Διαφημίσεις

24 Ιουλ 2016

Θηλυκή Ενέργεια ~ Θηλυκή Αρχή ~ Ιερή Πορνεία ~ Ιερός Γάμος και Κοινωνίες

της Βίκυς Χρυσού

Πολλά ρεύματα πνευματικότητας τονίζουν στη σύγχρονη εποχή την "Επιστροφή της Μεγάλης Θεάς", της θηλυκής όψης του Θείου... την δεκτική, γεμάτη αγάπη και κατανόηση όψη που συντηρεί και στηρίζει τη Ζωή επί της Γης.

Τούτο αληθεύει μεν και ήταν ανάγκη πλέον να επιστρέψουμε στις ποιότητες της θηλυκής Αρχής, προκειμένου να προστατευθεί η ΖΩΗ... ωστόσο θέλει πολύ συζήτηση του τι κατανοεί ο καθένας με την έννοια της Θηλυκής Αρχής...

Όπως σε κάθε τι άλλο, έτσι και σε τούτο τον τομέα τα όσα γράφονται και διατηρούνται στο χρόνο είναι υποκειμενικά μεν, αλλά βαθιά ριζωμένα στις πεποιθήσεις γενεών και συχνά τα όρια διάκρισης ανάμεσα στη σκοτεινή και τη φωτεινή όψη των φαινομένων είναι τόσο λεπτά και διάφανα... που εύκολα πιανόμαστε σαν τις μύγες σε "ατραπούς" που μόνο την πρόοδο μας σαν άτομα και σύνολα κοινωνικά δεν προάγουν...

Στην εποχή μας γινόμαστε μάρτυρες των άκρων και της έλλειψης ισορροπίας αφενός, αλλά και κακής χρήσης των διαφόρων "εξουσιών", είτε προέρχονται από θρησκευτικές, είτε από πολιτικές και κοινωνικές "προτιμήσεις".

Η τεχνολογία και το άνοιγμα της πληροφορίας, σε διαστάσεις πλανητικές, έφερε το δίχως άλλο την επιθυμητή επαφή και το άγγιγμα μεταξύ λαών και πολιτισμών -και τον τρόπο σκέψης και τα έργα αυτών- σε πρωτόγνωρες ίσως διαστάσεις... για την σύγχρονη ανθρώπινη ιστορία...
κι αν καταφέραμε να επιβιώσουμε από την υπέρ-πληροφόρηση και να διατηρηθούμε ακέραιοι... όσο το δυνατόν και υγιείς, μάλλον οφείλετε στη Διάκρισή μας... 

Στο βιβλίο μου "γιαγιά σαΜάνα" άγγιξα το θέμα της "διαμάχης των δύο φύλων" σε ένα από τα 9 μυθιστορηματικά κεφάλαια του πρώτου μέρους, που φέρει τον τίτλο "Ανάπηρες Γυναίκες".  Σε κάποιο σημείο της πλοκής η αφηγήτρια αφήνει να ξετυλιχθούν οι σκέψεις της σχετικά, καθώς τη συνοδεύει ο σαμάνος που δεν είναι εμφανές αν είναι άντρας ή γυναίκα μεγάλης ηλικίας... (βλέπε απόσπασμα στο λινκ *) . Η μάχη αυτή δεν εξελίσσεται μόνο γύρω μας, μα και μέσα μας. Δεν αφορά μονάχα το σήμερα, μα και το χθες και το αύριο. Δεν αφορά μονάχα τη δική μας γενιά, αφορά την ίδια την ανθρώπινη ζωή πάνω στο πλανήτη Γη και τις ανακατατάξεις που φέρνουν οι κύκλοι του χρόνου στον τρόπο των βιωμένων ανθρώπινων σχέσεων και των κοινωνιών που δομούν οι άνθρωποι πάνω σε συμβάσεις και συμφωνίες για την τήρηση της αρμονίας.

Το "πρόβλημα" (αν είναι πρόβλημα...) είναι λοιπόν διαχρονικό και το βιώνουν όλοι οι "χρονοταξιδιώτες" που σαρκώνονται πάνω στη Μάνα Γη...

Ο Πλάτων (αν ενθυμούμαι ορθώς) ήταν αυτός που περιέγραψε τον ερμαφρόδιτο άνθρωπο από τον κόσμο των Ιδεών...  ως μια άνευ φύλου ανθρώπινη σάρκωση... ως μια εικόνα ανθρώπου που καθορίζεται από όλα τα ανθρώπινα χαρακτηριστικά κι όμως δεν μένει δέσμιος των επιμέρους πλευρών του, είτε αυτές είναι θηλυκές, είτε αρσενικές... 

Κανείς δεν μπορεί να πει με απόλυτη βεβαιότητα αν οδεύουμε προς μία ερμαφρόδιτη μορφή επίγειας ζωής, ως πραγμάτωση της Ιδέας επί της Γαίας... και που αυτή θα μπορούσε να οδηγήσει...  

(ειδικά αν επιμείνουμε στην τεχνολογική μανία... των ρομποτανθρώπων... που ήδη κινούν τα πάντα για να μπορούν να "γεννούν" σώματα δίχως τη συμμετοχή ανδρών και γυναικών... ποιος ξέρει αν θα υπάρχει έρωτας- συνΚίνηση -σμίξιμο την ώρα της "σύλληψης"... στο μέλλον... ή αν όλα θα είναι μια νηφάλια ένωση νοητικών-ενεργειακών κυμάτων με σκοπό τη δική τους μεικτή-συνθετική διαιώνιση... Ποιος ξέρει αν αυτό είναι το κάλλιστο ή όχι... 
Ποιος ξέρει αν η σύγκριση γίνεται με μέτρο το σήμερα ή ένα χθες χαμένο στις πιο βαθιές μνήμες της γέννησης του ανθρώπου... σαν είδος πάνω στον πλανήτη... ~ σαν πλάσμα ζωντανό...  με τις αλχημείες... τίνος άραγε? )

Η διαχωριστική γραμμή ανάμεσα στην πόρνη και την ιέρεια ή τον πόρνο και τον ιερέα... είναι και θα παραμείνει πολύ λεπτή. Κάθε ένωση, σαρκική ή μη, που δεν διέπεται από φιλία, αγάπη και έρωτα (ως συγκίνηση για κατάκτηση ανώτερων ιδανικών και αξιών) είναι πορνεία. Και η εκάστοτε κοινωνία θα είναι Ιερή ή Πόρνη, ανάλογα με το πόσο κρυφά ή φανερά εκμεταλλεύεται τις αιθέριες ανθρώπινες ενέργειες που δονούνται από πάθος και έρωτα για να ανέλθει σαν σύνολο... ή να γκρεμιστεί πίσω από τις ηθικολογίες της... Ηθικολογίες, που ακόμη και στην Αρχαία και Λαμπρή Ελλάδα μας κρινόταν ως επί το πλείστον από ανδρικούς νόες... που κυβερνούσαν τόσο την πολιτική όσο και την θρησκευτική ζωή των πολιτών. (Με ή χωρίς τη συνοδεία από "εταίρες" ή συζύγους...) -τουλάχιστον έτσι, όπως μας τα δίδαξαν και τα εμφάνισηαν μέχρι τις μέρες μας:

Από τη μια ήταν... καλές και χρήσιμες ως Ιέρειες... (που ακόμη και σήμερα συνεχίζουμε να τις στιγματίζουμε ονομάζοντας τες "πόρνες" ή Ιερόδουλες, με τη σύγχρονη έννοια του όρου ) γιατί εμψύχωναν τους λεβέντες μαχητές...
«Αυτές οι γυναίκες αφοσιώθηκαν για να προσευχηθούν στη θεϊκή Κύπριδα, για χάρη των Ελλήνων και των γενναίων στη μάχη πολιτών τους. Γιατί η θεά Αφροδίτη δεν θέλησε η ακρόπολη των Ελλήνων να παραδοθεί στους Πέρσες τοξότες». (“Aθήναιος”, XIII, 573 d).- Σιμωνίδης
κι από την άλλη έμειναν στην ιστορία για τη δύναμη τους να "σέρνουν Καράβια" στην Κόρινθο για παράδειγμα...
ενώ σπάνια θυμόμαστε, πως όλως τυχαίως απουσιάζουν από τις λατρείες των περισσότερων θρησκειών (επί αιώνες) καθώς παντού πρωταγωνιστούν "άντρες ιερείς" που ξεφτιλίζουν πολύ συχνά και με κάθε ευκαιρία την ιερότητα του θηλυκού,  το οποίο καλείται να εκτελέσει και να υπακούσει τις "επιταγές" τους... παραδίδοντας κάθε ίχνος ελευθερίας και αυτοδιάθεσης εντός της κοινωνίας... και οποιοδήποτε "παράπτωμα" πάλι από ανδρικές νόρμες θα κριθεί...

Όπως στο παράδειγμα της Φρύνης...

Το επεισόδιο είναι πολύ γνωστό: με την απειλή να καταδικαστεί σε θάνατο, αφού κατηγορήθηκε για ασέβεια, σώζεται από τον δικηγόρο της, τον ρήτορα Υπερείδη, που έχει τη φαεινή ιδέα να αποκαλύψει το σώμα της πελάτισσας του μπροστά στο δικαστήριο. Οι ηλιαστές αθωώνουν τη Φρύνη σίγουρα (?) επειδή η φυσική ομορφιά τής νεαρής γυναίκας τους άγγιξε· Όμως σίγουρα κινούνται και από το δεισιδαιμονικό φόβο, ότι καταστρέφουν την ιέρεια της Αφροδίτης, που το υπέροχο κορμί της φέρει τόσο έκδηλα τη σφραγίδα τής θεότητας.... (Από το άρθρο "Τι ήταν η «ιερή πορνεία» στην Αρχαία Ελλάδα και γιατί η Κόρινθος απέκτησε την φήμη της ακόλαστης πόλης και της «σκανδαλώδους» λατρείας της Αφροδίτης..." Πηγή )
(?) μόνο η ομορφιά μέτραγε δηλαδή στη γυναίκα? και μόνον η προσφορά της σεξουαλικότητας της είναι κριτήρια αξίας ή απαξίας του θηλυκού? 
Τόσο μεγάλη έλλειψη φαντασίας ή επεξηγηματικής λογικής δεν μπορεί παρά να γεννιέται από μονόπλευρη,  άμουση και στείρα αντρική "λογική" που έχει διδαχτεί τη μία όψη μόνον των πραγμάτων και ίσως να μην αναρωτήθηκε τι ένιωθαν, πως σκέπτονταν και πως βίωναν τις καταστάσεις εκείνες οι ίδιες οι γυναίκες... Ίσως... γιατί διάσημοι έγιναν επιλεκτικά και σχεδόν αποκλειστικά οι άντρες φιλόσοφοι μας (με μερικές λαμπρές εξαιρέσεις...) Ενώ η αλήθεια δεν μπορεί παρά να αποκαθιστά ΚΑΙ τη θηλυκή προσφορά στη φιλοσοφία, τα μαθηματικά και τις τέχνες... (βλέπε σχετικά 
 
Ωστόσο οι "κεραίες" μας πιάνουν τούτες τις μέρες ένα είδος κορύφωσης από τη συνέχεια μιας αιώνιας πάλης ..ανάμεσα στο θήλυ και το άρρεν.. με χαρακτηριστικά εξουσιαστικά, ιδιοκτησιακά, καταπιεστικά, παράλογα ανεπτυγμένα εντός του ατόμου, μεταξύ άνδρα και γυναίκας... μέσα στις κοινωνίες...
που οι περισσότερες περνούν απαρατήρητες μέσα από πηγαδάκια ή τετ-α-τετ διαλόγους... "ξεφτίλας"~~~όπου ο "ειδήμων" αρσενικός νους... θέλει να έχει "το δίκιο όλο δικό του" και η κυρία στην οποία μιλά... καλείται να δει την.... "λύση στο πρόβλημα της" σαν προέκταση της χυδαίας συμπεριφοράς του... καταπίνοντας τα πολλαπλά του φάουλ... και συγκρατώντας την παρόρμηση να τον στείλει... στον αγύριστο κι αυτόν και την "ειδικότητα του"... απλά για να μην πέσει περισσότερο λάδι στη φωτιά... 

(τα παραδείγματα ουκ ολίγα... για το γεγονός. Δυστυχώς... στους νόες πολύ περισσότερων από όσων θα περιμέναμε η γυναίκα είναι "πόρνη" που το πολύ πολύ να τους κάνει τα "γούστα"... και η ιερότητα... αρχίζει και τελειώνει στη μητέρα τους... κι αυτό με ερωτηματικό... Για τόση πνευματική υγεία μιλάμε...)

Μια πάλη που κορυφώνεται με άρρωστο τρόπο, κυρίως εντός των κοινωνιών που αναπτύχθηκαν πάνω σε  ανισορροπίες. Ίσως να μην ήταν άτοπο να πούμε πως αφορούν την κάθαρση των προτύπων της εποχής των Ιχθύων... εντός και γύρω μας.. Κλείνοντας μια μάχη τουλάχιστον 2000 χρόνων...

Οι ιστορικές καταγραφές, τα ιστορικά-αρχαιολογικά ευρήματα, αλλά και οι θρησκευτικές παραδόσεις φανερώνουν πολύπλευρα τις οδούς διασυρμού της Ιερότητας της Γυναίκας. Από Ιέρεια, ισότιμο μέρος ενός Ιερού-Θείου Ζεύγους δυνάμεων, κατέληξε Ιερόδουλη και στη συνέχεια "πόρνη" στα μάτια του καπιταλισμού και του φιλελευθερισμού, μαζί με την εμπορευματοίηση των πάντων... 

"Φαίνεται πως στις αρχαίες κοινωνίες που περιγράφουν διάφοροι συγγραφείς η γυναικεία σεξουαλικότητα χρησιμοποιείτο για θρησκευτικούς σκοπούς. Η γυναίκα στην προκειμένη περίπτωση μέσω της συγκεκριμένης λειτουργίας ήταν αντικείμενο σεβασμού, κομμάτι της ενοποίησης με την ιδέα του ιερού, έτσι όπως το ιερό γινόταν αντιληπτό στη συγκεκριμένη εποχή. Η παθολογία του συγκεκριμένου φαινομένου στη σύγχρονη εποχή αντιλαμβάνεται τη γυναικεία σεξουαλικότητα στα συμφραζόμενα της σύγχρονης καπιταλιστικής αντίληψης ως εμπορεύσιμο προϊόν για την άντληση κέρδους. Οι παραδοσιακές αντιλήψεις του σεξ όμως στις πρωτόγονες κοινωνίες όλου του κόσμου ήταν απλά ένας δρόμος για την ένωση με τους θεούς. (...) Πηγή

