Μ. Δανέζης για το... "σωματίδιο του Θεού"... και η νέα πραγματικότητα... "άνευ θανάτου" (συνέντευξη)

«ΌΤΑΝ ΛΈΜΕ ΌΤΙ ΚΆΠΟΙΟΣ ΓΕΝΝΙΈΤΑΙ Ή ΠΕΘΑΊΝΕΙ, ΕΝΝΟΟΎΜΕ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΆ ΌΤΙ ΧΆΝΕΤΑΙ Ή ΕΜΦΑΝΊΖΕΤΑΙ Η ΔΥΝΑΤΌΤΗΤΑ ΝΑ ΤΟΝ ΑΝΤΙΛΑΜΒΆΝΟΝΤΑΙ ΟΙ ΑΙΣΘΉΣΕΙΣ ΜΑΣ»

Πριν λίγες μέρες μια είδηση έκανε το γύρο του κόσμου, κάνοντας λόγο για τη μεγαλύτερη επιστημονική ανακάλυψη των τελευταίων ετών: οι ερευνητές στο Cern εντόπισαν επιτέλους το πολυδιαφημιζόμενο Σωματίδιο του Θεού ή Μποζόνιο του Χιγκς, όπως είναι η επίσημη ονομασία του.

Σύμφωνα με τους επιστήμονες, πρόκειται για το πρωταρχικό στοιχείο ύλης που θα μας αποκαλύψει ό,τι δεν γνωρίζουμε για τη φύση της πραγματικότητας και το σύμπαν, από την πρώτη στιγμή της δημιουργίας του εως τώρα. Μια ανακάλυψη που αναμένεται να φέρει τα πάνω- κάτω στην εικόνα που έχουμε για τον κόσμο...

Καθώς λοιπόν τα διθυραμβικά σχόλια για τη σπουδαία αυτή ανακάλυψη έδιναν και έπαιρναν, αποφασίσαμε να ζητήσουμε την άποψη ενός ειδικού, παλιού γνώριμου του ΑΒΑΤΟΝ, του επίκουρου καθηγητή αστροφυσικής στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, Μάνου Δανέζη.

Στη συζήτηση που ακολουθεί, ο Δρ. Δανέζης μας λέει ότι το μοντέλο της ύλης που ξέραμε έχει πλέον ριζικά αλλάξει και μας αποκαλύπτει τι στην πραγματικότητα είναι η υλική υπόσταση του ανθρώπου. Στο πλαίσιο αυτής της «νέας πραγματικότητας» ακόμα και ο θάνατος θα μπορούσε να ξεπεραστεί!

Χρήστος Ελμάζης

Καθηγητά Δανέζη ξέρω ότι παρακολουθείτε με μεγάλο ενδιαφέρον τα τεκταινόμενα στο CERN. Πως σχολιάζεται τις τελευταίες εκκωφαντικές εξελίξεις;

Να ξεκινήσω λέγοντας ότι σέβομαι απεριόριστα όλους τους επιστήμονες που αγωνίζονται να βρουν κάτι καινούργιο, που υπόσχεται να αλλάξει τη ζωή μας. Αυτό όμως που με βρίσκει αντίθετο είναι όλο αυτό το μάρκετινγκ που αρχίζει να απλώνεται γύρω από την επιστήμη. Επιχειρείται ένας εξευτελισμός της δηλαδή, με όρους αγοράς.

Η έρευνα για την ανεύρεση του Μποζονίου Χίγκς είναι η μόνη έρευνα που δοξάστηκε και πλασαρίστηκε ως μεγάλο γεγονός, προτού καν αυτό ανακαλυφθεί.

Μιλάμε για κάτι καθαρά αντιεπιστημονικό. Χρειάζονται πολλές επαναλήψεις ενός πειράματος, επαληθεύσεις και αξιολόγηση των δεδομένων από την υπόλοιπη επιστημονική κοινότητα για να δημοσιευτεί κάτι επίσημα. Πρέπει να έχει προηγηθεί μια «βάσανος επιστημονική» πριν αρχίσουμε τις ανακοινώσεις. Δεν στήνουμε γιορτές και πανηγύρια για κάτι το οποίο υποτίθεται ότι ΘΑ βρούμε.

Μα όλα τα ΜΜΕ παρουσίασαν ως γεγονός την ανακάλυψη του σωματιδίου...

Προσέξτε, δεν είπε κανένας ότι το βρήκαν. Είπαν ότι έχουμε μια ένδειξη ότι ίσως κάτι υπάρχει. Ο ίδιος ο διευθυντής του CERN προέτρεψε τους συναδέλφους του να έχουν υπομονή, να επιδείξουν σωφροσύνη και να είναι συγκρατημένοι στις προσδοκίες τους. Ερωτηθείς δε από δημοσιογράφους για το πώς νοιώθει για τον επικείμενο εντοπισμό του Μποζονίου, απάντησε ότι η Φυσική δεν έχει να κάνει με συναισθήματα αλλά με τη λογική. Εκτός όμως από αυτοσυγκράτηση, υπάρχουν πολλοί σοβαροί άνθρωποι που αντιμετωπίζουν με σκεπτικισμό το ζήτημα και αμφισβητούν το κατά πόσο το υποατομικό σωματίδιο είναι το «άγιο δισκοπότηρο» των επιστημών.

Εκφραστής αυτής της άποψης είναι και ο δημοσιογράφος της εφημερίδας Guardian, Andrew Brown ο οποίος σε άρθρο του λέει κατά λέξη: 

«Η ονομασία του Μποζονίου σε σωματίδιο του Θεού ήτανε μια ευφυέστατη κίνηση μάρκετινγκ γιατί αμέσως όλοι κατέγραψαν την ύπαρξή του στην μνήμη τους, χωρίς ουσιαστικά να πλουτίσουν την γνώση τους γύρω από αυτό. Σε διαφορετική περίπτωση, οι επιστήμονες δε θα μπορούσαν να εξασφαλίσουν τις επιχορηγήσεις που όπως φαίνεται κέρδισαν».

Όπως καταλαβαίνετε, παίζονται διάφορα παιχνίδια εδώ. Πάντως όταν το βρουν και το δημοσιεύσουν επίσημα, θα μπορεί και η υπόλοιπη επιστημονική κοινότητα να εκφέρει άποψη.

Γιατί όμως είναι τόσο σημαντική η ανακάλυψή του;

Γιατί θα μπορέσουμε να γυρίσουμε πίσω στις ρίζες αυτού που λέμε «ύλη». Παραμένει ένα άλυτο μυστήριο ακόμα τι ακριβώς είναι. Είτε όμως η ύλη προέρχεται από το Μποζόνιο του Χίγκς είτε από οτιδήποτε άλλο, δεν έχει καμία σχέση με αυτά που ξέραμε- δηλαδή αυτή η ουσία που επεξεργαζόμαστε με τα χέρια και τα όργανά μας και γίνεται αισθητή μέσω των αισθήσεών μας.

Και όλα αυτά τα σώματα και τα αντικείμενα που μας περιβάλλουν;

Εκεί έξω στο σύμπαν δεν υπάρχει τίποτα από όλα αυτά. Εκεί υπάρχει μόνο ένας ωκεανός από κοχλάζουσα ενέργεια. Η ενέργεια αυτή προσπίπτει στα όργανά μας, αυτά παίρνουν ένα τμήμα της, το μεταφέρουν μέσω των νευρώνων στον εγκέφαλο και εκεί η ενέργεια μεταμορφώνεται σε αυτό που ονομάζουμε αισθητό κόσμο.

Άρα ο κόσμος που βλέπω και αισθάνομαι, στην ουσία κατασκευάζεται μέσα στο κεφάλι μου;

Ακριβώς!

Κι εμείς οι άνθρωποι, όμως, ανήκουμε σε αυτόν τον «κόσμο». Τι συμβαίνει με τη δική μας υπόσταση;

Ο Δημόκριτος με σαφήνεια μας λέει πως, «οτιδήποτε αντιλαμβάνονται οι αισθήσεις μας είναι ψευδές. Το μόνο πραγματικό είναι ότι αντιλαμβάνεται η νόησή μας». Τα ίδια λέει και ο Πλάτωνας.

Με τον όρο νόηση εννοούμε τη συνείδηση, που ταυτίζεται με την έννοια του πνεύματος και της ελευθερίας. Σκέφτομαι άρα υπάρχω. Από τη στιγμή που διαθέτουμε νόηση, έχουμε ύπαρξη. Το υλικό μας υπόστρωμα ( τα σώματά μας) παρόλα αυτά είναι κομμάτι του φυσικού κόσμου.

Εφόσον δε η νέα επιστήμη έχει αλλάξει το παλιό μοντέλο για το φυσικό νόμο (ύλη, χώρος, χρόνος) καταλήγουμε στο ότι αυτό που ονομάζουμε «άνθρωπος» είναι επίσης ένα κατασκεύασμα των αισθήσεών μας.

Είμαστε δηλαδή ένα τίποτα;

Όχι, είμαστε κάτι πολύ περισσότερο, απλά στην παρούσα κατάστασή μας δεν μπορούμε να το συλλάβουμε. Ας το δούμε σε ένα άλλο επίπεδο: σύμφωνα με τη θεωρία της σχετικότητας αυτό που ονομάζουμε ύλη δεν είναι τίποτε άλλο από μια καμπύλωση του τρισδιάστατου χώρου προς την τέταρτη διάσταση (χρόνος).

Όταν προκύψει αυτή η καμπύλωση των τριών διαστάσεων προς την τέταρτη, και αν περάσει ένα ελάχιστο όριο, τότε η φυσιολογία του ανθρώπου αντιλαμβάνεται αυτή την καμπύλωση ως πυκνότητα υλοενέργειας.

Αν συνεχίσει να αυξάνεται αυτή η πυκνότητα του υλικού (το «πηγάδι» της καμπύλωσης να βαθαίνει κατά κάποιο τρόπο) και φτάσει πάλι ένα ανώτατο όριο, τότε θα χάσουμε από τα μάτια μας, δηλαδή από τις αισθήσεις μας,αυτή την πυκνότητα υλοενέργειας. Αυτό ονομάζεται Φαινόμενο των Μελανών Οπών.

Άρα αν πάρω το χώρο των τριών διαστάσεων και αρχίσω να τον καμπυλώνω προς την τέταρτη, αρχίζουμε να βλέπουμε το υλικό υπόστρωμα του ανθρώπου. Αυτό το ονομάζουμε ανάπτυξη. Αν αρχίζει να μικραίνει το «πηγάδι» της καμπύλωσης, αυτό το ονομάζουμε φθορά.

Την ανάπτυξη και τη φθορά μαζί την ονομάζουμε κύκλο της ζωής του ανθρώπου. Καταλαβαίνεται λοιπόν πως το μόνο γεγονός που δεν μπορούν να αντιληφθούν οι αισθήσεις μας είναι η αυξομείωση της τέταρτης διάστασης, που μας δίνει την αίσθηση της ύπαρξης της ζωής.

Ακούγεται σαν υπάρχει η δυνατότητα μέσα από τη συνάρτηση αυτή να ξεφύγουμε από τον κύκλο της φθοράς. Θα μπορούσαμε ίσως να αποφύγουμε το θάνατο.

Θεωρητικά, ναι. Αφού η υλική μας υπόσταση δεν είναι τίποτα άλλο από μια καμπύλωση του χώρου, το πρωτογενές στοιχείο που γεννά αυτή την ύλη και εκείνη αρχίζει να διέπεται από όρους ανάπτυξης/ φθοράς, είναι ο χώρος.

Ο χώρος, για να σας δώσω να καταλάβετε, είναι αυτό το τίποτα, το μη αντιληπτό γύρω μας- ένα κατασκεύασμα έξω από τη δυνατότητα των ανθρώπινων αισθήσεων. Ένα μαθηματικό γεγονός. Ε, αυτό δε χάνεται, υπάρχει πάντα πιθανότατα έτοιμο να ξανακαμπυλωθεί.

Τελικά, όταν λέμε ότι κάποιος γεννιέται ή πεθαίνει, εννοούμε επιστημονικά ότι χάνεται ή εμφανίζεται η δυνατότητα να τον αντιλαμβάνονται οι αισθήσεις μας.

Όλα αυτά τα λέμε στην αστροφυσική για τα αστέρια. Δηλαδή για να πούμε ότι κάπου υπάρχει η ιδέα της δημιουργίας ενός αστεριού, πρέπει η πυκνότητα της υλοενέργειας να είναι από μια τιμή και πάνω.

«Όπως πάνω έτσι και κάτω» σύμφωνα με το γνωστό ερμητικό ρητό...

Έχουμε μια αίσθηση ατομικότητας και διαίρεσης. Εσύ είσαι εσύ και εγώ είμαι εγώ. Η διαίρεση, η τομή σε πολλά κομμάτια είναι προϊόν της δυνατότητας του εγκεφάλου μας και της φυσιολογίας μας. Εκεί έξω στο σύμπαν δεν υπάρχουν τομές, όλα είναι Ένα. Υπάρχει ένα συστατικό, θες να το πεις ενέργεια, θες να το πεις αόρατο κενό, θες να το πεις Θεό; Αυτή την ενιαία δημιουργία, αυτή τη κοχλάζουσα ενέργεια εκεί έξω, όταν την προσλάβει η φυσιολογία του ανθρώπου της δημιουργεί τομές, της δημιουργεί ατομικότητες.

Εξαιτίας της νέας αυτής οπτικής, η σύγχρονη επιστήμη καθαίρει την ύλη από το μέχρι πρότινος θρόνο της;

Ένας ολόκληρος πολιτισμός, ο δυτικός, στηριζόταν στο εννοιολογικό περιεχόμενο αυτού που λέμε ύλη. Ότι δηλαδή είναι το πρωταρχικό γεγονός του σύμπαντος. Έτσι είχε προκύψει από τις ανακαλύψεις του 16ου και 17ου αιώνα. Εφόσον λοιπόν η ύλη είναι το πρωταρχικό συμπαντικό γεγονός, αρχίσαμε στη ζωή μας να αναζητάμε την ύλη και τα παράγωγά της, θυσιάζοντας προς όφελός της το σύνολο των αξιών, των ιδεών και των «πιστεύω» μας.

Φτάσαμε σε σημείο να εξευτελιστούμε για να μπορέσουμε να αποκτήσουμε την ύλη και τα επακόλουθά της. Σύντομα όμως η ύλη θα χάσει αυτόν τον αξιακό της χαρακτήρα. Διότι δεν είμαστε ύλη πια!

Μια τέτοια δήλωση θα μπορούσε να επιφέρει τρομαχτικές αλλαγές...

Ακριβώς. Για φαντάσου όμως έναν άνθρωπο που έχει αντιληφθεί τον ανώτερο χαρακτήρα του και το ανώτερο εγώ του, μέσα σε μια ενότητα συμπαντική- τι θα ζητάει από την κοινωνία; Θα ζητάει άλλα αγαθά, τα οποία δεν είναι έτοιμα και δε μπορεί η παρούσα κοινωνική δομή να τα δώσει.

Όταν λες ότι όλα είναι ένα, χάνεται η αίσθηση της ατομικότητας, του «εγώ». Συνειδητοποιώντας κανείς ότι δεν είναι αυτό το φθαρτό σαρκίο, δεν είναι πράγμα, θα αντιληφθεί ότι αυτό που βλέπουν οι αισθήσεις είναι μια εικόνα, ένα matrix.

Και για να υπάρχει η εικόνα, θα πρέπει αναγκαστικά να υπάρχει κάπου το πρότυπό της. Αν αρχίσει να αναζητάει αυτό το πρότυπο, τότε τίποτα δε θα τον συγκρατεί πια.

Μια κοινωνία που θα βάλει το σαρκίο σε δεύτερη μοίρα, χωρίς να το παραγνωρίζει βέβαια, είναι επικίνδυνη για τον παλιό πολιτισμό.

Οπότε χρειάζεται μια μεταστροφή, μια μετά-νοια;

Ακριβώς, όμως αυτή η μεταστροφή είναι επώδυνη. Θα πρέπει να αλλάξουμε συνειδησιακό καθεστώς.

