταινία και αγοράστε μερικές κοινές επιτραπέζιες λάμπες πυρακτώσεως."

Επίσης προτείνει παρακάτω -για το χειμώνα ιδιαίτερα- τους λαμπτήρες πλήρους φάσματος -κατά προτίμηση αλογόνου ή μία ειδική συσκευή φωτισμού 2500lux.

Και επαναλαμβάνει: "Αφαιρέστε ή κλείστε όλες τις λάμπες φθορίου"

(σημειωτέον πως η συγκεκριμένη επιστήμων πέρα από την κατάρτηση της διαθέτει Ανώτερη Αισθητική Αντίληψη και μπορεί να δεί άμεσα την επίδραση των λαμπτήρων εξοικονόμισης ενέργειας στην ανθρώπινη αύρα)

*(Από το άρθρο μου για τις Κλιματικές αλλαγές: "

Λάμπες εξοικονόμησης ενέργειας

Χαρακτηριστικό κοινό σημείο της «υποκριτικής» καμπάνιας του Al Gore, της Greenpeace, αλλά και τηλεοπτικών σταθμών της χώρας μας (που συνδράμουν με κατασκευάστριες εταιρίες), αποτελεί η συστηματική προώθηση των λαμπτήρων εξοικονόμησης ενέργειας (ή η δωρεάν διάθεση τους). Ούτε λίγο ούτε πολύ «θέλουν» να σώσουμε τον πλανήτη αλλάζοντας τις «απλές» λάμπες στα σπίτια μας.

Πράγματι μέχρι σήμερα χρησιμοποιούμε τις λάμπες πυρακτώσεως του Edison, ενώ από το 1891ήταν ήδη γνωστό, πως είναι πολύ σπάταλες ενεργειακά. Ο Νίκολα Τέσλα είχε τότε εφεύρει πραγματικά οικονομικούς ενεργειακά λαμπτήρες, όμως οι λαμπτήρες φθορισμού σήμερα απέχουν πολύ από την απόδοση που είχε πετύχει ο Τέσλα, για να μπορούν να χαρακτηρίζονται «οικονομικοί».

Πέραν τούτου υπάρχουν μελέτες, οι οποίες αναφέρουν πως οι συγκεκριμένοι λαμπτήρες είναι επικίνδυνοι για την υγεία, εξ’ αιτίας της ακτινοβολίας που εκπέμπουν, αλλά και για το περιβάλλον καθώς περιέχουν τοξικά μέταλλα, -όπως τον υδράργυρο-, τα οποία μολύνουν το έδαφος αλλά και τα υπόγεια ύδατα όταν βρεθούν στα σκουπίδια.

Πως όμως προωθούνται στους καταναλωτές χωρίς να υπάρχει προηγουμένως σχετική ενημέρωση τους; Αυτό το ερώτημα έθεσα και στο ελληνικό γραφείο της Greenpeace. Σε απάντηση τους δεν αρνούνται τα παραπάνω αλλά αναφέρουν χαρακτηριστικά, πως η εκπεμπόμενη ακτινοβολία «δεν υπερβαίνει αυτή της οθόνης ενός ηλεκτρονικού υπολογιστή» και πως πράγματι περιέχει υδράργυρο, «αλλά παρ’ όλ’ αυτά είναι εφικτή η ανακύκλωση τους και γίνεται προσπάθεια σε αυτή την κατεύθυνση»…

Αναρωτιέμαι πόσοι άνθρωποι υποφέρουν ήδη από πονοκεφάλους και ναυτία μέσα στα σπίτια τους, επειδή χωρίς να το ξέρουν δέχονται την ακτινοβολία των λαμπτήρων αυτών; Πόσες χιλιάδες τέτοιες λάμπες βρίσκονται ήδη σε χωματερές; Πως η Greenpeace, αλλά και πολιτικοί μας σαν τον νεαρό Μητσοτάκη, ζητούν την υποστήριξη όλων μας στην απαγόρευση των απλών λαμπτήρων πυρακτώσεως, όταν το αντικατάστατο που προτείνουν προκαλεί βλάβες στην υγεία και το περιβάλλον μας και δεν το επισημαίνουν;…")

ΓΕΩΡΓΙΑ –Ελπίδα για το φυτικό βασίλειο.

Γεωργία

Ολοένα και περισσότεροι άνθρωποι συνειδητοποιούν πως αυτό που οι σύγχρονες, ανεπτυγμένες κοινωνίες ονομάζουν «ανάπτυξη» -τεχνολογική ή οικονομική- είναι ταυτόχρονα οι συμπληγάδες πέτρες που τείνουν να τσακίσουν τη δυνατότητα φιλοξενίας ζωής στον πλανήτη μας. Τα περιβαλλοντικά προβλήματα αντιμετωπίζονται αποσπασματικά, επιπόλαια και πολλές φορές με κίνητρο το κέρδος.

Η Γη όμως δε γνωρίζει την «τεμαχισμένη» ανθρώπινη λογική. Δεν υπάρχουν τα ανθρώπινα σύνορα στην κυκλοφορία του αέρα, των ποταμών ή των θαλασσών της. Δεν συμμερίζεται ως «λύση» τη μεταφορά των απορριμμάτων και αποβλήτων μας από τον ένα τόπο στον άλλο… Είναι μία βιόσφαιρα και ως τέτοια αντιδρά: ως ενιαίο σύνολο. Κι αφού εμείς οι άνθρωποι και ιδιαίτερα ως καταναλωτές επηρεάζουμε με τις επιλογές μας τις καταστάσεις, τη ζωή και το περιβάλλον ακόμη και σε πολύ μακρινές χώρες, θεωρώ πως είναι καιρός να δούμε μερικές πραγματικά βιώσιμες λύσεις που προτείνονται. Λύσεις που αναγάγουν και την ανθρωπότητα ως ένα ενιαίο σύνολο. Λύσεις που στηρίζονται σε αισθήματα αγάπης, εκτίμησης και ευγνωμοσύνης που έχουμε ξεχάσει…

ΓΕΩΡΓΙΑ –

Ελπίδα για το φυτικό βασίλειο.

Συνέντευξη με τον Gottfried Halter, πρωτοπόρο της Φυσικής Γεωργίας-καλλιέργειας.

