29 Νοε 2016

Το DNA ΔΕΝ καθορίζει τη μοίρα μας!

Άκρως ενδιαφέρουσα η εμφάνιση της μελέτης στο HARVARD GAZETTE με τίτλο DNA is not destiny. Στο σύντομο σχετικό σχόλιο του ο δημοσιογράφος Χρήστος Μουσουλιώτης γράφει:
“Το DNA ΔΕΝ καθορίζει τη μοίρα μας”, τονίζει ο Sekar Jathiresan καθηγητής στην Ιατρική Σχολή τού Χάρβαρντ και διευθυντής στο Γενικο Νοσοκομείο Μασαχουσέτης, ύστερα από έρευνα κατά την οποία εξετάστηκαν 55.000 άνθρωποι για 20 χρόνια για να βρουν εάν η γονιδική προδιάθεση θα ρύθμιζε τη ζωή ή το θάνατό τους από καρδιά. Τελικά βρέθηκε ότι το DNA το “βουλώνει” και δεν εκφράζονται τα άρρωστα γονίδια όταν υπάρχει υγιής τρόπος ζωής. Φαντάσου να έβαζαν μέσα στο σακουλάκι των υπολογισμών τους την επίδραση των συγκινήσεων! Εάν έβαζαν και τον παράγοντα θωράκιση, (που μπορεί να είναι μια χρόνια συστολή στην περιοχή τού στήθους), τότε μάλλον θα συμπέραναν ότι η θεωρία τού DNA (που μας αρρωσταίνει), είναι ένα ακόμα παραμύθι με πολύ χρήμα στην ουρά..." 

Χρήστος Μουσουλιώτης- Δημοσιογράφος
Αν στα όσα περιγράφει η μελέτη του Χάρβαρντ προσθέσουμε και τις τοποθετήσεις του γερμανού βολόγου Stefan Lanka, πως το DNA αναπροσαρμόζεται με βάση τις πληροφορίες που λαμβάνει συνεχώς από το RNA...  (και άρα από τον καθημερινό τρόπο ζωής) και πάνω σε τούτο προσθέσουμε και την ικανότητα του νερύ να αποθηκεύει μνήμες - συγκινησιακές συχνότητες (π.χ. μέσω της εργασίας του Massaru Emoto) τότε ενισχύεται ακόμη περισσότερο η κατανόηση μας πως η "επίσημη επιστήμη" λανθάνει τα μάλα...και πως καιρός ήταν να αρχίσει να αποδεσμεύεται η ιατρική από τέτοιες αναχρονιστικές και εσφαλμένες θέσεις... 



read more “Το DNA ΔΕΝ καθορίζει τη μοίρα μας!”

25 Νοε 2016

Παν-Αγία ~ Θηλυκή Αρχή και Ολύμπια Αρχέτυπα

Ένα ενδιαφέρον κείμενο που συνδέει το παρελθόν με το παρόν... και βοηθά στην αποκρυπτογράφηση των αρχετύπων που οδηγούν την Ψυχή...
Θα πάθετε πλάκα! Τι βρίσκεται κάτω από την Παναγία της Τήνου;
Ένα από τα μεγαλύτερα σημερινά κέντρα της Ορθοδοξίας θεωρείται…
η Παναγία της Τήνου. Η θαυματουργή εικόνα της, η φήμη των θαυμάτων της έχει ξεπεράσει τα σύνορα της Ελλάδας και τον Αύγουστο το νησί κατακλύζεται από πιστούς οι οποίοι μάλιστα ανεβαίνουν με τα γόνατα από το λιμάνι προς την εκκλησία.   Ένα από τα μειονεκτήματα των σημερινών Ελλήνων είναι να πιστεύουν ότι βλέπουν και να μην το ψάχνουν παραπέρα.   Κανένας δεν αμφισβητεί ότι το συγκεκριμένο σημείο έχει μία πολύ «θαυματουργή» θα λέγαμε γεωδαισία. Λίγοι είναι εκείνοι όμως που έψαξαν τι προϋπήρχε πριν το κτίσμα της εκκλησίας της Τήνου.