Πρακτικά ποιό θα μπορούσε να είναι το πρώτο βήμα για μια τέτοια μεταστροφή;

Το πρόβλημα μιας κοινωνίας είναι ο φόβος. Ό,τι κακό προκύπτει στον άνθρωπο είναι μέσω του φόβου. Ο φόβος δημιουργείται από την έννοια της ανάγκης. Φοβάμαι γιατί θα στερηθώ κάτι που έχω ανάγκη.

Όταν δημιουργώ πλαστές ανάγκες, δημιουργώ παραπανίσιους φόβους. Άρα το φούσκωμα των αναγκών δημιουργεί γιγάντεμα των φόβων. Και ένας φοβισμένος άνθρωπος, ποτέ δε μπορεί να είναι ελεύθερος άνθρωπος.

Να λοιπόν το πρώτο βήμα: να περιορίσουμε τις ανάγκες μας στις φυσικές μας ανάγκες, για να περιορίσουμε τους φόβους μας στους φυσικούς φόβους. Έτσι κάθε μέρα θα γινόμαστε όλο και πιο ελεύθεροι.

πηγή: Αντίφωνο, πρωτοδημοσιεύτηκε στο Περιοδικό ΑΒΑΤΟΝ, Φεβρουάριος 2012, Τεύχος 114, σελ.40-43

read more “Μ. Δανέζης για το... "σωματίδιο του Θεού"... και η νέα πραγματικότητα... "άνευ θανάτου" (συνέντευξη)”

Ηλεκτρική Ενέργεια από φρούτα, δέντρα... και αγελάδες...

Διαβάζοντας τις παρακάτω ειδήσεις αναρωτιέται κανείς...
αν πρέπει να χαρεί για τις εξελίξεις... ή
αν πρόκειται για απλές "μανούβρες" προκειμένου να μη δοθεί ακόμη στην ανθρωπότητα η ελεύθερη ενέργεια...
Από την άλλη πάλι πλευρά δεν μπορούμε να μην προσέξουμε την απίστευτη ανάγκη του σημερινού ανθρώπου για "ηλεκτρική ενέργεια"... μολονότι ζει μέσα σε ένα ενεργειακό-ηλεκτρικό σύμπαν...
Προφανώς κάτι δεν πάει αρκετά καλά ακόμη...
Ωστόσο παραμένουν ενδιαφέρουσες οι ειδήσεις για τις πρωτοτυπίες προκειμένου να κερδίσει κανείς ενέργεια...

Δέντρα παράγουν ηλεκτρική ενέργεια !

Η έννοια «πράσινη» ενέργεια αποκτά κυριολεκτική σημασία, όταν πρόκειται τα δέντρα να γίνουν πηγές τροφοδοσίας ηλεκτρικού ρεύματος. Όσο κι αν ακούγεται αδιανόητο, αυτό ακριβώς είναι το όραμα ορισμένων επιστημόνων, που φιλοδοξούν να μετατρέψουν σε γεννήτριες τα δέντρα γύρω μας.

Η «τρελή» ιδέα κερδίζει έδαφος και, αν κάποτε υλοποιηθεί, όχι μόνο θα μπορεί κάποιος να συνδέει μια ηλεκτρονική συσκευή για φόρτιση στον κορμό ενός δέντρου, αλλά τα ίδια τα δάση θα μπορούν να παρέχουν ηλεκτρισμό σε τεράστια δίκτυα αισθητήρων, που θα προειδοποιούν έγκαιρα για πυρκαγιές, σύμφωνα με το New Scientist.

Είναι ήδη γνωστό ότι αν κάποιος βάλει ηλεκτρόδια από δύο διαφορετικά μέταλλα (συνήθως χαλκό και ψευδάργυρο) σε ένα φυτό (π.χ. πατάτα), μπορεί να παραχθεί μια μικρή ποσότητα ηλεκτρισμού – κάτι που έχει αξιοποιηθεί δεόντως και σε παιδικά πειράματα.

Πέρυσι, μια ομάδα ερευνητών του πανεπιστημίου ΜΙΤ των ΗΠΑ, υπό τον Αντρέας Μερσίν, έβαλε ηλεκτρόδια από το ίδιο μέταλλο στον κορμό ενός δέντρου και στο γειτονικό χώμα και απέδειξε ότι επίσης παράγεται ηλεκτρικό ρεύμα, πιθανώς από τη διαφορά του pH ανάμεσα στο δέντρο και το χώμα, μια χημική ανισορροπία που διατηρείται από τις μεταβολικές διαδικασίες του δέντρου. Η σχετική επιστημονική εργασία δημοσιεύτηκε στο περιοδικό PloS ONE.

Το ερώτημα είναι αν μπορεί να παραχθεί ρεύμα υψηλότερης τάσης, ώστε να είναι χρήσιμο. Τα δέντρα φαίνεται να μπορούν να παράγουν ένα συνεχές βολτάζ ανάμεσα στα 20 και σε λίγες εκατοντάδες μιλιβόλτ (ένα millivolt είναι το ένα χιλιοστό του βολτ), δηλαδή πολύ λιγότερο από το ρεύμα τάσης 1,5 βολτ που παράγει μια συμβατική μπαταρία ΑΑ.

Ο ηλεκτρολόγος μηχανολόγος Μπάμπακ Πάρβιτς του Πανεπιστημίου της Ουάσιγκτον στο Σιάτλ και οι συνεργάτες του, κάνοντας πειράματα με σφεντάμια, κατάφεραν να αυξήσουν την τάση που παρήγαγε το δέντρο, προσθέτοντας στον κορμό μια συσκευή ενίσχυσης της τάσης. Ο μετατροπέας αυτός για αρκετή ώρα βρίσκεται σε φάση αναμονής (stand-by), καθώς αποθηκεύει ηλεκτρική ενέργεια από το δέντρο και κατά περιοδικά διαστήματα την απελευθερώνει με τάση 1,1 βολτ. Η περιοδικότητα της μετατροπής-ενίσχυσης του ρεύματος ελέγχεται από ένα συνδεδεμένο ρολόι (που τροφοδοτείται με ηλεκτρισμό επίσης από το δέντρο), το οποίο λειτουργεί στα 350 μιλιβόλτ και καταναλώνει ένα νανοβάτ ενέργειας. Η σχετική επιστημονική εργασία δημοσιεύτηκε στο περιοδικό «ΙΕΕΕ Transactions on Nanotechnology».

Ο Πάρβιτς πιστεύει ότι στο μέλλον, με την περαιτέρω βελτίωση της σχετικής τεχνολογίας, τα δέντρα θα μπορούν να τροφοδοτούν με ενέργεια ηλεκτρονικές συσκευές, που θα είναι πάνω στον κορμό τους και οι οποίες θα παρακολουθούν είτε την υγεία του ίδιου του φυτού είτε την κατάσταση του γύρω περιβάλλοντος. Καθώς οι φορητές ηλεκτρονικές συσκευές γίνονται όλο και πιο μικρές και λιγότερο απαιτητικές σε ενέργεια, ο Πάρβιτς οραματίζεται πιο τολμηρές χρήσεις στο μέλλον, του τύπου…βάλε το κινητό στο δέντρο για φόρτιση!

Μια άλλη ερευνητική ομάδα της αμερικανικής εταιρίας Voltree Power έχει ήδη κατοχυρώσει μια εμπορική πατέντα για ένα κύκλωμα που τροφοδοτείται με ηλεκτρισμό δέντρου. Η εταιρία ήδη χρησιμοποιεί αυτά τα κυκλώματα σε καινοτομικούς αισθητήρες που βρίσκονται πάνω σε δέντρα και καταγράφουν τη θερμοκρασία και την υγρασία των δασών. Φέτος η εταιρία δοκίμασε πιλοτικά ένα ασύρματο δίκτυο αισθητήρων που ανιχνεύουν δασικές πυρκαγιές.

Μια άλλη αμερικανική επιστημονική ομάδα, υπό τον Μισέλ Μαχαρμπίζ του πανεπιστημίου της Καλιφόρνιας-Μπέρκλεϊ, έδειξε πρόσφατα, με σχετικά πειράματα, ότι η διαδικασία της διαπνοής των φύλλων (εξάτμισης του νερού) μπορεί να δράσει ως μηχανική αντλία, συνεπώς μπορεί να αξιοποιηθεί για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας. Η σχετική επιστημονική εργασία δημοσιεύτηκε στο περιοδικό φυσικής «Applied Physics Letters».

Πηγή : www.kathimerini.gr με πληροφορίες ΑΠΕ-ΜΠΕ

Ηλεκτρική ενέργεια από πεπόνια

 παράγεται από τις 16 Σεπτεμβρίου στην κοινότητα του Moissac των γαλλικών Πυρηναίων. Στα καινούργια κτήρια της μονάδας που διευθύνει η οικογένεια Boyerπαράγεται ηλεκτρισμός μέσω μεθανοποίησης μη βρώσιμων πεπονιών βάσει μιας τεχνολογίας που έχει αναπτύξει η βελγική εταιρεία GreenWatt.

Ειδικότερα, “ταλαιπωρημένα” και σκουληκοφαγωμένα πεπόνια πολτοποιούνται σε μια πρέσσα και στη συνέχεια “ζυμώνονται” σε μια δεξαμενή με αποτέλεσμα έναν όξινο χυμό. Στη δεξαμενή “συμβαίνει ακριβώς ότι στα λαχανικά και τα φρούτα που αποσυντίθενται”, λέει στο Terra Eco ο Sylvain Panas γενικός διευθυντής της GreenWatt.

Στη συνέχεια, ο όξινος χυμός τοποθετείται σε μια δεύτερη δεξαμενή όπου αναμειγνύεται με μεθανογενή βακτήρια. Στο βυθό της δεξαμενής συλλέγεται το βιοαέριο που προέρχεται από τη μεθανοποίηση, το οποίο στη συνέχεια διοχετεύεται σε μια γεννήτρια που παράγει θερμότητα και ενέργεια. Τα υπολείμματα της διαδικασίας χρησιμοποιούνται ως λίπασμα (κομπόστ).

Οι Boyer δεν ανησυχούν πλέον για τα απορρίμματα, καθώς τα μη εμπορεύσιμα πεπόνια οδηγούνται στη νέα “πράσινη” μονάδα της οικογένειας. Η ενέργεια που παράγεται είναι ισοδύναμη με εκείνη που καταναλώνουν 150 νοικοκυριά και χρησιμοποιείται για τη λειτουργία και τη θέρμανση της μονάδας, οι πλαστικές θήκες μεταφοράς των φρούτων πλένονται με ζεστό νερό και επαναχρησιμοποιούνται, το υπόλειμμα-κομπόστ επιστρέφει στις καλλιέργειες των Boyer.

Η GreenWatt σχεδιάζει να εφαρμόσει την τεχνολογία της μεθανοποίησης σε μήλα και αχλάδια κατά τους χειμερινούς μήνες ώστε να επεκτείνει τις δυνατότητες οικονομικής εκμετάλλευσής της και να ανοίξει νέους δρόμους στην “καθαρή” ενέργεια.

Πηγή : econews.gr

Πράσινη ενέργεια από τις αγελάδες στην Ολλανδία

Τη μετατροπή της κοπριάς των αγελάδων σε βιοκαύσιμα, με σκοπό την κάλυψη μέρους των ενεργειακών αναγκών στα νοικοκυριά της ολλανδικής πόλης Λεουβάρντεν προωθεί πρότυπη βιομηχανική μονάδα.

Η κοπριά από τις αγελάδες σε κοντινό γαλακτοκομείο θα βράζεται μαζί με γρασίδι και υπολείμματα από τη βιομηχανία τροφίμων και το βιοαέριο που θα απελευθερώνεται κατά τη διαδικασία αυτή θα χρησιμοποιείται ως καύσιμο για τους κινητήρες του εργοστασίου.

Η ενέργεια που θα παράγεται θα διανέμεται σε περίπου 1.100 σπίτια που βρίσκονται στην περιοχή γύρω από το Λέουβαρντεν στη βόρεια Ολλανδία, διευκρινίζει σε ανακοίνωσή της η εταιρεία Essent, η οποία διαχειρίζεται το εργοστάσιο. Πρόκειται για το δεύτερο εργοστάσιο αυτού του είδους που λειτουργεί στην Ολλανδία.

Πηγή : www.enet.gr

read more “Ηλεκτρική Ενέργεια από φρούτα, δέντρα... και αγελάδες...”

Ο ΠΛΟΥΤΑΡΧΟΣ ΓΙΑ ΤΙΣ «ΣΥΜΦΟΡΕΣ ΤΟΥ ΔΑΝΕΙΣΜΟΥ»

(ένα κείμενο που έλαβα από τον Πλωτίνο- Βασίλη Χλέτσο)

Οικονομικά προβλήματα της αρχαιότητας -που μοιάζουν ωστόσο επίκαιρα- πραγματεύεται ο Πλούταρχος στο έργο του «Περί του μη δανίζεσθαι».

«Ο δανεισμός είναι πράξη υπέρτατης αφροσύνης και μαλθακότητας»! Το είπε οΠλούταρχος τον 1ο μ.Χ. αιώνα και να που έφθασε η στιγμή να εκτιμηθούν οι λόγοι του.«Εχεις; Μη δανείζεσαι γιατί δεν σου λείπουν. Δεν έχεις; Μη δανείζεσαι γιατί δεν θα ξεπληρώσεις το χρέος σου», προβλέπει ο μεγάλος συγγραφέας της αρχαιότητας και ας βγει κάποιος να αντιπαραθέσει, ότι δεν έχει δίκιο…

Δυσάρεστα επίκαιρο είναι το έργο του «Περί του μη δειν δανείζεσθαι» (από τα Ηθικά), που κυκλοφορεί σε νέα έκδοση από τη «Νεφέλη» με τον τίτλο «Οι συμφορές του δανεισμού». Γιατί πράγματι, τις συμφορές που συσσωρεύονται στον άνθρωπο, ο οποίος καταφεύγει στο δανεισμό απαριθμεί με τρόπο καυστικό, αυστηρό και καίριο ο Πλούταρχος σ΄αυτό το μικρό κείμενο, που δεν μπορεί να διαβαστεί σήμερα απλώς «εγκυκλοπαιδικά», αφού οι παραλληλίες με τα σύγχρονα τεκταινόμενα παραφυλούν σε κάθε στίχο.

«Οι οφειλέτες είναι δούλοι όλων των δανειστών τους. Είναι δούλοι δούλων αναιδών και βάρβαρων και βάναυσων». Και οι δανειστές «Μετατρέπουν την αγορά σε κολαστήριο για τους δύσμοιρους οφειλέτες, σαν όρνεα τους κατακρεουργούν και τους κατασπαράζουν βυθίζοντας το ράμφος στα σωθικά τους»...

λέει κατηγορηματικά ο χαιρωνίτης ρήτορας. Και επιχειρηματολογεί. Και φέρνει παραδείγματα από την ιστορία της εποχής του, από τους μύθους αλλά και από τα παθήματα των απλών ανθρώπων. Και χιούμορ επιστρατεύει ενίοτε μάλιστα μαύρο! Γιατί το κείμενο _μία ομιλία στην πραγματικότητα_ δεν γράφτηκε τυχαία. Η Αθήνα και οι άλλες ελληνικές πόλεις μαστίζονταν από τις συνέπειες της υπερχρέωσης, όταν ο Πλούταρχος περί το 92 μ. Χ αποφάσισε να μιλήσει μπροστά σε ακροατήριο για τις σοβαρές συνέπειες του δανεισμού.

Σε ποιούς ήταν χρεωμένοι τότε οι άνθρωποι; Σε δικούς τους αλλά κυρίως σε ξένους πιστωτές ως επί το πλείστον Ρωμαίους. «… κουβαλώντας μαζί τους σάκους και συμφωνητικά και συμβόλαια σαν δεσμά εναντίον της Ελλάδος, την οργώνουν από πόλη σε πόλη και σπέρνουν χρέη που πολλά βάσανα φέρνουν και πολλούς τόκους, και που δύσκολα ξεριζώνονται ενώ οι βλαστοί τους περικυκλώνουν τις πόλεις, τις εξασθενούν και τελικά τις πνίγουν», λέει παραστατικά ο Πλούταρχος. Και τι προτείνει;

«Φύγε να γλυτώσεις από τον εχθρό και τύραννό σου, τον δανειστή που θίγει την ελευθερία σου, βάζει πωλητήριο στην αξιοπρέπειά σου κι αν δεν του δίνεις, σε ενοχλεί· αν πουλήσεις,ρίχνει την τιμή· αν δεν πουλήσεις σε αναγκάζει· αν τον πας στο δικαστήριο προσπαθεί να επηρεάσει την έκβαση της δίκης· αν του ορκίζεσαι σε προστάζει· αν κρατάς την πόρτα κλειστή στήνεται στο κατώφλι και σου βροντά αδιάκοπα…».