Της Karin Fuchs-Haeseli

(μετάφραση Βίκυ Χρυσού)

Οι πραγματικές φυσικές επιστήμες, είναι αυτές που κερδίζουν γνώση από τη φύση. Διότι η φύση κατά τη δράση της και μέσα από τις πολυποίκιλες μορφές της, αποκαλύπτει τους ενεργούς νόμους: τους νόμους της φύσης. Είναι απλοί νόμοι, όπως αυτός της σποράς και της σοδειάς, που αποτελούν βασικούς κανόνες της λειτουργίας της ζωής και αντανακλούν τη θεϊκή τάξη.

Η παρατήρηση και ο θαυμασμός της Φύσης αποτελεί βασικό καθήκον κάθε σωστού φυσικού επιστήμονα. Κανονικά θα έπρεπε ο καθ’ ένας από εμάς να είναι ένας τέτοιος «φυσικός επιστήμονας», φοιτητής στο μεγαλύτερο πανεπιστήμιο της Γης, του οποίου τις αίθουσες μπορούν να επισκέπτονται όλοι και μάλιστα δωρεάν: τη Φύση.

Τα λιβάδια, τα χωράφια, οι θάμνοι, τα λουλούδια, οι χείμαρροι και τα μελίσσια, το ουράνιο τόξο, η αστραπή και ο κεραυνός διηγούνται όλα τους τη θεϊκή τάξη μιας μόνιμης ζωντάνιας, η οποία είναι για εμάς τους ανθρώπους βασική.

Ευλογημένοι είναι οι άνθρωποι που εργάζονται έξω στη φύση και που η συμβολή τους στο Συνολικό Καλό πραγματοποιείται κοντά της. Διότι αυτοί οι άνθρωποι έχουν διαρκώς μπροστά στα μάτια τους το ορατό παράδειγμα, αρκεί να μην έχουν ξεχάσει να παρατηρούν. Αυτοί είναι που έχουν τη δυνατότητα να μάθουν απευθείας από τη φύση, αρκεί να επιτρέψουν τη διδασκαλία τους από αυτή. Αυτοί θα έπρεπε να είναι εκείνοι που γνωρίζουν, μέσα από την πρακτική εμπειρία, τους περισσότερα από κάθε άλλον σχετικά με τους νόμους της Φύσης. Και καθήκον αυτών των ανθρώπων είναι να μας φέρουν και πάλι κοντά σε αυτή τη γνώση –μέσω του ζωντανού παραδείγματος μιας συνεργασίας ανάμεσα στον άνθρωπο και τη Φύση, που να χαρακτηρίζεται από σεβασμό, εκτίμηση και ευγνωμοσύνη.

Οι γεωργοί ανήκουν σε αυτή την ομάδα ανθρώπων. Δυστυχώς όμως δεν συνειδητοποιούν πως έχουν να προσφέρουν στην κοινωνία κάτι ανεκτίμητο. Δεν είναι μόνο που παράγουν υγιή και φυσικά τρόφιμα για τους συνανθρώπους τους -παράλληλα με την φροντίδα του φυσικού περιβάλλοντος-, έχουν επιπλέον το καθήκον να δώσουν και πάλι ελπίδα στο βασίλειο της Φύσης. Διότι η φύση είναι ζωντανή και κάθε ένας ζωντανός οργανισμός, κάθε ορυκτό, φυτό και ζώο, διαθέτει ψυχή. Και αυτά τα αμέτρητα στοιχειώδη, όπως και να ονομάζονται, επιθυμούν να συνεργαστεί και πάλι μαζί τους ο άνθρωπος συνειδητά και με σεβασμό.

Η αποστολή του The World Foundation for Natural Science (Παγκόσμιο Ίδρυμα Φυσικών Επιστημών) είναι η επαναφορά της Θεϊκής τάξης σε όλους τους κοινωνικούς τομείς. Στον αγροτικό τομέα αυτό σημαίνει την εγκαθίδρυση μίας απόλυτα φυσικής γεωργίας. Η φυσική γεωργία ξεπερνά κατά πολύ την βιολογική γεωργία. Όταν συνεργάζεται κανείς με τη φύση με αγάπη, όταν αρχίζει να τιμά την εργασία ενός και μόνο σπόρου σιταριού, η βιολογική γεωργία αποτελεί κάτι το αυτονόητο. Ο γεωργός, ο οποίος αφιερώνεται στη φυσική γεωργία, δεν έχει ανάγκη από κανένα ανθρώπινο πλάνο κανονισμών για να αποκτήσει μια «βιολογική» ετικέτα. Τηρεί οικειοθελώς τους νόμους της Φύσης, οι οποίοι του είναι ιεροί. Και αυτό που είναι σε θέση να αποφέρει η φύση, με τη βοήθεια του, ξεπερνά ποιοτικά κάθε βιολογικά παραγόμενο τρόφιμο.

Ο Gottfried Halter διευθύνει τον γεωργικό τομέα του Παγκόσμιου Ιδρύματος Φυσικών Επιστημών. Η συναναστροφή του με τη Φύση, τα φυτά και τα ζώα εντυπωσιάζει. Και όταν με τον σεμνό τρόπο του διηγείται για τους ορατούς και αόρατους «συνεργάτες» του, ο κάθε ακροατής συνειδητοποιεί, πως έχει αρχίσει μία νέα εποχή για την γεωργία.

Διότι όπως ακριβώς στη νεαρή βελανιδιά υπάρχει ήδη ολοκληρωμένη η μορφή μίας τεράστιας βελανιδιάς, έτσι και μέσα στον κάθε έναν από εμάς υπάρχει έτοιμο το σχέδιο για μία φυσική γεωργία, η οποία λειτουργεί έχοντας ως βάση μια φιλόστοργη συνεργασία με τη Φύση και την αρμονία με τους κανόνες της. Η ίδια η Φύση θα βοηθήσει αποφασιστικά ώστε να επανέλθει η θεϊκή τάξη σε αυτό τον πανέμορφο πλανήτη.

Κύριε Halter, αυτοπροσδιορίζεσται ως πρωτοπόρος της Φυσικής Γεωργίας. Πως θα είναι η γεωργία στην Ελβετία μετά από 50 χρόνια;

Σε 50 χρόνια θα κοιτάζουμε πίσω σε κάποιες επώδυνες εμπειρίες του παρελθόντος, μέσω των οποίων αναγνωρίσαμε, πως η αγροτική πολιτική του «αναπτύξου ή εξαφανίσου» απέτυχε.