Η ταντρική ένωση αποτελεί ίσως από τις λίγες εκείνες παραδόσεις ανθρώπων που ακόμη τιμά εν μέρει την ερωτική σύνδεση μεταξύ ανδρών και γυναικών στα επίπεδα του Ιερού, μολονότι σε πολλά επίπεδα "μολυσμένη" από τις ταξικές σκέψεις της "κάστας" και τις "ιεραρχίας" σαν μοντέλα συμβίωσης άλλων εποχών... που και πάλι δεν βλέπουν την ανάγκη ισότιμης συμμετοχής στην αρμονία... ισόρροπο πάρε δώσε... αλλά "επιβολή και χρήση" της θηλυκής πλευράς γυναίκας** και ανθρώπων γενικότερα....μέσα από μια άρρωστη συναισθηματική εξάρτηση.
(,,,) Σε ό,τι αφορά στην αρχαιότητα, σύμφωνα με τα λόγια ενός σύγχρονου ερευνητή: «Είναι τραγικό το γεγονός ότι η ακαδημαϊκή έρευνα έπασχε από μελετητές ανίκανους να φανταστούν οποιονδήποτε λατρευτικό ρόλο για τις γυναίκες στην αρχαιότητα που δεν περιελάμβανε τη σεξουαλική επαφή».
Ωστόσο, οι σύγχρονοι ερευνητές φαίνεται σιγά-σιγά και με τη βοήθεια νέων στοιχείων να βάζουν τα πράγματα στη θέση τους. Ακόμα κι αν οι αρχαίες ιέρειες συμμετείχαν στον τελετουργικό έρωτα, ακόμα κι αν λάμβαναν προσφορές για τους ναούς τους, δεν ήταν πόρνες αλλά θρησκευτικοί λειτουργοί που λάτρευαν τη θεότητά τους."Πηγή

Δε νομίζω πως χρειάζονται πολλά περισσότερο από μια ευγενή, σχετικά ουδέτερη παρατήρηση των διαδραματιζομένων γύρω μας... για να διαπιστώσουμε τη "συναισθηματική βρωμιά" που σκοτώνει για να υπηρετήσει εξουσίες και μυαλά οχυρωμένα πίσω από δογματικές φυλακές παντός τύπου...
ακόμη και πίσω από την ανάγκη-επίγνωσης/αυτογνωσίας, ως μονοπάτι "μοναχικό" ή εξω-κοινωνικό... που περιορίζεται εντός κάποιας μονής...

Ας ελπίσουμε πως το Ιερό Ζεύγος εντός, αλλά και γύρω μας θα βρει ένα νέο τρόπο αρμονίας ανάμεσα σε ποιότητες που ανήκουν στη θηλυκή και ποιότητες που ανήκουν στην αρσενική έκφραση των ανθρώπων... πριν μετατραπούν σε εκρήξεις βίαιες .... είτε με τη μορφή αλληλοσκοτωμών... είτε με τη μορφή ηφαιστείων και σεισμών... ή ακόμη και με τα "βρισίδια" πυρωμένων  εγκάθετων εγκεφαλλίσκων ~~~

Όπως και να έχει... γεγονός παραμένει πως είμαστε απλές κουκκίδες σε μια συνεχόμενη ροή ζωής...
που εξελίσσεται, ξεδιπλώνεται... γεννά και αναπτύσσεται ... γεύεται μορφές συμβίωσης, δοκιμάζει... γκρεμίζει... και ξαναχτίζει... με νέα υλικά... από εποχή σε εποχή... 

Ας είμαστε εστιασμένοι και προσηλωμένοι να διατηρήσουμε την ψυχραιμία μας... και την αρμονία εντός του εαυτού και των οικείων μας, ώστε να δούμε το νέο παράδειγμα να γεννιέται από τα παιδιά μας... τα μέλη της επόμενης γενιάς... 

Ίσως εκείνα βρουν νόημα και λύση σε κοινοβιακές μορφές συμβίωσης... άλλου τύπου... 
με μονάδες κοινωνικής συμβίωσης όχι το "κύτταρο της οικογένειας" αλλά το άτομο μαζί με τον οργανισμό της κοινότητας μελών που την απαρτίζουν ισότιμα και ισάξια... ανεξαρτήτως λειτουργίας τους...

Ίσως εκείνα καταφέρουν να υλοποιήσουν μορφές κοινοτήτων πιο ευέλικτων, πιο ζωντανών...
που να μην έχουν ανάγκη τόσες νόρμες, νομοθεσίες και διαχωρισμούς... που αν μη τι άλλο έπαθαν καθίζηση από την ακαμψία τους... και γέννησαν καρκίνους παντού...  σαν διογκωμένα υλικά δείγματα ασθένειας ~~~


φιλικά
Β.Χ.

_________________________

*εναλλακτικά... απόσπασμα στο scribd 

**(τη συναντάμε συχνά σε ανατολικής προέλευσης πνευματικά μονοπάτια, όπου η γυναίκα γίνεται αντικείμενο για την πνευματική άνοδο του ανδρός... ως "μπαταρία ενεργειακής φόρτισης και απορρόφησης του δυναμικού της" από εκείνον, με το πιο "μαύρο τρόπο" χρήσης της ζωτικότητας και του "έρωτα" που μπορεί κανείς να φανταστεί...  Δεν είναι λίγοι οι γκουρού και "δάσκαλοι" που απομιζούν τη θηλυκή ενέργεια με τόσα κόλπα και μεθόδους -με ή άνευ σαρκική επαφή- και το χειρότερο ΕΝ ΓΝΩΣΕΙ τους, πουλώντας φίκια για μεταξωτές κορδέλες... και που το μόνο που θα έχουν να πουν είναι ένα "ας πρόσεχε" ή "αυτά έχει το παιχνίδι με τη δύναμη" ~ The dark side of the Force κοινώς... ~ αδιαφορώντας πλήρως για την ψυχική ή σωματική υγεία της "μαθήτριας-ιέρειας τους" )


*Το άρθρο αυτό είναι © της Βίκυς Χρυσού και οποιαδήποτε αντιγραφή του, έστω και αποσπασματική, πρέπει να συνοδεύεται με μόνιμο ενεργό σύνδεσμο στην παρούσα θέση του εντός του ΤΟΞΟΤΗ.


read more “Θηλυκή Ενέργεια ~ Θηλυκή Αρχή ~ Ιερή Πορνεία ~ Ιερός Γάμος και Κοινωνίες”

Αύρα ~ η ηλεκρομαγνητική Ασπίδα Ανθρώπων και Πλανητών (1)

γράφουν οι "τοξότες κένταυροι"
Βίκυ Χ. και Νίκος Γ.

Το γεγονός πως η μεταφυσική και η επιστήμη, κατόρθωσαν στις μέρες μας να συγκλίνουν και να επιβεβαιώσουν η μία την άλλη, έχει πάρα πολλές παραμέτρους που ζητούν την έγκαιρη λήψη ορθών αποφάσεων υπό το πρίσμα της προστασίας ατόμων και συνόλων.

Το ζήτημα είναι πολυεπίπεδο και άπτεται πολλών επιμέρους γνώσεων και ειδικοτήτων, ωστόσο , αυτό που στην εποχή μας είναι αναγκαίο είναι η ικανότητα διάΚρισης και ΣΥΝεργασίας κάτω από μία ευρύτερη ομπρέλα/ασπίδα αδελφοσύνης και πρόνοιας.

Το τελευταίο που θα ήθελε ο ΤΟΞΟΤΗΣ είναι να εκφοβίσει και να τρομοκρατήσει...  ωστόσο είναι επιτέλους απαραίτητο να ΕΝΗΜΕΡΩΝΟΥΜΕ όσο πιο ορθά και ενσυνείδητα γίνεται, ώστε να μπορούμε να πρόΝοήσουμε σαν σύνολο έμβιων όντων που μοιράζονται έναν υπέροχης ομορφιάς πλανήτη, που σαφώς έχει κάποιες συγκεκριμένες αντοχές... δίχως να πουλάμε παραμύθια... και ψεύτικες ελπίδες "εκ τους ασφαλούς", καταντώντας εμπορεύσιμες "πόρνες συνειδήσεων"...