Αλλά ο Πλούταρχος δεν κατακεραυνώνει μόνον τους πιστωτές. Και ας μη βιαστούν οι αναγνώστες του να βγάλουν εύκολα συμπεράσματα κάνοντας βολικούς συσχετισμούς. Δεν φταίει μόνον ο δανειστής. Ευθύνεται πρωστίστως ο δανειζόμενος με την άφρονα συμπεριφορά του και την επιθυμία του για πολυτέλεια και τριφυλή ζωή (μας θυμίζει κάτι αυτό;), φωνάζει ο συγγραφέας. 

«Διότι χρεωνόμαστε για να πληρώσουμε όχι το ψωμί και το κρασί μας, μα εξοχικές κατοικίες, δούλους, μουλάρια, ανάκλιντρα και τραπεζώματα… ». 

Κι αν ο Πλούταρχος κατακεραυνώνει έτσι τους συγχρόνους τους, τι θα έλεγε για… τα εορτοδάνεια και τα δάνεια για καλοκαιρινές διακοπές, που διαφημίζονταν από τις Τράπεζες μέχρι πρότινος βρίσκοντας φυσικά, πολλούς «αγοραστές». Και το αποτέλεσμα ποίο είναι; 

«Για να διατηρήσουμε την ελευθερία μας ενώ έχουμε συνάψει δάνεια κολακεύουμε ανθρώπους που καταστρέφουν σπιτικά, γινόμαστε σωματοφύλακες τους, τους καλούμε σε γεύματα, τους προσφέρουμε δώρα και τους πληρώνουμε φόρους».

Το γεγονός ότι ένας άνθρωπος ιδιαίτερα χαμηλών τόνων, όπως θεωρείται ο Πλούταρχος από τους μελετητές του είναι τόσο αυστηρός σ΄ αυτό το έργο και δείχνει τόσο πάθος καταδικάζοντας το φαινόμενο του αλόγιστου δανεισμού αφ΄ ενός και της απληστίας και βαναυσότητας των δανειστών από την άλλη είχε οδηγήσει στον παρελθόν στην υπόθεση ότι το έγραψε σε νεαρή ηλικία. Πράγμα λανθασμένο, όπως απέδειξε η σύγχρονη έρευνα. Η αδυναμία των ανθρώπων να ξεφύγουν από τα δεινά του δανεισμού φαίνεται ότι απασχολούσε πολύ τον μεγάλο βιογράφο της αρχαιότητας. 

«Ανθρωπος που μπλέκει μια φορά, μένει χρεώστης για πάντα και σαν το άλογο που του έχουν φορέσει χαλινάρι, δέχεται στη ράχη του τον έναν αναβάτη μετά τον άλλον», γράφει.

Στην πρόσφατη έκδοση πάντως, σε μετάφραση και σχόλια της Πολυξένης Παπαπάνου παρατίθεται και το αρχαίο κείμενο για όσους επιθυμούν να πάρουν και την αρχαία γεύση του.

read more “Ο ΠΛΟΥΤΑΡΧΟΣ ΓΙΑ ΤΙΣ «ΣΥΜΦΟΡΕΣ ΤΟΥ ΔΑΝΕΙΣΜΟΥ»”

2013- τι; { Κατακλείδα }

Η αντίστροφη μέτρηση άρχισε!


Αναμένουμε και προσμένουμε για το καλύτερο!


του Κωνσταντίνου Φλώρου




Κατακλείδα

Στην περίπτωση που στις 21 Δεκεμβρίου του 2012 δεν γίνει απολύτως τίποτα και ξυπνήσουμε πάλι στην ίδια πραγματικότητα, δεν θα πρέπει να μείνουμε άπραγοι ή μεμψιμοιρείς. Η πιθανότητα να έχει γίνει λάθος αρίθμηση χρονολογικού έτους και να έχουμε απόκλιση κάποιων ετών μετά το 2012 δεν θα πρέπει να μας απογοητέψει ούτε στο ελάχιστο. Μια τέτοια αλλαγή, έτσι όπως περιγράφεται στο τελευταίο κεφάλαιο του βιβλίου είναι εφικτή και καθόλα πραγματοποιήσιμη, εφόσον δεν επηρεάζεται από τον ανθρώπινο παράγοντα. Όπως, προανέφερα δεν είναι δυνατόν να το αποφύγουμε. Αντιθέτως, θα πρέπει να το προκαλέσουμε, έχοντας βαθειά πίστη ότι μόνο μια τέτοια αλλαγή θα μας βγάλει από το τέλμα. Μέχρι τότε, το βιβλίο αυτό, θα πρέπει να αποτελέσει έναν οδηγό ζωής και παρακαταθήκη για όλους τους ανθρώπους επάνω στην Γη, όπως και αν εξελιχθούν οι καταστάσεις. Αλλιώς, αυτό το δοκίμιο, θα πρέπει να αποτελέσει έμπνευση και οραματισμό για το πώς θα έπρεπε να είναι φτιαγμένος ο κόσμος μας και να κατανοήσουμε το γεγονός ότι ζούμε σε μια εικονική πραγματικότητα που εμείς φτιάξαμε με τα χέρια μας. Άρα, έχουμε και την δύναμη να την αποδομήσουμε συλλογικά, φτιάχνοντας έναν καινούριο κόσμο, έτσι όπως μας αξίζει στην πραγματικότητα.

Προσευχή αντί επιλόγου

Ω, Άνθρωπε θεϊκέ!

Παραπλανημένο τέκνο του σύμπαντος χώρου

Ξύπνα από την λήθη και αφουγκράσου

Άκου τα μηνύματα των καιρών

Άκουσε την φωνή της Μάνας Γαίας που σε καλεί κοντά της

Δέξου με αγάπη τη μεγάλη αλλαγή

Μην αντιστέκεσαι σε αυτήν.

Αγκάλιασε την με όλο σου το Είναι

Δέξου την συλλογικότητα του πνεύματος ως δώρο κοσμικό

Και αγαλλίασε.

Γιατί

δεν είσαι πια μόνος

Οπισθόφυλλο

• Το δοκίμιο αυτό, αποτελεί μια κατακραυγή για την τωρινή κατάσταση του ανθρώπου ο οποίος κυριολεκτικά οδεύει προς τον όλεθρο. Εξετάζει σε βάθος τα σύγχρονα αδιέξοδα, απομυθοποιεί στερεότυπα, παγιωμένες καταστάσεις και καταστρεπτικές πεποιθήσεις. Κατηγοριοποιεί τα αίτια και τους υπαίτιους.

• Γραμμένο συνοπτικά και με γρήγορη ροή κειμένου, θα καταφέρει να κρατήσει αμείωτο το ενδιαφέρον σου από την αρχή μέχρι το τέλος. Το παρόν δοκίμιο δίνει μια γλυκόπικρη κριτική ματιά σε διάφορα μείζονα ζητήματα, όπως την οικολογία, τα οικονομικά και κοινωνικά προβλήματα, καθώς και την ανθρώπινη μιζέρια πλουσίων και φτωχών.

• Ακόμη, αποτελεί έναν καταπέλτη εναντίων της καταστροφολογίας που έχει επιφέρει το θέμα του 2012, αφήνοντας πρόσφορο έδαφος για έναν καλύτερο κόσμο που θα δημιουργηθεί μετά και θα κρατήσει παντοτινά.

• Όμως, το δοκίμιο αυτό, αποτελεί παράλληλα και ένα μεγάλο στοίχημα για την ανθρωπότητα και έναν αγώνα δρόμου για την επιβίωση του είδους μας. Θα καταφέρουμε να ανταπεξέλθουμε των δυσκολιών και των αδιεξόδων που προσβάλουν την ανθρώπινη υπόσταση και οπισθοδρομούν την μελλοντική μας πορεία;

• Οι απαντήσεις, δοσμένες με σαφήνεια και απλότητα σε απλή γραφή, δεν μπορούν να είναι παρά μόνον θετικές. Το «2013 Τι;» αποτελεί έναν οδηγό ζωής και θέτει τον άνθρωπο στο επίκεντρο των συμπαντικών εξελίξεων που μας περιμένουν σε λίγο καιρό από τώρα με θαυμαστά αποτελέσματα.

• Είμαστε εδώ για να ξεχάσουμε το παρόν, να ενθυμηθούμε το παρελθόν και να ζήσουμε όλοι μαζί το μέλλον.

τέλος

(από το βιβλίο του Κωνσταντίνου Φλώρου "2013- τι;" που μας παραχώρησε προς δημοσίευση στον Τοξότη)

read more “2013- τι; { Κατακλείδα }”

2013 -τι; {2013-τι;}

Ο τελικός στόχος του ανθρώπου

είναι να ζει αρμονικά με τη φύση.

{Αυρήλιος, Μάρκος, Φιλόσοφος Αυτοκράτορας:

121-180 ΜΧ.}

του Κωνσταντίνου Φλώρου

2013 Τι;

Γιατί στις 21 Δεκεμβρίου του 2012 και όχι το 2013; Δεν είναι ότι βαρέθηκα να ακούω αναφορές για το 2012. Ούτε γιατί αποφάσισα να διαφοροποιηθώ από τους άλλους συγγραφείς που βγάζουν βιβλία με τη σέσουλα βάζοντας νέο τίτλο. Τίποτα από αυτά. Τι θα γίνει, όμως, μετά την επίμαχη αυτή ημερομηνία; Η φυλή των Μάγια μας άφησε στα κρύα του λουτρού και μείναμε με την απορία. Πιάσε το αυγό και κούρευτο. Πραγματικά, περιμένεις να διαβάσεις τι έχω να πω. Έχεις ιδρώσει από την αγωνία και πηδάς σειρές παρακάτω στο βιβλίο να δεις την συνέχεια. Λοιπόν, πάρε μια βαθειά ανάσα και πάμε μαζί.

Ο μύθος με το κουτί της Πανδώρας, ταιριάζει πάρα πολύ στην εποχή μας. Σύμφωνα με την μυθολογία, ο Δίας θυμωμένος με τον Προμηθέα για την κλοπή της φωτιάς, διέταξε τον Ήφαιστο να φτιάξει με χώμα και νερό μια κόρη όμορφη σαν τις θεές και να της δώσει ανθρώπινη φωνή και δύναμη. Ο Ήφαιστος υπάκουσε στις εντολές του. Η Αθηνά με τις Χάριτες ανέλαβαν να στολίσουν τη γυναίκα με δώρα πολύτιμα, γοητεία και χάρη. Ο Ερμής, απ’ την πλευρά του, της έδωσε την πονηριά, την τέχνη να λέει ψέματα και έναν άστατο χαρακτήρα. Και αφού οι θεοί της δώρισαν τα πάντα, την βάφτισαν Πανδώρα.

Στη συνέχεια, ο Ήφαιστος την χάρισε στον Τιτάνα Επιμηθέα, ο οποίος παρακούοντας τη συμβουλή να μην δεχτεί ποτέ κανένα δώρο από τον Δία, την παντρεύτηκε. Η Πανδώρα είχε φέρει μαζί της και ένα κουτί, για το οποίο οι θεοί της είχαν πει να μην το ανοίξει ποτέ. Όμως, εκείνη, γεμάτη περιέργεια, το άνοιξε και τότε ξεχύθηκαν στον κόσμο όλα τα κακά, όλες οι συμφορές και στο κουτί απέμεινε κλεισμένη μονάχα η ελπίδα.

Έτσι, η Πανδώρα συμβολίζει την αρχή των δεινών του ανθρώπινου γένους και την χαμένη αθανασία του. Η Γη, μας χάρισε απλόχερα τα πάντα και εμείς ανοίξαμε το «κουτί της Πανδώρας» και αρχίσαμε να καταστρέφουμε μέρα με τη μέρα ό,τι πολύτιμο βρίσκουμε μπροστά μας. Την φύση, τα ζώα, τους ανθρώπους, την αξιοπρέπεια μας. Λειτουργούμε καταστροφικά σαν παράσιτα, μολύνοντας και το περιβάλλον και τους εαυτούς μας.

Ο αρχικός σκοπός μας, ως ανθρώπινο είδος, ήταν η ανάδειξη και η καλλιέργεια του πνεύματος, αλλά εμείς επιλέξαμε την ύλη για κορωνίδα στην κεφαλή μας. Όπως είδαμε, επιλέξαμε να κρυβόμαστε από την αλήθεια και να παίζουμε διάφορους θεατρικούς ρόλους πιστεύοντας τυφλά στην ελπίδα, στην τύχη, στον έρωτα και στο πεπρωμένο. Όλα αυτά, που πνίγουν και μας αποσυντονίζουν από την πραγματικότητα και τον αληθινό σκοπό της ανθρώπινης ύπαρξης. Ακόμη, επιλέξαμε να παίζουμε διάφορους ρόλους με μάσκες στο θέατρο της ζωής.

Σήμερα, ο απώτερος σκοπός είναι να αποτινάξουμε όλα αυτά τα κακά που μας οδηγούν στον τελικό αφανισμό. Να ανατρέψουμε την ισορροπία των δυνάμεων προς όφελος της ανθρώπινης συλλογικότητας. Τα δεινά και τα κακά της μοίρας, που μας καταδυναστεύουν τόσες χιλιάδες χρόνια τώρα, πρέπει να τα εξαλείψουμε και να τα καταστρέψουμε μαζί με το κουτί της Πανδώρας. Πόλεμο, αρρώστιες, πείνα, δυστυχία, εγωισμό, ανισότητες οικονομικές και κοινωνικές. Όλα πρέπει να τα εξαλείψουμε μια για πάντα και να τα αντικαταστήσουμε με την ειρήνη, την υγεία, την επάρκεια, την ευτυχία, το εμείς και την ενότητα μεταξύ των ανθρώπων. Πρέπει, αντί για διχασμό, να έχουμε αγάπη και συλλογική ενότητα. Αντί να ελπίζουμε, θα πρέπει να πράττουμε ή να μην πράττουμε. Αντί για πόλεμο, θα πρέπει να επιλέγουμε διάλογο. Αντί για ανισότητα, θα πρέπει να έχουμε ισονομία και σεβασμό στην διαφορά του άλλου.

Θα πρέπει να ποτίσουμε τον εαυτό μας με συνείδηση και αγάπη για τον συνάνθρωπο, την φύση και τα ζώα. Θα πρέπει να αναγνωρίσουμε τις μέχρι τώρα αδυναμίες μας και να δώσουμε σημασία μόνο στα προτερήματά μας. Θα πρέπει, όμως, εμείς να δουλέψουμε με τους άλλους σε συλλογικό πάντα επίπεδο. Η δύναμη της συλλογικότητας είναι το μεγαλύτερο προσόν που διαθέτουμε, αλλά μέχρι τώρα δεν έχουμε μάθει να την διαχειριζόμαστε. Αυτό είναι που φοβούνται πάρα πολύ οι εξουσιαστές, που διαχειρίζονται «κακήν κακώς» τον πλανήτη Γη και γι’ αυτό προτιμούνε να μας βλέπουν διαιρεμένους σε ομάδες και πολλά διαφορετικά συστήματα. Όλα αυτά, όμως, έχουν ως σκοπό την διάσπαση της συλλογικότητας για να μην ενωθούμε.