Ο Ναός της Παναγίας, η οποία συμβολίζει την θηλυκή δημιουργική αρχή στην Γη, είναι κτισμένος επάνω σε αρχαίο θέατρο του Μεγάλου Θεού Διονύσου. Αυτός ο Θεός που τρεις φορές γεννήθηκε, δέσποζε στην αρχαιότητα ακριβώς στο συγκεκριμένο σημείο όπου πολλοί άνθρωποι παρακολουθούσαν τις παραστάσεις στο θέατρο του.   Στα προ Χριστού χρόνια, πριν ακόμα βρεθεί η θαυματουργή εικόνα της Παναγίας, η Τήνος είχε ακριβώς την ίδια φήμη που έχει σήμερα. Και μάλιστα όχι μόνο σε όλο το Αιγαίο αλλά και από όλα τα μέρη της Μεσογείου έφταναν άνθρωποι για να επισκεφτούν όχι μόνο το θέατρο του Διονύσου αλλά και τον Ναό του Ποσειδώνα και της Αμφιτρίτης στην θέση Κιόνια, περίπου τέσσερα χιλιόμετρα από την σημερινή Παναγία της Τήνου. Για τον Ναό αυτό θα αναφερθώ σε διαφορετική ανάρτηση.  

Οι αρχαίοι προσκυνητές που έφταναν από μακρινούς και κοντινούς τρόπους, πρώτα έκαναν μία στάση στο θέατρο του Διονύσου. Εκεί βρισκόταν εκτός από το θέατρο και ένας μικρός βωμός του Ποσειδώνα και της Αμφιτρίτης. Λίγο παραδίπλα υπήρχε η «Ιερή Κρήνη της Αμφιτρίτης», όπου όποιος έπινε νερό από αυτήν και έπασχε από μία ασθένεια γινόταν καλά. Η Πηγή αυτή υπάρχει ακόμα και σήμερα, και μάλιστα θεωρείται η θαυματουργή Πηγή της Παναγίας.   Τι Κρύβεται Κάτω από Την Παναγία της Τήνου…  

Ο Ποσειδώνας και η Αμφιτρίτη ήταν οι θεραπευτές θεοί της Τήνου και όπως θα δούμε σε άλλη ανάρτηση σχετική με τον Ναό του Ποσειδώνα στην Τήνο υπήρχε και Ασκληπιείο εγκοίμησης.   Τόσο οι ναυτικοί όσο και οι απλοί επισκέπτες έφταναν πρώτα στην Τήνο, έπιναν από το θεραπευτικό νερό, πλενόντουσαν με αυτό, επισκέπτοντο μετά τον Ναό του Ποσειδώνα και της Αμφιτρίτης, ειδικότερα οι ναυτικοί ευχαριστούσαν τον Ποσειδώνα και του ζητούσαν να διαφυλάττει τα ταξίδια τους στην θάλασσα. Κατόπιν αναχωρούσαν για την γειτονική Δήλο για να αποδώσουν τιμές στον Θεό του Ήλιου Απόλλωνα και συμβολικά έφταναν στο νησί αφού πρώτα είχαν καθαρθεί από τον Ποσειδώνα στην Τήνο.   Στους περισσότερους σημερινούς Ναούς υπάρχει έντονο το αρχαιοελληνικό στοιχείο. Σχεδόν όλοι είναι κτισμένοι επάνω από αρχαιοελληνικούς Ναούς και μάλιστα από τα ίδια υλικά. Θα έλεγε κανείς ότι ήθελαν να «δανειστούν» τις ίδιες ενέργειες εκείνης την αρχαία εποχή. Σήμερα όμως εκείνο το σκεπτικό που κυριαρχεί είναι ότι όλοι οι αρχαίοι Θεοί ήταν «δαίμονες» και για αυτό έπρεπε να εξορκιστεί το κακό. Αυτό πλασάρετε στο «ποίμνιο» και αυτό πιστεύουν και οι σημερινοί πιστοί.