Η αντοχή του πλανήτη μας για παράδειγμα να απορροφά ηλεκτρομαγνητικές ακτινοβολίες οποιουδήποτε είδους είναι πεπερασμένος... και το πως αντιδρά... το βλέπουμε σε κάθε σεισμό... σε κάθε τσουνάμι... σε κάθε κυκλώνα... (που ΔΕΝ είναι έργο ΜΟΝΟ απάνθρωπων στρατιωτικών επεμβάσεων...)

Όταν έχουμε ηλιακές καταιγίδες... κανείς και τίποτε δεν είναι "απόλυτα ασφαλής και προστατευμένος" στην εποχή μας πάνω σε τούτο τον πλανήτη. Η σχέση του ήλιου με διάφορα ατμοσφαιρικά, κλιματολογικά, αλλά και ιστορικά γεγονότα αποτέλεσε αντικείμενο πολλών παλαιότερων αναρτήσεων μας. Το ότι οι ηλιακές καταιγίδες σχετίζονται και με ευρύτερα ηλεκτρομαγνητικά φαινόμενα που αφορούν ολόκληρο το πλανητικό μας σύστημα, αλλά και το γαλαξία μας, επίσης το αναλύσαμε παλαιότερα.

Η σύγχρονη ιστορία, αλλά και οι επιμέρους επιστήμες της ανθρωπολογίας, έχουν αποδείξει με δεκάδες μελέτες την επίδραση του κλίματος, τόσο στον άνθρωπο, όσο και στην ποιότητα των κοινωνικών σχέσεων και των πολιτισμών που δημιουργεί.

Συνδέοντας τα συμπεράσματα των επιστημών, της μεταφυσικής με παλαιότερες παραδόσεις που λόγω της χρονικής απόστασης μας από εκείνα,  έφτασαν μέσα από μυθολογίες και πνευματικές παραδόσεις των λαών της Γης, βλέπουμε εντός τους, να περιλαμβάνονται τόσο οι εξηγήσεις φυσικών φαινομένων, όσο και οι προειδοποιήσεις για να δράσουμε αυτή τη φορά με πανανθρώπινα ορθό, φιλειρηνικό και προ πάντων προληπτικό τρόπο. 

Ναι μεν η Αποκάλυψη του Ιωάννη μιλά για την επιβίωση μόλις 144.000 ανθρώπων, ναι μεν πολλοί μύστες και φωτισμένοι άνθρωποι έβλεπαν στα μελλοντικά δυναμικά της ανθρωπότητας μια περίοδο καταστροφική... και μίλαγαν για μια ΦΩΤΙΑ που θα κατακάψει τα πάντα... 
αλλά όσο πιστοί ή πεπεισμένοι και να είμαστε, οφείλουμε να θυμηθούμε πως σήμερα έχουμε στη διάθεση μας τα μέσα να προστατέψουμε τον πλανήτη μας και κάθε άλλο έμβιο όν από τη λαίλαπα των ηλεκτρομαγνητικών ενεργειών, που είναι ικανές να σκορπίζουν το φόβο, την απόγνωση, τον πόνο και το θάνατο εκατομμυρίων... γεγονός που θα κοστίσει αιώνες"αμνησίας" για να καεί άλλο τόσο "κάρμα" που θα παραχθεί... από μια πολύ βολική για κάποιους εγωμανείς... αμέλεια...

Κάποιοι μιλούν για απαραίτητη κάθαρση του κάρμα που κουβαλούν οι άνθρωποι...
ώστε να ξημερώσει η Νέα Χρυσή Εποχή... η εποχή Ειρήνης και Αγάπης...
πως τούτο είναι Θείκό Σχέδιο και πως "για το καλό της ανθρωπότητας και της Γης θα συμβεί"...

Όμως... με όλο το σεβασμό... αναρωτιέμαι... 
τόσο πολύ μοιρολάτρες έχουμε γίνει... τόσο πολύ έχουμε παραδώσει την υγιή μας μαχητικότητα ώστε να ΜΗΝ κάνουμε ΤΙΠΟΤΕ για να προλάβουμε? να αποτρέψουμε το "χειρότερο σενάριο" και να το αντικαταστήσουμε μέσα από τις από αγάπη ενορχηστρωμένες προσπάθειες μας να γίνει η μετάβαση μας... με έναν πιο ήπιο, πιο ανώδυνο τρόπο?

τόσο πολύ έχουμε πειστεί πως το μέλλον είναι μια "παγιωμένη-καρφωμένη και στάσιμη" εικόνα που μας περιμένει με ένα τόσο δυσχερές  ΤΕΛΟΣ? 
Τέλος με την έννοια μιας τόσο καταστροφικά σκηνοθετημένης μετάβασης... διότι καμία ενέργεια δεν χάνεται... απλά... μετατρέπεται... (τώρα σε ΤΙ θα μετατραπούν εκατομμύρια ανθρώπινες ψυχές ΑΝ αντί να βρεθούν σε ένα "διαστημόπλοιο αγάπης" με υπέρ τεχνολογίες... βρεθούν χαμένοι στο σύμπαν να κλαίνε την κακή τους τη "μοίρα"...  για μερικές χιλιάδες χρόνια... τι θα λένε οι υπόλοιποι? "ας πρόσεχαν"?... πολύ βολικό μεν... αλλά απάνθρωπο σε όλες τις διαστάσεις δε...)

Άλλοι περιμένουν εξωγήινα αδέλφια μας... ή σωτήρες... ή ψευδο-σωτήρες με τη μορφή αντίχριστων, που μια άλλη παράταξη ανθρώπων-οπαδών ετοιμάζει... ενώ άλλοι, πότε μυστικά και πότε φανερά, τρέχουν να προλάβουν να στήσουν σκηνικά αίματος για να βεβαιώσουν προφητείες...
αλλά, επιτρέψτε μου... το βρίσκω ιδιαίτερα λυπηρό να έχουμε ξεχάσει σε τέτοιο βαθμό τι είδους θαύματα μπορεί και ήδη έχει προσφέρει η συνεργασία των ανθρώπων μεταξύ τους... 

Δε μας δόθηκε ο χρόνος να φτάσουμε σε τόση γνώση και επιτεύγματα για να καταστρέψουμε τον πλανήτη... αλλά πολύ πιθανότερο και σε σύμπνοια με το Θείο Σχέδιο, για να τα χρησιμοποιήσουμε για να ανυψώσουμε τον πλανήτη σώο και αβλαβή... μαζί με όλα του τα πλάσματα...

Αδυνατώ να παρακολουθήσω την παράδοση μας σε μια κατάσταση εκτός ελέγχου...
δίχως καμία ενεργή, υγιή προσπάθεια μας να προστατέψουμε το ΚΟΙΝΟ μας σπίτι... 
βασισμένοι μονάχα σε πιθανότητες... πως κάποιοι θα τα καταφέρουν (και δεν γνωρίζουμε καν ποιοι!), είτε επειδή κατέκτησαν μέγιστο βαθμό πνευματικής επίγνωσης, είτε επειδή νομίΖΟΥΝ πως ανήκουν στους εκλεκτούς μιας συγκεκριμένης μικρής ομάδας που "έχει τον έλεγχο"...