Σε αυτό το σημείο, μπορεί κάποιοι να αντιδράσουν για την συλλογικότητα και να υποστηρίξουν ότι η ατομικότητα καλά κρατεί. Θα χρησιμοποιήσω, όμως, ακόμη ένα παράδειγμα. Μερικές χιλιάδες εργατών, έχουν χτίσει για κάποιους παραγγελιοδόχους έργα εκπληκτικών διαστάσεων και μεγεθών, από την αρχαιότητα μέχρι και σήμερα: περίτεχνοι αρχαίοι ναοί διαφόρων πολιτισμών, γέφυρες αρκετών χιλιομέτρων που ενώνουν δύο ακτές, διώρυγες που συντομεύουν τον θαλάσσιο περίπλου, τούνελ που διασχίζουν ολόκληρα βουνά, μοντέρνους πολυώροφους ουρανοξύστες. Αλλά και πιο πρόσφατα η υποθαλάσσια σήραγγα της Μάγχης που ενώνει την Αγγλία με την υπόλοιπη Ευρώπη. Ποιος τα έχτισε όλα αυτά; Άνθρωποι βεβαίως, οι οποίοι εργάστηκαν όλοι μαζί και κάνανε μεγάλα έργα. Αλλά, και σε όλες τις υπόλοιπες κατασκευές πάλι άνθρωποι εργάζονται. Λοιπόν, αν μερικές χιλιάδες εργατών έχουν καταφέρει να φτιάξουν τέτοια μεγαλειώδη έργα, φανταστείτε να υπάρξει μια συλλογική προσπάθεια από όλους τους κατοίκους της Γης για να επιτύχουν έναν κοινό σκοπό. Και μόνο η κοινή σκέψη ή η πρόθεση αν προτιμάς, θα ήταν αρκετά για να αλλάξουν την ζωή μας προς το καλύτερο για πάντα.

Για αυτό, πάνω από όλα, θα πρέπει να αλλάξουμε τον συλλογικό εαυτό μας. Όμως, κάποιοι, αντιδρούν αρνητικά σε αυτή την προσέγγιση. Όταν εκφράζω την θλίψη μου για τα παιδάκια που πεθαίνουν κατά εκατοντάδες στην Αφρική, λαμβάνω την ψυχρή απάντηση: «άλλαξε πρώτα τον εαυτό σου». Και μου έχουν δώσει αυτήν την απάντηση ακόμη και άνθρωποι που ασχολούνται με εναλλακτικές θεραπείες και σεμινάρια αυτοβελτίωσης. Υποτίθεται προοδευτικοί και δεκτικοί σε εναλλακτικές θετικές προσεγγίσεις. Άλλο παραμύθι αυτό!

Δηλαδή, για να αλλάξει όλη αυτή η σαθρή κατάσταση πρέπει να αλλάξουμε πρώτα ατομικά ο καθένας; Όπως και πολλοί άλλοι, δεν νομίζω, ότι για να γκρεμίσουμε το σαθρό τοίχος που μας περιβάλλει, πρέπει να αλλάξουμε κάτι στον εαυτό μας, ο καθένας χωριστά. Γιατί; Πρώτον, γιατί τόσο μερικοί από εσάς, όσο και εγώ δεν πατήσαμε επί πτωμάτων, δεν αναρριχηθήκαμε στον βούρκο της κοινωνίας πουλώντας φύκια για μεταξωτές κορδέλες, δεν εξαπατήσαμε τον συνάνθρωπό μας. Δεν υποβιβάσαμε ακόμη κανέναν. Μπορείς να φανταστείς ένα παιδάκι που πεθαίνει από πείνα στην Αφρική να χρειαστεί να αλλάξει τον εαυτό του; Μπορείς να φανταστείς το παιδάκι που εκπορνεύεται για χρήματα να πρέπει να αλλάξει τον εαυτό του; Τα θύματα και οι σκλάβοι δεν μπορούν να αλλάξουν τον εαυτό τους, γιατί πολύ απλά δεν τους αφήνουν κάποιοι, που έχουν συμφέρον να παραμείνουν στην ίδια κατάσταση. Μόνον η μαζική αφύπνιση για να αλλάξουμε συνολικά όλοι μαζί θα λύσει τέτοιου είδους προβλήματα.

Να μην ξεχνάμε, όμως, ότι ακόμη και εμείς, φέρουμε ίσο μερίδιο ευθύνης απέναντι στους άλλους. Γιατί κανονικά, το έργο μας είναι να υποβιβάζουμε τους δυνατούς και να προβιβάζουμε τους αδυνάτους για να φέρουμε την ισορροπία. Αυτό, όμως, το έχουμε ξεχάσει. Δεύτερον, γιατί η προσπάθεια για την όποια αυτοβελτίωση αποτελεί ατομική και όχι συλλογική αλλαγή. Σκοπός, λοιπόν, είναι να αλλάξουμε όλοι εμείς, συλλογικά, προς το καλύτερο και όχι ο καθένας χωριστά για την αφεντιά του.

Από μικρός, είχα ένα και μόνο όραμα. Είχα, και εξακολουθώ να έχω, μια βαθειά εσωτερική πίστη, ότι το ανθρώπινο γένος μπορεί, κάποια στιγμή, σε ένα Χ χρόνο να συμφιλιωθεί σε συλλογικό επίπεδο ταυτόχρονα και ξαφνικά. Σε αυτό το όραμα, την δεδομένη χρονική στιγμή εξαφανίζονται ταυτόχρονα όλες οι αδικίες, τα πάθη και τα ανθρώπινα δεινά που καταστρέφουν την ανθρώπινη συλλογικότητα και μας υποβιβάζουν ως πνευματικές υπάρξεις. Όλα αυτά, τα κακά, επιστρέφουν στο κουτί της Πανδώρας και κλείνονται μέσα μαζί με την ελπίδα, απαλλάσσοντας για πάντα το ανθρώπινο γένος. Αυτή η στιγμή έφτασε!

Από ό,τι είδαμε στα προηγούμενα κεφάλαια, αποκομίσαμε μία εικόνα άθλια που προσβάλλει την ανθρώπινη ύπαρξη. Δεν θα πρέπει να είμαστε περήφανοι, διότι δεν έχουμε επιτύχει τίποτα ωφέλιμο σε συλλογικό επίπεδο. Όμως, καμία καταστροφολογία από όσες παρουσιάστηκαν στο βιβλίο αυτό δεν θα υλοποιηθεί! Είμαστε αποκομμένοι από την κοσμική συνείδηση και για αυτό δεν πράξαμε ποτέ κάτι καλό σε συλλογικό επίπεδο. Μέχρι τώρα, ζήσαμε την κοσμική και την ατομική μας μοναξιά μακριά από το σύμπαν και την φύση. Απομονωθήκαμε και αυτοτιμωρηθήκαμε, αλλά ήρθε η ώρα να επιστρέψουμε από την εξορία! Κάπου, στην αρχή του βιβλίου, ανέφερα πως στις 21 Δεκεμβρίου του 2012, θα πεθάνουμε όλοι μας ως άνθρωποι και το 2013 θα ξυπνήσουμε ως Θεοί! Κάποιοι, που φορούν πνευματικές παρωπίδες θα το εκλάβουν αυτό ως ασέβεια προς τα θεία. Ποιος τους είπε, όμως, ότι εκείνοι είναι ευσεβείς; Μέχρι τώρα, σταθήκαμε όλοι ασεβείς και ουδείς αναμάρτητος.

Θα ξυπνήσουμε ως Θεοί! Τι σημαίνει αυτό; Το οδυνηρό ταξίδι φτάνει στο τέλος του. Η Ιθάκη άρχισε να φαίνεται στον ορίζοντα, αλλά προσοχή στους μνηστήρες. Παραμένουν επικίνδυνοι γιατί νέμονται ακόμη την εξουσία και θέλουν όλοι τους την Γη για νύφη με κουμπάρο τον Θεό. Εμείς, όμως, ως Προμηθείς Δεσμώτες θα σπάσουμε τις αλυσίδες που μας κρατάνε δέσμιους και θα οδεύσουμε, επιτέλους, προς την κοσμική επανασύνδεση. Το 2012, θα θάψουμε για πάντα των κατώτερο εαυτό και το 2013 θα γνωρίσουμε τον ανώτερο Θεϊκό εαυτό μας!

Το 2013 δεν θα λέμε «Εγώ», αλλά «Εμείς» ταυτόχρονα με μια φωνή επάνω στην Γη. Αυτή η φωνή θα είναι τόσο δυνατή που θα φτάνει στα πέρατα του σύμπαντος γιατί θα είναι κοσμική και όχι ατομική ή ομαδική. Οι άλλοι θα γίνουν εμείς και εμείς θα γίνουμε οι άλλοι. Ο «Homo Mortuus» θα σταματήσει ως «άλλος» Οιδίποδας να βιάζει την «Μάνα Γαία» και θα συμφιλιωθεί μαζί της. Το έτος 2013 θα γίνουν σαρωτικές αλλαγές, όσον αφορά την μέχρι τώρα αποκλίνουσα ανθρώπινη συμπεριφορά. Δεν θα βασιζόμαστε στην εργασία ή στην φτώχεια για να ζούμε και να επιβιώνουμε. Το χρήμα δεν θα το έχουμε πια ανάγκη ως μέσο συναλλαγής. Οι τράπεζες και τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα θα αποδειχθούν άχρηστα και θα εξαλειφθούν, όπως και το απάνθρωπο σύστημα του δανεισμού και της τοκογλυφίας.

Δεν θα έχουμε την ανάγκη να πιστεύουμε σε αόριστες αρχές, προσκυνώντας είδωλα σε ναούς ντουβάρια γιατί θα είμαστε οι ίδιοι θεϊκές υπάρξεις. Βεβαίως, είναι ανόητο να πιστεύουμε ότι υπάρχει κόλαση και παράδεισος, κακό και καλό, άγγελοι και δαίμονες. Η κοσμική ενέργεια, είναι μία και αδιαίρετη και δεν ξεχωρίζει το κακό από το καλό. Απλώς, υπάρχει η δυνατότητα του ελεύθερου της βούλησης να χρησιμοποιούμε αυτήν την δύναμη με καλό ή κακό τρόπο.

Το σύμπαν είναι ουδέτερο και η ενέργεια που το διατρέχει είναι γένους θηλυκού, όπως και η «Μάνα Γαία». Από την άλλη, ο Θεός δεν είναι ούτε θηλυκό ούτε αρσενικό, αλλά και τα δύο την ίδια στιγμή. Είναι «ουδέτερο», αλλά με πολλές θεϊκές απορρέουσες φωτοβόλες εκφάνσεις. Όποια ονομασία και να δώσουμε στο «θεϊκό», όλα διέπονται από μία αρχή η οποία είναι συνεκτική, γενεσιουργή και δομημένη με απέραντη αγάπη.

Η ενέργεια, που διατρέχει το σύμπαν, μοιράζεται ισόποσα και χωρίς διακρίσεις σε όλα τα έμβια όντα του σύμπαντος, στα φυτά, στα δέντρα, στους πλανήτες, ακόμη και ανάμεσα στα κενά της σκοτεινής - άγνωστης ύλης του διαστήματος. Είναι η ενέργεια, που περιρρέει και περικλείει τα πάντα. Μας περιβάλει και μας διαποτίζει κάθε στιγμή, παντού και πάντα. Είναι το αιώνιο κοσμικό πυρ. Η ενέργεια αυτή είναι άφθονη και αστείρευτη, αλλά είναι πάντα δανεική και ανακυκλώσιμη. Δηλαδή, όποιο βιολογικό ή αστρικό είδος τελειώνει τον κύκλο του, επιστρέφει στην αρχική πηγή ενέργειας. Τίποτα δεν πηγαίνει χαμένο.

Το 2013, τα τρόφιμα και το νερό θα παρέχονται ισόποσα και σε αφθονία για όλους. Η ενέργεια θα είναι καθαρή και θα παρέχεται δωρεάν. Θα είναι ανεξάντλητη, αντικαθιστώντας όλες τις μέχρι τώρα γνωστές πηγές ενέργειας, αφήνοντας άφωνους τους επιστήμονες που σπάνε το κεφάλι τους μέχρι τώρα να ενοποιήσουν όλες τις φυσικές δυνάμεις σε μία. Τα νοσοκομεία και τα φαρμακεία θα αποδειχτούν άχρηστα γιατί θα έχουμε εκπληκτικές δυνατότητες αυτοίασης και αυτοανάπλασης, αλλά προπάντων πρόληψης. Αλήθεια, γιατί να έχουν μόνο ο κάβουρας και το χταπόδι δυνατότητες αυτοανάπλασης όταν χάσουν ένα κομμάτι του σώματός τους και όχι ο άνθρωπος που είναι ανώτερος βιολογικά; Γιατί η αλεπού να έχει καλύτερη ακοή από εμάς, η κουκουβάγια να βλέπει στο σκοτάδι και όχι εμείς;

Απλώς, τόσες χιλιάδες χρόνια τώρα, ο γενετικός μας κώδικας έχει υποστεί αλλοιώσεις και μεταλλάξεις, με αποτέλεσμα να έχουμε χάσει την πραγματική δύναμη που κρύβεται μέσα μας κατακερματισμένη εν υπνώσει. Είναι η κοιμισμένη ενέργεια της κουνταλίνι όπως την έχουν ονομάσει. Απωλέσαμε τις φυσικές μας δυνάμεις και την δύναμη του πνεύματος έχοντας πέσει σε χρόνια λήθη. Δεν θυμόμαστε, δηλαδή, τον πραγματικό εαυτό μας και ό,τι βλέπουμε τώρα αποτελεί απλώς μια θολή αντανάκλαση με τα υπολείμματα του χαμένου εαυτού μας. Είναι σαν βλέπουμε το είδωλο μας σε έναν σπασμένο καθρέπτη. Μύθοι, ιστορικές πηγές και ιερά κείμενα, αναφέρουν αποσπασματικά το γεγονός αυτό σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της Γης. Ο κήπος της Εδέμ, οι πρωτόπλαστοι που εκδιώχθηκαν από τον παράδεισο, ο διαχωρισμός σε χρυσό, αργυρό και σιδηρούν γένος κ.α.

Συνεχίζουμε! Οι φυλακές, τα σχολεία και τα πανεπιστήμια θα κλείσουν. Δεν θα έχουμε την ανάγκη να κλέβουμε γιατί θα εξαλειφτούν όλες οι οικονομικές και κοινωνικές ανισότητες. Δεν θα έχουμε την ανάγκη να διαβάζουμε και να μορφωνόμαστε, γιατί θα έχουμε «επίγνωση». Δεν θα είναι απαραίτητο να ταξιδεύουμε στην Γη και στο ηλιακό σύστημα γιατί θα έχουμε «ενόραση» και «κοσμική σκέψη». Δεν θα χρειάζεται να επικοινωνούμε με τεχνητά μέσα γιατί θα έχουμε «συλλογική τηλεπάθεια». Δεν θα υπάρχουν οι έννοιες του χρόνου και του χώρου γιατί όλα θα γίνουν ένα και το ένα θα εμπεριέχει το όλον. Παρόν και μέλλον θα γίνουν ένα.

Αποκτώντας πρόσβαση σε αυτό το πεδίο, θα αποκτήσουμε επαφή με το χαμένο πνεύμα των προγόνων μας και θα επανασυνδεθούμε με την «Μάνα Γαία». Θα είμαστε ικανοί να αφουγκραζόμαστε την φύση και τους παλμούς της Γης, καθώς και να επικοινωνούμε με τα ζώα. Επιτέλους, θα μπορούμε να γνωρίζουμε ο ένας τον άλλο και να επικοινωνούμε σε βάθος μόνο με την σκέψη.

Δεν θα έχουμε την ανάγκη βίας, επιθετικότητας και πολέμων, γιατί θα είμαστε ολοκληρωμένοι κοσμικοί εαυτοί. Το πιο σημαντικό, όμως, είναι ότι θα έχουμε εμείς την δυνατότητα να επιλέγουμε τον χρόνο που θα «πεθαίνουμε» αγέραστοι, γεμάτοι νιότη και ζωντάνια, αναχωρώντας ήσυχα προς τα ανώτερα εξελικτικά πεδία του σύμπαντος. Σε αυτήν την περίπτωση, θα ξεπεράσουμε τον φόβο του θανάτου και του αγνώστου, αφού θα ανοίξει η μέχρι τώρα φραγμένη δίοδος προς τα «επάνω» γλυτώνοντας το μαρτύριο της οδυνηρής επαναγέννησης.