Εκείνο όμως που «ξέχασαν» να τους αναφέρουν είναι ότι η λέξη «Δαίμων» στην αρχαία Ελλάδα είχε ένα διαφορετικό νόημα. Ήταν μία χθόνια θεότητα και κατά συνέπεια στον αρχαίο ελληνικό εσωτερισμό αποτελούσε την υλοψυχή του Πλάτωνα. Δηλαδή την προβολή της αρχέτυπης Ψυχής η οποία είχε ενσαρκωθεί σε ένα χοϊκό (υλικό, φθαρτό σώμα). Ο Δαίμων του ανθρώπου, σύμφωνα με τους αρχαίους Έλληνες ήταν η ενσαρκωμένη Ψυχή, το δε «δαιμόνιον» (π.χ. δαιμόνιον του Σωκράτη) δεν ήταν τίποτα άλλο παρά αυτό που θεωρούμε εμείς σήμερα «Ανώτερο Εαυτό».   Έτσι λοιπόν η νέα εισαγόμενη θρησκεία στον Ελλαδικό χώρο αντικατέστησε την «παλαιά». Και για να λέμε τα πράγματα με το όνομα τους, η «παλαιά» δεν ήταν θρησκεία. Ήταν ένα φιλοσοφικό σύστημα που οδηγούσε τον ήρωα – άνθρωπο στα μονοπάτια της αναζήτησης και του «γνώθι σε αυτόν». Αυτή η αναζήτηση τον έφερνε σε επαφή με τον πραγματικό του εαυτό που στην αρχαία Ελλάδα ονομαζόταν Δαίμων ή Δαιμόνιο.   Η νέα εισαγόμενη θρησκεία και τα παρακλάδια της είχε ακριβώς αυτό τον σκοπό. Να καταστείλει αυτήν την αναζήτηση, να ποιμενοποιήσει περαιτέρω τους ανθρώπους ώστε να μπορέσει να τους καταστήσει μία ελεγχόμενη μάζα. Τα δε παρακλάδια είναι ακόμα πιο παραπλανητικά διότι εξωτερικά εντάσσονται απέναντι στην νέα θρησκεία εντούτοις ο πυρήνας τους είναι πιο δογματικός από αυτήν.   Κατά την δική μου άποψη αυτή η καταστολή δεν ξεκίνησε από την μετά Χριστόν εποχή. Ξεκίνησε τους τελευταίους αιώνες προ Χριστού, όταν ξένα στοιχεία εισήλθαν στον Ελλαδικό χώρο και αλλοίωσαν τα Ολύμπια αρχέτυπα. Ο κόσμος από τότε προτιμούσε τις «εύκολες λύσεις» και σιγά – σιγά το έδαφος προετοιμάστηκε για να δεχθούν οι άνθρωποι τους «μεγάλους σωτήρες».

Το «παιχνίδι» αυτό είναι πανάρχαιο και δοκιμασμένο. Έχει παιχτεί πολλές φορές και έχει αποδώσει καρπούς. Η προετοιμασία του εδάφους για τους «επερχόμενους σωτήρες» δεν είναι φαινόμενο των καιρών μας. Είναι παμπάλαιο. Απλώς κάθε εποχή που εμφανίζεται προσαρμόζεται τα καινούργια δεδομένα.   Έτσι η δημιουργική θεραπευτική αρχή της αρχαίας Τήνου που την εποχή εκείνη εκπροσωπείται από τον Ποσειδώνα και την Αμφιτρίτη αλλά και από τις θεραπευτικές παραστάσεις του Διονύσου αντικαθίσταται από την θαυματουργή Παναγία.   Εκείνο που δεν μπορεί να σκεφτεί ή να Δια-νοηθεί ο σημερινός άνθρωπος είναι ότι υπάρχουν πολλά γεωδαιτικά σημεία στον πλανήτη και κατ’ επέκταση στην Ελλάδα, στα οποία συγκλίνουν διάφορες κοσμικές συντεταγμένες. Αυτές οι συντεταγμένες επαναφέρουν τον άνθρωπο στην αρχετυπική του κατάσταση, διότι ο πρωταρχικός ρόλος του ανθρώπου δεν ήταν να ζει μέσα στην ασθένεια, στην μεμψιμοιρία ή ακόμα και στην μιζέρια. Ο πρωταρχικός του κοσμικός ρόλος είναι, «φορώντας το όχημα» του φθαρτού σώματος, να βιώσει την εμπειρία της ύλης.  

Ωστόσο η γεωδαισία δεν αρκεί. Χρειάζεται η καθαρή πρόθεση και η ειλικρινής, ουσιαστική αποδοχή του αρχέτυπου. Ο Λόγος δεν αρκεί όταν δεν συνοδεύεται από πράξη.   Τι Κρύβεται Κάτω από Την Παναγία της Τήνου…   Στην αρχαία Ελλάδα γνώριζαν ότι μερικά σημεία του εδάφους μπορούσαν να «φιλοξενήσουν» αυτές τις συντεταγμένες. Τις μυστικές κλείδες αυτών των συντεταγμένων κρατούσαν όλοι οι Ολύμπιοι και δεν είχαν κανένα πρόβλημα να τις φανερώσουν τότε στους ανθρώπους. Όταν αργότερα το «εισαγόμενο στοιχείο» άρχισε να αλλοιώνει, να αντικαθιστά και να κλωνοποιεί τα αρχέτυπα, τότε η Ολύμπια Γνώση αυτή «κρύφτηκε» αλλά δεν εξαφανίστηκε.   Η συνεργασία του μεγάλου Ολύμπιου Θεραπευτή Απόλλωνα μαζί με τον μεγάλο Άρχοντα των Υδάτων Ποσειδώνα εμφανίζεται σε πολλά αρχαία κείμενα της Ελληνικής Γραμματείας. Ο ένας φωτοσυνθέτει διαμέσου των ηλιακών ακτίνων και ο άλλος θεραπεύει στην Γη διαμέσου των «ρανίδων του ύδατος» στην Γη.