Ίσως να σφάλω και εγώ και να πρέπει να κοιτάξουμε ο καθένας μόνο τον εαυτούλη του και τους πολύ πολύ οικείους τους... ωστόσο θεωρώ πως κανείς μας δεν είναι σε τούτο τον πλανήτη σε θέση να ισχυριστεί πως κατέχει την ΑΠΟΛΥΤΗ ΑΛΗΘΕΙΑ, πόσο μάλλον το απόλυτο τηλεκοντρόλ ελέγχου του μέλλοντος...

Οπότε... ούτε ο εφησυχασμός, ούτε η έλλειψη ψυχραιμίας συμβάλλουν σε οτιδήποτε άξιο λόγο...

ΑΝ τον περιορισμένο χρόνο μας επί της Γης, επιλέξαμε να τον περάσουμε εδώ ως Άνθρωποι...

Μετά την εκτεταμένη εισαγωγή , κλείνουμε σήμερα με ένα βίντεο...




και θα συνεχίσουμε αύριο με άλλες σχετικές πληροφορίες...
με μια διάθεση σύμπνοιας και όχι διαμάχης...
με μια διάθεση συνΕργασίας και όχι αντιπαλότητας...
με μια διάθεση να δώσουμε τα χέρια αντί να πιανόμαστε μεταξύ μας στα χέρια...
επειδή ο καθένας θέλει απλά να υποστηρίξει τα... "δικά του Δίκια"
επειδή έτυχε να γνωρίζει ή να πιστεύει το Άλφα και όχι το Βήτα...

ελπίζοντας πως συνηχούμε ως προς την πρόθεση να ερευνήσουμε έστω με καθαρό και νηφάλιο νου και τούτη την πιθανότητα

με εκτίμηση
προς τους φίλους αναγνώστες μας
Βίκυ & Νίκος


read more “Αύρα ~ η ηλεκρομαγνητική Ασπίδα Ανθρώπων και Πλανητών (1)”

23 Ιουλ 2016

Κάμπιες - Πεταλούδες και... Σ(τ)ΟΛΕΣ στο βηματισμό των Ράιχ (5)

Η μεταμόρφωση και η μετουσίωση ποτέ δεν ήταν "οικειοθελής" τελικά...

ούτε σε ατομικό, μα ούτε και σε κοσμικό επίπεδο. Καμιά κάμπια δε ρωτήθηκε, αλλά ούτε και χρειάστηκε να δώσει την έγκριση της... πριν διαλυθεί πλήρως, για να γίνει πεταλούδα... 

Το όραμα της Ζωής, κρυμμένο σε ένα άγραφο σπειροειδή κώδικα μορφογένεσης, θα συνεχίσει να γεννάει... και δε θα σταματήσει επειδή μερικές κάμπιες έλιωσαν κάτω από τη σόλα κάποιου απρόσεκτου...
 το μόνο πρόβλημα είναι... ότι δεν ξέρουμε ακόμη... ποιος είναι η σόλα... και ποιος η κάμπια. 

Ας μην ξεχνάμε πως η μόδα μιας εποχής κρύβει μακροχρόνια την πληγή μιας επόμενης γενιάς. Όπως και η πληγή μιας προηγούμενης γενιάς, που κληρονομήθηκε, μαζί με τη σκυτάλη της ζωής, μπορεί από φαρμάκι,  να εξελιχθεί σε φάρμακο και ίαμα για την επόμενη. Μπορεί το σύνηθες να είναι να της επιτρέπουμε να κακοφορμίζει, λόγω άγνοιας, συμβιβασμού ή συγκαταβατικότητας ως προς τη διάθεση αποδοχής της διατήρησης συστημάτων και κοινωνικών προτύπων, εντός των οποίων γεννιόμαστε. 
Μια συνηθισμένη διάθεση ουδέτερης επιφανειακά αποδοχής, ως προς τη διατήρηση μιας "πατροπαράδοτης" παράδοσης, τόσο θετικών όσο και αρνητικών συστατικών, που ωστόσο σε βάθος χρόνου φανερώνεται σαν πρόκληση στην ατομική, αλλά και τη συλλογική ζωή. Πρόκληση, της οποίας το αποτέλεσμα μόνο διορατικοί άνθρωποι μπορούν να δουν... και να ειδοποιήσουν έγκαιρα, τόσο για την αποφυγή του χειρότερου μελλοντικού "σεναρίου", όσο και για να δείξουν τον καταλληλότερο δρόμο που οδηγεί σε μια ευνοϊκή κατάληξη. 

Υπ΄αυτή την έννοια...
ίσως να ήταν καλά... 
  • να ξεκινήσουμε ξανά με τα βασικά και πολύ απλά... 
  • να αναλογιστούμε τα άξια διατήρησης που φέρουμε εντός αλλά και γύρω μας... 
  • να κοιτάξουμε καλά την κληρονομιά μας...
  • να δούμε τις ευχές μας για το μέλλον της κάθε δημιουργίας μας
ώστε, ακόμη και εν μέσω ταραχών και τρικυμιών που μας δοκιμάζουν λεπτό το λεπτό πλέον
  • με σοφία και απλότητα να επαναπροσδιορίζουμε κάθε νέο βήμα που καλούμαστε να κάνουμε καθημερινά... 
  • με περίσκεψη, και πανέτοιμοι για όλες τις πιθανές μεταβλητές... 
  • να αποδεχτούμε εντέλει όλη τη διαδικασία μεταμόρφωσης που ούτως ή άλλως δεν είναι μόνο στο χέρι μας...  
  • έχοντας σταθερά στα μάτια μας στο στόχο, που...  αν είχαμε προνοήσει, ταυτίζεται με το όραμα εκείνο που αποτελούσε ανέκαθεν την πρώτη ύλη για τα "φτερά" μας... και η τελευταία σταγόνα για την πλήρη ίαση μας... ατομικά & συλλογικά.
  • αποφεύγοντας, όσο είναι εφικτό, να πάρουμε παγωμένες και μόνιμες θέσεις, στις καθημερινές μάχες που εμφανίζονται μπροστά μας και που τούτη την περίοδο τείνουν να μετατρέπονται πολύ εύκολα σε μάχες που θυμίζουν αγώνες αναμέτρησης και επικράτησης μεταξύ των δύο φύλων... (ανάμεσα στο συναίσθημα και το μυαλό, ανάμεσα στις αισθήσεις και τη σωματική δύναμη... ), διότι η ίδια η "πατέντα της ζωής", γνωρίζει πως κανένα εκ των δύο δεν μπορεί να επιβιώσει αρμονικά δίχως το άλλο... σε έναν κόσμο που θέλουμε να λέγεται "ανθρώπινος" και όχι ρομποτικός/μηχανικός.
Και στο μεταξύ ας επιτρέπουμε, όσο πιο γενναιόδωρα γίνεται, σε κάθε άλλο οικείο μας πρόσωπο, να επιλέγει ελεύθερα το πως θα πετύχει την πραγματοποίηση του οράματος του, ειδικά αν δεν είναι εκείνο... ο οδοστρωτήρας μιας μαζικής εξαφάνισης ...
  • Δίνοντας του χώρο και χρόνο να μας φανερωθεί, ώστε να το εννοήσουμε και να δούμε το δώρο που ίσως φέρνει για τη δική μας μεταμόρφωση
  • με μια διάθεση σύνΘεσης και όχι απώΘησης. 
  • ΣυνΔεσης και όχι Διάλυσης... 
  • Διεύρυνσης και όχι Στενέματος των αποδεκτών όρων συμβίωσης μεταξύ μας
  • συμμαχίας και σύμπλευσης και όχι αντιπαλότητας και κενής διαφωνίας για τη διαφωνία...
Εντέλει, ίσως είναι πολύ πιο χρήσιμο να μείνουμε σιωπηλοί παρατηρητές -ακόμη και των παιδιών μας-, των νεότερων γενεών, παρά να επιμένουμε πως "εμείς" κατέχουμε τη "μαγική λύση", τη "μυστική γνώση" ή τον "μοναδικό και σπάνιο χάρτη" που οδηγεί στο ποθούμενο... -όσο "επιστημονικός" και "ψαγμένος" ή "φωτισμένος" κι αν παρουσιάζεται στην ατομική μας ψευδαίσθηση-, διότι εντός τους φέρουν ακόμη πολύ πιο αγνό κι αμόλυντο το πνεύμα της ζωής και τα φυσικά αντανακλαστικά και ένστικτα που από αυτή απορρέουν... ειδικά εάν φροντίσαμε να μην κλαδέψαμε και τούτη ακόμη τη φυσικότητα των βρεφών και των παιδιών μας, από "αγάπη" ή "ανάγκη"... , διότι απέχουμε αρκετά από της εποχές που το γήρας συμβάδιζε με τη σοφία... και η φιλοσοφία ήταν το αγαθότερο παράγωγο, αλλά και η προϋπόθεση, της ανθρώπινης ζωής, που να συμβαδίζει με την ίδια τη φύση και το σύμπαν και να γεννά επιστήμες που να την υποστηρίζουν και να την προστατεύουν σε όλα τα επίπεδα.