Πως θα γίνουν όμως όλα αυτά; Την μεγάλη αυτή αλλαγή την έχω οραματιστεί σαν ένα «δαχτυλίδι φωτιάς» που θα αγκαλιάσει όλον τον πλανήτη Γη! Στις 21 Δεκεμβρίου του 2012, η πλήρης ευθυγράμμιση του ηλιακού συστήματος και της Γης με το κέντρο του Γαλαξία μας, θα πυροδοτήσει μια αλυσιδωτή αντίδραση. Η ευθυγράμμιση αυτή θα επιτρέψει να περάσουν απεριόριστα ποσά κοσμικής ενέργειας, που θα βομβαρδίσουν την Γη και ολόκληρο τον πληθυσμό της ταυτόχρονα. Το κοσμικό πυρ, έρχεται να εξαγνίσει και να καθαρίσει την κόπρο του Αυγεία από την «Μάνα Γαία» και την ανθρώπινη φυλή. Το δαχτυλίδι της φωτιάς θα διαπεράσει τον πλανήτη μας δημιουργώντας έναν πύρινο κλοιό, ο οποίος δεν θα μας κάψει, αλλά θα μας εξιλεώσει. Θα βαφτιστούμε όλοι στο κοσμικό πυρ και θα αναγεννηθούμε τόσο πνευματικά, όσο και σωματικά.

Τόσες χιλιάδες χρόνια τώρα, το είδος μας, ο «Homo Sapiens» παρέμεινε χωρίς κάποια σημαντική εξέλιξη. Λίγο πριν, είχε γίνει ένα εκπληκτικό άλμα του ανθρώπου, όσον αφορά την εξέλιξή του. Το άλμα αυτό, ήταν η μετάβαση του από τον προηγούμενο τύπο ανθρωποειδούς. Δηλαδή, τον «Homo Erectus». Ακόμη, θα πρέπει να δεχτούμε το γεγονός, ότι παρά τις ιατρικές έρευνες, η άρρωστη ζωή μας συντηρείται ή επιμηκύνεται μόνον με ιατρική βοήθεια και φάρμακα. Όμως, επειδή ζούμε και ενεργούμε παρά φύσην ή λόγω της τεχνητής μόλυνσης που έχουμε επιφέρει στο γήινο οικοσύστημα, νέες θανατηφόρες και ανίατες ασθένειες κάνουν την εμφάνισή τους. Δεν φτάνει μόνον αυτό, αλλά η εξέλιξη του ανθρώπινου είδους, από την εμφάνιση του «Homo Sapiens» και έπειτα, παραμένει στάσιμη.

Ο εγκέφαλος μας παραμένει διχοτομημένος σε αριστερό και δεξιό ημισφαίριο, το 90% των εγκεφαλικών μας κυττάρων παραμένουν σε ύπνωση, ενώ είμαστε γεμάτοι με γενετικά ελαττώματα και ανωμαλίες που δεν θα έπρεπε καν να υπήρχαν. Δεν είναι τυχαίο λοιπόν ότι το ανθρώπινο είδος επινόησε διάφορες πρακτικές, όπως τα νοσοκομεία και τα φάρμακα για να καταπολεμήσουμε τις ασθένειες. Ούτε, ακόμη, είναι τυχαίο ότι φτιάξαμε επιστήμες, όπως την ψυχολογία και την κοινωνιολογία, για να μπορέσουμε να επιλύσουμε τα περίπλοκα προβλήματα, ψυχολογικά και κοινωνικά που έχουμε φτιάξει από μόνοι μας. Αν δε, προσθέσουμε και την ανθρώπινη βία και την επιθετικότητα, τότε θα δούμε πως ζούμε σε έναν αρρωστημένο και οπισθοδρομικό κόσμο.

Μόλις, τώρα η επιστήμη προχωρεί, δειλά, στην γενετική αποκωδικοποίηση του «DNA» και στην ανθρώπινη νευροβιολογία. Επιπλέον, υπάρχουν όλο και περισσότερες ενδείξεις για τρία βασικά χαρακτηριστικά που δείχνουν ότι είμαστε κάτι παραπάνω από χώμα και νερό. Αυτά είναι: α) η ψυχή που αποτυπώθηκε με πειραματικές τρισδιάστατες φωτογραφίες ως σφαιροειδής, άυλη κουκίδα, ερυθρού χρώματος, πίσω ακριβώς από το τρίτο μάτι του μετωπιαίου κρανίου, β) η κουνταλίνι, δηλαδή η σπειροειδής, αναδιπλωμένη μάζα στην βάση της σπονδυλικής μας στήλης, γ) η ανθρώπινη αύρα, δηλαδή το αιθερικό, άυλο, σώμα το οποίο αποτυπώθηκε για πρώτη φορά με την ηλεκτρο-φωτογράφηση «Kirlian». Ακόμη, υπάρχουν υπόνοιες ότι μπορεί να υπάρχουν και περισσότερες έλικες του «DNA», εκτός από την ήδη χαρτογραφημένη διπλή έλικα. Σημειωτέων, ότι αυτές οι έλικες παραμένουν ανενεργές. Γιατί λοιπόν, να μην γίνει ακόμη ένα μεγάλο άλμα στην εξέλιξή μας το 2013; Μέχρι τώρα, το είδος μας αποδείχτηκε ανεπαρκές πολλάκις και σίγουρα, όχι τόσο σοφό, όσο θέλουμε να πιστεύουμε. Ιδού λοιπόν το επόμενό βήμα στην εξέλιξή μας.

Το 2013 ο επιβλαβής «Homo Mortuus» θα παραχωρήσει την θέση του σε έναν νέο τύπο ανθρώπου. Οι παλαιο-εγκεφαλικοί, ερπετοειδείς, θα αντικατασταθούν ή θα μεταλλαχθούν, σε νεο-εγκεφαλικούς, οι οποίοι όχι μόνο θα χρησιμοποιούν πολύ περισσότερο από το 10% των εγκεφαλικών τους κυττάρων, αλλά επιπλέον θα χρησιμοποιούν και ένα πολύ πιο εξελιγμένο «DNA» με δυνατότητες αντιγήρανσης, αυτοίασης και με εξαιρετική πνευματική δύναμη.

Η διαδικασία του εμπλουτισμού της Γης με κοσμικό πυρ θα επιταχύνει την εξελικτική διαδικασία του ανθρώπινου είδους και θα την ωθήσει έτη φωτός μπροστά. Το κοσμικό πυρ θα χτυπήσει, ως κεραυνός, τα ανθρώπινα κύτταρά μας και τον εγκεφαλικό μας φλοιό πυροδοτώντας μια σωματική, πνευματική και συνειδησιακή ανάταξη. Αυτό είναι το κοσμικό δώρο που προορίζεται για το ανθρώπινο γένος και θα πρέπει να το δεχτούμε με μεγάλη χαρά και ανακούφιση. Πιθανόν είναι, όσοι δεν συντονιστούμε με αυτήν την νέα πραγματικότητα να επιστρέψουμε άμεσα στην αρχική πηγή από όπου ξεκινήσαμε.

Πολλοί πιστεύουν ότι θα πρέπει να γίνει θεία δίκη των υπευθύνων, που έχουν πράξει πολέμους και άλλα δεινά για την ανθρωπότητα. Το ίδιο πρεσβεύουν και τα διάφορα θρησκευτικά συστήματα, τα οποία επικαλούνται την τιμωρία των κακών και την ανταμοιβή των καλών, δημιουργώντας, έτσι, μια ελιτίστικη προσέγγιση. Θα πρέπει, όμως, να αναθεωρήσουμε τις απόψεις αυτές. Η κοσμική συνείδηση, δεν έχει σκοπό εκδίκησης γιατί είναι ουδέτερη και δεν παίρνει το μέρος του καλού ή του κακού γιατί αυτά δεν υπάρχουν. Απλά, αναπληρώνει τα κενά με άφθονη ενέργεια.

Οι έχοντες την εξουσία και διάφοροι μυημένοι σε μυστικές ομάδες το γνωρίζουν καλά και για αυτό πράττουν αίσχη και αδικίες ξέροντας ότι δεν θα τιμωρηθούν. Εκμεταλλεύονται στο έπακρο το ελεύθερο της βούλησης, κάνοντας κακή χρήση. Ακόμη και αυτοί, όμως, θα λάβουν το κοσμικό δώρο. Το κοσμικό πυρ, θα τους μεταβάλει και θα γίνουν ίσοι μεταξύ ίσων. Ούτε ο ένας πιο πάνω, ούτε ο άλλος πιο κάτω. Ούτε βασιλείς, ούτε υπήκοοι. Το κοσμικό αυτό δώρο θα πρέπει να το λάβουμε, ανοίγοντας τον εαυτό μας και την αγκαλιά μας προς το σύμπαν. Θα πρέπει να το λάβουμε ευλογώντας και ευχαριστώντας συλλογικά με όλο μας το είναι.

Η διαδικασία, όμως, θα γίνει αυτόματα. Θα γίνει την ίδια στιγμή ταυτόχρονα για όλους πάνω στην Γη. Θα είναι μια διαδικασία που θα ξεκινήσει από «πάνω», θα εξαπλωθεί οριζοντίως και καθέτως και θα μεταβάλλει την ανθρώπινη συνείδηση εκ των έσω προς όφελος του συλλογικού εαυτού. Θα είναι μία διαδικασία εκρηκτική, αμετάβλητη και ακαριαία.

Οπότε, δεν έχουμε να κάνουμε πολλά, παρά μόνο να προσμένουμε με χαρά και ανυπομονησία το πανσυμπαντικό γεγονός του 2013. Το σύμπαν, λειτουργεί με απλότητα και αρμονία. Το ίδιο θα λειτουργούμε και εμείς τότε. Γιατί, ως ανώτερος εαυτός σε συλλογικό επίπεδο, θα έχουμε επανασυνδεθεί με την κοσμική συνείδηση και θα έχουμε εναρμονιστεί πλήρως με το σύμπαν.

Δεν θα είμαστε πια τα κατώτερα παιδιά ενός εκδικητικού θεού, αλλά ισότιμοι του κοσμικού όλου. Αυτή η στιγμή έφτασε! Η συμπαντική αρμονία έρχεται να αντικαταστήσει την ανθρώπινη δυσαρμονία. Η κοσμική τάξη θα αντικαταστήσει την αναρχία και η αισθητική του σύμπαντος θα συμπληρώσει την έλλειψη αισθητικής και μέτρου στον άνθρωπο. Το 2013, θα σταματήσουμε, επιτέλους, να παίζουμε τους θλιβερούς ρόλους μας ως ηθοποιοί στο θέατρο της ζωής. Οι μάσκες θα πέσουν και θα πορευτούμε συλλογικά, έχοντας αυτογνωσία και κοσμική συνείδηση. Θα έχουμε κάνει συλλογικά, ένα συμπαντικό άλμα στην άλλη πλευρά του κοσμικού καθρέφτη. Θα είναι το μεγαλύτερο άλμα που έχουμε κάνει ποτέ ως ανθρώπινη φυλή.

Οτιδήποτε άλλο θα είναι μη συμβατό με την ανθρώπινη φύση και κατώτερο των προσδοκιών μας. Ψάξε βαθειά μέσα σου και θα δεις ότι έτσι είναι. Δεν έχουμε πλέον άλλη επιλογή, από το να μετεξελιχθούμε σε κάτι ανώτερο ή να αφανιστούμε! Έχουμε φτάσει στο σημείο Ναδίρ ως ανθρώπινη φυλή. Αν παραμείνουμε ως έχουμε, υπάρχει μόνο 1% πιθανότητα να επιβιώσουμε στα επόμενα εκατό χρόνια. Το 2013, θα πρέπει να μεταπηδήσουμε συλλογικά στο σημείο Ζενίθ της συμπαντικής εξέλιξης, δημιουργώντας μια ειρηνική παγκόσμια, κοσμική κοινωνία.

Ό,τι και αν αντιμετωπίσουμε τα αμέσως επόμενα χρόνια πρέπει να το κάνουμε, όχι με φόβο, ώστε να μην χάσουμε το Εγώ, αλλά με αγάπη για να ξανακερδίσουμε τον συλλογικό μας Εαυτό. Εμείς, τα ξεχασμένα τέκνα του σύμπαντος χώρου, είμαστε εδώ για να θυμηθούμε τον παλιό μας εαυτό και να ξεχάσουμε αυτά που μας απασχολούν τώρα. Είμαστε εδώ, για να ξεχάσουμε το παρόν, να ενθυμηθούμε το παρελθόν και να ζήσουμε όλοι μαζί το μέλλον. Η κλειστή πόρτα θα ανοίξει, επιτέλους και θα διαβούμε το άγνωστο που είναι, όμως, πολύ οικείο γιατί μέχρι τώρα το έχουμε λησμονήσει. Θα πρέπει, όμως να το κάνουμε βοηθώντας ο ένας τον άλλο και προτρέποντας με θάρρος και αυτογνωσία τους αδελφούς μας.

Για αυτό το μοναδικό και ανεπανάληπτο φαινόμενο θα συγκεντρωθούν όντα και φυλές, από όλες τις μεριές του σύμπαντος να το παρακολουθήσουν εκ του σύνεγγυς. Θα συγκεντρωθούν γύρω μας για να μας βοηθήσουν, επευφημώντας την συλλογική προσπάθεια του ανθρώπινου γένους. Ναι, είναι αλήθεια! Επιτέλους, θα πάψουμε να νομίζουμε ότι είμαστε μόνοι και θα αποκτήσουμε κοσμική επικοινωνία με άλλες διαστάσεις και άλλους κόσμους.

Το 2013, αποτελεί την τελευταία και πιο σημαντική ψηφίδα στην εξελικτική διαδικασία του ανθρώπου. Αυτήν την ψηφίδα, θα την τοποθετήσουμε όλοι μαζί στο βιβλίο της ζωής, αποτίνοντας φόρο τιμής στο «Εμείς» και τον κοσμικό εαυτό. Ξεκινάμε, από το επερχόμενο τέλος μιας παγιωμένης και σάπιας κατάστασης, προς μια ολότελα νέα αρχή γεμάτη λαμπρό και άσβεστο φώς. Θα είμαστε πλέον όντα φωτεινά χωρίς πάθη, μίση και κακία, λειτουργώντας σε συλλογικό κοσμικό επίπεδο κάνοντας ειρήνη με τον εαυτό μας. Επιτέλους, ο ξεπερασμένος «Homo Mortuus» θα παραχωρήσει την θέση του στο νέο τύπο ανθρώπου που θα είναι ο «Συμπαντικός Άνθρωπος». Ένας άνθρωπος με συλλογική κοσμική συνείδηση, συντονισμένος απόλυτα με το σύμπαν, εναρμονισμένος με την φύση και ολοκληρωμένος τόσο σωματικά όσο και πνευματικά. Ο Συμπαντικός Άνθρωπος θα είναι πλέον ένας πολίτης του σύμπαντος ισάξιος του κοσμικού όλου.

συνεχίζεται...

(από το βιβλίο του Κωνσταντίνου Φλώρου "2013- τι;" που μας παραχώρησε προς δημοσίευση στον Τοξότη)

read more “2013 -τι; {2013-τι;}”

2013- τι; { 2012 }

Στην Χρυσή εποχή οι κυβερνήτες ήταν άγνωστοι. 

Την επόμενη εποχή οι κυβερνήτες ήταν αγαπητοί και σεβαστοί. 

Μετά ήρθε η εποχή που τους κυβερνήτες τους φοβόντουσαν. 

Και τέλος ήρθε η εποχή που τους μισούσαν.

{Τσέ, Λάο, Φιλόσοφος, Κίνα:

6ος Αιώνας Π.χ.}

του Κωνσταντίνου Φλώρου

2012

Με αυτό το κεφάλαιο, θέλω να δώσω μια πιο εύθυμη νότα και να σε κάνω να γελάσεις και να χαλαρώσεις. Πολλά έχουν ειπωθεί για το 2012 και θα γραφούν ακόμη περισσότερα. Αλλά, όλα τους αποτελούν έναν σύγχρονο μύθο, τουλάχιστον σε επίπεδο καταστροφολογίας, με σκοπό την πρόκληση φόβου και πανικού. Ο «φόβος φυλάει τα έρημα», λέει το λαϊκό γνωμικό. Λάθος. Αυτό δεν ισχύει στην σύγχρονη εποχή γιατί έχει αλλάξει. Ίσχυε κάποτε, όταν κυριαρχούσαν οι λαϊκές δοξασίες, η δεισιδαιμονία και η αμάθεια στους ανθρώπους της υπαίθρου.