Ο Απόλλων εξαγνίζει το θεϊκό Πνεύμα και ο Ποσειδών εξαγνίζει το υλικό Πνεύμα (την προβολή του Πνεύματος που έχει ενσαρκωθεί στην ύλη). Ας κάνουμε τώρα έναν παραλληλισμό. Ο Ιησούς είναι εκείνος που εξαγνίζει το θεϊκό Πνεύμα και ο Ιωάννης ο Πρόδρομος κάνει ακριβώς την ίδια εργασία με τον Ποσειδώνα στην Γη διαμέσου του ύδατος με το μυστήριο του βαπτίσματος.   Διαπιστώνουμε λοιπόν ότι το θεϊκό Πνεύμα γειώνεται στα πεδία της Χθόνας διαμέσου του Ύδατος. Αυτό, οι αρχαίοι ιερείς των ελληνικών Μυστηρίων το ονόμαζαν «Υδάτινον Πυρ» και τοποθετούσαν τον Ποσειδώνα ως υπεύθυνο για την αγκυροβόληση του στα πεδία της ύλης.   Η Παναγία, όχι μόνο της Τήνου, αλλά και όλες οι εικόνες της την εμφανίζουν να κρατάει τον Ιησού αγκαλιά. Η Παναγία ονομάζεται και «κουροτρόφος». Το προσωνύμιο «κουροτρόφος» αποδίδεται αρχικά στην Εκάτη, μία θεά του Φεγγαριού, και αργότερα αποδόθηκε και στην Ολύμπια Άρτεμη. Το μεγαλύτερο αρχαιοελληνικό σύμβολο όμως της «κουροτρόφου» και μάλιστα της μητρικής κουροτρόφου είναι η Μεγάλη Θεά Δήμητρα.

Τα πάντα αντικαταστάθηκαν αφενός και αφετέρου τα ιερατεία φρόντισαν να εντρυφήσουν το μίσος των «νέων ανθρώπων» προς ένα αρχαίο φιλοσοφικό σύστημα το οποίο με Πυθαγόρεια ακρίβεια μπορεί να εξυψώσει, να απελευθερώσει το Πνεύμα οδηγώντας την Ψυχή στην Ουράνια Πατρίδα της.   Σε αυτό το σημείο θα ήθελα την προσοχή σας. Η ανάρτηση αυτή δεν έχει σκοπό να αναπτύξει κανενός είδους κατώτερο υλικό συναίσθημα, όπως το μίσος, ο θυμός κ.τ.λ. Η μεγάλη επιτυχία της ανύψωσης της ανθρώπινης υπόστασης είναι η γνώση του «τι έχει αντικαταστήσει ποιο». Με απλά λόγια, τι κρύβεται πίσω από την επιφάνεια.   Όταν πλησιάζουμε κάτι νέο με γνώση του παλιού τότε μπορούμε να σπάσουμε τα έντεχνα σημερινά κελύφη που σκεπάζουν το αρχέτυπο. Για παράδειγμα όταν πλησιάζουμε την εικόνα της Παναγίας σήμερα και γνωρίζουμε ότι συμβολίζει την θηλυκή δημιουργική αρχετυπική δόνηση, τότε δεν θα βλέπουμε ούτε το ξύλο, ούτε την φωτογραφία. Θα βλέπουμε με τα μάτια της Ψυχής μας την θηλυκή δημιουργική δόνηση που ενυπάρχει εν δυνάμει στους νόμους της φύσης.

Το αρχαίο ελληνικό μυστηριακό φιλοσοφικό σύστημα δεν προδιαθέτει τον άνθρωπο σε χαμηλής δόνησης συναισθήματα. Αν ο άνθρωπος κατανοήσει τι επιμελώς κρύβεται πίσω από ένα σημερινό στοιχείο της ύλης, τότε δεν θα τον ενοχλεί το υλικό πλαίσιο. Επικοινωνεί με τον εσωτερικό πυρήνα, με την αρχέτυπη ποιότητα, και όχι με την ποσότητα που έχει δρομολογηθεί να του παρουσιάζουν στην ύλη ως το υπέρτατο αγαθό.   Με αυτήν την δόνηση ακριβώς προσεγγίζουμε και εμείς κάθε τι νέο που αντικατέστησε το παλαιό. Και είναι ακριβώς αυτή η δόνηση που αφυπνίζει το αρχέτυπο μέσα από το νέο ή το εισαγόμενο. Αν το καλοσκεφτεί κανείς δεν έχουμε άλλη επιλογή, διότι και τα περισσότερα αρχαία κείμενα έχουν αλλοιωθεί και η έκφραση του αρχαιοελληνικού συστήματος σήμερα «δαιμονοποιείται» (με την νέα έννοια της λέξης) και πολλές φορές αφορίζεται.