Mολονότι το άρθρο, ούτε και μετά από τόσες συνέχειες δεν είναι πλήρες...
(και πως να χωρέσουν άλλωστε τόσες όψεις και οπτικές γύρω από το ίδιο ένα νόμισμα που κουβαλάμε όλοι πάνω μας από τις απαρχές της εμφάνισης του είδους μας στη Γη και που στη μια του όψη γράφει: Ζωή και στην άλλη Θάνατος... 
...μέσα στον περιορισμένο Χώρο και το Χρόνο ενός περαστικού... 
ενώ αναρίθμητες γενιές περαστικών πέρασαν και θα περνούν από τον τόπο τούτο... 
και άφησαν και θα συνεχίσουν να αφήνουν τα χνάρια των έργων τους, κάθε που παραδίδουν τη σκυτάλη και το νόμισμα... )
ελπίζω να συνδράμει στο να μαλακώσουμε λίγο τον εγωκεντρισμό που μας διέπει όλους, άλλον πολύ κι άλλον λιγότερο, σεβόμενοι το γεγονός πως σε τούτη τη διάσταση της ύλης, σαν άνθρωπος, ποτέ δεν ξέρεις τι είναι απόλυτα κακό ή απόλυτα καλό... καθώς το ένα συμπληρώνει και κουβαλά εντός του το σπόρο του αντιθέτου... 

Όποιος ισχυρίζεται το αντίθετο... είναι απλά καλός παραμυθάς, έμπορος, χειραγωγός συνειδήσεων ή λαοπλάνος, που χρησιμοποιώντας τη σύγχρονη τάση επιλογής του εύκολου δρόμου και των ανέσεων, μας παρασύρει σε ένα πολύ ωραίο και ολοκαίνουργιο κλουβί...
κι αυτό... τη στιγμή που σαν σύνολο....
  • ίσα που θεωρήσαμε πως κάτι αρχίσαμε να κατανοούμε... 
  • ίσα που αρχίσαμε να βλέπουμε την έξοδο από αυτό. 
Ότι και να σας λένε, η σκληρή αλήθεια είναι πως καμία μεταμόρφωση δεν είναι εύκολη και τίποτε δε χαρίζεται σε τούτο τον κόσμο. Με τον άλφα ή βήτα τρόπο, αργά ή γρήγορα καλούμαστε να πληρώσουμε το λογαριασμό -είτε συμμετείχαμε συνειδητά, είτε περιμέναμε και υπομέναμε παθητικά...
Τουλάχιστον, στον εντελώς δικό μας κόσμο, την ώρα, που κάνουμε απολογισμό με τον ΕΑΥΤΟ μας, την ώρα που κρίνουμε οι ίδιοι τα έργα και τις δημιουργίες μας, να μπορούμε να πούμε πως άξιζε, για εμάς τους ίδιους, το ταξίδι και το πέρασμα μας από εδώ.

Διότι εντέλει... για τα ανθρώπινα μέσα και σταθμά... όλα μα όλα υπόκεινται σε υποκειμενικά κριτήρια... και το αν θα παραμείνεις κάμπια, αν θα σε πατήσει κάποια "σόλα" ή θα καταφέρεις να πετάξεις μεταμορφωμένος σε πεταλούδα... εξαρτάται από τη δική σου οπτική των πραγμάτων, αλλά και από τα χέρια που σε φροντίζουν...

με την ελπίδα πως συνΕΝνοούμαστε
πως καταΛαβαινόμαστε Τώρα..

καλή μας συνέχεια
με όποιο τρόπο κι αν επιλέγουμε να συνδημιουργούμε

καλή αντάμωση
Β.Χ. 


*Το άρθρο αυτό είναι © της Βίκυς Χρυσού και οποιαδήποτε αντιγραφή του, έστω και αποσπασματική, πρέπει να συνοδεύεται με μόνιμο ενεργό σύνδεσμο στην παρούσα θέση του εντός του ΤΟΞΟΤΗ.

read more “Κάμπιες - Πεταλούδες και... Σ(τ)ΟΛΕΣ στο βηματισμό των Ράιχ (5)”

22 Ιουλ 2016

Όλα συνΔέονται... ΟΛΑ είναι ηλεκτρομαγνητικές συχνότητες

Όποιο εργαλείο και να διαθέτεις.. 

όποια μέθοδο κι αν επιλέξεις...

το ίδιο ΕΝΑ καταλλήγεις να παρατηρείς...


Ο ηλεκτρολόγος και ο αστροφυσικός έχουν πολύ περισσότερα κοινά από όσα νομίζουν...
όπως και ένας πιανίστας κι ένας φιλόσοφος... ή ένας ενεργειακός θεραπευτής κι ένας αστρολόγος ή ένας πνευματικός...

Αγαπημένη φράση του ΤΟΞΟΤΗ για πολλά χρόνια ήταν και είναι η φράση "όλα συνδέονται"
και πως να μην είναι άλλωστε όταν μελετώντας σύγχρονες επιστημονικές έρευνες και μεθόδους ενεργειακής-πνευματικής Ιατρικής ή αυτογνωσίας... παράλληλα με όσα έχουν φτάσει σε εμάς από παλαιότερες "μεταφυσικές"-οντολογικές παρακαταθήκες της φιλοσοφίας ή των διαφόρων παραδόσεων, μυθολογιών και ιστοριών των λαών της Γης (που κάποιες από αυτές μετατράπηκαν σε θρησκείες...) καταλήγεις στο προφανές...

το σύμπαν κινείται και υπάρχει, ζει και αναπναέει με βάση τα ηλεκτρομαγνητικά φαινόμενα...

Φαινόμενα που επιδρούν τόσο στο μικρόκοσμο, όσο και στον μακρόκοσμο...
Από το άτομο, το μόριο, το κύτταρο, 
τα ατμοσφαιρικά , τα γεωλογικά, τα κλιματολογικά φαινόμενα
τα συναισθήματα, την ψυχολογία, την υγεία μας...
τη μουσική και την αρμονία της...