Στην σύγχρονη εποχή, ο φόβος φυλάει τα μεγάλα αστικά κέντρα και λιγότερο την ύπαιθρο. Σε κάποιους άλλους, κυρίως επιστήμονες και τεχνοκράτες της NASA, ο Φόβος (ο ένας δορυφόρος του Άρη) προκαλεί φόβο και πανικό. Δικό τους το πρόβλημα. Ό,τι γράφεται και κινηματογραφείται για το 2012, αποτελεί το νέο φανταστικό επίπεδο στο οποίο μας έβαλαν οι μονόφθαλμοι ηγέτες και κάποιοι συγγραφείς που αποκομίζουν κέρδη. Όλα γίνονται για να μας αποσπάσουν την προσοχή από την μιζέρια της πραγματικότητας. Στα πλαίσια της στρατηγικής, αυτό ονομάζεται αντιπερισπασμός. Στο μεταξύ, εξακολουθεί να μας διακατέχει η άρνηση να λύσουμε συλλογικά τα προβλήματα της ανθρωπότητας, άπαξ και δια παντός.

Ο πανικός, η παραπληροφόρηση, η υπερπληροφόρηση και οι πάσης φύσεως αποκαλύψεις ως «Δευτέρα Παρουσία» αποτελούν το επικίνδυνο συμπλήρωμα στον μελλοντολογικό παροξυσμό για το 2012. Πολλοί περιμένουν πολλά, αλλά το τι μέλει γενέσθαι διαποτίζεται από φόβο, από θρησκευτική έξαρση και μια αόριστη ελπίδα. Οι συνομωσιολόγοι περιμένουν τους εξωγήινους, οι μονόφθαλμοι ηγέτες μιλάνε με τους εσωγήινους (λευκή ή μαύρη αδελφότητα, γκρίζοι κτλ.), οι χριστιανοί φοβούνται και ελπίζουν ότι θα γίνει η Δευτέρα Παρουσία (του Κυρίου Δεηθούμε. Αμήν!), οι δωδεκαθεϊστές και εψιλονιστές περιμένουν τον Απόλλωνα και τον Δία (έσσεται ήμαρ), οι μάρτυρες του Ιεχωβά περιμένουν τον δικό τους Μεσσία εξ’ αποκαλύψεως. Ορισμένοι φανατικοί Σιίτες, περιμένουν τον Μάχντι μαζί με τον Χριστό.

Οι λοιποί μουσουλμάνοι ονειρεύονται παραδείσους με πιλάφια, κεμπάπ και χανουμάκια να χορεύουν τον χορό της κοιλιάς. Οι σιωνιστές με τους ραβίνους περιμένουν σωτήρα από το Λονδίνο, τον οποίο θέλουν να παρουσιάσουν σε τεχνητό χολιγουντιανό σκηνικό «κονσέρβα», τυλιγμένο σε νεφέλες ως μεσσία με τρισδιάστατα ψηφιακά ολογραφήματα στο ουράνιο στερέωμα. Αυτό μου θυμίζει, εκείνη την ωραία κωμωδία με τον Κώστα Βουτσά «Γαμπρός από το Λονδίνο».

Άλλοι, πάλι, έχουν πάθει πανικό και περιμένουν τον πλανήτη Χ ή τον Νιμπίρου, ενώ άλλοι ονειρεύονται ότι θα μας επιτεθούν οι Νεφελίμ και οι γκρίζοι. Αυτοί δε, που έχουν την πιο μεγάλη φαντασία φοβούνται ότι θα μας επιτεθούν εξωγήινοι με την μορφή καλαμαριού, οι οποίοι θα μας φάνε συνοδεία ούζου. Σε αυτήν την περίπτωση μην ξεχάσεις να ρωτήσεις, εάν αυτά τα καλαμάρια είναι φρέσκα ή κατεψυγμένα. Και, βέβαια, αν είναι εισαγωγής ή εγχώρια. Οι πιο ενημερωμένοι από τους ηγέτες και από την επονομαζόμενη ελίτ, ονειρεύονται ότι μπορούν να την σκαπουλάρουν στα δύσκολα με διαστημικά λεωφορεία ή κιβωτούς. Όσοι δεν προλάβουν, θα κρυφτούν σαν τους τυφλοπόντικες στα πυρηνικά καταφύγια και στις σκαμμένες στοές στα βραχώδη όρη των ΗΠΑ, στους πάγους της Νορβηγίας και αλλού. Οι υπόλοιποι θα πάμε να συναντήσουμε τον πλάστη τους στα υπερουράνια.

Τα σενάρια και οι υποθέσεις βρίθουν φαντασίας και ποικιλίας για όλα τα γούστα. Μπορούμε να επιλέξουμε κιόλας, από τι θα αφανιστούμε ή πώς θα επιζήσουμε, ανάλογα βέβαια με τα προσόντα και το κοινωνικό «status» του καθενός. Αν είσαι πολύ πλούσιος και επιφανής, μπορείς να μετοικήσεις σε διαστημικό σταθμό πέριξ της Γης ή να διαβιώσεις σε σεληνιακό «γκουλάκ». Εάν, πάλι, ανήκεις στα υψηλά κλιμάκια αξιωματούχων και τεχνοκρατών θα βιώσεις την ζωή του τυφλοπόντικα μέσα σε καταφύγια - λαγούμια.

Αν δε, είσαι μπατίρης έχεις ακόμη περισσότερες επιλογές. Μπορείς να κάνεις μοναδικό μαύρισμα, στην επερχόμενη επίθεση των ηλιακών κηλίδων που θα ψήσουν τον πλανήτη. Μπορείς να επιλέξεις να σε φάει η ηφαιστειακή λάβα, όπως ο Εμπεδοκλής και να μείνει μόνο το παπούτσι σου για ενθύμιο. Ακόμη, μπορείς να αφήσεις να σε παρασύρει το τσουνάμι και να κάνεις, επί τη ευκαιρία, το καλύτερο «windsurfing» (ιστιοσανίδα) της ζωής σου.

Βέβαια, έχεις και την επιλογή να χορέψεις τον χορό του Ζαλόγγου στον ρυθμό του Εγκέλαδου. Αν έρθουν τα κακά εξωγήινα καλαμάρια να μας φάνε, μην ξεχάσεις να τα κεράσεις μαύρο νερό της Aμερικής (γνωστό ως cola). Γιατί, ως άνθρωποι, είμαστε πολύ δύσπεπτοι! Υπάρχει και η δυνατότητα να σου πέσει ο ουρανός στο κεφάλι από μετεωρίτη και να πάς αδιάβαστος, όπως ο Αισχύλος που έσκασε στην κεφαλή του χελώνα, αφημένη από έναν αετό. Εάν, πάλι, επικρατήσει το σενάριο των καλών ή κακών εξωγήινων Νεφελίμ ή άλλων, απλώς θα υποδεχτούμε τους νέους πλανητάρχες που θα κάτσουν στο σβέρκο μας. Ακόμη, μπορείς να επιλέξεις να γίνεις «γοργόνα του πελάγους», όταν λιώσουν οι πάγοι ή να πατήσεις κατ’ λάθος το κουμπί για την εκτόξευση των χιλιάδων ατομικών πυραύλων και να γίνει ένα θερμοπυρηνικό ολοκαύτωμα. Είτε το σενάριο είναι καταστροφολογία, είτε μεσσιανισμός, το αποτέλεσμα είναι και πάλι, εις βάρος της ανθρωπότητας. Εάν, πάλι, δεν γίνει τίποτα από αυτά, θα καταστραφούμε μόνοι μας αλλά σταδιακά. Κάποια στιγμή, το πετρέλαιο θα τελειώσει, θα πούμε και το νερό νεράκι και δεν θα μείνει κανένας ζωντανός. Γιατί θα αρχίσουν οι συγκρούσεις και οι πόλεμοι.

Το βέβαιο είναι ότι όλοι κάτι περιμένουν. Έχει μαζευτεί η σάρα, η μάρα και το κακό συναπάντημα που ως Κασσάνδρες, προοιωνίζουν διάφορα δεινά για το 2012. Εάν αφεθούμε στα θρησκευτικά μας πιστεύω, θα δούμε ότι μας έχει κυριέψει, πάλι, ο φόβος. Αλλά ως παρηγοριά, υπάρχει και η μετά θάνατον ζωή σε όλες τις θρησκευτικές της εκφάνσεις! Άλλοι θα κριθούμε και θα πάμε στον παράδεισο ή στην κόλαση. Άλλοι θα μετενσαρκωθούμε (ελπίζω όχι πάλι στην Γη), άλλοι θα φάμε πιλάφι μέχρι σκασμού, άλλοι που είναι άθεοι θα πάνε στο «άπειρο» και οι υπόλοιποι θα αναστηθούμε εκ νεκρών.

Όσον αφορά το τελευταίο, προβλέπω μεγάλη αναταραχή γιατί οι περισσότεροι πάνω στον πλανήτη πεινάνε και είναι ρακένδυτοι. Αν αναστηθούν δισεκατομμύρια νεκρών πως θα ντυθούν και τι θα βρουν να φάνε; Οι καημένοι θα πρέπει να πέσουν στα χέρια των φιλανθρωπικών οργανώσεων και των πολυεθνικών εταιριών. Άσε που θα μείνουν άνεργοι και θα βλασφημούν την στιγμή που αναστήθηκαν!

Τέλος, αν δοκιμάσουμε να θέσουμε το 2012 υπό το πρίσμα της φιλοσοφίας τα πράγματα είναι λίγο πιο ξεκάθαρα, αλλά και πάλι χωρίς κάποιο λαμπρό αποτέλεσμα. Φοβόμαστε ότι το 2012 θα πεθάνουμε όλοι μαζί. Ε, και; Απαντάω σε ελεύθερη μετάφραση με την επικούρεια φιλοσοφία! «Ο θάνατος δεν πρέπει να μας φοβίζει, γιατί όταν είμαστε ζωντανοί δεν υπάρχει ο θάνατος. Όταν πεθάνουμε, ο θάνατος δεν θα μας απασχολεί πια γιατί θα είμαστε ήδη νεκροί». Έτσι απλά! Τότε, τι έχουμε να φοβόμαστε στις 21 Δεκεμβρίου του 2012; Επειδή, ντε και καλά, εκεί σταματάει το ημερολόγιο των Μάγια; Η απάντηση είναι, ότι δεν έχουμε να φοβόμαστε τίποτα γιατί δεν έχουμε συνειδητοποιήσει ακόμη ότι είμαστε νεκροί. Άρα, δεν θα πρέπει να φοβόμαστε γιατί οι νεκροί δεν φοβούνται.

Εάν, πάλι, ονειρευόμαστε ότι ζούμε, δεν χρειάζεται να ανησυχούμε. Γιατί, αν δεν καταστραφούμε, από άνωθεν θα καταστραφούμε μεταξύ μας. Και σε αυτήν, την περίπτωση, δεν θα μείνει ούτε ρουθούνι. Πάντως, στην μία ή στην άλλη, θα απαλλαχτούμε από την μιζέρια και τα πάθη μας μια και καλή. Δηλαδή, οι δυστυχείς θα απαλλαγούν από την πείνα, τις αρρώστιες και την υπερεργασία που τους δέρνει. Οι έχοντες και κατέχοντες αγαθά και χρήμα, θα απαλλαγούν και αυτοί γιατί τα αγαθά «κώπης κτώνται»! Εκτός, αν καταφέρουν, να τα χωρέσουν στην κιβωτό του Νώε. Να τα πάρουν μαζί τους και να πάνε στο …καλό!

Βλέπεις, λοιπόν, ότι όλοι και όλα μιλούν για κάτι δυσοίωνο το 2012, λες και η μέχρι τώρα ανθρώπινη ιστορία έχει αποδείξει κάτι καλύτερο και λιγότερο καταστροφικό. Μέχρι τώρα, δεν έχουμε προοδεύσει καθόλου, δεν ωριμάσαμε και δεν μάθαμε τίποτα στο σχολείο της ζωής. Πολλοί πιστεύουν ότι μας αξίζει να αφανιστούμε και άλλοι ότι θα πρέπει να επιβιώσουμε πάση θυσία. Ακόμη και η δική μου άποψη, μερικές φορές, κλείνει προς τα εκεί. Δηλαδή, είμαστε τόσο αχάριστοι και ελεεινοί, που μας αξίζει να καταστραφούμε από άνωθεν και να μην μείνει ούτε κολυμπιθρόξυλο.

Διότι, όταν απογοητεύομαι από την ανθρώπινη κακία και από την συλλογική αδυναμία μας, είμαι της γνώμης ότι δεν θα πρέπει να επιβιώσουμε αλλά να εξαφανιστούμε δια παντός. Πρόσφατες έρευνες αστρονόμων, έδειξαν, ότι το 2030 περίπου, θα υπάρξει πιθανότητα σύγκρουσης με την Γη ενός μεγάλου αστεροειδούς. Με την αλαζονεία και τον υπέρμετρο εγωισμό που διαθέτουμε ως «αρετές», νομίζω ότι ο αστεροειδής αυτός είναι πολύ μικρός. Θα έπρεπε να είναι τουλάχιστον στο μέγεθος της Σελήνης! Τουλάχιστον, εάν πεθάνουμε, δεν θα έχουμε την ευκαιρία να ξανακάνουμε βλακείες. Αλλά αν επιβιώσουμε με τις τωρινές συνθήκες, θα συνεχίσουμε πάλι τα ίδια αίσχη. Όμως, είπα ότι θα μας δοθεί η ευκαιρία από το σύμπαν να βελτιωθούμε και να ανελιχθούμε, επιτέλους, στην κοσμική κλίμακα.

Επίσης, θέλω να κάνω άλλη μια αναφορά σε ένα ακόμη σενάριο καταστροφής που κυκλοφορεί. Το 2012, υποτίθεται, ότι θα γίνει ένας διαπλανητικός πόλεμος ορατός από την Γη. Θα διεξαχθεί ως ένας «πόλεμος των άστρων», μεταξύ διαφόρων αστρικών συστημάτων και εγκαταλελειμμένων αστρόπλοιων που έχουν ενεργοποιηθεί ξανά για αυτό τον σκοπό. Να αναφέρω ότι μερικά από αυτά τα αστρόπλοια είναι οι δορυφόροι Φόβος και Δήμος του πλανήτη Άρη, ο Τιτάνας του Κρόνου, η δικιά μας Σελήνη κ.α. Ο πόλεμος αυτός, υποτίθεται ότι μαίνεται, μεταξύ «καλών και κακών» εδώ και χιλιάδες χρόνια και για κάποιο λόγο δεν έχει τελειώσει.

Βέβαια, το μήλον της Έριδος δεν είναι η Γη, όπως πιστεύεται, αλλά ολόκληρος ο γαλαξίας. Απλώς, κάποια αστρικά συστήματα είναι φιλικά προς την Γη και άλλα εχθρικά. Να εκφράσω λοιπόν, την άποψη, ότι δεν είναι μόνο ο δικός μας πλανήτης και η ανθρώπινη φυλή που πάσχουν από τον καρκίνο του Εγώ, αλλά και άλλα αστρικά συστήματα. Κατά την δική μου ταπεινή άποψη, υπάρχει ένας γαλαξιακός καρκίνος που δημιουργεί δυσαρμονία στον υπόλοιπο συμπαντικό χώρο. Να υποθέσω, ότι ο Θεός πάσχει και αυτός από καρκίνο και μάλιστα συμπαντικό; Ένα ακόμη δυσοίωνο σενάριο, είναι ο επαναληπτικός κύκλος πλήρους καταστροφής του γήινου πολιτισμού και η επάνοδός του κάθε 26.000 χρόνια περίπου. Δηλαδή, έτσι όπως περιγράφεται από τον Πλάτωνα στα σωζόμενα αποσπάσματα του. Αν τα σενάρια αυτά έχουν την ελάχιστη δόση αλήθειας, θα πρέπει να πούμε πως η κοσμική συνείδηση έχει σκοπό να βάλει τάξη για πάντα σε όλο αυτό το χάος.