Κλείνοντας, ας δούμε λίγο την ετυμολογία του ονόματος «Παναγία». Έχουμε λοιπόν δύο συνθετικά. Παν + αγία. Το «αγία» προέρχεται από την λέξη «άγω» που σημαίνει «οδηγώ» αλλά και «μεταφέρω» . Η λέξη «αγωγός» σημαίνει ότι επιτρέπω ή δεν επιτρέπω το πέρασμα της θερμότητας, στο φυσικό πεδίο. Έχουμε λοιπόν το πρώτο συνθετικό «Παν», το οποίο σημαίνει αφενός το «Όλον» αλλά και τον Θεό Πάνα, ο οποίος με τον αυλό του πλέκει και διά-σκορπίζει επάνω στο φυσικό πεδίο την κοσμική ροή. Αυτό λοιπόν το Παν, άγεται (οδηγείται, μεταφέρεται). Έτσι λοιπόν έχουμε μία θηλυκή αρχή η οποία άγει (οδηγεί, μεταφέρει) στα φυσικά πεδία την κοσμική ροή του Παντός – Πανός. Η θηλυκή αυτή αρχή είναι από μόνη της μία ροή – Ρέα.   Μην θεωρείτε ότι η Γνώση είναι κάτι έξω από εμάς. Ενοικεί εντός μας και κάθε γνώση που λαμβάνουμε από έναν εξωγενή παράγοντα (π.χ. ένα βιβλίο, μία διάλεξη) είναι απλώς το μέσον, το ερέθισμα για να αφυπνίσουμε την μνημοσύνη μας.   Θυμηθείτε και κάτι άλλο. Οι Έλληνες Ολύμπιοι Θεοί δεν χρειάζονται γονυκλισίες. Ο Κολοκοτρώνης είπε : «Εμείς και στους Θεούς ορθοί μιλούμε».

Τα Ολύμπια αρχέτυπα δεν είναι κάτι έξω από εμάς. Ενοικούν στο dna μας και αναμένουν την αφύπνιση τους.   Άϊλα


το διαβάσαμε εδώ
read more “Παν-Αγία ~ Θηλυκή Αρχή και Ολύμπια Αρχέτυπα”

18 Νοε 2016

Από το Κίνημα "δεν πληρώνω" στο Κύμα "δεν κληρονομώ"

 Κάποτε γράφαμε για κινήματα πολιτών,  οι οποίοι κρίνοντας ως απαράδεκτη την πολιτική που εφάρμοζαν οι κυβερνήσεις των τελευταίων δεκαετιών που συστηματικά έπνιγαν κάθε δυνατότητα επιβίωσης της μεσαίας τάξης, όπως το κίνημα "Δεν πληρώνω" που είχε γνωρίσει μεγάλη διάδοση ειδικά στο θέμα των ιδιωτικών Διοδίων που έκαναν σχεδόν αδύνατη τη μετακίνηση εντός της χώρας, αλλά και άλλες φορολογικές-φοροεισπρακτικές πολιτικές...

Θα θυμάστε φαντάζομαι πόσο γρήγορα σχεδιάστηκαν και εφαρμόστηκαν τιμωρητικές νομοθεσίες για να προστατευτεί η... "επένδυση" των ιδιωτών ιδιοκτητών διοδίων... 

Σήμερα, αρκετά χρόνια αργότερα η ανάγκη και η ανέχεια οδηγεί σε άλλο ένα "κίνημα" (όπως το ονομάζει ο συντάκτης της sofokleousin.gr ... την αποποίηση της κληρονομιάς...

Η ισοπέδωση του Έλληνα που ανέκαθεν επένδυε στο να έχει δικό του ένα κομμάτι γης... ή τουλάχιστον το σπίτι του...

© Sofokleousin.gr Κίνημα… «δεν κληρονομώ»
"Πάνω από 50.000 αναμένεται να φτάσουν μέχρι το τέλος του 2016, οι αιτήσεις αποποίησης κληρονομιάς. Ολοένα και περισσότεροι… λόγω του ΕΝΦΙΑ, της αύξησης των φόρων ακίνητης περιουσίας και του κόστους ζωής, επιχειρούν να «ξεφορτωθούν» κληρονομιές.