Το ποσοστό του αγροτικού πληθυσμού θα έχει και πάλι αυξηθεί σημαντικά. Θα είναι οικογένειες αγροτών επί το έργο, οι οποίες θα βλέπουν ως ιερό τους καθήκον την παραγωγή φυσικών και υγιεινών τροφίμων σε συνεργασία με τα όντα της φύσης. Είδη διατροφής, που θα αξίζει και πάλι να χαρακτηρίζονται έτσι, -Lebensmittel=μέσα διατήρησης της ζωής- και θα διαθέτουν τις απαραίτητες ενέργειες και ουσίες, τις οποίες τόσο χρειαζόμαστε, για να είμαστε υγιείς στο σώμα, την ψυχή και το πνεύμα.

Σε 50 χρόνια, η περιεκτικότητα των τροφίμων σε θρεπτικά συστατικά θα έχει και πάλι αυξηθεί και θα φτάσει στο σημείο που βρισκόταν το 1950, όταν ακόμη ήταν αρκετά δύο ροδάκινα για να καλύψουν την ημερήσια ανάγκη μιας γυναίκας σε βιταμίνη Α. Σήμερα, για την ίδια ποσότητα βιταμίνης, θα έπρεπε να καταναλώσει περίπου πενήντα ροδάκινα.

Τα αγροκτήματα θα έχουν και πάλι ένα συνετό μέγεθος. Θα είναι περιποιημένα και οι αγροτικές οικογένειες θα είναι καλά. Οι καλλιέργειες θα περιλαμβάνουν άφθονα δέντρα, θαμνώδης σχηματισμούς αλλά και πόες καθρεπτίζοντας τον εσωτερικό και εξωτερικό πλούτο των αγροτικών πληθυσμών.

Ο γεωργός θα έχει αναγνωρίσει πλέον πως η φύση δεν είναι ένας εχθρός, ο οποίος πρέπει να καταπολεμηθεί. Άντ’ αυτού θα κατανοεί τη φύση ως σύμμαχο του. Θα την αντιμετωπίζει με αγάπη, ευγνωμοσύνη, εκτίμηση και σεβασμό και θα έχει κατανοήσει, πως δίχως τη δύναμη του Θεού πουθενά στον κόσμο δεν μπορεί να παραχθεί ούτε ένα μηδαμινό τρόφιμο. Με αυτή τη δύναμη θα έχει συνδεθεί και θα έχει γίνει συνειδητό μέρος της Δημιουργίας καθώς θα βοηθά τη φύση να παράγει ζωή. Η συμπεριφορά του θα αναγνωρίζεται ιδιαίτερα από τον υπόλοιπο πληθυσμό, τον οποίο βοηθά να τραφεί και οι άνθρωποι θα είναι και πάλι πρόθυμοι να πληρώσουν ένα καλό αντίτιμο για την ζωτικής σημασίας υπηρεσία του.

Διότι θα θυμούνται ακόμη την εποχή, κατά την οποία η γεωργική οικονομία σημαδεμένη από την πλεονεξία, οδήγησε τις μάζες στην πείνα.

Δεν νομίζεται, πως με βάση τις σημερινές συνθήκες, αυτή η εικόνα παραείναι αισιόδοξη;

Όχι! Ακριβώς επειδή σήμερα η «συμβατική» γεωργία έχει οδηγηθεί σε λάθος κατεύθυνση, επειδή έχουμε απομακρυνθεί τόσο πολύ από κάθε τι το φυσικό, θα είναι μια μέρα απαραίτητη μία ριζική αλλαγή στη σκέψη. Βλέπετε υπάρχει μια πάρα πολύ απλή εξίσωση: υγιεινά τρόφιμα = υγιές σώμα. Τα υγιεινά τρόφιμα και η υγεία του πληθυσμού βρίσκονται σε αλληλεπίδραση. Δεν είναι η ιατρική που μας διατηρεί υγιείς. Είναι η φύση, η οποία με τα τέσσερα στοιχεία της προσφέρει όλα όσα χρειαζόμαστε για τη ζωή μας σε αυτό τον πλανήτη. Και όλα αυτά τα στοιχεία αλληλοϋποστηρίζονται για να μας τροφοδοτούν: Είναι η γη και όλη η τροφή που παράγει, με τα βασικά συστατικά της, τα ιχνοστοιχεία, τις βιταμίνες και τα άλλα θρεπτικά συστατικά. Είναι το νερό, το οποίο κάνει γόνιμη τη γη και που δίχως αυτό δεν μπορούμε να επιβιώσουμε ούτε τρεις μέρες. Είναι ο αέρας, που μας τροφοδοτεί με το απαραίτητο οξυγόνο, -το οποίο δεν μπορεί να παραχθεί δίχως τα δέντρα- και που δίχως αυτό δεν θα επιζούσαμε περισσότερο από τρία λεπτά. Και που επιπλέον τροφοδοτεί την φωτιά στην καρδιά μας με το απαραίτητο για τη ζωή πράνα. Και τέλος είναι η φωτιά του ήλιου, που δίχως αυτή δεν θα μπορούσε να υπάρξει η δυνατότητα ζωής στον πλανήτη μας και κανένα φυτό δεν θα μπορούσε να αναπτυχθεί. Όμως τρία από αυτά τα στοιχεία, τη γη, το νερό και τον αέρα, τα έχουμε ήδη δηλητηριάσει. Ως εκ τούτου έγινε ιδιαίτερα δύσκολο πλέον για τη φύση να μας τροφοδοτεί έστω και με τα βασικά. Η βλάβη, την οποία προκαλέσαμε –και η γεωργία έχει συμβάλει σημαντικά σε αυτό- είναι ορατή παντού. Είναι τελικά θέμα χρόνου να κατανοήσουμε πως κάτι πρέπει να αλλάξει ριζικά.

Πως θέλετε να βοηθήσετε στην πρόοδο της φυσικής γεωργίας;

Κάθε αλλαγή ξεκινά με τη συνείδηση. Γι’ αυτό στο The World Foundation for Natural Science εργαζόμαστε κυρίως μέσω του παραδείγματος και της ενημέρωσης. Έτσι προσφέρουμε τακτικά σεμινάρια και ομιλίες, ώστε να μεταδώσουμε και πάλι στους ανθρώπους αυτούς τους απλούς κανόνες της φυσικής γεωργίας. Αυτός ο τρόπος γεωργικής καλλιέργειας δεν είναι περίπλοκος, είναι απλά φυσικός, προσανατολισμένος στη φύση.