Η μουσική των σφαιρών... φτάνει στις μέρες μας ατόφια ξανά...
Μαζί με εξηγήσεις για τα ηλεκτρομαγνητικά-τελλουρικά ρεύματα που κινούνται στη Γη...

Ο κεραυνός του Δία... κτυπά αιώνια τις ανθρώπινες ζωές...
εκτονώνοντας τη φόρτηση του παλμού και των αισθήσεων... και των συνκινήσεων...
καθώς τον καλέι η Μάνα Γη...

Το σώμα μας... ακούει... συνΚινείται...
όπως και η Φύση ολόκληρη... 
πάλλεται... και εξελίσσει τον εντός των ΌΝΤΩΝ "θείο σπόρο"...

Αυτό που άλλοι ονομάζουν "Θείο Σχέδιο"... "Θεϊκή κληρονομιά"... "μορφογέννεση"...

Γινόμαστε μάρτυρες ενός θαύματος... κατά το οποίο η επιστήμη γυρνά να συναντήσει τη μητέρα Φιλοσοφία... και ειδικά την Οντολογία... και Θεογονία...

Παρατηρούμε το κάλεσμα των προγόνων μας... 
μέσα από τις γραμμές αίματος αιώνων...
που μας θέλει φορείς Ζωής και κληρονομημένης γνώσης...

αόρατης μα υπαρκτής...

Καμαρώνουμε τα παιδιά μας...
φορείς της σκυτάλης Ζωής που δόθηκε από εμάς παρακάτω...

και Ω του Θαύματος ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ είναι αρκετοί οι Άνθρωποι και τα παιδιά
που τιμούν και υπηρετούν τον παλμό της Ζώσας Πνοής...
του Είναι και του αιώνιου γίγνεσθε...
Τίποτε δε χάνεται... τα πάντα είναι ενέργεια... ηλεκτρομαγνητική ενέργεια...
όπως ακριβώς και η Ψυχή μας!

Ψυχές ανώτερες και ψυχές κατώτερες... κινούνται ανοδικά 
σε μια σκάλα ουράνια...
και προστατεύουν με στοργή και αφοσίωση
καθε μια από το πόστο της...
από το επίπεδο της...
την αγαπημένη Μάνα Γη και τα παιδιά της...

Όχι φίλοι μου, δεν είναι μια "ρομαντική ιδέα" είναι μια παρατηρήσιμη αλήθεια... ακόμη και για επιστήμονες και ερευνητές... που έχουν μάτια για να δουν και αυτιά για να ακούσουν...

Σας παραθέτω έγγραφο που κατέθεσα στο Υπουργείο Εθνικής Άμυνας το 1960, το οποίο αναφέρεται στην παραγωγή συσκευών συλλογής ενέργειας από την ατμόσφαιρα. Το πείραμα του Τέσλα αποσκοπούσε στο να απορροφήσει ηλεκτρική ενέργεια από το διάστημα, η οποία δημιουργείται από την κίνηση των σωματιδίων στο σύμπαν. Πρόκειται για τα λεγόμενα «Στοιχειώδη».
Υπάρχει ένα μεγάλο μυστικό σε σχέση μ» αυτά. Αυτά, ξέρεις, είναι ψυχές. Τα ίδια τα ηλεκτρόνια είναι ψυχές, κατωτέρου επιπέδου.
Οι ανώτερες ψυχές ανεβαίνουν σε ανώτερες κλίμακες, μια ψυχή ενός ανεπτυγμένου εγκεφάλου πηγαίνει σε υψηλότερη διάσταση, αυτό συμβολίζουν και οι σκάλες που βλέπεις στις θρησκευτικές εικόνες, αυτά οι Χρι­στιανοί τα ξέρανε από την ελληνική φιλοσοφία. Αλλά υπάρχουν και οι ψυχές, όπως αυτή μιας σαρδέλας ή άλλων πραγμάτων που τρως, που είναι κατωτέρου επιπέδου: όταν πίνεις ένα ποτήρι νερό, παίρνεις ένα εκατομμύριο ψυχές . Αυτές οι ψυχές λέγονται Στοιχειώδη.
Υπάρχει ένα είδος «αιθερικής μεμβράνης» γύρω από τον πλανήτη, πάχους γύρω στα τριακόσια χιλιόμετρα, που αποτελείται από αυτές τις ψυχές.(Ζώνες Βαν Άλεν) Το ηλεκτρικό ρεύμα, το ρεύμα που καίμε και ανάβουμε τις λάμπες μας, είναι ψυχές. Όλα αυτά που σας λέω συνδέονται με τρομερά πράγματα, τα οποία για να τα αναπτύξω ολοκληρωμένα θα χρειαστούμε πολλών μηνών κατήχηση, αλλά δεν ήρθε ακόμη και ο καιρός για να μιλήσουμε ανοιχτά για αυτά τα πράγματα. Όλα συνδέονται. (από συνέντευξη του Γ. Γκιόλαβα -πηγή)

 Οπότε είναι εύκολα κατανοητή η ροή της βιο-ενέργειας, της οργόνης, του Ρέικι... όπως και του ηλεκτρικού ρεύματος στα καλώδια μας... 

Είναι σαφής η συγγένεια έμψυχων και ά-ψυχων (θεωρητικά) καθώς όλα μιλούν για μια αύρα... για μια αιθερική κίνηση, για έναν παλμό... είτε εντός σώματος επί της Γης, είτε ως μέρος της "αιθερικής μεμβράνης" που προστατεύει τον γήινο παράδεισο... τη δική μας Κιβωτό... το δικό μας ΔΙΑστημόπλοιο που κινείται και πάλλεται... περιστρέφεται εντός μιας συμπαντικής Τάξης...

Αν κατανοείς το μερικό, σαν θέλεις να ανοίξεις το οπτικό σου πεδίο...
σαν θέλεις να διευρύνεις τον ορίζοντα σου...
είσαι σε θέση να κατανοήσεις και το γενικό... από όποια πλευρά και να κοιτάξεις...

ΌΛΑ συνΔέονται... ΌΛΑ είναι ΕΝΑ...
το μόνο που μένει...
είναι να έχεις την ίδια ευελιξία παρακολούθησης
στην κάθετη κατανόηση
όπως και στην οριζόντια...

και να έχεις αποφασίσει να υπηρετείς την αρμονία και τη Φύση...
κι όχι να την πολεμάς.. για το εφήμερο...

καλή συνέχεια στο Ταξίδι μας

είθε να σαλπάρουν παρέα μας
όλο και περισσότεροι άνθρωποι,

που αφήνουν πίσω τους κάθε τι ψυχαναγκαστικό...
εγωκεντρικό...
ανούσιο...

Τιμώντας τη Ζωή, τη Μάνα Γη 

Λαμβάνοντας τη συνΕίδηση... από το ΕΝΑ
μιας εναιαίας Ύπαρξης...

η τοξότισσα
 
 




read more “Όλα συνΔέονται... ΟΛΑ είναι ηλεκτρομαγνητικές συχνότητες”

Κάμπιες - Πεταλούδες και... Σ(τ)ΟΛΕΣ στο βηματισμό των Ράιχ (4)

Η διαχρονική διαδικασία μεταμόρφωσης ατόμου και κοινωνίας ° σήμερα °


της Βίκυς Χρυσού

συνέχεια 4η 


Με όση καλή διάθεση κι  αν προσεγγίζει κανείς τις ανάγκες ενός άλλου ανθρώπου, δεν μπορεί  να προβλεφτεί σε πια ανύποπτη στιγμή θα του ανταποδοθεί η φυσική ανθρώπινη έγνοια από το "κτήνος" που πολιτισμένα έκρυβε επί μακρόν και περίμενε να χιμήξει ενάντια στον ευεργετούντα... 
Δεν έμεινε τυχαία η φράση ουδείς αχαριστότερος του ευεργετηθέντος...