Σύμφωνα με τα στοιχεία του «Ελεύθερου Τύπου» στα Ειρηνοδικεία Αθήνας και Θεσσαλονίκης στο 10μηνο του 2016 οι αποποιήσεις κληρονομιάς άγγιξαν τις 9.593 και 5.053 αντίστοιχα. Κάθε μέρα μάλιστα κατατίθενται στα Ειρηνοδικεία περίπου 50 αιτήσεις. 
Φέτος, σε όλη τη χώρα οι αιτήσεις αποποίησης κληρονομιάς αναμένεται να ξεπεράσουν τις 50.000 από 45.627 το 2015, και μόλις 29.200 το 2013. "


Ο οικονομικο-πολιτικός στόχος της αλλοτρίωσης της Ελλάδας, της φτωχοποίησης του Έλληνα... της αρπαγής της γης και της κληρονομιάς του... συνεχίζεται με αμείωτους ρυθμούς. Αν δούμε μαζί δε τις κατασχέσεις... τα κόκκινα δάνεια και τόσα άλλα χτυπήματα που δέχεται ο κάθε ένας ιδιοκτήτης... δεν απορούμε πια με την "επιτυχία" των προγραμμάτων που εφαρμόστηκαν ακολουθώντας διεθνιστικές και πολυεθνικές γραμμές...
read more “Από το Κίνημα "δεν πληρώνω" στο Κύμα "δεν κληρονομώ" ”

12 Νοε 2016

Πούτιν προς Ευρώπη: Μια κοινωνία που αθωώνει τους βιαστές μετανάστες και δεν μπορεί να υπερασπιστεί τα παιδιά της, δεν έχει μέλλον!

Είναι πραγματικά απίστευτο αυτό που συμβαίνει σε ολόκληρη την Ευρώπη... Οι κεκρκόπορτες έχουν ανοίξει και βιάζουν ανθρώπινα σώματα, παιδικές ψυχές και ενήλικα μυαλά και συνειδήσεις, απαιτώντας να δεχτούμε τις ωμότητες και τους βιασμούς μπροστά σε τεχνητές, απατηλές "επείγουσες" καταστάσεις αφομοίωσης του αλλότριου... 

Αλλοίμονο... δεν είναι μόνο ο Πούτιν που βλέπει και παίρνει θέση στα κακώς κείμενα... που δηλητηριάζουν με σταθερό ρυθμό ολόκληρη την κοινωνική δομή της Ευρώπης, που ναι μεν δεν παρήγαγε μονάχα θετικά πνευματικά και υλικά προϊόντα, ωστόσο επί αιώνες δεν είχε βρεθεί σε τέτοιες μεσαιωνικές καταστάσεις... 

 Η Λογική σίγουρα δεν μπορεί να εννοήσει και να επικροτήσει τις αιτίες που οδήγησαν ή και καθοδήγησαν αυτή την οπισθοδρόμηση που προκαλείται από την βίαιη ανάμειξη αλλότριων πολιτισμών... Κι ενώ ήδη βιώναμε το παράλογο της δια νόμου και υπερβολικής προβολής στα ΜΜΕ επιβολής της σεξουαλικής ανωμαλίας "ως φυσικής" κατάστασης... τώρα γνωρίζουμε και την "αθώωση" των βιασμών υποκινούμενοι από "κατανόηση" στα πρόσωπα των βιαστών... 

Κι αν αυτό ισχύει ακόμη, δεν είναι η δημόσια αθώωση των βιασμών αρκετή για να προκαλέσει ακόμη περισσότερα ανάλογα κρούσματα; Πηγαίνοντας ιστορικά πίσω, αναρωτιέμαι: Να "πληρώνει" άραγε η Ευρώπη σήμερα το κάρμα των σταυροφοριών και της αποικιοκρατίας; όπου η ίδια καλυμμένη πίσω από την Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία ή τις εκάστοτε "δυνάμεις" που αναζητούσαν νέα εδάφη, έπραττε ανάλογους βιασμούς στις περιοχές προέλευσης των σημερινών βιαστών της; 

 η τοξότισσα... (διαβάστε παρακάτω το τραγικό ρεζουμε της δικαστικής αρχής στην σύγχρονη Ευρώπη...) 

Πριν μόνο λίγες μέρες ο Πρόεδρος της Ρωσικής Ομοσπονδίας, Βλαντιμίρ Πούτιν εξέφρασε την ειλικρινή απορία του για τον λόγο τον οποίο οι ευρωπαϊκές χώρες δεχόντουσαν και δέχονται ακόμη και σήμερα τόσους πολλούς λαθρομετανάστες δεδομένου τον αυξανόμενο αριθμό των βιασμών που οφείλονται αποδεδειγμένα σε αυτούς. Και ότι επιπροσθέτως απορεί για την προφανή ανικανότητα των ευρωπαϊκών αρχών να προστατεύσουν τα ανήλικα μέλη της κοινωνίας τους.