Στο κτήμα μας προσφέρουμε στους ανθρώπους επανειλημμένα την ευκαιρία να έρθουν και πάλι σε επαφή με τη φύση και την ουσία της, να εργαστούν μαζί της, να τη συναντήσουν με παιδική περιέργεια, να τη θαυμάσουν και να αφεθούν να τους διδάξει. Μοιραζόμαστε επίσης τις εμπειρίες μας και όσα μέχρι στιγμής μάθαμε από τη φύση. Καθημερινά μαθαίνουμε και εμείς κάτι καινούργιο ακόμη. Ερχόμαστε επίσης σε επαφή με άλλους αγρότες, ώστε να ανταλλάξουμε απόψεις και να αλλάξουμε μαζί, βήμα-βήμα, τις γεωργικές διαδικασίες. Δίχως εξωτερική πίεση, αλλά απλά ανάλογα με το βαθμό αύξησης της συνειδητοποίησης του αγρότη και της διαρκώς διευρυνόμενης αγάπης του για τη φύση. Αυτή είναι η κινητήριος δύναμη και θα οδηγήσει τα βήματα του στη σωστή κατεύθυνση.

Πιστεύεται πραγματικά, πως θα τα καταφέρουμε να επιτύχουμε το ιδανικό που μας περιγράψατε;

Είμαι απόλυτα πεπεισμένος. Και προτρέπω κάθε άνθρωπο να βοηθήσει στη διάδοση αυτής της φυσικής καλλιέργειας μέσα από την αγάπη του για τη φύση και μέσω των καταναλωτικών συνηθειών του. Τους αγρότες τους προτρέπω να αρχίσουν από σήμερα με την αλλαγή. Δεν είναι η παγκόσμια υπερθέρμανση που θα πρέπει να μας ανησυχεί. Είναι η έλλειψη αγάπης για πράγματα τα οποία προσφέρονται στη διάθεσή μας από τη φύση, δηλαδή από το Θεό. Ας ανοίξουμε λοιπόν την καρδιά μας και ας αγαπήσουμε τη φυσική γεωργία στην εκδήλωση της. Ας δημιουργήσουμε σήμερα τις απαραίτητες προϋποθέσεις-αιτίες, ώστε να πετύχουμε αύριο το αναγκαίο για εμάς αποτέλεσμα.

Για επικοινωνία με τον Gottfried Halter και το WFNS-τομέα γεωργίας:

agriculture@naturalscience.org

Διεύθυνση:

The World Foundation for Natural Sciense

site: http://www.naturalscience.org/

Lettenstrasse 8, CH-6343 Rotkreuz

Το Νερό και τροφή μας

ΝΕΡΟ και ΤΡΟΦΗ
(Αυτά τα αγαθά θα πρέπει να προστατεύσουμε και όχι να ανησυχούμε για τις κλιματικές αλλαγές...)

Της Βίκυς Χρυσού

Ο άνθρωπος για να επιζήσει έχει ανάγκη από τρία βασικά αγαθά:
Αέρα, Νερό και Τροφή. Δίχως αέρα αντέχουμε μόλις μερικά λεπτά…
Δίχως νερό μερικές ώρες και δίχως τροφή ίσως μερικές εβδομάδες…

Η ποιότητα και η διαθεσιμότητα αυτών των αγαθών δε φαίνεται όμως να μας απασχολεί όσο σοβαρά θα έπρεπε. Άντ’ αυτού έχουμε αναγάγει το χρήμα σε πρωταρχική μας ανάγκη και διάγουμε το μεγαλύτερο μέρος της ζωή μας προσπαθώντας να συσσωρεύσουμε όσο γίνετε περισσότερο και φυσικά όχι ως απλό μέσο ανταλλαγής …

Αν πράγματι συνειδητοποιούσαμε τι συμβαίνει στην εποχή μας, ειδικά με το νερό και την τροφή μας, ίσως να παύαμε να χορεύουμε στο ρυθμό του καθημερινού μας άγχους για χρήμα και καταναλωτικά αγαθά και να δείχναμε περισσότερο σεβασμό στη φύση και σε όλους αυτούς που μοχθούν για να φτάνουν καθημερινά στο πιάτο μας τα φρέσκα φρούτα και τα λαχανικά. Αν αντιλαμβανόμασταν το μέγεθος της σχέσης ανάμεσα στην ποιότητα της διατροφής μας και την υγεία μας, θα έπαυε να αποτελεί προσόν η ιδιαίτερα χαμηλή τιμή τους, και ίσως εστιάζαμε περισσότερο στις ανάγκες αυτών που ασχολούνται ακόμη με την καλλιέργεια της γης। Επιπλέον ίσως προσέχαμε περισσότερο την κατάσταση των υδάτινων πόρων μας και παύαμε να θεωρούμε αυτονόητο το να πληρώνουμε αδρά για ένα μπουκάλι νερό…



Ο γερμανός οικονομολόγος Andreas Clauss γράφει σχετικά με το νερό:

“χρειάστηκε δεκαετίες, ώστε να φέρει κανείς το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού των βιομηχανικών χωρών στο σημείο να θεωρούν αυτονόητη την εμπορική εκμετάλλευση του δεύτερου βασικότερου ζωτικού αγαθού -του νερού-, το οποίο μπορεί κανείς να οικειοποιείται για να το διαθέσει στην αγορά.
Για το νερό θα γίνουν στο μέλλον ακόμη και πόλεμοι.