Αναμένουμε, ότι στις 21 Δεκεμβρίου του 2012 θα γίνει κάποιο από τα παραπάνω σενάρια καταστροφής ή συνδυασμός αυτών. Καμία εξήγηση, όμως, δεν είναι ικανή να απαλύνει την ανθρώπινη συνείδηση, να την ενισχύσει και να την πάει ένα βήμα παραπέρα. Στασιμότητα παντού. Αναμονή που κόβει την ανάσα. Συλλογική προσπάθεια ή προετοιμασία δεν υπάρχει και λειτουργούμε, πάλι, καταστροφικά σε ατομικό ή ομαδικό επίπεδο. Καμία παγκόσμια ενημέρωση. Μόνο παραπληροφόρηση και διχασμός που κατακερματίζει την συλλογικότητα σε χίλια δυο κομμάτια. Το 2012, ο σώζων εαυτό σωθήτω.

συνεχίζεται...

(από το βιβλίο του Κωνσταντίνου Φλώρου "2013- τι;" που μας παραχώρησε προς δημοσίευση στον Τοξότη)

read more “2013- τι; { 2012 }”

2013- τι; { Προμηθείς Δεσμώτες }

Ένας άνθρωπος που δεν επιχείρησε ποτέ να ομοιωθεί με τους θεούς είναι λιγότερο από άνθρωπος.

{Βαλερύ Πολ, Ποιητής:

1871-1945}

του Κωνσταντίνου Φλώρου

Προμηθείς Δεσμώτες

Εδώ και χιλιάδες χρόνια, βρισκόμαστε αποκομμένοι από την φύση και το σύμπαν. Είμαστε πνευματικά νεκροί και σωματικά αλυσοδεμένοι, ως Προμηθείς Δεσμώτες, στον δικό μας Καύκασο την Γη. Είμαστε τιμωρημένοι και εξόριστοι στο ίδιο μας το σπίτι. Οδηγημένοι από μίση, πάθη και υπέρμετρο εγωισμό, δηλητηριάσαμε την Γη με κάθε είδους τοξικά απόβλητα. Δηλητηριάσαμε τους εαυτούς μας με πνευματικά δηλητήρια και δογματισμό. Δημιουργήσαμε πολέμους, σφάξαμε και αδικήσαμε ο ένας τον άλλον. Εγκληματήσαμε φρικτά κατά αδυνάτων. Δημιουργήσαμε ένα τεχνολογικό γίγαντα με πήλινα πόδια και μια βρώμικη ενέργεια που βασίζεται σε πρωτόγονα μέσα. Ακόμη και η τεχνολογία που κατέχουν η NASA και η Ευρωπαϊκή υπηρεσία διαστήματος, είναι εντελώς πρωτόγονη και τα διαστημικά τους «λεωφορεία» μοιάζουν με τις καραβέλες του Κολόμβου, ακόμη και εντός του ηλιακού συστήματος.

Ερωτοτροπήσαμε με την άρνηση και απωλέσαμε την αγάπη, φτιάχνοντας οικονομικές και κοινωνικές ανισότητες που προσβάλουν την ανθρώπινη υπόσταση. Ο κόσμος που φτιάξαμε γύρω μας βασίζεται στο ψέμα και την εικονική πραγματικότητα, που μπορεί να καταρρεύσουν σαν χάρτινος πύργος, ανά πάσα στιγμή. Είπαμε, ότι οι μέχρι τώρα ανθρώπινες δραστηριότητες βασίστηκαν σε έναν επικίνδυνο δυϊσμό που παράγει πόλωση, όπως πόλεμο και ειρήνη, πείνα και κορεσμό, φτώχια και πλούτο, καλό και κακό. Αυτός ο δυϊσμός, εξανέμισε ότι έχει απομείνει από την ανθρώπινη συνείδηση και συνεχίζει να μας οδηγεί σε περισσότερα και μεγαλύτερα αδιέξοδα. Μένοντας σε αυτό το καταστροφικό μοτίβο, σκάβουμε καθημερινά τον νεκρικό λάκκο, στον οποίο θα θαφτούμε όλοι μας ζωντανοί.

Οι κακές πράξεις του πρόσφατου παρελθόντος, μετεξελίχθηκαν σε νέες μορφές εκμετάλλευσης, όπως όταν κάνει μετάσταση ο καρκίνος. Το δουλεμπόριο των αποικιών, αντικαταστάθηκε από την σύγχρονη χαμηλόμισθη υπερεργασία των υπαλλήλων που εργάζονται ως «δούλοι» για τις πολυεθνικές εταιρίες και τα εργοστάσια. Η παιδική εργασία, εξακολουθεί να υφίσταται σαν μέσο εκμετάλλευσης για την φτηνή παραγωγή καταναλωτικών αγαθών. Για να μην αναφέρω, την επαίσχυντη πορνεία κάθε είδους, το εμπόριο λευκής και «μαύρης» σαρκός, καθώς και το εμπόριο ναρκωτικών ουσιών.

Από την άλλη, ο πόλεμος αντικαταστάθηκε από τον φόβο μας να διατηρήσουμε, με νύχια και με δόντια μια εύθραυστη ειρήνη. Η φανταστική τρομοκρατία θρέφει την τρομολαγνεία, ενώ οι ένοπλες συρράξεις των υπερδυνάμεων, βασίζονται μόνον στο συμφέρον και στο κέρδος και όχι στην απελευθέρωση των λαών. Το να εφαρμόζεις σε άλλους λαούς τα «πιστεύω» σου και μία κατ’ όνομα δημοκρατία, δεν είναι πολιτισμός, αλλά βαρβαρισμός. Όταν, δεν σέβεσαι τα ήθη και τα έθιμα των άλλων είσαι βάρβαρος κατακτητής. Όχι εκπολιτιστής.

Οι φυσικές καλλιέργειες, αντικαταστάθηκαν από την υπερπαραγωγή προϊόντων και από την χημική βιομηχανία τροφίμων. Όμως, τα περισσότερα από αυτά τα τρόφιμα είναι τεχνητά και άρα περιττά, όπως τα «snacks» και τα γλυκίσματα. Ξέρεις πόσα καύσιμα, πόσιμο νερό και πρώτες ύλες κατασπαταλούνται για να παράγονται αυτές οι χημικές αηδίες; Δεν προσθέτουν, καμία θρεπτική αξία στον οργανισμό μας και εμμέσως επιβαρύνουν την ατμόσφαιρα. Αυτό γίνεται, τόσο κατά την διάρκεια της παραγωγής, όσο και κατά την διάρκεια της μεταφοράς τους με φορτηγά, τρένα ή πλοία. Ας αναλογιστούμε μόνο το γεγονός, ότι υπάρχουν εκατομμύρια φορτηγά που καίνε καύσιμα για να μεταφέρουν σε καθημερινή βάση, άχρηστες τροφές. Τροφές, που δεν θα έπρεπε καν να υπήρχαν, όπως καραμέλες, τσίχλες, πατατάκια κ.α.

Ακόμη, θα πρέπει να γνωρίσουμε την αλήθεια για τα αγαπημένα μας προϊόντα, όπως τον καφέ, το κακάο, την ζάχαρη, το τσάι, την βανίλια και πολλά άλλα. Για όλα αυτά τα προϊόντα, έχει χυθεί πολύ αίμα στο πρόσφατο σχετικά παρελθόν. Ολόκληρες φυλές ιθαγενών σφαγιάστηκαν, προκειμένου να εισαχθούν στην φτωχή Ευρώπη την εποχή της αποικιοκρατίας. Το ίδιο συνέβηκε, με τα πολύτιμα μέταλλα και τα ορυκτά τα οποία ουσιαστικά εκλάπησαν, από τους νόμιμους ενοίκους τους και ποτέ μέχρι τώρα δεν τους επιστράφηκαν. Όλα αυτά τα προϊόντα είναι ποτισμένα με αίμα αθώων.

Σε επίπεδο πολιτισμού, επίσης, πράξαμε φρικτά εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας. Οι «εκπολιτιστές» Κονκισταδόρες, σφάξανε για του Χριστού την πίστη την αγία τους ιθαγενείς της Νοτίου Αμερικής. Τους ιθαγενείς της Βορείου Αμερικής τους εξόντωσαν οι Άγγλοι, οι Γάλλοι και αργότερα οι Αμερικανοί. Με την αποικιοκρατία, την δουλεία και τον υποχρεωτικό εκχριστιανισμό, φέραμε βάσανα και θάνατο σε ειρηνικές φυλές που ζούσαν σε αρμονία με την φύση.

Εφαρμόσαμε εσφαλμένα το Δυτικό μοντέλο πολιτισμού σε φυλές ιθαγενών, κάνοντάς τους να αποκοπούν και αυτοί από την φύση και το σύμπαν. Οι μεγάλες ναυτικές εξερευνήσεις των ευρωπαίων άφησαν πολλά δεινά σε φυλές που δεν κατείχαν την τεχνογνωσία των πυροβόλων όπλων και εξαλείφτηκαν ως ασθενέστεροι και βάρβαροι ή αφομοιώθηκαν, δια πυρός και σιδήρου στο Δυτικό μοντέλο πολιτισμού και στον Χριστιανισμό.

Ακόμη όλες οι μεγάλες αυτοκρατορίες που δημιούργησαν «υποτίθεται» πολιτισμό, ουσιαστικά άφησαν καμένη γη και καταπίεσαν τους ασθενέστερους. Τα ονόματα των δυνατών ηγετών που μαθαίνουμε στα βιβλία της ιστορίας, όπως του Αττίλα, του Ιούλιου Καίσαρα, του Ναπολέοντα και άλλων πολλών δεν είναι παρά οι σφαγείς των αδυνάτων. Δεν είναι τίποτα άλλο παρά μόνον χασάπηδες οι οποίοι, όμως, γράφτηκαν με χρυσά γράμματα στις σελίδες της ιστορίας.

Ως Προμηθείς Δεσμώτες, πάθαμε αλλά δεν μάθαμε τίποτα από τις κακές πράξεις του παρελθόντος. Τυφλωθήκαμε, αλλά δεν είδαμε με τα μάτια της ψυχής. Κουφαθήκαμε, αλλά δεν ακούσαμε τα μηνύματα και τις προειδοποιήσεις. Δεν ακούσαμε τις φωνές των προγόνων μας, ούτε την φωνή της Μάνας Γαίας. Συνεχίζουμε να μην ακούμε σήμερα αυτές τις φωνές, ούτε τα μηνύματα των καιρών.

Δεν ακούμε, ούτε την φωνή της νεολαίας γιατί θεωρούμε ότι η εμπειρία των γηραιότερων είναι μεγαλύτερης αξίας, έστω και αν αυτή είναι λάθος. «Aetas parentum peior avis tulit nos nequiores», (η γενιά των πατεράδων χειρότερη απ' την γενιά των παππούδων, γέννησε εμάς περισσότερο χειρότερους), μας λέει, πολύ σοφά, ο Οράτιος εκατοντάδες χρόνια πριν. Κρίνουμε και χαρακτηρίζουμε τους νέους ως αντιδραστικούς και τεμπέληδες, γιατί δεν έχουν αφομοιωθεί ακόμη στα βλαβερά συστήματα που διαιωνίζουν την συντήρηση και προάγουν τον καθωσπρεπισμό. Ωστόσο, οι παλιότερες γενεές συνεχίζουν να μεταβιβάζουν στις επόμενες καμένη γη. Χτίζουμε στην άμμο.

Ύστερα, εάν έχουμε οφθαλμαπάτες ότι πάμε καλά, επειδή κάποιοι έχουμε επιτύχει μερικούς ατομικούς στόχους, θα πρέπει να αναθεωρήσουμε τις καταστάσεις που επιλέξαμε να ζούμε. Πρώτα από όλα θα πρέπει να αναρωτηθούμε. Είναι καθαροί οι στόχοι που έχουμε επιτύχει ή έχουν επιτευχθεί εις βάρος άλλων; Είμαστε καλοί, ως εργοδότες ή ως υπάλληλοι; Είμαστε καλοί ως γονείς, παιδιά, γείτονες και συνάνθρωποι ή νομίζουμε ότι είμαστε; Εγώ λέω πως νομίζουμε ότι είμαστε. Προσποιούμαστε ότι κάνουμε τα όσα πρέπει, αλλά στην πραγματικότητα έχουμε το αντίθετο αποτέλεσμα. Γιατί, κοροϊδεύουμε τόσο τον εαυτό μας, όσο και τους άλλους. Είμαστε δήθεν.

Συνεχίζουμε, να βιώνουμε σε παγκόσμια κλίμακα την ατομικότητά μας, ζώντας διαιρεμένοι σε ομάδες, ανήκοντας σε διάφορα συστήματα και πιστεύοντας σε αόριστες αρχές και όχι στον συλλογικό εαυτό μας. Βασιστήκαμε στον «Κοινωνικό Δαρβινισμό», της επιβίωσης του δυνατότερου, του ικανότερου και στείλαμε μιαν ώρα αρχύτερα τον ασθενέστερο στον τάφο του.

Με αυτόν τον τρόπο, ζωοποιήσαμε τους ανθρώπους και ανθρωποποιήσαμε τα ζώα. Για αυτό και ο σκύλος έγινε ο πιο πιστός φίλος του ανθρώπου. Δεν μας λέει ποτέ όχι και μας κουνάει την ουρά του, ακόμη και αν του φερθούμε άσχημα. Μέρος της ανθρωποποίησης των ζώων, αποτελεί και η παραγωγή παιδικών προγραμμάτων και ταινιών με ζώα που μιλάνε και φέρονται ως άνθρωποι. Πρώτος διδάξας, ο αμερικανικός παιδικός κινηματογράφος ο οποίος, γαλούχησε εκατομμύρια παιδάκια, με αυτού του είδους την ψυχολογική παράνοια.

Από την άλλη, η πραγματική συμπεριφορά μας στα ζώα παραμένει απαράδεκτη. Φερόμαστε απέναντί τους σαδιστικά και εγωιστικά. Τα εκμεταλλευόμαστε ως αναλώσιμες μονάδες, με να τα οδηγούμε μαζικά σε σφαγεία για την περιττή υπερπαραγωγή κρέατος. Είναι ειρωνικό το γεγονός να βλέπουν τα παιδιά παιδικά προγράμματα στην τηλεόραση με ζώα που μιλάνε, να έχουν δίπλα τους το αγαπημένο τους κατοικίδιο και την ίδια στιγμή να περιμένουν να φάνε κρέας, το οποίο προέρχεται από ζώο που έχει σφαχτεί με τον χειρότερο και πιο βασανιστικό τρόπο. Η άγνοια σε όλο της το μεγαλείο.

Όσον αφορά τα θρησκευτικά μας πιστεύω τολμήσαμε να ασεβήσουμε, θεωρώντας τους εαυτούς μας κατ’ εικόνα και ομοίωση του Θεού. Οι τωρινοί βασιλείς συνεχίζουν να κυβερνούν ελέω Θεού, ενώ ο Πάπας, ακόμη θεωρείται, ως διορισμένος από τον Θεό και ως εκπρόσωπος του επί της Γης από εκατομμύρια φανατικούς πιστούς. Ανθρωποποιήσαμε τον Θεό και θεοποιήσαμε τον εαυτό μας και την ύλη εναντίων του πνεύματος. Φτιάξαμε έναν Θεό κακό, αδιάφορο και εκδικητικό. Καθ’ ομοίωσαν άλλωστε. Δώσαμε διάφορες ονομασίες, σε μία αρχή που είναι μια, μοναδική και αδιαίρετη και αγιοποιήσαμε απλούς ανθρώπους. Μερικούς μάλιστα, τους λατρεύουμε ως «ζωντανές» μούμιες και αγίους.

Θα μπορούσαμε, να σταματήσουμε να πιστεύουμε σε αόριστες αρχές που έχουν διαφορετικά ονόματα και να χτίζουμε ναούς για να προσκυνούμε τα ντουβάρια. Γιατί, η κοσμική ενέργεια είναι μία και αδιαίρετη. Απλώς, εμείς και τα ιερατεία έχουμε δώσει διαφορετικά ονόματα, κομμένα και ραμμένα σύμφωνα με τα διάφορα θρησκευτικά συστήματα. Ύστερα, ο Θεός δεν κρύβεται μέσα σε περίτεχνους ναούς, αλλά βρίσκεται μέσα στην καρδιά και την ψυχή μας ή σε πιο απλά πράματα, όπως σε ένα ανθισμένο λουλούδι, εφοδιασμένο με χρώματα και αρώματα. Είναι και αυτό Θεϊκό δημιούργημα. Απλό αλλά τέλειο.