Επίσης ο Πούτιν εξέφρασε την ορθή άποψη ότι αυτή η ανικανότητα των διωκτικών αρχών οδηγεί σε εθνική και κρατική καταστροφή την Ευρώπη, δηλαδή σε μια κοινωνία η οποία δεν μπορεί δεν έχει μέλλον.

Οι δηλώσεις του Πούτιν έγιναν με την ευκαιρία της επανεκδίκασης της υπόθεσης βιασμού από εικοσάχρονο ενήλικο ιρακινό λαθρομετανάστη ενός δεκάχρονου παιδιού τον Δεκέμβριο του 2015 στο αθλητικό κέντρο Theresienbad στην Αυστρία. Η απίστευτη δικαιολογία του ιρακινού λαθρομετανάστη βιαστή ήταν ότι βρισκόταν σε "σεξουαλική επείγουσα κατάσταση - sexual emergency" (!!!), άρα έπρεπε επειγόντως να βιάσει το ανήλικο δεκάχρονο παιδί επειδή δεν είχε την ευκαιρία να ικανοποιήσει τις σεξουαλικές ορμές του για αρκετό καιρό. Η τραγική πλευρά αυτής της ιστορίας είναι ότι ο λαθρομετανάστης εγκληματίας είχε μεταβεί στο αθλητικό κέντρο κάτω από την αιγίδα ενός προγράμματος αφομοίωσης του στην αυστριακή κοινωνία.

Βάσει της παραπάνω υπερασπιστικής θέσης του ιρακινού λαθρομετανάστη η πρώτη δικαστική απόφαση ήταν προφανώς και ορθώς καταδικαστική. Και ενώ στην πρώτη απόφαση η λογική και προστασία της κοινωνίας είχε πρυτανεύσει, η επανεκδίκαση της υπόθεσης σε ανώτερο βαθμό αθώωσε τον ιρακινό βιαστή από το αποτρόπαιο έγκλημα του βιασμού του δεκάχρονου αγοριού.

Αναλυτικά οι ανώτατοι αυστριακοί δικαστικοί άρχοντες βασίστηκαν στο σκεπτικό ότι τα ήθη και τα έθιμα του ιρακινού λαού είναι διαφορετικά από τις ηθικές συμπεριφορές, κοινωνικές αρχές και ανθρωπιστικές αξίες του αυστριακού λαού και κατ επέκταση των λαών της Ευρώπης. Με καινούργιο λοιπόν πάλι ανήκουστο σκεπτικό δέχθηκαν την νέα υπερασπιστική θέση του εικοσάχρονου ενήλικου λαθρομετανάστη εγκληματία ότι δεν μπορούσε να καταλάβει εάν το δεκάχρονο παιδάκι πρόβαλε αντίσταση στις αρρωστημένες ορέξεις του γι΄ αυτό και συνέχιζε να το βιάζει. Το αθωωτικό σκεπτικό του ανώτατου αυστριακού δικαστηρίου πραγματικά διαλύει την εθνική συνοχή ενός ανεπτυγμένου λαού και την διυλίζει με τα ήθη και τα έθιμα άλλων πρωτόγονων και βάρβαρων λαών.

Η πρώτη καταδικαστική απόφαση για τον εκ προθέσεως λαθρομετανάστη βιαστή είχε ποινή καθείρξεως έξι (6) χρόνων και χρηματική αποζημίωση €4,700 ευρώ στην οικογένεια του θύματος. Είναι αυτή αρκετή τιμωρία για να αποτρέψει τέτοιου είδους εγκληματικές συμπεριφορές που εκτός από φυσική κακοποίηση έχουν και βαθιά αρνητική καταθλιπτική επιρροή στην παιδική ψυχή;

Ας σταματήσουμε λοιπόν την νεοταξίτικη νεοφιλελεύθερη αριστερή θολοκουλτούρα που έχει καταντήσει πια μια προσβολή στη λογική και την αξιοπρέπεια μας. Η Ελληνική κοινωνία καταλαβαίνει ότι ειδικότερα σήμερα κινδυνεύει άμεσα να πληγεί ανεπανόρθωτα από το ίδιο διεθνές σχέδιο της παγκοσμιοποίησης που έχει έρθει και στην χώρα μας με χρονολογική σειρά μέσω ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ.
read more “Πούτιν προς Ευρώπη: Μια κοινωνία που αθωώνει τους βιαστές μετανάστες και δεν μπορεί να υπερασπιστεί τα παιδιά της, δεν έχει μέλλον! ”

Το παιδί εντός...