Σήμερα στην Ιταλία κοστίζει ένα μπουκάλι San Pellegino περισσότερο από μια μπύρα. Το δεχόμαστε όμως ως αυτονόητο. Τέτοιες διαδικασίες έρπουν πάντα για καιρό και «εγκαθίστανται» κρυφά και απαρατήρητα. Διότι η καπιταλιστική κοινωνία που παράγει προϊόντα δεν είναι μια κοινωνία αφθονίας, όπως την φαντάζονται πολλοί. Είναι περισσότερο μία κοινωνία στην οποία δημιουργείται έντεχνα η έλλειψη. Γιατί; Επειδή μόνο όταν υπάρχει έλλειψη μπορεί να εφαρμοστεί το παιχνίδι της προσφοράς και της ζήτησης, όπως και αυτό της ιδιοκτησίας των φυσικών πόρων, μέσω των οποίων μπορεί να αποκτά κανείς δύναμη –έλεγχο- και χρήμα. (…) Έτσι οι περισσότεροι σήμερα κυνηγούν το υπό «έλλειψη» χρήμα, το οποίο κατά βάση δεν χρειάζονται, αντί να ενδιαφέρονται για τα βασικά για τη ζωή τους αγαθά. …»

Πείνα και υπερκατανάλωση κρέατος

Το ίδιο παιχνίδι της τεχνητής έλλειψης παίζεται και με τα βασικά προϊόντα διατροφής μας. Από τα πρώτα σχολικά χρόνια μαθαίνουμε, πως υπάρχει πείνα στον κόσμο μας και θεωρούμε πως αυτό οφείλετε σε πραγματική ανεπάρκεια και έλλειψη τροφίμων…
Περισσότεροι από 852 εκατομμύρια άνθρωποι σε όλο τον κόσμο πεινούν, παρόλο που (σύμφωνα με τα στοιχεία του 2006) είχαμε μία σοδειά 1,57 δισεκατομμυρίων τόνων σε σιτηρά. Υπολογίζοντας παράλληλα, πως σε ολόκληρο τον πλανήτη μας ζουν 6,6 δισεκατομμύρια άνθρωποι, βλέπουμε πως η παραπάνω παραγωγή είναι αρκετή ώστε κάθε άνθρωπος να έχει στη διάθεση του καθημερινά 652 γραμμάρια σιτηρά. Τι συμβαίνει όμως και δεν αρκούν; Και γιατί τόσοι συνάνθρωποί μας δεν έχουν πρόσβαση στην τροφή;

Σχεδόν η μισή παραγωγή σιτηρών παγκοσμίως και περισσότερο από το 90% της παγκόσμιας παραγωγής σόγιας καταλήγουν στα 20 δισεκατομμύρια ζώα των κτηνοτρόφων. Η κτηνοτροφία απαιτεί δηλαδή σήμερα περισσότερο από το 70% της καλλιεργούμενης γης…
Η τροφική αλυσίδα επιμηκύνθηκε με τεχνητό τρόπο, καθώς τα ζώα δεν τρέφονται πλέον αποκλειστικά με γρασίδι, αλλά καταναλώνουν τα πολύτιμα για τον άνθρωπο σιτηρά. Έτσι εξαιτίας της μοντέρνας κτηνοτροφίας μετατρέπονται τα σιτηρά σε…κρέας. Είναι γενικά γνωστό, πως για την παραγωγή ενός κιλού κρέατος απαιτούνται 7 έως 16 κιλά σιτηρά. Κατ’ αυτό τον τρόπο το 99% των πρωτεϊνών, των υδρογονανθράκων και των φυτικών ινών δεν φτάνει ποτέ στον άνθρωπο, αφού χρησιμοποιείται ως ζωοτροφή. Θα λέγαμε πως η υπερ-κατανάλωση κρέατος αποτελεί τον πιο αποτελεσματικό τρόπο καταστροφής και εκμηδένισης τροφίμων...

Το 2000 απαγορεύτηκε η πρόσμιξη κρεαταλεύρων στις ζωοτροφές, -που μετέτρεπαν ούτε λίγο ούτε πολύ τα φυτοφάγα ζώα σε κανίβαλους. Έτσι δημιουργήθηκε η ανάγκη για μια νέα πηγή πρωτεϊνών, που θα φρόντιζε για την γρήγορη ανάπτυξη των εκτρεφόμενων ζώων. Την ανάγκη αυτή ήρθε να αναπληρώσει η σόγια. Η καλλιέργεια σόγιας στη Βραζιλία μετατράπηκε πολύ γρήγορα σε σημαντική πλουτοπαραγωγική πηγή, όμως δυστυχώς εις βάρος των τροπικών δασών του Αμαζονίου…
Δεκάδες χιλιάδες τετραγωνικά μέτρα τροπικών δασών, μολονότι το έδαφος εκεί δεν ενδείκνυται, έπεσαν θύμα της καλλιέργειας σόγιας για να «χορτάσει» η πείνα της Ευρώπης και των ΗΠΑ για κρέας…
Παράλληλα ένα τέταρτο των κατοίκων της Βραζιλίας, 40 εκατομμύρια περίπου άνθρωποι, συνεχίζουν να πεινούν. Η βραζιλιάνικη γη δεν καλλιεργείτε για να χορτάσει τους κατοίκους της. Αντίθετα μάλιστα καταστρέφεται σε τέτοιο βαθμό που θα λέγαμε, πως τα βοοειδή της Ευρώπης και των ΗΠΑ κατατρών τα τροπικά της δάση. Καταβροχθίζουν τους «πνεύμονες» του πλανήτη μας…

Τα σκάνδαλα που αφορούν την παραγωγή κρέατος και αλλαντικών ξεπερνούν κατά πολύ τις άλλες κατηγορίες τροφίμων. Στα καταστήματα πώλησης τους επιμηκύνονται με μεγάλη ευκολία οι ημερομηνίες λήξης. Σάπια κρέατα μεταπωλούνται σε «ειδικούς», οι οποίοι τα επεξεργάζονται σε «λαχταριστές» spécialité. Κανείς δεν γνωρίζει που καταλήγουν τα υπολείμματα της επεξεργασίας κρεάτων, ενώ λίγοι γνωρίζουν, πως τα περισσότερα ζώα τρέφονται με γενετικά τροποποιημένες τροφές…

Λιπάσματα: η μεγάλη καταστροφή
Πέρα από την σύγχρονη βιομηχανοποιημένη κτηνοτροφία, συνέβαλε και η σύγχρονη «συμβατική» γεωργική παραγωγή στην καταπόνηση τεράστιων καλλιεργήσιμων εκτάσεων. Στο διάστημα εκατομμυρίων χρόνων οι φυσικές διαδικασίες δημιούργησαν ένα στρώμα μόλις 20-30 εκατοστών γόνιμου εδάφους (Humus). Με την «πράσινη επανάσταση» της δεκαετίας του 1940 μειώθηκε όμως το γόνιμο έδαφος από 30 τόνους σε μόλις τρεις τόνους ανά εκτάριο, εξαιτίας της διάδοσης της χρήσης των λιπασμάτων.