Συνεχίζουμε. Ως δυνατοί, ποδοπατήσαμε τους αδυνάτους και εμπιστευτήκαμε την τύχη μας στους μονόφθαλμους ηγέτες, παραδομένοι ψυχή τε και σώματι. Όλα αυτά όμως, δεν βοήθησαν να σπάσουμε τις όποιες αλυσίδες μας κρατάνε δέσμιους. Αντιθέτως, φτιάξαμε άλλες πιο γερές και βαριές που μας πνίγουν συλλογικά. Συνεχίζουμε ακάθεκτα να οδεύουμε προς την τελική καταστροφή μας. Αυτή η πορεία θανάτου, όπως φαίνεται, δεν δύναται να ανακοπεί από την οικολογική προσπάθεια ή από την εύθραυστη διατήρηση της ειρήνης.

Τι θα μπορούσαμε να πράξουμε για να σταματήσουμε αυτά τα αίσχη και να αντιστρέψουμε αυτήν την πορεία θανάτου; Οι λύσεις είναι πολλές και πανίσχυρες αλλά σε συλλογικό επίπεδο πάντα. Αν συνεχίσουμε να λειτουργούμε σε εθνικό, ατομικό ή ομαδικό επίπεδο, το μόνο που θα καταφέρουμε, είναι να έχουμε συγκρούσεις και να γευτούμε το ήδη κορεσμένο «εγώ» στην απέραντη μοναξιά μας.

Σε κοινωνικό επίπεδο, θα μπορούσαμε να δώσουμε την μέγιστη αξία στην μόρφωση και στην πρόληψη, έτσι ώστε να μην χρειάζονται οι φυλακές και τα ιδρύματα. Ο Κοσμάς ο Αιτωλός είπε πολύ σωστά ότι «όπου ανοίγει ένα σχολείο κλείνει μια φυλακή». Με την πρόληψη, θα μπορούσαμε να επιτύχουμε ακόμη περισσότερα σε όλους τους τομείς, αλλά αυτό προϋποθέτει την εξάλειψη των οικονομικών και κοινωνικών ανισοτήτων.

Θα μπορούσαμε, παραδείγματος χάριν, να δράσουμε σε συλλογικό επίπεδο απέχοντας ταυτόχρονα όλοι από κάθε είδους εργασία σε όλο τον κόσμο. Κάνοντας το για όσο χρειαστεί και απαιτώντας δικαιότερη κατανομή του πλούτου με λιγότερη εργασία και καλύτερη αμοιβή θα πετυχαίναμε πάρα πολλά. Όσο για την τυχόν κατάρρευση του οικονομικού συστήματος μην φοβάσαι. Το μόνο που θα κατέρρεε θα ήταν η εικονική οικονομία του χρηματιστηρίου ή των τραπεζών και ο «κοπανιστός αέρας» που πουλάνε ως μετοχές και τραπεζογραμμάτια.

Όσον αφορά, τα παγκόσμια εξοπλιστικά προγράμματα και την σπατάλη χρήματος σε αγορές όπλων, θα μπορούσαμε να σταματήσουμε να παίζουμε τα στρατιωτάκια και να απαιτήσουμε να γίνει παγκόσμιος αφοπλισμός εδώ και τώρα. Να μην υπάρχει, δηλαδή, ούτε μία πυρηνική κεφαλή, ούτε ένα τουφέκι σε χέρια ανθρώπου. Γιατί, όταν χειριζόμαστε όπλα, είναι σαν να δίνουμε ένα πολυβόλο σε έναν χιμπατζή. Για αυτό, θα έπρεπε να απέχουμε από οιαδήποτε στρατιωτική υπηρεσία, πολεμική σύρραξη ή εκδούλευση γνώσεων υπέρ της στρατιωτικής παραγωγής όπλων και τεχνογνωσίας. Είναι ανόητο και αυτοκαταστροφικό αυτό που γίνεται μέχρι τώρα. Θα έπρεπε να απέχουμε από κάθε είδους στρατιωτική δράση, είτε σε περίοδο ειρήνης, είτε σε περίοδο πολέμου. Γιατί, με αυτόν τον τρόπο, δεν κερδίζουμε απολύτως τίποτα σε συλλογικό επίπεδο.

Το γεγονός ότι το 90% του παγκόσμιου πλούτου είναι συγκεντρωμένο σε πεντακόσιες πολυεθνικές εταιρίες και άλλες τόσες οικογένειες, που κάνουν ενίοτε φιλανθρωπίες, είναι επίσης απαράδεκτο. Μα, εάν δεν υπήρχε, τόση συγκέντρωση πλούτου δεν θα υπήρχε και ο αντίποδας της φτώχειας και βέβαια, η ανάγκη για φιλανθρωπία. Είναι πολύ απλό! Και εδώ θα μπορούσαμε να δράσουμε συλλογικά, απέχοντας ταυτόχρονα σε όλο τον κόσμο από την εργασία για όσο χρειαστεί. Συμπληρωματικά να πω, πως μέρος αυτού του πλούτου, θα έπρεπε να επιστραφεί στους νόμιμους ενοίκους της Ασίας, της Αφρικής και της Νότιας Αμερικής. Να τους επιστραφούν, δηλαδή, οι κλεμμένες πλουτοπαραγωγικές τους πηγές.

Ας συνεχίσουμε, όμως, με τους τρόπους αντιμετώπισης. Θα μπορούσαμε, σε συλλογικό επίπεδο να μετατρέψουμε την ελπίδα και τις ευχές σε πράξεις υπέρ αδυνάτων και να μπει ένα οριστικό τέλος στις όποιες ανισότητες. Για να γίνει κατανοητό αυτό, θα χρησιμοποιήσω άλλο ένα μικροοικονομικό παράδειγμα. Κάθε φορά που βλέπω μια ταμπέλα, «ενισχύσατε την αποπεράτωση του ιερού ναού…» με πιάνει θλίψη. Ξέρεις πόσα πολλά εκατομμύρια κοστίζει η ανέγερση ενός ναού μαζί με την αγιογράφηση; Αντί αυτού, θα μπορούσε να δημιουργηθεί ένα κοινοτικό ταμείο συνοχής, που θα υποστήριζε πραγματικές δράσεις υπέρ φτωχών και αδυνάτων σε τοπικό επίπεδο. Εμείς, όμως, προτιμούμε να αποπερατώσουμε τον ναό με δωρεές για να προσευχόμαστε ατομικά μέσα σε αυτόν, δίνοντας τον οβολό μας στον επαίτη που περιμένει καθισμένος οκλαδόν στα σκαλιά. Αν αφήσουμε και το όνομά μας να σκαλιστεί στην μαρμάρινη πλάκα των ευεργετών του νέο-ανεγερθέντος ναού, τότε νομίζουμε, ότι εξασφαλίσαμε την πρώτη θέση στον παράδεισο.

Συνεχίζουμε με τους τρόπους αντιμετώπισης. Θα μπορούσαμε να απέχουμε γενικώς, από εργασία, στημένες εκλογές και όλα αυτά τα επιβλαβή για την ανθρώπινη συλλογικότητα και να απαιτήσουμε τα εξής σε παγκόσμιο επίπεδο: άμεση συμμετοχική δημοκρατία με δημοψήφισμα για κάθε σοβαρή απόφαση, κατάργηση τραπεζών, χρηματιστηρίων, και τοκογλυφίας, κατάργηση των πολυεθνικών εταιριών, κατάργηση του οπλοστασίου διεθνώς για να λήξουν, άπαξ και δια παντός οι πόλεμοι, κατάργηση των χημικών τροφίμων ή προϊόντων τα οποία βλάπτουν τόσο τον άνθρωπο, όσο και το περιβάλλον.

Ακόμη, θα πρέπει να γίνει σημαντική μείωση της βιομηχανικής υπερπαραγωγής, έτσι ώστε να μπει φρένο στα πλεονάζοντα προϊόντα και στον υπερκαταναλωτισμό ή να εφαρμοστεί μια πρωτοποριακή διάθεση, βασικών και χρήσιμων προϊόντων. Αυτό, ως αντίποδας, στο να δουλεύουν οι βιομηχανικές αλυσίδες εικοσιτέσσερις ώρες το εικοσιτετράωρο και να στοιβάζουν απούλητα προϊόντα σε αποθήκες και αποβάθρες με την δικαιολογία ότι κρατάνε το κόστος χαμηλά. Ακόμη, θα πρέπει να σταματήσουν οι εταιρίες να παράγουν όμοια προϊόντα για ανταγωνισμό και μόνο. Το να υπάρχουν εκατοντάδες εταιρίες που παράγουν το ίδιο ακριβώς προϊόν είναι περιττό και επιβαρύνει τόσο το περιβάλλον όσο και τον άνθρωπο.

Με αυτόν τον τρόπο θα λυθεί και το μεγάλο πρόβλημα της διαχείρισης των βιομηχανικών αποβλήτων, καθώς και της ανακύκλωσης. Εδώ βρίσκεται το μυστικό της οικολογίας. Δεν θα σωθεί ο πλανήτης εάν κάνουμε ανακύκλωση γυαλιού ή χαρτιού, γιατί πολύ απλά δεν μπορούμε να ανταγωνιστούμε την βιομηχανική υπερπαραγωγή των χιλιάδων προϊόντων που μετατρέπονται γρήγορα σε σκουπίδια. Δεν είναι δυνατόν να είσαι την ίδια στιγμή και καταναλωτής και οικολόγος.

Άλλη, λύση είναι η διοχέτευση όλου του επιστημονικού προσωπικού, που δουλεύουν, μέχρι τώρα για τις πολυεθνικές και τις στρατιωτικές εταιρίες σε άλλες γόνιμες και ωφέλιμες κοινωνικές δραστηριότητες. Το σύνολο των επιστημόνων θα έπρεπε να εργάζεται για να ανακαλύψουν το εμβόλιο κατά του καρκίνου, να εξαλείψουν τις ανίατες ασθένειες και να αντικαταστήσουν στο 100% το πετρέλαιο και την πυρηνική ενέργεια με ανανεώσιμες φυσικές πηγές (αιολική, γεωθερμική, την δύναμη των κυμάτων, ηλιακή κτλ.). Θα είναι, τουλάχιστον σωτήριο για την ανθρωπότητα, αντί οι επιστήμονες να σχεδιάζουν νέα οπλικά συστήματα και να φτιάχνουν πατατάκια και σαμπουάν για την χημική βιομηχανία.

Να προσθέσω εδώ, ότι ο κίνδυνος να γίνουν πόλεμοι για το νερό μπορεί εύκολα να αποφευχθεί, αν τα κονδύλια που κατασπαταλούνται για στρατιωτικούς εξοπλισμούς, διοχετευθούν στην κατασκευή τεράστιων αφαλατωτών σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της Γης. Με αυτόν τον τρόπο, θα λύναμε μια για πάντα την πιθανή έλλειψη γλυκού νερού παγκοσμίως. Όμως, ενώ βλέπουμε, ότι το νερό στερεύει και η ξηρασία απειλεί όλο και περισσότερες περιοχές του πλανήτη μας, εμείς επιτρέπουμε την εμπορευματοποίηση του νερού εμφιαλώνοντας το.

Συμπληρωματικά να πω, ότι για λόγους αισθητικής και αγάπης προς τα ζώα, θα πρέπει να καταργηθούν τα εξής τρισάθλια και ανόητα θεάματα: το τσίρκο με την χρήση εκπαιδευμένων ζώων, τα ζωολογικά πάρκα, καθώς επίσης και τα σφαγεία για την μαζική υπερκατανάλωση κρέατος και αλλαντικών για τα ταχυφαγία και τις υπεραγορές τροφίμων. Δεν προσφέρουν, παρά μόνο πόνο και δυστυχία στα ζώα που θα έπρεπε να είναι ελεύθερα στο φυσικό τους περιβάλλον. Ακόμη, θα πρέπει να καταργηθεί και το κυνήγι ως άθλημα. Εκτός αν τίθεται θέμα επιβίωσης. Αλήθεια, πως θα μας φαινόταν, εάν έρθει ένα ανώτερο εξωγήινο, βίαιο, είδος και μας πετάξει μέσα σε τσίρκο για την δική του τέρψη; Όχι μόνο αυτό, αλλά και να μας πουλάνε σε «pet shops» και να μας βγάζουν βόλτα με λουράκι. Να γινόμαστε θηράματα κυνηγίου και μετά να καταλήγουμε στο κρεοπωλείο κρεμασμένοι στο τσιγκέλι.

Όμως, όλα αυτά, αποτελούν όνειρο θερινής νυκτός γιατί ακόμη λειτουργούμε ατομικά και ομαδικά διαιρεμένοι σε έθνη, θρησκείες και φυλές. Κάποιοι ψευτοοικουμενιστές, διακηρύττουν την κατάργηση των εθνικών κρατών και ονειρεύονται μια παγκόσμια κυβέρνηση με ένα νόμισμα, μια τράπεζα, ένα στρατό, μία γλώσσα και μια θρησκεία. Μια Λερναία Ύδρα, δηλαδή που θα πάσχει από υδροκεφαλισμό! Επειδή μέχρι τώρα τα εθνικά κράτη έχουν αποτύχει παταγωδώς στον συγκεντρωτικό ρόλο που ασκούν στους πολίτες τους, μπορούμε να φανταστούμε τι θα γίνει εάν ολοκληρωθεί το παραπάνω σχέδιο στα πλαίσια της παγκοσμιοποίησης και της νέας τάξης πραγμάτων; Η αποτυχία και η καταπίεση των αδυνάτων θα είναι στο πολλαπλάσιο.

Συμπληρώνω για τα λεγόμενα, ότι εάν ζούσαμε, σε μία πραγματικά προηγμένη κοσμική κοινωνία τα πράγματα θα ήταν αντίστροφα. Δηλαδή, δεν θα είχαμε ούτε την ανάγκη στρατού και σωμάτων ασφαλείας, ούτε φυλακές και ιδρύματα αναμόρφωσης, ούτε την ανάγκη του χρήματος ως μέσον συναλλαγής, ούτε ιδιοκτησία, πλούτο και φτώχεια. Εάν, ήμασταν ολοκληρωμένοι θα ζούσαμε ειρηνικά σε απόλυτη αρμονία με την φύση και το σύμπαν, έχοντας αυτογνωσία και συλλογικότητα.

Αλλά, αρνούμαστε να πράξουμε σε συλλογικό επίπεδο, γιατί υπηρετούμε συμφέροντα και φατρίες. Αυτά όλα, είναι τα αίτια που μας κρατάνε αλυσοδεμένους ως Προμηθείς Δεσμώτες. Προτιμούμε να βιώνουμε σε συλλογικό επίπεδο αυτό το μαρτύριο, παρά να σπάσουμε τις αλυσίδες και να ελευθερωθούμε τόσο σωματικά, όσο και πνευματικά.

Ευτυχώς για εμάς, αυτό θα το αναλάβει η κοσμική συνείδηση. Αφού αδυνατούμε να δράσουμε, ως ένα σώμα και ένα πνεύμα, αυτό θα το πράξει το σύμπαν για χάρη μας. Η συμπαντική αρμονία θα έρθει να αντικαταστήσει το οργανωμένο χάος της ανθρώπινης φυλής. Η κοσμική ενδελέχεια θα έρθει να τελειοποιήσει το ατελές και ημιμαθές ανθρώπινο γένος, τοποθετώντας το σε μία νέα ανώτερη μορφή πιο ψηλά στην συμπαντική ανέλιξη. Για αυτό, λέω και πάλι, ότι το 2012 αποτελεί ένα ανυπέρβλητο κοσμικό δώρο για όλους μας, το οποίο οφείλουμε να δεχτούμε ευλογώντας και ευχαριστώντας ψυχή τε και σώματι!

συνεχίζεται...

(από το βιβλίο του Κωνσταντίνου Φλώρου "2013-τι;" που μας παραχώρησε προς δημοσίευση στον Τοξότη)

read more “2013- τι; { Προμηθείς Δεσμώτες }”