Όσοι ασχολούνται με την αυτογνωσία, τις εναλλακτικές θεραπείες, την ψυχοθεραπεία ή τη Ραιχική θεώρηση της ψυχικής και σωματικής υγείας, αργά ή γρήγορα έρχονται αντιμέτωποι με την αλήθεια της σημαντικότητας της παιδικής ηλικίας κατά την οποία δημιουργούνται προγραμματισμοί και μηχανισμοί επιβίωσης...

Οι μηχανισμοί τούτοι είναι που ελέγχουν και καθορίζουν την ενήλικη ζωή σε βαθμό πολύ μεγαλύτερο από όσο νομίζουμε. Έλκουν κοντά μας ανθρώπους και εμπειρίες, καθορίζουν τις σχέσεις μας... Σαμποτάρουν την επιτυχία μας... ή τη στηρίζουν.... ανάλογα το προυπάρχον στρώμα "προγραμματισμών" της παιδικής ηλικίας, αναπαράγωντας σκηνές παρόμοιες με αυτές της παιδικής ηλικίας....

Οι μηχανισμοί αυτοί δεν επιρρεάζουν μονάχα την ψυχική μας υγεία. Οι πολυετείς έρευνες του Δρ. Βίλχελμ Ράιχ είχαν αποδείξει πως καθορίζουν και τη σωματική υγεία μας, καθώς μέσα από αλλοιώσεις και "μπλοκαρίσματα" της ροής της ζωτικής ενέργειας εντός του σώματος μας επιρρεάζουν την τροφοδοσία των οργάνων και τελικά την υγεία μας...

Αυτό το εσωτερικό παιδί καλούμαστε να αγκαλιάσουμε και να στηρίξουμε...
Καλούμαστε να κερδίσουμε την εμπιστοσύνη του, ώστε να μας επιτρέψει να διοχετεύσουμε τη δύναμη του προς την επιτυχία μας ως ενήλικες...

Τα παραπάνω περιγράφει ιδιαίτερα εύστοχα ο φίλος Γιώργος Νάσιος στο σύντομο κείμενο του...

"
Πως ήταν τα παιδικά σου χρόνια ..;
Όμορφα
Δύσκολα
Ήσυχα
Εφιάλτης
...
Μαμά μ’ αγαπάς;
Μπαμπά αξίζω;
Ή αντίστροφα
Τα ερωτήματα που όσο χρονών κι αν είμαστε
προσπαθούμε ακόμα να απαντήσουμε.
Τα παιδικά χρόνια που πιστεύουμε πως είχαμε
και το παιδί μέσα μας του τότε είναι αυτά που ακόμα μας ορίζουν.
Μεγαλώνουμε και ακόμα επαναλαμβάνουμε με πίστη και τυραννική ακρίβεια την παιδική μας ταυτότητα. Παίζουμε με τις μαριονέττες της Μαμάς και του Μπαμπά μέσα μας και τελικά … εμείς είμαστε ακόμα οι μαριονέττες των μηχανισμών που τότε αναπτύξαμε για να επιβιώσουμε. Μηχανισμοί που τότε μας προστάτευαν αλλά σήμερα μας εμποδίζουν να ζήσουμε, να χαρούμε, ν’ αγαπήσουμε, να πετύχουμε …
Τα Καλά νέα είναι πως όλα γύρω μας μεταμορφώνονται.
Γκρεμίζονται και μας πονάνε.
Η αλλαγή εμπεριέχει την αντίσταση.
Αλλά στην άλλη άκρη είναι η Αγάπη χωρίς όρους.
Η κάμπια έσκισε το κουκούλι και τώρα γίνεται πεταλούδα!
Δοκιμάζει τα φτερά της για να πετάξει … !!!
Δεν είμαι το παιδί μέσα μου
Είμαι και το παιδί μέσα μου
Το παίρνω αγκαλιά
Κερδίζω την εμπιστοσύνη του
Αναλαμβάνω την ευθύνη μου ως ενήλικας πια
Και αρχίΖΩ απ ‘ την αρχή"

Γιώργος Νάσιος

 
read more “Το παιδί εντός...”

Διαφημίσεις


Αν νιώθεις πως είσαι Άνθρωπος,

Αν κατάλαβες πως ΕΣΥ είσαι αυτός

που αποφασίζει την πραγματικότητα....

Σε προσκαλώ στην κοινωνία

των Συνειδητών Συν-Δημιουργών

Στόχος μας να αγκαλιάσουμε όλο τον πλανήτη στη νέα Αρμονική Πραγματικότητα!


Olymbia MaTerra HelleNica

μέσα απο την ΕΝθύμηση, τη ΣΥΝθεση και την ΠΑΙΔΕΙΑ