Ο καθηγητής August Raggam από το πανεπιστήμιο του Graz γράφει σε σχετική έκθεση του:

“Μόλις σήμερα αρχίζουμε να κατανοούμε το μέγεθος της ζημιάς που προκαλέσαμε στο οικοσύστημα με τα χημικά λιπάσματα και το σημαντικό ρόλο που παίζει η ζωή μέσα στο έδαφος εκτός από την παροχή ιχνοστοιχείων: δίχως την συνεχή αραίωση που προσφέρουν οι μικροοργανισμοί, το χώμα πυκνώνει τόσο πολύ που δεν μπορεί να συγκρατήσει καθόλου νερό.
Την εσωτερική αραίωση αντικαθιστούν πλέον οι αγρότες με μεγάλα τρακτέρ καταναλώνοντας ταυτόχρονα περισσότερη ενεργεία. Με αυτού του είδους την αραίωση όμως, περνά περισσότερο οξυγόνο στο έδαφος και η οξείδωση που προκαλείται έχει ως αποτέλεσμα την μείωση του γόνιμου εδάφους.»

Δίχως τη ζωή και την εργασία δισεκατομμυρίων μικροοργανισμών στο χώμα, δίχως βακτήρια και μύκητες, θα εξαφανιζόταν η ζωή στη Γη, καθώς δεν θα μπορούσαν να αναπτυχθούν φυτά, κατά συνέπεια ούτε ζώα, αλλά ούτε και άνθρωποι.
Σύμφωνα με τον καθηγητή, ακόμη και το διοξείδιο του άνθρακα που παράγει ο άνθρωπος, θα μπορούσε να απορροφηθεί εξ’ ολοκλήρου από το μαυρόχωμα (humus), με την προϋπόθεση βέβαια να προωθηθεί συστηματικά η οικολογική-βιολογική γεωργία.

Μελέτες πολλών επιστημόνων έχουν αποδείξει πως μόνο η οικολογική γεωργία όχι απλά δεν καταστρέφει, αλλά διατηρεί και επιπλέον αναζωογονεί το έδαφος.
Αντίθετα η συστηματική καταπόνηση του εδάφους με τεχνολογικά και χημικά μέσα έχει επιφέρει μείωση των γόνιμων εκτάσεων, όπως και μείωση των αποθεμάτων σιτηρών. Τις τελευταίες 2 χρονιές τα αποθέματα σημείωσαν τη σημαντικότερη μείωση των τελευταίων 30 ετών και υπολογίζεται πως μελλοντικά θα επέλθει ακόμη μεγαλύτερη μείωση.

Σημαντικό ρόλο στη μείωση που σημειώνεται παίζει η Κίνα, όπου ετησίως χάνονται ένα εκατομμύριο εκτάρια καλλιεργήσιμης γης εξ’ αιτίας της αποσάθρωσης του εδάφους, της μόλυνσης του περιβάλλοντος και της υπερβολικής ανοικοδόμησης. Επίσης η γεωργική παραγωγή της Αυστραλίας έχει μειωθεί σημαντικά καθώς πλήττεται τα τελευταία χρόνια από επαναλαμβανόμενες ξηρασίες. Η ξηρασία όμως, πέρα από καιρικό φαινόμενο, αποτελεί και επακόλουθο αλόγιστης ανθρώπινης δραστηριότητας: εδώ και πολλά χρόνια κόβονται στην Αυστραλία υπερβολικά πολλά δέντρα δίχως να υπάρχει ανάλογη αναπλήρωση τους με δεντροφυτεύσεις. Ως συνέπεια ακολουθεί η έλλειψη βροχής, γιατί όπου δεν υπάρχουν δέντρα, η φύση δεν βλέπει και ιδιαίτερη ανάγκη για νερό…

Παρόμοιες καταστάσεις άρχισαν να διαδραματίζονται και στην Ελλάδα. Ο περσινός χειμώνας ήταν από τους θερμότερους των τελευταίων ετών. Τα χιόνια και η βροχή έλειψαν με αποτέλεσμα να μειωθεί δραματικά η στάθμη των επιφανειακών υδάτων. Από την άνοιξη και μετά η λειψυδρία που σημειώθηκε στέρησε το πολύτιμο νερό από τα χωράφια των γεωργών. -Ειδικοί ανάφεραν μάλιστα σημάδια ερημοποίησης στο έδαφος του θεσσαλικού κάμπου.- Το καλοκαίρι ακολούθησαν και οι τεράστιας έκτασης πυρκαγιές των δασών μας.
Με βάση την εμπειρία άλλων χωρών, μάλλον θα πρέπει να υπολογίζουμε με μεγαλύτερη μείωση των βροχοπτώσεων μελλοντικά, εκτός κι αν φροντίσουμε για έγκαιρη αναδάσωση, συστηματική δεντροφύτευση, όπως και προώθηση της βιολογικής γεωργίας…

Βιοκαύσιμα αντί τροφή
Πέρα από τη μείωση των γόνιμων εκτάσεων και τη μείωση των αποθεμάτων σιτηρών που σημειώνεται, με συνέπεια την ακρίβεια στα τρόφιμα, και παράλληλα με το γεγονός, πως το μεγαλύτερο μέρος της παραγωγής χρησιμοποιείται στην εκτροφή βοοειδών, ήρθε τα τελευταία χρόνια να προστεθεί και η καλλιέργεια «ενεργειακών φυτών» απαιτώντας σημαντικό μέρος της ακόμη καλλιεργήσιμης γης.
Πολλές χώρες προώθησαν ήδη προγράμματα για την "παραγωγή βιοκαυσίμων", με στόχο την μείωση των εκπομπών CO2. Η Ευρωπαϊκή Ένωση μάλιστα είχε θέσει ως στόχο της, την χρήση βιοκαυσίμων σε ποσοστό 10% έως το 2020. Αυτό θα σήμαινε αυτομάτως, πως το ένα τρίτο της καλλιεργήσιμης γης της Ευρώπης θα έπρεπε να χρησιμοποιηθεί για αυτό το σκοπό. Πράγμα αδύνατο…Έτσι προτάθηκε ως λύση η εισαγωγή ενεργειακών φυτών από χώρες όπως η Βραζιλία, η Ινδονησία και η Σενεγάλη. Οι κάτοικοι των χωρών αυτών φαίνεται πως θα συνεχίσουν να πεινούν, αφού πέρα από τα βοοειδή θα έχουν πλέον να «ανταγωνιστούν» και τα ρεζερβουάρ των ευρωπαίων και των αμερικανών…