(...) Ο αχάριστος όχι μόνο δε νοεί να ανταποδώσει το καλό αλλά με πλήρη αλήθεια ούτε καν το αναγνωρίζει. Αυτός είναι ο ορισμός της αχαριστίας στην απλή του έκφραση. Η αλαζονεία και η υπεροψία κυβερνούν τη σκέψη και το λόγο του. Χίλια καλά να κάνεις, λέει ο λαός, ένα να μην κάνεις είναι σαν να μην έκανες κανένα.
Ο τύπος του αχάριστου όχι μόνο δεν αναγνωρίζει τις ευεργεσίες που έχει καρπωθεί, αλλά και όταν βρεθεί σε πλεονεκτική θέση με ευκολία και χαιρέκακη διάθεση πρόθυμα στρέφεται εναντίον του ευεργέτη του. Πρόκειται προφανώς για μια ενδόμυχη ζήλια, ένα καλοκρυμμένο συναίσθημα φθόνου που κατακάθεται στην ψυχή του και πηγάζει από το γεγονός της συναίσθησης ότι ο ευεργέτης του διαθέτει ηθικό μεγαλείο (αλλιώς δεν θα ήταν ευεργέτης) το οποίο ο ίδιος δεν διαθέτει.
Και ο φθόνος είναι από τα κατώτερα ανθρώπινα συναισθήματα και πρωταρχική αιτία διάσπασης και διάλυσης των κοινωνικών ομάδων. Οικογένειες, φιλίες, όμιλοι, εταιρικοί σχηματισμοί, κοινωνικά μορφώματα κάθε λογής έχουν πέσει «θύματα» φθονερών και ζηλότυπων ανθρώπων. (...) (Αναστασία Καμπούρη-Μασαούτη- Πηγή)
 
Δεν είναι η έλλειψη ανθρώπων που να απλώνουν το χέρι για συνεργασία, συνδημιουργία ή αλληλοβοήθεια... είναι η έλλειψη σεβασμού του "απέναντι μας" που επίσης απλώνει το χέρι για να περπατήσει παρέα μας στη ζωή... σαν σύντροφος, σαν φίλος, σαν αδελφός,σαν συνεργάτης...
Είναι η έλλειψη διάρκειας που αφιερώνεται στην κοινής πορεία...
Είναι η απουσία αντοχής και ενέργειας που να αφιερώνεται από κοινού προς την συμμετοχική  δημιουργία...
Είναι εκείνο το μικρό μοχθηρό "εγώ" που τόσο καλά κρύβεται (ειδικά στους πνευματικούς ανθρώπους) που θέλει να ξεχωρίζει και να είναι "λίγο παραπάνω", έστω και ελαφρά "πιο ψηλά" από το άλλο "εγώ" δίπλα μας...

Η γενιά μας γέννησε άπειρους "προέδρους" και "διευθυντές" που σαν μάγοι βρέθηκαν να είναι ικανοί για θύματα, ανάμεσα σε αδαείς και ευκολόπιστους... ή σε πρόθυμους ακόλουθους επίδοξων "αυτοκρατόρων"... 
Και να ήταν ικανοί να κινηθούν ευέλικτα για να προστατέψουν το βασίλειο και τους υπηκόους τους από τον πρόωρο θάνατο οποιουδήποτε τύπου... θα λέγαμε πως ίσως είναι δείγμα επιστροφής σε παλαιότερα πρότυπα που γνώρισε η ανθρωπότητα. Όχι, ίσα ίσα, που τους ίδιους τους υπηκόους τους σκοτώνουν πρώτους αν δε συμφωνούν με τις "επιθυμίες" τους... πότε νοερά και πότε με αληθινά όπλα... 

Φτάσαμε σε ένα σημείο ωστόσο που η ανθρωπότητα τα έχει δει κυριολεκτικά "όλα"... 
Ζούμε την απουσία σεβασμού των επιτευγμάτων των ανθρώπινων πολιτισμών μεταξύ τους με τον πιο ωμό και βίαιο τρόπο...
Βιώνουμε στο πετσί μας τη μάχη επικράτησης του ενός "-ισμού" επί του άλλου...
που προκειμένου να επιβιώσει λεηλατεί, βιάζει, σκοτώνει, απαιτεί... να κατασπαράξει και να φάει αυτό που δεν ήταν ήδη δικό του...

Όχι απλά δεν πέτυχε η "σούπα" της πολυπολιτισμικής κουλτούρας, αλλά έγινε και όργανο νέας λεηλασίας και αναβίωσης παλιών και νέων "-ισμών", επειδή ακριβώς ποτέ δεν υποστηρίχθηκε η αληθινή φιλία μεταξύ των λαών με διάθεση να μοιραστούν και να κερδίσουν και οι δύο... αλλά οι ηγεσίες καπέλωναν τις τάσεις των πολλών στο να κλέβουν ή να οικειοποιούνται... προκειμένου να επικρατήσουν και όχι να συνδημιουργήσουν...

Κανέναν δεν εκπλήσσουν πια τα κάθε είδους φαινόμενα bulling ... αφού αυτά κρυφά ή φανερά "εκτρέφαμε" σαν σύνολο. 

Η έκπληξη θα είναι να πετύχουμε σαν ανθρώπινη ομάδα-μονάδα, έστω και την τελευταία στιγμή επαναφορά στην κοίτη και το ρυθμό της ζωής... που είτε με είτε χωρίς εμάς θα πάρει το δικό της δρόμο... 

Μέχρι να φτάσουμε όμως εκεί, μιας και αργήσαμε ήδη αρκετά, οι εκρήξεις εντός και μεταξύ ατόμων ή κρατών, αλλά και μεταξύ φυσικών δυνάμεων, θα γεμίζουν το δρόμο μας με σημάδια... μήπως και ελιχθούμε κατάλληλα, ώστε να επιβιώσουμε όλοι, αλλά και να επιτρέψουμε σε μια νέα μορφή αντίληψης να γεννήσει νέα παραδείγματα ζωής, ικανά να συνθέτουν τα ανθρώπινα έργα με τα φυσικά και τα μεταφυσικά και όχι να καταστρέφουν κι αυτά που ήδη πετύχαμε...


Παύση για περιθώρια στοχασμού και συναίσθησης εντός μας για άλλη μια φορά...
μέχρι την αυριανή συνέχεια...

καλή αντάμωση
Β.Χ. 



*Το άρθρο αυτό είναι © της Βίκυς Χρυσού και οποιαδήποτε αντιγραφή του, έστω και αποσπασματική, οφείλει να συνοδεύεται με μόνιμο ενεργό σύνδεσμο στην παρούσα θέση του εντός του ΤΟΞΟΤΗ.



read more “Κάμπιες - Πεταλούδες και... Σ(τ)ΟΛΕΣ στο βηματισμό των Ράιχ (4)”


Αν νιώθεις πως είσαι Άνθρωπος,

Αν κατάλαβες πως ΕΣΥ είσαι αυτός

που αποφασίζει την πραγματικότητα....

Σε προσκαλώ στην κοινωνία

των Συνειδητών Συν-Δημιουργών

Στόχος μας να αγκαλιάσουμε όλο τον πλανήτη στη νέα Αρμονική Πραγματικότητα!


Olymbia MaTerra HelleNica

μέσα απο την ΕΝθύμηση, τη ΣΥΝθεση και την ΠΑΙΔΕΙΑ