Ο διαρκώς αυξανόμενος αριθμός ανθρώπων που διαμαρτύρονται, πως δεν είναι φρόνιμο να χρησιμοποιούνται οι καλλιεργήσιμες εκτάσεις γης για παραγωγή καυσίμων αντί για την παραγωγή τροφής, φαίνεται να συνέτισε ως ένα βαθμό την Ε.Ε., η οποία πρόσφατα περιόρισε τον αρχικό της στόχο…
Όμως στις ΗΠΑ για το 2008 έχει προγραμματιστεί η μετατροπή της μισής εγχώριας παραγωγής σιτηρών σε βιοκαύσιμα, τα οποία όχι μόνο δεν θα θρέψουν ανθρώπους, αλλά θα ανεβάσουν ακόμη περισσότερο την τιμή των διαθέσιμων σιτηρών και κατά προέκταση των τροφίμων…

Πολυεθνικές και κρατικές επιδοτήσεις
Ο διεθνής σύνδεσμος μικροκαλλιεργητών “La via Campesina” χαρακτηρίζει «πράσινες ερήμους» τις εκτάσεις όπου καλλιεργούνται τα «αγροκαύσιμα» -όπως τα ονομάζει- και επισημαίνει πως πέρα από το κακό που προξενούν οι τεράστιες εκτάσεις μονοκαλλιεργειών, αυτοί που θα επωφεληθούν τελικά είναι μόνο οι μεγάλες πολυεθνικές…

Αυτές μάλιστα αποτελούν την μεγαλύτερη απειλή που διατρέχει σήμερα ο αγροτικός κόσμος. Σύμφωνα με τον Erwin Wagenhofer, οι μεγάλες πολυεθνικές Pioneer και Monsanto έχουν καταφέρει να εκμηδενίσουν πολλών ετών αποστάγματα σοφίας των γεωργών με μοναδικό τους στόχο την απόκτηση του απόλυτου έλεγχου της αγροτικής καλλιέργειας και παραγωγής. Δυστυχώς κατάφεραν ήδη να πείσουν μεγάλη μερίδα των αγροτών να χρησιμοποιούν τους δικούς τους, γενετικά τροποποιημένους, σπόρους με το πρόσχημα της ένταξης της παραγωγής τους στα παγκόσμια στάνταρτ.
Η αμερικανική Pioneer Hi-Bred, που πλέον βρίσκετε στην ιδιοκτησία της χημικής και φαρμακευτικής πολυεθνικής DuPont, ηγείται σήμερα στον τομέα της παραγωγής γενετικά τροποποιημένων σπόρων. Αμέσως μετά ακολουθεί η εταιρία Monsanto. Όπως παραδέχεται -στο αυστριακής παραγωγής ντοκιμαντέρ του 2006 “We feed the World”- ο πρώην διευθυντής παραγωγής της εταιρίας DuPont στην Ρουμανία, Κάρλ Όττοκ: «οι εταιρίες αυτές ξεγέλασαν τη Δύση και τώρα ήρθε η σειρά της Ρουμανίας για να αποδιοργανώσουν και εδώ όλη την αγροτική οικονομία.»
Σύντομα η Ρουμανία θα αποτελεί έναν από τους μεγαλύτερους προμηθευτές φτηνών φρούτων, λαχανικών, σιτηρών και λαδιού για τις πλουσιότερες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Η παγκοσμιοποιημένη αγροτική οικονομία έθεσε νέους κανόνες στους γεωργούς: για να επιβιώσουν έπρεπε να αυξήσουν την αγροτική παραγωγή τους. Η DuPont τους έπειθε πως διέθετε τον κατάλληλα τροποποιημένο σπόρο για αυξημένη παραγωγή. Μόνο που είχε ένα «μειονέκτημα»: μπορούσε να χρησιμοποιηθεί μονάχα για μία σπορά. Το μειονέκτημα αφορά βέβαια μόνο το γεωργικό πληθυσμό, καθώς είναι αναγκασμένος να αγοράζει κάθε χρόνο νέους σπόρους από τις πολυεθνικές. Αυτές εξασφάλισαν όμως τον τρόπο να γεμίζουν κάθε χρόνο τα ταμεία τους… Πέραν τούτου η Monsanto προωθεί τους γενετικά τροποποιημένους σπόρους καλαμποκιού και βαμβακιού παράλληλα με το «απαραίτητο προστατευτικό προϊόν» Round-up, το οποίο σκοτώνει κάθε μορφή ζωής στο χωράφι, εκτός από τους γενετικά τροποποιημένους σπόρους της…

Τα υβρίδια μπορεί να φαίνονται εξωτερικά ωραία, αλλά είναι στείρα φυτά. Οι σπόροι τους δεν μπορούν να φυτευτούν και να γεννήσουν ένα νέο φυτό, όπως είχε προνοήσει η ίδια η φύση για το φυτικό της βασίλειο.
Πέρα από το ασυνήθιστο για τους αγρότες γεγονός, οι σπόροι αυτοί είναι και ιδιαίτερα ακριβοί, με αποτέλεσμα να μην μπορούν να τους αγοράσουν. Την αδυναμία αυτή ήρθαν να καλύψουν οι κρατικές επιδοτήσεις. Το σύστημα αυτό οδήγησε στις ΗΠΑ ήδη σε υπερ-παραγωγή, πτώση των τιμών και περισσότερες κρατικές επιδοτήσεις…
Στη Ρουμανία, όπου έπαψαν να δίνονται οι κρατικές επιδοτήσεις, καλούνται πλέον οι αγρότες να πληρώσουν μόνοι τους ολόκληρο το αντίτιμο για την αγορά των σπόρων, αν φυσικά έχουν τη δυνατότητα. Αυτό θα αποτελέσει προφανώς ένα επιπλέον πλήγμα για τον μικροκαλλιεργητή αγρότη και η γη θα περάσει σταδιακά στα χέρια λίγων «μαγαλογεωργών». Σύμφωνα με το Όττοκ, μέσα σε πέντε χρόνια μόνο το 3% των Ρουμάνων θα εργάζεται πλέον στο γεωργικό τομέα, παρόλο που μέχρι και σήμερα απασχολεί σχεδόν το 50% του πληθυσμού.

Ανάλογες είναι οι εξελίξεις και στη χώρα μας. Η παύση των κρατικών επιδοτήσεων απειλεί να καταστρέψει μεγάλο μέρος των ελλήνων γεωργών, αφού προηγουμένως φρόντισε να τους «βοηθήσει», ώστε να προτιμήσουν συγκεκριμένες καλλιέργειες και γενετικά τροποποιημένα υβρίδια που τους απομάκρυναν από την παραδοσιακή τακτική της φύλαξης γόνιμων σπόρων…

Το κερδοσκοπικό παιχνίδι των πολυεθνικών Monsanto και Pioneer-DuPont, έχει προωθηθεί τόσο πολύ ώστε να παρατηρείται ήδη μείωση κατά 70% στις ποικιλίες σιτηρών. Η εξαφάνιση των εγχώριων ποικιλιών, οι οποίες είχαν προκύψει μετά από διαρκή προσαρμογή τους στις εδαφικές και καιρικές συνθήκες των εκάστοτε περιοχών, μπορεί να οδηγήσει πράγματι σε μία κρίση, καθώς οι γενετικά τροποποιημένοι σπόροι, όπως αναφέρει ο Erwin Wagenhofer, δεν εγγυώνται επιτυχείς και μεγάλες σοδιές σε όλα τα εδάφη.

(Με τα παραπάνω κατανοούμε πόσο καίριος είναι ο ρόλος της κοινότητας «Πελίτι» στη χώρα μας, που αφενός φροντίζει για την διάσωση των εγχώριων ποικιλιών συλλέγοντας σπόρους και διαθέτοντας τους δωρεάν σε αγρότες και αφετέρου ενημερώνει σχετικά τους έλληνες γεωργούς.)

Επιπλέον η αποκλειστική εξάρτηση των γεωργών ολοένα και περισσότερων χωρών από μία ή δύο πολυεθνικές θα σημάνει και την απόλυτη εξάρτηση της τροφής της ανθρωπότητας από αυτές τις καθαρά κερδοσκοπικές επιχειρήσεις… Υπ’ αυτήν την έννοια, αντί να ανησυχούμε για τις κλιματικές αλλαγές, οι οποίες ακολουθούν ένα φυσικό κύκλο για τον οποίο δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτε περισσότερο από το να φυτέψουμε περισσότερα δέντρα, θα ήταν σκόπιμο να αρχίσουμε να ενδιαφερόμαστε για την κατάσταση των αγροτών της χώρας μας.

Στροφή στην εγχώρια παραγωγή
Στη σύγχρονη κοινωνία μας θεωρούμε αυτονόητο να αγοράζουμε τα είδη διατροφής μας από το κοντινό super market, χωρίς να μας πολυενδιαφέρει η χώρα προέλευσης και ο τρόπος παραγωγής τους. Μάθαμε να εστιάζουμε την προσοχή μας στην τιμή και την εξωτερική εμφάνιση των φρούτων και λαχανικών που αγοράζουμε. Μας διαφεύγει όμως το γεγονός πως πίσω από τα φτηνά π.χ. ισπανικά φρούτα και λαχανικά, βρίσκονται εκατοντάδες οικονομικοί μετανάστες από την Αφρική, -όπου ήδη καταστράφηκαν οι μικροκαλλιεργητές από τις πολυεθνικές- οι οποίοι εργάζονται κάτω από απάνθρωπες συνθήκες και με ιδιαίτερα χαμηλά μεροκάματα. Μας διαφεύγει επίσης το γεγονός πως η εντατική καλλιέργεια οπωροφόρων και λαχανικών οδήγησε τεράστιες εκτάσεις της νότιας Ισπανίας σε καταστροφική λειψυδρία. Μας διαφεύγει ακόμη πως τα περισσότερα από αυτά καλλιεργούνται στα 30.000 θερμοκήπια που παραμορφώνουν τη φύση καλύπτοντας τεράστιες εκτάσεις με πλαστικό και γυαλί και πως για να φτάσουν σ’εμάς μεταφέρονται χιλιάδες χιλιόμετρα μέσα σε φορτηγά που επιβαρύνουν την ατμόσφαιρα μας με καυσαέρια…

Ακούμε πολύ συχνά για τα μεταλλαγμένα, τα υβρίδια , τα γενετικά τροποποιημένα, όπως και τις χημικές ουσίες και τα επικίνδυνα φυτοφάρμακα που περιέχονται στα λαχανικά μας. Επίσης ακούμε πως τα αγροτικά προϊόντα χάνουν ολοένα την θρεπτική τους αξία, καθώς μειώνεται η περιεκτικότητα τους σε βιταμίνες, πρωτεΐνες και ιχνοστοιχεία, ως αποτέλεσμα της πρόωρης συγκομιδής τους και της σταδιακής απονέκρωσης του εδάφους. Αλλά αντί να ανησυχούμε για την διατροφή μας και το μέγεθος της βλάβης που προκαλούν στην υγεία μας οι τεχνητές και χημικές επεμβάσεις της «εκσυγχρονισμένης» αγροτικής παραγωγής, συνεχίζουμε να γκρινιάζουμε για τις τιμές των προϊόντων οδηγώντας όλο και περισσότερους μικροπαραγωγούς σε αδιέξοδό…

Αλήθεια σκεφτήκαμε ποτέ πως χάρη στους αγρότες μπορούμε όλοι εμείς να απολαμβάνουμε καθημερινά φρέσκα φρούτα και λαχανικά στο τραπέζι μας;
Μήπως είναι καιρός να ξαναστραφούμε προς όλους αυτούς με πραγματική αγάπη, σεβασμό και εκτίμηση στα όσα μας παρέχουν με την εργασία τους -ιδιαίτερα όταν το έργο τους βασίζεται σε καθαρά φυσικές μεθόδους που προάγουν την υγεία μας;
Μήπως θα έπρεπε να χαίρουν της αποκλειστικής προτίμησης μας τα τοπικά, φυσικά και βιολογικά προϊόντα, ενώ κάθε άλλο «συμβατικό» προϊόν να παραμένει ανέγγιχτο στα ράφια των καταστημάτων;

Η δύναμη του καταναλωτή –αν τη συνειδητοποιήσουμε- είναι πολύ ισχυρότερη από οποιαδήποτε διαφήμιση. Ας δείξουμε έμπρακτα την αγάπη και την εκτίμηση μας στους παραγωγούς της περιοχής μας… προτιμώντας τους.

Συγγραφή: φεβρ. 2008